Ferris Bueller's Day Off
Hayat kadar uçsuz bucaksız. Tesadüflerle kararlarını belirleyen. Kendini ve hayatı fazla ciddiye alanlar için kesinlikle iyi bir model. Boş bir günün değerini bilen bir adam. Son sınıfın son günlerine yaklaştığı bir bahar günü Ferris, kız arkadaşını ve en yakın arkadaşını dayanına alarak okuldan kaçar ve Chicago'ya yola koyulurlar. Özgür bir gün, şehri turlamak biraz cesaret ve kırmızı bir Ferrari ile 17 yaşında olmak gerçek bir eğlence olabilir! * 80'li yılların efsane filmleri arasında kelimenin tam anlamıyla hit olmuş bir film daha var: Ferris Bueller's Day Off. Hakkında bir sürü film çekilmesine rağmen hala türünün benzersiz örneği olan bu filmin kendine has bir espri anlayışı var.
Ferris Bueller's Day Off hakkında 195 bilgi
195 bilgi gösteriliyor.
- Geçit töreni sırasında dans ederken görülen bazı kişilerin (inşaat işçisi ve cam silicisi dahil) aslında filmle hiçbir ilgisi yoktu. Çalınan müzik eşliğinde dans ediyorlardı ve John Hughes bunu o kadar komik buldu ki kamera operatörlerine kaydetmelerini söyledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Hughes, Ekonomi diploması olan Ben Stein'a sahnelerinde gerçek bir Ekonomi dersi sunmasını söyledi. Bu nedenle, Stein'ın söylediği hiçbir şey (yoklama dışında) senaryoya dayalı değildir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ferris üniversitedeyken ya da bir yerlerde işteyken devam filmi fikri yıllardır ortalıkta dolanıyordu ama fikirden vazgeçildi. Matthew Broderick, filmin bir devam filmine ya da güncellenmeye ihtiyacı olmadığını düşünüyordu: Film, izleyicilerin yeniden ziyaret etmek isteyeceği belirli bir zaman ve yer hakkındaydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Charlie Sheen, karakoldaki uyuşturucu bağımlısı rolünde arzu edilen uyuşturucu etkisi yaratmak için, sahne çekilmeden önce 48 saatten fazla uyanık kaldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ferris'in anne ve babasını oynayan Cindy Pickett ve Lyman Ward, bu filmi çektikten sonra gerçek hayatta evlendiler. Daha sonra 1992'de boşandılar.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ferris'in klarnet çaldığı sahne oracıkta çekildi. Birisi enstrümanın setin bir parçası olduğunu fark etti. Matthew Broderick çalabileceğini söyledi ama elbette oynayamadı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sekreter Grace'in Cameron'la yaptığı telefon görüşmesi sırasında Ed Rooney gibi davranması doğaçlamaydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Cameron'un babasının Ferrari'si gerçek bir Ferrari değildi. Gerçek bir Ferrari'yi kötüye kullanmak ve parçalamak çok pahalı olduğundan, Modena Design & Development tarafından özel yapım şasi (sıklıkla iddia edildiği gibi MG şasisi değil) üzerinde üç kopya yapıldı. Bunlardan ikisi sürüş için yapılmıştı, üçüncüsü ise tamamlanmamış olup camı kırmak için kullanılmıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Mia Sara, Matthew Broderick'in taksi sahnesinde doğal bir şekilde gülmesini sağlamak için ayaklarını ve dizlerini gıdıkladığını söylüyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Mia Sara, Sloane Peterson rolü için seçmelere katıldığında John Hughes'u şaşırttı. "Komikti. Kaç yaşında olduğumu bilmiyordu ve on yedi yaşındaki çocuğu oynaması için benden büyük bir kız istediğini söyledi. Ona ihtiyaç duyduğu saygınlığı vermenin daha yaşlı birine ihtiyacı olduğunu söyledi. Ona sadece on sekiz yaşında olduğumu söylediğimde neredeyse sandalyesinden düşüyordu."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Weird Science (1985) filminde birlikte çalıştıktan sonra John Hughes, Bill Paxton'a garaj görevlisi rolünü teklif etti. Ancak Paxton, rolün çok küçük olduğunu düşündüğü için teklifi geri çevirdi. Hughes ona bir daha asla bir rol teklif etmediği için bunu geri çevirdiğine pişman olduğunu itiraf etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- O zamanlar yirmi dokuz yaşında olan Alan Ruck, yaş farkı konusunda endişeliydi. "On yıl boyunca alışılmışın dışında kalacağımdan ve neyin havalı, neyin havalı, tüm bu saçmalıklarla ilgili hiçbir şey bilmediğimden endişeleniyordum. Ama liseye gittiğimde o zamanlar ben de bu tür şeylerin hiçbirini bilmiyordum. Bu yüzden düşündüm ki, eh, kahretsin, sadece ben olacağım. Karakter o kadar yalnız ki zaten bu şeyleri umursamıyordu. Bunu bilmediği için kendini suçlu hissederdi, ama bu böyle o."Ruck wasn't surprised to find himself cast young."Hayır, çünkü gerçekten on sekiz yaşımdayken on iki gibi görünüyordum, "he said."Belki de bu genetik bir dengesizliktir."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Hughes, Ferris'in lisedeyken çoğunlukla kendi yatak odasına yansıtılan yatak odasını kişisel olarak tasarladı. Hughes, odanın Ferris'in zihnini temsil edeceği için dağınık bir dizi pop referansı ve başka şeyler olduğunu söyledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Her ne kadar kardeş rolünde olsalar da Matthew Broderick ve Jennifer Gray bu filmden sonra nişanlanacaklardı. Yaklaşık bir yıl sonra - Broderick "Biloxi Blues (1988),"'in çekimlerini bitirdikten sonra ve Grey's " Dirty Dancing (1987)" filminin galasından önce - çift, trajik bir şekilde Kuzey İrlanda'da ölümcül bir otomobil kazasına karıştı. Kazada diğer aracın yolcuları anne ve kızı hayatını kaybetti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Inside Story (1986) belgeseline göre Charlie Sheen'in karakterinin adı aslında Garth Volbeck'tir. Karakterinin ve ailesinin bütün bir arka planı olacaktı. Ferris'in annesinin emlakçılık yaparken evi gezdirdiği ailenin Volbeck ailesi olduğu da ortaya çıktı. Yakından bakarsanız, Rooney'nin arabasını çeken çekicinin Volbeck'in Yıkım Servisi'ne ait olduğunu görürsünüz. Ayrıca silinmiş bir arka plan hikayesi, Ferris ve Garth'ın sekizinci sınıfta arkadaş olduklarını gösteriyor. Garth'ın ailesi oldukça kötü durumdaydı ve Ferris ona yardım etmeye ve onun arkadaşı olmaya çalıştı ama Garth sonunda liseyi bıraktı ve kendisini polis karakolunda Jeannie'nin yanında buldu. İşte bu yüzden Ferris, Cameron'a iyi vakit geçirme konusunda bu kadar kararlı. Garth'a elinden geldiğince yeterince yardım edemediği için kendini suçluyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Hughes, film için şarkıları bizzat