Treehouse of Horror II (1992) ve Treehouse of Horror X (1999), ilk kez gerçekten 31 Ekim'de yayınlanan yegâne Cadılar Bayramı bölümleri.
Springfield İlkokulu başkanlığını kazandığı bölümde Lisa, e-posta adresini "smart girl six three underscore backslash at Yahoo dot com" diye okuyarak verir; yani smartgirl63_\@yahoo.com.
Dizinin zaman çizgisi esnek, ama Simpson ailesi yayın boyunca yine de biraz yaşlandı. Homer ile Marge yaşıt: İlk bölümlerde 34, dördüncü sezonda 36, sekizinci sezonda 38/39, 18. sezonda 40 yaşındalar. Bart dizinin başında dokuz yaşındaydı; Radio Bart (1992) bölümünde ona, Bart's Birthday (2024) bölümünde on bire bastı. Lisa başta yedi yaşındaydı; Stark Raving Dad (1991) bölümünde sekiz, Treehouse of Horror XXXI (2020) bölümünde ise (kanon dışı) dokuz yaşına girdi. Maggie de Lady Bouvier's Lover (1994) bölümünde bir yaşını doldurdu.
Yedinci sezonun on altıncı bölümü "Lisa the Iconoclast"a konuk olan Donald Sutherland, The Day of the Locust (1975) filminde Homer Simpson adlı bir karakteri oynamıştı.
BART, San Francisco bölgesinin raylı toplu taşıma sistemi Bay Area Rapid Transit'in kısaltmasıdır. Mike Johansen bir keresinde şaka yollu, BART barlara gitmek için kullanışlı olduğuna göre çok içenleri eve götürecek bir HOMER hattına da ihtiyaç olduğunu söylemişti.
Hans Moleman'ın sayısız ölümü: / / * Homer onu yoldan çıkarır, uçurumdan uçar. / / * Otto, AMC Gremlin marka arabasını yoldan çıkarır; araba bir ağaca çarpmadan durur ama yine de patlar. / / * Kalın gözlükleri büyüteç işlevi görür ve onu tutuşturur. / / * Homer son yemeğini yedikten sonra Springfield'da idam edilir. / / * Burns, eterin etkisiyle gördüğü halüsinasyonda onu Lucky Charms cücesi sanıp kafasını deler. / / * Marge Movementarian'lardan kaçarken kaçışı önleyen küre onu yutar. / / * Homer'ı zehirlemek için hazırlanmış patlayıcı eklerle havaya uçar. / / * Hapishanede Homer onu bir kitapla bayıltır (muhtemelen ölür). / / * Fransızlar Springfield'a nötron bombası atar; Hans da büyük olasılıkla herkesle birlikte ölür. / / * Huzurevinde yaşlılar için gösterilen Gone with the Wind (1939) hakkında yorum yapınca serseriler onu götürür (ve muhtemelen öldürür). / / * Bir kuş cennetindeki telefon kulübesinde mahsur kalır (sahne The Birds (1963) filminin parodisine dönüşür). Ölümünü görmeyiz, ama The Birds (1963) filmini izlediyseniz akıbetini tahmin edersiniz. / / * On ikinci sezonun yirmi birinci bölümü "Simpsons Tall Tales"ta bataklıkta boğulur. / / * On üçüncü sezonun ikinci bölümü "The Parent Rap"in sonunda Homer yanlışlıkla onu ezer. / / * İkinci sezonun üçüncü bölümü "Treehouse of Horror"da Ned, Moleman'ın ölümünü önceden görüp onu kurtarır, ama sonra onu içi timsah dolu bir rögara düşürür.
Dizi gevşek ve tutarsız bir sürekliliğe sahiptir; örneğin Krusty the Clown bir bölümde okuyabilirken başka bir bölümde okuyamaz. Yapımcı Selman, çelişkili geri dönüşler için 'hepsi bir şekilde hayali dünyalarında gerçekleşti' demiştir.
Bart'ın sesi Nancy Cartwright, ilk olarak Bart'ın sesiyle Lisa'nın sesini denedi.
Kanal hunilerinin dikkatini çekmek için ana karakterlere sarı renk verildi.
Senaryolarda Homer'ın "D'oh"'u "(ANNOYED GRUNT)", Marge'ın onaylamayan mırıltısı "(FRUSTRATED MURMUR)"ve Profesör Frink'in mırıldanmaları"(FRINK NOISE)" olarak yazılmıştır.
Bart'ın Moe'ya yaptığı isimsiz şaka çağrıları, şiddetli mizacıyla ünlü New Jersey'li bir barmen olan Louis "Red"Deutsch'a yapılan gerçek şaka çağrılarının kasetleri olan"The Tube Bar Recordings"'ten ilham aldı (şakacılar John Elmo ve Jim Davidson, bir gün ona şaka yapma fikrini, barının önünden geçerken, onun müşterilerinden birini yeterince hızlı içmediği için dövdüğünü gördüklerinde buldular). Louis "Red" Deutsch, şaka çağrılarına mutlaka küfür, taciz ve tehditlerle karşılık veriyordu. Bart'ın şaka çağrıları ilk sezonlardan sonra azaldı çünkü yazarlar yenilerini bulmakta zorlanıyordu. Aynı şaka Porky'nin (1981) filminde de kullanıldı.
Dr. Nick, Elvis Presley'in ölümünden sonra Elvis'in reçeteli ilaçlara olan büyük iştahını karşılamak için binlerce doz narkotik yazmakla suçlanan George "Dr. Nick" Nichopoulos'un adını almıştır.
Bart'ın saçı, tarandığı zamanlar dışında her zaman dokuz noktadan oluşur.
Lionel Hutz, hukuk diplomasını Princeton'dan aldığını söylüyor. Ivy League okullarının çoğu hukuk diploması sunsa da Princeton bunu yapmıyor, bu da onun sahtekar olduğunun doğrulanmasına yardımcı oluyor.
Bir bölümde, Simpsonlar'dan Bay Burns'e gönderilen bir mektup, Simpsonlar'ın yaşadığı eyaleti göstermiyor ancak Bay Burns'ün Springfield, New Jersey'de yaşadığı yazıyor.
Açılış başlık dizisinde, Maggie "scanned"olduğunda kasa 847,63 doları gösteriyor (bu rakam o dönemde yapılan (Matt Groening tarafından bulunan) bir anketten alınmıştır ve bunun yeni doğmuş bir bebek, yiyecek, kıyafet, sağlık vb. Bakımının ortalama aylık maliyeti olduğunu söylemiştir). Ancak The Simpsons 138. Muhteşem Bölüm'de (Troy McClure tarafından sunulan), jenerik duraklatılır ve makinenin"NRA 4EVER"'yi okuduğu gösterilir.
Her ne kadar Dr. Marvin Monroe'nun 1995 yılında öldürüldüğüne inanılsa da (mezar taşı Springfield mezarlığında görülebilir), Marge'a kendisinin "very sick"olduğunu söylediği on beşinci sezon onuncu bölüm"Diatribe of a Mad Housewife"'de yeniden ortaya çıktı. Monroe'nun dizide göreceli olarak yokluğunun gerçek nedeni, Harry Shearer'ın sesini çok fazla zorlamasıydı.
Bir bölümde Bart'ın gömleğinin mavi ve kırmızı farklılığına değiniliyor. Homer, bir boğayı kızdırmak için Lisa'yı (kırmızı elbise giyen) uzatır, ardından boğayı mavi bir şeyle yatıştırabileceğini düşünerek Bart'a uzanır, ancak onu kırmızı gömleğini giymiş halde bulur. "Where's your blue shirt?"'e soruyor ve Bart da buna sahip olmadığını söylüyor.
Dizinin yaratıcısı Matt Groening, yapımcı James L. Brooks'un ofisinin önünde otururken birkaç dakika içinde Simpson ailesi için orijinal çizimlerin taslağını çizdi. Buradaki fikir, her aile üyesinin siluetinden anında tanınabilmesi gerektiğiydi.
Ralph Wiggum, adını The Honeymooners (1955) dizisindeki Ralph Kramden'den almıştır çünkü karakterin Homer'ın geveze çocuk versiyonu olması amaçlanmıştı. Başlangıçta Şef Wiggum'un oğlu değildi. Şef Wiggum'un mavi bukleli bir oğlu vardı. Daha sonra Ralph ve annesi Wiggum'ların bir parçası haline geldi. Mavi bukleli çocuk bir daha ortaya çıkmadı. Dördüncü sezonun birinci bölümü olan "Kamp Krusty"'da Ralph, posta görüşmesi sırasında Wiggum ismine cevap verdiğinde Ralph'ın Şef Wiggum'un oğlu olduğu ima edildi. Açıkça belirtilmesi dördüncü sezonun on beşinci bölümü "I Love Lisa"'ya kadar değildi.
Lisa'nın Springfield İlkokulu Başkanı seçildiği bölümde e-posta adresini smartgirl63_\@yahoo. Com olarak veriyor (bunu şöyle söylüyor: akıllı kız altı üç alt çizgi ters eğik çizgi Yahoo dot com'da).
Görünüşe göre Moe's Tavern'deki telefon numarası 764-8437 veya "SMITHER"'dir ve Bay Burns, Smithers'ı aramaya çalıştığında ancak telefon numarasını bilmediğinde ortaya çıkar. Doğal olarak onun tek tahmini SMITHER'dı: yedinci sezon, on yedinci bölüm, "Homer the Smithers".
