Yankee Doodle Dandy
Besteci, şarkıcı ve dansçı George M. Cohan'ın müzisyenlik kariyerini ele alan film, 2. Dünya Savaşı'nın ilk günlerinde, Cohan'ın emekli olmaya karar vermesiyle başlıyor. Başkan Roosevelt'in davetiyle bir akşam Beyaz Saray'a konuk olacak ve Altın Madalya nişanına layık görülecektir. Cohan, bu gece sahnedeki ilk günlerini hatırlamaya başlar, filmin hikayesi de onunla birlikte doğduğu güne geri döner ve bugünden başlayarak yaşadıklarını perdeye yansıtır. Gerçek hayatta ünlü şarkılarıyla kendi müzikal şovlarının yazan, yöneten ve başrolünde yer alan ünlü sanatçı George M. Cohan'ın hikayesini ele alan filmin yönetmeni Michael Curtiz.
Yankee Doodle Dandy hakkında 105 bilgi
105 bilgi gösteriliyor.
- Sağlığının bozulmasına rağmen, gerçek George M. Cohan filmde kısa bir süre danışman olarak görev yaptı. Nihai sonucu görecek kadar uzun yaşadı ve James Cagney'nin kendi tasvirini tüm kalbiyle onayladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Cagney, müzikal performansıyla En İyi Erkek Oyuncu Oscar'nü kazanan ilk oyuncu oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Beyaz Saray'da merdivenlerden aşağı inen James Cagney step dansına gidiyor. TCM'ye göre bu tamamen doğaçlamaydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu, ilk kez yaşayan bir ABD Başkanının bir sesli filmde tasvir edildiği anlamına geliyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film 6 Haziran 1942'de gösterime girdi. George M. Cohan tam beş ay sonra 6 Kasım 1942'de 64 yaşında öldü. Neredeyse bir yıldır ciddi bağırsak sorunlarıyla mücadele ediyordu. Kanserden öldü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Cagney ilk kez kendi filmlerinden birinin galasına katıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Biyografisine göre James Cagney'nin bu filmde kullandığı oldukça sert bacaklı dans tarzı kendisine ait değil. Filmi daha doğru hale getirmek için George M. Cohan'ın tarzını kopyaladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Joan Leslie, duruşmalar boyunca 18'den 57'ye kadar yaşlanan Mary Cohan'ı canlandırıyor. Leslie filmin yapımı sırasında 17 yaşına girdi. Yapım sırasında hâlâ okula gidiyor olması birçok gecikmeye neden oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Cagney bir dans sahnesini çekerken kaburga kemiğini kırdı ancak tamamlanana kadar dans etmeye devam etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmde George M. Cohan, 1906'da başarısızlıkla sonuçlanan "Popularity"adlı bir drama yazıyor. Bu bir gerçek. Üç yıl sonra, 1909'da bazı kısımlarını yeniden yazdı, müzik ekledi ve popüler bir hit haline gelen (128 performans)"The Man Who Owns Broadway" adı altında yayınladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmdeki Yankee Doodle Dandy numarası, Cohan'ın ilk başarılı Broadway prodüksiyonu olan ve ilk Amerikan müzikali olarak tanınan "Little Johnny Jones"'e aitti. Film, 1903'te İngiliz Derbisine katılmak için Londra'ya giden ve yarışı kaçırmakla suçlanan Amerikalı jokey Tod Sloan'ın hayatındaki olaylara dayanıyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Son derece vatansever bir film olmasına rağmen, Japonların Pearl Harbor'a saldırısı gerçekleşmeden önce prodüksiyon zaten devam ediyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Cagney'nin George M. Cohan rolündeki performansı, Premiere Magazine'in Tüm Zamanların En İyi 100 Performansı listesinde 6. sırada yer aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Koreograf Johnny Boyle, açılış şarkısı ve dans numarasının provasını yaparken bileğini kırdı. Bu, kariyerinin geri kalanını etkili bir şekilde mahvetti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Her ne kadar "tough guys,"oynamasıyla daha çok tanınsa da James Cagney daha önce şarkı ve dans yeteneklerini Footlight Parade (1933) ve Something to Sing About (1937) filmlerinde göstermişti (eskisi bir Warner Bros. Filmiydi, ikincisi Grand National Films, Inc. İçin yapılmıştı, Cagney ise Warners'ın"on strike"'iydi). Cagney, kariyerinin ilerleyen dönemlerinde iki müzikalde daha rol alacak: Warners için The West Point Story (1950) ve Universal-International için Never Steal Everything Small (1959).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmde George M. Cohan'ın kız kardeşi Josie'yi James Cagney'nin gerçek kız kardeşi Jeanne Cagney canlandırıyor. James Cagney, Jeanne'den 20 yaş büyüktü. (Filmde Josie Cohan, George'un küçük kız kardeşi olarak sunuluyor. Gerçekte ise George'un ablasıydı.)
