۱۴۶ دانستنی پشت صحنهٔ Wolverine

وقتی ددپول و ولورین داخل هوندا اودیسه با هم درگیر می‌شوند، ولورین صورت ددپول را به رادیوی ماشین می‌کوبد و باعث عوض شدن کانال رادیو می‌شود؛ این صحنه اشاره‌ای است به بخشی از سکانس مبارزه نمادین ابتدای نخستین ددپول (2016).
معلوم شد روزی که قرار بود رایان رینولدز و شان لوی ددپول ۳ را به دیزنی ارائه دهند، هنوز ایده‌ای که واقعاً به آن باور داشته باشند نداشتند؛ تا اینکه همان روز هیو جکمن با رایان تماس گرفت و علاقه‌اش را برای پیوستن به فیلم سوم اعلام کرد. بعد از آن تماس، رایان و شان طرح کلی و اولیه‌ای برای داستان فیلم آماده کردند و دیزنی چراغ سبز ساخت ددپول ۳ را داد.
(حدود دقیقه 52) وقتی ولورین در آشپزخانه خانه پدر و مادر بابی دریک است و گربه غافلگیرش می‌کند، اجازه می‌دهد گربه پنجه‌هایش را لیس بزند که در ظاهر لحظه‌ای بسیار بامزه است. اما اگر خوب گوش کنید، وقتی صدای ورود کسی را می‌شنود و پنجه‌هایش را جمع می‌کند، صدای افکت بیرون آمدن پنجه‌های ولورین را می‌شنوید (با دقت متوجه تفاوت می‌شوید، چون صدای جمع شدن همان صدای بیرون آمدن است که برعکس پخش شده) و بعد صدای ناله گربه می‌آید. این لحظه کمدی ناخواسته بود و قرار بود حذف شود، اما در آخرین لحظه تصمیم گرفتند آن را نگه دارند.
هیو جکمن برای بهتر شدن اندامش برای این نقش برنامه تمرینات وزنه با شدت بالا را دنبال کرد. او برنامه را طوری تغییر داد که بدنش را شوکه کند و تمرینات هوازی هم انجام داد. جکمن اشاره کرد که در نمایی که ولورین از مخزنی بیرون می‌آید که استخوان‌هایش در آن با آدامانتیوم آغشته شده، هیچ دستکاری دیجیتالی روی اندامش اعمال نشده است.
برایان سینگر سفر در زمان فیلم را بر پایه نظریه ریسمان بنا کرد: «تا وقتی شیئی مشاهده نشود، واقعاً رخ نداده است. مسافر زمان که آگاهی‌اش در زمان سفر می‌کند را من ناظر می‌نامم و تا وقتی ناظر به جایی که از آن آمده برنگردد، نتیجه هنوز حاصل نشده است. پس او می‌تواند در گذشته دست‌وپا بزند و تنها وقتی برمی‌گردد آینده جدید تثبیت می‌شود. در نتیجه، کنش‌های موازی داریم و تنشی زیربنایی، چون همیشه این تهدید هست که آگاهی ولورین به آینده برگردد و جهان را در جایگاهی حتی تاریک‌تر رها کند.»
ربکا رومین برای جشن آخرین روز حضورش در محل فیلم‌برداری یک بطری تکیلا آورد و در زمان استراحت آن را به همکاران بازیگر و عوامل فیلم داد. بدبختانه آن روز تصویربرداری صحنه نبرد ولورین و میستیک بود و او استفراغ آبی‌رنگ (از مواد شیمیایی گریمش) را روی هیو جکمن بالا آورد.
(حدود دقیقه 43) در حدود دقیقه 43، آهنگی که پایرو در ماشین سایکلاپس روشن می‌کند *NSYNC: Bye Bye Bye (2000) است. این آهنگ بعدها در تیتراژ ابتدای ددپول ۳ (2024) هم استفاده شد.
در مردان ایکس (2000)، ولورین درباره لباس‌های تیم می‌گوید: «واقعاً با این چیزها می‌روید بیرون؟» و سایکلاپس جواب می‌دهد: «تو چه را ترجیح می‌دهی؟ لباس چسبان زرد؟» ولورین در نسخه لایو-اکشن تا این فیلم، 24 سال پس از اکران نخستین فیلم مردان ایکس، در لباس زرد امضایش ظاهر نشد. شان لوی کارگردان گفت: «مثل بقیه دنیا، دو دهه منتظر ماندم تا ولورین را در یک فیلم کامل همراه ددپول ببینم و نمی‌دانم این آخرین فرصت ما برای دیدن ولورین روی پرده است یا نه، پس می‌خواستم لعنتی مطمئن شوم که یک بار هم که شده آن زرد و آبی قدیمی را می‌آوریم و درست هم می‌آوریم.» هیو جکمن گفت: «چطور تا حالا این کار را نکرده بودیم؟ این‌قدر درست به نظر می‌رسید و درست حس می‌شد. با خودم گفتم: خودش است.» برنامه‌هایی بود که لباس زرد در The Wolverine (2013) هم حضور داشته باشد، اما این ایده کنار گذاشته شد.
او پس از مردان ایکس (2000) اعتراف کرد که برانگیختن خشم و تاریکی لازم برای شخصیت لوگان/ولورین دشوار بود و هفته‌ها کار با برایان سینگر طول کشید تا لحن درست شخصیت پیدا شود. اما بعد از آن، بازی در نقش این شخصیت عصبانی برایش نسبتاً آسان بود.
جمجمه آدامانتیومی لوگان در سکانس ابتدای فیلم شماره سریال «24601» را دارد؛ شماره زندانی ژان والژان که هیو جکمن در Les Misérables (2012) نقش او را بازی کرده بود. شان لوی کارگردان تأیید کرد که این ایستر اگ عمدی بوده و در توییتر اعتراف کرد: «دلمان می‌خواست بدانیم اول از همه چه کسی متوجهش می‌شود!» این دومین بار است که فرنچایز ددپول به 24601 اشاره می‌کند، چون روی نقشه‌ای هم که وید در ددپول ۲ (2018) با دست کشیده بود، همین عدد دیده می‌شد.
به گفته جیمز منگولد، این فیلم در ابتدا قرار بود پیش‌درآمدی بر مردان ایکس (2000) باشد، اما بعداً تصمیم گرفت آن را دنباله‌ای بر مردان ایکس: آخرین ایستادگی (2006) بسازد: «می‌خواستم داستان را بدون بار واگذار کردنش به فیلمی که از قبل وجود دارد و مجبور بودن به هماهنگی با آن روایت کنم. ایده‌های جاودانگی در این داستان بسیار پررنگ است و بار جاودانگی سنگینی زیادی بر لوگان دارد. برای من این بخش از شخصیت لوگان چنان جذاب است که تقریباً کاوش در آن در قالب یک پیش‌درآمد ناممکن می‌نمود.»
هیو جکمن مجبور شد دوباره به تناسب اندام ولورین برگردد. او به دلایل سلامتی رژیم تناسب اندام خود را حفظ می‌کرد، اما به خاطر آواز خواندن و رقصیدن در ۸ نمایش در هفته در احیای «The Music Man» لاغر شده بود و لازم بود در فاصله کوتاه بین پایان اجرای موزیکال و شروع فیلمبرداری اصلی، حجم عضلانی زیادی به دست آورد.
صحنه پایانی در عمارت اگزاویر با سایکلاپس، ولورین و پروفسور ایکس صرفاً به این دلیل در استودیو شپرتون لندن فیلمبرداری شد که هیو جکمن در آن زمان مشغول بازی در ون هلسینگ (2004) بود و تهیه‌کنندگان فقط یک روز او را برای فیلمبرداری نهایی این فیلم آزاد کردند. علت اینکه موی ولورین در این صحنه بلندتر از معمول به نظر می‌رسد این است که جکمن برای ون هلسینگ موی بلند داشت و ناچار شد کلاه‌گیس ولورین را روی حجم زیادی مو بگذارد.
عنوان این فیلم «Logan» است. این اشاره‌ای به رمان گرافیکی «Old Man Logan» اثر مارک میلار دارد و آگاهانه انتخاب شد تا نقطه مقابل ولورین (2013) باشد.
گاوین هود رابطه لوگان و ویکتور کرید را با رقابت تنیس میان بیورن بورگ و جان مک‌انرو مقایسه کرد: ویکتور از لوگان متنفر است چون برادرش را دوست دارد و به او نیاز دارد، اما غرورش اجازه نمی‌دهد بپذیرد که می‌خواهد او برگردد.
گفته می‌شود فیلمنامه اولیه سایمون کینبرگ به داستان اصلی کمیک نزدیک‌تر بود و شخصیت ریچل گری ولورین را به گذشته می‌فرستاد، اما در نهایت او با کیتی جایگزین شد و توانایی‌های عبور از اجسام و نامرئی شدن او به توانایی عبور دادن اشیا از زمان ارتقا یافت.
ددپول می‌گوید که ولورین شروع به خواندن تمام پرده دوم «The Music Man» خواهد کرد. هیو جکمن (ولورین) نقش هارولد هیل را در نمایش «The Music Man» در برادوی بازی کرده بود.
کوین فایگی به عنوان تهیه‌کننده انجمنی در مردان ایکس (۲۰۰۰) همکاری داشت و در آزمون بازیگری اولیه هیو جکمن برای نقش ولورین حاضر بود. فایگی گفت: «برای [جکمن] و برای من و فکر می‌کنم برای همه طرفداران مارول، آنچه در ۲۳ سال گذشته اتفاق افتاده باورنکردنی است... بازگشت هیو فوق‌العاده است. برای من شخصاً، شروع کارم همان‌جا بود. آن اولین آزمون بازیگری او در صحنه فیلمبرداری بود و او به تورنتو پرواز کرد تا با آنا پاکوین تست بازیگری بدهد. یادم می‌آید که پشت دوربین، خیلی دور از دوربین، در آزمون او نشسته بودم... بازگشت او در این فیلم جدید ددپول یک چرخه کامل است.»
