Dizi 1975 86 bilgi

Space: 1999

Name: Space: 1999
Released: 1975

Space: 1999 (1975) dizisi kimler oynuyor? Kadrosu ve kamera arkasından 86 bilgi, kaynaklarıyla. Başrollerde Martin Landau, Barbara Bain ve Nick Tate.

Oyuncular: Martin Landau (Commander John Koenig), Barbara Bain (Dr. Helena Russell), Nick Tate (Alan Carter), Zienia Merton (Sandra Benes), Sarah Bullen (Main Mission Operative Kate Bullen), Barry Morse (Professor Victor Bergman) · Tüm kadro (7) →

IMDb kaydı ↗

Space: 1999 hakkında 86 bilgi

86 bilgi gösteriliyor.

Topluluk BilgisiAyrı rozeti olmayan maddeler bu seviyededir: yaygın olarak anlatılıyor ancak birincil doğrulaması yok.

Kaynaklar (1) · IMDb

Veri tabanıIMDb kaydı ↗IMDb86 madde

#1
Barry Morse (Profesör Victor Bergman), ikinci sezonun ön prodüksiyonu devam ederken diziye yeniden katılmak için girişimlerde bulundu, ancak yeni yapımcı Fred Freiberger, daha genç bir oyuncu kadrosunu tercih ederek onun geri dönmesine karşı çıktı. Onun yokluğuna ilişkin bir açıklama The Metamorph (1976) bölümünde yer aldı, ancak sonunda bitmiş kesimden düzenleme yapıldı. Diyalog onun hatalı bir uzay giysisi yüzünden öldürüldüğünü gösteriyordu.
#2
Görünüşe göre İkinci Sezon Senaryo Editörü Fred Freiberger, diziye alışmak için ilk sezonun yirmi dört bölümünden yalnızca sekizini izledi. Birinci sezonun prodüksiyon değerlerini överek her birini eleştirdi, ancak senaryoları yavaş, sıkıcı ve mizahsız olarak değerlendirdi; karakterler tek boyutlu; ve araziler düzensiz. ITC Başkanı Lew Grade aniden serinin ikinci sezonunun yapımını iptal etmeye karar vermişti, bu yüzden Freiberger onunla buluştu ve ona bu sekiz bölümle ilgili incelemelerini ve serinin nasıl geliştirilebileceğine dair fikirlerini gösterdi. Freddie öyle bir izlenim bıraktı ki Grade kararını tersine çevirdi ve Freiberger'e ek Yapımcı rolü verildi. Ancak "improvements"'inin oyuncular ve ekibin yanı sıra izleyicilerin çoğu tarafından da oldukça sorgulanabilir olduğu ortaya çıktı.
#3
Özel efekt süpervizörü Brian Johnson'dan Star Wars: Bölüm IV - Yeni Bir Umut (1977) için özel efektleri yönetmesi istendi, ancak onun bu diziye olan ilgisi öncelikliydi. Alien (1979) filminin özel efektlerini yönetirken, Johnson'dan Star Wars: Bölüm V - The Empire Strikes Back (1980) filminin efektlerinin sorumluluğunu üstlenmesi istendi, bu yüzden Alien (1979) filminin efekt görevlerini projedeki asistanı Nick Allder'la birlikte bıraktı; kendisi de bu dizide onun ana özel efekt asistanıydı, ardından "Empire"'de efekt ekibiyle çalışmaya geçti. Johnson ve Allder, Alien için özel efektler (1979) için bir Oscar'ı paylaştılar, ardından Johnson, Star Wars: Bölüm V - The Empire Strikes Back (1980)'deki Özel Görsel Efektler için Özel Başarı Ödülünü paylaştı. Johnson daha sonra Aliens (1986) filminin post prodüksiyon görsel efektlerini yönetecek ve sonunda BAFTA Film Ödülü'nü paylaşacaktı.
#4
Her Alphan'ın taşıdığı'comlock'ünitesine yerleştirilmiş TV monitörü, akıllı bir özel efekt değil, 1970'lerin başında mevcut olan ve 1,5 inç siyah beyaz ekrana sahip gerçek bir minyatür televizyon setiydi (Panasonic TR-001). Aksesuar departmanı modeli yamyamlaştırdı ve onu daha uygun fütüristik bir kasaya yeniden yerleştirdi. Ekranı kullanımda gördüğümüzde, içine giren güç ve canlı video besleme kablolarını gizlemek için her zaman belirli bir açıdan tutulur. Yan taraftaki sayısal düğmeler muhtemelen Craig gibi eski bir elektronik hesap makinesinden geliyordu.
#5
Fred Freiberger, 2000'li yılların başındaki ölümünden kısa bir süre önce bir bilim kurgu kongresine katıldı ve dizinin ikinci sezonuyla ilgili eylemlerini savunmaya çalıştı. Podyumdan yuhalandı.
#6
Yakın zamanda düzenlenen bir Space: 1999 kongresinde (Breakaway 2019) Barbara Bain, her günkü çekimlerden önce biraz hareketlenebilmesi için soyunma odasına nasıl bir bar kurulmasını istediğini anlattı. Yürümekte olan büyük bir inşaatı bulmak için içeri girdi ve istediği duvar boyunca bale tipi direk yerine alkollü içecek barının kurulduğunu keşfetti.
#7
O zamanlar bu, İngiliz televizyonu veya sendikasyon için şimdiye kadar üretilmiş en pahalı diziydi.
#8
Astronot Alan Carter'ın (Nick Tate tarafından canlandırılıyor) başlangıçta sadece pilot bölümde yer alması gerekiyordu (bu nedenle adı, Birinci Sezonun bitiş jeneriğinde diğer dizinin müdavimlerinden sonra geliyor). Karakterinin "Breakaway"'daki görünümü biraz ilgi topladı, bu yüzden Tate'e birkaç bölüm daha teklif edildi. Bu, yapımcıların genç erkek izleyicilerin çoğunun özdeşleşebileceği karakter olduğunu giderek daha fazla fark etmelerine yol açtı ve yaklaşık beş bölümün ardından Tate nihayet diziye imza attı. Dizi yayınlanmaya başladığında düzenli olarak diğer oyunculardan daha fazla hayran mektubu almaya başladı.
#9
On üç bölümden oluşan üçüncü bir sezon planlandı ve ilk gösterimi 1977 sonbaharında televizyon kanalıyla yayınlandı. Ancak, dizinin Amerika'daki düşük satışları nedeniyle ITC tarafından son dakikada iptal edildi. Bunun bir hata olduğu ortaya çıktı, çünkü kararlaştırılan iptalden yalnızca birkaç ay sonra, televizyonda bir Bilim Kurgu dalgasına yol açan Star Wars: Bölüm IV - Yeni Bir Umut (1977) yayınlandı. Space:1999'un kendisi, 70'lerin geri kalanında tekrar gösterimlerle gelişti (telif ücretlerinin artan maliyetleri, dizinin 80'lerin başından sonra ara sıra televizyonda yayınlanmasına neden olana kadar). ITC, dört TV filmi oluşturmak için bölümleri birleştirdikten sonra, bu sekiz bölüm (Breakaway (1975) ve The Metamorph (1976) dahil) 80'lerin başlarından itibaren serinin dağıtım paketlerinde kullanılamaz hale geldi ve TV istasyonlarının diziyi almaya olan ilgisini daha da engelledi.