İsimsiz karakterlerin gerçek isimleri: * Çizgi roman adamı - Jeff Albertson: Homer ve Ned'in Hail Mary Pass'ı (2005). * Çılgın kedi kadın: Eleanor Abernathy. * Deniz Kaptanı: Karakterin yaratıcısı Conan O'Brien'a göre Kaptan McAllister. Conan dördüncü sezon DVD yorumunda bundan bahsediyor. * Gıcırtılı sesli genç: Jeremy.
Yapım Hikâyesi 47
Danny Elfman jenerik müziğinin fikrini, açılış sahnesinin Homer Simpson'ın Springfield'da araba sürmesini gösterdiğini öğrenince buldu; bu ona The Flintstones (1960) dizisini hatırlattı. Böylece müziğin o diziye benzer retro bir tarzda olması gerektiğini düşündü, Matt Groening de onayladı. Elfman eve dönerken müzik kafasında çalıyordu bile; eve varır varmaz stüdyosuna geçip şarkıyı kaydetmeye başladı.
Yaygın inanışın aksine Itchy ve Scratchy, Tom ve Jerry'den değil, Herman and Katnip adlı az bilinen ve şiddet dolu bir taklitten esinlendi. Yapımcı David Silverman şöyle demişti: "Herman and Katnip komik, çünkü düpedüz kötü. Acı verecek kadar kötü."
Matt Groening, 1994'teki beşinci sezondan bu yana bölümlerin iki dakika kısaldığını belirtti; ona göre bu süre tam da ayrı bir yan hikâyeye yetecek kadar.
The Flintstones (1960) ve The Jetsons (1962) gibi önceki animasyon sitcom'larda kahkaha efekti (laugh track) vardı; bu dizi ise o efekti kullanmayan ilk Amerikan animasyon sitcom'u oldu.
Animasyon ilk sezondan sonra gözle görülür biçimde incelip akıcılaştı. İlk bölümlerden sonra değişen başka şeyler de var: Homer'ın sesi (başlangıçtakinden daha tiz ve daha az zeki bir tonda yapıldı), Şef Wiggum'un saç rengi ve Smithers'ın ten rengi (ilk göründüğünde siyahtır, sonraki bütün görünümlerinde sarı/beyaz). İlk bölümlerde açılış jeneriği de biraz farklıdır. Radyoaktif çubuk Homer'ın sırtına düştüğünde arka planda sandviç yiyen bir adam görünür; bu adamın yerini sonradan çubuk taşıyan bir işçi alır. Homer çubuğu sokağa attıktan sonra Bart'ın kaykay yaptığı görülür, ama sokakta sonraki bölümlerdeki gibi tanıdık karakterler yoktur. Kaykay sahnesi, bir grup sıradan kasabalının otobüsün peşinden koşmasıyla biter. Ardından Lisa'nın okul kitaplarıyla tıka basa dolu bisikletiyle eve döndüğünü ve Homer'ın arabası garaja girmeden hemen önce bisikleti garaja bıraktığını görürüz (jenerik sonra her zamanki gibi sürer).
Hank Azaria'ya göre Moe Szyslak'ı başta Christopher Collins seslendiriyordu. Yapımcılar yeteneğine hayran kaldı, ama onunla çalışmayı "fazla zor" bulup Azaria'yı getirdiler ve bütün repliklerini yeniden seslendirttiler. Collins'in tuhaf davranışlarla dolu bir geçmişi vardı; bir keresinde Transformers (1984) için kayıt yapabilsin diye kefaletle hapisten çıkarılmıştı. 2024 itibarıyla Collins'in Moe kayıtları hiç ortaya çıkmadı ve kayıp oldukları düşünülüyor. Collins, Harry Shearer devralmadan önce Homer's Odyssey (1990) bölümünde Mr. Burns'ün ilk sesiydi.
Şanssız satıcı Gil, Glengarry Glen Ross (1992) filminde Jack Lemmon'ın canlandırdığı Shelley Levene'den esinlendi. Gil'in Married with Children (1986) dizisindeki Al Bundy'den de etkilendiği düşünülüyor.
Comic Book Guy, Matt Groening'in kendisinden esinlendi: "O, başkalarına nasıl göründüğümü düşündüğüm kişi."
Bart'ın şaka telefonları, 1970'lerin ortasında Jersey City'deki Tube Bar'a yapılan kötü şöhretli "Tube Bar" şaka aramalarından esinlendi. Şakacılar barın sahibine, uydurma isimli bir müşteriyle görüşüp görüşemeyeceklerini sorardı; bu uydurma isimler başka, çoğu zaman daha kaba ifadelerin kelime oyunları ve sesteşleriydi. Aramaların kayıtları çoğaltılan kasetlerle geniş çapta yayıldı.
Bart'ı seslendiren Nancy Cartwright, aslında Lisa rolü için seçmelere girmiş ama Bart'ın sesiyle okuma yapmıştı.
The Simpsons (1989): Nancy Cartwright, 500. bölüm tanıtımındaGörsel: Wikimedia Commons · pop culture geek from Los Angeles, CA, USA, CC BY 2.0
Krusty the Clown, Rusty Nails adlı gerçek bir çocuk programı sunucusundan esinlendi. Dan Castellaneta da seslendirmesinde, 1960-1984 arasında WGN-TV'de Bozo'yu canlandıran Chicago televizyon efsanesi Bob Bell'i örnek aldı.
Birinci sezonun on üçüncü bölümü "Some Enchanted Evening" başta sezonun açılışı olacaktı. Ancak Gracie Films'teki gösterimde James L. Brooks animasyon için "this is shit" (bu bok gibi) dedi; bu söz salonu boşalttı ve Klasky-Csupo animasyon stüdyosunun başı Gabor Csupo'yla sert bir tartışmaya yol açtı. Csupo da "maybe this shit isn't funny" (belki bu bok komik değildir) diye karşılık verdi. Bölümün tahminen yüzde yetmişi yeniden yapıldı ve bunun zincirleme etkileri oldu: Bir sonraki bölüm "Bart the Genius" da benzer durumda gelirse dizinin iptal edileceğinden ciddi biçimde korkuldu (neyse ki öyle olmadı). Artık sezonun açılışını "Simpsons Roasting on an Open Fire" yapacaktı; bu da dizinin FOX'ta ancak Aralık'ta başlayabileceği demekti. Üstelik yayın sırasının değişmesi yüzünden, artık "ilk" bölümde tanıtılan Santa's Little Helper sezonun geri kalanının çoğunda, bu bölüm de dahil, gizemli biçimde ortadan kayboldu. Eski ve yeni animasyon arasındaki fark da belirgin; belki en göze batanı Marge'ın yatak odası aynasının önünde hazırlanırken Lisa'yla Homer'ın dansını konuştuğu sahnedir: Marge modelden tamamen sapmış, neredeyse tanınmaz haldedir. Ama gecikmenin en az bir iyi yanı oldu: Hank Azaria'ya, Moe'nun Christopher Collins'in yaptığı ilk ses kaydının üzerine yeniden seslendirme yapacak zaman kaldı ve ikinci sezona gelindiğinde Azaria kadronun düzenli üyesi olmuştu. Yedi yıl sonra Brooks ve Csupo "The Simpsons" için bir Emmy almak üzere sahnedeyken Brooks şaka olarak onun kulağına "maybe this shit isn't funny" diye fısıldadı. Şaka hoş karşılandı, çünkü Csupo o olayda yanıldığını çoktan kabul etmişti.
Her bölümün jeneriğinde Lisa'nın müzik odasından çıktığı sahnede çalacak saksafon solosunu, dizinin müzik editörü önceden kaydedilmiş pek çok solo arasından seçiyor.
James L. Brooks, dizinin geliştiricilerinden biri ve yapımcılarla dizi yöneticileri arasında televizyonda en deneyimli isim olmasına rağmen hiçbir bölümde yazar olarak geçmiyor.
Ricky Gervais, yazarlık kredisi alan ilk konuk oyuncu oldu. Conan O'Brien bazı bölümleri yazdı, bazılarında da rol aldı; ama Gervais'in aksine aynı bölümde hem oynayıp hem yazmadı.
Dan Castellaneta, The Tracey Ullman Show (1987) kısa filmlerinde ve ilk sezonda, henüz oturmamış olan Homer'ın sesini Walter Matthau'dan yola çıkarak yaptığını söyledi.
Ünlüler bu diziye konuk olmaya öyle hevesli ki kendilerini hiç de hoş olmayan biçimde canlandırmayı bile kabul ediyor. Örneğin Jasper Johns kendini kleptoman, Gary Coleman zavallı bir eski yıldız, Tom Arnold ise öyle kötü bir oyuncu ki güneşe fırlatılan itici ve yeteneksiz biri olarak oynadı.
Senaryolarda Homer'ın "D'oh" nidası "(ANNOYED GRUNT)", Marge'ın onaylamayan mırıltısı "(FRUSTRATED MURMUR)", Profesör Frink'in sesleri de "(FRINK NOISE)" diye yazılır.