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 2007'de Amerikan Film Enstitüsü bunu Tüm Zamanların En İyi 98. Filmi olarak sıraladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- "Sticks Nix Hick Pix", Hollywood ve eğlence endüstrisini kapsayan bir gazete olan Variety'de 17 Temmuz 1935'te basılan ünlü bir manşetti. Makale, kırsal kesimdeki izleyicilerin kırsal yaşamı konu alan sinema filmlerine tepkisini belgeliyordu. Bu, şimdiye kadar bir Amerikan yayınında yer alan en ünlü manşetlerden biridir ve filmdeki sahne manşetten ilham almıştır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin yapımına tamamlanmış bir senaryo olmadan başlandı ve sürekli olarak yeniden yazım gerekiyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- George M. Cohan, Kongre Yasası ile Kongre Altın Madalyası ile ödüllendirildi (filmde belirtildiği gibi Kongre Onur Madalyası değil). Filmde de söylendiği gibi eğlence mesleğinin bu ödülü alan ilk üyesiydi. Madalyayı alan sonraki sanatçılar şunlardır: Irving Berlin, Walt Disney, Bob Hope, Danny Thomas, John Wayne, Marion Anderson, Frank Sinatra, Harry Chapin, Fred Waring ve Aaron Copland.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Geleceğin yönetmeni Don Siegel, film boyunca ortaya çıkan çok sayıda montajın bir araya getirilmesinden sorumluydu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Cagney'in otobiyografisine göre, kardeşi William Cagney (aynı zamanda onun menajeriydi), James'in Başkan Franklin D. Roosevelt'in güçlü, biraz radikal bir destekçisi olduğu 1930'lardaki siyasi faaliyetlerinin lekesini ortadan kaldırmanın bir yolu olarak James için aşırı vatansever George M. Cohan rolünü aktif olarak sürdürdü. Cohan, Cagney'nin vodvilde şarkı ve dans sanatçısı olarak geçmişini öğrendiğinde, onu proje için onayladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Cagney, karakter oyuncusu S. Z. İle çalışmaktan nefret ediyordu. Her fırsatta onu gölgede bıraktığını hissettiği Sakall. Kendisi hakkında yönetmen Michael Curtiz'e şikayette bulundu ancak Curtiz, bir zamanlar Macaristan'ın başrol oyuncusu olan Sakall'a büyük saygı duyduğu için herhangi bir işlem yapmadı. Cagney, Sakall'la tekrar çalışmayı reddetti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İlk olarak Fred Astaire'e başrol teklif edildi ancak teklifi geri çevirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Warner Bros.' 1942'nin en yüksek hasılat yapan filmi (4,8 milyon dolar). Yılın en çok hasılat yapan filmi, 6 milyon dolarla, Greer Garson ve Walter Pidgeon'un başrollerini paylaştığı MGM yapımı Mrs. Miniver (1942) oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 1993 yılında Yankee Doodle Dandy (1942), Amerika Birleşik Devletleri Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Siciline eklendi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Cagney, ekrandaki annesi Rosemary DeCamp'tan 11 yaş büyüktü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 1985 yılında bu, bilgisayarda uygulanan tartışmalı bir süreç kullanılarak renklendirilen ilk siyah beyaz film oldu. Pek çok film meraklısı, yıldız ve yönetmenin bu uygulamaya karşı yaygın muhalefetine rağmen film, yeniden vizyona girdiğinde halkın önemli bir bölümünün desteğini kazandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film Roger Ebert'in "Great Movies" listesinde yer alıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'in En İyi 100 Amerikan Filmi listesinde yer aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- George M. Cohan'ın gerçek boyutlu bronz heykeli (belden yukarısı), Providence, Rhode Island'da doğduğu yerin yakınındaki Fox Point mahallesindeki Wickenden ve Governor Caddelerinin köşesinde yer almaktadır. Kaidenin ön yüzünde bronz bir levhada şunlar yazılıdır: Providence'ın Oğlu, 3 Temmuz 1878'de Wickenden Caddesi'nde Doğmuş, Amerikan Müzikal Komedisinin Babası.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- James Cagney, Beyaz Saray'ın merdivenlerinden inerken doğaçlama bir tap dansı yapar. TCM'nin belirttiğine göre bu an tamamen kendiliğinden gelişmiştir.