بر اساس تفسیر کارگردان برایان سینگر، او چند ثانیه از فیلم را به دلیل رده‌بندی سنی حذف کرد، جایی که ولورین در جریان حمله در آشپزخانه چاقویی به یک سرباز می‌زند. اما صحنه گسترده‌تر را می‌توان به عنوان فیلم حذف‌شده در دیسک ویژگی‌های تکمیلی دید. این صحنه گسترده در نسخه سینمایی کشورهای دیگر (مثلاً برزیل) هم نمایش داده شد.
(حدود دقیقه 20) در حدود دقیقه 20، خالق شخصیت ولورین یکی از نمایندگان کنگره را در جلسه استماع تراسک بازی می‌کند. کریس کلرمونت هم در این صحنه حضور دارد.
روگ در یکی از نسخه‌های فیلمنامه ولورین حضور داشت؛ قرار بود سعی کند لوگان را راضی به بازگشت به خانه کند و در نهایت در ماجراجویی همراه او شود، اما به این دلیل از داستان حذف شد که جیمز منگولد، کارگردان، می‌خواست روی انزوای لوگان تمرکز کند.
هیو جکمن هر صبح فیلمبرداری دوش آب سرد می‌گرفت تا بهتر بتواند در نقش فرو برود. این رسم از زمانی شروع شد که ساعت ۵ صبح زیر دوش رفت و متوجه شد آب گرم نیست. با شوک بیدار شد اما نخواست همسر خوابیده‌اش را بیدار کند، پس دندان‌هایش را به هم فشرد و تحمل کرد تا فهمید این حالت روحی، یعنی خواستن فریاد زدن و پرخاش کردن اما مجبور بودن به کنترل آن، همان ذهنیتی است که ولورین همیشه در آن به سر می‌برد. از آن پس دوش آب سرد را به بخشی از آماده‌سازی‌اش برای نقش ولورین در هر فیلمی که این شخصیت حضور داشت تبدیل کرد.
هیو جکمن در مصاحبه‌ای گفت تنها در صورتی نقش خود را تکرار می‌کند که کراس‌اوری بین ددپول و ولورین رخ دهد. هر دو فیلم ددپول شوخی‌هایی به ولورین داشته‌اند. رایان رینولدز (ددپول) هم دوست نزدیک هیو جکمن است. در سال ۲۰۲۲ رایان رینولدز و هیو جکمن تأیید کردند که هیو جکمن نقش ولورین را در ددپول و ولورین تکرار خواهد کرد. بدین ترتیب ددپول ۳ (۲۰۲۴) متولد شد.
لیو شرایبر در زمینه طراحی مبارزه تحصیل کرده بود و می‌خواست مانند هیو جکمن رقصنده شود، بنابراین از توسعه و فیلمبرداری مبارزات لوگان و کرید لذت می‌برد.
کتاب هنری رسمی این فیلم چندین نسخه جایگزین ولورین را که وید با آن‌ها برخورد می‌کرد فاش می‌کند، از جمله ولورین نوزاد، ولورینی که مگنتو آدامانتیوم را از بدنش جدا کرده بود، ولورین نهایی (Ultimate Wolverine)، ولورینی با همان لباس چرمی مشکی سه‌گانه اصلی مردان ایکس، و مهم‌تر از همه، نسخه‌ای از لوگان که به هالک تبدیل شده بود.
هیو جکمن از این فیلم ابراز ناامیدی کرد و اعتراف کرد که این فیلم کمتر از انتظاراتش بود و به شخصیت ولورین حق مطلب را ادا نکرد: «به نوعی، اولین فیلم ولورین شبیه چهارمین مردان ایکس از آب درآمد - فقط با شخصیت‌های متفاوت.» به دنبال آن، او و بقیه عوامل تلاش کردند تا با ولورین (2013) کار بهتری ارائه دهند.
در طول فیلم، لوگان یک کاپشن موتورسیکلت قهوه‌ای و زرد می‌پوشد. در کمیک‌ها، ولورین لباس قهوه‌ای و زرد به تن داشت.
هیو جکمن گفت: «در راه بودم، فقط رانندگی می‌کردم و واقعاً مثل یک صاعقه، این آگاهی در عمق وجودم پیدا شد که می‌خواهم این فیلم را با رایان بسازم. برای اینکه ددپول و ولورین دوباره کنار هم بیایند. به شما قسم می‌خورم، وقتی گفتم کارم تمام است، واقعاً فکر می‌کردم تمام است. اما ته ذهنم، از وقتی ددپول ۱ را دیدم، مدام فکر می‌کردم "این دو شخصیت کنار هم". می‌دانستم، می‌دانستم طرفداران از وقتی چنگال‌ها را پوشیدم این را می‌خواستند، مردم درباره این دو حرف می‌زدند. پس این همیشه آنجا بود، اما فقط می‌دانستم. و واقعاً نمی‌توانستم صبر کنم تا برسم. به محض رسیدن، به رایان زنگ زدم. و فقط گفتم "بیا انجامش بدهیم". یعنی، به نماینده‌ام زنگ نزده بودم، به هیچ‌کس. مجبور شدم به نماینده‌ام زنگ بزنم و بگویم "راستی، من الان به یک فیلم متعهد شدم".»
هیو جکمن در تمام طول بازی در نقش لوگان اظهار داشت که لهجه آمریکایی خود را از تقلید جانی دپ یاد گرفته است.
در کمیک «Days of Future Past» این کیتی پراید بود که به گذشته بازگشت. در قسمت دوگانه‌ی انیمیشن هم‌نامش هم بیشاپ این کار را کرد؛ در این فیلم اما کیتی اول بیشاپ را به گذشته می‌فرستد و در نهایت ولورین را. به گفته‌ی نویسنده سایمون کینبرگ، قرار بود کیتی مسافر زمان باشد اما این نقشه نگرفت: «کیتی در دوران مگنیتوی جوان و اگزاویر حدوداً ۲۰ ساله می‌شد. واکنش طبیعی به این مشکل، شخصیتی بود که پیر نمی‌شود. ولورین تنها شخصیتی است که در 1973 همان‌قدر جوان به نظر می‌رسد که در آینده.» پس ولورین به خاطر جاودانگی و بی‌سن‌وسال بودنش انتخاب شد تا پلی میان گذشته و آینده باشد.
در این فیلم، لوگان در جنگ داخلی آمریکا، جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم و جنگ ویتنام می‌جنگد. در کمیک‌ها، او در جنگ جهانی اول و دوم شرکت کرد و حتی در دومی با کاپیتان آمریکا تیم شد.
هیو جکمن پیش از فیلم‌برداری صحنه‌های ولورین بی‌پیراهن، 48 ساعت خود را دچار کم‌آبی کرد تا وزن آب بدنش پایین بیاید. او افزود این روش خطرناک است و هیچ‌کس نباید آن را در خانه امتحان کند. جکمن همین تکنیک را 5 سال پیش‌تر برای ساختن ظاهر لاغر و نحیف ژان والژان زندانی در بینوایان (2012) به کار برده بود.
هیو جکمن گفت پس از ولورین ۳ (2017) واقعاً دیگر بازی در نقش ولورین را کنار گذاشته بود. او سپس اعتراف کرد پس از تماشای ددپول (2016) از این حرف پشیمان شده و به رایان گفته بود دوست دارد این دو شخصیت را روی پرده‌ی سینما کنار هم ببیند. وقتی از او پرسیدند چرا برای این فیلم برگشت، ساده گفت: «فقط می‌خواستم این کار را بکنم و از ته دل حسش کردم» و اضافه کرد می‌خواسته بهترین زمان ممکن را در یک صحنه‌ی فیلم‌برداری در کنار رایان رینولدز تجربه کند. رینولدز هم از زمان نخستین فیلم ددپول آرزوی همکاری با جکمن را داشت و از کناره‌گیری او از این نقش غمگین شده بود.
در صحنه‌ی لوگان و روگ در قطار و پیش از حمله‌ی مگنیتو، به‌خوبی پیداست که هیو جکمن هنوز شخصیتش را «پیدا نکرده»؛ رنگ و طنین صدایش همان ولورینی نیست که در بقیه‌ی فیلم می‌شنویم. جکمن در پشت صحنه گفته بود در ابتدا پیدا کردن ولورین برایش دشوار بود و در واقع پس از سه هفته فیلم‌برداری جدی‌جدی در خطر اخراج قرار داشت، چون هم مدیران استودیو و هم برایان سینگر، کارگردان، به او گفته بودند از آنچه می‌بینند راضی نیستند. جکمن اعتبار اعتماد به توانایی‌های خودش را به همسرش می‌دهد و می‌گوید از هفته‌ی چهارم فیلم‌برداری، بازی‌اش به‌طور محسوسی بهتر شد.
این ایده که کمیک‌های مردان ایکس در جهان این فیلم وجود دارند، اواخر نوشتن فیلم‌نامه به ذهن او و اسکات فرانک، هم‌نویسنده‌اش، رسید. او می‌پذیرد که این ایده شبیه نابخشوده (1992) کلینت ایستوود است (که اینجا الهام‌بخش بوده) و در آن شخصیتی ماجراهای تیراندازان گوناگون را ثبت می‌کند. ایده‌ی دلواپسی لوگان از بار شهرت و شناخته‌شدن میان مردم، او را مجذوب خود کرده بود.
(حدود دقیقه‌ی 18) در حدود دقیقه‌ی 18، فیلم‌نامه می‌خواست لوگان در 1973 با شورت بوکسری از خواب بیدار شود. هیو جکمن با این ایده مخالفت کرد و ترجیح داد برهنه بیدار شود و گفت: «در استرالیا، اگر کنار دختری خوش‌اندام باشی، با شورت بوکسری یا زیرشلواری یا هر چیز دیگری از تخت بیرون نمی‌آیی!»
در طول فیلم‌برداری، خواهر هیو جکمن به لوکیشن آمد. به شوخی او را با لباس و گریم کامل ولورین جکمن آراستند و در صحنه قدم زد. ظاهراً شباهتش به جکمن بسیار باورپذیر بود. برایان سینگر متوجه نشد که کسی که لباس ولورین پوشیده جکمن نیست و درباره‌ی بازی او در طول فیلم‌برداری گفت: «هیو امروز خیلی عجیب بازی می‌کند.»