Üçüncü sezonun on dördüncü bölümü "Lisa the Greek"te Lisa, onu futbol bahislerine alet eden Homer'a kızar ve bir iddiaya girer: Homer'ı seviyorsa Super Bowl'u Washington Redskins, sevmiyorsa Buffalo Bills kazanacaktır (Washington kazanır). Gerçekten de bölüm Super Bowl'dan hemen önce yayınlandığında bu iki takım Super Bowl XXVI'da karşılaştı ve Washington 37-24 kazandı. Sonraki üç yıl FOX, bölümü Super Bowl'dan hemen önce yeniden yayınlayıp diyalogları o yıl oynayan takımlara göre değiştirmeyi gelenek haline getirdi. DVD yorumlarına göre Lisa her yıl kazananı doğru bildi.
Yapımcı Mike Reiss, Bart'ın birinden bir şey kaparken söylediği "Yoink!" sözünü, The Flintstones (1960) dizisinde Barney Fred'den bir şey kaparken duyulan ses efektinden esinlenerek buldu.
The Simpsons (1989), geleneksel mürekkep ve boya tekniğiyle renklendirilen son Amerikan prime time animasyon dizilerinden biri. Dijital renklendirme Radioactive Man (1995), Tennis the Menace (2001) ve Treehouse of Horror XIII (2002) bölümlerinde denendi, ama selüloitten dijital renklendirmeye kalıcı geçiş ancak The Great Louse Detective (2002) bölümüyle yapıldı.
Dizinin yaratıcısı Matt Groening, Simpson ailesinin ilk çizimlerini yapımcı James L. Brooks'un ofisinin önünde beklerken birkaç dakikada yaptı. Amaç her aile üyesinin silüetinden bile hemen tanınmasıydı.
The Simpsons'ın birinci sezonu, şimdiye kadar Cadılar Bayramı özel bölümü olmayan tek sezon; ikinci sezondan beri her sezonda bir Cadılar Bayramı bölümü var.
Short Time (1990) sinemalarda gösterilirken filmden önce "The Simpsons"ın ilk uzun özel bölümü oynatıldı. Bu bölümde aile, Marvin Monroes'tan yardım alabilmek için televizyonu rehine bırakıyordu; Monroes'un televizyon reklamı şöyleydi: "If we don't cure you, you get double the money back, guaranteed." (Sizi iyileştiremezsek paranızın iki katını geri alırsınız, garantili.) Aile, Dr. Monroe onlara "double money back guarantee"yi (iki kat para iadesi garantisi) verip ofisinden kovana kadar birbirine elektrik şoku vermeyi sürdürdü. Filmde Dabney Coleman'ın canlandırdığı karakterin adı "Burt Simpson"dı.
Matt Groening, kusursuz jenerik müziği için Danny Elfman'a gittiğinde ona istediği havadaki şarkılardan oluşan bir kaset verdi. Kasette The Jetsons (1962) jeneriği, Nino Rota'nın Juliet of the Spirits filminden parçalar, Frank Zappa'nın Remington elektrikli tıraş makinesi reklam müziği, Juan García Esquivel'in easy-listening müzikleri ve papağanlara konuşmayı öğreten bir plak vardı.
Phil Hartman öldürüldükten sonra, seslendirdiği avukat Lionel Hutz ve oyuncu Troy McClure gibi karakterler için yeni ses aranmadı; karakterler tamamen emekliye ayrıldı. Yine de kalabalık sahnelerde sessizce görünmeyi sürdürdüler. Onuncu sezonun üçüncü bölümü "Bart the Mother" (27 Eylül 1998), Hartman'ın son seslendirmesi oldu.
Doris Grau öldüğünde Lunchlady Doris öldürülmedi ya da yemekhane sahnelerinden çıkarılmadı; onun yerine görünüşü ve büyük ölçüde sesi aynı olan, Tress MacNeille'in seslendirdiği "Lunchlady Dora" getirildi.
Almanca dublajda Homer adı ilk beş sezon boyunca yanlışlıkla "who-ma" diye telaffuz edildi; sonraki sezonlarda doğru telaffuza geçildi.
Animasyon şirketi Klasky Csupo, The Tracey Ullman Show (1987) kısa filmlerinden başlayarak 1992'ye kadar dizinin animasyonunu üstlendi; o yıl yerini Film Roman aldı. Şirketin başındaki Gabor Csupo, Gracie Films'in animasyonu denetlemek için kendi yapımcısını göndermesine karşıydı; Gracie Films de Csupo'nun seçtiği yapımcıdan memnun değildi.
Özel bölümler (örneğin bayram bölümleri), değişen koltuk şakaları ve kısaltılmış versiyonlar dışında dizi yirmi yıl boyunca aynı açılış sahnesini kullandı. Şubat 2009'da yüksek çözünürlüğe geçişle birlikte yepyeni bir açılış geldi; ama o bile orijinal örnek alınarak yapıldı.
İspanya'da birinci sezondan altıncı sezona kadar Marge'ı, Patty'yi, Selma'yı ve annelerini iki oyuncu seslendirdi: Amparo Soto ve Begoña Hernando. Julie Kavner'ı taklit etmeye çalışırken ses sorunları yaşayan ikili bu rolleri bırakınca Bouvier ailesinin son sesi Margarita de Francia oldu.
Bart'ın Moe'ya yaptığı isimsiz şaka telefonları, "The Tube Bar Recordings" adlı kasetlerden esinlendi. Bu kasetlerde, öfkesiyle ünlü New Jersey'li barmen Louis "Red" Deutsch'a yapılmış gerçek şaka telefonları var (şakacılar John Elmo ve Jim Davidson, bir gün barın önünden geçerken onun bir müşterisini yeterince hızlı içmiyor diye dövdüğünü görünce bu fikri bulmuşlar). Louis "Red" Deutsch bu aramalara hep küfür, hakaret ve tehditle karşılık verirdi. Senaristler yeni şakalar bulmakta zorlandığı için Bart'ın şaka telefonları ilk sezonlardan sonra seyrekleşti. Aynı şaka Porky's (1981) filminde de kullanıldı.
Dizi bir süre İsveç'te İsveççe dublajla yayınlandı, ama yığınla şikâyet mektubu alan kanal orijinal versiyona döndü. Hollanda'da da dizi Hollandaca dublajla başladı; yetişkinlerin dublajı sevmediği, çocukların da yetişkinlere yönelik esprileri çoğunlukla anlamadığı görülünce orijinal versiyona geçildi.
Homer'ın annesi Mona, adını yazar Mona Simpson'dan (kitapları arasında "Anywhere but Here" ve "A Regular Guy" var) alıyor. Mona Simpson o sırada, karakteri yedinci sezonun sekizinci bölümü "Mother Simpson"da tanıtan "Simpsons" yazarı Richard Appel'le evliydi.
Frank Sivero, Fat Tony'nin yardımcısı "Louie"nin GoodFellas (1990) filmindeki "Frankie Carbone"dan uyarlandığını öne sürerek Twentieth Century Fox'a 250 milyon dolarlık dava açmaya kalkıştı. Frankie Carbone'u GoodFellas (1990) için kendisinin "yarattığını" iddia ediyordu. Ancak dava kanıt yetersizliğinden reddedildi.
Professor John Frink, adını dizinin yapımcılarından birinden alıyor ve Jerry Lewis'in The Nutty Professor (1963) filmindeki karakterden esinleniyor.
James L. Brooks dizi fikrini Terms of Endearment (1983) filminin çekimleri bittikten sonra buldu. Matt Groening de onu tebrik etmek için ona bir "Life in Hell" karikatür kitabı hediye etmişti.
Dr. Nick, adını Elvis Presley'in ölümünden sonra ona binlerce doz narkotik reçete etmekle suçlanan George "Dr. Nick" Nichopoulos'tan alıyor.
Matt Groening'in çocukken izlediği gerçek bir palyaço olan Rusty Nails, Krusty the Clown'ın başlıca ilham kaynaklarından biriydi. Karakterin kişiliği ise zaman zaman Krusty'nin babası Hyman Krustofsky'yi seslendiren Yahudi komedyen Jackie Mason'dan esinlendi.
Bölümlerin çoğunda ekranda başlık görünmez; Cadılar Bayramı bölümleri gibi kanon dışı bölümler bunun istisnası. Ekranda başlığı görünen kanon bölümler şunlar: The Telltale Head (1990), Bart Gets Hit by a Car (1991), 22 Short Films About Springfield (1996), The Book Job (2011), Homerland (2013), Barthood (2015), The Great Phatsby (2017), 22 for 30 (2017), The Girl on the Bus (2019), Warrin' Priests: Part 2 (2020) ve The 7 Beer Itch (2020). Dizinin ilk bölümü Simpsons Roasting on an Open Fire (1989) ekranda resmi adı yerine "The Simpsons Christmas Special" başlığıyla, Homer is Where the Art Isn't (2018) "Home Is Where the Art Isn't" başlığıyla, The Simpsons: Krusty Gets Busted (1990) ise Krusty'nin tutuklanma haberinin bir parçası olarak ekrana gelir.
İkinci sezonun üçüncü bölümü "Treehouse of Horror", ağaç ev motifini kullanan tek "Treehouse of Horror" bölümü ve şimdiye kadar ürkütücü jenerik isimlerini kullanmayan iki bölümden biri; öteki, on dördüncü sezonun birinci bölümü "Treehouse of Horror XIII".
