Gigi
Bir ev, motorlu bir araç, en son moda kıyafetler, seçkin ve güç.. Bir bekar tüm bunları romantizmin başkenti Paris'te Gigi'ye sunar. Fakat bazı şeyler vardır ki, parayla satın alınamaz. Vincente Minelli den bir şaheser.
Gigi hakkında 119 bilgi
119 bilgi gösteriliyor.
- Alan Jay Lerner, filmi tartışmak üzere Londra'da Leslie Caron'la buluştuğunda, Fransız doğumlu Caron'un İngiliz kültürüne o kadar dalmış ki Fransız aksanını kaybetmiş olduğunu öğrendiğinde şaşırmıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film ilk tamamlandığında Alan Jay Lerner ve Frederick Loewe tatminsizdi. Lerner bunun yavaş olduğunu ve 20 dakikanın çok uzun olduğunu hissetti. Arthur Freed'e ilave 300.000 $'a mal olacak değişiklikler önerdi; Freed bu harcamalara karşı çıktı. Şarkıyı yazan ekip, filmin %10'unu 300.000 dolara satın almayı teklif etti, ardından filmi yayınlamamak için baskıya 3 milyon dolar teklif etti! Mahkumiyetlerinden etkilenen MGM yöneticileri, 11 günlük yeniden çekimleri içeren ve projeye bütçenin 400.000 $ aşılmasını içeren değişiklikleri kabul etti. Bununla birlikte, filmin test gösterimleri olumludan (değişiklikten önce) şefkatliye (değişiklikten sonra) dönüştü ve Lerner, filmin sonunda tamamlandığını hissetti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin dokuz Oscar kazanmasının ertesi günü, MGM telefon operatörlerine tüm telefon çağrılarını "Hello, M-Gigi-M." ile yanıtlamaları talimatı verildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Anita Loos'un "Gigi" adlı tiyatro oyununun Broadway prodüksiyonu, 24 Kasım 1951'de Fulton Tiyatrosu'nda açıldı, 219 performans sergiledi ve 31 Mayıs 1952'de sona erdi. Baş rolü, performansıyla 1952 Tiyatro Dünyası Ödülü'nü kazanan, o zamanlar bilinmeyen Audrey Hepburn canlandırdı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 1954-56 yılları arasında Arthur Freed, Colette'in stajyer bir fahişe hakkındaki öyküsünü sinemaya taşımak için Hays Kuralları ile mücadele etmek zorunda kaldı. Sonunda film endüstrisinin Kod Ofisini hikayeyi bir metresler sistemini yüceltmek yerine kınayan bir olay olarak görmeye ikna etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gaston'un "Gigi"şarkısını söylerken Paris'te yürüyüşü, Paris'in birbirinden kilometrelerce uzaktaki bölgelerinin birbirine bitişik görünmesini sağlamak için kamera büyüsünü kullanıyor."creative geography," adı verilen bu teknik, Fransız film yapımcısı Jean Cocteau tarafından yaratıldı ve adlandırıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Leslie Caron, kadın başrol oyuncuları hakkında Hermione Gingold'un filmdeki sert karakterine hiç benzemediğini söyledi. "Saygısız, yaramaz ve eğlenceliydi; hayata karşı büyük bir iştahı vardı, tıpkı bir kase sütü yalayan bir kedi gibi. Isabel Jeans tatlı ve çok disiplinliydi. Öğle yemeğinde hepimiz gibi korsesini asla açmazdı ve sabahtan akşama kadar gerçek bir profesyonelin dümdüz sırtını korurdu."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Samoin buz pateni eğitmeniydi ama Jacques Bergerac kaymıyordu. Bu beklenmedik durumla başa çıkabilmek için ekip, Bergerac'ın buz pateni yaparken düşmesini önleyecek bir cihaz icat etti. Cihaz, Bergerac'ın yalnızca belden yukarısının vurulabileceği anlamına geliyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Leslie Caron, bazen zorlayıcı olsa da Louis Jourdan'la çalışmaktan keyif alıyordu. Şunları hatırladı: "Hollywood'un en yakışıklı adamlarından biri olan Louis Jourdan, imajından memnun değildi, yine de zekası ve kendini küçümseyen mizah anlayışı nadir ve eşsizdi… Minnelli'nin sahnelenmesiyle ilgili sürekli olumsuz yorumlarla endişesini ifade etme eğilimindeydi, ancak bunu Vincente ile paylaşmak yerine kinini bana döktü. Kamera her durduğunda onun şikayetlerini duymaktan oldukça yorulmuştum."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Leslie Caron, şarkısına dublaj yapılacağını öğrendiğinde şaşkına döndü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Cecil Beaton, Bois'deki sahne için 150'den fazla dönem kostümü ve Maxims'teki sahne için 20 süslü elbise tedarik etmek zorundaydı. Beaton, Paris'te bu kadar çok sayıda kostüm bulmakta zorlandı, ancak yapım Hollywood'a taşındığında, depoların dönem mobilyaları ve kostümlerle tıka basa dolu olduğunu gördü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin tamamı dört buçuk ayda yazıldı, kadroya alındı ve çekime hazır hale getirildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- MGM'deki yıllarından beri Vincente Minnelli'ye en çok para kazandıran kişi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- "I'm Glad I'm Not Young Anymore" şarkısı, yaşlanan Maurice Chevalier'in şaraba ve kadınlara olan ilgisinin kabare izleyicileri için performans sergileme lehine azalmasıyla ilgili bir tartışmasından ilham aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Mekan çekimlerinin çoğunda, kullanılan mekanların yönetimi, film ekibine düşmanca olmasa da, neden olabilecekleri herhangi bir hasar olasılığı konusunda şüpheci davrandı ve mekanları girdikleri gibi bırakma konusunda onlara karşı katı davrandı. Arthur Freed buna o kadar katlanmıştı ki, Maxim's'deki sahneleri çekerken tavan aynalarından biri yere düşüp kırılınca paniğe kapıldı. Bunun için kendisinden binlerce ücret alınacağını düşünen Maxim's'in müdürü, Freed'e bunun restoranda şampanya mantarlarının neredeyse her gece