seçti. Filmle ilgili her şeyin yeni hissettirmesini istediğini hissederek, bunların tipik sinema izleyicisi için biraz belirsiz olmasını istedi. Örneğin Ferrari ilk kez tanıtıldığında (ve final sahnesinde) duyulan şarkı İsviçreli grup Yello'nun "Oh Yeah" şarkısıdır. Şarkı ilk çıkışından sonra büyük bir hit olmadı, ancak bu filme dahil edilmesi onu hızla popüler hale getirdi ve yeniden yayınlanmasına yol açtı. O zamandan beri düzinelerce başka film ve dizide, genellikle arzu edilen bir nesnenin veya kişinin yer aldığı sahnelerde kullanıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Cameron'un telefonundaki hoparlör tuşuna basan el John Hughes'a ait. Ekip gittiğinde Hughes kamerayı alıp kendisi çekti çünkü kimse doğru düzgün çekemiyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Hughes'a göre Cameron büyük ölçüde lisedeki bir arkadaşına dayanıyordu. "Bir nevi kayıp bir insandı. Ailesi onu ihmal etmişti, o da bunu kendini gerçekten şımartmak için bir izin olarak kabul etti. Yasal olarak hasta olduğunda aslında kendini iyi hissediyordu çünkü hastalıkları icat etmek zor ve yorucuydu ama gerçekten bir şeye sahip olduğunda rahatlamıştı."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Charlie Sheen, Red Dawn'ı (1984) birlikte çektikten sonra Jennifer Gray tarafından önerildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ferris'in Sloane'u okuldan alırken giydiği kıyafet (şapka, güneş gözlüğü ve trençkot), filmin başında ebeveynleri işe gitmek için odasından çıkarken, odasının kapısının arkasındaki mankenin üzerinde görülebilir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sloane ve Ed Rooney'nin dışarıda Bay Peterson'ı bekledikleri sahnede, arka plandaki okul John Hughes'un eski lisesiydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ferris Bueller, adını John Hughes'un ömür boyu arkadaşı Bert Bueller'den almıştır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Shermer Lisesi, Weird Science (1985), Sixteen Candles (1984) ve The Breakfast Club (1985) filmlerindeki aynı lisedir. Shermer kasabasının adı da polis rozetinde görülüyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Geçit töreni sahnesinde dans eden inşaat işçisi ve cam silicisi gibi figüranlar aslında filmle ilgisizdi; sadece çalan müziğe ayak uydurmuşlardı. John Hughes durumu o kadar komik buldu ki kameramanlara hemen kaydetmelerini söyledi.
- Ekonomi diplomasına sahip Ben Stein'a, John Hughes sahnelerinde gerçek bir ekonomi dersi anlatmasını istedi. Bu yüzden yoklama dışında Stein'ın söylediği hiçbir şey senaryoda yazılı değildi.
- Ferris'in klarnet çaldığı an tamamen doğaçlamaydı. Sette enstrümanı gören biri, Matthew Broderick'in çalabildiğini söylemesi üzerine kamera kayda alındı; oysa Broderick aslında çalamıyordu.
- Edie McClurg, karakteri Grace'in saçını 1960'lara uygun yapmak istedi çünkü Grace kendini en iyi o dönemde hissetmişti. Setteki kuaför sadece düz saçlara alışık olduğu için McClurg kendi saçını kendisi şekillendirdi. John Hughes sette onu görünce 'O saça kaç kalem sığar?' diye sordu; denemeler sonucu üç kalem durdu, dördüncüsü düştü ve Grace'in ilk sahnesi böyle doğdu.
- Mia Sara, taksici sahnesindeki doğal kahkahalarını Matthew Broderick'in ayaklarını ve dizlerini gıdıklamasına borçlu olduğunu söylüyor.
- Cameron'ın babasının Ferrari'si gerçek değildi. Gerçek bir Ferrari'yi hırpalamak çok pahalı olacağından, Modena Design & Development tarafından özel şasi üzerine üç replika üretildi; ikisi sürüş için, üçüncüsü ise pencereden fırlatma sahnesi için kullanıldı.
- Geçit töreni sahnesi günlerce sürdü; Matthew Broderick dans provaları yaparken çok korkmuştu. Neyse ki koreografi önceden bir stüdyoda çalışılmıştı. Çekimler iki cumartesi günü Chicago'nun göbeğinde gerçekleşti; ilk gün gerçek bir tören sırasında uzun planlar çekildi, ikinci gün radyo anonslarıyla gelen on bin kişiyle final sahnesi tamamlandı. Broderick, ellerini kaldırdığında duyduğu dev uğultuyu rock yıldızlarının hissine benzetti.
- Havuz sahnesinde Cameron'ın katatonik halden çıkıp durumu kabullendiği anda Matthew Broderick'in Mia Sara'yı suya atması senaryoda yoktu. Sara'nın şaşkın çığlıkları o kadar doğaldı ki John Hughes bu anı filme dahil etti.
- Cameron'ın telefonundaki hoparlör düğmesine basan el John Hughes'a ait. Ekip gittikten sonra kimse istediği gibi çekemeyince kamerayı alıp kendisi çekti.
- John Hughes, Ferris'in odasını lisedeyken kendi odasından esinlenerek tasarladı. Odayı, Ferris'in zihnini yansıtacak şekilde dağınık popüler kültür referanslarıyla doldurdu.
- İkonik 'Twist and Shout' geçit töreni sahnesi, Chicago bölgesinde her yıl düzenlenen Von Steuben Günü Geçit Töreni sırasında çekildi.
- Sloane ve Müdür Rooney'nin Bay Peterson'ı beklediği sahnenin arka planındaki okul, John Hughes'ın eski lisesiydi.
- Ferris ve arkadaşlarının yemek yediği 'Chez Quis' restoranının dış çekimleri aslında 22 W Schiller Sokağı'ndaki özel bir konutta yapıldı; burası The Blues Brothers'daki restoran değil.
- Garajdaki final sahnesi sonbahar başında çekildiği için, her sabah dışarıdaki ağaçların yaprakları tek tek yeşile boyandı. Enkazdan yukarı bakılan planda, camdaki yansımada yaprakları dökülmüş sarı bir ağaç görülebiliyor.
- Otobüste Rooney'nin yanında oturan kızı oynayan Polly du Pont Noonan'ın gözlükleri özel olarak üretilmişti. Lensler görüşünü o kadar bozuyordu ki midesi bulanıyor, ağırlığından dolayı başını sabit tutmak zorunda kalıyordu.
- Sears Kulesi'nden aşağı bakılan çekimi ikinci ekip yaptı. Kameraman, açıyı yakalamak için kenardan sarkıtıldığı için çekim sırasında rahatsızlandı.
- Filmdeki bazı kilit anlar kurgu odasında yaratıldı: Jeanie'nin Rooney'i üç kez tekmelemesi aslında tek bir tekmeden oluşturuldu; Ferris ile Sloane'un Rooney'nin önündeki kısacık öpücüğü ise uzun bir öpüşme sahnesine dönüştürüldü.
- Ferris'in ailesine hastalık numarasını anlattığı sahnede ekrana gelen yazılar sonradan eklendi. John Hughes, DVD yorumunda sahneyi fazla düz ve komik bulmadığı için bu eklemeyi yaptığını söyledi.
- Filmde Ferris ve arkadaşlarının izlediği Cubs maçı, 5 Haziran 1985'te Atlanta Braves'e karşı oynanan gerçek bir maçtı. Ancak oyuncuların Wrigley Field'daki çekimleri 24 Eylül 1985'te, Cubs'ın Montreal Expos'a 17-15 yenildiği gün yapıldı.