- Cagney, filmde George M. Cohan'ın gerçek koreografı Johnny Boyle ile çalıştı. Boyle, 1916'da Cohan'la bizzat aynı sahnede yer aldığı 'The Cohan Revue of 1916'da görev almıştı.
- Bir dans sahnesi sırasında kaburgasını kıran Cagney, çekim tamamlanana kadar dans etmeye devam etti. Acıya rağmen performansını aksatmadı.
- Cagney'nin, filmdeki babası Walter Huston'ın ölüm döşeğindeki sahnesi o kadar dokunaklıydı ki yönetmen Michael Curtiz çekim boyunca hıçkırarak ağladı.
- Koreograf Johnny Boyle, açılıştaki şarkılı dans provasında bileğini kırdı. Bu talihsiz kaza, onun kariyerinin geri kalanını fiilen sonlandırdı.
- Film boyunca görülen çok sayıda montaj sekansı, ileride yönetmen olacak Don Siegel tarafından hazırlandı. Siegel, bu işle kurgu becerilerini sergiledi.
- Cagney, kendisini sürekli gölgede bıraktığını düşündüğü karakter oyuncusu S.Z. Sakall'dan hiç hoşlanmadı. Yönetmen Curtiz'e şikayette bulunsa da, bir zamanlar Macaristan'ın önde gelen aktörü olan Sakall'a duyduğu saygı nedeniyle Curtiz müdahale etmedi. Cagney bir daha Sakall'la çalışmayı reddetti.
- Carl Jules Weyl'in tiyatro sahnesi dekoru, koca bir ses sahnesini kaplıyordu. Farklı dönem tiyatrolarının proscenium tasarımını taklit edebilecek şekilde özel olarak inşa edilmişti; 19. yüzyıl Liberty Tiyatrosu'ndan Art Deco tarzı Alvin Tiyatrosu'na kadar uzanıyordu.
- 1985'te bu film, tartışmalı bir bilgisayar işlemiyle renklendirilen ilk siyah-beyaz film oldu. Sinema tutkunlarının, yıldızların ve yönetmenlerin yaygın muhalefetine rağmen, yeniden gösterime girdiğinde halkın büyük bir kısmının beğenisini kazandı.
- Malapropizmleriyle ünlü yönetmen Michael Curtiz, bu film için 'kariyerimin pinochle'ı' ifadesini kullanmıştı. Aslında 'zirvesi' anlamında 'pinnacle' demek istemişti.
- Cohan'ın FDR'ye hayat hikayesini anlattığı sahnede, başlangıçta masadaki saat 9:00'ı gösterir. Konuşma bittiğinde saat 10:55'tir; yani 1 saat 55 dakika sürmüştür. Filmin toplam süresi 2 saat 6 dakikadır ve bu konuşma yaklaşık 8. dakikada başlayıp bitime 2 dakika kala sona erer. Böylece Cohan'ın hayatı, FDR ile sohbetiyle neredeyse gerçek zamanlı olarak akar.
- Üniversiteli gençlerin kullandığı araba, 1933 model bir Chevrolet Phaeton 'külüstür'dür. Üzerindeki grafitiler arkadan öne doğru şöyle sıralanır: 'Buradan Çık' (kapı kolunu gösteren ok), 'Buradan Aç', 'Bir Teker Fren Yaparsa Hemen Durur', 'Satılık', 'Frankie ve Johnnie', 'Ama İyi', 'Yangın Durumunda Çığlık At'.
- 'You're a Grand Old Flag' şarkısının sonunda yarı saydam bir perde iner ve üzerine Amerikan bayrağı fotoğrafı yansıtılarak oyuncular yavaşça kaybolur. Aynı teknik, 1972 yapımı '1776' filminde de kullanılmıştı; finalde Trumbull'un 'Bağımsızlık Bildirgesi' tablosu perdeye yansıtılıyordu.
