12 Angry Men İle İlgili 98 İlginç Bilgi

İlginç Bilgiler 34

Filmin özenli provaları iki hafta kadar yorucu olduğundan, çekimlerin eşi benzeri görülmemiş bir 21 günde tamamlanması gerekti.
Filmde sadece iki jüri üyesinin ismi açıkça zikredilir: 8 numaralı jüri üyesi Bay Davis ve 9 numaralı jüri üyesi Bay McCardle. Diğer üyeler ise lise futbol koçu, banka memuru, borsa simsarı, ressam, satış temsilcisi, mimar, garaj sahibi, saatçi ve reklamcı gibi meslekleriyle tanımlanır.
10 numaralı jüri üyesinin ırkçı hezeyanları sırasında diğer üyeler ona sırtlarını dönerler. 4 numaralı jüri üyesinin sert uyarısıyla susan karakter, filmin geri kalanında ayrı bir masaya geçer ve sadece kararı sorulduğunda başını sallayarak tepki verir.
4 numaralı jüri üyesini canlandıran E.G. Marshall, film boyunca ceketini bir an olsun çıkarmayan tek karakterdir.
7 numaralı jüri üyesi, 8 numaralı jüri üyesinin odadaki huzursuz yürüyüşleriyle dalga geçmek için Laurel ve Hardy’nin meşhur 'Dance of the Cuckoos' melodisini ıslıkla çalar; ayrıca filmde James Cagney taklidi de yapar.
Duygusuz ve işkolik bir portre çizen 4 numaralı jüri üyesi, sadece 8 numaralı jüri üyesi tarafından gerçekleri çürütüldüğünde terlerken görülür. Bu durum, karakterin hiçbir duygusal baskı altında olmadığı yönündeki iddiasıyla çelişir.
Filmin sonlarına doğru 9 numaralı jüri üyesi, 4 numaralı jüri üyesinin görme yetisi hakkında yorum yaparak onun 20/20 gördüğünü belirtir. Orijinal Studio One televizyon oyununda ise Sweeney’nin karakteri gözlük takıyordu.
1954 yapımı orijinal televizyon oyununda yer alan Joseph Sweeney ve George Voskovec, sinema uyarlamasında da rollerini koruyan tek isimler olma özelliğini taşıyor.
Genç şüphelinin etnik kökeninin belirsiz bırakılması, Kuzey Avrupa kökenli olmadığının vurgulanmasıyla sınırlı tutulmuştur. Bu stratejik tercih, önyargının jüri tartışmalarındaki yıkıcı rolünü daha evrensel ve keskin bir noktaya taşır.
Film, 1967'de 'The Andy Griffith Show'un bir bölümüne ilham vermiş; Aunt Bee karakterinin 11 erkeğe karşı tek başına 'suçsuz' oyu verdiği bu bölümde, sanık rolünü genç Jack Nicholson üstlenmiştir.
4 Numaralı Jüri'nin bahsettiği 'The Scarlet Circle' ve 'The Amazing Mrs. Bainbridge' adlı filmler, senaryo gereği yaratılmış kurgusal yapımlardır.
Dikkatli bir izleyici, gizli oylama sırasında 9 Numaralı Jüri'nin pusulasını teslim ediş biçiminden, oyunu 'suçsuz' yönünde değiştirdiğini fark edebilir.
3 Numaralı Jüri'nin yaşadığı duygusal çöküşün ilk sinyalleri, filmin başlarında su sebili başında oğlunun fotoğrafına baktığı o sessiz sahnede verilir.
Film, jüri üyelerinin mesleklerini detaylandırarak dönemin sınıf yapısını ustalıkla yansıtır; mimardan borsa simsarına, garaj sahibinden saatçiye kadar uzanan bu yelpaze, Amerikan toplumunun mikro bir kesitini sunar.
Karakterlerin kıyafetleri iç dünyalarını ele verir; örneğin, duygusal dengesizliğiyle öne çıkan 3 Numaralı Jüri'nin kravatı ve kemeri, karakterin ruh hali gibi sürekli düzensizdir.