- John Hughes, vahşi rottweiler'ın dikkatini Ed Rooney'de tutmak için Jeffrey Jones'un ceket cebine çiğ bir biftek saklattı.
- Sears Kulesi sahnesinde komik şapkalı iki adam, aslında Ferris'in sonradan katılacağı Alman Günü geçit törenini izlemek için şehre gelmişlerdi.
- Matthew Broderick'in dans koreografisini, daha sonra Dirty Dancing'de Jennifer Grey ile çalışan Kenny Ortega yaptı. Ancak Broderick, arka bahçelerde koşarken dizini sakatlayınca Ortega'nın diz dönüşleri gibi hareketlerinin çoğu iptal edildi. John Hughes megafonla 'Koreografiyi boşver, tam bir karmaşa olsun' diye bağırıyordu. 'Danke Schoen' kısmen koreografiliyken, 'Twist and Shout' tamamen doğaçlamaydı.
- Kurgucu Paul Hirsch, müze sahnesinin ilk kurguda test gösterimlerinde kötü sonuç verdiğini, John Hughes'ın müziği değiştirip sekansları yeniden düzenlemesiyle düzeldiğini belirtti.
- Film ilkbaharda geçmesine rağmen 1985 sonbaharında çekildi. Bazı sahnelerde ağaçların renk değiştirdiği fark edilebiliyor.
- Vale görevlilerinin arabayı Star Wars temasıyla sürdüğü kısa sahne, post-prodüksiyonda eklendi.
- Ferrari düştüğünde fiberglas kaput yırtıldı, ancak kameraya yakalanmaması için yırtığın üzeri dallarla kapatıldı.
- Ferrari'nin aslında garaj penceresinden fırlayıp arka bahçeye düşmesi planlanmıştı. Ancak hedefi aşarak ev ile yan bahçe arasındaki çite çarptı.
- Geçit törenindeki platformda akordeon çalan kadın figüranlardan biriydi.
- Filmdeki geçit töreni, her yıl Chicago'da düzenlenen ve ülkedeki en büyük kutlama olan Von Steuben Alman-Amerikan Geçit Töreni'dir. Philadelphia gibi şehirlerde daha küçük versiyonları olsa da Chicago'daki açık ara en büyüğüdür.
- Jeanie Bueller'ın Ed Rooney'i bayıltıp mutfaktan kaçtığı sahne hızlandırılmıştı. John Hughes'ın DVD yorumuna göre, Jennifer Grey yeterince hızlı koşamadığı için görüntü hızlandırılarak kullanıldı.
- Cameron'ın evi olarak kullanılan yapı, 1953'te A. James Speyer ve David Haid tarafından tasarlanmış, dört yatak odalı, dört banyolu ve yaklaşık 370 metrekarelik bir evdi.
- Ferris'in üzerinde olduğu platformun önünde çalan lise bandosu, Chicago'nun güneyindeki küçük bir kasaba olan Lockport Township Lisesi'nin gerçek öğrencilerinden oluşuyordu.
- John Hughes, Chicago şehir merkezi montaj sekanslarından birinde küçük bir cameo yaptı. Açık mavi ceketi ve 80'lerin kabarık saçlarıyla trafiğin içinden soldan sağa tırmanırken görülebiliyor.
- Filmdeki Ferrari, sadece 104 adet üretilen Ferrari 250GT California Spyder'ın replikasıydı. Bu model, Amerikan pazarı için özel olarak tasarlanmış, iki koltuklu, üstü açılır ve standart Avrupa versiyonundan daha fazla beygir gücüne sahipti.
- Katie Bueller'ın Jeanie'yi almaya gittiğinde konuştuğu dedektifin adı Stephen Lim'di. Bu isim, filmin birinci yönetmen yardımcısı Stephen Lim'den geliyor.
- John Hughes, Ferris'in Ferrari'yi sürerken taktığı bereyi beğenmezken, Cameron'ın düz kasketini çok sevmişti.
- Jeanie'nin arabası, 1984-1988 yılları arasında üretilen, ortadan motorlu, iki kişilik kompakt bir Pontiac Fiero'ydu. Koltuk başlıklarına entegre hoparlörleri olan ilk modellerdendi; bu özellik yüksek bakım maliyeti nedeniyle 1986'da kaldırıldı.
- Film için üretilen üç 'Modena Spyder'dan biri, 2018'de Ulusal Tarihi Araç Sicili'ne eklenen 22. araç oldu. Bu listeye Back to the Future DeLorean'ı, Tucker prototipi ve Bullitt'in Mustang'i gibi ikonik araçlar da dahil.
- Ferris'in odasındaki müzik klavyesi bir E-Mu Emulator II'ydi. 1986'da ikinci eli yaklaşık 7.000 dolardı (2022'de 19.000 dolar) ve ancak büyük stüdyoların karşılayabileceği bir aletti. Ferris'in araba alamazken bu klavyeye sahip olması pek mümkün değil; muhtemelen bir rock yıldızından ödünç almıştı.
- Ferris, Sloane ve Cameron'ın Cubs maçını izlediği sahne öğleden sonra geçiyor. Filmin çekildiği dönemde Wrigley Field'da ışıklandırma olmadığı için Cubs, ligde sadece gündüz maçı oynayan son takımdı; ilk gece maçına 8 Ağustos 1988'de çıktılar.
- Polly du Pont Noonan, Ghostbusters: Afterlife'a (2021) kadar, jenerikten sonra ilk kez bir filmde görünen tek kredili oyuncu olma unvanını taşıdı.
- Ferris'in parmağını arabanın üzerinde kaydırırken çıkan gıcırtı sesi, aslında setteki bir kadın ekip üyesi tarafından yapıldı.
- Katie Bueller'ın çalıştığı ofis, Home Alone'daki (1990) buz pateni pistiyle tam anlamıyla aynı blokta bulunuyor.
- Çocuklar Chez Quis'e girerken çalan müzik, Luigi Boccherini'nin Minuetto Number Five adlı eseridir.
- Charlie Sheen, polis karakolundaki uyuşturucu bağımlısı rolü için gereken sersemlemiş etkiyi yaratmak amacıyla sahne çekilmeden önce 48 saatten fazla uykusuz kaldı.
- Ferris'in anne babasını canlandıran Cindy Pickett ve Lyman Ward, film çekildikten sonra gerçek hayatta evlendi. Çift 1992'de boşandı.
- Sekreter Grace'in, Cameron'dan gelen telefon görüşmesi sırasında Ed Rooney gibi davranması tamamen doğaçlamaydı.
- Grace'in Rooney'e söylediği "Adam gibi adamdır o" repliği orijinal senaryoda yoktu. Edie McClurg bu cümleyi en iyi Chicago aksanıyla doğaçlama olarak ekledi.
- Mia Sara, Sloane Peterson rolü için seçmelere katıldığında John Hughes'u şaşırttı. Hughes, on yedi yaşındaki karakteri daha olgun bir oyuncunun canlandırması gerektiğini düşünüyordu; Sara'nın yalnızca on sekiz yaşında olduğunu öğrenince neredeyse sandalyesinden düşüyordu.