- İkinci birim yönetmeni Seymour Felix, baş yönetmen Michael Curtiz'le anlaşamadığı için yapımdan çıkarıldı. Yerine LeRoy Prinz getirildi.
- Filmin İtalyanca dublajı, Hollywood'da sürgündeki İtalyan oyuncularla yapıldı. Arrigo Colombo gibi isimler, faşist rejimin Yahudileri meslekten dışlayan ırk yasaları nedeniyle İtalya'dan kaçmıştı.
- James Cagney, bir müzikaldeki performansıyla En İyi Erkek Oyuncu Oscar'ını kazanan ilk aktör oldu.
- Cagney'nin filmdeki kendine özgü sert bacaklı dans tarzı aslında ona ait değil; George M. Cohan'ın stilini birebir kopyalayarak filmi daha gerçekçi kılmak istemiş.
- Bu film, James Cagney'nin kendi başrol oynadığı bir filmin galasına ilk kez katıldığı yapım oldu.
- Joan Leslie, Mary Cohan'ı 18 yaşından 57 yaşına kadar canlandırdı. Çekimler sırasında henüz 17 yaşına basmıştı ve okula devam ettiği için yapım sık sık aksadı.
- Cagney'nin George M. Cohan performansı, Premiere dergisinin 'Tüm Zamanların En İyi 100 Performansı' listesinde 6. sırada yer alıyor.
- Cagney, 1955 yapımı 'The Seven Little Foys'da Cohan rolünü yeniden canlandırdı ve Bob Hope ile Cohan'ın 'Mary's a Grand Old Name' şarkısı eşliğinde unutulmaz bir dans sahnesi paylaştı.
- Filmde George M. Cohan'ın kız kardeşi Josie'yi, James Cagney'nin gerçek kız kardeşi Jeanne Cagney canlandırdı. James, Jeanne'den 20 yaş büyüktü; oysa gerçekte Josie, George'un ablasıydı.
- Cagney, daha önce şarkı ve dans yeteneğini yalnızca 1933 yapımı 'Footlight Parade'de sergilemişti; asıl ününü gangster rolleriyle kazanmıştı.
- James Cagney, tek Oscar'ını bu filmle En İyi Erkek Oyuncu dalında kazandı. Ayrıca 'Angels with Dirty Faces' ve 'Love Me or Leave Me' ile de aday gösterilmişti.
- Başrol için ilk teklif Fred Astaire'e götürüldü, ancak o bu rolü geri çevirdi.
- James Cagney, filmdeki annesini canlandıran Rosemary DeCamp'tan 11 yaş büyüktü.
- Frances Langford jenerikte sadece 'Şarkıcı' olarak geçer. Filmde 'Over There' sırasında Cagney'nin 'Nora' diye seslendiği karakter, büyük olasılıkla gerçek Nora Bayes'tir. Bayes, Cohan'ın şarkılarını seslendiren ve I. Dünya Savaşı'nda askerleri eğlendiren ünlü bir sanatçıydı.
- Irene Manning, Eastman Müzik Okulu'nda eğitim almış yetkin bir piyanistti. Filmde Fay Templeton rolünde 'Mary's a Grand Old Name' şarkısını soyunma odasında çalarken gerçekten piyano çalıyordu.
- George Barbier, filmde tiyatro yapımcısı Abraham L. Erlanger'ı canlandırdı. Barbier, 1920'lerde Erlanger'ın yapımcılığını üstlendiği iki Broadway oyununda rol almış, ayrıca gerçek George M. Cohan ile 'The Phantom President'da birlikte oynamıştı.
- Joan Leslie, 'Sergeant York'ta Gary Cooper'ın, 'Yankee Doodle Dandy'de ise James Cagney'nin eşini oynadı. Her iki aktör de sırasıyla 1942 ve 1943'te En İyi Erkek Oyuncu Oscar'ını kazandı.
- Rosemary DeCamp, bu filmle ünlü Broadway kişiliklerinin annesini canlandırdığı üç filmden ilkinde rol aldı. Diğerleri 'Rhapsody in Blue'da George Gershwin'in, 'Look for the Silver Lining'da ise Marilyn Miller'ın annesiydi.