tavana doğru fırlatılmasıyla sık karşılaşılan bir durum olduğu ve elde bol miktarda yedek bardak bulunduğu konusunda güvence verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin büyük bir kısmı Paris'te çekildi; son birkaç rakamı ise MGM'nin kendi arsalarında inşa ettiği bir dairede tamamlandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Vincente Minnelli'ye göre film ekibi, Fransız restoranı Maxim's'te çekim yaparken, restoranın ünlü aynalı duvarlarının, ekipmanı yansıtacağı için kapatılması gerektiğini hissetti. Minnelli, Maxim'in alamet-i farikası oldukları için bunların görülmesi (ve ortaya çıkarılması) gerektiğini ileri sürdü. Sonunda görüntü yönetmeni Joseph Ruttenberg, fotoğraf projektörlerinin üzerine vantuz yerleştirerek sorunu tatmin edici bir şekilde çözdü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Louis Jourdan'ın şarkıcı olarak ekran yayını. Bu konudaki rahatlığı ve güveninin büyük bir kısmı, Rex Harrison tarafından iki yıl önce Broadway'in "My Fair Lady."'inde popüler hale getirilen'konuşarak şarkı söyleme'emsalinden kaynaklanıyordu. Lerner ve Loewe her iki notayı da yazdılar ve bu nedenle Jourdan'ın önünü açmak için iyi bir konumdaydılar (her ne kadar Gaston rolü başlangıçta Dirk Bogarde için yazılmış olsa da). Jourdan o kadar zahmetsizce şarkı söylemeye başladı ki Can-Can (1960) ve Made in Paris'te (1966) iki müzikalde daha yer aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Alan Jay Lerner ve Frederick Loewe birkaç şarkı besteledikten sonra onları Maurice Chevalier'e götürdüler. Onları sevdi ve hemen filmde rol almayı kabul etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film, aday gösterildiği dokuz Akademi Ödülünün tamamını, Oscar tarihindeki diğer tüm filmlerden daha fazla kazandı. Bu ne kadar etkileyici olsa da, rekor sadece bir yıl sonra Ben-Hur'un (1959) on bir kazanmasıyla gölgede kaldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Vincente Minnelli, filmlerinde sıklıkla yaptığı gibi, her sahnenin nasıl görünmesi gerektiğine dair ilham almak için sanat dünyasına baktı. Colette'in Gigi'deki orijinal karakterleri yazarken çizimlerine hayran olduğu Fransız karikatürist Sem'in çalışmalarından ilham aldı. Bois du Boulogne'daki açılış sahnesi için sanatçı Constantin Guys'ın eserlerine baktı. Boudin'in çalışması, Gigi'deki plaj sahneleri için ilham kaynağı oldu. Ayrıca Minnelli, Honoré Lachailles karakterini temsil etmek için Art Nouveau stilini de kullandı. Minelli, "Ortamlardaki etkiyi kullanmamızın nedeni, Chevalier'in bekarlığa veda kazılarında yepyeni tarzı kullanarak avangard karakterinin ne kadar olacağını göstermekti."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Vincente Minnelli'nin ilham verici yönetmenliği, Gigi'nin (1958) geniş çapta onun başyapıtı olarak görülmesine yol açtı. Bunun büyük bir kısmı, MGM'nin hikayeyi Fransa'da çekmesine izin vermesiydi; bu izin, yedi yıl önce Paris'te Bir Amerikalı (1951) filminde kendisine verilmemişti. Minnelli'nin renkleri ve dokuları birleştirme yeteneği gerçekten de Gigi (1958) ile zirveye ulaştı. Özellikle bir görüntü - Gaston'ın, Place de la Concorde çeşmesinin ay ışığının aydınlattığı çarpıcı bir fotoğrafı karşısında oynadığı vicdanıyla son güreşi - o kadar ikonik hale geldi ki, on yıldan fazla bir süre sonra That's Entertainment'tan alıntılandığında, orijinal görüntünün yerine, Louis Jourdan'ın başlık şarkısının vokaliyle aynı zamana denk gelecek şekilde kullanıldı! (1974).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Leslie Caron, Maxim's'de çekim yapmayı bir "nightmare."olarak tanımladı. Vincente Minnelli'ye Paris'in en ünlü restoranında ihtiyaç duyduğu önemli çekimleri yapması için yalnızca birkaç gün verilmişti. Güzel ama dar bir alandı ve mürettebat dikkatli olmazsa kameraları ve ışıkları kolayca yansıtabilecek duvarlar boyunca kendine özgü aynalar gibi ek bir zorluk daha vardı. Caron şöyle hatırladı:"Kaldırım girişinden yemek alanına kadar alan, lambaları, siyah bayrakları, kabloları ve ses ekipmanlarını kurmaya çalışan teknisyenlerle dolu bir karınca yuvası gibi kalabalıktı; garsonların tepsilerinden daha büyük şapkaları olan gece elbiseli kadınların sürekli akışı, beylerin kaşlarındaki teri silen makyaj sanatçıları, her şeyi bastıran gürültülü müzik, kafa karışıklığını artırıyordu."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Oyuncular arasındaki ilişkiler olumlu ve profesyoneldi, ancak bazı kişiler Maurice Chevalier'in zaman zaman kasvetli ve talepkar olabileceğini düşünürken Leslie Caron onu mesafeli buluyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Televizyon yayını için standart oranlı pan/tarama versiyonuna dönüştürüldüğünde bu filme uygulanan geniş ekran kompozisyonunun tamamen bozulması, geniş ekran filmlerin sonunda orijinal oranlarında artık yaygın olarak "letterbox"olarak bilinen formatta yayınlanmasında önemli bir faktördü."Gigi"'nin televizyon versiyonu, şaşırtıcı olmayan bir şekilde, klostrofobik bir hisse sahip ve özellikle "I Remember It Well" dizisi, acımasız kırpma nedeniyle neredeyse yok edildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Çekimlerin çoğu sorunsuz geçse de, yerinde çekimle ilgili sorunlardan başlayarak birkaç zorluk yaşandı. Leslie Caron'a göre, "Hava durumu, trafik, ses kirliliği ve televizyon antenlerinin getirdiği tehlikeler ve polis izni almanın zorluğu da eklenince neredeyse aşılamazdı… Bois de Boulogne'daki sahneleri çekmek inanılmaz derecede zordu; çok fazla trafik vardı; arabalar, gezinen kalabalıklar, her şey karmaşık bir hareket halinde gelip gidiyor. Çekimleri birçok kez tekrarlamak zorunda kaldık."