- John Hughes, Weird Science (1985) filminde birlikte çalıştıktan sonra Bill Paxton'a otopark görevlisi rolünü teklif etti. Paxton rolü çok küçük bularak geri çevirdi, ancak daha sonra Hughes'un kendisine bir daha rol vermemesi nedeniyle pişman olduğunu itiraf etti.
- O dönem yirmi dokuz yaşında olan Alan Ruck, yaş farkı konusunda endişeliydi. Ancak karakterin zaten bir yalnız olduğunu ve bu tür şeyleri umursamayacağını düşünerek kendisi gibi davranmaya karar verdi; zaten on sekiz yaşındayken de on iki yaşında gösterdiğini esprili bir dille ekledi.
- Mia Sara, Sloane Peterson rolü için Molly Ringwald'ı geride bıraktı. John Hughes'a göre Sara'da rolün gerektirdiği zarafet vardı; Ringwald ise Hughes'un kendisine rolün yeterince büyük olmadığını söylediğini belirtti.
- Filmde kardeşleri oynayan Matthew Broderick ve Jennifer Grey, çekimlerden sonra nişanlandı. Yaklaşık bir yıl sonra, Kuzey İrlanda'da trajik bir trafik kazasına karıştılar; diğer araçtaki bir anne ve kız hayatını kaybetti.
- Rooney'nin "peynirimi rüzgara bıraktım" repliği doğaçlamaydı. John Hughes, tamamen anlamsız bir yorum olmasını istemişti.
- John Hughes, senaryoyu yazarken aklında Matthew Broderick olduğunu söyledi. Broderick'in zeki ve çekici tavrının rol için tek doğru seçim olduğunu, aksi takdirde seyircinin "Cüzdanım nerede?" diye düşüneceğini belirtti.
- Alan Ruck ve Matthew Broderick daha önce Broadway'de Biloxi Blues oyununda birlikte rol almıştı. Cameron'ın Bay Peterson taklidi, eski yönetmenleri Gene Saks'a bir iç şakaydı ve Ruck, Broderick ile çalışırken kendini çok rahat hissediyordu.
- Charlie Sheen, Jennifer Grey'in tavsiyesi üzerine kadroya katıldı. İkili daha önce Red Dawn (1984) filminde birlikte çalışmıştı.
- Alan Ruck'a göre Cameron rolü ilk olarak Emilio Estevez'e teklif edilmiş, ancak o reddetmişti. Ruck, Estevez'i her gördüğünde teşekkür etmek istediğini söylüyor.
- Ben Stein, Bueller'ın ekonomi öğretmeni rolünü tesadüfi bağlantılar sayesinde aldı. Richard Nixon aracılığıyla tanıştığı bir dizi insan sonunda John Hughes'a ulaşmasını sağladı; Hughes ise Stein'ın düz ses tonu ve öğretmen görünümü nedeniyle kolay bir seçim olduğunu söyledi.
- Ferris'in klarnet çaldığı sahnede Matthew Broderick, "Hiç ders almadım!" repliğini doğaçlama olarak söyledi.
- Öksüren klavye sahnesi Matthew Broderick tarafından doğaçlandı. Bu anekdot DVD'deki yönetmen yorumunda açıklanmaktadır.
- Charlie Sheen'in bu filmdeki rolü, Lucas (1986) filminin çekimleri sırasında bir izin gününde çekildi. Rol, çekimlerin ortasında ortaya çıkmıştı.
- Jeffrey Jones, Rooney rolünün senaryoda aslında küçük olduğunu ancak Ferris'e karşı çıkan tek karakter olmanın birçok fırsat sunduğunu belirtti. Hughes'un kendisine "Hayatının geri kalanında bu rolle tanınacaksın" dediğini ve bunun doğru çıktığını söyledi.
- Matthew Broderick, Ferris'in duşta "Danke Schoen" şarkısını söylemesinin kendi fikri olduğunu açıkladı. Aslında şarkıyı geçit töreni sahnesi için öğreniyordu ve duş sahnesinde küçük bir prova yaparken Hughes bunu kaydetmeye karar verdi.
- Alan Ruck, Ferris Bueller'ın İzinde sonrası kariyerinde zorluklar yaşadı. Başarısız bir pilot bölümün ardından ailesini geçindirmek için bir Sears deposunda asgari ücretle çalışmak zorunda kaldı; iş arkadaşları ona Cameron Frye'ı andırdığını söylediğinde utancından kimliğini gizledi.
- Ferris Bueller rolü için Rob Lowe, John Cusack, Jim Carrey, Johnny Depp, Tom Cruise, Robert Downey Jr. ve Michael J. Fox gibi isimler düşünüldü.
- John Candy, Cameron Frye rolü için seçmelere katıldı ancak yapımcılar onu rol için fazla yaşlı bularak reddetti.
- Alan Ruck daha önce The Breakfast Club (1985) filmindeki Bender rolü için seçmelere katılmış ama rolü Judd Nelson almıştı. John Hughes, Ruck'ı hatırlayarak onu Cameron Frye olarak kadroya dahil etti.
- Anthony Michael Hall, sürekli aynı tür rollerde oynamamak için Cameron rolünü geri çevirdi.
- Jeffrey Jones, Rooney rolünü Amadeus (1984) filmindeki İmparator performansı sayesinde aldı. John Hughes, o karakterin modern karşılığının Rooney olduğunu düşünüyordu.
- Şarkı söyleyen hemşireyi canlandıran burlesk dansçısı Stephanie Blake, sahnede Louie Anderson'ın kötü bir ruh hali içinde olduğunu ve kulağına "İlk seferde doğru yap, buradan defolup gitmek istiyorum" dediğini anlattı. Daha sonra Anderson'ın repliklerinin kesilip Blake'e verilmesine üzüldüğü ortaya çıktı.
- Kristy Swanson başlangıçta okul koridorunda Ferris'le telefonda konuşan kız rolüne seçilmişti. Ancak John Hughes sahneyi Chicago'da çekmeye karar verince rol Kristin Graziano'ya verildi; Swanson ise Los Angeles'ta çekilen ekonomi öğrencisi rolünü aldı.
- Kapanış jeneriğinde Bay Rooney'i alan otobüs şoförünü oynayan DeeDee Rescher, rolün çok küçük ve düşük ücretli olması nedeniyle neredeyse reddediyordu. Ancak sağlık sigortası için paraya ihtiyacı vardı ve filmin kimse tarafından izlenmeyeceğini düşünüyordu; oysa film büyük bir hit oldu ve kariyeri boyunca "Ferris Bueller'ın İzinde'nin Otobüs Şoförü" olarak tanındı.
- Paul Gleason, Ed Rooney rolü için düşünülen isimlerdendi. Gleason daha önce The Breakfast Club (1985) filminde Müdür Yardımcısı Richard Vernon'u canlandırmıştı.
- Jeanie filmin büyük bölümünde Ferris'in popülerliğine ve her şeyden paçayı sıyırmasına içerler. Annesinin onu karakoldan almasıyla istemeden de olsa intikamını alır; çünkü annesi Jeanie yüzünden bir iş anlaşmasını kaybettiğini ve komisyonla Ferris'e araba almayı planladığını söyler. Bu gerçek, Ferris'in eve yetişme telaşıyla paralel kurgulanır ve sonunda Jeanie güçlenmiş olarak Ferris'i ele vermez.