- Walter Huston film gösterime girdiğinde 59 yaşındaydı ve yakın çekimlerde yaşını belli ediyordu. Oysa George'un babası Jerry Cohan, 13 yaşında İç Savaş'a katıldığını söylerdi; bu doğruysa George doğduğunda Jerry yalnızca 30 yaşlarındaydı.
- Joan Leslie ve George Tobias, hem 'Yankee Doodle Dandy'de hem de 'Sergeant York'ta birlikte rol aldılar.
- George Tobias, filmde Dietz'i canlandırdıktan sonra 1960'ların ünlü dizisi 'Bewitched'te meraklı komşu Gladys Kravitz'in kocası Abner Kravitz rolüyle hafızalara kazındı.
- Jo Ann Marlowe ve Ann Corcoran'ın sinemadaki ilk filmi.
- Filmde Harris, George ve Mary'nin 'Mary' şarkısını söylediği sahneye girdiğinde Mary'nin sesini küçümser; George ise 'O küçük bir ses değil, senin kulak borazana ihtiyacın var' diye çıkışır. Gerçek Sam Harris'in işitme güçlüğüyle ünlü olduğu bilinir.
- Doris Merrick ve Eleanor Bayley'nin ilk filmi.
- Film, gerçekleri sık sık eğip bükerek hikâyeye duygu katıyor. Örneğin, George M. Cohan aslında iki kez evlenmişti ve ikinci eşi Agnes, ikinci adı Mary olmasına rağmen ilk adını kullanıyordu. Kızı Georgette'in 'Babam böyle bir hayat yaşamak isterdi' sözü, filmin gerçeklerden ne kadar uzaklaştığını gösteriyor.
- Sağlığı bozulmasına rağmen gerçek George M. Cohan, filmde kısa süreliğine danışmanlık yaptı. Bitmiş hali görecek kadar yaşadı ve James Cagney'in performansını tüm kalbiyle onayladı.
- Bu film, yaşayan bir ABD başkanının sesli bir filmde canlandırıldığı ilk yapım olma özelliğini taşıyor.
- Film 6 Haziran 1942'de gösterime girdi. George M. Cohan tam beş ay sonra, 6 Kasım 1942'de 64 yaşında hayata veda etti. Yaklaşık bir yıldır ciddi bağırsak sorunlarıyla mücadele ediyordu ve ölüm nedeni kanserdi.
- Filmde James Cagney'in canlandırdığı Cohan, 'O günlerde bile iyi bir Demokrattım' der. Oysa gerçek Cohan, Başkan Franklin D. Roosevelt'ten nefret eden, ömür boyu aşırı muhafazakâr bir Cumhuriyetçiydi. Başlangıçta Roosevelt'i desteklese de, New Deal politikalarıyla hayal kırıklığına uğradı. 1936'da Kongre Altın Madalyası'na layık görülmesine rağmen, Roosevelt'le görüşmeyi 1940'a kadar erteledi.
- Filmde Cohan'ın 1906'da başarısız olan 'Popularity' adlı dramı yazdığı gösterilir; bu doğrudur. Üç yıl sonra, 1909'da, oyunun bazı bölümlerini yeniden yazıp müzik ekleyerek 'The Man Who Owns Broadway' adıyla sahneledi ve bu versiyon 128 performansla büyük bir hit oldu.
- Filmdeki Yankee Doodle Dandy şarkısı, Cohan'ın ilk başarılı Broadway yapımı 'Little Johnny Jones'tan alınmıştır. Bu müzikal, Amerikalı jokey Tod Sloan'ın 1903'te İngiliz Derbisi'nde yarışmak için Londra'ya gidişini ve yarışı kaybetmekle suçlanmasını konu alır ve ilk Amerikan müzikali olarak kabul edilir.
- Son derece vatansever bir film olmasına rağmen, yapım süreci Japonların Pearl Harbor saldırısından önce başlamıştı.
- George M. Cohan, ölümünden kısa süre önce özel bir gösterim izledi. Film ve James Cagney'in performansı hakkında yorumu 'Ne gösteri ama, arkasından gelmek zor' oldu.
