Easy Company'nin askerleri, İkinci Dünya Savaşı'nda Avrupa'da savaşmak üzere eğitim alır ve savaşın acımasız gerçekleri arasında kardeşlik bağları kurar.
Birçok paraşütçünün Normandiya'da atlarken yaşadığı ve bacak çantalarını, miğferlerini ve diğer teçhizatlarını kaybetmelerine neden olan sert sarsıntı, askerlerin kullandığı paraşütten kaynaklanıyordu (filmde gösterilen tipten değil). Bu paraşütün adı T-1'di ve paketinden açılırken önce kubbe, sonra askı ipleri ve en sonunda koşum takımına bağlı bağlantı kayışları çıkıyordu. Bu tasarımda, tüm ipler tamamen açıldığında kubbe tamamen havayla dolmuş oluyor ve ipler için fren görevi görerek paraşütçünün açılma sonunda ani bir şekilde durmasına neden oluyordu. Paraşütçü ne kadar ağırsa ve ne kadar çok teçhizat taşıyorsa, duruş veya sarsıntı o kadar ani oluyordu. Modern tasarımlı paraşütler tam tersi şekilde açılır (önce ipler, sonra kubbe), bu da açılma sarsıntısını büyük ölçüde azaltır. D-Day'de bacak çantaları yalnızca yeni bir "yenilik" değildi ve paraşütçüler bunlarla pratik yapmamıştı; aynı zamanda uçaklar sıklıkla beklenenden çok daha hızlı uçuyordu (uçaksavar ateşinden kaçınmak için) ve bu nedenle açılma sarsıntısı artıyordu.
Donald Malarkey, Malarkey'in memleketi Oregon'da yaşayan, ancak ailesi savaştan önce Almanya'ya dönmüş olan Amerika doğumlu bir Alman savaş esiriyle tanışırken görülüyor. Bu olay gerçekten yaşandı ama çok önemli bir farkla. Filmde Malarkey, Oregon'daki adamı tanımıyordu. Gerçek hayatta ikisi aslında yıllardır birbirlerinin karşısında çalışıyorlardı.
Temel eğitim kampı eğitimi sırasında Neal McDonough'un silahı patladı ve yüzünün bir kısmına zarar verdi. Yara enfeksiyon kaptıktan sonra akşam 10'da Londra'daki bir hastaneye götürülmek zorunda kaldı. Basının bunu duymasını istemediği için adını Buck Compton olarak verdi. Ayrıca, 1940'larda bir askerin buna sahip olamayacağı gerekçesiyle, yara dikilirken Novocaine'i de reddetti. Sürekli kostümünü giyiyordu. Tatbikatlar için tam zamanında sabah üçte üsse geri döndü.
Gerçek Frank Perconte'nin mini diziden elde ettiği küçük şöhret artışını sevdiği bildirildi. Hayatının sonlarına doğru arkadaşları ve ailesi tarafından "Mr. Hollywood" olarak anılıyordu. Ayrıca onu oynayan James Madio ile de iyi arkadaş kaldı.
Rick Gomez ve James Madio, temel eğitim kampı eğitimi sırasında yakınlaştılar. Dizi ilerledikçe karakterlerinin gerçek hayatta da çok iyi arkadaşlar olduğunu öğrendiler.
Marc Warren'ın karakteri Albert Blithe'nin, savaşta üstesinden gelemediği yaralanmalar nedeniyle 1948'de öldüğü söyleniyordu ama aslında 1967'deki ölümüne kadar aktif olarak Ordu'da görev yaptı. Bastogne'da düzenlenen bir anma töreninden ayrıldıktan kısa bir süre sonra böbrek yetmezliğinden vefat etti.
Üçüncü çekim bölümünde, özel efekt departmanı Er Ryan'ı Kurtarmak (1998) filminin tüm yapımında kullanılandan daha fazla piroteknik kullanmıştı.
Askerlerin uçağa girdiği sahnede C-47'nin kanatlarındaki siyah beyaz "Invasion stripes"dalgalı ve özensiz boyanmıştır. Bu doğru. Söz, 4 Haziran'da tüm müttefik hava birimlerine, tanınmaları için uçakların üzerine geniş şeritler çizmeleri için gönderildi. Bakım personeli, binlerce uçağın şeritlerini kelimenin tam anlamıyla bir gecede boyamak için birçoğu İngiliz perakendecilerden satın alınan boya fırçaları kullandı. Almanların, Dunkirk sırasında ve öncesinde ele geçirilen Müttefik uçaklarını Müttefik hava oluşumlarına sızmak ve yok etmek için kullanabileceğinden endişe duyan"invasion stripes", dost uçakları tanımlamak için eklendi.
Tom Hanks, Carentan Muharebesi'nin yeniden canlandırılmasının ilk görüntüleri gerçek Richard Winters'a gösterildiğinde, Winters'ın ses efektlerine ve kostüm doğruluğuna iltifat ettiğini, ancak savaşın çok kaotik göründüğünden ve saldırıya uygulanan strateji ve hazırlık düzeyini yansıtmadığından şikayet ettiğini iddia etti. Hanks, kendisinin ve dizi yönetmenlerinin Easy Company'nin profesyonelliğini aktarırken aynı zamanda savaş sahnelerini izleyiciler için gerçekçi hale getirme konusunda denge kurmaya çalıştıklarını iddia etti.