#10
Başlangıçta, UFO:1999 ve UFO 2 geçici isimleriyle yirmi yıl daha ileri bir gelecekte geçecek olan UFO'nun (1970) yeni sezonu olarak düşünülmüştü. Olay örgüsünde, bu dizideki uzaylılar, ayı yörüngeden çıkararak SHADO'nun ay üssünü yok etmeye çalışacaktı. UFO'dan Ed Bishop'a (Komutan Ed Straker) göre, UFO'nun (1970) iptal edilen ikinci sezonunun bazı senaryoları, Space: 1999'un ilk bölümleri olarak yeniden çalışıldı.
#11
Moonbase Alpha'nın nihai kaderi, 1999 kongresinde gösterilen, Moonbase Alpha'dan Mesaj (1999) adlı hayran yapımı kısa bir filmde ortaya çıktı; burada orijinal oyuncu kadrosu üyesi Zienia Merton, Sandra Benes rolünü yeniden canlandırdı ve Moonbase Alpha'nın isimsiz bir gezegendeki yeni evleri için son olarak terk edilmesini anlattı.
#12
Serinin ikinci sezonu, çok sayıda oyuncu değişikliğinin yanı sıra setin yeniden dekore edilmesi (ve boyutun küçültülmesi) nedeniyle ilkinden belirgin şekilde farklıdır; yeniden tasarlanan üniformalar; daha az atmosferik film çekmek; daha çağdaş bir müzik notası; daha aksiyon odaklı hikayelere doğru bir hareket; New York'taki ITC başkanı Abe Mandell'in emriyle çok sayıda canavar; ve bütçenin azaldığına dair yeterli kanıt.
#13
Ay'ın Dünya'dan uzaklaştığı tarih (13 Eylül), Barbara Bain'in doğum tarihidir.
#14
Birinci sezondan ikinci sezona kadar birçok format değişikliği oldu. Daha felsefi bir temadan daha aksiyon odaklı bir diziye geçişin yanı sıra, açılış başlık sekansı, başrollerin yalnızca odaklanmış "glamour shots"'u yerine daha aktif sahneler gösterdi ve bölümün hızlı çekimlerinin "This Episode"montajı çıkarıldı. İkinci Sezon artık Dr. Russell'ın (Barbara Bain) her gösterinin başında bir günlük girişi yapmasını içeriyor ve bölümler genellikle bir"feel-good" sahnesiyle (bölümdeki olayların ardından bazen bayat, çoğu zaman uygunsuz) sona eriyordu.
#15
Stanley Kubrick's Boxes (2008) belgeseline göre Stanley Kubrick, bu dizinin Space: 1999'un Özel Efekt Süpervizörü Brian Johnson'ın efekt ekibinin bir üyesi olduğu 2001: A Space Odyssey (1968) filminin görünümünü ödünç aldığını söyleyerek yapımcılara karşı yasal işlem başlatmakla tehdit etti.
#16
ITC başkanı Lew Grade, Barry Morse'dan (Profesör Victor Bergman) diziye katılmasını istedi (Morse'un son iki ITC dizisinde birlikte rol aldığı gibi). Barry, Grade'in tek bir senaryonun bile yazılmadığı diziye fon sağlamayı planladığını öğrenince hayrete düştü, ancak ünlü Amerikalılar Martin Landau ve Barbara Bain'in zaten imza attığını öğrenince gemiye katılmayı kabul etti. Ancak Morse, yapım sırasındaki organizasyon eksikliği ve yönetici yapımcı Gerry Anderson ile anlaşamama olarak gördüğü durumdan çok geçmeden mutsuz oldu. Morse, yapım öncesi toplantıların (Breakaway (1975) için) oynayacakları rollerde herhangi bir karakter gelişimi yerine karakterlerin ne giyeceğine odaklanmasından dolayı hayal kırıklığına uğradı. Ona göre, ilk yıl boyunca donanıma ve özel efektlere çok fazla odaklanıldı ve karakterlerin ete kemiğe bürünmesine çok az odaklanıldı (senaryoların çekim programlarına ayak uydurmak için aceleyle üretime alınması aslında "Breakaway"den sonra karakter gelişimi eksikliğinin nedeniydi). Bir Starlog röportajında Barry'nin ilk serinin tamamında yalnızca bir sahneyi takdir ettiği belirtildi; Profesör Victor Bergman ve Komutan John Koenig'in ölümlerini beklerken birlikte sessizce sarhoş oldukları Kara Güneş'te (1975). Başka bir röportajda Barry, ilk dizinin çekimlerinin sonunda Gerry Anderson ve Sylvia Anderson'a ikinci sezon için geri dönmek istemediğini bildirdiğini iddia etti. Bununla birlikte, Martin Landau'ya (ve diğer kaynaklara) göre, Barry'nin diziye başlamasını istemeyen ve daha genç oyuncuları tercih eden yeni Yapımcı Fred Freiberger, Morse'a ilk seferinde kazandığından üçte bir daha az para teklif ederek ve stüdyoya gidiş-dönüş ücretli ulaşımını kaldırarak Morse'u diziden uzaklaştırmayı planladı. Barry'nin menajeri yeniden pazarlık yapmaya çalıştı ancak Freiberger anlaşmayı değiştirmeyi reddetti. Barry sonunda ilk teklifi kabul etmeye karar verdi, ancak o zamana kadar ikinci sezonun prodüksiyonu çoktan başlamıştı. Freiberger, ilk etapta asla geri getirmek istemediği birinin geri dönüşüne uyum sağlamak için daha fazla ayarlama yapma niyetinde değildi, bu yüzden ona artık onun hizmetlerine ihtiyaç duymadıklarını belirten bir mesaj gönderildi; başka planlar yapılmıştı. Freiberger daha sonra Morse'un çok fazla para talep ettiğini iddia ederek Morse'un anlaşmasını yerine getiremeyeceklerini duyurdu.
#17
Martin Landau (Komutan John Koenig) ve Barbara Bain (Dr. Helena Russell) 1957'den 1993'e kadar gerçek hayatta evlendiler (ilk olarak 1980'lerin sonlarında ayrılmış olsalar da). İkilinin birlikte oynadığı son sahne, 1981 yapımı The Harlem Globetrotters on Gilligan's Island (1981) adlı TV filminde gerçekleşti. Her ikisi de kız olan iki çocukları vardı; Sue ve Juliet, babasıyla birlikte Ed Wood (1994) filminde çalışmıştır (bu filmde Martin Landau Oscar ödülünü kazanmıştır).