Fransız-Kanada versiyonunun (Fransa'daki dublajdan farklı) pek çok özelliği var: Quebec'te dublajı yapılan en uzun soluklu dizi ve sürekliliğiyle nadir görülen bir örnek; yapımcılar da kalitesine hayran. Seslendirme sanatçılarının çoğu hâlâ görevde (Marge'ı, 1960'lardan 1980'lere Quebec yapımı sitcom'larda oynamış deneyimli Béatrice Picard seslendiriyor). Zamanla bazı oyuncular öldü (aralarında pek çok dizi ve filmde dublaj yapmış Benoit Marleau ile Jean-Louis Millette de var) ve yerlerine uygun isimler bulundu. Deneyimli Hubert Gagnon (Homer'ın Fransız-Kanada sesi), Homer'ın babası Abraham'ı seslendiren oyuncunun da yerini aldı ve böylece tıpkı orijinaldeki Dan Castellaneta gibi ikisini birden seslendirmeye başladı. Pek çok hayran yapımcılardan birinci sezon DVD'sini Fransız-Kanada dublajıyla yeniden çıkarmalarını istese de Kuzey Amerika DVD'lerinde bugüne kadar yalnızca Fransa dublajı var. 28. sezondan itibaren Quebec'te Homer ile Abraham Simpson'ı Hubert Gagnon'un yerine Thiéry Dubé seslendiriyor.
Dizinin kesin bir ilk bölümü yok sayılabilir. Üretilen ilk bölüm, birinci sezonun on üçüncü bölümü "Some Enchanted Evening" oldu (sahneleri yeniden canlandırıldığı için sezon sonuna kaydırıldı) ve ilk kez 13 Mayıs 1990'da yayınlandı. Yayınlanan ilk yarım saatlik bölüm, 17 Aralık 1989'da ekrana gelen birinci sezonun birinci bölümü "Simpsons Roasting on an Open Fire" oldu. Pilot bölüm ise birinci sezonun ikinci bölümü "Bart the Genius"tı ve 14 Ocak 1990'da dizinin yayınlanan ikinci bölümü olarak gösterildi.
Dizide hem kendini hem de en az bir kurgusal karakteri seslendiren konuklar arasında Elizabeth Taylor, Susan Sarandon, Alec Baldwin, Mark Hamill, Steve Buscemi, James Caan, George Takei, Ricky Gervais, Simon Cowell, Paul Rudd, Seth Rogen, Sarah Silverman, Lizzo (gerçek adı: Melissa Vivianne Jefferson), Natalie Maines, David Hyde Pierce, Daniel Radcliffe ve Joe Mantegna var. Dan Castellaneta da bir bölümde kendini seslendirdi; ama o zaten Homer Simpson'ın ve dizideki sayısız kurgusal karakterin düzenli sesi.
Fransa'da Homer ile Marge'ı gerçek hayatta da evli olan bir çift seslendiriyor: Philippe Peythieu ve Véronique Augereau.
DVD yorumlarına göre Some Enchanted Evening (1990) başta dizinin pilot bölümü olarak düşünülmüştü, ama yaratıcıları memnun etmeyen kötü animasyonu ve kalitesi yüzünden birinci sezonun finali olarak yayınlandı. Matt Groening bu bölüm için "The Simpsons'ı neredeyse öldüren bölüm" dedi. Bölümün animasyon kalitesi ve üslubu, sonraki bölümlerden çok birinci sezonun ilk birkaç bölümüne benziyor. Animasyonun yüzde yetmişe yakını orijinal versiyona göre iyileştirildi ve bölüm resmi olarak sezon finali olarak yayınlandı.
On dördüncü sezonun on birinci bölümü "Barting Over", üretilen üç yüzüncü bölüm olduğu düşünüldüğü için FOX tarafından dizinin üç yüzüncü bölümü olarak tanıtıldı. Ancak FOX bu hesaba Noel Özel pilot bölümünü katmıyordu; yani teknik olarak üç yüz birinci bölümdü. FOX, üç yüzüncü bölümü kanalın yılın en çok izlenen yayınlarından biri olan Daytona 500 ile aynı gün göstermekte ısrar ettiği için yayını 16 Şubat'a erteledi. Böylece bölüm sonunda yayınlandığında (Noel bölümü dahil) üç yüz ikinci bölüm oldu, ama FOX onu üç yüzüncü bölüm diye tanıttı. Kafa daha da karışsın diye, önceki bütün dönüm noktası bölümleri (yüzüncü, yüz ellinci, iki yüzüncü, iki yüz ellinci) üretim sırasına göre değil, Noel bölümü dahil edilerek yayın sırasına göre belirlenmişti.
Kamera Arkası 3
Lisa'nın geğirmesi ya da ıslık çalması gereken sahnelerde onu Yeardley Smith yerine Nancy Cartwright seslendiriyor.
The Simpsons (1989): 500. bölüm etkinliğinde Nancy Cartwright ve Yeardley SmithGörsel: Wikimedia Commons · The Conmunity - Pop Culture Geek from Los Angeles, CA, USA, CC BY 2.0
Todd Flanders'ın sesini yaratırken Nancy Cartwright'ın örnek aldığı karakter, Rocky and Bullwinkle'daki Peabody's Improbable History bölümlerinin Sherman'ıydı.
Homer'ın The Tracey Ullman Show'daki (1987) ve ilk sezonun başındaki ilk sesi Walter Matthau'dan esinlenmişti, çünkü Homer'ın ilk eskizinde belirgin biçimde çıkık bir alt çene vardı. Ancak Dan Castellaneta karakteri aptallaştırdı: "Çenem öne çıkıyor, boynum içeri giriyor, IQ'm da yaklaşık yetmiş puan düşüyordu."
Karakterler ve Oyuncular 35
Adı söylenmeyen karakterlerin gerçek adları: Comic Book Guy - Jeff Albertson: Homer and Ned's Hail Mary Pass (2005). Crazy Cat Lady: Eleanor Abernathy. Sea Captain: Captain McAllister; bunu karakterin yaratıcısı Conan O'Brien söylüyor ve dördüncü sezon DVD yorumlarında değiniyor. Squeaky Voiced Teen: Jeremy.
Dizide tekrar eden pek çok karakter eski ya da güncel ünlülerin parodisi: Arnie Pye Ernie Pyle'a, Bumblebee Man Roberto Gómez Bolaños'a (onun Chapulín Colorado karakterinden yola çıkarak), Drederick Tatum Mike Tyson'a, Maria Quimby Maria Shriver'a, Mayor Quimby John F. Kennedy'ye, Mrs. Quimby Jacqueline Kennedy Onassis'e, Judge Constance Harm Judge Judy Sheindlin'e (Judge Judy), Rainier Wolfcastle ise Arnold Schwarzenegger'a dayanıyor. Bu, vücut geliştirmeyi konu aldığı için olsa gerek on dördüncü sezonun dokuzuncu bölümü "The Strong Arms of the Ma"da açıkça görülüyor. İlginç bir ayrıntı: Rainier Wolfcastle Arnold Schwarzenegger'dan esinlense de The Simpsons Movie'de (2007) başkan Arnold Schwarzenegger'ın kendisi, Rainier Wolfcastle maskesi bir kenara bırakılmış. Bu da Arnold'u dizide hem parodi karakteri hem de kendisi olarak yer alan ender ünlülerden biri yapıyor (Schwarzenegger ikisini de seslendirmemiş olsa da).
Snake bir zamanlar Princeton Üniversitesi'nde okumuştu. Bir yıl ara verdiğinde zevk için hırsızlık yapmaya başladı ve sonunda kariyer suçlusu oldu; gerçi Ball State'e de gitmiş olabilir (bir bölümde orada lakros oynadığı ortaya çıkıyor).
Ralph Wiggum adını The Honeymooners (1955) dizisindeki Ralph Kramden'den alıyor, çünkü karakter başta Homer'ın yüksek sesle konuşan çocuk versiyonu olarak düşünülmüştü. Başlangıçta Ralph, Şef Wiggum'un oğlu değildi; Şef Wiggum'un mavi bukleli başka bir oğlu vardı. Ralph ile annesi Wiggum ailesine sonradan katıldı ve mavi bukleli çocuk bir daha hiç görünmedi. Ralph'in Şef Wiggum'un oğlu olduğuna dair ilk ipucu, dördüncü sezonun birinci bölümü "Kamp Krusty"de posta dağıtılırken Ralph'in Wiggum adına seslenmesiyle verildi; bu ancak dördüncü sezonun on beşinci bölümü "I Love Lisa"da açıkça söylendi.
Sideshow Bob'un şarkı söyleme tutkusu, karaktere Kelsey Grammer'ın kattığı özgün bir boyut; bu, onun Cheers (1982) setinde standart şarkılar söyleme alışkanlığından geliyor.
Maggie'nin The Simpsons'ın resmi kronolojisindeki ilk sözü, Lisa's First Word (1992) bölümünde Elizabeth Taylor'ın seslendirdiği "Daddy". Ama televizyonda söylediği ilk söz, ailenin ilk kez göründüğü Lottery/Ambulance Pickup/Golf/Girl on a Ledge (1987) bölümündeki "Good Night" adlı skeçte duyulan "Good night".