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'deki En İyi 100 Amerikan Filmi'ne aday gösterilen 400 film listesinde yer aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Irene Dunne, Vincente Minnelli'nin Alicia Teyze'yi oynama teklifini reddetti ve oyunculuktan emekli olmayı ve Birleşmiş Milletler'de özel bir ABD delegesi olarak yeni bir kariyeri tercih etti. Ayrıca Dunne filmin konusunu da tatsız buldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gigi, gençlik yıllarından itibaren yaşlı erkeklerin entelektüel ve cinsel arkadaşı olarak yetiştirilen Yola Letellier'in hayat hikayesine dayanıyordu. Evlendiği adam kendisinden 49 yaş büyüktü. Öte yandan, Hindistan'ın son Genel Valisi olarak görev yapacak olan Britanya'nın ünlü Louis Mountbatten ile olan ilişkisi de dahil olmak üzere, bir dizi başka erkekle yakın ilişkiler yürüttü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Alan Jay Lerner'in her zamanki iş arkadaşı Frederick Loewe, Hollywood'da çalışmaktan nefret ediyordu ve başka bir film üzerinde çalışmamaya yemin etmişti. Ancak orijinal roman onu, Fransa'da yapılması şartıyla da olsa, bu vaadi yeniden düşünecek kadar büyülemişti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- En İyi Film ödülünü kazanan 11 müzikalden biri Oscar: 1)The Broadway Melody (1929), 2)The Great Ziegfeld (1936), 3)Going My Way (1944), 4)An American in Paris (1951), 5)Gigi (1958), 6)West Side Story (1961), 7)My Fair Lady (1964), 8)The Sound of Music (1965), 9)Oliver! (1968), 10)Amadeus (1984), 11)Chicago (2002).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Leslie Caron: The Reluctant Star (2016) filminde Caron, Maxim's'teki gergin çekim sırasında Vincente Minnelli'nin garson rolündeki bir oyuncuya menüyü doğru tutmadığı için bağırdığını söylüyor. Daha sonra ona beyefendinin aslında bir oyuncu değil, gerçek Baş Garson olduğu açıklandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kedi, Leslie Caron'la aynı sahnede olduğu her an şiddetli tepki veriyordu. Yönetmen Vincente Minnelli o kedide ısrar edince, hayvan ağır sakinleştiricilerle uyuşturulmak zorunda kaldı. Bu durum özellikle 'Say a Prayer for Me Tonight' sahnesinde gözle görülür hale geliyor.
- Paris'teki güzel havadan faydalanmak için yapım süreci hızlandırıldı. Bu acele, müzikler henüz kaydedilmediği için oyuncuların çekim sırasında piyano eşliğinde şarkıları dudak hareketleriyle söylemesine yol açtı.
- Gaston'ın 'Gigi' şarkısını söylerken Paris sokaklarında yaptığı yürüyüş, kamera hileleriyle birbirinden kilometrelerce uzak noktaları yan yana getiriyor. 'Yaratıcı coğrafya' adı verilen bu teknik, Fransız sinemacı Jean Cocteau tarafından bulunup isimlendirilmişti.
- Samoin bir buz pateni eğitmeniydi ama Jacques Bergerac paten kaymayı bilmiyordu. Ekip bu beklenmedik duruma çare olarak, Bergerac'ın buzda düşmesini engelleyecek bir düzenek geliştirdi. Bu yüzden Bergerac yalnızca belden yukarısı görünecek şekilde çekilebildi.
- Cecil Beaton, Bois de Boulogne sahnesi için 150'den fazla dönem kostümü, Maxim's sahnesi içinse 20 gösterişli gece elbisesi hazırlamak zorundaydı. Paris'te bu kadar çok kostüm bulmakta zorlanan Beaton, yapım Hollywood'a taşınınca dönem mobilyaları ve kıyafetleriyle tıka basa dolu depolar keşfetti.
- Filmin büyük bölümü Paris'te gerçek mekânlarda çekildi. Son birkaç sahne ise MGM'in stüdyo arazisinde inşa ettiği bir apartman dairesinde tamamlandı.
- Mekân çekimlerinin çoğunda, kullanılan yerlerin yöneticileri olası hasarlardan çekinerek film ekibine şüpheyle, hatta düşmanca yaklaşıyor ve mekânları girdikleri gibi bırakmaları konusunda son derece katı davranıyorlardı. Arthur Freed bu gerginliği o kadar yoğun yaşamıştı ki, Maxim's'teki çekimler sırasında tavandaki aynalardan biri yere düşüp kırılınca paniğe kapıldı. Binlerce dolar fatura çıkarılacağını düşünürken, Maxim's müdürü ona restoranda neredeyse her gece şampanya mantarlarının tavana fırlatıldığını, bu yüzden bu tür kırılmaların sıradan olduğunu ve ellerinde bolca yedek cam bulunduğunu söyleyerek rahatlattı.
- Vincente Minnelli'nin anlattığına göre, ünlü Fransız restoranı Maxim's'te çekim yaparken ekip, restoranın alametifarikası olan aynalı duvarların ekipmanı yansıtacağı gerekçesiyle kapatılması gerektiğini düşünüyordu. Minnelli ise bu aynaların Maxim's'in ruhu olduğunu ve mutlaka görünmesi gerektiğini savundu. Sonunda görüntü yönetmeni Joseph Ruttenberg, fotoğraf projektörlerine vantuzlar takarak sorunu herkesi memnun edecek şekilde çözdü.
- Vincente Minnelli, filmlerinde sık sık yaptığı gibi, her sahnenin nasıl görünmesi gerektiğine dair ilhamı sanat dünyasında aradı. Colette'in Gigi'deki karakterleri yaratırken hayran olduğu Fransız karikatürist Sem'in eskizlerinden esinlendi. Bois de Boulogne'daki açılış sekansı için Constantin Guys'ın işlerine, sahil sahneleri içinse Boudin'in eserlerine baktı. Ayrıca Honoré Lachailles karakterini yansıtmak için Art Nouveau dokunuşları ekledi. Minnelli bu tercihi şöyle açıklıyordu: 'Mekânlarda bu akımı kullanmamızın sebebi, Chevalier'nin karakterinin bekâr evinde bu yepyeni stili kullanacak kadar avangart olduğunu göstermekti.'