Tüm amblemler, "screaming eagle"yaması üzerindeki aynı dikiş sayısına ve orijinal kalıplardan dökülmüş"wings" pimlerine kadar, ya orijinal ya da tam kopyalardır.
Stephen Ambrose'un kitabında Renee Lemaire'den yalnızca geçici olarak bahsedilmişti. Yapım öncesi sırasında yazarlar onun hikayesine aşina oldular. Bastogne'luydu, Brüksel'de hemşire olarak çalışıyordu ve savaş başladığında ailesini ziyaret ediyordu. Yardım istasyonu bombalandığında yanan binadan altı kişiyi tahliye etti ve yedinci kişiyi kurtarmaya çalışırken öldü. Eugene Roe'nun sürekli gidip geldiği yardım istasyonundan farklı bir yardım istasyonunda olduğu için tanışıp tanışmadıkları bilinmiyor. Ancak yapımcılar yine de onu bir karakter olarak öne çıkarmak istediler.
Frank John Hughes (William Guarnere) tüfeğine "Fran" kazıdı çünkü bu, William Guarnere'nin gerçek karısı Frances Peca'nın adıydı.
Sanat departmanı, II. Dünya Savaşı'ndan kalma Sovyet T-34 tanklarının ve İngiliz Ordusu personel taşıyıcılarının çerçevelerini temel alarak, II. Dünya Savaşı döneminden kalma dört tankı yeniden inşa etti.
Yapım öncesinde, yönetmenlere oyuncuların canlandırdıkları gazilerle iletişim halinde oldukları söylendi. Eğer oyuncular, gazilerin senaryodaki bir şeyi onaylamadığını veya katılmadığını belirtirse, o kısım değiştirilmek zorundaydı. Birçok oyuncu, ilgili gazinin söz konusu olayda orada olmadığını söylemesi üzerine sık sık bazı sahnelerden çıkarıldı.
Smokey Gordon'ın Smith'in Talbert'ı bıçaklamasıyla ilgili okuduğu 'Night of the Bayonet' adlı şiir gerçekti ancak kayboldu. Mini dizide okunan versiyon senaristler tarafından yazıldı.
Gerçek Richard Winters, teknik danışman Dale Dye'nin oyuncular için hazırladığı eğitim planlarını inceledi ve onayladı.
Dizi, Ağustos 2001'de Kentucky, Fort Campbell'da 101. Hava İndirme Tümeni üyelerine gösterildi; 11 Eylül 2001 saldırılarından sadece birkaç hafta önce. Filmdeki bazı karakterler ve onları canlandıran oyuncular (William Guarnere, C. Carwood Lipton ve Donald Malarkey dahil) o dönemde 'Çığlık Kartalları'nda görev yapan askerlerle bir araya geldi. Guarnere, tek bacağı olmasına rağmen Jitterbug dansı yaptı. On sekiz ay sonra 101. Tümen konuşlandırıldı ve Irak'ın işgaline katıldı.
Bulge Muharebesi sırasında Eugene Roe'nun bir silah bulup cebine koyduğu bir sahne çekildi ancak karakteri saf tutmak istedikleri için bu sahne kesildi.
BBC, dizinin ortak finansörü olmasına rağmen yayın hakları için 22,7 milyon dolar ödemek zorunda kaldı. Şaşırtıcı bir şekilde, kanal diziyi ana kanalı BBC1'de değil, daha kültürel odaklı BBC2'de yayınlamayı tercih etti.
İngiltere Başbakanı Tony Blair, Steven Spielberg ile bizzat görüşerek dizinin Birleşik Krallık'ta çekilmesini talep etti. Buna karşılık Spielberg, Blair'in oğlu Euan Blair'e yapımda asistan olarak iş verdi.
Eion Bailey (David Kenyon Webster) ve Matthew Settle (Ronald Speirs), vizeleri henüz çözülmediği için İngiltere'ye çekimlere giden uçağa neredeyse binemiyordu.
Yapım Hikâyesi 18
Çekimlerden önce yönetmenlere, oyuncuların canlandırdıkları gazilerle iletişim hâlinde oldukları söylendi. Oyuncular, gazilerin senaryodaki bir şeye onay vermediğini ya da katılmadığını söylerse o şeyin değiştirilmesi gerekiyordu. Nitekim birçok oyuncu, ilgili gaziler söz konusu olayda orada olmadıklarını söyleyince kendilerini belirli sahnelerden çıkarttırdı.
İngiltere Başbakanı Tony Blair, dizinin İngiltere'de çekilmesi talebiyle Steven Spielberg ile bizzat görüştü. Karşılığında Spielberg, Blair'in oğlu Euan Blair'e yapımda getir-götür işlerini yapan bir görevli (runner) olarak iş verdi.
Bulge Muharebesi sırasında Eugene Roe'un bir silah bulup cebine attığı bir sahne çekildi. Karakteri saf tutmak istedikleri için bu sahneyi kestiler.