- Mia Sara neredeyse Sloane rolünü oynamıyordu çünkü aynı dönemde Labyrinth (1986) filmindeki Sarah rolü için de seçmelere katılıyordu.
- Charlie Sheen, yıllar sonra filmdeki tek sahnesini izlediğinde kendine yumruk atmak istediğini söyledi.
- Alan Ruck'ın Cameron Frye rolü için aldığı ücret 40 bin dolardı.
- Cameron'ın Detroit Red Wings hokey forması giymesi karakteri hakkında ipucu verir. Film çekildiğinde Red Wings ligin en kötü takımıydı; bu da Cameron'ın hem sevimli bir kaybeden olduğunu hem de desteklediği takımın bile kaybettiğini gösterir.
- Sloane karakterine, dönemin Paramount yöneticisi Ned Tanen'ın kızı Sloane Tanen'ın adı verildi.
- Cameron'ı oynayan Alan Ruck çekimler sırasında 29 yaşındaydı ve film gösterime girdikten kısa süre sonra 30 yaşına bastı. Succession (2018) dizisinde, kendisinden yalnızca 10 yaş büyük Brian Cox'un canlandırdığı Logan Roy'un en büyük oğlunu oynadı.
- Film Orta Batı'da geçmesine rağmen, yalnızca Alan Ruck bu bölgede (Cleveland civarı) büyüdü. Matthew Broderick, Mia Sara ve Jennifer Grey ise New York şehrinde büyüdü.
- 17 yaşındaki Ferris Bueller'ı canlandıran Matthew Broderick, film gösterime girdiğinde aslında 24 yaşındaydı.
- Tom Skerritt, Ed Rooney rolü için düşünülen isimler arasındaydı.
- Ferris'in okul bilgisayar sistemine girip devamsızlık kayıtlarını değiştirmesi, Matthew Broderick'in WarGames (1983) filminden sonra ikinci kez genç bir hacker'ı canlandırmasıydı. O dönemde çoğu insan bilgisayar korsanlığının ne olduğunu bilmiyordu.
- Otopark görevlisi Richard Edson ve polis karakolundaki genç Charlie Sheen, aynı yıl Platoon (1986) filminde birlikte rol aldı.
- Eric Stoltz, Ferris rolü için seçmelere katıldı. Stoltz daha sonra John Hughes'un yazdığı Some Kind of Wonderful (1987) filminde başrol oynadı.
- Ferris Bueller'ın bilgisayar faresini sol eliyle kullanması ve beyzbol topunu sol eliyle atması, Matthew Broderick'in gerçek hayatta solak olmasından kaynaklanıyor.
- Çiçek dağıtıcısı olarak görünen Louie Anderson, Edie McClurg ile daha sonra Pains, Grains, and Allergy Shots (1995) adlı yapımda seslendirme yaptı. Bu yapımın adı, McClurg'un da rol aldığı John Hughes filmi Planes, Trains & Automobiles (1987) göndermesidir.
- Matthew Broderick ve Kristy Swanson'ın ikisi de solaktır.
- Mia Sara, yönetmen John Hughes ile anlaşamadığını, onu "çok tuhaf bir adam" olarak tanımladığını ve deneyimsizliği ile iki güçlü egonun çatışmasının durumu zorlaştırdığını söyledi.
- Bu film, Katie Barberi'nin ilk sinema deneyimiydi.
- Laura Dern, Sloane Peterson rolü için seçmelere katıldı.
- Cameron'ı oynayan Alan Ruck ile restoran görevlisi, film çekildiği sırada aynı yaştaydı: 29.
- Mia Sara, Haziran 2026'da verdiği bir röportajda Ferris Bueller'ın İzinde filminin çekimlerinin kendisi için "o kadar da iyi bir deneyim olmadığını" söyledi. 17 yaşında kadroya katılan Sara, diğer oyunculardan çok daha gençti ve John Hughes ile çalışmaktan keyif almadığını belirtti. Hughes'un oyuncuları Fransız Yeni Dalga filmleriyle tanıştırmak istediğini, ancak kendisinin o filmleri zaten izlemiş ukala bir New Yorklu olduğunu ve duygusal olgunluğa sahip olmadığını itiraf etti.
- John Hughes film için şarkıları bizzat seçti. Tipik sinema seyircisine biraz yabancı kalmalarını istiyordu; filmle ilgili her şeyin yeni hissettirmesini arzuluyordu. Örneğin, Ferrari'nin ilk kez göründüğü sahnede (ve final sahnesinde) duyulan parça, İsviçreli grup Yello'nun "Oh Yeah" şarkısıdır. Şarkı ilk çıkışında hit olmamıştı, ancak filmde kullanılmasıyla hızla popülerleşti ve yeniden yayımlandı. O zamandan beri, genellikle arzu edilen bir nesnenin ya da kişinin yer aldığı sahnelerde, düzinelerce film ve dizide kullanıldı.
- John Hughes'a göre Cameron karakteri büyük ölçüde liseden bir arkadaşına dayanıyordu. Hughes onu şöyle anlatıyor: "Bir nevi kayıp bir insandı. Ailesi onu ihmal ediyordu, o da bunu kendini gerçekten şımartmak için bir izin olarak gördü. Gerçekten hasta olduğunda aslında iyi hissediyordu, çünkü hastalık uydurmak zor ve yorucuydu, ama gerçekten bir şeyi olduğunda rahatlıyordu."
- Ferris Bueller adı, John Hughes'un hayat boyu arkadaşı Bert Bueller'den geliyor.
- Ferris'in Fransız restoranındaki tuvalette Cameron'ın evinin çok güzel ve çok soğuk olduğuna dair söylediği replik, aslında John Hughes tarafından The Breakfast Club'daki (1985) Allison karakteri için, onun ev hayatıyla ilgili olarak yazılmıştı.
- Jenerik sırasında oynayan otobüs sahnesi aslında filmin ortasında yer alacaktı. Jeanie'nin polisi aradığını söylemesinden sonra gerçekleşecek ve Rooney'nin saklanacak bir yer bulması gerekecekti. Bu, gökyüzünün neden karanlık olmadığını ve bir otobüsün öğrencileri neden akşam 6'da eve götürdüğünü açıklıyor.
- Filmin bir noktasında Ferris'in "Gelecek yıl, Uzay Mekiği'ne binen ilk çocuk ben olacağım" demesi planlanmıştı. Hatta bu replik sinema fragmanında da yer almıştı. Ancak filmin vizyona girmesine beş aydan az bir süre kala, 28 Ocak 1986'da Challenger mekiği patladı ve aralarında öğretmen Christa McAuliffe'in de bulunduğu yedi mürettebat hayatını kaybetti. Bu nedenle John Hughes fragmanı sinemalardan geri çektirdi ve replik filmden çıkarıldı.
- Cameron Sears Kulesi'nden aşağı bakıp "Sanırım babamı görüyorum" dediğinde, orijinal senaryoya göre gerçekten de kaldırımda duran babasına bakıyordu. Daha sonra, Cameron'ın babasının şehir merkezinde sokağa park edilmiş Ferrari'sini gördüğü bir sahne daha olacaktı. Torpido gözüne uzanıp arabayı doğrulamaya çalıştığında, otopark görevlisi ona engel olacaktı.
