Pazarlama amacıyla HBO, "Nucky Thompson'ın İkramı" sloganıyla bir Atlantic City güzelleştirme projesine sponsor oldu ve 24 Eylül 2011 hafta sonu için AC Expressway'de Atlantic City'ye giden doğu yönlü gişelerin ücretini ödedi.
Yapım Hikâyesi 9
"Nucky" Thompson'a ilham veren gerçek kişi Enoch "Nucky" Johnson'dı. Johnson uzun boylu, iri yapılı, saçları dökülmeye başlamış heybetli bir adamdı; Steve Buscemi'ye hiç benzemiyor, daha çok The Sopranos'taki (1999) Tony Soprano'yu andırıyordu. The Sopranos için de yazmış olan dizinin yaratıcısı Terence Winter, "Nucky" Thompson'ı Buscemi'yi düşünerek yazdı; kısmen de Tony Soprano'dan çok farklı bir merkez karakter yaratmak istiyordu.
Dizi, İçki Yasağı döneminde New Jersey'nin Atlantic City kentinde geçiyor.
"Nucky" Thompson'ın çevresindeki karakterlerin çoğu ve hayatının ana hatları dışında kalan her şey kurguydu. Önemli istisnalar ekrana taşınan ünlü gangsterlerdi (Al Capone, Johnny Torrio, Lucky Luciano, Arnold Rothstein ve Meyer Lansky); senaristler ve oyuncular bu karakterleri bir ölçüde gerçek suçluların kişiliklerine ve yaptıklarına dayandırdı.
Senaristler bir karakteri öldürmeye karar verdiğinde Terence Winter her seferinde oyuncuyu bizzat telefonla aradı.
Michael Shannon, bir film çekimindeyken menajerinin ona Nelson Van Alden rolünü haber verdiğini anlattı. O gün işten çıkar çıkmaz Terrence Winter ve Martin Scorsese'yle bir konferans görüşmesi ayarlanmıştı bile. Trafikte kalıp toplantıya geç kalmanın stresiyle afallayan Shannon rolü kabul etti ve görüşmeden Van Alden'ın dizinin "iyi adamı" olacağı izlenimiyle ayrıldı.
HBO, tanıtım amacıyla "Compliments of Nucky Thompson" sloganıyla bir Atlantic City güzelleştirme projesine sponsor oldu ve 24 Eylül 2011 hafta sonu boyunca AC Expressway'den Atlantic City yönüne geçenlerin otoyol ücretlerini ödedi.
Açılış jeneriğinin müziği The Brian Jonestown Massacre'ın "Straight Up and Down" parçası.
Timothy Van Patten'e göre Martin Scorsese'nin yönetici yapımcı olarak katkısı senaryoları okumak, ilk kurguları izlemek ve önerilerde bulunmaktı. Van Patten, Scorsese'nin notlarını çok isabetli ve derinlikli buluyordu.
25 Eylül 2011'de başlayan ikinci sezonun tanıtımı için yapımcılar Metropolitan Ulaşım İdaresi'ne (MTA) 150.000 dolar ödedi ve Eylül 2011'in her hafta sonu New York Transit Müzesi'ne ait, emekliye ayrılmış dört New York City Subway Lo-V vagonundan oluşan bir treni süsleyip sefere çıkardı. Kullanılan vagonlar 5290, 5292 (ikisi de 1917 yapımı), 5443 ve 5483'tü (ikisi de 1924 yapımı). Tren öğlen ile 18.00 arasında IRT Broadway-Seventh Avenue Hattı'nda 96th Street ile Times Square-42nd Street arasında ekspres sefer yaptı. MTA her yıl nostalji trenleri işletse de bu trenler ilk kez bir reklam işbirliğinde kullanılıyordu.
Kamera Arkası 11
Doğaçlamaya yalnızca pilot bölümde, yönetmen Martin Scorsese'nin teşvikiyle izin verildi. Sonraki bütün bölümlerde senaryoya harfiyen uyuldu; en küçük değişiklik bile önce Terence Winter'ın onayına sunuldu.
1920'lerin Atlantic City'si bu dizi için New York'taki Rockaway Beach'te kurulan bir sette yeniden yaratıldı. Yönetici yapımcı ve pilot bölümün yönetmeni Martin Scorsese doğruluk konusunda öyle titizdi ki, örneğin tahta kaldırımın kalaslarının o dönem Atlantic City'dekilerle birebir aynı boyutta olmasında ısrar etti.
