Yes Minister'den 20 İlginç Bilgi

Paul Eddington, Sir Nigel Hawthorne ve Derek Fowlds, stüdyo seyircisi önünde kayıt yapmaktan hiç hoşlanmıyordu; dikkat dağıtıcı unsurlar ve kahkahaların dinmesi için sık sık (bazen cümle ortasında) duraklamak zorunda kalmaları onları rahatsız ediyordu.

Ronnie Hazlehurst'ün dizi için bestelediği tema müziği, Westminster Sarayı'ndaki Big Ben'in çan seslerinden esinlenerek oluşturuldu.

Pilot bölüm ile ilk sezonun geri kalanı arasındaki kayıt aralığı nedeniyle John Nettleton, Sir Arnold Robinson rolü için müsait değildi; bu yüzden rolü, John Savident'in canlandırdığı Sir Frederick "Jumbo" Stewart devraldı. İkinci sezonda ise durum tam tersine döndü; Savident müsait olmayınca Nettleton geri döndü ve Sir Arnold, dizinin kalanında düzenli bir karakter haline geldi.

James Hacker rolü, BBC'nin The Good Life dizisinin dört yıldızına kendi dizilerini vaat etmesinin ardından, özellikle Paul Eddington düşünülerek yazıldı.

Derek Fowlds, rolünü tamamen tesadüf eseri kaptı. Menajeriyle görüşmeye gittiği ofiste Jonathan Lynn'le karşılaştı; kısa bir selamlaşmanın ardından menajerine Lynn'in yeni bir politik komedi yazdığını sordu. Şansını deneyip bir rol olup olmadığını sorduğunda kesin bir 'hayır' yanıtı aldı, ancak kısa süre sonra menajeri arayıp Lynn'in onu ofiste gördükten sonra Bernard Woolley rolü için uygun olabileceğini düşündüğünü söyledi.

Dizide, Sir Nigel Hawthorne ve Brenda Blethyn olmak üzere iki Oscar adayı oyuncu yer aldı.

Kabine Sekreteri ve Sivil Hizmet Başkanı Sir Arnold Robinson'ı canlandıran John Nettleton, daha düşük bir sivil hizmet rütbesi olan Hazine Daimi Sekreteri Sir Frank Gordon rolündeki Peter Cellier'dan bir yaş küçüktü.

John Savident ve Milton Johns, bu dizide küçük roller üstlenirken, aynı zamanda Coronation Street'te dükkan sahibi karakterleri canlandırdılar.

Yazarlar, hükümet içinde çalışan danışmanlardan yararlandı ve birçok hikâye gerçek olaylara dayanıyordu. Örneğin, üçüncü sezonun dördüncü bölümünde, alkolün yasak olduğu bir Arap ülkesine gidiyorlar ve elçilikte içki stokladıkları bir 'iletişim odası' kurarak gizlice içki içiyorlar. Bu olay gerçekten yaşandı. Başbakanlar Harold Wilson ve James Callaghan'ın hükümetlerinde görev yapan Marcia Falkender ile Bernard Donoughue, yazarlara 'içeriden bilgi' sağladı. Anlattıkları gerçek olaylar çoğu zaman o kadar saçma ve komikti ki, diziye hiç değiştirilmeden aktarıldı. Eski Konut Bakanı ve Avam Kamarası Lideri Richard Crossman'ın, yayımlanan günlüklerinde anlattığı, daimi sekreteri Dame Edith Sharp ile yaşadığı çekişmeler de ilham kaynağı oldu.

Dizinin büyük bir hayranı olan Başbakan Margaret Thatcher, basın sekreteri Bernard Ingham ile birlikte dizi için bir skeç yazdı. Bu skeç, 1984 Ulusal İzleyici ve Dinleyici Ödülleri kapsamında kaydedilip yayınlandı. Skeçte, Paul Eddington ve Nigel Hawthorne, başbakanla (Thatcher tarafından canlandırılıyor) ekonomistleri kaldırma fikri hakkında konuşuyor. Ancak Eddington ve Hawthorne bunu yapmak istemedi ve katılmaları için baskı gördü.

Dizi siyasetten çok hükümet işleyişine odaklandığı için, senaristler Antony Jay ve Jonathan Lynn belirli siyasi göndermelerden veya Hacker'ın partisine dair ipuçlarından kaçındı. Lynn sonradan, Hacker'ı her zaman merkezci, 'tek ulus'çu bir Muhafazakâr olarak hayal ettiklerini itiraf etti. Bu nedenle Hacker, gerçekte isim vermesi gerekirken, sık sık 'öteki taraf', 'yeni başbakan' veya 'selefim' gibi muğlak ifadeler kullandı. Hacker, herhangi bir siyasi veya kişisel göndermeden kaçınmak için yalnızca 'başbakan', 'öteki taraf', 'karşı cephe', 'selefim', 'muhalefet' veya 'partim' ifadelerine başvurdu.

Dizi, başta İngiliz Milletler Topluluğu ülkeleri olmak üzere birçok ülkede resmî veya gayriresmî olarak uyarlandı.

1983'te BAFTA En İyi Komedi Dizisi ödülünü kazanarak Only Fools and Horses'ı geride bıraktı. Ödül törenine diziyi temsilen herkes katıldı.

1983'te ilk sezon (ve 1984'te ikinci sezon) BBC Radio 4 için uyarlandı. Hacker'ın siyasi danışmanı Frank Wiesel'i canlandıran Neil Fitzwilliam dışında neredeyse tüm orijinal kadro rollerini yeniden canlandırdı; onun yerini Bill Nighy aldı.

Dizide yalnızca üç bölüm, birinci sezonun üçüncü bölümü "The Economy Drive", dördüncü bölümü "Big Brother" ve altıncı bölümü "The Right to Know", meşhur "Yes Minister" repliğiyle sonlanmaz.

Britanya Film Enstitüsü bu yapımı tüm zamanların en iyi on televizyon programı arasında gösterdi. 2006'da İngiliz milletvekilleri arasında yapılan bir ankette ise Yes Minister, gelmiş geçmiş en büyük politik komedi seçildi.

Sir Arnold, Sir Humphrey ile öğle yemeğinde buluştuğunda başlangıç olarak mutlaka kavun sipariş eder.

İdari İşler Bakanlığı'nın nihai hedefi, kamu hizmetlerinin boyutunu küçülterek maliyet tasarrufu sağlamak ve böylece bürokrasiyi azaltmaktır. Bu, başlı başına hicivli bir şakadır; zira Birleşik Krallık'ta neredeyse her yeni hükümet kamu hizmetlerinde kesinti sözü verir ama hiçbiri başaramaz.

Hacker ne zaman kendini beğenmiş bir politikacı gibi davransa, ceketinin yakasını tutarak ve Churchill tarzı bir üslup ve aksanla konuşarak Winston Churchill'i taklit eder.

Jim Hacker'ın seçim bölgesi "Birmingham East"tir. Bu bilgi, tüm dizi boyunca yalnızca bir kez, ilk bölümün başında, Hacker yeniden seçildiğinde sandık görevlisi tarafından dile getirilir.