- Vincente Minnelli'nin ilham verici yönetmenliği, Gigi'nin (1958) onun başyapıtı sayılmasını sağladı. Bunda en büyük pay, MGM'in hikâyeyi Fransa'da gerçek mekânlarda çekmesine izin vermesiydi; yedi yıl önce Paris'te Bir Amerikalı (1951) için bu izin reddedilmişti. Minnelli'nin renkleri ve dokuları birleştirmedeki yeteneği Gigi ile zirveye ulaştı. Özellikle Gaston'ın vicdanıyla son hesaplaşmasının, Concorde Meydanı'ndaki fıskiyenin nefes kesici ay ışığı görüntüsü önünde oynandığı sahne o kadar ikonikleşti ki, on yıldan uzun bir süre sonra That's Entertainment! (1974) için bu görüntü, orijinal çekimin yerine Louis Jourdan'ın başlık şarkısını söylediği ana eşlik etmek üzere yeniden kullanıldı.
- 'She is Not Thinking of Me' ve 'I Remember It Well' şarkıları, Vincente Minnelli yeni bir proje için yurt dışında olduğundan, jenerikte adı geçmeyen Charles Walters tarafından çekildi. İlk şarkı aslında Maxim's'te çekilmişti ama Alan Jay Lerner sonuçtan memnun kalmadı ve büyük bir masrafa girilerek bir ses sahnesinde Maxim's dekoru yeniden inşa edilip sahne tekrar çekildi.
- Leslie Caron, Maxim's'teki çekimleri bir 'kâbus' olarak nitelendirdi. Vincente Minnelli'ye Paris'in en ünlü restoranında ihtiyacı olan önemli çekimleri yapması için yalnızca birkaç gün verilmişti. Mekân güzel ama son derece dardı ve duvarlardaki imza aynalar, dikkatli olunmazsa kameraları ve ışıkları yansıtabileceği için işi daha da zorlaştırıyordu. Caron o anları şöyle anlattı: 'Kaldırım girişinden yemek alanına kadar her yer, lambaları, siyah bayrakları, kabloları ve ses ekipmanını yerleştirmeye çalışan teknisyenlerle dolu bir karınca yuvası gibiydi; garson tepsilerinden büyük şapkalı, gece elbiseli kadınlar, beylerin alnındaki teri silen makyözler ve tüm bu karmaşaya eklenen, diğer tüm sesleri bastıran playback müziği sürekli bir akış halindeydi.'
- Çekimlerin büyük kısmı sorunsuz geçse de, özellikle gerçek mekânlarda çalışmanın getirdiği birkaç zorluk yaşandı. Leslie Caron'ın ifadesiyle: 'Hava durumu, trafik, ses kirliliği ve televizyon antenlerinin yarattığı sıkıntılar, polis izinlerini almanın zorluğuna eklenince neredeyse aşılmaz engeller oluşturuyordu... Bois de Boulogne'daki sahneleri çekmek cehennem azabıydı; at arabaları, gezinen kalabalıklar, sürekli hareket halinde gelen giden o kadar çok şey vardı ki. Çekimleri defalarca, ama defalarca tekrarlamak zorunda kaldık.'
- Film, televizyon yayını için standart orana dönüştürülen pan/scan versiyonuna uyarlandığında geniş ekran kompozisyonunun uğradığı korkunç tahribat, geniş ekran filmlerin sonunda 'letterbox' denen orijinal oranlarında yayınlanmasının başlıca sebeplerinden biri oldu. Televizyon versiyonu Gigi, şaşırtıcı olmayan bir şekilde klostrofobik bir his veriyor ve özellikle 'I Remember It Well' sekansı, acımasız kırpma yüzünden neredeyse tamamen mahvolmuş durumda.
- Filmin müzikleri, ilk cansız ön gösterimin ardından, müzik direktörü Andre Previn'in orkestrasyonu fazla ağır bulmasıyla meşhur bir şekilde sıfırdan yeniden yapıldı. Lerner ve Loewe'ın bestelerinin çoğu şarkı ve diyaloğun iç içe geçeceği şekilde tasarlandığı için bunu söylemesi yapmaktan çok daha kolaydı. Maurice Chevalier, 'Thank Heaven for Little Girls'e bağlanan tüm giriş bölümünü yeniden seslendirmek zorunda kaldı. Louis Jourdan ise, Paris'te sorunsuz çekilen ve post-prodüksiyonda dublaj gerektirmeyen nadir sahnelerden biri olan, başlık şarkısına bağlanan uzun monoloğunu yeniden seslendirme gibi çetin bir görevle karşı karşıyaydı. Sonunda, Jourdan'ın çekimler sırasında hayranlık uyandıracak kadar iyi yakaladığı yoğunluğu tekrar tutturmasının imkânsız olduğunu anlayan Previn, Jourdan'ın monoloğu ekrana yansıtılarak müzisyenlere rehber olarak kullanıldı ve orkestrayı bu monoloğa uyumlu şekilde yönetti; tıpkı bir orkestra şefinin sahnede bir solisti takip etmesi gibi.
- Leslie Caron: Gönülsüz Yıldız (2016) belgeselinde Caron, Maxim's'teki gergin çekimler sırasında Vincente Minnelli'nin, menüyü düzgün tutmadığı için garson rolündeki bir oyuncuya bağırdığını anlatır. Bunun üzerine Minnelli'ye o beyefendinin aslında gerçek başgarson olduğu ve oyuncu falan olmadığı açıklanır.
- Film post-prodüksiyona girdiğinde Vincente Minnelli, bu sürecin kendisinden ne kadar çok şey götürdüğünü fark etti. 'Gigi beni o kadar içine çekti ki, bittiğinde çekimler boyunca 16 kilo verdiğimi fark ettim' dedi. Yapım aynı zamanda ikinci eşi Georgette ile evliliğinin de sonunu getirmişti.