John Dunn'ın tasarlayıp Martin Greenfield'ın diktiği Boardwalk Empire kostümleri, Fashion Institute of Technology'nin araştırma kütüphanelerindeki 1920'ler terzilik kitaplarına ve Brooklyn Museum ile Met'teki örneklere dayanıyordu. Kostümler ayrıca Albany, NY'deki ve Manhattan Vintage Clothing Show'da da sergilenen Daybreak Vintage Company'den kiralandı. Dunn'ın tasarımları en ince ayrıntısına kadar işlenmişti.
Commodore Louis Kaestner'ın (Dabney Coleman) salonu, yani onun etrafında dönen pek çok sahnenin geçtiği yer, New York'taki Alexander Hamilton U.S. Custom House binasının Collectors' Suite'iydi.
Anthony Laciura ilk sezonu bitirdikten sonra, canlandırdığı Eddie Kessler'ın gerçek hayattaki ilham kaynağı Louis Kessel'in akrabaları onu aradı ve çekimlerde Nucky Johnson'ın Kessel'e hediye ettiği köstekli saati takmasını önerdi. "Eddie" sonraki sezonlarda bu saate bakarken görülüyor.
Yönetmen Timothy Van Patten, Steve Buscemi'yi dövüş sahnelerinde yönetmekten büyük keyif alıyordu, çünkü ikisi de okulda deneyimli güreşçilerdi. Van Patten ayrıca dövüş sahnelerinin oyuncuları ayrıca yorduğunu, çünkü bütün güçlerini frenlemek zorunda kaldıklarını gözlemledi.
Ritz-Carlton Hotel'in dış seti, asansör kapılarına kadar iç mekânıyla birlikte inşa edildi; böylece karakterler otele kesintisiz planlarla girip çıkarken görülebiliyordu.
Yönetici yapımcı ve yönetmen Martin Scorsese, pilot bölümün çekimlerinde doğaçlamayı teşvik etti; bu onun yönetmenlik tarzında olağan bir şey olsa da senaryolu televizyonda pek görülmez.
Richard Harrow'un maskesiz, şekli bozulmuş yüzü tamamen bilgisayarda yaratıldı. Jack Huston, maske takmadığı sahnelerde yüzünün yarısının olmadığını hayal etmenin bu yüzden daha da zor olduğunu söyledi. Huston ayrıca konuşmasını ve çenesinin duruşunu etkilemek için sol yanağına pamuk tıkıyordu.
Yönetmen Martin Scorsese'nin doğaçlamayı teşvik ettiği pilot bölüm dışında sette doğaçlama yoktu. Senaryolar aynen takip edildi ve olası herhangi bir değişiklik ilk önce Terence Winter ile tartışıldı.
Dabney Coleman, ikinci sezonun çekimleri sırasında kanser tedavisi gördü; bu da Commodore Louis Kaestner'ın felç geçirip sezonun çoğunda iş göremez hale gelmesi gibi bir olay örgüsüne yol açtı. Ayrıca program değiştirilerek yapımın ilk haftası boyunca Coleman'ın sahneleri birden fazla bölüm için çekildi. Ancak Terence Winter, Commodore'un ölümünün planlandığı gibi olduğunu ve Coleman'ın hastalığıyla ilgisi olmadığını iddia ediyor.
Karakterler ve Oyuncular 10
Michael Shannon sonradan, Nelson Van Alden'ın dizi boyunca geçirdiği değişimden ve karakterin giderek tuhaflıklar ve komik molalarla tanımlanmasından çok hayal kırıklığına uğradığını ve sinirlendiğini itiraf etti.
Dizinin başında Al Capone 20 yaşındaydı, ama onu 36 yaşındaki Stephen Graham canlandırıyordu. 1931'de geçen son sezonda Capone 31, Graham ise 41 yaşındaydı.
Michael Stuhlbarg Arnold Rothstein için öyle kapsamlı bir araştırma yaptı ki senaristler onun Rothstein hakkında kendilerinden çok şey bildiğini fark edip karakterle ilgili kararlarda onun görüşüne güvendi.
Steve Buscemi, televizyonda çalışırken bir rol için hangi yüz ifadelerini kullandığının takibini yapmanın kendisi için zor olduğunu söyledi; dizinin sonuna gelindiğinde "Nucky" için yüz ifadesi kalmamıştı.
Michael Shannon televizyonda çalışmaktan pek hoşlanmadığını itiraf etti; sahnelerinin çekimi altı aya yayıldığı için senaryoyu ya da karakterini konuşmaya neredeyse hiç vakti kalmıyordu.
Anne oğulu oynayan Gretchen Mol ile Michael Pitt arasında yalnızca dokuz yaş var. (Mol'un canlandırdığı Gillian Darmody on üç yaşında anne olmuştu.)