- Ferris'in devamsızlık sayısı olarak "9" rakamının seçilmesinin nedeni, Rooney tarafından söylendiğinde kulağa sert gelmesiydi.
- Ferris'in "Hayat oldukça hızlı akar" repliği aslında filmin kapanış jeneriğinden önceki son replik değildi. Senarist John Hughes, sahnenin çekildiği gün repliği değiştirmeye karar verdi. Senaristin notlarına göre, orijinal senaryoda jenerik öncesi son replik şuydu: "Evet, hayat bir atlıkarınca. Saf yaşama, nefes alma sevinci ve mutluluğunun kocaman, çılgın bir topu. Bir tane edinmelisin."
- John Hughes, Chicago Sanat Enstitüsü'ndeki sahneyi "kendine ait bir keyif sahnesi" olarak tanımlıyor ve ekliyor: "Burası benim için bir sığınaktı, oraya oldukça sık giderdim, bayılırdım. Bütün tabloları, binayı bilirdim. Bu, o binaya geri dönüp en sevdiğim tabloları göstermek için bir fırsattı." Müze, filmin yapımcıları başvurana kadar daha önce hiçbir filmde çekim yapılmasına izin vermemişti. Jennifer Grey, "Hughes'ın 'Bu filmde daha önce hiç olmadığı kadar çok sanat eseri olacak' dediğini hatırlıyorum" diye anlatıyor.
- Silinmiş sahneler: - Ferris babasını telefonla arayıp, doğduğunda babasının satın aldığı tahvilleri sorar, ardından babasının dolabındaki bir ayakkabı kutusundan birini alır, kız arkadaşıyla bankaya gidip bozdurur (ağır işiten veznedara bir Jeep'e hamile olduklarını söyler) ve parayı izin gününü finanse etmek için kullanır. Bu sahne, Ferris'i sevimli bir düzenbazdan çok bir hırsız gibi gösterdiği için çıkarıldı. - Ferris menüden Fransızca bir şey sipariş eder ve masadaki herkes tadına baktıktan sonra, kibirli garson ona "sweetbreads" (uykuluk) sipariş ettiğini söyler. Bu sahne, garsonun Ferris'i alt ettiğini gösterdiği için çıkarıldı, ancak filmin ilerleyen kısımlarında Ferris günü Cameron'a anlatırken "pankreas yedik" der.
- Filmin kilit sahnelerinden biri Ferris, Sloane ve Cameron'ın Wrigley Field'da bir Cubs maçının keyfini çıkarmasını gösterse de, John Hughes DVD yorumunda Cubs taraftarı olmadığını belirtti. Beyzbol sahnesi aslında Hughes White Sox taraftarı olduğu için Comiskey Park'ta çekilecekti. Ancak Wrigley Field'ın ikonik statüsü nedeniyle bu değiştirildi; ayrıca White Sox 1985'te nadiren gündüz maçı yapıyordu, çoğunlukla deplasmandaydı.
- Filmin ilk kurgusu iki saat kırk beş dakika uzunluğundaydı.
- John Hughes, Ferris, Sloane ve Cameron'ın bir striptiz kulübüne gittiği bir sahneyi çekmek istemişti. Paramount yöneticileri ona sadece sınırlı sayıda çekim günü kaldığını söyleyince sahne iptal edildi.
- Film için başlangıçta resmi bir soundtrack albümü yayımlanmadı, çünkü John Hughes şarkıların sürekli bir albüm olarak bir arada iyi çalışmayacağını düşünüyordu. Ancak Lollipop Magazine ile yaptığı bir röportajda Hughes, hayran posta listesindeki kişilere filmde yer alan iki şarkıyı içeren yüz bin adet yedi inçlik vinil single gönderdiğini belirtti. 2016'da La-La Land Records nihayet filmdeki şarkıların çoğunu, Ira Newborn'ın bestelerini, kaynak ipuçlarını ve bonus parçaları içeren bir soundtrack albümü yayımladı.
- John Hughes filmin olay örgüsünden çok karakterlere odaklanmasını amaçladı. Hughes, "Filmin nasıl başladığını biliyorum, nasıl bittiğini biliyorum" dedi. "Geri kalanını asla bilmem, ama bu önemli değil gibi. Önemli olan olaylar değil, olayları yaşayan karakterler. Bu yüzden onları olabildiğince dolu ve gerçek yapıyorum. Bu sefer, herkesin ve her şeyin üstesinden gelebilecek bir karakter yaratmak istedim."
- Orijinal senaryoda Ferris ve Jeanie Bueller 18 yaşında çift yumurta ikizleriydi. Filmin son halinde, iki küçük kardeşin çıkarılmasıyla Ferris 17, Jeanie ise 16 yaşındadır.
- Senaryonun erken bir taslağında Ferris'in iki küçük kardeşi daha vardı ve Jeanie ortanca çocuktu.
- John Hughes senaryoyu bir haftadan kısa sürede yazdı; seyir defterine şu notları düştü: "2-26 Gece sadece 10 sayfa ... 2-27 26 sayfa ... 2-28 19 sayfa ... 3-1 9 sayfa ... 3-2 20 sayfa ... 3-3 24 sayfa."
- Jeanie Bueller'ın kızlar soyunma odasında bir arkadaşıyla, kardeşi Ferris'in okulu asması ve diğer maskaralıkları yüzünden duyduğu hayal kırıklığını konuştuğu sahne çekildi, ancak son kurguda çıkarıldı. Bu sahnenin bazı görüntüleri orijinal sinema fragmanında bulunabilir.
- Ferris'in bilgisayarında çıplak bir kadın çizdiği sahnenin Chicago'da bir jumbotron ekrana yansıtılması planlanmıştı, ancak sahne daha sonra kesildi.
- İnternette ücretsiz olarak bulunan orijinal senaryoda, filmin son halinde adı geçmeyen iki Bueller çocuğu daha vardı. Buna rağmen, geçit töreni sahnesinde Ferris'in babası ofisinde "Twist and Shout" eşliğinde dans ederken, arka planda bu iki eksik çocuğun da yer aldığı bir aile fotoğrafı görülür.
- John Hughes 1985'te filmi yazarken, ilerlemesini spiral ciltli bir seyir defterine kaydetti. Temel hikaye akışının 25 Şubat'ta geliştirildiğini not etti. Ertesi gün Paramount Studios'un başkanı Ned Tanen'e başarıyla sunuldu. Tanen konseptten etkilenmişti, ancak Amerika Yazarlar Birliği'nin stüdyo önünde grev gözcülüğü yapmasına saatler kaldığı için temkinliydi.
- Orijinal senaryoya göre Sloane'ın bir erkek kardeşi vardır ve babası aileyi yirmi beş yaşında bir şırfıntı için terk etmiştir.
- Sloane karakteri senaryonun ilk taslaklarında "Tandy" olarak adlandırılmıştı.
- Filmin orijinal senaryosunda Katie Bueller'ın adı önce "Joyce" idi, sonra son versiyonda "Katie" olarak değiştirildi.
- 1999 DVD yorumunda, senarist ve yönetmen John Hughes, filmin sonuna doğru Ferris Bueller'ın kız kardeşi Jeanie'nin bu filmdeki olaylara tepki olarak okulu asmaya karar verebileceği teorisini ortaya attı.