- Vincente Minnelli, o çarpıcı dönüşüm sahnesini, Leslie Caron'ı 'Say a Prayer for Me Tonight' performansı sırasında şekilsiz, çocuksu bir gecelikle giydirip, ardından bir geçişle onu Maxim's'te giydiği ikonik, vücuda oturan Cecil Beaton elbisesiyle göstererek yarattı.
- Maxim's sekansının telaşlı çekimi sırasında Louis Jourdan ayakkabılarının tam olmadığından şikâyet etti. Müzik süpervizörü Lela Simone, filmde yalnızca dizlerinden yukarısı görüneceği için sahneyi ayakkabısız çekmesini aceleyle söyledi.
- Gigi'nin evi bir zamanlar Paris'in en zengin aristokrat ailelerinden birine ev sahipliği yapmıştı, ancak yıllar içinde muhitin karakteri değişmiş ve ev küçük apartman dairelerine bölünmüştü. Freed ve Minnelli, bu durumun Gigi'nin ailesinin karakterine mükemmel uyduğunu düşündüler.
- Film ekibi, çekimlerde kullanılan doğal ve stüdyo ışıklarının birleşiminin, kostüm ve makyaj renklerini ekranda tamamen farklı gösterdiğini keşfetti; öyle ki Leslie Caron'ın dudakları aşırı kırmızı, Louis Jourdan'ın bronzluğu ise onu tamamen kahverengi gösteriyordu. Bu farkındalıkla birçok kostümün yeniden tasarlanması ve kamera önünde nasıl görüneceklerine göre renklerinin yumuşatılması gerekti.
- 1957 yazında oyuncular ve ekip, ana çekimlere başlamak için Paris'te bir araya geldi. Başlangıç partisi, Vincente Minnelli'nin daha sonra filmin en unutulmaz sahnelerinden bazılarını çekeceği Paris'in en ünlü restoranlarından Maxim's'te düzenlendi.
- 'I Remember It Well' şarkısı, Vincente Minnelli bir sonraki filmi The Reluctant Debutante (1958) ile meşgul olduğu için Charles Walters tarafından yeniden çekildi.
- Honoré, Maxim's'te dördüncü duvarı yıktığı sırada, yanındaki iki hayat kadını da kamera için mimik yapıyor.
- Alan Jay Lerner, Gigi filmini görüşmek üzere Londra'da Leslie Caron ile buluştuğunda, Fransız asıllı oyuncunun İngiliz kültürüne öylesine adapte olduğunu ve aksanını tamamen kaybettiğini görünce şaşkınlığa uğradı.
- Leslie Caron, rol arkadaşı Hermione Gingold'un filmdeki sert karakterinin aksine, hayat dolu, muzip ve yaramaz biri olduğunu söyledi. Isabel Jeans'in ise tatlı ama son derece disiplinli olduğunu, öğle yemeklerinde bile korsesini gevşetmediğini ve bir profesyonel gibi her an dimdik durduğunu belirtti.
- Leslie Caron, Louis Jourdan ile çalışmayı sevse de, yakışıklı oyuncunun kendi imajıyla barışık olmadığını ve sürekli Minnelli'nin sahne düzenine dair şikayetlerini kendisine anlattığını ifade etti. Jourdan'ın zekası ve kendini alaya alan mizahı eşsiz olsa da, Caron her kamera durduğunda bu şikayetleri dinlemekten yorulduğunu itiraf etti.
- Leslie Caron, şarkılarının dublajla seslendirileceğini öğrendiğinde adeta şoke oldu.
- Louis Jourdan için bu film, şarkıcı olarak beyaz perdedeki ilk deneyimiydi. Rex Harrison'ın iki yıl önce My Fair Lady'de popülerleştirdiği 'konuşarak şarkı söyleme' tarzı sayesinde Jourdan bu işe kolay adapte oldu; hatta daha sonra Can-Can ve Made in Paris gibi müzikallerde de rol aldı.
- Leslie Caron'un şarkılarını Betty Wand seslendirdi. Caron, kayıt seanslarında bulunarak her dizenin kendi niyetiyle söylenmesini sağlamaya çalışsa da, Wand'ın yapay Fransız aksanından ve çocuksu tatlılığından hiçbir zaman hoşlanmadı.
- Oyuncular arasındaki ilişkiler genelde olumlu ve profesyoneldi; ancak Maurice Chevalier zaman zaman mesafeli ve talepkâr bulunurken, Leslie Caron onu soğuk olarak nitelendirdi.
- Irene Dunne, Vincente Minnelli'nin Alicia Teyze rolü teklifini, oyunculuğu bırakıp Birleşmiş Milletler'deki delegelik görevine odaklanmak istediği için reddetti; ayrıca filmin konusunu da rahatsız edici buldu.
- Leslie Caron'un şarkı sesi Betty Wand tarafından dublajlansa da, Caron'un 'The Night They Invented Champagne' ve 'Say A Prayer for Me Tonight' şarkılarına ait orijinal demo kayıtları saklandı ve daha sonra CD olarak yayımlandı.
- Yazarlar Colette ve Alan Jay Lerner, başrol için Audrey Hepburn'ü seçmişti; Hepburn 1952'de aynı rolü sahnede canlandırmıştı. Ancak 1958'de başka filmlerle meşgul olduğu için bu projede yer alamadı.
- Leslie Caron, Maurice Chevalier'nin 'Beni ekranda tanıyorsunuz ama aslında hiç tanımıyorsunuz' tavrında olduğunu söyledi. Bir ekip üyesi onun huysuz ve emir verir gibi taleplerde bulunduğunu belirtirken, Alan Jay Lerner ise Chevalier'nin son derece profesyonel, nazik ve çalışkan biri olduğunu vurguladı.
- Gaston rolü için Dirk Bogarde düşünüldü ve oyuncu ilgi gösterdi, ancak J. Arthur Rank ile olan sözleşmesi nedeniyle projeye katılamadı.
- Leslie Caron, MGM'deki stüdyo eğitimi ve kendi yeteneği sayesinde yükselen nadir isimlerdendi. 1950'de İngilizceyi zar zor konuşan bir balerin olarak geldiği Hollywood'da, dört film sonra Lili ile Oscar adayı oldu ve Gigi'de hiç dans etmeden olgun bir oyuncu olarak parladı.