چس جارت، سرپرست جلوه‌های بصری که پیش‌تر با جیمز منگولد کار نکرده بود، گفت در بحث‌های پیش از تولید صحنه‌ی «فرار در بیابان» ناگهان منگولد را شناخت. در یکی از مراحل، لوگان باید حصار را می‌انداخت و از میانش می‌گذشت. جیمز منگولد جلوی او را گرفت و گفت: «نه، نه، آن‌ها نمی‌توانند رد شوند، همه انتظارش را دارند. این می‌شود یک لحظه‌ی The A-Team (1983). همه فکر می‌کنند فقط حصار را می‌اندازند و رد می‌شوند، اما نمی‌توانند، واقعاً نمی‌توانند.»
گوین هود درون‌مایه‌ی اصلی این فیلم را کشمکش درونی ولورین میان خصلت‌های حیوانی و انسانی‌اش توصیف کرد: «فهمیدم جذابیت بزرگ ولورین در این است که او به نوعی از ذات خودش بیزار است و پیوسته با خودش در جنگ است.»
هیو جکمن سبک مبارزه‌ی ولورین را از روی ویدیوهای مایک تایسون، بوکسور، الگو گرفت.
یک بار با لباس کامل ولورین در کامیک-کان بین‌المللی سن دیگو شرکت کرد. هیچ‌کس او را نشناخت؛ در واقع، یکی از حاضران به او گفت که برای پوشیدن این لباس «بسیار بلندقد» است.
هیو جکمن برای صحنه‌هایی که آدامانتیوم به بدن ولورین تزریق می‌شود، عملاً 2 روز را زیر آب سپری کرد.
ده لباس ولورین از چرم ضخیم و پی‌وی‌سی ساخته شد و به گونه‌ای طراحی شده بود که در برابر سایش شدید مقاومت کند. همه آن‌ها در طول فیلمبرداری تا حدی از بین رفتند.
هیو جکمن در مصاحبه‌ای با جاش هوروویتز از ام‌تی‌وی نیوز اعتراف می‌کند که وقتی ابتدا نقش ولورین را پذیرفت، برای توسعه شخصیت خود گرگ‌ها را مطالعه کرد، چون فکر می‌کرد ولورین باید به گرگ‌ها اشاره داشته باشد. برایان سینگر بعداً به او توضیح داد که ولورین نوع متفاوتی از حیوان است. این حیوان بزرگ‌ترین گونه از خانواده راسوهاست و در شمال اروپا و بخش‌هایی از آمریکای شمالی یافت می‌شود. این حیوان نماد ایالت میشیگان و همچنین نماد و لقب تیم‌های ورزشی دانشگاه میشیگان است.
او فیلم‌های هری کثیف کلینت ایستوود را به عنوان الهام‌بخش اجرای خود در نقش ولورین تماشا کرد.
در برخی صحنه‌ها، چنگال‌های ولورین با تصاویر گرافیکی کامپیوتری ساخته شد، چون وسایل صحنه‌ای که در آن صحنه‌ها استفاده می‌شد واضح به نظر می‌رسید.
یک زیرداستان عاشقانه بین استورم و ولورین در آینده فیلمبرداری شد، اما به دلیل زمان‌بندی حذف شد.
هیو جکمن از 48 ساعت (1982)، فرار نیمه‌شب (1988)، زوج عجیب (1968) و هواپیماها، قطارها و اتومبیل‌ها (1987) به عنوان الهام‌بخش اجرای خود نام برد. او به ویژه پس از دیدن ددپول اصلی (2016) برای بازگشت به نقش ولورین الهام گرفت، حتی اگر فقط 3 روز قبل از آن از بازی در این نقش بازنشسته شده بود.
گاوین هود می‌خواست ولورین از اختلال استرس پس از سانحه دوران ارتش رنج ببرد، اما فاکس قرن بیستم این ایده را وتو کرد و آن را موضوعی بیش از حد سنگین برای یک فیلم کامیک دانست.
سر پاتریک استوارت ادعا کرد که بیشتر دیالوگ‌های صحنه میز شام، که در آن لوگان و چارلز اگزاویه درباره مدرسه جهش‌یافته‌ها به خانواده می‌گویند، به درخواست کارگردان جیمز منگولد توسط بازیگران بداهه‌پردازی شد، پس از فیلمبرداری برداشت‌هایی از دیالوگ‌های فیلمنامه.
یک قالب سیلیکونی کامل از بازوی هیو جکمن گرفته شد تا چنگال‌های ولورین به درستی طراحی شوند.
انتخاب اول برایان سینگر برای نقش ولورین راسل کرو بود، اما کرو آن را رد کرد چون نمی‌خواست نقش دیگری شبیه به ماکسیموس در گلادیاتور (2000) بازی کند. کرو احساس می‌کرد شخصیت‌ها بیش از حد شبیه هم هستند، چون توتم حیوانی یکسانی (گرگ) دارند، و فکر می‌کرد فیلم یک کارتون است که به مذاقش خوش نمی‌آید. او بعداً در مرد آهنی (2013) نقش جور-ال و در ثور: عشق و تندر (2022) نقش زئوس را بازی کرد.
سه نوع چنگال ولورین وجود داشت: پلاستیکی، لاستیکی و فولادی. بیش از هفتصد تیغه چنگال جداگانه توسط هیو جکمن و چهار بدلکارش استفاده شد.
(حدود دقیقه 17) در حدود دقیقه 17، آپارتمان لوگان در سال 1973 با طیف‌هایی از زرد و قهوه‌ای رنگ‌آمیزی شده است؛ همان رنگ‌های شاخص یونیفرم ولورین. این آپارتمان همچنین با شمشیرهای سامورایی و عکسی از کوه فوجی تزئین شده است. این صحنه ادای دینی است به ولورین (2013) که در آن او در سال 1945 در ژاپن اسیر جنگی بود و در زمان حال دوباره به ژاپن بازگشت.
کوین فایگی در ابتدا مخالف بازگرداندن هیو جکمن در نقش ولورین بود، زیرا نگران بود که این کار وقایع فیلم Logan را خدشه‌دار کند؛ فیلمی که فایگی برایش ارزش بسیار زیادی قائل بود. اما وقتی تأیید شد که این فیلم بر گونه‌ای متفاوت از ولورین تمرکز خواهد داشت و جکمن هم واقعاً می‌خواست به نقش بازگردد، فایگی کوتاه آمد. تنها شرط او برای بازگشت جکمن این بود که Logan باید با لباس کلاسیک زرد و آبی‌اش به تصویر کشیده شود.
اتاق خطر، محلی که مردان ایکس در آن تمرین می‌کنند و قدرت‌هایشان را تقویت می‌کنند، قرار بود در این فیلم گنجانده شود. کارگردان برایان سینگر می‌خواست آن را در فیلم اول داشته باشد، اما به دلیل کاهش بودجه، این ایده کنار گذاشته شد. سپس در داستان این فیلم گنجانده شد تا زمانی رخ دهد که ولورین برای مراقبت از دانش‌آموزان عمارت تنها می‌ماند. او تصمیم می‌گیرد در اتاق خطر تمرین کند، که قرار بود به صحنه‌ای از دراز کشیدن او و دیدن استرایکر و روند سلاح ایکس منتهی شود. اتاق خطر قرار بود اتاقی استوانه‌ای باشد با بخش‌های مختلفی از کف که با سرعت‌های خطرناک بالا و پایین می‌روند و همچنین پرتابه‌های هولوگرافیک و غیره. اولین تیزر تریلر فیلم نگاهی اجمالی به ظاهر اتاق خطر داشت، اما کمی پس از انتشار این تیزر، استودیوی فاکس قرن بیستم بودجه سینگر را از 125 میلیون دلار به 110 میلیون دلار کاهش داد و سینگر را مجبور کرد دوباره اتاق خطر را از فیلم حذف کند. هنوز اشاره کوچکی به اتاق خطر در فیلم باقی مانده است: وقتی استرایکر برای اولین بار وارد زیرزمین عمارت ایکس می‌شود، مستقیماً روبروی آسانسور دری با برچسب کوچکی است که به گفته سینگر در تفسیر دی‌وی‌دی، آن در را به عنوان ورودی اتاق خطر معرفی می‌کند.
بخش زیادی از صحنه شام میان لوگان، خاویر، لورا و خانواده کشاورز را بازیگران بداهه اجرا کردند.
رایان رینولدز و هیو جکمن اولین بار در صحنه فیلم خاستگاه مردان ایکس: ولورین (2009) با هم آشنا شدند که آغاز دوستی‌شان بود. رینولدز در مصاحبه‌ای هنگام تبلیغ این فیلم گفت که در پایان اولین روز حضورش در صحنه فیلم قبلی، جکمن به سراغش آمد و پرسید چه حسی دارد. رینولدز به او گفت که احساس می‌کند بازی‌اش در صحنه آسانسور چندان خوب نبوده است. جکمن در پاسخ از بازیگران و عوامل خواست به جایگاه‌هایشان برگردند تا صحنه را دوباره فیلمبرداری کنند و رینولدز بازی‌اش را به شکلی بهتر انجام دهد. رینولدز گفت که این حرکت فوق‌العاده او را تحت تأثیر قرار داد و هرگز آن را فراموش نکرده است.
گلن دَنزیگ، موسیقی‌دان، که هیکل عضلانی و قدش (5'4") تقریباً کاملاً با شخصیت ولورین در کمیک‌ها همخوانی داشت، برای نقش ولورین مصاحبه شد. افسانه رایجی می‌گوید به او نقشی در فیلم پیشنهاد شد، اما این سردرگمی عمدتاً از آنجا می‌آید که در واقع حدود ده سال پیش‌تر به دنزیگ نقش پیشنهاد شده بود، زمانی که شرکت کارولکو پیکچرز حق ساخت فیلم مردان ایکس را در اختیار داشت و تولیدی کم‌بودجه را در نظر می‌گرفت. با این حال، به دلیل بودجه و جایگاه بالای تولید سال 2000، و همچنین سن دنزیگ و تجربه بازیگری نسبتاً کم او، و شرط اینکه بازیگر ولورین قراردادی چندفیلمی برای چند سال امضا کند، بسیار بعید است که دنزیگ می‌توانست این نقش را در این فیلم به دست آورد. در هر حال، تداخل برنامه‌ها مانع از آن شد که بعدها هم پیگیر این نقش باشد.