#18
Star Wars: Bölüm IV - Yeni Bir Umut (1977) filmindeki Millennium Falcon'un orijinal tasarımı, Space: 1999 filmindeki Eagles'a çok benziyordu. George Lucas benzerliklerin farkına varınca Falcon'un tamamen şimdiki haline göre yeniden tasarlanmasını emretti. "Star Wars", 1976 yılının ortalarında EMI Elstree Stüdyolarında çekildi, çünkü "Space: 1999", Pinewood Studio'nun daha büyük ses sahnelerinden bazılarını kaplıyordu. Lucas ekibine Star Wars: Bölüm IV - Yeni Bir Umut (1977) filminin efektlerinin televizyondaki her şeyden daha iyi olması gerektiği talimatını verdi, dolayısıyla "Space: 1999"şüphesiz çıtayı yükseltmeye yardımcı oldu. Her ne kadar"Space: 1999", Yıldız Savaşları: Bölüm IV - Yeni Bir Umut (1977) çekilmeden önce üretimde olsa ve Yıldız Savaşları: Bölüm IV - Yeni Bir Umut (1977) yayınlandığında kırk sekiz bölümün tümü zaten ABD'de yayınlanmış olsa da, "Space: 1999"bir"cash-in" TV dizisi olma talihsiz bir üne sahipti ve iddiaya göre Star Wars: Bölüm IV - Yeni Bir Umut (1977)'in başarısından yararlanıyordu (bariz bir şekilde olduğu gibi) Battlestar Galactica (1978) ve 25. Yüzyılda Buck Rogers (1979) vakası; Star Wars: Bölüm IV - Yeni Bir Umut (1977) ve Star Wars: Bölüm V - The Empire Strikes Back (1980) filmlerinin orijinal sinema gösterimleri arasında yoğun bir şekilde yeniden yayınlandığı için pek çok izleyici diziyi ilk kez izliyor; William Shatner ve Carrie Fisher tarafından anlatılan Fox bilim kurgu belgeseli Bilim Kurgu: Bilinmeyene Yolculuk (1994), Space: 1999'un ilk çıkışını yanlışlıkla Star Wars: Bölüm IV - Yeni Bir Umut (1977)'in çıkışından sonra yerleştiriyor.
#19
Bildirildiğine göre ITC, ikinci sezonda en popüler karakter olduğunu kanıtladığı için Catherine Schell'in Maya rolünü üstleneceği bir yan diziyi ciddi olarak değerlendirdi. Onun güzel olduğunu, bir tür muhteşem sınıf yaydığını ve en gülünç diyaloğu mutlak bir inançla okuyabildiğini hissettiler; Martin Landau ve Barbara Bain'in tüm yöntem eğitimlerine rağmen taklit edemedikleri tüm özellikler. Gerry Anderson ve Fred Freiberger aslında Catherine ile bir spin-off hakkında konuştular, ancak görünen o ki iki yapımcı onun menajeriyle aynı fikirde değillerdi, bu yüzden spin-off'un ancak Catherine'in yeni bir menajer tutması durumunda gerçekleşebileceği konusunda ısrar ettiler. Ayrıca Landau ve Bain'in tamamen bir kenara atılması (dizinin en büyük harcamalarından biri) ve dizi üçüncü yıl için yenilenirse Nick Tate ve Schell'in yıldız olması konusunda da konuşuldu (Tony Anholt, tipik olma korkusuyla başka bir sezona dahil olmayı reddedeceğini ima etmişti).
#20
Serinin prodüksiyonu 1973'te başladı ve yapımcılığını Grup Üç (Gerry Anderson, Sylvia Anderson ve Reg Hill) üstlendi, ancak ilk bölüm, üç Amerikan kanalı tarafından da kaçırıldığı için 1975 sonbaharına kadar yayınlanmadı. Dizi yayınlanmaya başladığında Anderson'lar, yayındaki diğer tüm bilimkurgu programlarına duyulan güvensizliğin askıya alınması göz önüne alındığında, dizinin neden bilimsel yanlışlıklar nedeniyle bu kadar ağır bir şekilde eleştirildiğine (buna "science fiction" deniyor, değil mi?) şaşırmışlardı.
#21
Dizinin oyuncuları (ve konuk yıldızlar) Martin Landau'yla çalışmayı kolay buldular, ancak bazıları "very Hollywood"olarak buldukları Barbara Bain konusunda daha az hevesliydi. Bu arada, kayıtlara geçmiş olsun ki, Barbara'nın, o günkü işi bitmiş olsa bile, tabiri caizse kocası hakkında"keep an eye" yapmak için stüdyoda takılıp kalma alışkanlığı vardı.
#22
Ay, 13 Eylül 1999 Pazartesi günü Dünya'nın yörüngesinden fırlatıldı.
#23
Ünlü moda tasarımcısı Rudi Gernreich, Barbara Bain'in (Dr. Helena Russell) arkadaşı olduğu ve "moon city costumes" olarak anılan modelin yaratıcısı olmayı amaçladığı için projeye katıldı. Ancak Sylvia Anderson'a göre fikirlerinin çoğu çok çirkindi, bu yüzden o ve Sanat Yönetmeni Keith Wilson aslında kostümleri tasarladılar - sadece marjinal olarak Gernreich'in orijinal tasarımlarından bazılarını kullandılar; Rudi beyazperdede yer alacak büyük bir isim. Üniformalar zayıf ve formda olmayan bir oyuncu/aktrisin hoşuna gitmiyordu ve bazı oyunculardan bariz nedenlerden dolayı sporcu askıları takmaları isteniyordu.
#24
Kartalların uçuş sırasındaki ürkütücü sesi, rölantide çalışan bir lehim lambası ile bir jet motorunun ses kayıtlarının karışımından üretildi.
#25
Yazar Robert Sellers'a göre iki başrolü idare etmek oldukça zordu. Martin Landau senaryolara müdahale ederek Koenig'in ekran süresinden aslan payını aldığında ısrar ederken, Barbara Bain'in başka açılardan zor olduğu konusunda ısrar etti. Bunun bir örneği, Barbara'nın bir sahnenin gidişatını onaylamadığı zamanlarda sahip olduğu bir alışkanlıktı; sessizce bayanlar tuvaletine gidiyor ve bir süre sonra yapımcılar ipucunu alıp sahneyi yeniden çalışmaya başlıyorlardı.
#26
Maya'nın (Catherine Schell'in) makyajı ikinci sezon ilerledikçe ince bir değişikliğe uğradı. Başlangıçta kahverengi kulakları ve büyük "sideburns"'u vardı. Daha sonraki bölümlerde, bazılarının "dirty" göründüğünü düşündüğü gibi kulakları normal renkte ve favorileri inceltilmiş.
#27
Ay üssünde tek renkli televizyon monitörleri kullanıldı çünkü bunların çekimde kullanılan 35 mm film kameralarıyla senkronize edilmesi çok daha kolaydı. Ay üssünde kullanılan tek renkli monitör, gerçek bir monitör olmayan, post prodüksiyonda yaratılan optik bir efekt olan ana görüntüleme ekranıdır. Bazen Kartalların da renkli ekranları var gibi görünüyordu ama yine bu da bir post prodüksiyon etkisiydi.