Jüri üyelerinin 'suçsuz' yönünde oy kullanma sırası 8, 9, 5, 11, 2, 6, 7, 12, Jüri Başkanı, 10, 4 ve 3 şeklindedir.
10 Numaralı Jüri, önyargılarını dile getirmeden önce tam 12 kez 'ne demek istediğimi anlıyor musun?' kalıbını kullanır; bu çıkışlar sırasında masadan kalkmayan tek üyeler ise 4 ve 7 numaralı jürilerdir.
6, 7 ve 10 numaralı jüriler, 'suçsuz' oyu verme sırası kendi jüri numaralarıyla eşleşen tek üyelerdir.
Neredeyse tamamı tek bir odada geçen 12 Angry Men, diyalog ve karakter gerilimine odaklanan 'kapalı oda' türünün dünya sinemasındaki en yetkin örneğidir.
Sidney Lumet, oyuncuların o klostrofobik jüri odası atmosferini iliklerine kadar hissetmeleri için onları iki hafta boyunca provalara tabi tuttu. Kamera olmaksızın saatlerce aynı odada vakit geçiren ekip, bu titiz hazırlık sayesinde filmi 21 gün gibi rekor sayılabilecek bir sürede tamamladı.
Film, neredeyse tamamı 35 metrekarelik tek bir jüri odasında geçen, dış mekanların ise toplam sürenin sadece üç dakikasını oluşturduğu minimalist bir başyapıt.
Reginald Rose'un orijinal televizyon oyununa sadık kalınarak neredeyse hiç değiştirilmeden beyaz perdeye aktarılan film, toplamda 365 ayrı çekimden oluşuyor.
Tanığın yürüyüşünün canlandırıldığı sahnede 8. Jüri üyesinin yaptığı gösteri 41 saniye sürerken, filmin kendi zaman akışında bu süre 38 saniye olarak kaydedildi.
Filmde kilit rol oynayan bıçak, Endonezya tarzı Kriss ağzına sahip İtalyan yapımı bir sustalı çakıdır.
2020 verilerine göre 12 Angry Men, IMDb'nin ilk otuz listesinde 100 dakikanın altında kalan ve iki saatin altındaki tek film olma unvanını koruyor.
Şehrin adı filmde açıkça zikredilmese de; Woolworth Binası, 7. Jüri üyesinin elindeki Yankee biletleri ve adliye merdivenleri, hikayenin New York'ta geçtiğini fısıldıyor.
Dış mekanlar hariç, tüm hikaye öğleden sonra başlayıp akşam 6'dan sonra biten bir zaman diliminde, sadece üç farklı odada geçiyor.
Jüri odası, eski ABD şehirlerindeki birçok gerçek mahkeme salonunun o kasvetli, yıpranmış ve bakımsız halini yansıtacak şekilde tasarlandı.
Filmdeki üç gözlüklü jüri üyesinden 12. üye gözlüklerini altı kez, 4. üye bir kez çıkarırken; 2. üye ise gözlüklerini hiç çıkarmıyor.
Sidney Lumet, duygusal gerilimin doğal akışını yakalamak adına filmi kronolojik bir sırayla çekti; tartışmalar derinleştikçe kamera açılarını daraltarak karakterlerin üzerindeki baskıyı görsel bir dille pekiştirdi.
Amerikan Barolar Birliği, adalet sisteminin halk tarafından anlaşılmasına sağladığı katkılardan dolayı filmi onurlandırdı; yapım, döneminde 48 eyaletin barosuna özel olarak gösterildi.
Senarist Reginald Rose, bu dramayı kaleme alırken bizzat görev aldığı bir cinayet davasındaki jüri üyeliği deneyiminden ilham aldı.
Film, 1970 yılında bir Right Guard deodorant reklamında, aşırı ısınmış bir odada kilitli kalan jüri üyeleri üzerinden parodileştirildi.
1973 yapımı İspanyol televizyon uyarlaması, adalet sistemini eleştirdiği gerekçesiyle Franco rejimi tarafından yasaklandı ve ancak 1995 yılında izleyiciyle buluşabildi.