کلبه چوبی ولورین در طبیعت وحشی روی تپه‌ای در نیوزیلند ساخته شد. متأسفانه به دلیل بادهای شدید و بسیار پرصدا، دکور باید برچیده می‌شد و در استودیو بازسازی می‌شد.
هیو جکمن گفت که با این فیلم بالاخره به اندامی رسید که همیشه در ذهنش برای ولورین تصور می‌کرد. او گفت که به دلایلی، در هر یک از پنج بازی قبلی‌اش در این نقش احساس می‌کرد زمان کافی برای رسیدن به تناسب اندام ندارد. برای این فیلم بالاخره زمان کافی داشت و بدنش را دقیقاً همان‌طور که می‌خواست ساخت. ویل یون لی هم گفت که این بهترین اندام جکمن برای نقش ولورین بود.
نام زوج مسنی که لوگان با آن‌ها دوست می‌شود تراویس و هدر هادسون است. این‌ها نام‌های غیرنظامی گاردین و ویندی‌کیتور، رهبران گروه ابرقهرمانی کانادایی آلفا فلایت هستند (البته در کامیک‌ها نام گاردین جیمز مک‌دونالد هادسون است)؛ این نشان‌دهنده نقش آن‌ها در کامیک‌هاست، جایی که با ولورین دوست شده بودند و او مدتی عضو آلفا فلایت شده بود.
به لیو شرایبر پیشنهاد شد تا نقش سابرتوت را از فیلم اول ولورین تکرار کند، اما تداخل برنامه‌ها با Ray Donovan: The Movie (2022) مانع این کار شد. او قرار بود در اوکلاهما سیتی به عنوان صاحب کازینو ظاهر شود و این بار لوگان و دیگران به طور غیرمنتظره‌ای برای کمک به او مراجعه کنند.
(حدود دقیقه 52) در حدود دقیقه 52، چای یخ‌زده روی نوک چنگال‌های ولورین گذاشته شد تا گربه در خانه آیس‌من آن را لیس بزند.
(حدود دقیقه 27) در حدود دقیقه 27، وقتی لوگان با بیست صحبت می‌کند، می‌گوید امیدوار است پدر نباشد. ولورین در طول تاریخ کامیک‌های مارول چندین فرزند داشته است: او پدر داکِن آکیهیرو (ولورین تاریک) شد و از او کلون گرفتند تا لورا کینی (X-23) به وجود آید که با او مانند دخترش رفتار می‌کند. در دنیای نهایی مارول، او پدر جیمی هادسون (ولورین دوم) است؛ در دنیای MC2، او و الکترا صاحب رینا لوگان (وایلد تینگ) می‌شوند؛ و در داستان آینده مردان ایکس، او و میستیک پدر و مادر رِیز دارکهولم می‌شوند.
در حدود دقیقه 50، کاپشنی چرمی قهوه‌ای و زردی که زوج پیر (تراویس و هدر هادسون) به لوگان می‌دهند، شبیه کاپشنی است که او در صحنه دعوای بار نزدیک ابتدای مردان ایکس (2000) پوشیده است و اشاره‌ای است به لباس قهوه‌ای و زرد ولورین در دهه 1980.
بسیاری از خلاصه‌های فیلم (به‌ویژه آنهایی که پیش از اکران نوشته شده‌اند) ادعا می‌کنند که داستان شامل سفر مردان ایکس به گذشته و همکاری با خودِ جوان‌ترشان است. اما چنین چیزی در این فیلم رخ نمی‌دهد: تنها ولورین به گذشته سفر می‌کند و با حفظ بدن 1973 خود این کار را انجام می‌دهد، بنابراین راهی برای برخورد با «خودِ گذشته» ندارد. نزدیک‌ترین صحنه به برخورد مردان ایکس با خودشان، دیالوگ تله‌پاتیک چارلز خاویرِ پیر با خودِ جوان‌ترش از طریق ذهن ولورین است.
دیوید بنیوف دنبال داستانی تاریک‌تر و خشن‌تر بود و فیلم‌نامه را با درجه R در ذهن نوشت. اما هیو جکمن، تهیه‌کننده، نیازی به آن ندید و فیلم‌نامه به سطح امن‌تر PG-13 ملایم شد. فیلم بعدی ولورین، ولورین (2013)، هم PG-13 بود اما بعداً نسخه‌ای با درجه R هم روی بلوری منتشر شد، در حالی که سومین فیلم، ولورین ۳ (2017)، با درجه R در سینماها اکران شد.
هیو جکمن خودش را از طرفداران کامیک «Wolverine» نوشته کریس کلرمونت و فرانک میلر (1982) می‌داند، به‌ویژه حماسه ژاپنی آن. او گفت: «حوزه‌های زیادی در آن داستان ژاپنی هست. من ایده این شخصیت آنارشیست، این بیرونی، را دوست دارم که در دنیایی پر از شرافت و سنت و آداب قرار می‌گیرد؛ کسی که واقعاً ضد همه این‌هاست و می‌خواهد راه خودش را پیدا کند. ایده سامورایی هم و سنت آنجا واقعاً عالی است. در کامیک، چند سامورایی - که حتی جهش‌یافته هم نیستند - حسابی کتکش می‌زنند.»
پیش‌نویس اولیه فیلم در سال 2018 شامل یک سفر جاده‌ای بین ددپول و ولورین بود، با داستانی مبهم به سبک راشومون (1950).
خشم دیوانه‌وار ولورین هنگام حمله به مدرسه باید تعدیل می‌شد تا تأییدیه سانسور را بگیرد. خشم تمام‌عیار و دیوانه‌وار او در ولورین ۳ (2017) با تمام جزئیات خونی و درجه R به تصویر کشیده شده است.

دانستنی‌هایی که داستان را لو می‌دهند

نمایش (اسپویلر)
زمانی هیو جکمن قصد داشت این آخرین فیلمی باشد که در آن نقش ولورین را بازی می‌کند. او سن و سرطان پوستش را از عوامل کناره‌گیری از این نقش عنوان کرد. او همچنین گفت که گفتگویی با جری ساینفلد در این تصمیم نقش داشته است، زیرا جری به طور کلی درباره اینکه چگونه می‌خواهد مطمئن شود هرگز به نقطه‌ای در ساینفلد (1989) نمی‌رسد که مخاطبان از دیدن آن خسته شوند، صحبت کرد و گفت: «آه، باز هم تو.» جکمن احساس خوشبختی می‌کرد که از این موضوع برای ولورین اجتناب کرده و می‌خواست مطمئن شود هرگز اتفاق نیفتد. با این حال، او دوباره در ددپول 3 نقش این شخصیت را بازی خواهد کرد.
نمایش (اسپویلر)
آخرین جمله لوگان پیش از مرگش - «پس این حسش است» - نه‌تنها به مرگ، بلکه به پدر شدن هم اشاره دارد.
نمایش (اسپویلر)
پایان‌بندی اصلی قرار بود کایلا سیلورفاکس اعتراف کند که هرگز عاشق لوگان نبوده و فقط از او استفاده می‌کرده تا استرایکر خواهرش را آزاد کند. سپس ولورین به‌طور داوطلبانه پیشنهاد استرایکر را برای انجام روشی جهت پاک کردن خاطراتش از او می‌پذیرد. با این حال، این پایان خیلی افسرده‌کننده تلقی شد و صحنه دوباره فیلم‌برداری شد تا نشان دهد احساسات او واقعی بوده است. پایان اصلی را می‌توان به‌عنوان صحنهٔ حذف‌شده در نسخهٔ DVD/بلوری پیدا کرد.
نمایش (اسپویلر)
(حدود دقیقهٔ 8) در حدود دقیقهٔ 8، وقتی جین در موزهٔ علوم افکار مردم را می‌شنود، یکی از آن‌ها «به پناهگاه!» است. این جمله را یکی از مأموران سرویس مخفی در طول حملهٔ نایت‌کراولر به دفتر بیضی در صحنهٔ قبل گفته بود، که اشاره‌ای است به توانایی‌های روانی رو به رشد جین. جملات دیگری که جین می‌شنود عبارت‌اند از «نه!» که ولورین بعداً وقتی آیس‌من با دیوار یخی خود او را از ژنرال استرایکر جدا می‌کند فریاد می‌زند، و «می‌خوان او را بکشند.» که روگ بعداً در تونل به آیس‌من و پایرو می‌گوید و از آن‌ها التماس می‌کند برگردند و به ولورین کمک کنند.
نمایش (اسپویلر)
در طول مونتاژی که ددپول در چندین خط زمانی به دنبال ولورین «درست» می‌گردد، آهنگ پس‌زمینه «قدرت عشق» (1985) از هیویی لوئیس و د نیوز است. این آهنگ به‌طور برجسته در بازگشت به آینده (1985)، فیلمی دربارهٔ سفر در زمان، شنیده می‌شود. همچنین در این فیلم تابلویی از «لون پاین مال» دیده می‌شود. لون پاین مال همان مرکزی است که مارتی در بازگشت به آینده با دکتر براون ملاقات می‌کند (در ابتدا تویین پاین مال بود، اما مارتی وقتی به گذشته می‌رود به یکی از درختان کاج برخورد می‌کند).
نمایش (اسپویلر)
در ابتدا قرار بود جین گری پس از دیدار خشونت‌آمیزش با سایکلاپس موقتاً نابینا شود. این ایده ابتدا فیلم‌برداری شد اما در طول تولید کنار گذاشته شد. با این حال، نشانی از این ایده در فیلم نهایی باقی ماند؛ وقتی ولورین دریچهٔ سد را می‌بندد و مردان ایکس را از دیوار آب نجات می‌دهد، جین گری تنها شخصیتی است که به او نگاه نمی‌کند.