#28
Bildirildiğine göre Gerry Anderson ve Sylvia Anderson, Space: 1999'un ilk sezonunun çekimlerinin sonlarına doğru korkunç kavgalar yaşadılar; Zaten sallantılı olan evlilikleri, New York'ta ITC'nin, serinin ikinci sezona devam etmesi durumunda format değişiklikleri talep etmesiyle daha da kötüleşti. Gerry alışkanlık olarak ITC'nin yanında yer aldı, ancak Sylvia serinin mevcut formatından ödün vermeyi reddetti, bu da onun sadece seriden ayrılmakla kalmayıp Gerry'den de ayrılmasına yol açtı; Sylvia'nın duyuruyu birinci sezonun sonundaki "Sarma partisi"sırasında yaptığı bildirildi (bunun üzerine hemen ayrıldılar - 1980'de boşandılar; Sylvia anlaşmada ondan milyonlar aldı). ITC'deki (New York şubesi) yöneticiler dördüncü bölümden bu yana serinin senaryoları üzerinde kontrol sahibi olduklarından (sürekli son dakikada yeniden yazmaya zorlayarak, işi herkes için zorlaştırıyor) serinin ikinci sezonu için bir Amerikalı Senaryo Editörü tutmaya karar verildi. Fred Freiberger bu nedenle getirildi (her ne kadar New York'taki ITC'den Abe Mandell'in onun neden hemen müsait olduğu - daha doğrusu - işsiz olduğu konusunda çekinceleri vardı; hayal kırıklığına uğramış Gerry Anderson şöyle yanıt verdi:"Ulaşılamayan birini bulmamı istiyorsanız, size tam bir liste verebilirim"). Gerry sonuçta Freiberger Yapımcısı oldu, serinin ikinci sezonunun Amerika'da yeniden formatlanmasından uzaklaşmak istedi, kendisine Yönetici Yapımcı unvanını verdi ve diziyi Freiberger'in yönetmesine izin verdi. Farklı raporlara göre ITC Lew Grade başkanı, Senaryo Editörü Freiberger'e Yapımcı olarak ikili rol veriyor. İkinci sezonun fikri üç şey yapmaktı: 1) maliyetleri düşürmek (birinci sezonun İtalya'da başarılı olamayacağını kanıtlayacağı için yatırımcı olarak İtalyan TV şirketi RAI'yi kaybedecekleri için); 2) diziyi Amerikalı izleyiciler için daha dost canlısı hale getirmek; 3) ve diziyi biraz daha eğlenceli ve daha az ciddi hale getirmek için senaryoları "hafifletin" (Sylvia buna en çok karşı çıkıyordu ve ona göre bu, dizinin tüm konseptini mahvederdi).
#29
İtalyan roman serisinde, Profesör Bergman ve bilgisayar uzmanı David Kano'nun (ikisi de 2. Sezonda yoktu) ölümleri farklı bir açıklamaya kavuştu. Profesör Bergman'ın kalbine biyomedikal bir cihaz yerleştirilmişti, Kano'nun beyninde de benzer bir cihaz vardı. 1. Sezon ile 2. Sezon arasında Ay bir kara delikten geçti (1. Sezonda karşılaşılan kara delikten farklı); bu bir şekilde her iki cihazın da arızalanmasına neden oldu ve iki karakterin ölümüne neden oldu. Bu açıklama (ve genel olarak İtalyan romanlaştırmaları, değişiklikleri ve eklenen materyallerle birlikte) kanon olarak kabul edilebilirse, hiçbir zaman açıklığa kavuşturulmamıştır.
#30
Bu dizi çekilmeye başladığında Martin Landau 40'lı yaşlarının ortasındaydı ve seyrelmiş saçlarını gizlemek için bir peruk takıyordu. Her ne kadar iyi entegre edilmiş olsa da, peruk zaman zaman farkedilebiliyordu; genellikle dövüş sahnelerinde, etrafa savrulması nedeniyle hafifçe yerinden çıkabiliyordu. Gerçek saç çizgisi Meteor (1979) filminde görülebilir.
#31
Dizideki erkek konuk yıldızların çoğu, Star Wars film serisindeki kötü adamları oynamaya devam etti. Bunlar arasında Peter Cushing, Sir Christopher Lee, David Prowse, Richard LeParmentier, Michael Culver, Julian Glover ve Michael Sheard yer alıyor. Bu dizinin bir bölümünde konuk oyuncu olarak yer alan (ve dizi boyunca seslendirme çalışması sağlayan) Shane Rimmer, Star Wars: Bölüm IV - Yeni Bir Umut (1977) filminde başlıklarda yer almayan bir rolünü üstlendi ve bu dizide iki farklı rol oynayan Brian Blessed, Star Wars: Bölüm I - The Phantom Menace (1999) filminde CGI karakteri Boss Nass'ı canlandırdı.
#32
Dizi İtalyanlardan büyük destek aldı. Ancak İngiltere, ABD ve Japonlar diziyi beğenirken hedefledikleri pazar olan İtalya'yı bombaladı.
#33
Bölüm yapım sırası: Seri 1*1.) Breakaway (1975). * 2.) Yaşam ve Ölüm Meselesi (1975). * 3.) Kara Güneş (1975). * 4.) Ayın Çevresindeki Halka (1976). * 5.) Dünyaya Bağlı (1975). * 6.) Başka Bir Zaman, Başka Bir Yer (1975). * 7.) Eksik Bağlantı (1976). * 8.) Piri'nin Velisi (1975). * 9.) Hayatın Gücü (1975). * 10.) Alfa Çocuk (1975). * 11.) Son Gün Batımı (1976). * 12.) Voyager'ın Dönüşü (1975). * 13.) Çarpışma Kursu (1975). * 14.) Ölümün Diğer Hakimiyeti (1975). * 15.) Tam Çember (1975). * 16.) Sonsuzluğun Sonu (1975). * 17.) Savaş Oyunları (1975). * 18.) Sorunlu Ruh (1976). * 19.) Uzay Beyin (1976). * 20.) Cehennem Makinesi (1976). * 21.) Dragon'un Alanı (1975). * 22.) Darian'ların Misyonu (1975). * 23.) Arkadia'nın Ahit'i (1975). * 24.) Son Düşman (1976). Seri 2 * 25.) Metamorf (1976). * 26.) Sürgünler (1976). * 27.) İnsanlığın Bir Anı (1976). * 28.) Parıldayan Her Şey (1976). * 29.) Nereye Yolculuk (1976). * 30.) Taybor (1976). * 31.) Beyin Brian (1976). * 32 ve 33 (birlikte çekildi) The Mark of Archanon (1976) ve The Rules of Luton (1976). * 34.) Yeni Adem Yeni Arife (1976). * 35 ve 36 (birlikte çekildi) AB Chrysalis (1976) ve Ayın Yeraltı Mezarları (1976). * 37.) Yıkımın Tohumu (1976). * 38.) Beta Bulutu (1976). * 39 ve 40 (birlikte çekildi) A Matter of Balance (1976) ve Space Warp (1976). * 41 ve 42 (birlikte çekildi) The Bringers of Wonder: Bölüm 1 (1977) ve The Bringers of Wonder: Part 2 (1977). * 43.) Lambda Faktörü (1976). * 44.) Seans Hayaleti (1977). * 45 ve 46 (birlikte çekildi) Dorzak (1977) ve Şeytan Gezegeni (1977). * 47.) Bağışıklık Sendromu (1977). * 48.) Dorconlar (1977).
#34
Önerilen üçüncü sezon için hiçbir zaman prodüksiyona girmeyen yeni bir tema melodisi yazıldı ve kaydedildi. Derek Wadsworth tarafından kaleme alınan bu tema müziğini YouTube'da bulabilirsiniz.
#35
ITC Başkanı Lew Grade, Space: 1999'un ikinci sezonunu onaylama konusunda isteksizdi ve yeni sezonun birinci sezonun ayak izlerini takip etmesi halinde başarılı olmayacağı konusunda ısrar etti. Bunun üzerine Gerry Anderson, Grade'i Maya karakteriyle (yeni yapımcı Fred Freiberger'in yarattığı) tanıştırdı ve bunun ABD TV izleyicilerinin diziye daha fazla ilgi göstermesi gerektiğini iddia etti. Freiberger, Profesör Victor Bergman'ı Maya'yla (sonunda Catherine Schell tarafından canlandırılan) değiştirmek istedi; böylece dizi, onu bir başkalaşım haline getirerek (gençlere hitap edecek şekilde) daha aksiyon odaklı hale geldi ve karakterine son derece çapkın bir doğa vererek dizinin daha yaşlı erkek izleyicilerinin ilgisini çekti. Lew Grade, yeni karakterin gücüne dayanarak ikinci sezonun yapımına onay verdi.