Yapım Hikâyesi 9

Henry Fonda, sonradan ödenmek üzere ertelediği ücretini film kâr etmediği için hiç alamadı. Yine de onu kariyerinin en iyi üç filminden biri saymaktan vazgeçmedi; öteki ikisi The Grapes of Wrath (1940) ile The Ox-Bow Incident (1943).
Sidney Lumet'i yönetmen koltuğuna Henry Fonda bizzat davet etti; Lumet'in Studio One (1948) ve The Alcoa Hour (1955) için yaptığı televizyon işleri onu çok etkilemişti.
Projeyi Henry Fonda'ya United Artists getirdi; Fonda da hem başrolü hem yapımcılığı üstlendi. Yapımcılık onu öyle yıprattı ki bu işi bir daha asla yapmamaya karar verdi.
Hikâye ilk kez 1954'te Studio One dizisi için Twelve Angry Men (1954) adıyla çekildi. O yapım Henry Fonda'yı öyle etkiledi ki sinema versiyonuna kendi cebinden para koydu.
Jenerikteki kadro ve ekip listesinde tek bir kadın adı var: senaryo süpervizörü Faith Hubley.
Henry Fonda ile Reginald Rose bu film için şirketlerinin adlarını birleştirdi: Orion ve Nova.
John Calley, 1993-96 arasında United Artists'in başındayken "The New Yorker" dergisine konuştu. Stüdyonun projedeki haklarının sürdüğünü anlattı ve başrolünde Michelle Pfeiffer'ın olacağı, 1992 Los Angeles ayaklanmalarının ve Rodney King davasının kararlarının ardından geçen bir yeniden çevrim üzerine kafa yorduğunu söyledi.
Oyunun 20 Eylül 1954'teki canlı yayınından uzun yıllar boyunca yalnızca ilk yarının kineskop kaydının kaldığı sanıldı; bu parça 1976'dan beri Museum of Television and Radio'nun koleksiyonundaydı. 2003'te eski savunma avukatı ve yargıç Samuel Leibowitz'in koleksiyonunda eksiksiz bir 16 mm kineskop kopyası çıktı ve o da müzeye bağışlandı.
Kısıtlı bütçe, prodüksiyonu teknik bir disipline zorladı: Işık bir kez kurulduğunda o açıdaki tüm sahneler tek seferde çekildi. Bu durum, aynı diyaloğun farklı taraflarının haftalar arayla kaydedilmesine ve her oyuncunun yağmur sesinin kurguda ayrı ayrı işlenmesine yol açtı.