Esther Randolph, Başkanlar Warren G. Harding ve Calvin Coolidge döneminde Başsavcı Yardımcısı olarak görev yapan gerçek bir kişiden, Mabel Willebrandt'tan esinlendi.
Dizide Glenn Fleshler'ın canlandırdığı gerçek George Remus da kendinden üçüncü şahıs olarak söz ederdi.
Michael Stuhlbarg'ın canlandırdığı Arnold Rothstein, ilk dört sezonda önemli bir yinelenen karakterdi ve 4. sezon finalinde büyük bir hikaye arkına hazırlanıyor gibiydi. Ancak 5. sezonda hiç görünmez. Bunun nedeni, HBO'nun diziyi sonlandırma kararı alması ve hikayeyi toparlamak için aksiyonun aniden 1924'ten 1931'e atlamasıydı. Gerçek Arnold Rothstein, 1928'de bir kumar borcu yüzünden vuruldu ve dizide kaderi atlandı.
Terence Winter'a göre, Jimmy Darmody'nin (Michael Pitt) Nucky Thompson (Steve Buscemi) tarafından öldürülmesi her zaman planlanmıştı; bu, Jimmy'nin pilottaki Nucky'ye uyarısının ("Artık yarı gangster olamazsın.") nihai karşılığıydı. Ancak Winter, Jimmy'yi ikinci sezon gibi erken bir zamanda öldürmeyi beklemiyordu. American Television Arşivi röportajında Winter, ikinci sezonun ortalarına doğru, sezonun gidişatının Jimmy ve Nucky'nin Atlantic City'nin kontrolü için birbirine düşmesiyle sonuçlanacağını fark ettiğini ve sezonun tek mantıklı sonunun Nucky'nin Jimmy'yi öldürmesi olduğunu, böylece Nucky'nin tam bir gangstere dönüşümünü tamamladığını açıkladı. Popüler bir karakteri öldürmenin yarattığı tepkiye rağmen Winter, bu tepkinin "doğru şeyi yaptığımıza dair beni her zamankinden daha fazla ikna ettiğini" söyledi.
Göndermeler ve Referanslar 1
Açılış jeneriğinde dalgaların kıyıya vurduğu Canadian Whisky şişelerinin etiketlerinde yazım hatası var: Kanada viskisi "whisky" diye, yani "e" harfi olmadan yazılır. "Whiskey" yazımı ise İrlanda viskisine özgüdür.
Kariyer ve Ödüller 2
Dizi toplam 57 Primetime Emmy adaylığı topladı (ikisi En İyi Drama Dizisi dalında) ve bunların 20'sini kazandı.
25 Eylül 2011'de başlayan ikinci sezonu tanıtmak için yapımcılar, Metropolitan Transportation Authority'ye 150.000 dolar ödeyerek, Eylül 2011'deki her hafta sonu dört adet emekli New York City Metrosu Lo-V vagonundan oluşan bir New York Transit Müzesi trenini dekore edip işletti. Kullanılan vagonlar 5290, 5292 (her ikisi de 1917'de inşa edildi), 5443 ve 5483'tü (her ikisi de 1924'te inşa edildi). Tren öğlen ile akşam 6 arasında çalıştı ve IRT Broadway-Seventh Avenue Hattı'nda 96. Cadde ile Times Square-42. Cadde arasında ekspres olarak hizmet verdi. MTA her yıl "nostalji trenleri" işletse de, bu bir reklam bağlantısı için ilk kez kullanılıyordu.
Hayat ve Aile 1
Paz de la Huerta, sete çoğu zaman sarhoş geldiği için işten çıkarıldı. La Huerta, Vanity Fair'e verdiği röportajda Hollywood patronu Harvey Weinstein'ın 2010'da, Boardwalk Empire'ın birinci sezonunu çekerken kendisine tecavüz ettiğini açıkladı; bu travma ikinci sezonda yaşadığı depresyonu ve alkolizmi körükledi.
Spoiler içeren bilgiler
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
İlk sezon boyunca Steve Buscemi'ye, Nucky'nin ilk karısı Mabel'in herkese söylediği gibi ölmediği, aslında bir akıl hastanesinde olduğu söylenmişti. Buscemi, Nucky'nin Margaret'e Mabel'in ölümünü bütün çıplaklığıyla anlattığı bölümün senaryosunu alınca Terence Winter'la konuştu ve sahne bir itiraf niteliğindeyken Nucky'nin Margaret'e neden yalan söylediğini sordu. Winter, akıl hastanesi hikâyesinin işe yaramadığını, bu yüzden Mabel'in gerçekten ölü olduğunu söyledi. Yüzyılın başında bu kurumlarda ölüm oranları çok yüksekti ve bir kuruma kapatılmak ölüm cezası sayılıyordu.