- Ben Stein filmi olağanüstü bulduğunu söyleyerek, 'Savaş sonrası dönemin belki de en yaşamı yücelten filmi' demiş. 'Bu, komediler için neyse, Rüzgar Gibi Geçti (1939) destanlar için odur' diye eklemiş. 'Asla ölmeyecek, çünkü insani duygulara yanıt veriyor ve onları harekete geçiriyor. Kirli değil, kötü niyetli hiçbir yanı yok. Alaycı ya da kıs kıs gülen bir tavır yok. Sadece sağlıklı bir film. Özgür olmak istiyoruz. İyi vakit geçirmek istiyoruz. Hayatımız boyunca bunu yapamayacağımızı biliyoruz. Bir gün işe koyulup çalışmamız gerekecek. Sonunda aile babası ya da annesi olup sorumluluklar alacağız, faturalarımızı ödeyeceğiz. Ama bize sadece geriye dönüp bakabileceğimiz birkaç güzel gün verin.'
- Inside Story (1986) belgeseline göre Charlie Sheen'in karakterinin asıl adı Garth Volbeck. Karakterin ve ailesinin geniş bir arka plan hikayesi olacakmış. Ayrıca Volbeck ailesinin, Ferris'in annesinin emlakçı olarak ev gezdirdiği aile olduğu ortaya çıkmış. Dikkatli bakarsanız, Rooney'nin arabasını çeken çekicinin Volbeck's Wrecking Service'e ait olduğunu görebilirsiniz. Silinmiş bir sahnede Ferris ve Garth'ın sekizinci sınıfta arkadaş oldukları anlatılıyor. Garth'ın ailesi oldukça sorunluymuş ve Ferris ona yardım edip arkadaşı olmaya çalışmış, ancak Garth sonunda liseyi bırakıp kendini Jeannie'nin yanında karakolda bulmuş. Ferris'in Cameron'a iyi bir gün yaşatmak için bu kadar çabalamasının sebebi de bu: Garth'a yeterince yardım edemediği için kendini suçluyor.
- First Lady Barbara Bush, Başkan George H.W. Bush'un eşi, 1990 Wellesley College mezuniyet konuşmasında filmden alıntı yapmış: 'Hayatta neşeyi bulun, çünkü Ferris Bueller'ın izin gününde dediği gibi, 'Hayat çok hızlı akıyor. Arada bir durup etrafa bakmazsanız, kaçırabilirsiniz!'' Seyircinin coşkulu alkışına karşılık, 'George'a söylemeyeceğim, Ferris için George'dan daha çok alkışladınız' diye eklemiş.
- Ferris'in Sloane'u okuldan almaya giderken giydiği kıyafet (şapka, güneş gözlüğü ve trençkot), filmin başında ailesi odasından çıkıp işe giderken kapısının arkasındaki bir mankenin üzerinde görülebilir.
- Sir Paul McCartney filmi beğendiğini söylese de, 'Twist and Shout' sahnesinde Beatles versiyonuna üflemeli çalgılar eklenmesinden hoşlanmamış. John Hughes, McCartney'in tepkisini duyunca 'bir Beatle'ı gücendirdiği' için üzülmüş. Ama 'Şarkının aslında öyle bir parçası değildi. Bir grup gördük ve enstrümanları duymamız gerekiyordu' demiş.
- Shermer Lisesi, Weird Science (1985), Sixteen Candles (1984) ve The Breakfast Club (1985) filmlerindeki liseyle aynı. Shermer kasaba adı bir polis rozetinde de görülüyor.
- Çocuklar sanat müzesini gezerken çalan müzik, The Dream Academy'nin 'Please Please Please Let Me Get What I Want' şarkısının enstrümantal bir versiyonu. Bu, The Smiths'in orijinalini cover'layan ve John Hughes'un yazdığı Pretty in Pink (1986) filminde de yer alan bir parça.
- Alan Ruck'a göre Cameron, Gordie Howe Detroit Red Wings forması giyiyor çünkü Detroit'te çok iyi anlaştığı ve onu Red Wings maçlarına götüren bir büyükbabası varmış. Bu aynı zamanda Blackhawks hayranı babasına bir gönderme olarak da görülebilir; iki takım ezeli rakip.
- Plakaların çoğu John Hughes'un filmlerinin başlıklarının kısaltmaları: Katie'ninki VCTN (National Lampoon's Vacation (1983)); Jeannie'ninki TBC (The Breakfast Club (1985)); Tom'unkisi MMOM (Mr. Mom (1983)); Rooney'ninki 4FBDO (Ferris Bueller's Day Off (1986)). Tek istisna, Cameron'ın babasının Ferrari'si (Ferris garajdan ilk çıktığında görülür), plakasında NRVOUS yazar.
- Cameron'ın hayranlıkla izlediği tablo, Georges Seurat'nın 'Grande Jatte Adası'nda Bir Pazar Öğleden Sonrası' adlı eseri. Halen Chicago Sanat Enstitüsü'nde sergileniyor. Bu tablo, uzun süredir sahnelenen Broadway müzikali 'Sunday in the Park with George'a ilham kaynağı olmuş.
- Ferris kendi arabası olmadığı için hayıflanır, ancak bir klavye örnekleyicisi vardır. İlk uygun fiyatlı model, 1984'te piyasaya çıkan ve 1.695 dolar olan Ensoniq Mirage'dı. Bu fiyat, o dönemde iyi durumda on yıllık ikinci el bir araba için makul bir rakamdı.
- Ferris'in duvarında Simple Minds'ın 'Don't You Forget About Me' şarkısının posteri var. Bu şarkı, John Hughes'un The Breakfast Club (1985) filminde belirgin bir şekilde kullanılmıştı.
- Ferris, Cameron'la Sloane'u almaya gitmeden önceki her sahnede farklı bir kıyafet giyer.
- Bueller'ın bastığı Fransız restoranının adı 'Chez Quis', ki bu bir kelime oyunu: Yüksek sesle söylendiğinde pizza zinciri 'Shakeys' gibi duyulur. 'Chez Qui' Fransızca'da 'kimin evi' anlamına gelir.
- Ferris'in 'Twist and Shout' playback performansı sırasında merdivenlerdeki grubun dans sekansı, doğrudan Michael Jackson'ın Thriller (1983) videosundan ve Jackson'ların Motown 25: Yesterday, Today, Forever (1983) performansından alınmış.
- Jeanie'nin koridorda yürüdüğü ve çocuğun Ferris'i kurtarmak için para topladığı koridor sahneleri, The Breakfast Club (1985) filmindeki koridor.
- Ferris'in evinin adresi, John Hughes'un çocukken yaşadığı adres.
- Rooney'nin Ferris'in evinde interkomla boğuştuğu sahnede mutfak görünür. O sahnede buzdolabının üzerinde, Hughes'un o sırada altı yaşında olan oğlunun yaptığı bir John Hughes çizimi vardır.
- dakikada, Sloane'un Ferris ve Cameron'la birlikte taksinin zemininde oturduğu sahnede, Ferris'in babası yanlarındaki taksidedir ve gazete okumaktadır. Sahne biterken 'Toplum Hasta Gencin Etrafında Kenetleniyor' manşeti görülür, ancak asıl makaledeki ifadeler bunun intihar eden bir Chicago polisi hakkında olduğunu gösterir.
