İnterstellar: Abartı Bir Film

Interstellar, iyi bir film. Bilimkurgu filmleri içinde de tepeye oynayabilecek kadar iyi. Ancak bu filmde gördüğüm bir şey var ki, bana fazlasıyla yapmacık gelmişti. Oyuncu Matthew'ün kızının video kasetlerine verdiği tepki, orada ağlaması yapmacıktı. Kızının video çekerken her bir hareketi filmin duygusal tonunu artırırken, Matthew'ün reaksiyonları o duygusal tonu düşürüyordu.

Filmin geneline baktığım zaman, yine bir Christopher Nolan klişesi görüyorum. İnsanlara kendini zeki hissettiren film. İnception da öyleydi, Memento da. Hepsi ortalama üzeri filmler, ancak Nolan'ın bir tane "harika" ya da "masterpiece" diyebileceğim bir filmini göremiyorum.

Filmde sevgi teması kullanılmış. Bu güzeldi. Belki de filmdeki tek güzel şeydi. Kızının yaşlı haliyle babasına bir şeyler anlatması, bana göre amatör bir sahneydi, ancak ana tema güzeldi.

Hans Zimmer ise filmi olduğundan daha iyi bir noktaya taşımış. Matthew'ün rolünü beğenmedim. Ancak filmin en can alıcı kısmı kızının video çekip babasına yollaması.

Araştırmalarıma göre IMDb'de en çok filmi bulunan yönetmen Christopher Nolan. Tam sekiz filmi var. Ona en yakın yedi film. Ancak şundan son derece eminim ki dünyanın yüzde 98'i aptal. Gişede en çok hasılat yapmış filmin Avatar olduğu bir dünyada aksi düşünülemezdi. The Godfather gibi bir şaheser varken insanların izlemeye gittiği film Avatar. Bu kafa The Dark Knight filmini IMDb'de The Shawshank Redemption ve The Godfather'ın ardından filmi üçüncü sıraya alan kafa. Oysa Batman: Begins bile The Dark Knight'tan daha iyi bir filmdi.

Nolan'ı takdir ettiğim tek nokta, kendi cebinden 3-5 bin dolara çektiği ilk ciddi film olan orta metrajlı film Following. O film bile fiyat/performans açısından bütün Nolan filmlerinden daha iyi.