- 'Sticks Nix Hick Pix' (Taşralılar Köy Filmlerini Sevmiyor), 17 Temmuz 1935'te Variety gazetesinde atılan ünlü bir manşetti. Haber, kırsal kesim seyircisinin kırsal hayatı anlatan filmlere tepkisini belgeliyordu. Amerikan basın tarihinin en meşhur manşetlerinden biri olan bu ifade, filmdeki bir sahneye ilham verdi.
- Filmin yapımına tamamlanmış bir senaryo olmadan başlandı ve çekimler süresince sürekli yeniden yazımlar gerekti.
- George M. Cohan'a, filmde belirtildiği gibi Kongre Onur Madalyası değil, bir Kongre kararıyla Kongre Altın Madalyası verildi. Yine de filmde söylendiği gibi, bu ödülü alan ilk eğlence sektörü mensubuydu. Daha sonra bu madalyayı alan diğer sanatçılar arasında Irving Berlin, Walt Disney ve Frank Sinatra da vardır.
- Açılış jeneriğinde 'Müzik ve Sözler: George M. Cohan' yazsa da, geri dönüş müzikali 'I'd Rather Be Right'ın müzikleri Richard Rodgers ve Lorenz Hart'a aittir. 'Off the Record' şarkısı kesinlikle Cohan'a ait değildir. Filmdeki stilize Central Park dekoru ise, tarihi fotoğraflardaki orijinal Broadway dekorunun birebir canlandırmasıdır.
- James Cagney'in otobiyografisine göre, kardeşi ve menajeri William Cagney, James'in 1930'lardaki radikal Roosevelt destekçiliğinin yarattığı lekeyi silmek için bu aşırı vatansever rolü aktif olarak kovaladı. Cohan, Cagney'in vodvil geçmişini öğrenince onu proje için onayladı.
- Film, Warner Bros.'un 1942'deki en yüksek hasılatlı yapımıydı (4,8 milyon dolar). O yılın en çok kazanan filmi ise 6 milyon dolarla MGM'in 'Mrs. Miniver'ı oldu.
- Filmde Jerry Cohan'ın hem kızının hem de karısının kendisinden önce öldüğü söylenir. Gerçekte kızı Josie Cohan Niblo, 1916'da 40 yaşında bir kalp rahatsızlığından ölmüştü. Ancak karısı Helen 'Nellie' Cohan, ondan 11 yıl sonra, 1928'de vefat etti.
- George M. Cohan'a Kongre Altın Madalyası, filmde gösterilenden birkaç yıl önce verilmişti. Ancak Cumhuriyetçi eğilimli Cohan, Franklin Roosevelt'le görüşmek istemediği için madalyayı yıllarca teslim almayı reddetti.
- Filmin başında ve sonuna doğru görülen 'I'd Rather Be Right' müzikali, Franklin Delano Roosevelt'in özel hayatına ve başkanlığına hiciv dolu bir bakıştı. New Deal programları, Yüksek Mahkeme'yi şekillendirme çabası ve üçüncü dönem hırsı gibi konuları tiye alıyordu. İlginçtir ki, çocuk felci nedeniyle yürüyemeyen FDR, gösteride masa üstünde dans eden çevik bir figür olarak resmedilerek Beyaz Saray'ın yarattığı imajı pekiştiriyordu.
- Washington'daki Amerika Katolik Üniversitesi'nde öğrenci olan Leo Brady ve daha sonra ünlü bir eleştirmen olacak Walter Kerr, Cohan'ın hayatını konu alan 'Yankee Doodle Boy' adlı bir oyun yazdı. Cohan'ın onayını alıp prömiyerine katıldığı bu oyun, Hollywood'un dikkatini çekti ve biyografik müzikallerin başlangıcı sayıldı. Cohan ve Kerr hikâyeyi satmak için Hollywood'a gitse de, Warner Bros. hakları doğrudan Cohan'dan satın alıp senaryoyu kendi yazarlarına yazdırdı; Brady ve Kerr'e hiçbir kredi verilmedi.
- Film, 6 Eylül 1997'de Birleşik Krallık'ta BBC Two'da saat 13:50'de gösterilecekti. Ancak BBC'nin Prenses Diana'nın cenaze törenini kapsamlı şekilde yayınlaması nedeniyle gösterim iptal edildi.
- Filmin unutulmaz repliği "Annem size teşekkür eder. Babam size teşekkür eder. Kız kardeşim size teşekkür eder. Ve ben teşekkür ederim.", Amerikan Film Enstitüsü tarafından tüm zamanların en iyi 100 film repliği arasında 97. sırada gösterildi.