- Alicia Teyze rolü, Broadway'de usta karakter oyuncusu Cathleen Nesbitt tarafından yaratılmıştı.
- Maurice Chevalier'nin canlandırdığı karakter, hayatını içki, kumar ve hızlı kadınlarla geçirmiş, varlıklı ve yaşını başını almış bir çapkın olarak biliniyordu.
- Gigi rolü için ilk tercih Audrey Hepburn'dü, ancak Funny Face filmiyle meşgul olduğu için teklifi geri çevirdi; bunun üzerine rol, Londra sahnesinde aynı karakteri canlandıran Leslie Caron'a gitti.
- Maurice Chevalier, Folies Bergere'den sonra ilk kez bir Amerikan müzikaliyle izleyici karşısına çıktı. ABD'de siyasi eğilimleri nedeniyle yirmi yıl istenmeyen kişi ilan edildikten sonra, Love in the Afternoon ile dönüş yaptı ve Gigi'nin ardından pek çok filmde Honore karakterine benzer roller üstlendi.
- Leslie Caron, Louis Jourdan ve Maurice Chevalier, canlandırdıkları Gigi, Gaston ve Honore Lachaille karakterleri gibi Fransız'dı.
- Ina Claire'e Alicia Teyze rolü teklif edildi, ancak oyuncu bu teklifi reddetti.
- Film ilk tamamlandığında Alan Jay Lerner ve Frederick Loewe sonuçtan hiç memnun değildi. Lerner, filmin yavaş olduğunu ve 20 dakika kısaltılması gerektiğini düşünüyordu. Yapımcı Arthur Freed'in şiddetle karşı çıktığı 300.000 dolarlık ek harcama gerektiren değişiklikler önerdi. İkili, filmi yayınlamamak için önce yüzde 10 hisseye 300.000 dolar, ardından filmin kopyası için 3 milyon dolar teklif etti. Kararlılıklarından etkilenen MGM yöneticileri, 11 günlük yeniden çekimleri de içeren ve bütçeyi 400.000 dolar aşan değişiklikleri onayladı. Test gösterimleri, değişiklik öncesi olumluyken sonrasında coşkuluya dönüştü ve Lerner filmi nihayet tamamlanmış hissetti.
- Film dokuz Oscar kazandıktan sonraki gün, MGM santral operatörlerine tüm aramaları "Merhaba, M-Gigi-M" diye yanıtlamaları talimatı verildi.
- Anita Loos'un "Gigi" adlı tiyatro oyununun Broadway prodüksiyonu, 24 Kasım 1951'de Fulton Tiyatrosu'nda perdelerini açtı, 219 gösterim yaptı ve 31 Mayıs 1952'de sona erdi. Başrolde, o zamanlar tanınmayan ve bu performansıyla 1952 Theatre World Ödülü'nü kazanan Audrey Hepburn vardı.
- Arthur Freed, 1954-56 yılları arasında Colette'in bir metres adayının hikâyesini sinemaya taşımak için Hays Code ile mücadele etmek zorunda kaldı. Sonunda, Film Endüstrisi Kod Ofisi'ni hikâyeyi bir metres sistemini yüceltmekten çok kınayan bir bakış açısıyla değerlendirmeye ikna etti.
- Filmin tamamı dört buçuk ayda yazıldı, oyuncu kadrosu oluşturuldu ve çekime hazır hale getirildi.
- Vincente Minnelli'nin MGM'deki yıllarının en büyük gişe başarısı oldu.
- "I'm Glad I'm Not Young Anymore" şarkısı, yaşlanan Maurice Chevalier'nin şaraba ve kadınlara olan azalan ilgisini kabare seyircisi için performans sergilemeye tercih etmesi üzerine yaptığı bir sohbetten ilham aldı.
- Temmuz 1957 ortalarına gelindiğinde şarkı yazarları hâlâ filmin tema şarkısını bulamamıştı. Bir akşam Frederick Loewe piyanonun başındayken, Alan Jay Lerner banyoda rahatsızlanmıştı. Loewe belirli bir melodi çalmaya başladığında, Lerner'ın "pantolonu hâlâ ayak bileklerinde, oturma odasına doğru seğirttiğini ve 'Bir daha çal şunu' dediğini" hatırladı. O melodi, filmin unutulmaz tema şarkısı oldu.
- Alan Jay Lerner ve Frederick Loewe birkaç şarkı besteledikten sonra bunları Maurice Chevalier'ye dinletti. Chevalier şarkılara bayıldı ve filmde rol almayı hemen kabul etti.
- Film, aday gösterildiği dokuz Akademi Ödülü'nün tamamını kazandı; bu, Oscar tarihinde o ana dek bir filmin kazandığı en yüksek sayıydı. Bu etkileyici rekor, sadece bir yıl sonra Ben-Hur'un (1959) on bir ödül kazanmasıyla gölgede kaldı.
- Tema şarkısı, Alan Jay Lerner'ın tüm besteleri arasında en sevdiğiydi. Ayrıca, yarı otobiyografik kitabı "On the Street Where I Live"da Lerner, "She is Not Thinking of Me" şarkısındaki "She's so ooh-la-la-la, so untrue-la-la-la" dizesinin, kariyeri boyunca yazması en uzun süren dize olduğunu belirtti.
- Film, Santa Barbara'da bir ön gösterim yaptı. Alan Jay Lerner gördüklerinden memnun değildi. "Film yirmi dakika fazla uzundu," dedi, "aksiyon çok yavaştı, müzik fazla kremsi ve belirsizdi ve en az beş dakika boyunca insanlar merdiven inip çıkıyordu. Fritz ve benim için bu, umduğumuz her şeyden çok uzaktı, ikimizin de çaresiz hissetmesine yetecek kadar." Ön gösterim seyircisinden gelen geri bildirim genelde olumlu olsa da Lerner, filmde birçok iyileştirme yapılabileceğine kuvvetle inanıyordu. En azından bazı yeniden yazımların ve "I Remember It Well" parçasının tamamen yeniden yapılmasının gerektiğini düşündüler. Bu da yeniden çekimlere yol açtı.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'de hazırladığı En İyi 100 Amerikan Filmi aday listesindeki 400 film arasında yer aldı.