نمایش (اسپویلر)
در ابتدا قرار بود ریون به جای اریک، با چارلز برود و در آیندهٔ تغییر یافته در حال تدریس یک کلاس زیست‌شناسی با هنک پیرتر ظاهر شود. در همین حال، لوگان توسط استرایکر از رودخانهٔ پوتوماک بیرون کشیده می‌شد و بدین ترتیب قوس داستانی سلاح ایکس شکل می‌گرفت. فیلم‌سازان احساس کردند این خیلی قابل پیش‌بینی و پایانی غم‌انگیز است، بنابراین آن را تغییر دادند تا ریون به سادگی فرار کند و برنامهٔ خودش را دنبال کند (با ظاهر استرایکر)، تا پایان غیرمنتظره‌تر شود.
نمایش (اسپویلر)
در داستان «پیرمرد لوگان»، میستریو لوگان را فریب داد تا مردان ایکس را بکشد. در فیلم، چارلز با یکی از تشنج‌هایش مردان ایکس را کشت.
نمایش (اسپویلر)
(حدود دقیقهٔ 55) در حدود دقیقهٔ 55، بر اساس یکی از پرونده‌های به‌دست‌آمده از آزمایشگاه، یکی از کودکان نمونه‌ای بود که از «کریستوفر بردلی» گرفته شده بود، همکار سابق لوگان در خاستگاه مردان ایکس: ولورین (2009) با نام مستعار «بولت»، که توانایی کودک را در احضار و کنترل الکتریسیته توضیح می‌دهد.
نمایش (اسپویلر)
هیو جکمن گفت برنامه‌هایی برای پوشیدن لباس زرد امضایی ولورین در این فیلم وجود داشت، اما این ایده کنار گذاشته شد. در صحنه‌ای حذف‌شده، یوکیو جعبه‌ای به لوگان می‌دهد که حاوی ماسک و دستکش زرد است. جکمن سرانجام در ددپول ۳ (2024) آن لباس نمادین را بر تن کرد.
نمایش (اسپویلر)
(حدود 1 ساعت و 3 دقیقه) در حدود 1 ساعت و 3 دقیقه، یاشیدای جوان شمشیری سامورایی به ولورین می‌دهد که 6 حرف کانجی روی آن حک شده است. این کانجی‌ها می‌خوانند: «هرگز نمرد، هرگز پیر نشد، هرگز نابود نشد.» این برای ولورین مناسب است.
نمایش (اسپویلر)
(حدود 1 ساعت و 50 دقیقه) در حدود 1 ساعت و 50 دقیقه، بیدار شدن لوگان و یافتن خودش در مخفیگاه کودکان در داکوتای شمالی، و کوتاه کردن ریش او توسط کودکان، ادای احترامی است به مکس دیوانه: فراتر از گنبد تندر (1985)، که در آن مکس، قهرمانی در سرزمینی پس از آخرالزمان، توسط قبیله‌ای از کودکان نجات می‌یابد و آن‌ها موهایش را کوتاه می‌کنند.
نمایش (اسپویلر)
هرچند این فیلم با یک فیلم معمولی مردان ایکس فاصله زیادی دارد، اما هنوز تصاویر زیادی با حرف X در آن دیده می‌شود. وقتی ولورین در نبردی زخمی می‌شود، خون روی پیشانی‌اش شکل X به خود می‌گیرد. به همین ترتیب، در پایان، وقتی صلیب روی قبرش به پهلو می‌افتد، شبیه حرف X می‌شود.
نمایش (اسپویلر)
(حدود 1 ساعت و 55 دقیقه) در حدود 1 ساعت و 55 دقیقه، پس از آنکه لوگان در عمارت به هوش می‌آید و با جین گری روبه‌رو می‌شود، سایکلاپس وقتی او دستش را به سوی جین دراز می‌کند مچش را می‌گیرد و به‌وضوح می‌توان دید که انگشت وسط لوگان نیمه‌باز از مشتش بیرون زده است.
نمایش (اسپویلر)
اسکات فرانک، از نویسندگان فیلم‌نامه، آخرین دیالوگ لوگان را نوشت: «پس این است که چه حسی دارد.» جیمز منگولد باور دارد او به چیزی بیش از حس مرگ اشاره می‌کند. «به نظرم منظورش عشق هم هست.»
نمایش (اسپویلر)
(حدود 44 دقیقه) در حدود 44 دقیقه، وقتی لوگان/ولورین پس از به دست آوردن چنگال‌های آدامانتیومی‌اش از آزمایشگاه می‌گریزد، با چنگال دیوار را می‌شکافد و فرار می‌کند. شکلی که با چنگال روی دیوار ایجاد می‌کند به شکل X است. این اشاره‌ای پیش‌درآمد به پیوستن او به مردان ایکس است.
نمایش (اسپویلر)
سامورایی نقره‌ای (ایچیرو یاشیدا) در این فیلم ترکیبی است از کنوچیو هارادا (سامورایی جهش‌یافته ماهر با شمشیر تاکیون) و پسرش شین هارادا (که زرهی فناورانه پیشرفته دارد). شین در فیلم شخصیتی جداگانه است. سامورایی نقره‌ای همچنین بر پایه اوگون ساخته شده، ابرشروری و دشمن ولورین که شمشیری به او داد و کوشید جاودانگی ولورین را بدزدد.
نمایش (اسپویلر)
توضیح اینکه چرا در 25 سال گذشته هیچ جهش‌یافته‌ای در آمریکا نبوده این است که شربت ذرت با فروکتوز بالا، برگرفته از محصولات ذرت اصلاح‌شده ژنتیکی، توسط دکتر رایس تغییر یافت و گسترش پیدا کرد تا به‌طور خاص ناباروری ایجاد کند و ژن جهش‌یافته را سرکوب کند. دو صحنه در این فیلم به این موضوع اشاره دارند: نخست وقتی ویلی مانسون هنگام تعمیر لوله‌های نشت‌کرده در مزارع درباره ذرت به لوگان می‌گوید؛ دیگری وقتی دکتر رایس در اوج فیلم نزد لوگان از غلات ذرتی می‌گوید.
نمایش (اسپویلر)
ولورین در اوج فیلم با شخصیت دیگری که هیو جکمن نقشش را بازی می‌کند می‌جنگد؛ این اشاره‌ای است به مردان ایکس (2000) که ولورین با میستیک دگرپیکر در هیئت خودِ ولورین می‌جنگد.
نمایش (اسپویلر)
در هر دو نسخه اکران سینمایی و نسخه روگ/کارگردان، در کنفرانس صلح پاریس، لوگان به‌خاطر خشم ناشی از رویارویی با سرگرد استرایکر کنترل خود بر گذشته‌اش را از دست می‌دهد. او به‌طور تصادفی با چنگال‌های آدامانتیومی‌اش کیتی را زخمی می‌کند و باعث می‌شود خونش مداوم برود. در همین حال، چارلزِ آینده توضیح می‌دهد که وقتی در گذشته به ذهن لوگان نگاه کرد، نسخه‌ای تاریک‌تر از آینده را دید. هرگز روشن نمی‌شود که آن «نسخه تاریک‌تر» آینده دقیقاً چیست، اما می‌تواند آینده تیره آخرین فیلم ولورین، ولورین ۳ (2017)، باشد. این می‌تواند یعنی مردان ایکس هرگز واقعاً آینده‌شان را نجات ندادند و تنها پایان محتومشان را به تعویق انداختند. با این حال، سازندگان ولورین ۳ گفته‌اند فیلمشان مستقل بوده و قرار نبوده به داستان‌های پیشین گره بخورد یا زمینه‌چین دنباله‌ها شود؛ شاید چارلز فقط نگاهی به چند آینده جایگزین انداخته، از جمله همان که در ولورین ۳ به تصویر کشیده شده است.
نمایش (اسپویلر)
چنگال‌های ولورین برای این فیلم بازطراحی شدند. نسخه قدیمی طراحی صاف‌تری داشت، اما چنگال‌های جدید برش‌ها و زوایای بیشتری دارند و نور را راحت‌تر بازتاب می‌دهند. همچنین چنگال‌ها از پایین‌ترِ دست، به سمت کف دست، بیرون می‌آیند که از نظر علمی منطقی‌تر است. چنگال‌های قدیمی کمی بالاتر از بند انگشتان بیرون می‌آمدند. چنگال‌های جدید به نظر می‌رسد از میان انگشتان بیرون می‌آیند، یعنی می‌توانند مستقیم به داخل ساعد جمع شوند.
نمایش (اسپویلر)
این فیلم در مجموع 10 گونه مختلف ولورین را به نمایش می‌گذارد: ولورین از ولورین ۳ (2017) در برخی فلش‌بک‌ها؛ ولورین هنری کویل با عضلات کامل و سیگار برگ؛ ولورین از عصر آخرالزمان (یک‌دست، پشمالو، با لباس مشکی، در کوچه‌ای در آتش)؛ با لباس زرد و قهوه‌ای تیره، ادای احترام به نویسنده‌اش جان بیرن؛ پچ - با لباس سفید و چشم‌بند، از خط داستانی Save the Tiger، زمانی که به عنوان یک مبارز در مادریپور فعالیت می‌کرد؛ نسخه دقیق کمیک با قد 5'3" (1.60 متر)؛ ولورین مصلوب همان‌طور که در کمیک Uncanny X-Men #251 (1989) ظاهر شد؛ پیرمرد لوگان اثر مارک میلار و استیون مک‌نیون، در فضای غرب وحشی؛ ولورین از کمیک Wolverine #1 (1988)؛ به اصطلاح بدترین ولورین، همان که ددپول برای کمک انتخاب کرد.
نمایش (اسپویلر)
آهنگی که وقتی لوگان در سال 2023 در خط زمانی جدید و کم‌وحشت‌تر بیدار می‌شود پخش می‌شود (که حالا رادیو ساعت زنگ‌دارش آن را «ترانه‌ای خاطره‌انگیز» می‌نامد)، «The First Time Ever I Saw Your Face» از روبرتا فلاک است، از آلبوم 1969 او با نام «First Take». همین آهنگ وقتی پخش می‌شود که او در آغاز فیلم، پس از آنکه کیتی هوشیاری‌اش را به گذشته می‌فرستد، نخستین بار در سال 1973 بیدار می‌شود.
