The Wire Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Polisiye dizilerde alışılmadık bir şekilde, memurlar neredeyse hiç silah kullanmaz. Dizide silahını ateşleyen tek polis memuru Prez'dir ve üç olayda da bu bir hatadır. İlkinde yanlışlıkla karakol duvarını vurur. İkincisinde sarhoşken havaya ateş eder ve ardından silahıyla bir gence vurarak tek gözünü kör eder. Üçüncüsünde ise bir sivil polisi yanlışlıkla vurur.

Yapımcı Robert F. Colesberry aynı zamanda Dedektif Ray Cole'u canlandırıyordu. Colesberry rutin bir kalp ameliyatı sonrası hayatını kaybedince, Ray Cole karakteri de dizide kalp rahatsızlığından öldü. Tüm oyuncu kadrosu, Cole ve Colesberry'nin anısına ayrıntılı bir dedektif cenaze töreni düzenledi.

Michael Kenneth Williams, Andre Royo, Hassan Johnson ve J.D. Williams, Freeway: What We Do (2003) filminde rol aldı. Yan karakterlerin çoğu gerçek hayattaki polis memurları, politikacılar ve eski suçlular tarafından canlandırılıyor. Hatta dizide oynayan eski suçluların birçoğu daha önce dizide oynayan gerçek polisler tarafından tutuklanmıştı.

Frankie Faison ve Reg E. Cathey, The Cookout (2004) filminde birlikte rol aldı.

Andre Royo'ya göre, "Belediye başkanı bizi sevmiyordu çünkü Baltimore'u kötü gösterdiğimizi düşünüyordu. Polislere her şey için bize gelmelerini söyledi: yaya geçidinden geçmek, polise direnmek, aylaklık. İnsanlar tutuklandı, prodüksiyon bazen ertelendi çünkü insanlar hapisteydi; insanlar birkaç günlüğüne kayboluyordu. Ama çılgın bir zamandı, inanılmazdı, hayatımın en heyecan verici anıydı."

Proposition Joe'yu canlandıran Robert F. Chew, çocuk oyuncuların çoğunu seçti ve onlara mentorluk yaptı.

Sonja Sohn, öldürülen her karakteri anmak için ilgili oyuncuları bir araya getirirdi. Bu, kendisinin de öldürülmesi gerektiğini öğrenip karakterinin hayatı için savaştıktan sonra başladı.

Sekiz oyuncu 60 bölümün tamamında jenerikte yer alsa da, aslında en çok bölümde görünen karakter 58 bölümle Daniels'tır.

Michael Kenneth Williams'ın denemeleri yetersiz bulunduğu için, Omar Little'ın meşhur 'A Hunting We Will Go' ıslığı aslında Susan Allenback tarafından sağlandı.

Jimmy McNulty dizinin ilk ve son cümlesini söyler.

Yapımcılar belgesel benzeri bir atmosfer yaratmak istedi. Bu nedenle, her sezonun sonundaki montaj ve birkaç istisna dışında dizide hiçbir müzikal skor kullanılmaz. Müzik bir stereodan, radyodan vb. gelmek zorundaydı, yani diejetik olmalıydı.

1. sezonun çekimleri bittiğinde, yapımcılar sonraki sezonların çoğunlukla Baltimore'un doğu yakasında çekilmesi gerektiğini fark etti çünkü orada ağaç yoktu. Çerçevede çok fazla ağaç olmayınca, dizinin yayınlandığı mevsimlerin (sonbahar, kış, ilkbahar, yaz) geçişi hikayenin sürekliliğini bozmuyordu.

Dizinin bazı iç mekanları, McNulty'nin dairesi ve karakol ofisleri de dahil, eski bir Sam's Club deposunun içine inşa edildi. Binanın imar durumu kiracının perakende satış yapmasını gerektiriyordu ve yapımcılar hiçbir şey satmadan binayı kiralamaktan başları derde girince, sorun çözülene kadar tişört, DVD ve diğer dizi hatıralarını satmak için bir dükkan açmayı düşündüler.

Dizinin tema müziği 'Way Down In The Hole'un bestecisi Tom Waits, şarkıyı kullanmalarına izin vermeden önce diziyi görmek istedi. Hemen Waits'in evine kasetler gönderildi, ardından haftalarca süren sinir bozucu bir sessizlik oldu. Yöneticiler sonunda efsanevi şarkıcı-söz yazarını aramaya cesaret edince, Waits kasetleri aldığını ancak VCR'ını kullanmayı bilmediği için oynatamadığını söyledi. 'Karım nasıl kullanacağını biliyor ve birkaç gün içinde dönecek,' diye ekledi Waits. İki gün sonra izin imzalandı.

Chris Bauer, Frank Sobotka'ya yeterli hacmi vermek için şişman kıyafeti giydi.

Sette neredeyse hiç doğaçlama yoktu. Senaryolar harfiyen takip edildi ve olası her değişiklik önce David Simon ile görüşüldü. Kayda değer istisnalar, Isiah Whitlock Jr.'ın 'Sheeeeee-it' kullanımı ve Michael Kenneth Williams'ın diyaloglarındaki küfürleri çıkarma talepleridir.