Kamera Arkası 13

Sidney Lumet kamerayı tartışma kızıştıkça oyunculara biraz daha yaklaşacak şekilde kurguladı; çerçeve daraldıkça gerilim de tırmanıyor.
Oyuncuların gerilimi ve duygusal değişimi doğal biçimde taşıyabilmesi için film birkaç hafta boyunca sahne sırasına göre çekildi.
Henry Fonda sete ilk girdiğinde gözü jüri odasının pencerelerinden görünen ucuz fonlara takıldı ve hemen Sidney Lumet'e şikâyet etti: "Berbat görünüyorlar. Hitchcock'un fonları harikaydı, içine girip yürüyebilirdin." Kastettiği, Alfred Hitchcock'la daha önce çektiği The Wrong Man (1956). Lumet ona, görüntü yönetmeni Boris Kaufman'ın bu fonları kurtaracak bir planı olduğunu söyledi. Yine de fonun pencereden daha alçak bir noktadan bakılarak hazırlandığı belli oluyor; büyük binalardan biri, çok daha aşağıdan görülüyormuş gibi gözle görülür biçimde eğik duruyor.
Ekibin büyük kısmı çalışkan ama çoğu görece deneyimsiz liman işçilerinden oluşuyordu. Bütün yıl onları geçindirecek kadar film işi olmadığından cüzdanlarında iki sendika kartı taşıyorlardı: biri Local 52, öteki ILA kartı.
Oyuncuların pek çok çekimi tek tek yapılıp kurgu masasında birleştirildi; bu yüzden yağmur sesinin de her oyuncu için ayrı ayrı kaydedilmesi gerekti.
Filmin üç dakikası dışında kalan her şey, 4,8 metreye 7,3 metrelik (aşağı yukarı 35 metrekare) çıplak ve dar bir jüri odasında çekildi.
Bütçe çok kısıtlı olduğundan ışık bir açı için kurulduğunda o açıdan alınacak bütün çekimler hemen orada bitirilmek zorundaydı. Sonuçta aynı konuşmanın iki tarafı bazen haftalar arayla çekildi.
Açılışta kamera göz hizasının üstünde duruyor ve geniş açılı lenslerle karakterler birbirinden uzakmış gibi gösteriliyor. Film ilerledikçe kamera göz hizasına iniyor; finale gelindiğinde ise çekimlerin neredeyse hepsi göz hizasının altından, yakın plan ve telefoto lenslerle yapılıyor. Böylece oda daraldıkça klostrofobi duygusu da artıyor.
Henry Fonda kendini perdede izlemekten hoşlanmazdı; gösterim odasında da filmin sonunu beklemedi. Ama çıkarken Sidney Lumet'e usulca "Sidney, bu muhteşem" dedi.
Sidney Lumet oyuncuları saatlerce aynı odada tutup kamerayı çalıştırmadan replikleri tekrar tekrar söyletti. Amacı, aynı insanlarla bir odaya kapanıp kalmanın nasıl bir şey olduğunu iliklerine kadar hissetmelerini sağlamaktı.
Henry Fonda, jüri odasının pencerelerinden görünen arka plan dekorlarını yetersiz bulmuş, Alfred Hitchcock ile çalıştığı 'The Wrong Man' filmindeki gerçekçilikle kıyaslamıştı. Lumet ve görüntü yönetmeni Boris Kaufman dekorların yeterli olduğu konusunda ısrarcı olsalar da, arka plan perspektifindeki o hafif bozukluk bugün bile dikkatli gözlerden kaçmıyor.
Prologdaki figüranlar hariç tutulursa filmde hiç kadın karakter yok; kamera arkasında ise jenerikte adı geçen tek kadın, senaryo süpervizörü Faith Hubley. Yine de dekorun bir parçası olarak duvarda asılı duran 'kadınlar tuvaleti' tabelası, mekanın gerçekçiliğine dair küçük bir detay olarak göze çarpıyor.
Kamera arkası ekibinin büyük bir kısmı, gelirlerini desteklemek amacıyla hem Local 52 hem de ILA sendikalarına kayıtlı liman işçilerinden oluşuyordu.