- Amerikan Film Enstitüsü, 2007 yılında bu filmi tüm zamanların en büyük 98. filmi olarak sıraladı.
- 1959'da Broadway tiyatro bölgesinin kalbi Times Meydanı'na George M. Cohan'ın bir heykeli dikildi. Kaidesinde "Give my regards to Broadway" yazısı bulunan bu heykel, Manhattan'daki tek tiyatro sanatçısı heykelidir – Gramercy Park'taki Edwin Booth heykeli hariç.
- 1993 yılında Yankee Doodle Dandy, Birleşik Devletler Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Arşivi'ne eklendi.
- Film, ünlü eleştirmen Roger Ebert'in "Büyük Filmler" listesinde yer alıyor.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'de hazırladığı Tüm Zamanların En İyi 100 Amerikan Filmi listesine dahil edildi.
- George M. Cohan'ın belden yukarısını gösteren gerçek boyutlu bronz bir büstü, doğduğu yer olan Rhode Island, Providence'taki Fox Point semtinde, Wickenden ve Governor caddelerinin köşesinde bulunur. Kaidenin önündeki bronz plakette şöyle yazar: "Providence'ın Evladı, 3 Temmuz 1878'de Wickenden Sokağı'nda Doğdu, Amerikan Müzikal Komedisinin Babası."
- Yazılı adaylıklar da sayıldığında, En İyi Erkek Oyuncu Oscar'ını kazanan James Cagney'in, tamamı En İyi Film adayı yapımlardaki rolleriyle yarışan rakipleri karşısında ödülü aldığı ilk yıl oldu.
- Filmin sonlarına doğru Kaufman ve Hart'ın yeni bir oyunundan bahsedilir. Adı verilmese de, ikilinin "The Man Who Came to Dinner" adlı eseri 1942'de Warner Bros. tarafından sinemaya uyarlandı.
- 2018 Oscar Ödülleri'nde, Guillermo del Toro, The Shape of Water ile En İyi Yönetmen ödülünü alırken, teşekkür konuşmasının sonunda bu filmden bir repliği uyarladı: "Jimmy Cagney'in bir zamanlar söylediği gibi, 'annem size teşekkür eder, babam size teşekkür eder, kardeşlerim size teşekkür eder ve ben teşekkür ederim. Çok teşekkür ederim.'"
- "The Screen Guild Theater" programı, 19 Ekim 1942'de filmin 30 dakikalık bir radyo uyarlamasını yayınladı; James Cagney filmdeki rolünü radyoda da canlandırdı.
- O yıl En İyi Film Oscar'ına aday gösterilen yapımlar arasında, aynı zamanda En İyi Müzikal Filmi Müziği dalında da aday olan tek filmdi.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" listesinde yer alır.
- Cohan ve Harris ortaklıklarını sonlandırırken, Harris'in ofisinde Raymond Hitchcock'un başrolde olduğu The Red Widow'un afişi görülür. Hitchcock, 1898-1928 arasında 30 oyunda rol almış veya yapımcılığını üstlenmiş, 1920'lerde birkaç sessiz filmde oynamıştı. Bu oyun, 1911 tarihli bir müzikaldi ve 1916'da Hitchcock'un eşi Flora Zabella ile John Barrymore'un başrolde olduğu romantik komedi türünde sessiz bir filme uyarlandı. İlk çekimin negatifi, dağıtım kopyaları basılamadan çıkan bir yangında yok olunca, Barrymore ve ekip filmi ücretsiz olarak yeniden çekmek zorunda kaldı.
- John Travolta, bir AFI anketinde en sevdiği film olarak bu yapımı seçti.
- Filmde, George M. Cohan'ın I. Dünya Savaşı sonrası hitlerini gösteren Broadway tiyatro afişleri arasında, Cohan'ın yapımcısı olmadığı en az bir gösteri vardı: George Arliss'in başrolde olduğu "Disraeli". Arliss daha sonra Disraeli (1929) filmindeki performansıyla En İyi Erkek Oyuncu Oscar'ını kazandı; bu, Cagney'in bu filmle kazandığı ödülün aynısıydı.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
YenilmezlerFilm · 2012
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011
Demir AdamFilm · 2008