BBC, dizinin ortak yapımcılarından biri olmasına rağmen yayın hakları için 22,7 milyon dolar ödemek zorunda kaldı. Şaşırtıcı biçimde kanal, diziyi ana kanalı BBC1'de değil, daha çok kültürel içeriğe yönelik BBC2'de yayınlamayı seçti.
Tom Hanks'in anlattığına göre, gerçek Richard Winters'a Carentan Muharebesi'nin yeniden canlandırıldığı sahnelerin ilk görüntüleri gösterildiğinde Winters ses efektlerini ve kostümlerin doğruluğunu övmüş, ancak muharebenin fazla kaotik göründüğünü ve saldırıya verilen strateji ve hazırlık düzeyini yansıtmadığını söylemişti. Hanks, kendisinin ve dizinin yönetmenlerinin hem Easy Company'nin profesyonelliğini aktarmayı hem de muharebe sahnelerini seyirci için gerçekçi kılmayı dengelemeye çalıştıklarını belirtti.
Yapımı üç yıl sürdü.
Neredeyse tüm ana oyuncular, canlandırdıkları gerçek askerlere fiziksel olarak çok benzemeleri nedeniyle seçildi.
Oyuncu ve komedyen Connor Ratliff, bu mini dizide küçük bir rol (Zielinski) için seçildi, sonra işine son verildi. İşten çıkarılmasının resmi bir gerekçesi hiçbir zaman kendisine söylenmedi; ama gayriresmi olarak, hem dizinin yönetici yapımcısı hem de Ratliff'in görüneceği bölümün yönetmeni olan Tom Hanks'in, "ölü gözleri" olduğu gerekçesiyle onun rol almasına itiraz ettiği söylendi. Ratliff hayatına ve kariyerine devam etse de bu olay aklından çıkmadı; kendi tabiriyle "çok aptalca bir gizem" olmasına rağmen, yirmi yıl sonra neden işten çıkarıldığını öğrenmek ve kariyerde, hayatta reddedilmeyle ve hayal kırıklığıyla baş etme meselesi üzerine düşünmek için "Dead Eyes" adlı bir podcast başlattı. İki yıl boyunca podcast bölümleri yayımlandıktan sonra Hanks'in kendisi, Ratliff'in sorularını yanıtlamak üzere programa konuk oldu.
Dizi, 11 Eylül 2001 saldırılarından yalnızca birkaç hafta önce, Ağustos 2001'de Kentucky'deki Fort Campbell'da 101. Hava İndirme Tümeni askerlerine gösterildi. Dizideki pek çok gerçek karakter ve onları canlandıran oyuncular, aralarında William Guarnere, C. Carwood Lipton ve Donald Malarkey'nin de bulunduğu isimler, o sırada "Screaming Eagles" (Çığlık Atan Kartallar) birliğinde görev yapan askerlerle bir araya geldi. Guarnere, tek bacağı olmasına rağmen Jitterbug bile yaptı. On sekiz ay sonra 101. Hava İndirme Tümeni Irak'ın işgaline katıldı.
Gerçek Richard Winters, teknik danışman Dale Dye'in oyuncular için hazırladığı eğitim planlarını inceleyip onayladı.
Smokey Gordon'un Smith'in Talbert'ı bıçaklaması üzerine okuduğu "Night of the Bayonet" adlı şiir gerçekti, ancak kayboldu. Mini dizide okunan versiyonu senaristler yazdı.
Renee Lemaire, Stephen Ambrose'un kitabında sadece kısaca anılmış. Yazarlar ön hazırlık sırasında onun hikâyesini öğrenmiş. Bastogne yerlisi olan Lemaire, Brüksel'de hemşire olarak çalışıyormuş ve savaş başladığında ailesini ziyaret ediyormuş. Yardım istasyonu bombalandığında yanan binadan altı kişiyi tahliye etmiş ve yedinciyi kurtarmaya çalışırken ölmüş. Eugene Roe'nun gidip geldiği istasyondan farklı bir yardım istasyonunda bulunduğu için tanışıp tanışmadıkları bilinmiyor. Yine de yapımcılar onu bir karakter olarak dizide göstermek istemiş.
Gerçek hayattaki Donald Malarkey ve Warren Muck, 101. Hava İndirme Tümeni'ndeki paraşütçü arkadaşları Frederick Niland'la yakın arkadaştı. Niland, Steven Spielberg'in yönettiği bir başka II. Dünya Savaşı projesi olan Saving Private Ryan (1998) filminde Matt Damon'ın canlandırdığı karaktere kısmen ilham veren askerdi. Bu dizinin yapımcılarından Tom Hanks, Saving Private Ryan'da önemli bir rol almıştı. Fritz, savaşa katılan dört kardeşten hayatta kalan tek kişi olarak Amerika'ya geri gönderildi. Kardeşlerinden ikisi D-Day'de, diğeri ise aynı hafta Çin/Burma/Hindistan cephesinde öldürülmüştü. Anneleri, oğullarının ölümüyle ilgili üç telgrafı da aynı gün aldı.
O dönemde 104 milyon dolarlık bir bütçeyle (sonradan 120 milyon dolara yükseldi) bu, şimdiye kadar yapılmış en pahalı televizyon dramasıydı.