- Hollywood'un Yapım Kodunun çöküşüne yol açan etkili filmlerden biriydi. Yapımcı Arthur Freed, hikâyenin hassas konusuyla ince bir çizgide yürümek zorunda kaldı; savaşı kazanmak için küçük çatışmalardan feragat etti. Bu savaşın zirvesi, Gigi'nin metres hayatını reddettiği sahneydi; çünkü Gaston'la ilişkisi bittiğinde elinde kalan tek şeyin "başka bir beyefendinin yatağına girmek" olacağını fark etmişti. Sansürcüler bunu gönülsüzce kabul edince, senarist Alan Jay Lerner diğer riskli sahnelerde daha örtülü olmak zorunda kaldı; özellikle Isabel Jeans ve Hermione Gingold'un ustalıkla canlandırdığı, iki koruyucunun Gigi'nin reşit olduğunu fark ettiği sert yüzleşme sahnesinde. Tüm diyalog yarım kalmış cümlelerle yazıldı ve oyuncular düşüncelerini ve niyetlerini, Gigi'yi Gaston'un metresi olmaya hazırlayacaklarını açıkça belli eden yüz ifadeleriyle tamamladı.
- Gigi, gençlik yıllarından itibaren yaşlı erkeklere entelektüel ve cinsel bir eşlikçi olarak yetiştirilen Yola Letellier'in hayat hikâyesine dayanıyordu. Evlendiği adam ondan 49 yaş büyüktü. Bu arada, Hindistan'ın son Genel Valisi olarak görev yapacak ünlü Louis Mountbatten ile yaşadığı ilişki de dahil olmak üzere birçok başka erkekle yakın ilişkiler yürüttü.
- Alan Jay Lerner'ın daimi ortağı Frederick Loewe, Hollywood'da çalışmaktan nefret ediyor ve bir daha film müziği yapmamaya yemin etmişti. Ancak orijinal romandan o kadar etkilendi ki, Fransa'da yapılması şartıyla bu sözünü yeniden düşündü.
- En İyi Film Oscar'ını kazanan 11 müzikalden biridir: 1) The Broadway Melody (1929), 2) The Great Ziegfeld (1936), 3) Going My Way (1944), 4) An American in Paris (1951), 5) Gigi (1958), 6) West Side Story (1961), 7) My Fair Lady (1964), 8) The Sound of Music (1965), 9) Oliver! (1968), 10) Amadeus (1984), 11) Chicago (2002).
- Alan Jay Lerner ve Frederick Loewe'in 'My Fair Lady'si Broadway'de yeni sahnelenmeye başlamıştı. Oyunun setleri ve kostümleri büyük övgü almıştı, bu yüzden Alan Jay Lerner oyunun prodüksiyon tasarımcısı Cecil Beaton'ın filmde de çalışması için ısrar etti.
- Birden fazla Akademi Ödülü adaylığı alıp hepsini kazanan nadir filmlerdendir. The Last Emperor (1987) bir diğer dikkate değer örnektir.
- "I Remember It Well" şarkısı, yazar Alan Jay Lerner'ın Kurt Weill'in 1948 tarihli müzikali "Love Life" için yazdığı senaryodan uyarlandı.
- Gigi (1958), oyunculuk kategorilerinde hiç adaylık alamamasına rağmen Oscar'larda büyük bir üstünlük kuran çok az filmden biridir; dokuz adaylıktan dokuz ödül kazanmıştır. Bu niş alandaki diğer filmler arasında sekiz adaylıkla An American in Paris (1951), beş adaylıkla The Greatest Show on Earth (1952) ve sekiz adaylıkla Around the World in 80 Days (1956) bulunur. The Lord of the Rings: Return of the King (2003) ise on bir adaylık (ve on bir ödül) ile rekoru elinde tutar.
- 'My Fair Lady'nin Philadelphia'daki deneme gösterimleri sırasında yapımcı Arthur Freed, şarkı yazarı Alan Jay Lerner'a kendisi için bir film müzikali yapmasını teklif etti. Lerner'ın MGM ile önceden bir sözleşmesi vardı ve Freed'e bir müzikal daha borçluydu. Colette'in romanını okuduktan sonra, bu sözleşmeyi yerine getirmek için doğru malzemeyi bulduğunu anladı.
- 1957'de Metro-Goldwyn-Mayer otuz yılı aşkın süredir ilk kez zarar etti. Bu filmin maliyet aşımları başlayınca stüdyo, ana ekibi Paris'teki mekân çekimlerinden geri çağırarak filmi arka plato sahnelerinde tamamlamalarını emretti.
- Film başlangıçta Gilbert Miller tarafından yapılacak ve Anita Loos'un 1951 tarihli müzikal olmayan sahne uyarlamasına dayanacaktı. Ancak yapımcı Arthur Freed, Colette'in hikâyesine 1953'te ilgi duymaya başlamıştı. Freed'in, Colette'in dul eşinden hakları alması 125.000 dolara, Anita Loos'tan hakları alması ise 87.000 dolara mal oldu (her ikisi de hakları elinde tutuyordu ve onlarsız film yapılamazdı).
- Gigi'nin (1958) bir zamanlar hiçbir oyunculuk adaylığı olmadan en çok Akademi Ödülü kazanma rekorunu elinde tuttuğu çok konuşuldu. Başka bir yıl olsa, Louis Jourdan Gaston rolüyle muhtemelen En İyi Erkek Oyuncu adaylığı alırdı ve Maurice Chevalier, Hermione Gingold ile Isabel Jeans kendi yardımcı kategorilerinde tanınabilirdi; ancak 1958 oldukça rekabetçi bir ödül sezonuydu. Leslie Caron'ın aday gösterilememesinin başlıca nedeni, Paris'teki mekân çekimleri sırasında filmin iyi belgelenmiş ses sorunlarıydı; bu, diyalogların çoğunun, özellikle Caron'ınkilerin, post-prodüksiyonda yeniden seslendirilmesine yol açtı. Diyaloğunun yapay tınısı ve vokallerinin eğitimli bir şarkıcı tarafından dublajlanması, performansın kendi hatası olmaksızın dikkat dağıtıcı derecede yapay bir hava taşımasına neden oldu.
- Avustralya'da "Gigi", 31 Aralık 1958'de "The Australian Women's Weekly" dergisinin 52. sayfasında yayınlanan "1958'in on filmi"nden biri olarak seçildi.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" arasında yer aldı.