#36
Dizinin daha büyük çocuklara sunulduğu ve Cumartesi öğle yemeklerinde ITV ağında gösterildiği Birleşik Krallık'ta makul bir başarı olarak değerlendirildi, Britanya'da mevcut olan diziyle bağlantılı çok büyük miktarda bağlantılı ürün vardı. Şekerlemeler, buzlu şekerler (Amerika'da lolipoplar), sakız kartları, Eagle uzay gemilerinin döküm metal oyuncakları, romanlar ve çocuklara yönelik 'Look-In'çizgi romanındaki sıradan bir çizgi roman, hepsi bu ülkede serinin profilinin yükselmesine yardımcı oldu.
#37
Bu serideki stajyer model yapımcılarından biri Tim Staffell'dı. Staffell, 1960'ların sonlarında küçük rock grubu 'Smile'ın kurucu üyelerinden biriydi. 1970 yılında gruptan ayrıldı ve yerine grubun adını Queen olarak değiştiren Freddie Mercury geldi. Bu, Bohemian Rhapsody (2018) filminde çok kısaca anlatılmıştır.
#38
Amerikalı yönetmen Lee H. Katzin, daha önce ABD'de Martin Landau ve Barbara Bain gibi yıldızlarla çalışma deneyimine sahip olduğu için kadroya dahil edilmişti. Tanıdık bir yönetmene sahip olmanın, ABD dışında çekilen yeni bir diziye daha hızlı alışmalarına yardımcı olacağı düşünülüyordu. Ancak Katzin titiz ve telaşlı bir yönetmen olduğunu kanıtladı ve her birini yönetmesi neredeyse bir ay sürdüğü için ilk iki bölümünü yönettikten sonra kovuldu. Yapımcı Gerry Anderson, Katzin'in ürettiği yönetmenlik ve görsellerin kalitesinden etkilenirken, bütçeyi ve çekim programını o kadar aştı ki, çok yavaş çalıştığı hissedildi. Charles Crichton, David Tomblin, Val Guest ve Ray Austin gibi sonradan getirilen yönetmenlerin tümü, İngiliz TV ve film endüstrisinde hızlı bir şekilde (her bölümün on ila on iki günlük bir çekim programı vardı) ve bütçe dahilinde çalışma deneyimine sahipti. Katzin'in katılımının olumlu bir yönü, serinin orijinal oyuncu kadrosuna yardımcı olması ve Nick Tate'in serinin müdavimi haline gelmesinden büyük ölçüde sorumlu olmasıydı; kendisi, başlangıçta Carter adlı bir "disposable" Eagle pilotunu oynamak üzere işe alındı (yerini Collins rolünde Eric Carte aldı) Breakaway (1975).
#39
Pilot bölüm Breakaway'in (1975) çekimleri Aralık 1973'te Pinewood stüdyolarında başladı.
#40
1. sezondaki üniformalarla ilgili iki ilginç detay. Birincisi, Koenig'in Komutan üniforması, siyah sol koluna ek olarak, eşleşen (siyah) yakası ve sağ kolunda şerit bulunan tek üniformadır. İkincisi, Prof. Bergman, bir bölümdeki (bilim, teknik, tıp vb.) yerini belirten renkli bir kola sahip olmayan tek kişidir; bu da onun üs komuta yapısında benzersiz ve tanımlanmamış bir konuma sahip olduğunu düşündürmektedir.
#41
2. Sezonun birçok bölümü bir sonsöz olmadan aniden sona eriyor. Örneğin, karakterlerin çerçevenin dışına çıktığı ve başlık sekansının sona erdiği bir bölüm olacak.
#42
Britanya'da, ikinci sezon iki yıl boyunca yayınlandı; bir kısmı 1976-77 sonbahar/kış aylarında gösterildi, ardından Ağustos 1977'ye kadar bir sezon tatili yapıldı ve yeni bölümler sonbahara doğru yayınlandı. Diziyi bitiren ilk ITV bölgesi, Kasım 1977'de son bölümü (The Dorcons (1977)) yayınlayan LWT (Londra) idi. Bazı ITV bölgeleri diziyi 1978'e kadar sonuçlandırmadı ve bir bölge (HTV Galler) 1984'e kadar son bölümleri göstermedi.
#43
Orijinal patlamadan bu yana geçen gün sayısı, Helena'nın ikinci seri boyunca açılış kayıtlarında üç yüz ila üç bin artı arasında çılgınca değişiyor (Dragon's Domain (1975) bölümündeki raporu, bunun onların Dünya'dan uzakta 877. günü olduğunu, ardından ikinci sezonun 342. gününden başladığını belirtiyor). Her iki sezonun da çalışma emirleri üretim emirlerinden farklıydı, bu da Helena'nın Dünya'yı terk etmesinden bu yana rapor edilen gün sayısının üç yüz ila üç binden fazla gün arasında olmasıyla sonuçlandı. (Not: İkinci Yıl bölümlerinin ilerleyen tarihlerinde Barbara Bain'in dublajını yapmak için henüz çok geç değil).
#44
Robert Culp ve Katharine Ross, dizinin ortak yaratıcısı Sylvia Anderson'ın başroller için tercihleriydi. O ve daha sonra kocası Gerry Anderson onlarla görüştü, ancak Culp yazma ve yönetmenliğe geçici bir ilginin ötesinde bir ilgi gösterdiğinde Gerry bunun işe yaramayacağına karar verdi. Ancak Sylvia ikisinin de dizide rol almasını çok istiyordu. Ancak daha yüksek güçler Martin Landau ve Barbara Bain'i lider olarak belirledi. Gerry, anlaşmayı tatlandırmak için çifte İngiltere'de yaşarken özel kullanımları için bir Rolls Royce ve şoför sağlamayı teklif etti.
#45
Teresa Graves (Get Christie Love! (1974) dizisinin yıldızı) yapımcı Fred Freiberger'in Maya rolü için ilk tercihiydi (bu muhtemelen işe yaramazdı çünkü dini onun herhangi bir şiddet tasvirine katılmasını engelliyordu), şarkıcı/kadın oyuncu Brenda Arnau (Live and Let Die'da (1973) yer aldı) Yapımcı Gerry Anderson'ın ilk tercihiydi; ikisi de siyah kadın oyuncu. Bununla birlikte, New York'taki ITC yöneticileri - Abe Mandell liderliğinde - serinin üçüncü başrolü olarak siyahi bir aktrisin seçilmesi konusunda endişeliydi, bu yüzden seçmeler (Barbara Bain'in katıldığı, fiziksel rekabeti sağlayacak bir aktrisin seçilmediğinden emin olunan) Catherine Schell'in işe alınmasına yol açtı; Catherine Schell, Piri'nin Gardiyanı (1975) bölümünde uzaylı bir android olarak konuk oyuncu olarak yer almıştı - ITC'nin New York'ta Maya'yı oynamaya başlamak için ilk tercihi olan (bir yıl önce yakın tarihli bir ITC yapımı olan Pembe Panterin Dönüşü (1975) filmindeki etkileyici performans).