Dördüncü sezonun DVD yorumunda Bumblebee Man'in, güney Kaliforniya'da çok izlenen bir Meksika sitcom'undan geldiği söyleniyor; o sitcom'da sıradan görünümlü insanların yanında "kırmızı bir cırcır böceği" kılığına girmiş biri varmış. Yorumu yapanlar ayrıntı vermiyor, ama bu neredeyse kesinlikle El Chapulin Colorado'ya bir gönderme: Roberto Gómez Bolaños "Chespirito"nun canlandırdığı, hem kendi programında hem de başka programların skeçlerinde görünen karakter.
Simpson ailesinin konuşan bütün üyeleri, Homer (ve konuşamayan Maggie) dışında, akıcı Fransızca biliyor. Marge The Way We Was (1991) bölümünde Fransızca konuşuyor ve ders veriyor; Bart The Crepes of Wrath (1990) bölümünde Fransa'da değişim öğrencisi olunca akıcı hale geliyor; Lisa'nın tamamen akıcı olduğu ise Paths of Glory (2015) bölümünde ortaya çıkıyor.
Marge Simpson cinsel ilişkiden söz ederken asla "sex" demez; hep "snuggle" (sarılmak) der.
Simpson ailesi üç ayrı inanca bölünmüş bir aile. Homer ile Bart, on altıncı sezonun yirmi birinci bölümü "The Father, the Son, and the Holy Guest Star"da Katolikliğe geçti; Lisa on üçüncü sezonun altıncı bölümü "She of Little Faith"te Budizm'i seçti; Marge ile Maggie ise Rahip Lovejoy'un kilisesine bağlı. Bu kilisenin mezhebi, Homer ile Bart'ın din değiştirdiği bölümde "The Western Branch of American Reformed Presbo-Lutheranism" diye anılıyor.
Taranmadığı sürece Bart'ın saçında hep dokuz sivri uç vardır.
Dr. Marvin Monroe'nun 1995'te öldüğü sanılıyordu (mezar taşı Springfield mezarlığında görülüyor), ama karakter on beşinci sezonun onuncu bölümü "Diatribe of a Mad Housewife"ta geri döndü ve Marge'a "çok hastalandığını" söyledi. Monroe'nun dizide az görünmesinin asıl nedeni, karakterin Harry Shearer'ın sesini fazla zorlamasıydı.
Patty'nin saçı ve kafası soldan bakınca belli belirsiz bir "P" harfine, Selma'nın saçı ise önden bakınca bir "M" harfine benzer. İkisini ayırt etmenin yolu budur.
Moe'nun en sevdiği film The Godfather (1972). Hank Azaria, Moe'nun sesini Al Pacino'nun The Godfather üçlemesindeki Michael Corleone yorumundan yola çıkarak yaptı.
Dan Castellaneta, Brother from the Same Planet (1993) bölümünde Santa's Little Helper'ı seslendirdi.
Homer (Dan Castellaneta) her hikâyede konuşan tek karakter. Marge (Julie Kavner) da her hikâyede görünüyor, ama "Krusty Gets Kancelled" (4. sezon 22. bölüm) bölümünde tek bir repliği yok. Bart (Nancy Cartwright) "Four Great Women and a Manicure" (20. sezon 20. bölüm) bölümünde görünmüyor; "My Fare Lady" (26.14), "The Incredible Lightness of Being a Baby" (31.18), "The Many Saints of Springfield" (34.13) ve "Thirst Trap: A Corporate Love Story" (35.04) bölümlerinde ise hiç konuşmuyor. Lisa (Yeardley Smith) "Carl Carlson Rides Again" (34.14) bölümünde görünmüyor, "Chief of Hearts" (21.18) ile "Moho House" (28.21) bölümlerinde de hiç konuşmuyor.
Hans Moleman, ikinci sezonun on dördüncü bölümü "Principal Charming"de ilk kez konuşmadan önce çeşitli arka plan sahnelerinde birkaç kez göründü. O sırada ehliyetindeki adı "Ralph Melish"ti (Monty Python's Flying Circus (1969) dizisindeki Ralph Melhuish'in bir çeşitlemesi). Görünüşü senaristler arasında epey heyecan yarattı; çünkü sıradan bir "yaşlı adam" rolü olarak yazılmıştı, ama animatörlerden döndüğünde Matt Groening'in deyişiyle "buruşmuş bir patatese" benziyordu. Şaka yollu ona Moleman (köstebek adam) demeye başladılar ve adı zamanla kalıcı olarak Hans Moleman oldu.
Milhouse'un adı pek de hayırlı şeyler çağrıştırmıyor. "Milhous" Richard Nixon'ın göbek adı (dizide farklı yazılıyor); Leslie Van Houten ise Charles Manson ailesinin üyesiydi ve LaBianca cinayetlerinden hüküm giydi. Göbek adı "Mussolini" de İtalyan faşist diktatör Benito Mussolini'ye gönderme.
Dan Castellaneta, Barney Gumble'ın sesini Daws Butler'ın Mister Magoo (1960) filminde yeğen Waldo'yu seslendiriş biçiminden yola çıkarak yaptı.
Kelsey Grammer, 2012'de Conan O'Brien'ın gece programına konuk olduğunda Sideshow Bob'un sesinin nereden geldiğini şöyle anlattı: "Bu ses aslında tanıdığım eski bir oyuncu olan Ellis Rabb'e dayanıyor. Onun dairesinde ufak tefek işler yapardım; duvar kâğıdı yapıştırır, banyoları boyardım falan. Gece geç saatlerde oturup bana hikâyeler anlatırdı. Ellis Rabb bir zamanlar oyuncu Rosemary Harris'le evliydi; bazılarınız onu tanır, şimdi Spider-Man filmlerinde büyükanne ya da teyze olarak görünüyor [Harris, Aunt May'i oynadı]. Harris'in ikinci kocasından bir bebeği oldu... Ellis daha önce onunla evliydi ama Ellis eşcinseldi ve nedense onun başka biriyle çocuk yapması canını sıkmıştı. Bana 'O bebek benim olabilirdi!' dediği çok güzel bir an vardı ve ben 'Tanrım, bunu bir yerde kullanmalıyım' diye düşündüm. Yani Sideshow Bob'un sesi, Ellis Rabb'in bana bunu söylediği o an; ona bir saygı duruşu gibi. Rabb dolu dolu yaşadı, çok ciddi ve çok dramatik bir adamdı, onu severdim." Rosemary Harris'in ikinci kocası yazar John Ehle'ydi; birlikte olan çocukları (1969 doğumlu, Rabb'in Grammer'a sözünü ettiği bebek) oyuncu Jennifer Ehle; en çok 1995 BBC mini dizisi Pride and Prejudice'te Elizabeth Bennet'i oynamasıyla tanınıyor.
Cletus (The Slack Jawed Yokel) ile Brandine'in kalabalık çocuk sürüsünün adları: Tiffany, Heather, Cody, Dylan, Dermot, Jordan, Taylor, Brittany, Wesley, Rumer, Scout, Cassidy, Zoe, Chloe, Max, Hunter, Kendall, Caitlin, Noah, Sasha, Morgan, Kyra, Ian, Lauren, Q-Bert, Phil, Rubella, Condoleezza/Cory McDowell Marie ve Crystal Meth. On dokuzuncu sezonun on yedinci bölümü "Apocalypse Cow"da bunlara iki çocuk daha eklendi: Mary ve Stabbed In Jail. Bu adlar, Cletus ile Brandine'in çocuklarını nasıl bir gelecek beklediğine dair tahminlerinden geliyor.
Homer, Marge, Bart ve Lisa her bölümde görünüyor (ve her birinin repliği var; yalnızca dördüncü sezonun yirmi ikinci bölümü "Krusty Gets Kancelled"da Marge'ın repliği kesilmişti, kendisi reklam panosunun yol açtığı trafik sıkışıklığının içindeydi). Maggie'nin görünmediği en az iki bölüm ise var: beşinci sezonun dokuzuncu bölümü "The Last Temptation of Homer" ve sekizinci sezonun yedinci bölümü "Lisa's Date with Density".
Matt Groening'in çizdiği Simpson soy ağacına göre Mr. Burns, Homer'ın uzak bir akrabası. Ayrıca The Color Yellow (2010) bölümünün sonunda Grandpa Simpson'ın büyük büyükbabasının siyahi olduğu ortaya çıkıyor; yani Grandpa 1/8, Homer 1/16, Bart, Lisa ve Maggie ise 1/32 siyahi.
"Lunchlady Doris"in ve başka birkaç karakterin kendine özgü sesi, dizinin senaryo süpervizörü Doris Grau'ya aitti. Grau, Aralık 1995'te ölene kadar bu karakterleri seslendirdi.
Hank Azaria, karakterlerinin seslerini ünlülerden ve tanıdığı insanlardan aldığını söyledi. Örneğin Chief Wiggum'un sesi Edward G. Robinson'a, Lou'nun sesi Sylvester Stallone'a, Comic Book Guy ile Snake'in sesleri ise Azaria'nın üniversitedeki oda arkadaşına dayanıyor.