Tom Hanks, Steven Spielberg ve Stephen Ambrose, gerçekliği güvence altına almak için senaryoların her birini Easy Company'nin gerçek askerlerine gösterdi.
Frank Perconte başlangıçta çok küçük bir rol olarak yazılmıştı. Ancak yapımcılar James Madio'nun performansından etkilenerek çekimler ilerledikçe ona daha fazla replik verdi.
Rick Gomez'in seçme süreci diğerlerinden daha uzun sürdü. Seçmelerin hemen ardından taahhüt ettiği bir tiyatro oyunu için New York'a uçması gerekiyordu. Dışarıda beklerken oyuncu seçme yönetmeninin Tom Hanks ile tartıştığını duyduğunu, ardından içeri çağrılıp genellikle geri çağırmalarda yapılan ekran testleri ve okumalardan geçirildiğini anlatmıştı.
Orman setindeki karı oluşturmak için 330.000 poundun üzerinde geri dönüştürülmüş kağıt kullanıldı; bu, şimdiye kadar bir yapımda kullanılan en büyük miktardı ve setin tamamının kaplanması dört hafta sürdü. Mini dizinin toplam bütçesi 120 milyon dolardı. Bunun inşaat maliyeti 17 milyon dolardı.
Kamera Arkası 37
Rick Gomez ve James Madio, acemi er eğitimi sırasında yakınlaştı. Dizi ilerledikçe, canlandırdıkları karakterlerin gerçek hayatta da en iyi arkadaş olduklarını öğrendiler.
Oyuncular, üniformanın nasıl giyileceği ve hazırola nasıl durulacağından ileri saha taktiklerine ve paraşütle atlama eğitimine kadar temel bilgileri öğrendikleri on günlük yorucu bir askeri kampa katlandı. Ortalama bir gün on altı saat sürüyordu; yağmur çamur demeden sabah beşte zorlu jimnastik hareketleri ve üç ila beş millik bir koşuyla başlıyor, ardından silah kullanımı ve atlama hazırlığını içeren birkaç saatlik taktik eğitimle devam ediyordu.
Richard Speight Jr. (Warren H. "Skip" Muck), çekimler sırasında yemek şirketinin verdiği yemekten kaptığı bir parazit yüzünden ağır hasta oldu. ABD'ye döndüğünde o kadar kilo vermişti ki arkadaşları eroin kullanıp kullanmadığını sordu.
Çekimlerin üçüncü bölümüne gelindiğinde özel efekt departmanı, Saving Private Ryan (1998) filminin tüm yapımında kullanılandan daha fazla piroteknik kullanmıştı.
Webster dizinin ortasında görünmediği için Eion Bailey, karakteri hastanede iyileşiyor olarak gösterilirken Hindistan'a tatile gitti.
Gerçek Camp Toccoa'nın bulunduğu alanın bir kısmında bugün, Georgia eyaletindeki Toccoa kasabasının yukarısındaki otoyolun yakınında bir sanayi tesisi var; kalan bölgeleri ise çam ormanı kaplamış. Otoyol kenarında, bir zamanlar kampın ana kapısının olduğu yerde bir bayrak direği ve anıt duruyor. Eski kamp sokaklarının yerleri, paraşütçülerin personel adlarından ve terminolojisinden adlar alan sokak tabelalarıyla belirtilmiş (örneğin Currahee Sokağı), ama bu tabelalar hatıra avcılarının eline geçmeye pek müsait. Currahee Dağı'na çıkan kıvrımlı patika, Albay Robert F. Sink'in adını taşıyor. Patikaya ulaşım mümkün, ancak son birkaç yüz metresi son derece engebeli ve bir kısmı çıplak bir kaya çıkıntısının üzerinden geçiyor; alçak gövdeli araçlarla sürmek için uygun değil. Currahee'nin zirvesinde iletişim antenleri var.
Gerçek William Guarnere sete ziyarete geldiğinde, Les Hashey'i canlandıran Mark Huberman ona karakterini nasıl bulduğunu sordu. Guarnere ondan hoşlanmadığını söyleyince, Huberman'a göre Frank John Hughes o günden sonra sette bir daha onunla konuşmadı; ancak Hughes bunun method oyunculuk gereği olduğunu açıkladı.
Acemi er eğitimi sırasında Neal McDonough'un silahı ateş aldı ve yüzünün bir kısmına zarar verdi. Yara iltihap kapınca gece saat onda bir Londra hastanesine götürülmesi gerekti. Basının duymasını istemediği için adını Buck Compton olarak verdi. Ayrıca yara dikilirken, 1940'ların askerinin buna sahip olmayacağı gerekçesiyle novokain reddetti. Bütün bu süre boyunca kostümünü giyiyordu. Gece saat üçte, tam da talim için üsse döndü.
Damian Lewis (Dick Winters), temel eğitime gitmeden önce form tutmak için çaba harcadı; çünkü gerçek Richard D. Winters, Easy Company'nin en iyi sporcularından biri olarak biliniyordu. Lewis, temel eğitime katılan yaklaşık elli oyuncu arasında egzersizde onuncu olduğunu tahmin ediyordu.