Hassan Johnson, Chad L. Coleman ve Anwan Glover, Boyz n Da Hood 2005'in 'Dem Boyz' şarkısının klibinde yer aldı.

Omar'ın ıslıkla çaldığı akılda kalıcı melodi 'A Hunting We Will Go'dur, 'The Farmer in the Dell' değil. İkincisi bazı altyazılarda ve tartışmalarda yanlışlıkla yer alır.

Dizi, 2014 sonlarında yaratıcı David Simon'ın onayıyla 16:9 yüksek çözünürlükte yeniden düzenlendi. Simon 4:3'ün dizinin doğru en-boy oranı olduğunu düşünse de, geleceğe yönelik olarak aynı anda 4:3 ve 16:9'da çekti. Simon, HBO ile birlikte film ekipmanlarını ve ekip üyelerini silmek ve yeni çerçevede oyuncularla senkron sorunlarını düzeltmek için çalıştı.

Tristan Mack Wilds (Michael Lee) ve Jermaine Crawford (Duquan Weems) ikinci dereceden kuzenlerdir.

Difficult Men kitabına göre, bir rol araştırması sırasında Seth Gilliam (Ellis Carver) ve Domenick Lombardozzi (Herc) bir polis arabasının arka koltuğunda kurşunlardan kaçtı. Başka bir seferde Wendell Pierce (Bunk Moreland), 'içinde hâlâ bıçak olan bir adam' ve bir polisin vurulmuş bir adamı hastaneye götürmek yerine sorguya çekmeye çalıştığını gördü.

Çoğu bölümde mahkeme celpleri 'Larry W. Shipley, Circuit Court Clerk' tarafından düzenlenir. Bay Shipley aslında Baltimore'un komşu ilçesi Carroll County'nin eski katibidir.

Andre Royo, çekimler sırasında bir Baltimore sakininin yaklaşıp bir paket eroin verdiğini ve 'ihtiyacın varmış gibi görünüyorsun' dediğini anlattı. Royo buna 'sokak Oscar'ı' adını verdi.

Andre Royo şunları hatırladı: 'Mekanda çekim yapıyorduk, set yoktu, bu yüzden günde 10.000 dolar kazanan uyuşturucu satıcılarının olduğu yerlere gidip onlara 18 saat çekim yapacağınızı ve sokağı geçemeyeceklerini söylemeye çalışıyorduk. Bize 'Paramı mahvediyorsun, iki saatin var' derlerdi. 'Siz kimsiniz lan' derlerdi, sanki Denzel Washington setteymiş gibi değildi. Kimse bizi tanımıyordu. Hedef talimi yapar gibi ateş etmiyorlardı ama silah sesleri duyduğumuzda gitme zamanının geldiğini anlıyorduk.'

Çekimlerin başlarında, set güvenliği Andre Royo'yu ekip yemek masasından bir atıştırmalık aldıktan sonra kovaladı. Onu sokaktan içeri giren bir bağımlı sandılar.

Clarke Peters, Baltimore'da bir ev satın aldı ve burası tüm oyuncular için bir buluşma noktası haline geldi.

3. sezonun final bölümünde Councilman Gray ile röportaj yapan bir muhabir olarak görünen David J. Smolar, daha önce 1. sezonun 5. bölümünde D'Angelo ve kız arkadaşı arasındaki bir restoran sahnesinde piyanist olarak yer almıştı. Smolar, o bölümde duyulan piyano müziğini (Chopin Etüdü ve Beethoven'ın Pathetique Sonatı'nın 2. bölümü) seslendirdi.

D'Angelo Barksdale, çukura taşınmadan önce Franklin Terrace'daki 221 W. Fremont kulesini yönetiyordu. Gerçek Baltimore'da 221 Fremont, Batı Baltimore'daki Lexington Terrace kulelerinden birinin adresiydi. Lawrence Gilliard Jr. orada büyüdü.

David Simon birçok röportajda dizinin baş kahramanının McNulty veya Omar değil, Baltimore şehrinin kendisi olduğunu belirtti. Çekim yerleri hiçbir zaman stüdyo setleri olmadı; gerçek terk edilmiş evler, gerçek okullar ve gerçek karakollar kullanıldı.

Zamanının diğer prestijli dramalarının aksine dizi, geniş ekran yerine 4:3 en-boy oranında çekildi. Bu, Simon'ın diziyi sinematik bir gösteri yerine bir belgesel ya da 'görsel roman' gibi hissettirmek için bilinçli bir seçimiydi.

Bir karakter 'öldürüldüğünde', oyuncu kadrosu ve ekip Baltimore'daki yerel bir restoranda 'cenaze töreni' düzenlerdi. Bu, oyuncuların rollerinden çıkmalarını ve sıkı sıkıya bağlı topluluk bağını korumalarını sağlıyordu.

4. sezonun dört başrol oyuncusunu bulmak için yapım, Baltimore okullarında kapsamlı bir arama yaptı. Hollywood oyunculuk tarzlarıyla 'zehirlenmemiş' çocuklar istiyorlardı, böylece okul sistemi hikayesi acı verici derecede gerçek hissettirecekti.