Spoiler içerir · Kamera Arkası
Charlie Cox'un canlandırdığı Owen'ın ölüm sahnesi çekilecekti, ama sette yaşanan bir kaza buna engel olunca yapımcılar karakteri ekran dışında öldürmeye karar verdi; bölüm sonunda cesedin teslim edildiği sürpriz de bu yüzden doğdu.
Spoiler içerir · Karakterler ve Oyuncular
Dizi boyunca Paul Sparks'ın canlandırdığı küçük gangster Mickey Doyle başını suçlarından çok aptalca ve övüngen konuşmalarıyla derde sokar. Dizinin sondan bir önceki bölümünde de çenesini tutamadığı için sonunda boğazından vurulur.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Final bölümünde Luciano ile Lansky mafyanın geleceğine dair planlarını anlatırken masadaki gangsterlerden biri "Vergilerinizi ödemeyi unutmayın" der. Bu yalnızca Al Capone'un hukuki sorunlarına bir gönderme değil; Steve Buscemi'nin karakterinin gerçek karşılığı Nucky Johnson'a da bir atıf olabilir, çünkü Johnson da vergi kaçakçılığından hapse girmişti.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Michael Shannon, son bölümünün senaryosunu okumadan önce Terence Winter'dan bir telefon aldığını, ama hat öyle kötüydü ki Winter'ın söylediklerinin ancak iki kelimesinden birini duyabildiğini anlattı. Yine de hemen "Öldüm, değil mi?" diye karşılık verdi.
Spoiler içerir · Hayat ve Aile
Dabney Coleman ikinci sezonun çekimleri sırasında kanser tedavisi görüyordu. Bu yüzden hikâye değiştirildi ve Commodore Louis Kaestner felç geçirip sezonun büyük bölümünü yatakta geçirdi. Çekim takvimi de değişti; yapımın ilk haftası tamamen Coleman'ın birkaç bölümdeki sahnelerine ayrıldı. Ancak Terence Winter, Commodore'un sonunda ölmesinin zaten planlandığını ve Coleman'ın hastalığıyla ilgisi olmadığını söyledi.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Michael Stuhlbarg'ın canlandırdığı Arnold Rothstein, "Boardwalk Empire"ın ilk dört sezonunda önemli, tekrar eden bir karakterdi ve 4. sezon finalinde büyük bir hikâyenin hazırlığı yapılıyor gibiydi. Ama 5. sezonda hiç görünmüyor. Bunun nedeni HBO'nun diziyi bitirme kararı; hikâyeyi toparlamak için olaylar 1924'ten 1931'e atlıyor. Gerçek Arnold Rothstein 1928'de, iddiaya göre bir kumar borcu yüzünden vurularak öldürüldü; dizide akıbeti basitçe atlandı.
Spoiler içerir · Karakterler ve Oyuncular
Karakterleri öldürülene kadar yayınlanan bütün bölümlerde yer alan iki oyuncu var: Steve Buscemi ve Michael Pitt.
Spoiler içerir · İlginç Bilgiler
Owen'ın (Charlie Cox) ölümü filme alınacaktı, ancak setteki bir kaza bunu yapmalarını engellediğinde, yapımcılar bu fikri atlayıp onun ekran dışında ölmesini sağlamaya karar verdiler ve ardından bölümün sonunda cesedi teslim edildiğinde sürpriz yaşadılar.
Spoiler içerir · İlginç Bilgiler
İlk sezonda Steve Buscemi'ye, karakterin soran kişiye söylediği gibi, Nucky'nin ilk karısı Mabel'in aslında akıl hastanesinde olduğu ve ölmediği söylendi. Buscemi, Nucky'nin Margaret'e Mabel'in ölümüyle ilgili tüm gerçeği anlattığı bölümün senaryosunu aldığında, Terence Winter ile konuştu ve sahnede günah çıkarma havası varken Nucky'nin neden Margaret'e yalan söylediğini sordu. Winter, akıl hastanesi hikayesinin yürümediğini, dolayısıyla Mabel'in aslında öldüğünü söyledi. Yüzyılın başında kurumlardaki ölüm oranları oldukça yüksekti ve kurumsallaşmak ölüm cezası olarak görülüyordu.
Ölçüm çerezi, kabul edene kadar yazılmaz. Ayrıntı gizlilik sayfasında.
Popüler ve son eklenenler
Yalnızca başlıklarda değil, bilgi maddelerinin içinde de arar — örneğin dublör, ilk seçilen oyuncu, gizli gönderme.