- "Gigi", Lerner ve Loewe'in ilk olarak bir Broadway gösterisi olmayan tek müzikalidir. Daha sonra, 1973-74 sezonunda (103 gösterim) ve 2005 sezonunda (83 gösterim) sahnelenen bir Broadway müzikaline dönüştürüldü. 1985'te, filmde Gaston Lachaille'i oynayan Louis Jourdan, turnede Maurice Chevalier'nin rolü olan Honore'u canlandırdı.
- Bu film, "kültürel, tarihi veya estetik açıdan önemli" olduğu gerekçesiyle 1991 yılında Ulusal Film Arşivi'ne seçildi.
- Sadece dört harfli adıyla bu film, En İyi Film Oscar'ını kazanan en kısa isimli film rekorunu kırdı. Bu rekoru daha sonra Argo (2012) ve CODA (2021) egale etti. En İyi Film kazananı en uzun isimli film ise The Lord of the Rings: The Return of the King (2003) (10 kelime ve 35 harf) oldu.
- Aday gösterildiği her Oscar'ı kazanma rekoruna ek olarak Gigi (1958), En İyi Film Akademi Ödülü'nü kazanan en az harfli film unvanı rekorunu da elinde tutar. Toplam harf sayısı bakımından Argo (2012) ve CODA (2021) ile aynıdır, ancak kullanılan farklı harf sayısı (2) bakımından tektir.
- Film, aslında My Fair Lady'nin sahne prodüksiyonu için yazılmış ancak şehir dışı denemeleri sırasında çıkarılmış "Say a Little Prayer for Me" şarkısını içerir.
- "My Fair Lady"deki "Say A Prayer for Me Tonight" şarkısı aslında İngiliz Eliza Doolittle için yazılmıştı. Şarkıdaki "Onto your Waterloo, whispers my heart / Pray I'll be Wellington, not Bonaparte" dizeleri, bir Fransız kızı için tuhaf bir dilek gibi görünür. Ancak Waterloo'da kaybeden Fransızlar olduğu için, Gigi bu "destansı savaşı" kazanmayı umuyordur.
- Liane d'Exelmans (Eva Gabor) ile ilgili bölüm ilk bakışta yan hikâye gibi dursa da, aslında olay örgüsünün temel taşlarından biridir. Gaston'ın, Maxim's'teki doruk noktasında Gigi'nin metreslik becerilerinden rahatsız olmasının ve onunla evlenmeye karar vermesinin ardında, bu çirkin ayrılığın ve benzerlerinin anısı yatar. Gigi, daha önceki sahnelerde Liane'in yaptığı tüm oyunları adeta tekrarlar ve bu, Gaston için katlanılmaz bir hâl alır.
- Pink Floyd'un "Ummagumma" albümünün ön kapağında, bu filmin soundtrack albümü yer alır.
- "A Toujours" şarkısı filmde yalnızca enstrümantal olarak, Palais de Glacé sahnesinde duyulur. Şarkı sözleri, filmin nota kitapçığıyla birlikte yayımlanmış ve Vic Damone gibi isimler tarafından kaydedilmiştir. 1973'teki sahne uyarlamasında ise tamamen yeni sözlerle "The Contract" adlı, büyükanne, Alicia Teyze ve Gaston'ın avukatlarının metreslik sözleşmesini tartıştığı komik bir gösteriye dönüşmüştür.
- Güzeller Güzeli ve Çirkin (1991) filmindeki bazı karakterler Gigi'dekilere benzerlik gösterir: Lumiere, Jerry Orbach'ın kusursuz taklidiyle Maurice Chevalier'ye bir saygı duruşudur. Baş erkek karakterin adı Gaston'dur ve Gigi'deki Gaston'la benzer bir özgüven havası taşır. Her iki Gaston da, romantik ilgilerine kayıtsız kalan Gigi ve Belle ile karşılaşır. Zaten Güzeller Güzeli ve Çirkin de klasik Fransız romanı La Belle et la Bête'in bir uyarlamasıdır.
- Alvarez kadınlarının bir kuşağı hikâyede belirgin şekilde eksiktir: Gigi'nin annesi. Sürekli "Opera Comique'te didinip duran" anne asla görünmez, yalnızca yan odadaki detone ses egzersizleriyle duyulur; ta ki biri kapıyı kapatıp gürültüyü kesene kadar.
- Gigi'nin dersleri sırasında Alicia Teyze ona gurme yemek adabını öğretir; buna kiraz kuşu yemek de dahildir. Sadece "şirin küçük kuşlar" diye anılan bu yemek 1900'lerde moda olabilir, ancak Gigi'nin filmde yaptığı gibi kemikleriyle birlikte yenmesi dışında, izleyiciye hazırlanışıyla ilgili rahatsız edici ve iştah kaçırıcı tarihsel ayrıntılar sunulmaz. Bugün Avrupa Birliği'nin büyük bölümünde kiraz kuşlarının öldürülmesi ve pişirilmesi yasaktır.
- Gigi'nin öğle yemeği yediği teyzesinin bir dük, bir kral, bir sultan ve bir mihraceyle yaşadığı renkli aşk hikâyeleri vardır. Teyze oldukça resmî giyinir, ancak kıyafetleri filmin geçtiği dönemden çok daha eski bir modayı yansıtır. Evi, Gigi'nin ikamet ettiği genelev kırmızısı oturma odasına kıyasla daha zarif ve sakindir.
- Filmin başında bir otomobil satıcısı Gaston'la konuşur. Sattığı modelin saatte 60 kilometre yapabildiğini söyler; bu da saatte yaklaşık 40 milin biraz altındadır.
- 60'ların soft-core film oyuncusu Gigi Darlene, sahne adının ilk kısmını bu filmden almıştır.
- Bekleneceği üzere tabelalar, menüler, afişler gibi yazılı metinler Fransızcadır. Ancak bahçe kafesinde Honoré, hesap fişini kaldırdığında arkasında İngilizce tanıdık "Thank You" yazısı görünür.
- Pat Sheehan'ın son filmi oldu.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
The GodfatherFilm · 1972
YenilmezlerFilm · 2012
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011
Demir AdamFilm · 2008