نمایش (اسپویلر)
وقتی نبرد ددپول و لوگان آغاز می‌شود، لوگان سر ددپول را به رادیوی خودرو می‌کوبد که ابتدا نت‌های آغازین «The Greatest Show» از برترین شومن (2017) را پخش می‌کند، آهنگی عمدتاً از هیو جکمن، و سپس به «You're the One That I Want» از Grease (1978) می‌رود. یکی از گونه‌های ددپول شبیه شخصیت جکمن در برترین شومن (2017)، یعنی پی.تی. بارنوم، لباس پوشیده است.
نمایش (اسپویلر)
در حدود 1 ساعت و 35 دقیقه، استرایکر به سر لوگان شلیک می‌کند و ضربه ناشی از زخم حافظه‌اش را پاک می‌کند. در کمیک «Origin»، توانایی بهبودی ولورین است که حافظه‌اش را پاک می‌کند، اما این پاکی کوتاه‌مدت است و برای مقابله با استرس روانی انجام می‌شود. در این فیلم، ضربه مغزی باعث می‌شود ولورین تمام خاطرات زندگی‌اش پیش از شلیک را از دست بدهد.
نمایش (اسپویلر)
در حدود 1 ساعت و 10 دقیقه، در نیواورلئان، ویکتور کرید (سابرتوث) از لوگان (ولورین) می‌پرسد که آیا حتی می‌داند چگونه او را بکشد، و لوگان پاسخ می‌دهد: «سر لعنتی‌ات را می‌برم!» در کمیک‌ها، ولورین در واقع سابرتوث را به همان روش کشت (البته در این فیلم این اتفاق نمی‌افتد، اما در ددپول و ولورین (2024) رخ می‌دهد). دومی سر سابرتوث تایلر مین را با یک ضربه تمیز قطع می‌کند.
نمایش (اسپویلر)
در خاستگاه مردان ایکس: ولورین (2009)، سابرتوث زیر سؤال می‌برد که آیا ولورین اصلاً می‌داند چگونه او را بکشد. ولورین تهدید می‌کند که سرش را می‌برد و می‌بیند آیا کارساز است. در این فیلم، ولورین سر سابرتوث را می‌برد و واقعاً کارساز است.
نمایش (اسپویلر)
وقتی ددپول و ولورین برای اولین بار از کاساندرا نوا و الیوت فرار می‌کنند، به یک قطعه رباتیک پرنده می‌چسبند که به نظر می‌رسد پای یکی از سانتینل‌های 1973 از مردان ایکس: روزهای گذشته آینده (2014) است.
نمایش (اسپویلر)
در حدود 1 ساعت و 45 دقیقه، مگنتو میله‌های فلزی را در بدن ولورین فرو می‌کند تا از حرکتش جلوگیری کند و او را به رودخانه پوتوماک پرتاب می‌کند. ظاهر ولورین (فلز بیرون‌زده از بدنش) ادای احترامی است به رویدادی در کمیک‌ها، جایی که مگنتو آدامانتیوم را از بدن ولورین بیرون کشید.
نمایش (اسپویلر)
(حدود ۱۶ دقیقه) در حدود ۱۶ دقیقه، شمشیر سامورایی که در ولورین (۲۰۱۳) به لوگان تقدیم شد، در کارخانهٔ ذوب‌آهن جایی که لوگان و چارلز پنهان شده‌اند دیده می‌شود.
نمایش (اسپویلر)
سکانسی که در آن ددپول و ولورین در یک نبرد طولانی و بدون کات به مقابله با هجوم به ظاهر بی‌پایان گونه‌های ددپول می‌پردازند و آهنگ «Like a Prayer» مدونا پخش می‌شود، سال‌ها در ذهن رایان رینولدز بود. به گفته رت ریس، «وقتی او برای اولین بار در ددپول ۳ تلفن را برداشت تا با ما تماس بگیرد، فکر می‌کنم اواخر ۲۰۲۱ بود، دیدگاه اولیه‌اش زامبی‌ها بود، یعنی ددپول در یک نما به جنگ زامبی‌ها می‌رفت.» همچنین نبرد قرار بود در جهنم رخ دهد. به گفته ریس، «او نسخه‌های زیادی داشت که در آن ددپول به جهنم می‌رفت، جایی که شخصیتی به نام مفیستو شرور ما بود. او قرار بود در میان این شیاطین جهنمی با آهنگ 'Like a Prayer' بجنگد.» طرح مفیستو در نهایت کنار گذاشته شد، اما تلاش رینولدز برای ساختن یک نما با آهنگ «Like a Prayer» ادامه یافت. پاول ورنیک گفت: «این چیزی بود که در ذهنش زنده بود. خدا خیرش بدهد، به آن رسید.»
نمایش (اسپویلر)
(حدود دقیقه ۲۶) در حدود دقیقه ۲۶، جمله ولورین که «تو را چه صدا می‌کنند، 'چرخ'؟» بداهه‌ای از هیو جکمن بود (جمله فیلمنامه این بود: «تو را چه صدا می‌کنند، 'کچل'؟»).
نمایش (اسپویلر)
به گفته شان لوی، هیو جکمن نقش اساسی در بررسی این موضوع داشت که چرا این گونه از ولورین باید محور فیلم باشد و او و نویسندگان را به کاوش در سقوط او از جایگاه و همچنین رستگاری احتمالی‌اش سوق داد.
نمایش (اسپویلر)
(حدود ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه) در همان حدود ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه، هنگامی که ولورین به اتاق فرآوری آدامانتیوم در پایگاه قلیایی استرایکر سر می‌زند، دیواری را می‌بیند پوشیده از عکس‌های اشعه ایکس که مراحل پیوند آدامانتیوم را نشان می‌دهند. در منتهی‌الیه سمت راست، تصویر اشعه ایکسی دیده می‌شود که به نظر می‌رسد بال چپ باشد. دی‌وی‌دی این را اشاره‌ای می‌داند به شخصیتی بال‌دار به نام آنجل که در فیلم بعدی، مردان ایکس: آخرین ایستادگی (۲۰۰۶)، معرفی شد. در کتاب‌های کمیک، بال‌های آنجل جای خود را به بال‌های فلزی می‌دهند و او آرچ‌انجل می‌شود؛ اتفاقی که در مردان ایکس: آخرالزمان (۲۰۱۶) رخ می‌دهد.
نمایش (اسپویلر)
سکانسی که در آن میستیک پس از تماس تله‌پاتیک پروفسور ایکس در فرودگاه پاریس به عمارت ایکس بازمی‌گردد فیلمبرداری شد اما حذف شد. در این سکانس، ولورین منشأ سنتینل‌ها و جنگ آینده را توضیح می‌داد و میستیک یک برخورد عاشقانه با بیست داشت که ادامه‌ای بر زیرداستانی از مردان ایکس: کلاس اول (۲۰۱۱) بود. این صحنه‌ها به دلیل زمان فیلم حذف شدند، اما تا حدی در نسخه گسترده (Rogue Cut) بازگردانده شده‌اند.
نمایش (اسپویلر)
جیمز منگولد و هیو جکمن بلافاصله پس از اتمام ولورین (۲۰۱۳) به فکر دنباله‌ای افتادند و می‌دانستند که به احتمال زیاد «پرده را بر شخصیت او پایین می‌آورد.» هر دو توافق داشتند که فیلم‌های ابرقهرمانی به طور کلی تکراری شده‌اند و می‌خواستند «چیزی متفاوت، چیزی عمیق‌تر» بسازند.
نمایش (اسپویلر)
(حدود ۱ ساعت و ۲۹ دقیقه) در همان حدود ۱ ساعت و ۲۹ دقیقه، لوگان تا بخش‌های بعدی فیلم از به کار بردن نام «ولورین» سر باز می‌زند و سرانجام آن را پیش از کشتن دشمنش شینگن بر زبان می‌آورد. این ادای احترامی است به خط داستانی «Old Man Logan» که در آن او تا واپسین لحظه از این عنوان دست می‌کشد، زمانی که دشمنانش خانواده‌اش را از دم تیغ گذرانده‌اند.
نمایش (اسپویلر)
گلولهٔ آدامانتیومی که لوگان با خود حمل می‌کند یک مگنوم ۴۴ است. خود گلوله «Xtreme Penetrator» نام دارد و شکل آن مانند X است. در مراسم خاکسپاری چارلز، لوگان خون روی سمت راست پیشانی‌اش دارد که به شکل X است. در پایان، وقتی لورا با گلولهٔ آدامانتیومی به X-24 شلیک می‌کند، گلوله به سمت چپ سر او اصابت می‌کند.
نمایش (اسپویلر)
(حدود دقیقه 1:19) در حدود 1 ساعت و 19 دقیقه، پاسخ ولورین به این پرسش که «از کجا فهمیدی آن پایین استخری هست؟» («نمی‌دانستم») اشاره‌ای است به فیلم جیمز باند الماس‌ها ابدیند (1971) که در آن گانگستر پس از پرت کردن پلنتی او تول از پنجره شوخی‌کنان می‌گوید: «نمی‌دانستم آن پایین استخری هست!»
نمایش (اسپویلر)
در ابتدا قرار بود سابرتوت نقش کوچکی داشته باشد و به ولورین، X-23 و پروفسور ایکس هنگام رسیدنشان به اوکلاهما کمک کند؛ حتی برای بازگشت لیو شرایبر به نقشش از خاستگاه مردان ایکس: ولورین (2009) با او صحبت شده بود. همچنین قرار بود صحنه‌ای باشد که لوگان با نوعی «راه‌آهن زیرزمینی» برای جهش‌یافته‌ها روبه‌رو می‌شود و احتمالاً یکی از شخصیت‌های شناخته‌شده در آن حضور افتخاری داشت. هر دو صحنه حذف شدند، چون تیم سازنده فیلم نمی‌خواست انبوهی از حضورهای افتخاری یا جهش‌یافته در فیلم باشد.
نمایش (اسپویلر)
(حدود دقیقه 1:35) در حدود 1 ساعت و 35 دقیقه، وقتی لورا به اسپانیایی بر سر لوگان فریاد می‌زند، این دیالوگ‌ها ترجمه نشده‌اند. حرف‌های او، به‌طور تقریبی و همراه با ترجمه: «¿Tú pretendes que hable contigo si siempre me insultas, si me gritas, si me intentas dejar tirada? Tú pretendes que abra la boca...» («چرا می‌خواهی با تو حرف بزنم وقتی همیشه به من توهین می‌کنی، سرم داد می‌زنی، وقتی می‌خواهی رهایم کنی و بروی؟ می‌خواهی دهانم را باز کنم...»).