Band of Brothers (2001): Damian Lewis imza gününde kitap imzalıyorGörsel: Wikimedia Commons · Engyles, CC BY 2.0
Tüm nişanlar ya orijinal ya da birebir kopya; "çığlık atan kartal" armasındaki dikiş sayısı bile aynı ve "kanat" iğneleri orijinal kalıplardan dökülmüş.
Oyuncular askeri eğitim kampına geldiklerinde, o günden itibaren doğal aksanlarını kaybetmeleri (özellikle Birleşik Krallık'tan gelen oyuncular için), karakterleri gibi konuşmayı öğrenmeleri ve o andan itibaren sadece karakterlerinin adıyla çağrılacakları söylendi. Çekimlerin geri kalanı boyunca bu şekilde kalmaları gerekti.
Rick Warden, askerlik eğitiminin (boot camp) kendisi için çok zorlu geçtiğini ve neredeyse setten ayrılma noktasına geldiğini söylüyor. Özellikle zorlu bir günün ardından James Madio'yu tek başına oturmuş ağlarken bulduğunu hatırlıyor.
Eion Bailey ve Matthew Settle, çekimler biter bitmez atlama botlarını yaktılar.
Daha önce Saving Private Ryan (1998) filminin bir bölümünün çekildiği Hertfordshire'daki Hatfield Aerodrome, ana mekân haline geldi. Burada bir nehir ve devasa setler de dahil olmak üzere İngiliz, Hollanda ve Fransız mekânlarının setleri kuruldu.
Frank John Hughes (William Guarnere), tüfeğine "Fran" kazımış; bu, gerçek William Guarnere'nin eşi Frances Peca'nın adıymış.
Sanat departmanı, II. Dünya Savaşı dönemine ait dört tankı yeniden inşa etti; temel olarak II. Dünya Savaşı'ndan kalma Sovyet T-34 tanklarının gövdelerini ve İngiliz Ordusu personel taşıyıcılarını kullandı.
Bart Ruspoli (Ed Tipper), karakterinin gözünün patladığı sahne için makyaj ve protez testlerine girmek üzere eğitim kampının ilk gününü kaçırmak zorunda kaldı. Diğerlerine katıldığında ona M1 tüfeğini nasıl monte edeceğini öğretmek Ron Livingston'ın işiydi.
Mankenler, otomobil çarpışma testi mankenleri örnek alınarak yapıldı; böylece doğru ağırlık ve boyutlara sahiplerdi ve eklemleri insan eklemleri gibi hareket ediyordu. Manken bir darbe aldığında elektromıknatıs serbest kalıyor ve manken tıpkı bir insan gibi yığılıyordu.
Orman setindeki karı oluşturmak için 330.000 pounddan fazla geri dönüştürülmüş kâğıt kullanıldı; bu, bir yapımda kullanılan en büyük miktardı ve tüm setin hazırlanması dört hafta sürdü. Mini dizinin toplam bütçesi 120 milyon dolardı. Bunun 17 milyon doları inşaat masraflarıydı.
Scott Grimes, Malarkey'nin hüzünlü duş sahnesinde aslında oyunculuk yapmadığını şaka yollu söyleyerek, evini gerçekten özlemeye başladığı anın o an olduğunu belirtti.
Neal McDonough, askeri eğitim kampına yanında bir şişe viski soktu ve matarasını su yerine viskiyle doldurdu. Bu yüzden eğitim sırasında matarasından fazla içemedi. Diğer oyuncuların, görünüşe göre su içmeye ihtiyaç duymamasından etkilendiği şakasını yaptı.
Yüzbaşı Dale Dye, Amerikalı olmayan oyuncuların askeri eğitim kampı sırasında Amerikan aksanıyla konuşmak zorunda olduklarını ve doğru aksanı veya argo terimleri kullanmadıkları için cezalandırıldıklarını iddia etti.
İlk bölümde giyilen ve son bölümün kapanış sahnelerinde paraşütçüyle birlikte yeniden görünen, üzerinde "U.S. Paratroops--Camp Toccoa, GA" yazan beyaz "PT gear" (beden eğitimi) tişörtleri, eğitim sırasında giyilenlerin birebir kopyası. Toccoa'daki Stephens County Müzesi'nde bir orijinali sergileniyor; ayrıca üniformalar, Normandiya haritaları ve diğer Hava İndirme sergileri de var. Orijinaller siyah mürekkeple basılmış; müzenin bağış toplamak için sattığı kopyalar ise çok koyu mavi ve tasarımın sağ alt köşesinde küçük bir telif hakkı ibaresi taşıyor.
Matt Hickey'e (O'Keefe) göre, setteki çalışma saatleri çok uzun olduğu için oyuncular sık sık setin çeşitli yerlerinde uyuyakalıyordu. Şaka yollu anlattığına göre, toplama kampı setindeyken kendisi, Ron Livingston ve James Madio bir gözetleme kulesinin tepesinde uykuya dalmış. Uyandıklarında bir yardımcı yönetmenin iki saattir onları telaşla aradığını öğrenmişler.
Almanya'da geçen sahnelerin çoğu İsviçre'de çekilse de Winters'ın Kartal Yuvası'nın anahtarını aldığı sahne İngiltere'de çekildi.
