۲۴ دانستنی پشت صحنهٔ مری و مکس

وقتی مری در سال‌های دانشگاهش در اتاقش گریه می‌کند، پوستری از گروه آبا روی دیوار است. مری یک جوان چاق است که با مادرش زندگی می‌کند. در عروسی موریل (1994) هم شخصیت اصلی، موریل، جوانی چاق است که با پدر و مادرش زندگی می‌کند و شیفته آباست. تونی کولت، صداپیشه مری، نقش موریل را هم بازی کرده است.
ساختن اقیانوس در صحنه‌ای که مکس خودش را در جزیره‌ای متروک تصور می‌کند، 2400 قاشق چای‌خوری روان‌کننده لازم داشت.
یکی از معدود فیلم‌های فهرست 250 فیلم IMDb که اکران گسترده سینمایی نداشته است.
پناهگاه گربه‌هایی که آیوی پولش را به آن‌ها می‌بخشد، به نام تی.اس. الیوت نام‌گذاری شده؛ نویسنده «کتاب گربه‌های کاربردی پوسوم پیر» که الهام‌بخش موزیکال گربه‌ها (2019) بود.
گرندپاپی رالف را می‌بینیم که لباس شنايی با عبارت «LIFE BE IN IT!» روی آن پوشیده است. این عبارتی از یک کمپین تبلیغاتی استرالیایی است که می‌خواست استرالیایی‌ها را به فعالیت بیشتر در فضای باز، مثل شنا، تشویق کند.
51 دقیقه از فیلم که می‌گذرد، بالونی هوایی را می‌بینیم که بالای آپارتمان مکس شناور است و حروف «SBS» روی آن نقش بسته. تلویزیون SBS در توسعه و تولید مری و مکس نقش داشت.
در یکی از نامه‌های متعددی که مری برای مکس می‌فرستد، عکسی از سانی، سگ همسایه‌اش، می‌فرستد که در حال کندن اسکلت چر، همسر سانی، است. این‌ها نام سگ‌های خانگی وال در Harvie Krumpet (2003)، انیمیشن دیگری از آدام الیوت، هستند.
تمبرهای پستی فیلم که مری استفاده می‌کند، تصویر دیم اِدنا اِوِرِیج را دارند؛ شخصیتی که کمدین بری هامفریز بازی می‌کند و خودش راوی فیلم هم هست.
آدام الیوت، نویسنده و کارگردان، توضیح داد که شخصیت مکس از «یک دوست نامه‌نگار در نیویورک» الهام گرفته که بیش از بیست سال است با او نامه‌نگاری می‌کند.
نام خیابان، لامینگتون درایو، جناس است: لامینگتون نوعی کیک استرالزی است. مدارس و سازمان‌های دیگر گاهی برای جمع‌آوری کمک مالی این کیک‌ها را به‌صورت عمده می‌فروشند و به این کار «لامینگتون درایو» می‌گویند.
ماشین تحریری که مکس در تمام فیلم از آن استفاده می‌کند، کاملاً کار می‌کند.
فیلم‌برداری اصلی بیش از 57 هفته طول کشید و در آن از 133 دکور جداگانه، 212 عروسک و 475 اکسسوار مینیاتوری، از جمله یک ماشین تحریر آندروود کاملاً کارا، استفاده شد. طراحی و ساخت این ماشین تحریر 9 هفته زمان برد.
در تیتراژ ابتدایی، نام مری دست‌نویس و نام مکس تایپ‌شده است که بازتاب روشی است که آن‌ها در طول فیلم برای نوشتن نامه‌هایشان به کار می‌برند.
وقتی نامه مکس دیر می‌رسد، می‌بینید که در صندوق پست مری حلزون هست. به پست کاغذی معمولی «پست حلزونی» می‌گویند، چون در مقایسه با ایمیل اینترنتی خیلی کند است.
همه صحنه‌های آب با روان‌کننده ساخته شده‌اند.
نمایشگاهی از اشیا و کلیپ‌های فیلم در فرانسه و استرالیا برگزار شد. در فرانسه، گومون میزبان نمایشگاه بود و آن را بخشی از اکران فیلم کرد. در استرالیا ابتدا از مارس 2010 به مدت سه ماه در مرکز تصاویر متحرک استرالیا برگزار شد و سپس در طول 2010 و 2011 در سراسر استرالیا به گردش درآمد.
موضوع گرایش جنسی دامیان هم پیش‌تر نشانه‌گذاری می‌شود: او می‌خواست در تئاتر باشد، پیراهنی می‌پوشید که او را طرفدار بوآی جورج معرفی می‌کرد، لباس عروسی مری را خودش دوخت، ماه عسل را در میکونوس گذراندند و نگرش مبهمی که پیش‌تر به رابطه جنسی او و مری اشاره شد.
این نخستین فیلم انیمیشنی است که جشنواره فیلم ساندنس با آن افتتاح شده است.
مرد نابینایی که در خیابان نیویورک راه می‌رود، شبیه بری هامفریز است و شخصیت برت شنیک او را در Shock Treatment (1981) به یاد می‌آورد.
فیلیپ سیمور هافمن و آدام الیوت هرگز حضوری همدیگر را ندیدند. هافمن همه صداها را بین اجراهای نمایشی که در لندن روی آن کار می‌کرد ضبط کرد و همه را از طریق اسکایپ ضبط کرد.
بری هامفریز (راوی) و اریک بانا (دامیان) هر دو پیش‌تر در در جستجوی نمو (2003) صداپیشگی کرده بودند و به ترتیب نقش کوسه‌های بروس و انکر را بازی کرده بودند.

دانستنی‌هایی که داستان را لو می‌دهند

نمایش (اسپویلر)
روی سنگ قبری که کنار سنگ روبی است، نوشته شده «آر.آی.پی. آدام الیوت»، نویسنده و کارگردان فیلم. سنگ‌نوشته‌اش: «بسیار بیش از حد بزرگ‌شده.» (علاوه بر این، نام تهیه‌کننده ملانی کومبز، دستیار کارگردان جمیما دالی، دستیار دوربین اسکات ونر و فیلم‌بردار جرالد تامپسون روی سنگ‌های دیگر دیده می‌شود.)
نمایش (اسپویلر)
وقتی راوی می‌گوید مکس همه نامه‌های مری را اتو می‌کند و در جای ویژه‌ای بایگانی می‌کند، مکس لحظه‌ای به بالا نگاه می‌کند. در پایان فیلم، وقتی مری به بالا نگاه می‌کند تا ببیند مکس هنگام مرگ به چه چیزی نگاه می‌کرده، معلوم می‌شود مکس همه نامه‌هایش را به سقف آپارتمانش چسبانده بوده و به همین دلیل به بالا نگاه کرده بود.
نمایش (اسپویلر)
وقتی آیوی می‌میرد، روی سنگ قبری در همان نزدیکی نام کارگردان نوشته شده است.