- 2014'te Ferris Bueller's Day Off (1986), ABD Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Arşivi'ne eklendi.
- Ska-pop grubu Save Ferris, adını bu filmdeki su kulesinde yazan sözlerden almış, çünkü film favorileriymiş. Rooney grubu ise adını filmdeki müdür Ed Rooney'den alıyor. Önceleri Ed Rooney Band olarak anılıyorlarmış, sonra sadece Rooney olarak kısaltmışlar.
- Ferris, otopark görevlisine verdiği şeyden bahsederken 'finski' kelimesini kullanır. 'Finski', Chicago ağzında beş dolarlık banknot anlamına gelir.
- Sloane'a büyükannesinin öldüğünü söyleyen okul hemşiresinin adı Florence Sparrow, ünlü hemşire Florence Nightingale'in adıyla yapılan bariz bir kelime oyunu.
- Jeanie karakoldayken, bir polis memurunun göğsünün ve Shermer kasabasında görevli olduğunu belirten rozetinin hızlı bir çekimi görülür.
- The Breakfast Club (1985) ve Ferris Bueller's Day Off, kültürel açıdan önemli oldukları için Ulusal Arşiv'e alındı; Ferris Bueller 2014'te, Breakfast Club 2016'da. (Ferris Bueller aslında daha önce alındı!) John Hughes'un bu başarıya ulaşan sadece iki filmi bunlar.
- Entertainment Weekly'nin 2006'daki 'En İyi 50 Lise Filmi' listesinde 10. sırada yer aldı.
- Cameron'ın tişörtleri iki sahnede anlamlı. Katatonik haldeyken bir sıhhiye tişörtü giyiyor ve Ferrari'yi geri viteste sürerken ters çevrilmiş bir Hava İndirme tişörtü var... logo tersten görünüyor ve Ferrari geri viteste havaya uçuyor.
- Müze sahnesinde, Bay Rooney'nin tablolardan birine bakarken arkası görülebilir.
- Ed Rooney'nin Sloane'u teselli etmeye çalışırken alıntıladığı pasaj ('kadından doğan insanın yaşamak için kısa bir süresi vardır...'), Anglikan kilisesinin Ortak Dua Kitabı'ndaki Ölülerin Gömülmesi için 'İlk İlahi'dir. Bu ilahi, Eyüp 14:1-2'ye dayanır.
- Film eleştirmeni Richard Roeper bu filmi en sevdiği film olarak adlandırdı.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'deki 'En İyi 100 Amerikan Filmi' aday listesindeki 400 film arasında yer aldı.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' arasına dahil edildi.
- Katie Bueller'ın ofisinde, duvarda birkaç bina resmi vardır; bunlardan biri Sixteen Candles (1984) filmindeki Samantha Baker'ın evidir.
- Ferris'in okuldaki bazı çocuklarla telefonda konuştuğu sahnede, arkasındaki ahizenin dijital ekranında 890 yazar. 890, filmin geçtiği Chicago'nun popüler Top 40 radyo istasyonu 89 WLS'nin AM frekansıdır.
- Ferris, Beatles'ın 'Twist and Shout' cover'ını playback yapar. John Lennon'ın 'God' şarkısından alıntı yapar ('Beatles'a inanmıyorum, sadece kendime inanıyorum'). Cameron'ın Detroit Red Wings forması, Paul McCartney ve Wings'e gönderme yapar; McCartney'in Beatles'ın 'Yesterday' şarkısında çaldığı Epiphone Texan akustik gitarında 1970'lerin ortasından itibaren bir Detroit Red Wings etiketi vardı. Hughes, çekimler sırasında 'elli altı gün boyunca her gün The White Album'ü dinlediğini' söylemiş.
- Şehir merkezindeki geçit töreni sahnesinde, Godzilla 1985 (1985) filmini oynatan bir sinemanın önünden geçerler. Matthew Broderick daha sonra Godzilla (1998) filminde başrol oynayacaktı.
- Ferris adı, 1893'te Chicago'da Dünya Kolomb Sergisi'nde tanıtılan dönme dolaptan (Ferris Wheel) gelir. 36 kabini vardı ve her biri 60 kişi, toplamda 2.160 kişi alabiliyordu. Bu, Ferris'in etrafındaki herkesin onun dönme dolabında ve yolculuğa ortak olduğu anlamına geliyordu.
- Bu film, 'film bitti, eve gidin' akımını kullanan her türlü filme ilham verdi.
- Bueller ailesi hiçbir zaman köpekleriyle etkileşim halinde görülmez. Jeannie, Rooney'nin cüzdanını çamura atar ve köpek Rooney'ye saldırır, ama Jeannie aslında köpeğe yaklaşmaz. Aileden kimse köpekle ilgilenmez ve Ferris köpek kapısını hiç kapatmaz, böylece büyük ve öfkeli bir Rottweiler mahallede serbestçe dolaşır.
- Bu, eski ABD Başkan Yardımcısı Dan Quayle'ın en sevdiği film. 'Bana okul zamanlarımı hatırlattı' demiş.
- Film, Başkan Ronald Reagan için Camp David'de gösterildi.
- Bu filmde Matthew Broderick Ferris Bueller'ı canlandırırken, 2011 yapımı New Year's Eve filminde benzer isimli Bay Buellerton adında bir karakteri oynar.
- Ferris'in evindeki erken sahnelerin çoğunda, arka planda hafifçe bir köpek havlaması duyulabilir. Buna bir örnek, Ferris ve Cameron'ın mutfakta olduğu sahnedir. Havlama mahalle gürültüsü gibi gelse de, aslında Bueller ailesinin bir köpeği olduğuna dair ince bir ipucudur.
- Okul hemşiresinin adı Florence Sparrow, Florence Nightingale'e bariz bir gönderme.
- Chez Luis'te Ferris ve Sloane suyla kadeh kaldırır. Suyla kadeh kaldırmak, antik Yunan inanışlarına göre suyun yeraltı dünyası ve ölümle ilişkilendirilmesi nedeniyle genellikle uğursuzluk sayılır; bu batıl inanç, ABD askeri geleneklerinde suyun bir denizci mezarını simgelemesiyle de yankılanır. İspanya'da su veya alkolsüz içeceklerle kadeh kaldırmanın yedi yıl kötü şans veya kötü seks getireceği söylenir.
- Filmin hemen başında, Ferris 'Böyle bir günde okulla nasıl başa çıkabilirim ki?' derken, mavi gökyüzünün son çekiminde bulutların hafif bir '9' oluşturduğu görülür.
- Rooney, Ferris'in evinin kapısını çaldıktan sonra verandada beklerken 'Danke Schoen' şarkısını mırıldanır; bu şarkı daha sonra Ferris tarafından geçit töreninde seslendirilir.
- Ferris'in okulun bilgisayarına girip devamsızlık sayısını değiştirmesi, Matthew Broderick'in notlarını değiştirmek için okulun bilgisayarına girdiği WarGames (1983) filmine ince bir gönderme.
- Dehşetle açılan gözlerin yakın çekimi.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
The Shawshank RedemptionFilm · 1994
Indiana Jones and the Temple of DoomFilm · 1984
Back to the Future Part IIFilm · 1989
The GodfatherFilm · 1972
Home AloneFilm · 1990
Back to the Future Part IIIFilm · 1990
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016