Oyuncular on günlük "temel eğitim" sırasında her zaman rollerinde kalmak zorundaydı. Tek istisna, eğitim birlikleri tarafından "erler" kadar kötü muamele gören "subaylar"dı.
James Madio'ya göre askeri eğitim hazırlıkları sırasında oyuncular birbirlerine karakterlerinin adlarıyla ve doğru rütbeleriyle hitap etmek zorundaydı.
On bir farklı Avrupa şehri ve köyüne dönüşen köy (Carentan), dokuz Amerikan futbol sahası büyüklüğünde, on iki dönümlük bir alandı.
Babe Heffron ile Bill Guarnere'yi yapım ekibi seti ziyaret etmeye davet etti. Havaalanında onları tam asker kıyafetiyle Frank John Hughes karşıladı; Babe'e göre Hughes, Guarnere'nin konuşmasını, aksanını ve tonunu neredeyse kusursuz taklit ediyordu. Frank onlara her zaman karakterde kalmaları gerektiğini anlatınca ikisi de çok etkilendi. Ancak sette insanların adlarını seslenmesi kafa karışıklığına yol açtı. Birinin kendilerini oynayan oyuncuya mı yoksa doğrudan kendilerine mi seslendiğinden emin olamıyorlardı.
Kostüm departmanı, orijinal ordu standartlarına göre 500 çift paraşütçü atlama botu üretmesi için Corcoran Boot Company ile anlaştı.
Yedek askerleri canlandıran oyuncular, aralarında otantik bir kızgınlık duygusu yaratmak için askeri eğitim kampında bulunmuş oyuncular tarafından dışlandı. İstisna Robin Laing (Babe Heffron) idi; Laing, Frank John Hughes'un (Bill Guarnere) kendisini kanadı altına aldığını hatırlıyor; tıpkı gerçek Guarnere'un gerçek Heffron'a yaptığı gibi.
Askerlerin Eindhoven'a girip Hollanda direnişi tarafından karşılandığı bölümde, Hollandalı oyunculardan "bozuk" İngilizce konuşmaları istendi. Çünkü yönetmen, İngilizcelerinin fazla kusursuz olduğunu düşünüyordu.
Beşinci bölümde Teğmen George C. Rice olarak kısa bir rol alan Jimmy Fallon, The Tonight Show Starring Jimmy Fallon (2014) adlı talk show'unda, karakteri askeri bir Jeep kullanıyor gibi gösterilse de (hepsi manuel viteslidir) kendisinin Jeep kullanmayı bilmediğini açıkladı. Çekimler sırasında "kullandığı" Jeep'i ekip üyelerinin itmesi gerekti. Daha sonra, kullanıyormuş gibi görünmesi için ses eklendi.
Yoğun bir çekim günü, on dört bine kadar mühimmat gerektiriyordu.
David Schwimmer, temel eğitim sırasında dizindeki sakatlık için hastaneye gitmek zorunda kaldı. Döndüğünde elinde bir torba şekerleme ve "muzır" dergilerle geldiği, bunları Dale Dye'in gözetimi altında gizlice soktuğu söyleniyor.
Birkaç yenilik, kostümlerde ve setlerde kurşun delikleri açan küçük patlayıcıların (squib) kullanımı ve ateşlenmesiyle ilgiliydi. Özel efekt ekibi, geleneksel piroteknik yerine basınçlı havayla çalışan bir ateşleme mekanizması geliştirdi. Böylece bir squib patladığında oyuncular birbirine çok daha yakın durabiliyor, geleneksel squib'lerin doğasında olan tehlikeler de yaşanmıyordu. Ayrıca yeni bir ateşleme sistemi icat ettiler: Bir oyuncuya önceden sekiz isabete kadar bağlantı yapılıyor, bu da kostümünün kolunda gizli bir düğmeye basılarak kontrol ediliyordu.
Bastogne'daki Bois Jacques ormanını yeniden yaratan orman seti, bir uçak hangarında gerçek ağaçların yanı sıra özel efekt departmanının oluşturduğu iki yüz elli ağaç kullanılarak inşa edildi.
Karakterler ve Oyuncular 12
David Schwimmer, Yüzbaşı Herbert M. Sobel'i canlandırdı ve sahnelerini Friends (1994) dizisine ara verdiği sırada çekti. O dizide ekrandaki babasını canlandıran Elliott Gould, A Bridge Too Far (1977) filminde Sobel'in üst subayı Albay Robert F. Sink'ten esinlenen Albay Stout'u oynamıştı.
Gerçek Frank Perconte'un, mini dizinin kendisine kazandırdığı küçük şöhret artışını sevdiği söylenir. Hayatının sonlarına doğru arkadaşları ve ailesi ona "Mr. Hollywood" diyordu. Ayrıca kendisini canlandıran James Madio ile de iyi arkadaş kaldı.
Damian Lewis seçmelere ağır bir akşamdan kalma haliyle geldi; bir önceki gece çok içmiş, sadece üç saat uyumuştu.
Peter Youngblood Hills ("Shifty Powers"), tıpkı gerçek hayattaki Darrell "Shifty" Powers gibi kısmen Cherokee kökenli.