Bart'ın müdürü Seymour Skinner'ın adının davranışçı psikolog B.F. Skinner'dan alındığı söylenir. Ama ad, Oregon'daki Springfield'ın komşusu Eugene şehrinin kurucusundan da gelmiş olabilir; Eugene'de Skinner adını taşıyan çok sayıda anıt ve simge yapı var. Harry Shearer, müdürün sesini kısmen Charles Kuralt'tan yola çıkarak bulduğunu söylüyor.
Harry Shearer, ses tellerini zorladığı için Otto'yu seslendirmeyi en sevmediği karakter olarak gösteriyor.
Dördüncü sezonun DVD yorumlarına göre Deniz Kaptanı'nı Conan O'Brien yarattı. Karakterin ilk göründüğündeki adı Kaptan McAllister'dı.
Homer'ın imza sözü, sinirle bağırdığı "D'oh!". Matt Groening, Dan Castellaneta'dan Homer için bir "sinirli homurtu" istediğinde Dan'in aklına tek bir şey geldi: Stan Laurel ve Oliver Hardy filmlerindeki James Finlayson'ın "D'ooohh..." sesi. Finlayson bunu o dönem yasaklı olan "damn" yerine kullanmak için uydurmuş olabilir. Groening, Finlayson'ın sesinin bölüm süresine göre fazla uzun sürdüğünü düşündü; Castellaneta da onu epey kısalttı. Homer'ın sinirli homurtusu (Do'h!) ortaya çıktığı andan beri sevildi. Birkaç sezon sonra "D'oh!" Amerikan gündelik diline iyice yerleşti ve Oxford Dictionary'nin çevrimiçi sürümüne girdi. Dizinin Fransızca versiyonu "D'oh"u "T'oh", İspanyolca versiyonu ise "Ouch!" diye çevirdi. Bir bölümde Maggie, Play-Doh'a benzeyen bir oyun hamuruyla oynarken görülür; kabın etiketinde "Play- (Annoyed Grunt)" yazar. Homer'ın meşhur "D'oh"u senaryolarda "annoyed grunt" (sinirli homurtu) diye yazıldığı için Maggie'nin hamuru aslında Play-D'oh'tur. Homer'ın sinirli homurtusu "D'oh!", İngilizcenin en yetkin kaynağı sayılan Oxford English Dictionary'ye de eklendi. Senaryolarda Homer'ın "D'oh"u "(ANNOYED GRUNT)", Marge'ın onaylamayan mırıltısı "(FRUSTRATED MURMUR)", Profesör Frink'in mırıltıları da "(FRINK NOISE)" diye geçer.
Crazy Cat Lady Eleanor Abernathy, Jacqueline Kennedy Onassis'in (doğum adı Jacqueline Bouvier) halası olan ve aklını yitirip Long Island'daki harabeye dönmüş Grey Gardens malikânesinde çok sayıda kedi besleyen Edith "Big Edie" Ewing Bouvier Beale'den esinlendi. Crazy Cat Lady, kızlık soyadı Bouvier olan Marge Simpson'la da uzaktan akraba.
Homer, Flanders, Bart, Mr. Burns, Marge, Müdür Skinner, Moe, Martin Prince ve Dolph solak. Bunun nedeni büyük olasılıkla Matt Groening'in de solak olması.
Bay Burns'e ilham veren isimler, ünlü William Randolph Hearst ile daha az bilinen Norveçli işadamı Olav Thon. Anlatılanlara göre Thon, Matt Groening gençken kasabasındaki birkaç sanayi tesisini satın alıp kapatmış ve pek çok kişiyi işsiz bırakmıştı. Burns aynı zamanda Oregon'un ortasındaki bir şehrin adı.
Ned Flanders altmış yaşında. Bu kadar genç görünmesinin sırrı üç şey: 1. Temiz yaşam. 2. İyice çiğnemek. 3. Günlük kilise vitamini.
Chief Wiggum ile Apu'yu Hank Azaria yarattı. Azaria'ya göre Apu, Los Angeles'ta arabasının olmadığı ve yürüyerek gidebildiği tek yerin bir 7-Eleven olduğu günlerde doğdu. Apu ayrıca The Party (1968) filmindeki Peter Sellers'tan esinleniyor ve adını Satyajit Ray'in Apu üçlemesinin baş karakterinden alıyor.
Groening'e göre dizi, geniş bir yardımcı oyuncu kadrosu fikrini SCTV adlı komedi programından aldı. Başlangıçta tek seferlik şakalar veya belirli işlevleri yerine getirmek için tasarlanan birçok karakter zamanla genişletilmiş rollere ve kendi bölümlerine kavuştu.
Göndermeler ve Referanslar 56
"El Barto" grafitisi polis karakolunda, ilkokulda, bir zamanlar Kızılderililerin yaşadığı göl kıyısında ve on dördüncü sezonun dokuzuncu bölümü "The Strong Arms of the Ma"da Kwik-E-Mart'ta görülüyor.
Bazı bölümlerde Simpsonların evcil hayvanları alışılmışın dışında görünüyor. Kedi Snowball normalde siyah tüylü ve dişi, ama nadiren beyaz tüylü ve erkek olarak gösteriliyor.
Matt Groening solak olduğu için dizideki pek çok karakter de solak (gerçi bu her zaman tutarlı değil). Bir istisna, altıncı sezonun on dördüncü bölümü "Bart's Comet": Skinner ile Bart'ın kuyruklu yıldızı bulduğu sahnede Bart yıldızları izlerken sağ elini kullanıyor.
Homer Simpson'ın 742 Evergreen Terrace'taki alarm şifresi "3679"; bu aynı zamanda PIN kodu.
Lionel Hutz hukuk diplomasını Princeton'dan aldığını söylüyor. Ivy League okullarının çoğunda hukuk fakültesi olsa da Princeton'da yok; bu da onun sahtekâr olduğunu doğruluyor.
Simpsonların evinde genellikle bir Betamax video kaydedici, Homer'ın arabasında da bir 8 kanallı (8-track) kaset çalar bulunuyor.
Belediye Başkanı Quimby'nin yeğeni Freddy Quimby, adını Tom ve Jerry çizgi filmlerinin yapımcısı Fred Quimby'den alıyor.
Huzurevinde oynatılan film parçası The Third Man (1949) filminden.
Sideshow Bob'u Frasier (1993) dizisinin yıldızı Kelsey Grammer seslendiriyor. Sekizinci sezonun on altıncı bölümü "Brother from Another Series"te Sideshow Bob'un kardeşi Cecil ortaya çıkıyor ve onu Frasier'ın kardeşi Niles'ı oynayan David Hyde Pierce seslendiriyor. Cecil, Niles'ın hiç görünmeyen eşi Maris'ten de söz ediyor; bu, Bart'ın Cecil'in gözlerini kapattığı bir anda ironik bir gönderme olarak söyleniyor. Şaka daha sonra on dokuzuncu sezonun sekizinci bölümü "Funeral for a Friend"de tamamlanıyor: Bu bölümde Bob ile Cecil'in babası Dr. Robert Terwilliger, Sr.'ı Frasier'ın babasını oynayan John Mahoney seslendiriyor.
Dizi boyunca Springfield Nükleer Santrali'nin neredeyse her genel planında bir karga sesi duyulur. Bu gelenek on yedinci sezonun on yedinci bölümü "Kiss, Kiss, Bang, Bangalore"da tiye alınır: Hindistan'daki bir nükleer santralin genel planında bu kez bir inek böğürür.
Simpsonların ev adresi pek çok kez söylendi ve hep aynı değildi: Blood Feud (1991) bölümünde 94 Evergreen Terrace, Springfield, USA; Mr. Lisa Goes to Washington (1991) bölümünde 59 Evergreen Terrace, Springfield, TA; Beyond Blunderdome (1999) bölümünde 743 Evergreen Terrace; Bart the Lover (1992) bölümünde 94 Evergreen Terrace, Springfield, USA; "Kamp Krusty" bölümünde 430 Spalding Way, Springfield, USA; "New Kid on the Block" bölümünde 1094 Evergreen Terrace; "Marge in Chains" bölümünde 742 Evergreen Terrace, Springfield; "Homer the Vigilante" bölümünde 723 Evergreen Terrace; Bart vs. Australia (1995), "Sunday, Cruddy Sunday" ve Lisa's Date with Density (1996) bölümlerinde ise 742 Evergreen Terrace.
Neredeyse her "Treehouse of Horror" özel bölümü, Marge'ın ya da başka bir karakterin bölümün içeriğiyle ilgili izleyiciyi uyarmasıyla başlar.
"Bart the Bad Guy" bölümünün sonunda, boru bombası "armed"dan (kurulu) "disarmed"a (etkisiz) çevrildiğinde bir Disney kapanış müziği duyulur. The Simpsons kısa süre önce 21st Century Fox üzerinden Disney'in bünyesine katılmıştı.
Simpsorama (2014) bölümünden önce de Futurama (1999) dizisinden bir karakter konuk olmuştu: HOMR (2001) bölümünde Phillip Fry, koltuk şakasında kısa bir konuk görünümüyle yer aldı.