#46
Dizinin orijinal yayını sırasında, İngiliz televizyon şirketi ATV (kısmen Lew Grade'e ait), ilk sezon bölümlerinin çekimlerini içeren 66 balonlu sakız kartı serisini yayınladı; kartların arkaları, fırlatma rampası üzerinde uçan bir Kartal'ın yakın çekiminden oluşan bir bulmaca oluşturuyordu.
#47
Birinci Sezonda, başlıklarda yer almayan birçok oyuncu, konuşulmayan rollerde yer aldı. Ancak Suzanne Roquette'in canlandırdığı Tanya Aleksandr, 22 maçta birçok kez sahneye çıktı ancak yine de şampiyonluklarda yer alamadı.
#48
Zamanın yüksek profilli dizisi olmasına rağmen dizi 1980'lerde televizyonda nadiren yeniden yayınlandı. Bunun nedeni, hak sahiplerinin, televizyon yayıncılarının ödemek istemediği oldukça yüksek bir tekrar ücreti talep etmesiydi. Gösterinin tamamı ev medyasında yayınlanıncaya kadar (önce VHS ve on yıl sonra DVD), yayın hakları için istenen fiyat kabul edilebilir bir seviyeye düştü.
#49
İlk sezonun tüm İtalyan erkek konuk yıldızlarının seslendirmesi Robert Rietty tarafından yapıldı.
#50
Ana Görev'deki masaların üzerindeki beyaz "goose-neck" lambalar, Drax'in Moonraker'daki (1979) uzay istasyonunda bir görünüm oluşturuyor.
#51
Her ne kadar dizi ABD'de yapımcıların umduğu kadar başarılı olmasa da (bir sorun, nadir durumlar dışında dizinin prime time'da gösterilmemesi, bölümlerin düzenlenmesine neden olması; bazı istasyonların her bölümden altı dakikaya kadar çıkarması, bazen izleyiciler için anlaşılmaz hale getirerek onları diziye kapatmasıydı), yine de Birleşik Krallık'ta (bazı raporlar bunun tam tersi olduğunu belirtse de) ve diğer birçok ülkede kesin bir başarıydı. Dizi benzersiz bir konumdaydı; ABD bunu bir İngiliz programı olarak değerlendirdi, ancak İngilizler bunu bir Amerikan yapımı (aslında ülkesi olmayan bir dizi) olarak değerlendirdi. Britanya'da dizi kasvetli bir tanıtım yaptı ve Anderson'ların önceki süper marionasyon şovlarıyla benzer zaman aralıkları verildi (aynı zamanda çoğu insan uyurken gece geç saatlerde yayınlanıyor). Britanya'da şekerlemeler, buzlu şekerler, çizgi romanlar ve (Dinky tarafından yapılmış) oyuncaklar da dahil olmak üzere bir dizi bağlantıdan oluşan ticari ürünler oldukça iyi satıldı. Yeni durumdaki Dinky oyuncakları artık önemli miktarda para değerinde.
#52
Ünlü bilim kurgu yazarı Isaac Asimov, "Breakaway"'ın New York'taki galasını izledikten kısa bir süre sonra, 28 Eylül 1975'te New York Times'ın ön sayfasında başlayan uzun bir makale kaleme aldı; burada bölümü eleştirdi ve serinin bilimsel doğruluğuna yönelik bazı büyük şikayetleri dile getirdi. Örneğin Ay'ı yörüngesinden çıkaracak kadar güçlü bir patlamanın onu yok edeceğini açıkladı. Ancak Asimov, serinin yapım tasarımının yanı sıra astronotların ay yüzeyindeki gerçekçi ağırlıksız hareketlerini de övdü. Ancak bilimkurgu gazetecileri (ve genel olarak basın), Asimov'un makalesinin gerçekte olduğundan çok daha olumsuz olduğunu ortaya koydu.
#53
Gerry Anderson, televizyonda rastlasa bile eski programlarından hiçbirini asla izlemediğini söylüyor.
#54
ABD'de, birinci sezon başlangıçta baştan sona gösterildi, ancak ikinci sezon, arada tekrarlanan bölümlerle birlikte tek seferde parçalar halinde gösterildi (bu, 1990'lardan bu yana neredeyse televizyon yayın normu haline geldi).
#55
İlk dizi boyunca Martin Landau ve Barbara Bain bazen gece geç saatlere kadar oturup senaryolarla ilgili sorunları çözmeye çalıştılar. Zorlukların bir kısmı, her senaryoyla ilgili sürekli olarak son dakika değişiklikleri talep eden bildirimler gönderen New York'taki ITC'den kaynaklandı. Diğer durumlar, İngiliz yazarların görünüşte Amerikan televizyonunun yöntemlerine aşina olmamalarından kaynaklandı; burada izleyicinin ilgisini reklam arasına (özellikle yarım saatte) devam ettirmek için her perdeyi bir tür heyecan verici olayla bitirmek gelenekseldir. Landau ve Bain bazı senaryoları buna uyum sağlayacak şekilde yeniden düzenlemeye çalışacaktı. İkinci Sezonda bu gerekli değildi, çünkü Amerikan televizyonunun işleyişinde oldukça deneyimli olan Fred Freiberger bunu kendisi yapacaktı; ve artık senaryolardan bir Amerikalı sorumlu olduğu için ITC'den artık bildirim gönderilmedi (Freiberger, İngiliz yazarların konseptler açısından Amerikalı meslektaşlarından çok daha önde olduklarını, ancak yapı konusunda daha az iyi olduklarını gözlemledi). Ancak Freiberger'le birlikte oyuncular, Freddie'nin senaryolarla ilgili olarak oyuncuların önerilerini inatla reddetmesi gibi yeni sorunlarla uğraşmak zorunda kaldı.
#56
Ay Dünya'dan ayrıldığında Alfa'da kaç Kartal olduğu hiçbir zaman sunulmaz, ancak 28'den büyük bir Kartal sayısına hiçbir zaman atıfta bulunulmaz. İki sezon (48 bölüm) boyunca, 20 Kartal yok edildi veya Ay'dan uzağa terk edildi ve altısının, onarılamaz olabilecek ciddi hasara uğrayarak düştüğü gösterildi. Ancak son bölümün sonunda hâlâ onların tüm ihtiyaçlarını karşılayabilecek çok sayıda Kartal var gibi görünüyor. (Not: Görünüşe göre Alpha'nın departmanlarından biri, Kartal filosunu yenileyen bir kurtarma ve yenileme operasyonu olarak işlev görüyor. Bir gemi kaybolduğunda - özellikle Eagle One birkaç kez yok edilmiş veya terk edilmişse - onun yerine daha yüksek numaralı bir Kartal yeniden numaralandırılır).
#57
Birinci sezonun ilk birkaç bölümünde, Alan Carter (Nick Tate'in canlandırdığı) bazen Komutan John Koenig'e (Martin Landau'nun canlandırdığı) karşı isyankar davrandı, ancak kısa süre sonra ona sadık kaldı (Mising Link (1976) bölümünde gösterildiği gibi), bu, sadece Komutan ve ast olmanın aksine ikisi arasında bir dostluğun geliştiğini gösteriyor (gerçi Carter ona aslında "John" demeye ikinci sezondan önce başlamamıştı). Bununla birlikte, ilk sezonun bölümlerinin yayın sırası çılgınca birbirine karıştığı için Carter, Komutan'a karşı sadık olmakla çatışmacı olmak arasında gidip geliyordu.