نمایش (اسپویلر)
(حدود دقیقه 14) وقتی چارلز به لوگان می‌گوید که در مجسمه آزادی به سراغش خواهند آمد، لوگان آن را با نبرد پایانی مردان ایکس (2000) اشتباه می‌گیرد؛ اما هتلی که لوگان نخستین بار در آن با لورا روبه‌رو می‌شود، لیبرتی نام دارد.
نمایش (اسپویلر)
(حدود دقیقه 53) در حدود 53 دقیقه، وقتی ولورین نخستین بار با مگنتو روبه‌رو می‌شود، نگاه اولیه شوکه‌شده‌اش به ورود مگنتو نتیجه ترس هیو جکمن از آنچه پیرامونش می‌گذشت بود. به او گفته بودند مگنتو واگن قطار را از هم می‌شکافد؛ او گمان می‌کرد یعنی در را از جا می‌کند، نه اینکه سیستم هیدرولیک عملاً نیمی از قطار را از هم بدراند. جکمن گفته بود برای برداشت‌های واکنش مجبور شده آن نما را مطالعه کند تا بتواند همه تیک‌ها و حرکات عصبی گوناگونی را که از سر گذرانده بود بازسازی کند.
نمایش (اسپویلر)
بر اساس تفسیر کارگردان، نام فیلم لوگان است چون درباره خودِ مرد است، نه قهرمانی که لوگان از بودنش خسته شده.
نمایش (اسپویلر)
قرار بود آخرین گونه ولورین که وید پیش از «بدترین ولورین» می‌کوشد به خدمت بگیرد، یک ولورین واقعی باشد، اما بودجه اجازه نمی‌داد.
نمایش (اسپویلر)
هرچند مضمون مرگ و بیماری در سراسر فیلم حضور دارد، ترانه «When the Man Comes Around» از جانی کش را می‌توان اشاره‌ای به گذشته 2 شخصیت هم دانست. در پیوستگی کمیک‌ها، لوگان و کالیبان از سواران آخرالزمان بودند؛ لوگان در نقش مرگ و کالیبان هم مرگ و هم طاعون.
نمایش (اسپویلر)
سر پاتریک استوارت برای بازی در نقش چارلز ایکسِ سالخورده و بیمار 21 پوند وزن کم کرد. استوارت می‌گفت وزنش از نوجوانی ثابت بوده و پیش از آن هرگز عمداً وزن کم نکرده بود. هیو جکمن در همه صحنه‌هایی که ولورین پروفسور ایکس را حمل می‌کند، واقعاً استوارت را در بغل گرفته بود.
نمایش (اسپویلر)
گزارش‌ها حاکی است که در فیلم‌نامه اصلی فیلم، ولورین «باب» نمی‌گفت، اما هیو جکمن که خود از طرفداران این شخصیت است، آن را اضافه کرد. برخی گزارش‌ها می‌گویند او واقعاً بارها آن را «اضافه کرد»، اما فقط چند مورد نگه داشته شد.
نمایش (اسپویلر)
(حدود دقیقه 19) در حدود 19 دقیقه، زخم‌های گلوله‌ای که هنگام رسیدن ولورین در دهه 1970 روی سینه‌اش پدیدار می‌شوند، شکل دب اکبر را می‌سازند. این ادای دینی است به Hokuto no Ken (1984) که قهرمانش کنشیرو همین الگوی زخم را روی سینه دارد.
نمایش (اسپویلر)
هیو جکمن در ابتدا نمی‌خواست لوگان در فیلم بمیرد. او پایانی شبیه نابخشوده (1992) را در ذهن داشت؛ داستان آدم‌کشی که نمی‌تواند سبک زندگی خشونت‌آمیزش را رها کند. آن فیلم با این پایان می‌رسید که آدم‌کش افراد بیشتری را می‌کشد اما زنده می‌ماند و ناچار است با این جنبه تاریک خود ادامه دهد. با این حال، کارگردان جیمز منگولد همیشه مصمم بود ولورین در پایان کشته شود. او جکمن را قانع کرد که ولورین، که گرفتار نامیرایی و گذشته‌ای خشونت‌آمیز است، سرانجام آرامش در مرگ را سزاوار شده. منگولد می‌خواست لوگان کنار X-23، نسخه جوان‌تر خودش، بمیرد، چون این کار به گفته او «از جنبه‌های روانی متعدد جالب» بود.
نمایش (اسپویلر)
درباره این پرسش که چرا X-24 و نه سابرتوت یا ابرشرور دیگری، کارگردان جیمز منگولد می‌گوید پیش از رسیدن به این همانند، ایده‌های دیگری را هم آزموده است: «با آمدن هر شخصیت پرداخته‌تر، به مجموعه‌ای توضیح نیاز پیدا می‌کنی. سابرتوت آنجا چه می‌کند؟ چرا به ترانسیجن کمک می‌کند؟ نقشش در دستگیری لورا چیست؟ تازه این‌ها شخصیت‌هایی پرحرف‌ترند، پس حالا باید حرف بزنند.» این به نکته پیشین او هم برمی‌گردد درباره یافتن چیزی که بیشتر از همه ولورین را می‌ترساند؛ جنگیدن با یک بدمن دیگر چنین کاری نمی‌کند، اما جنگیدن و روبه‌رو شدن با خودش می‌کند.
نمایش (اسپویلر)
تیتراژ ابتدایی، که در آن ددپول از جسد لوگان برای مبارزه با مأموران TVA استفاده می‌کند، با آهنگ «Bye Bye Bye» از *NSYNC همراه است. این اشاره‌ای زیرکانه به ایکس ۲ (2003) دارد، جایی که لوگان با چند سرباز که به عمارت ایکس هجوم می‌آورند می‌جنگد و سپس با چند دانش‌آموز در یک ماشین فرار می‌کند. پایرو (آرون استنفورد)، که می‌گوید از سکوت‌های ناخوشایند متنفر است، سپس رادیو را روشن می‌کند و صدای «Bye Bye Bye» پخش می‌شود، که لوگان آزرده فوراً خاموشش می‌کند.
نمایش (اسپویلر)
(حدود دقیقه ۳۲) در حدود دقیقه ۳۲، زاویر جوان به لوگان می‌گوید «گم شو». این جمله اصلی فیلمنامه برای حضور افتخاری هیو جکمن در مردان ایکس: کلاس اول (۲۰۱۱) بود. با این حال، جکمن در عوض جمله «برو خودت را بگا» را بداهه گفت. در ولورین ۳ (۲۰۱۷)، زاویر دوباره این جمله را به لوگان می‌گوید، اما با بازی سر پاتریک استوارت در نقش.
نمایش (اسپویلر)
در سراسر فیلم، لوگان در حال نوشیدن انواع مختلف مشروبات الکلی دیده می‌شود که اشاره‌ای ظریف به نقش او به عنوان یکی از چهار سوار آخرالزمان است. ترتیب نوشیدنی‌ها مواد تشکیل‌دهنده یک شات چهار سوار است: جیم بیم، جک دنیلز، جانی واکر. چهارمی جیمسون است، یا بهتر بگوییم، لوگان که با نام اصلی خود، جیمز، آخرین نفر است.
نمایش (اسپویلر)
در ولورین (2013) (به کارگردانی جیمز منگولد)، یوکیو، همسفر لوگان، پیش‌بینی کرد که لوگان با سینه‌ای شکافته و قلبش در دست خواهد مرد. اگرچه این اتفاق در نهایت در ولورین رخ نداد، بسیاری از طرفداران اشاره می‌کنند که او ممکن است مرگ او را در این فیلم پیش‌بینی کرده باشد: ولورین دراز کشیده با سینه شکافته و دست دخترش را در دست دارد (گوشت و خون او، و بنابراین «قلب» نمادینش). منگولد بعداً این ایده را در توییتر تأیید کرد.
نمایش (اسپویلر)
در صحنه‌ای حذف‌شده که برای پایان فیلم در نظر گرفته شده بود، جهش‌یافته بابی یک اکشن‌فیگور اصلی ولورین را حمل می‌کند.
نمایش (اسپویلر)
وقتی ددپول و ولورین برای اولین بار مبارزه می‌کنند، لوگان مبارزه را با گرفتن حالتی وحشیانه و حمله روی چهار دست و پا مانند یک حیوان آغاز می‌کند. هیو جکمن در خاطره‌ای که قبلاً از فیلمبرداری اولین فیلم مردان ایکس تعریف کرده بود، گفته بود به دلیل ناآشنایی با حیوان ولورین و شخصیت ولورین، سعی کرده بود روی چهار دست و پا بدود و رفتار گرگ‌مانند را در بازی خود بگنجاند، تا اینکه به او گفتند دست بردارد چون مسخره به نظر می‌رسید.
نمایش (اسپویلر)
در ایکس ۲ (2003)، آخرین کلمات استرایکر به لوگان این بود: «یک روز، یک نفر کاری را که ما شروع کردیم تمام می‌کند. یک روز!» این پیش‌بینی محقق شد، زیرا آنچه به عنوان تحقیق در برنامه Weapon X آغاز شد، به Transigen انجامید.
نمایش (اسپویلر)
۱۹۷۳، سالی که ولورین با سفر در زمان به آن بازمی‌گردد، شش سال پیش از آن است که در خط زمانی اصلی ولورین چنگال‌های آدامانتیوم به دست آورد و حافظه‌اش را از دست بدهد؛ اتفاقی که در ۱۹۷۹ و درست پیش از حادثه بدنام تری مایل آیلند رخ داد (همان‌طور که در خاستگاه مردان ایکس: ولورین (۲۰۰۹) دیده می‌شود).
نمایش (اسپویلر)
جیمز منگولد، کارگردان و نویسنده مشترک ولورین ۳ (۲۰۱۷)، در مورد فیلمنامه مشورت شد تا اطمینان حاصل شود که با فیلم او تداخلی ندارد. او خوشحال بود که این فیلم دومی را بدون تداخل با پایان فیلمش بازمی‌گرداند.