Orijinal senaryo, Lipton'ın (Donnie Wahlberg) Teğmen Jones'a (Colin Hanks) soğuk ve düşmanca davranmasını öngörüyordu. Ancak Wahlberg, gerçek Lipton'ın bu adamla gerçek hayatta çok iyi anlaştığını söyledi ve Lipton'ı bu şekilde oynadı.
Joe Liebgott ve Frank Perconte, savaş bittiğinde sırasıyla 30 ve 28 yaşında olan, Easy Company'nin en yaşlı adamlarından ikisiydi. Onları canlandıran Ross McCall ile James Madio ise çekimler sırasında 24 yaşındaydı; ana kadronun en genç üyelerinden ikisiydi. Denver 'Bull' Randleman ile Buck Compton'da ise durum tam tersiydi; bu karakterleri oynayan aktörler, karakterlerinden on yaştan fazla büyüktü.
Damian Lewis, seçmelere girmek için beklerken kendisinden önceki oyuncunun gerçek Richard D. Winters'a neredeyse tıpatıp benzediğini söylüyor. O oyuncunun seçileceğine inanan Lewis, seçmeler bittikten sonra aynı adamın yanına gelip kendisini tebrik etmesine şaşırmış.
Dizinin askeri danışmanı Yüzbaşı Dale Dye (U.S.M.C. emekli), aynı zamanda Albay Robert F. Sink rolüyle önemli bir yardımcı karakter olarak karşımıza çıktı.
Joe Liebgott (Ross McCall canlandırıyor) mini dizide Yahudi olarak tasvir edilir; adı, görünüşü ve Almanlara duyduğu mutlak nefret nedeniyle E Company'deki arkadaşları da onun Yahudi olduğunu düşünüyordu. Ancak gerçek Liebgott, Avusturyalı göçmenlerin oğlu olan bir Roma Katoliğiydi. Oğluna göre, Nazilere duyduğu özellikle şiddetli nefret, büyük ölçüde onların genel olarak Cermen halkına kötü bir ad çıkardığına inanmasından kaynaklanıyordu. Görünüşe göre arkadaşlarının onu Yahudi sandığının farkındaydı ama bu durumu eğlenceli bulduğu için onları düzeltme zahmetine hiç girmedi.
Richard D. Winters ve Donald Malarkey'i dizide kızıl saçlı oyuncular (sırasıyla Damian Lewis ve Scott Grimes) canlandırsa da, gerçekte ikisi de doğal sarışındı.
Orijinal senaryo Lipton'un (Donnie Wahlberg) Teğmen Jones'a (Colin Hanks) karşı soğuk ve düşmanca davranmasını gerektiriyordu. Ancak Wahlberg, gerçek Lipton'un gerçek hayatta bu adamla çok iyi anlaştığını, yani Wahlberg'in onu bu şekilde canlandırdığını söyledi.
Damian Lewis, seçmelere katılmayı beklerken önündeki oyuncunun gerçek Richard D. Winters'ın neredeyse aynısı olduğunu iddia ediyor. Oyuncunun seçileceğinden emin olan Lewis, seçmeler bittikten sonra aynı adamın yanına gelip onu tebrik ettiğinde şaşırdı.
Göndermeler ve Referanslar 4
Donald Malarkey'nin, Oregon'da (Malarkey'nin memleketi) yaşamış ama ailesi savaştan önce Almanya'ya dönmüş, Amerikan doğumlu bir Alman savaş esiriyle karşılaştığı görülür. Bu olay gerçekten yaşanmıştır, ancak çok önemli bir farkla. Filmde Malarkey adamı Oregon'da tanımıyordur. Gerçekte ise ikisi yıllarca birbirlerinin karşısındaki sokakta çalışmışlardı.
Askerlerin uçağa bindiği sahnede C-47'nin kanatlarındaki siyah beyaz "istila şeritleri" dalgalı ve özensizce boyanmıştır. Bu, gerçeğe uygundur. 4 Haziran'da tüm Müttefik hava birliklerine, uçakların tanınması için geniş şeritler boyanması talimatı gitmişti. Bakım personeli, birçoğu İngiliz perakendecilerden satın alınan boya fırçalarıyla binlerce uçağın şeritlerini adeta bir gecede boyadı. Almanların Dunkirk sırasında ve öncesinde ele geçirdikleri Müttefik uçaklarını kullanarak Müttefik hava oluşumlarına sızabileceği ve onları yok edebileceği endişesiyle, dost uçakları tanımlamak için sözde "istila şeritleri" eklendi.
Dizide Joe Liebgott (Ross McCall), savaştan sonra eve dönüp taksi işletmek istediğini söyler. Gerçekte Joe Liebgott meslek olarak berberdi. Bu, ilk bölümün açılışında paraşütçülerin D-Day atlayışına hazırlanmasını gösteren montajda yansıtılır; Liebgott kısa bir süre başka bir askerin kafasını tıraş ederken görülür.
Dördüncü bölümde Eindhoven'ın kurtuluşu sırasında, gerçek Er Edward 'Babe' Heffron planlardan birinde görülebilir; oturmuş, Hollanda Krallığı bayrağını sallamaktadır.