#58
Araştırmalar, Gerry Anderson'ın, aksiyonun çoğunluğunun Dünya'da gerçekleştiği önceki UFO (1970) serisinin bölümlerinin en zayıf reytingleri aldığını göstermişti. Bu yüzden New York'taki ITC'nin başkanı Abe Mandell, aşırıya kaçarak Gerry Anderson'a bu yeni dizinin hiçbir koşulda Dünya'da geçmeyeceği konusunda ısrar etti.
#59
Sylvia Anderson, Martin Landau ve Barbara Bain'in rol almasına şiddetle karşıydı ve o zamanki kocası Gerry Anderson'a, Robert Culp'u ve başka bir oyuncuyu tercih edeceğini söylemişti. Ancak diziyi finanse eden Lew Grade, dizinin ABD ağlarına satılmasına yardımcı olacak daha büyük isimleri düşündükleri için Landau ve Bain'i istedi.
#60
Alfanlar ve çalışma bölümleri, sol kollarına takılan bir renk koduyla tanımlanır: * siyah (kömür grisi): Komuta * "flame": Dahili sistemleri/harici operasyonları denetleyen Ana Görev/Komuta Merkezi personeli * beyaz: Tıbbi * sarı: Servis, Ay üssü ortamı için temel çalışma sorumluluğu * turuncu: Keşif * "rust": Teknik * mor: Güvenlik * renk yok: fazladan personel (örn. Profesör Bergman ve Komiser Simmonds).
#61
Tony Verdeschi İtalya'nın Floransa kentinde doğdu. Bu, Bağışıklık Sendromu'nda (1977)(#2.23) ortaya çıkar. Ancak oyuncu Tony Anholt'un İngiliz olduğu (aslında İngiliz-Hollandalı) olduğu açıkça görülüyor.
#62
Devil's Planet (1977)(#2.22), Star Wars: Bölüm IV - Yeni Bir Umut (1977) filminin galasından önce yayınlanan son bölümdü. Daha sonra ilk yayınlanan The Immunity Syndrome (1977)(#2.23) oldu.
#63
Tony Anholt'un karakteri Tony Verdeschi'nin adı, The Metamorph (1976) filminin çekimleri başlamadan sadece iki gün öncesine kadar Simon Hays idi.
#64
1992 yılında, Sci-Fi Channel'ın (çoğunlukla ABD ağında görülen) ilk gösterimi için yapılan Amerikan TV reklamlarında, yalnızca bu diziden çeşitli kliplerden oluşan hızlı görüntüler sunuldu.
#65
Yürütücü yapımcı Gerry Anderson'ın UFO'sunun (1970) bölümlerinde görüldükten sonra bu dizinin bölümlerinde birçok oyuncu yer aldı. Bunlar arasında Shane Rimmer, Drewe Henley, Philip Madoc, Douglas Wilmer, Alan Harris, Barry Stokes, Patrick Mower, Godfrey James, Bob Sherman, Anouska Hempel, Stuart Damon, Susan Jameson, Maxwell Craig ve Stuart Wilson yer alıyor.
#66
Bu dizinin galasına birkaç hafta kala Barbara Bain, Dinah! Adlı talk show'a çıktı. (1974) ve (Martin Landau ile birlikte) yeni diziyi tanıtmak için The Mike Douglas Show (1961) ve ardından talk şovun ilk çıkışından kısa bir süre sonra Good Morning America (1975).
#67
Çoğu modern diziden farklı olarak bu dizinin bölümleri için kesin bir sıralama yoktur. Çoğu DVD, Blu-Ray ve akış kaynağı, bölümleri üretim sırasına göre sunarken IMDb, Birleşik Krallık'taki ilk yayın sırasını kullanır. Diğer ortak yayıncılar, pilot bölüm (Breakaway (1975)) ilk önce gösterildiği sürece kendi dizilerini seçmekte özgürdü.
#68
Prentis Hancock (Paul Morrow) ve Clifton Jones (David Kano), 2025'te beş gün arayla vefat etti.
#69
Bu serinin birinci sezonunun Özel Efekt Görüntü Yönetmeni, geçmiş Gerry Anderson şovları (UFO (1970) dahil) dahil olmak üzere birçok dizi ve filmde Derek Meddings ile birlikte çalışan Harry Oakes'du. Kapsamlı film çalışmaları arasında Flash Gordon (1980) ve ilk üç Christopher Reeve "Superman" filmi (Superman (1978), Superman II (1980) ve Superman III (1983)) vardı. Brian Johnson, 1960'larda Gerry Anderson için çalışmaya başladığında Meddings'in asistanıydı.
#70
Kartallarda gerçek bir hava kilidi bulunmadığından, yolcu modülünü işgal eden bir mürettebat varsa, uzaydayken bir veya daha fazla kişinin gemiden geçici olarak çıkmasını gerektiren bir acil durum ortaya çıkması durumunda hepsinin Komuta modülüne sığması gerekecek gibi görünüyor.
#71
1978 ile 1982 arasında ITC dört Space: 1999 derleme filmi yayınladı (hiçbirinin başlığında "1999" yok); Destination Moonbase-Alpha (1978) (The Bringers of Wonder: Part 1 (1977) ve The Bringers of Wonder: Part 2 (1977)), Alien Attack (1976) (Breakaway (1975) ve War Games (1975)), Journey Through the Black Sun (1982) (Collision Course (1975) ve Black Sun (1975)) ve Kozmik Prenses (1982) (Metamorf (1976) ve Space Warp (1976)). 1980'lerin başında, bu sekiz bölüm dizinin yayın paketinden çıkarıldı ve bu da istasyonların diziyi yayınlamasını zorlaştırdı; önemli bölümler kullanılamıyor. Buna ek olarak, telif ücretlerinin artan maliyetleri, dizinin o zamandan beri televizyonda nadiren gösterilmesine neden oldu, ancak Sci-Fi Channel 1992'de dizinin yayın haklarını satın aldığında, diziyi 1990'lar boyunca birkaç kez yayınladı (yoğun şekilde düzenlenmiş olmasına rağmen).
#72
Francesca Annis, Maya rolü için seçmelere katılan kırk kadın oyuncu arasındaydı.
#73
CBS başlangıçta diziyi kendi ağında yayınlamayı planladı. Ancak ağ yöneticileri, programlarına İngiliz yapımı şovu eklemek yerine ağ yapımı bir bilim kurgu dizisini yayınlamaya karar verdi; kısa ömürlü Maymunlar Gezegeni (1974).
#74
CBS'nin ilk ilgisinin nedeni, [UFO (1970)] Amerika'da yayınlanırken, New York ve Los Angeles'taki bağlı kuruluşların diziyi Cumartesi akşamları yayınlaması ve dizinin, ağın güçlü Cumartesi gecesi kadrosuna bir giriş olarak kullanılması nedeniyle güçlü reytingler almasıydı.
#75
Fransa'nın Kanada'nın Quebec eyaletinde, Fransızca TV istasyonlarında yayınlanan diziye Cosmos:1999 adı verildi ve Maine eyaletindeki Kablo paketlerine dahil edildi.