نمایش (اسپویلر)
مجازات لوگان برای شکارچی‌ای که ظاهراً از یک تیر پهن‌نوک مسموم برای شکار خرس گریزلی همراه او استفاده کرده بود، کمی پیش‌بینی است. تیرهای مسموم در پرده سوم دوباره ظاهر می‌شوند، زمانی که هارادا از یک تیر مسموم برای بیهوش کردن ولورین برای اوج فیلم استفاده می‌کند.
نمایش (اسپویلر)
این اولین حضور لایو-اکشن ولورین با ظاهری است که در کمیک‌های اصلی دارد، یعنی قد ۵ فوت و ۳ اینچ (۱.۶۰ متر). هیو جکمن ۶ فوت و ۲ اینچ (۱.۸۸ متر) قد دارد. با این حال، لوک بنت، بازیگری که این لوگان را به تصویر می‌کشد، در واقع ۵ فوت (۱.۵۲ متر) قد دارد.
نمایش (اسپویلر)
X-24 بر اساس آلبرت (نسخه رباتیک ولورین ساخته شده توسط دونالد پیرس) است و ویژگی‌های رقیب لوگان، ویکتور کرید (لباس تیره، مدل موی کوتاه، رفتار حیوانی) را دارد.
نمایش (اسپویلر)
نامی که لوگان به عنوان راننده استفاده کرد، «جیمز هاولت»، نام تولد او در کمیک‌ها و در خاستگاه مردان ایکس: ولورین (۲۰۰۹) است.
نمایش (اسپویلر)
(حدود دقیقه ۴۳) در حدود دقیقه ۴۳، ماشینی که ولورین رانندگی می‌کند (که به گفته آیس‌من متعلق به سایکلاپس است) یک مزدا RX-8 است. علامت‌های X روی رینگ‌ها مخصوصاً برای این فیلم ساخته شده‌اند.
نمایش (اسپویلر)
برایان سینگر با این فیلم، و به‌ویژه نسخهٔ طولانی «Rogue Cut»، عملاً چند نکتهٔ داستانی فیلم‌های دیگر این مجموعه را نادیده گرفت تا خط داستانی این فیلم را ساده‌تر و متمرکزتر کند. مثلاً ولورین در آینده هنوز پنجه‌های آدامانتیومی‌اش را دارد، هرچند در ولورین (2013) آن‌ها را از دست داد؛ پروفسور ایکس زنده است، با اینکه در مردان ایکس: آخرین ایستادگی (2006) مرد (البته در صحنهٔ پس از تیتراژ «آخرین ایستادگی»، «P. Xavier» از کما بیدار می‌شود و ذهن برادر دوقلویش چارلز به‌دلیل انتقال، در بدن او جای می‌گیرد). مگنتو و روگ هم هنوز قدرتی دارند، هرچند در همان فیلم آن را به‌واسطهٔ پادزهر جهش‌یافته از دست دادند (هرچند همان فیلم در صحنهٔ پس از تیتراژ اشاره کرده بود که اثر پادزهر دائمی نیست). جالب اینکه هیچ‌کدام از این دو فیلم را برایان سینگر کارگردانی نکرده بود، بلکه به‌ترتیب جیمز منگولد و برت راتنر کارگردانشان بودند. همهٔ این‌ها پس از پایان این فیلم بی‌اهمیت می‌شود، جایی که پیامدهای پیش‌بینی‌نشدنی تغییر آینده به‌دست لوگان چنین ناهماهنگی‌هایی را ممکن می‌کند.
نمایش (اسپویلر)
وقتی ددپول در جست‌وجوی ولورین در سراسر چندجهانی است، به نسخه‌ای به‌طرز خنده‌داری کوتاه از ولورین برمی‌خورد؛ هرچند این صحنه در فیلم برای خندیدن ساخته شده، اما با کامیک‌ها هم‌خوانی دارد، چون ولورین در دنیای رسمی 5'3" (1.60 متر) قد دارد. با این حال، لوک بنت، بازیگری که او را نقش‌آفرینی می‌کند (با CGI که چهره‌اش با چهره هیو جکمن جایگزین شده)، 5' (1.52 متر) قد دارد.
نمایش (اسپویلر)
این فیلم ارجاعاتی به ولورین و مردان ایکس (2008) دارد که «روزهای گذشته آینده» را به‌عنوان عنصری مهم در سریال اقتباس کرده بود: سنتینل‌های آینده توانایی‌های جهش‌یافته‌ها را کپی و با آن سازگار می‌شوند؛ جهش‌یافته‌های آینده در این فیلم توانایی‌هایی مشابه جهش‌یافته‌های آینده آن سریال دارند (وارپث و مارو موجوداتی تقویت‌شده با چاقو هستند، بلینک و وَنیشر دورنورد، سان‌اسپات و فایراستار آتش را کنترل می‌کنند، کولوسوس و کمال جنگجویانی فوق‌قدرتمندند، استورم و برزرکر جهش‌یافته‌های الکتریکی‌اند، مگنتو و پولاریس فلز را دستکاری می‌کنند)، و همچنین پروفسور ایکس، ولورین و بیشاپ در آن حضور دارند که همه‌شان در این فیلم هم آمده‌اند؛ ذهن یک جهش‌یافته آینده به گذشته فرستاده می‌شود (زاویه در کارتون، لوگان در این فیلم)؛ و مگنتو کنترل سنتینل‌ها را به دست می‌گیرد.
نمایش (اسپویلر)
(حدود 1 ساعت و 55 دقیقه) در حدود 1 ساعت و 55 دقیقه، نمایی که لوگان در پایان فیلم از میان درختان جنگل می‌دود تا آدم‌های بد یا «ریورز»های مهاجم را بکشد، از سوی تیم جلوه‌های ویژه «دوی لوگان» لقب گرفت. آنچه به‌نظر یک نمای بلند از دویدن لوگان و به درخت میخ‌کردن یک آدم بد است، در واقع چهار برداشت جداگانه از بدل‌کارهای مختلف است که با جایگزینی سر و گردن، پنجه‌های دیجیتال، اصلاح پس‌زمینه و خون CG ترکیب شده.
نمایش (اسپویلر)
به گفته هیو جکمن، یکی از درون‌مایه‌های اصلی این فیلم این است که ولورین در میان مرگ محاصره شده اما به‌خاطر عامل درمان‌گری‌اش نمی‌تواند بمیرد: «او می‌فهمد هر کسی را که دوست دارد می‌میرد و تمام زندگی‌اش پر از درد است. پس بهتر است فقط فرار کند. او واقعاً نمی‌تواند بمیرد. فقط می‌خواهد از همه‌چیز دور شود.»
نمایش (اسپویلر)
لوگان در سراسر فیلم فقط سه بار لبخند می‌زند.
نمایش (اسپویلر)
صحنهٔ تشییع جنازهٔ لوگان، که لورا صلیب را به شکل «x» پایین می‌آورد، تقریباً با صحنه‌ای در ابتدای The Outlaw Josey Wales (1976) یکسان است که شخصیت کلینت ایستوود سنگ قبر خانواده‌اش را از صلیب به «x» تغییر می‌دهد و این نشانهٔ آغاز جست‌وجویش برای انتقام است.
نمایش (اسپویلر)
(حدود 42 دقیقه) در حدود 42 دقیقه، دیوار یخی که در نبرد دیدار دوباره‌شان در عمارت، ولورین و استرایکر را از هم جدا می‌کند، یخ واقعی بود و 3,500 پوند وزن داشت.
نمایش (اسپویلر)
هیو جکمن درباره همه اتفاقاتی که در روزی افتاد که او، منگولد و دافنه کین صحنه مرگ ولورین را ضبط کردند، صحبت کرد. این بازیگر در مصاحبه‌ای برای شماره Actors on Actors مجله Variety جزئیات این صحنه احساسی را با آن هاتاوی در میان گذاشت. جکمن فاش کرد که این صحنه در همان روزی فیلمبرداری شد که قرار بود یک سکانس بدلکاری ضبط شود. جکمن گفت: «یادم می‌آید وقتی آن صحنه را ضبط می‌کردیم، در ارتفاع بسیار بالایی بودیم و همه‌جا رعد و برق می‌زد و مجبور شدیم کار را متوقف کنیم. او فقط گفت: «نمی‌توانیم این صحنه بدلکاری بزرگ را انجام دهیم. اما همین حالا صحنه مرگ را می‌گیریم.» گفتم: «یعنی همین حالا؟» گفت: «فقط تو و دافنه را می‌خواهم، اگر می‌شود همین کار را بکنید.» گفتم: «خیلی خوب.» او می‌دانست که این برای من بهترین است.» هرچند این تغییر ناگهانی بود، منگولد مطمئن شد که جکمن وقت کافی برای خداحافظی با این شخصیت داشته باشد. جکمن به یاد آورد: «رسیدیم و مشغول ضبط صحنه شدیم. دافنه 11 ساله بود. فوق‌العاده بود. دافنه را گرفتیم و او در 2 برداشت برگشت و منگولد گفت: «بیایید کار را تمام کنیم. یکی دیگر بگیریم.» گفتم: «مطمئنی؟ حس می‌کنم...» و او گفت: «مرد، بیایید ساعت‌ها را متوقف کنیم. نگران همه‌چیز نباشیم. این پایان 19 سال است. نیم ساعت وقت بگذار.» جکمن افزود: «اینکه او به من اجازه داد نه فقط به عنوان یک بازیگر، بلکه به عنوان هیو آن لحظه را به یاد بیاورم. این تجملی بود که هرگز فراموش نخواهم کرد.»
نمایش (اسپویلر)
(حدود 1 ساعت و 45 دقیقه) در حدود 1 ساعت و 45 دقیقه، مرگ وارپث به این شکل است که او به سمت یک Sentinel می‌پرد و پیش از آنکه با لیزر او را بکشد. این همان مرگ ولورین در کامیک‌های «Days of Future Past» بود.

بازیگران و عوامل

مردان ایکسفیلم، ۲۰۰۰، ۲۴۲ دانستنی