Springfield'ın posta kodu 80085. Yirmi birinci sezonun yirmi birinci bölümü "Moe Letter Blues"ta Moe, Springfield'a taşınmasının nedenini posta kodunun "BOOBS" kelimesine benzemesi olarak açıklıyor. ABD Posta Servisi'nin sitesine göre 80085 diye bir posta kodu yok. Ama ters çevrilince "BOOBS" okunan 58008, North Dakota'daki küçük Barney kasabasının posta kodu. 80085 gerçekten olsaydı Colorado'da bir yerde bulunurdu: 80001'den 80049'a kadar bütün gerçek posta kodları Colorado'da, 80050-80099 arası ise kullanılmıyor.
Springfield'ın resmi sloganı "Corruptus in Extremis"; Latince gibi dursun diye uydurulmuş, ama en iyi ihtimalle "Latince saçmalık" denebilir. Dizideki çevirisi "Corrupt to the Extreme" (Son Derece Yozlaşmış).
"Itchy and Scratchy Land" ile "Duff Gardens", Kaliforniya ve Florida'daki Disney parklarının parodisi gibi görünüyor; tıpkı Scratchtasia'nın Fantasia'nın, Seven Duffs'ın Yedi Cüceler'in, Little Land of Duff'ın da sözleri değiştirilmiş bir It's a Small World'ün parodisi olması gibi.
The Simpsons, Stanley Kubrick'in A Clockwork Orange (1971) filmine pek çok gönderme yapıyor. Bunlardan ikisi dördüncü sezonda Bart'ın ağzından geliyor. Ama en belirgini, Treehouse of Horror XXV (2014) bölümündeki "A Clockwork Yellow" adlı kısımda; bu kısımda Eyes Wide Shut (1999), 2001: A Space Odyssey (1968), Full Metal Jacket (1987) ve Barry Lyndon (1975) gibi başka Kubrick filmlerine de göndermeler var.
Açılış jeneriğinde Maggie kasadan "geçirilirken" ekranda 847,63 dolar yazar. Bu rakam, Matt Groening'in o sıralar rastladığı bir araştırmadan geliyor: Araştırmaya göre bu tutar, yeni doğmuş bir bebeğin yiyecek, giyecek ve sağlık gibi giderleriyle aylık ortalama bakım masrafı. Ama Troy McClure'ın sunduğu The Simpsons 138th Episode Spectacular bölümünde jenerik durdurulunca makinede "NRA 4EVER" yazdığı görülür.
Barthood (2015) bölümünde, Simpsonların koltuğunun üstünde asılı yelkenli resmini Lisa'nın yaptığı ortaya çıktı.
Dizide adı geçen web siteleri gerçek sitelere açılıyor. Bunlar az çok diziyle ilgili siteler ve hayranlara bilgisayarları için duvar kâğıdı indirme imkânı sunuyor. Aralarında www.whatbadgerseat.com, www.dorks-gone-wild.com ve www.sexyslumberparty.com gibi adresler var; liste bunlarla sınırlı değil.
Homer ile Ned Flanders'ın annelerinin adı aynı: Mona. Tıpkı anneleri Martha adını taşıyan Batman ile Superman gibi.
İlk sezonun bölüm kodları "7G" ile başlıyordu; bu, Homer'ın santralde çalıştığı sektörün de adı.
Kasabadaki bazı dükkân ve mekân adları gerçek zincirlerin parodisi: Klima mağazası: It Blows. Havalimanı kitapçısı: Just Crichton and King Books (Michael Crichton, Stephen King). Erkek çocuk giyim mağazası: Wee Monsieur. Çizgi roman dükkânı: Androids Dungeon. Tencere-tava mağazası: Stoner's Pot Palace. İndirim mağazası: Try 'n' Save (Shop N Save parodisi). Köpek eğitim okulları: Eastside Ruff-Form School ve Professor Von Bowser's Sanitarium For Dogs. Donut dükkânı: Lard Lad Donuts. Aile restoranı: Texas Cheesecake Depository. Finansal danışmanlık: Let's Get Fiscal (Olivia Newton-John'un "Let's Get Physical" şarkısından). Kız çocuk giyim mağazası: Saks Fifth Grade (Saks Fifth Avenue parodisi) ve Dingo Junction. Kız okulu: Saint Sebastian's School for Wicked Girls. Gurme market: Eatie Gourmet's. Silah dükkânı: BloodBath and Beyond (Bed, Bath and Beyond parodisi). Kuaför: Turn Your Head and Coif. Kuaför (Julio'nun çalıştığı yer): Hairy Shears (Harry Shearer'a gönderme). Sağlık kuruluşu: HMO (Hibbert Moneymaking Organization). Hint restoranı: Taj Majal You Can Eat. Yatırım hizmeti: IPO Friday's. Kuyumcu: The Family Jewels. Şaka/hediyelik dükkânı: Yuckingham Palace (Londra'daki Buckingham Palace parodisi). Hurdalık: Uriah's Heap (Charles Dickens'ın David Copperfield'ındaki Uriah Heep). Hukuk bürosu: I Can't Believe It's A Law Firm! Orta Doğu restoranı: Two Guys from Kabul. Müze: Louvre: American Style. Müzik dükkânı: Suicide Notes, Tommy Toots ve King Toots. New Age dükkânı: Karmaceuticals. Göz doktoru: Eye Carumba. Göz doktoru: Eye Care, Do You?. Dış giyim mağazası: Malaria Zone. Pastane: The French Confection (The French Connection (1971)). Haciz bürosu: Repo Depot. Hamamböceği oteli: The Ritz Carlton Hotel for Vagrants. Deniz ürünleri restoranı: The Fryin' Dutchman. Aşevi: Helter Shelter. Oyuncakçı: Valley of the Dolls (1967). Oyuncakçı: J.R.R. Toykins (J.R.R. Tolkien). Chinatown'daki oyuncakçı: Toys "L" Us (Toys "R" Us parodisi). Havuz mağazası: Pool Sharks ("Where the buyer is our chum!").
"Sideshow" Bob Terwilliger, Dr. Seuss'un The 5,000 Fingers of Dr. T. (1953) filmindeki Dr. Terwilliger'le aynı soyadını taşıyor.
Bart'ın tişörtünün mavi mi kırmızı mı olduğu çelişkisine bir bölümde göz kırpılır. Homer bir boğayı kızdırmak için kırmızı elbiseli Lisa'yı boğaya doğru tutar; ardından boğayı mavi bir şeyle sakinleştirebileceğini düşünüp Bart'a uzanır, ama Bart'ın üstünde kırmızı tişört vardır. Homer "Mavi tişörtün nerede?" diye sorar; Bart da mavi tişörtü olmadığını söyler.
Springwood'da geceleri Sideshow Bob'un saçını andıran, Sideshow Bob Bush adlı bir çalı vardı.
Comic Book Guy'ın heykelciği, Star Wars: Episodes V ve VI'daki "karbonite dondurulmuş Han Solo" görüntüsünün "Krusty the Clown" versiyonu.
Simpsonların bodrumundaki dev taş kafanın (ikinci sezonun yirmi ikinci bölümü "Blood Feud"da Bart'ın kan bağışıyla hayatını kurtarmasına teşekkür olarak Mr. Burns tarafından verilmişti) adı Xtapolopacetl. Aynı bölümde Mr. Burns ile Bart Simpson'ın kan grubunun aynı olduğu da ortaya çıkıyor.
"Yeeeeees!" karakteri, radyo ve televizyonda yayınlanan The Jack Benny Program'da (1950) Frank Nelson'ın canlandırdığı ve kendine has "Yeeeeees!" nidasıyla sahneye çıkan bir karaktere dayanıyor.
Homer, Bay Burns'ün doğum gününde onunla dalga geçerken ceketinde Mason locasına ait bir "Tubal-Cain" arması taşıyor.
Homer üniversiteye gittiğinde, üzerinde okulun adı "Springfield Heights Institute of Technology" yazan kemerin altından geçer; kısaltması S.H.I.T. ediyor. Her nasılsa sansürden kurtulmuş.
Yeni yüksek çözünürlüklü açılışta kasada farklı bölümlerden üç özel ürün görülüyor: bir kutu Krusty O's (altıncı sezon, yirmi ikinci bölüm "'Round Springfield"), bir kutu Mr. Sparkle Japon bulaşık deterjanı (sekizinci sezon, yirmi ikinci bölüm "In Marge We Trust") ve bir şişe Tomacco suyu (on birinci sezon, beşinci bölüm "E-I-E-I-(Annoyed Grunt)").
Çizgi roman dükkânına ömür boyu girmesi yasaklananların listesi: Bart Simpson, Milhouse Van Houten, Sideshow Bob Terwilliger, Nelson Muntz, George Lucas ve Matt Groening.
Polis karakolundaki Springfield haritası, şehrin neredeyse tıpatıp ortaçağ Konstantinopolis'i biçiminde olduğunu gösteriyor; Konstantinopolis'in ana caddesi Mese'yle hemen hemen aynı yerde büyük bir yol da var.
Cheers (1982) dizisinin ana kadrosunun çoğu bu dizide de göründü; en dikkat çekeni Sideshow Bob'u seslendiren Kelsey Grammer. Homer'ın Moe's Tavern'dan kovulduğu bir bölümde Homer yeni bir bar ararken Cheers'a girer ve öteki Cheers (1982) oyuncuları eski karakterlerini seslendirir. Yalnızca Kelsey Grammer'ın canlandırdığı Frasier konuşmaz.