#76
Bu dizi, video kasete kaydedilen çağdaş TV dizilerinin çoğunun aksine, 35 mm filmle çekildi ve kurgulandı. Bu, dizinin o dönemde çeşitli video kodlama sistemleri kullanılarak birden fazla ülkede yayınlanmak üzere kolayca videoya aktarılmasına olanak sağlamak için yapılmış gibi görünüyor. Bununla birlikte, modern fayda, serinin 1970'lerin videolarının izin verdiğinden çok daha yüksek çözünürlükte çekilmiş olması nedeniyle, Blu-Ray ve akışta HD video yayınlarının (yükseltilmemiş gerçek HD) mümkün olmasıdır. Üstelik özel efektler 50 yıllık bir diziye göre oldukça iyi dayanmış.
#77
Asıl amaç çoğu hikayede ünlü bir konuk yıldızın yer almasıydı. Ancak 1. serinin çekimleri ilerledikçe bunun mali açıdan sürdürülebilir olmadığı ve yalnızca ara sıra kullanıldığı ortaya çıktı. Fred Freiburger, 2. seride de aynısını yapmayı düşünmüştü ve Roddy McDowall, Peter Ustinov, David Niven ve Dyan Cannon gibi yıldızlara konuk yıldız olarak ciddi bir şekilde düşünülürken, bütçe kaygıları sonuçta bunun gerçekleşmesini engelledi.
#78
Hiçbir zaman büyük su kütlelerine sahip gezegenlerin gösterilmemesinin nedeni, Özel Efekt süpervizörü Brian Johnson'ın, minyatür su efektlerinin neredeyse gerçek boyutlar dışında ikna edici görünmesinin son derece zor olduğunu iddia etmesidir. Johnson'a göre su dalgalarının büyüklüğü ve havada hareket eden büyütülmüş su damlacıkları etkileri bozuyor.
#79
Com Lock cihazı için Panasonic TR-001 mini TV'nin dahili bileşenleri kullanıldı.
#80
Bu serinin ABD'de yayınlanan ilk videosu, dört derleme filmden üçünün VHS kopyalarıydı. CBS-Fox, 1983'te Destination Moonbase-Alpha'yı (1978) (The Bringers of Wonder: Part 1 (1977) ve The Bringers of Wonder: Part 2 (1977)) piyasaya sürdü. Daha sonra 1986'da USA Home Video (International Video Entertainment/IVE), Alien Attack (1976) (Breakaway (1975) ve War Games (1975) ve Journey Through the Black Sun'ı piyasaya sürdü. (1982) (Collision Course (1975) ve Black Sun (1975)). Her iki ABD VHS paketi de Sybil Danning'in müstehcen tanıtımlarını içeriyordu ve her ikisi de daha sonra Danning'in tartışmalı gösterileri ve videonun genel olarak düşük kalitesi karşısında dehşete düşen Martin Landau ve Barbara Bain'in lobi faaliyetleri nedeniyle dağıtımdan kaldırıldı. Domain (1975)) 1990'da J-2 Communications tarafından, daha sonra kataloğun tamamı (derleme filmlerinde yapılan ve daha sonra başka şirketlerin sahibi olduğu sekiz bölüm hariç) 1991'de Image Entertainment tarafından. Ayrıca 1991'de dört bölümden oluşan tek VHS sürümleri (Voyager's Return (1975), Matter of Life and Death (1975), Earthbound (1975) ve Guardian of Piri (1975)) J-2 Communications (National Lampoon'u satın alan ve ITC mülklerini dağıtan) tarafından J-2, Space: 1999'un 26 bölümünü yayınlamayı planlamıştı, ancak ITC ile olan sözleşmeleri PolyGram tarafından satın alınmıştı. Bir sonraki video yayını, 1997'de Columbia House "Collector's Edition" VHS kasetleri aracılığıyla yapıldı ve her sezondan on bölüm (mükemmel video kalitesinden daha düşük) olan on adet 2 bölümlük kaset sunuyordu. Space: 1999'un ilk düzgün sürümü 2001 yılında A&E tarafından geldi; tüm seri aynı anda DVD olarak ve ilk on iki bölümü VHS'de yayınlandı. Bu koleksiyon bonus materyali içeren ilk koleksiyondu. A&E bunu, bol miktarda bonus materyal içeren, Blu-Ray'deki birinci sezonun 2010 sürümüyle takip etti. Nihayet 2019'da, Shout Factory! Bonus materyal içeren tüm seriyi Blu-Ray olarak yayınladı (bazıları yepyeni, bazıları daha önce yayınlanmış).
#81
Brian Johnson Eagles'ı tasarladı ancak orijinal modeller "Space Models" adlı bir şirket tarafından üretildi. Ayrıca setler için çeşitli bilgisayar panellerinin yanı sıra seride yer alan ilk uzaylı gemisi (üretim sırasında) inşa ettiler: Earthbound'daki (1975) Kaldorean gemisi. Martin Bower, seride görülen modellerin geri kalanını, bazen özel efekt başkanları Brian Johnson ve Nick Allder ile birlikte çalışarak yarattı. Bower, UFO (1970) dahil olmak üzere Space: 1999'dan önce ve sonra Gerry Anderson'ın ürettiği diğer birçok serinin yanı sıra diğer çeşitli İngiliz bilimkurgu serileri için modeller yaratmıştı. Film çalışmaları arasında Alien (1979), Flash Gordon (1980) ve Outland (1981) gibi filmler için minyatürlerin yaratılması yer alıyordu.
#82
Maya'nın 2. Sezon ana kadrosunda taklit ettiği tek karakter, "The Exiles"'in ikinci bölümünde yer alan Helena'dır. Ancak Maya'nın Alfanları ilk kez izlediği "The Metamorph"'taki giriş sahnesinde bir portakal ağacına, gümüşi bir ağaca ve Komutan Koenig'e dönüşme yer alıyordu. Televizyonda yayınlanan bölümde tüm bunlardan yalnızca Komutan olmasının başlangıcı hayatta kaldı.
#83
1978'den başlayarak, çoğunlukla ABD, İngiltere, İtalya ve Fransa'da gerçekleşen, oyuncu kadrosunun ve ekibin çeşitli üyelerinin yer aldığı düzinelerce Space: 1999 hayran toplantısı oldukça düzenli olarak gerçekleşti. En sonuncusu 2023 baharında Calgary'de Nick Tate ve Yasuko Nagazumi'nin katılımıyla gerçekleşti ve ardından Haziran ayında Louisville, Kentucky'de Tate'in de katılımıyla gerçekleşti. Eylül 2021'de yapılması planlanan kongre, Kovid salgını nedeniyle 2024 yılına ertelendi ve bu kongre, 50. yıl dönümü etkinliği olarak kutlanan ve oldukça başarılı bir etkinlik haline geldi.
#84
Nick Tate, Avustralya'daki evinden İngiltere'yi tekrar ziyaret ettikten sadece birkaç gün sonra yapılan seçmelerde yapım ekibini o kadar etkiledi ki, karanlık Latin cazibesine sahip Baş Kartal Pilotu Carlo Catani, Sidney doğumlu Alan Carter olarak yeniden düzenlendi.
#85
2 bölümden kurgulanan 4 Space:1999 filmiyle The Bringers of Wonder, 2 bölümlük tek bölümdür.
#86
Prentis Hancock Birinci Yılda rol alacak Tony Anholt İkinci Yılda rol alacak 'The Protectors'da'wam'adlı 2 ortakta birlikte yer aldılar.