The Apartment'ın Yapım Hikayesi İçinde İlginç Bilgiler

Billy Wilder, David Lean'in 1945 yapımı Brief Encounter'ını izledikten sonra, filmde adı geçmeyen bir karakterin—evlilik dışı ilişkiler için dairesini ödünç veren kişinin—hikâyesini merak etti ve The Apartment fikri böyle doğdu. Shirley MacLaine'e senaryonun yalnızca kırk sayfası verildi; Wilder, oyuncunun finali bilmesini istemiyordu. MacLaine ise bunun senaryonun bitmemiş olmasından kaynaklandığını sandı.

Billy Wilder, bu filmle En İyi Film, En İyi Yönetmen ve En İyi Senaryo dallarında Oscar kazanan ilk kişi oldu.

The Apartment, The Artist (2011) veya Schindler's List (1993) gibi siyah-beyaz filmlere kadar En İyi Film Oscar'ını kazanan son siyah-beyaz filmdi.

Wilder, Marilyn Monroe'yu The Seven Year Itch ve Some Like It Hot'ta yönetmiş, ancak onun yıldız muamelesi taleplerinden ve kötü iş ahlakından nefret etmeye başlamıştı. Bu yüzden filme Monroe'yu andıran bir parti kızı karakteri ekledi.

Wilder ve I.A.L. Diamond, filmi kısmen gerçek bir Hollywood skandalına dayandırdı: Güçlü ajans yöneticisi Jennings Lang, yapımcı Walter Wanger tarafından, Wanger'ın eşi oyuncu Joan Bennett ile ilişkisi yüzünden vurulmuştu. İlişki sırasında Lang, düşük seviyeli bir çalışanın dairesini kullanıyordu. Hikâyenin bir diğer unsuru, Diamond'ın arkadaşlarından birinin, kız arkadaşından ayrıldıktan sonra eve döndüğünde onu yatağında intihar etmiş bulmasıydı.

Shirley MacLaine'in resmi web sitesine göre, filmin büyük kısmı çekimler ilerledikçe yazıldı. Gin remi oyunu, o sırada Rat Pack'teki arkadaşlarından oyunu öğreniyor olması nedeniyle eklendi. Yine bir öğle yemeği molasında aşk hakkında felsefe yapmaya başlaması da senaryoya girdi.

Billy Wilder birçok röportajında bu filmi yapma ilhamını David Lean'in Brief Encounter'ına olan hayranlığından aldığını söylese de, King Vidor'un sessiz klasiği The Crowd'dan (1928) da büyük ölçüde etkilendi.

The Apartment, aynı yıl Akademi Ödülleri ve BAFTA'da En İyi Film, Altın Küre'de ise En İyi Film (Müzikal veya Komedi) ödülünü kazanan ilk film oldu.

2007'de Amerikan Film Enstitüsü, The Apartment'ı tüm zamanların en büyük 80. Amerikan filmi seçti; 1998'deki ilk listede 93. sıradaydı.

Film4'ün 'Ölmeden Önce İzlenmesi Gereken 50 Film' (2006) listesinde 1 numara seçildi.

Film, Billy Wilder'ın kişisel geçmişine dayanıyordu: 1934'te Hollywood'a geldiğinde dairesini stüdyo yöneticilerine ödünç veriyor, onlar da bu daireyi yıldızlarla cinsel ilişkiler için kullanıyordu.

Suddenly, Last Summer (1959) filminin sloganı 'Kötü bir şey için kullanıldığını biliyordu.' idi. Billy Wilder bu sözü oynayarak filmini tanıttı: 'Geçen kış aniden - dairesinin kötü bir şey için kullanıldığını biliyordu.'

1968'de oyun yazarı Neil Simon, senaryoyu Broadway müzikali Promises, Promises için uyarladı. Müzikalin iki hit şarkısı çıktı: başlık şarkısı ve Burt Bacharach ile Hal David'in bestelediği, Dionne Warwick'in seslendirdiği 'I'll Never Fall in Love Again.' (Promises, Promises 1968'de Billboard Hot 100'de 19 numaraya, diğer şarkı 1970'te 6 numaraya yükseldi.) Müzikalin prömiyeri 1 Aralık 1968'de Shubert Tiyatrosu'nda yapıldı ve 1281 kez sahnelendi. İlk Broadway yeniden sahnelemesi 25 Nisan 2010'da Broadway Tiyatrosu'nda Sean Hayes ve Kristin Chenoweth ile açıldı.

O yıl En İyi Film Oscar'ına aday olan ve aynı zamanda Özgün Senaryo dalında da aday gösterilen tek filmdi.

O yıl En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Kadın Oyuncu Oscar'larına aday gösterilen tek filmdi.

1960'ta gösterime girdiğinde 1 dolar olan bilet fiyatı, 2023'te 10,34 dolara denk geliyor.

Film, Letterboxd'ın Resmi En İyi 250 Uzun Metrajlı Film listesinde yer alıyor.

Hindistan'da Hintçe dilinde Raaste Ka Patthar (1972) adıyla yeniden çekildi; muhtemelen gayriresmî bir uyarlamaydı.