Moe's Tavern'ın telefon numarası görünüşe göre 764-8437, yani "SMITHER". Bu, Bay Burns'ün Smithers'ı aramak isteyip numarayı bilmediği sahnede ortaya çıkıyor; tek tahmini doğal olarak SMITHER oluyor: yedinci sezonun on yedinci bölümü "Homer the Smithers".
Dizinin süregelen şakalarından biri, kurgusal Springfield'ın nerede olduğunun asla açıklanmaması. Örneğin kasaba bir haritada gösterildiğinde haritayı hiç göremeyiz; biri eyaletin adını yüksek sesle söylediğinde ses boğulur ya da gürültüye karışır. Springfield'ın bulunduğu eyaletin başkentine yalnızca "Capitol City" denir; bu da Illinois'i eler. "Behind the Music" bölümünde eyaletin adı geçer, ama şaka sürsün diye bölümün her birinde farklı bir eyaletin (Kentucky ve Missouri dahil) söylendiği birkaç versiyonu var. S10E12 "Sunday Cruddy Sunday" bölümünde Marge telefonda adresini verirken Ohio'da olduklarına dair bir ipucu çıkar, ama Maude Flanders tam o sırada içeri girer ve Marge "Oh hiya Maude" der. 'Tis the Fifteenth Season (2003) (#15.7) bölümünde Homer N42° W71° gösteren bir cihaza bakar; bu koordinatlar Massachusetts'teki Bridgewater'ın yakınına denk geliyor.
Yapımcılar şaka yollu, Citizen Kane (1941) filmine o kadar çok parodi yaptıklarını (2018 itibarıyla tam on beş kez) söylüyor ki filmi baştan sona yalnızca "Simpsons" sahneleriyle yeniden kurabilirmişsiniz. Aynı iddiayı The Godfather (1972) ve The Godfather Part II (1974) için de dile getiriyorlar.
Yaratıcılara göre en çok parodisi yapılan film Citizen Kane (1941); onu Stanley Kubrick'in filmleri, özellikle 2001: A Space Odyssey (1968), The Shining (1980) ve A Clockwork Orange (1971) izliyor.
Yeni yüksek çözünürlüklü jenerikte süpermarket kasasında bir kutu "frosty Krusty O's" 6,66 dolar tutuyor ve toplam 243,26 dolara çıkıyor. Maggie kasadan geçirilince tutar ikiye katlanıp 486,52 dolar oluyor.
İkinci sezonun başından beri jenerikte Bart'ın kaykayıyla birkaç karakterin arasından geçtiği görülür. Bunlar (soldan sağa) Mrs. Lovejoy, Apu, Moe, Barney, Bowling Eğitmeni Jacques, "Bleeding Gums" Murphy ve Şef Wiggum.
Springfield Huzurevi'nin önündeki tabelada "Dış dünyadan söz etmediğiniz için teşekkürler" yazıyor.
Springfield Cezaevi'nin sloganı "If you committed murder, you'd be home by now!" (Cinayet işleseydiniz şimdiye evinizde olurdunuz!); bu, Firesign Theater'ın Shadow Valley Condos için kullandığı "If you lived here, you'd be home by now" sloganının parodisi. Lionel Hutz da "Realty Bites" bölümünde bu sonuncusunu Marge'a söylüyor.
Homer'ın kulakları ve saçı Matt Groening'in baş harflerini oluşturuyor.
Yeni yüksek çözünürlüklü açılışta formatla dalga geçen bir şaka var: Yeni HD televizyon, HD sinyal taşıyamayan beyaz, sarı ve kırmızı kompozit A/V kablolarıyla bağlı gösteriliyor; bazı bölümlerde televizyon duvardan düşüyor ve kablolar ortaya çıkıyor.
Ned'in Kanada'da söylediği "They warned me the Devil would be attractive" (Şeytanın çekici olacağı konusunda beni uyarmışlardı) sözü İncil'den değil. Söz William Shakespeare'in Hamlet'inden geliyor: "The Devil hath power to assume a pleasing shape" (Şeytan hoş bir kılığa bürünebilir).
Homer'a yandan bakınca saçındaki zikzakların bir "M", kulağının da bir "G" oluşturduğu görülür. Dizinin yaratıcısı ve çizeri Matt Groening, Homer Simpson'ın her çiziminde baş harflerinin bulunduğunu söyledi.
Itchy ve Scratchy'yi üreten şirket Disney'den esinlendi. Itchy & Scratchy: The Movie (1992) bölümünde görülen ilk çizgi filmleri "Steamboat Itchy", Mickey Mouse'un resmi ilk filmi Steamboat Willie'nin (1928) şiddet dolu bir parodisi. Şirketin kurucusu Roger Myers da Walt Disney'den esinlenmiş bir karakter.
Hapishanedeki birkaç karakterin numarası 24601. Bu, Victor Hugo'nun on dokuzuncu yüzyıl romanı "Les Misérables"daki Jean Valjean'ın mahkûm numarası.
Hungry Hungry Homer (2001) bölümünde Springfield Isotopes'un Albuquerque'ye taşınacağı ortaya çıkıyor. Gerçekte de Albuquerque Isotopes adlı bir takım var ve stadyumlarının önünde bir Simpsons heykeli bile duruyor.
Bir televizyon eleştirmeni 1990'ların sonunda bir bölümü izledikten sonra yazısına "Worst Episode Ever!" başlığını koyup dizinin senaryosunu eleştirdi. Sonraki sezonlarda Comic Book Guy'ın bir şeyi "Worst episode ever!" ya da "Worst (bir şey) ever!" diye eleştirdiği pek çok bölüm var; bunlar o eleştirmenin yazısına gönderme.
Çoğu çizgi filmde olduğu gibi karakterlerin her elinde yalnızca dört parmak var; tek istisna her zaman beş parmaklı olan Tanrı. Yine de büyük olasılıkla bir hata sonucu, dördüncü sezonun üçüncü bölümü "Homer the Heretic"in sonundaki rüyada Tanrı'nın dört parmağı var.
Açılış jeneriğinde "Simpsons" kelimesinin ilk yarısı ("Simps") ikinci yarısından önce belirir. Eski dizi yöneticisi Mike Reiss'a göre bu, "aptal insanlar" anlamına gelen "simpletons"ın kısaltması "simps"le yapılmış bir kelime oyunu. Reiss bunu 2018 tarihli "Springfield Confidential: Jokes, Secrets, and Outright Lies from a Lifetime Writing for The Simpsons" kitabında anlattı.
Bir televizyon eleştirmeni, 1990'ların sonundaki bir bölümü izledikten sonra makalesine "Worst Episode Ever!"adını verdi ve dizinin yazımını eleştirdi. Sonraki sezonlarda Comic Book Guy'ın televizyon eleştirmeninin yazısına atıfta bulunarak"Worst episode ever!"ve"Worst (action) ever!" diyerek bir karakteri eleştirdiği birçok bölüm var.
Milhouse alçak bir isimle lanetlendi. "Milhous", Richard Nixon'un göbek adıydı (bu dizide farklı yazıldı) ve Bayan Leslie Van Houten, Charles Manson ailesinin bir üyesiydi. LaBianca cinayetlerinden hüküm giyenlerden biriydi. İkinci adı "Mussolini", İtalyan faşist diktatör Benito Mussolini'ye gönderme yapıyor.
Kariyer ve Ödüller 1
Bart the Daredevil (1990) bölümünde Homer'ın Springfield Gorge'dan düştüğü sahne, Museum of Television and Radio'nun "TV's Funniest Moments" özel programında on sekizinci sıraya girdi.
Spoiler içeren bilgiler
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Four Regrettings and a Funeral (2013) bölümünde Bart, bölüm yayınlanmadan bir hafta önce ölen ve Edna Krabappel'i seslendiren Marcia Wallace'ın anısına tahtaya "We'll really miss you Mrs. K" yazar. Bu, açılış jeneriğinde tahtada tek bir cümlenin bulunduğu tek bölüm.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
İkinci ve dördüncü sezonlar arasında ara ara karşımıza çıkan beş McBain film sahnesi aslında tutarlı bir hikâye oluşturuyor ve dizide "gizli bir film" olarak anılıyor. The Way We Was (1991) bölümünde McBain, patronuna Senator Mendoza'nın uluslararası bir uyuşturucu karteli yönettiğini söyler. Oh Brother, Where Art Thou? (1991) bölümünde McBain'in ortağı Skoey, Mendoza'nın tuttuğu bir suikastçı tarafından vurulur. The War of the Simpsons (1991) bölümünde McBain, Skoey'nin intikamını almak için tabancasını büyük bir revolverle değiştirir. Saturdays of Thunder (1991) bölümünde McBain Mendoza'nın ziyafetini basar ve Mendoza dışında herkesi vurur; Mendoza ise onu uyuşturucu katılmış bir somonlu börekle etkisiz hale getirir. Last Exit to Springfield (1993) bölümünde de McBain, Mendoza'nın gökdelenindeki karargâhına sızar ve onu pencereden atarak öldürür.
Ölçüm çerezi, kabul edene kadar yazılmaz. Ayrıntı gizlilik sayfasında.
Popüler ve son eklenenler
Yalnızca başlıklarda değil, bilgi maddelerinin içinde de arar — örneğin dublör, ilk seçilen oyuncu, gizli gönderme.