Derin Anlam 4
Teğmen Norman Dike, dizinin inandırmak istediğinden daha iyi bir askerdi. Adamlarının ona "Foxhole Norman" (Siper Norman) takma adını taktığı, Foy saldırısı sırasında donup kaldığı ve görevden alınmak zorunda kaldığı doğrudur. Ancak korkak değildi. Hollanda'daki Market Garden Harekâtı sırasındaki eylemlerinden dolayı Bronze Star madalyası almıştı ve Bastogne'deyken düşman ateşi altında üç adamını kurtardığı için ikinci bir Bronze Star kazandı. Foy'a yapılan hücum sırasında Teğmen Dike yaralandı ve donup kalmasına muhtemelen korkaklık ya da panik değil, yarasının şoku neden oldu. Tabur karargâhına geri gönderildi ve daha sonra Yüzbaşı rütbesine terfi ederek General Maxwell Taylor'un yardımcısı oldu. Savaştan sonra Ordu Rezervi'nde kaldı, Kore'de görev yaptı ve 1957'de Yarbay rütbesiyle emekli oldu. Ancak Foy'da Dike, Birinci Manga'ya kanat taarruzu yapmalarını ve diğer herkesin baskılayıcı ateş açmasını emretti; oysa yeterli siper yoktu ve bölükten kopacaklardı. Başçavuş Lipton da dahil olmak üzere birçok adam Dike'ı gözlemleyerek "Dağıldı" yorumunu yaptı. Önceki ve sonraki eylemleri olumlu olsa da, Foy'daki komuta yeteneği, sürekli ve açıklanamayan ortadan kayboluşları, emrindeki adamlara ilgisizliği ve savaşmak yerine siperde kalmayı tercih etmesi, onu ne emrindeki adamlara ne de üstlerine sevdirdi.
Marc Warren'ın canlandırdığı Albert Blithe'ın, savaşta aldığı ve atlatamadığı yaralar yüzünden 1948'de öldüğü söyleniyordu. Oysa gerçekte Blithe, 1967'deki ölümüne kadar orduda aktif görev yaptı. Bastogne'daki bir anma töreninden ayrıldıktan kısa süre sonra böbrek yetmezliğinden hayatını kaybetti.
Bastogne bölümündeki Kongolu hemşireye Renee "Anna" diyor. Gerçekte adı Augusta'ydı. Savaştan sağ kurtuldu ve 2015'e kadar yaşadı.
"Currahee", Amerikan Cherokee Kızılderili dilinde "tek başına birlikte durur" anlamına gelen bir kelimenin bozulmuş hâli. 506. Alay'ın ilk üyeleri Georgia'daki Currahee Dağı'nda eğitim görmüş. Hava indirme birlikleri düşman hatlarının gerisine atlıyor ve düşmana karşı tek başına, birlikte durmaya alışkın. Bu yüzden bu son derece yerinde bir slogan. "Currahee", 506. Alay'ın ilk atlayışlarında kapıdan çıkarken attıkları çığlıkmış ve savaşta da bu çığlığı sürdürmüşler.
Kariyer ve Ödüller 1
Dizi, 2008'de Empire dergisinin Tüm Zamanların En İyi 50 TV Programı listesinde 41. sırada yer aldı.
Hayat ve Aile 3
Band of Brothers'ın hayatta kalan son subayı Edward D. Shames, 3 Aralık 2021'de Virginia'da öldü. Dizide onu Joseph May canlandırdı. Bradford Freeman ise hayatta kalan son Band of Brothers üyesiydi ve Temmuz 2022'de öldü.
Easy Bölüğü'nden ilk ölen kişi, 20 Mayıs 1944'te İngiltere'nin Berkshire kentinde gece yapılan bir eğitim tatbikatı sırasında paraşütü açılmayan Er Rudolph Dittrich oldu.
Gerçek hayattaki Yüzbaşı Sobel, hayatta kalma suçluluğuyla baş edemeyince 1970'te intihara teşebbüs etti. Ancak ölmedi, bunun yerine kör kaldı. Ek bilgi (2. kaynağa göre): Görünüşe göre 1987'de bir bakım evinde yetersiz beslenme ve ihmal nedeniyle öldü.
Spoiler içeren bilgiler
Spoiler içerir · Kamera Arkası
İkinci bölüm "Day Of Days"te, bölük Brecourt'taki Alman top mevzisine ilk saldırdığında, bir Amerikan askerinin el bombası atıp bombanın kaçan bir Alman askerine çarpar çarpmaz patlaması, sinematik bir hata gibi görünür. El bombaları temasla patlamaz, zaman ayarlı fitilleri vardır. Ancak bu gerçekten olmuş: Buck Compton UCLA'da All-American yakalayıcıymış ve o bombayı düşmana kavis vermeden atmış, bomba çarptığı anda patlamış. Ne var ki filmdekinin aksine, gerçek olayda bomba askerin sırtına değil kafasına çarpıp patlamış.
Ölçüm çerezi, kabul edene kadar yazılmaz. Ayrıntı gizlilik sayfasında.
Popüler ve son eklenenler
Yalnızca başlıklarda değil, bilgi maddelerinin içinde de arar — örneğin dublör, ilk seçilen oyuncu, gizli gönderme.