Karakterler ve Oyuncular 5

10 numaralı jüri üyesi film boyunca en az 10 kez "know what I mean" (ne demek istediğimi anlıyor musun) diyor. Bu sözü genellikle sert görüşlerini ve önyargılarını sıralarken, özellikle de sanığın geçmişine ve büyüdüğü mahalleye bakıp onu suçlu ilan ederken kullanıyor.
Hikâyenin merkezindeki 8. jüri üyesi (Henry Fonda), 11. jüri üyesi (George Voskovec) dışında herkesle en az bir kez konuşuyor. Voskovec'le aralarındaki tek temas, filmin kilit anlarından birinde birbirlerine attıkları kısa bir gülümseme.
Jack Lemmon, Henry Fonda'yla Mister Roberts (1955) filminde de oynamıştı; orada Fonda'nın U.S.S. Reluctant'tan ayrılmasının ardından onun Kargo Subayı görevini devralıyordu. Lemmon, 1997 yapımı 12 Angry Men'de de bu filmde Fonda'nın oynadığı jüri üyesini üstlendi.
Jack Klugman, karakterinin aslında Akdeniz kökenli, 20’li yaşlarda bir genç olarak tasarlandığını belirtmişti; bu arka plan, karakterin varoş geçmişini ve sustalı bıçaklara olan aşinalığını açıklıyordu. Klugman o dönem 35 yaşında ve Yahudi olmasına rağmen, Lumet onu rol için en doğru kişi olduğuna ikna etti.
Gerçek zamanlı ilerleyen filmde karara, yaklaşık 45 dakikalık bir tartışmanın ardından varılır; bu süre, Jack Warden'ın canlandırdığı karakterin saat 8'deki beyzbol maçına yetişmesi için kurgulanmış bir zaman çizelgesidir.

Göndermeler ve Referanslar 9

Film boyunca "3" sayısı tekrar tekrar karşımıza çıkıyor. Jüri odası dışında geçen tek bölüm ilk üç dakika; duruşmanın görüldüğü salonun numarası 228 (2+2+8=12; 1+2=3); 8 numara üç çocuğu olduğunu söylüyor; 7 numara bir ara herkese susmalarını, nasılsa jüri üyesi olarak günde 3 dolar aldıklarını söylüyor; 6 numara bir evi boyamak için üç gün harcadığını anlatıyor; 4 numara suçun duruşmadan üç ay önce işlendiğini hatırlatıyor; 8 numaraya sanığın masumiyeti konusunda karşı çıkan kişi 3 numara; 10 numara da boşa yatan 3 garajından söz ediyor.
Final sahnesinde görünen gazete manşetinde 'Craig goes distance, 4-1' yazıyor. Bu, Brooklyn Dodgers'ın atıcısı Roger Craig'e gönderme: Craig 1 Temmuz 1956'da maçın sonuna kadar atıcılığı bırakmamış ve takımını 4-1'lik galibiyete taşımıştı.
7. jüri üyesi (Jack Warden) "Geçen yıl marmelat satıp 27 bin dolar kazandım. Fena değil" diye övünüyor. O para 2024'ün değeriyle 300.000 doları aşıyor.
Davanın Manhattan'da görüldüğü belli; filmdeki tek dış çekimler de Manhattan. Ama bina yanlış: Son sahnede jüri üyeleri Foley Square'deki Federal Mahkeme'den çıkıyor, oysa cinayet eyalet suçu ve dava Foley Square'in bir blok kuzeyindeki 100 Centre Street'te, Ceza Mahkemeleri Binası'nda görülmeliydi. Bir de tren meselesi var. Hikâyenin anlatısında çok önemli olan havai raylı hat, Manhattan'da ayakta kalan son hat olan 3. Cadde El hattıydı; sökümü Haziran 1955'te başladığına göre suç bu tarihten önce işlenmiş olmalı. (Manhattan'daki öteki üç havai hat 1942'ye kadar çoktan yıkılmıştı.)
The Odd Couple (1970) dizisinin 1. sezonundaki 4. bölüm The Jury Story (1970) bu filmden ilham aldı ve ilk kez 15 Ekim 1970'te yayınlandı. Bölümde Jack Klugman (Oscar Madison) jüride yer alıyor; Tony Randall (Felix Unger) ise Henry Fonda'nın 8. Jüri Üyesi gibi tek başına direnen üyeyi oynuyor.
ABD'de 1970'te yayınlanan bir Right Guard deodorant reklamı filme esprili bir gönderme yaptı: Sıcaktan bunalmış jüri odasında kavga eden üyelere mübaşir Right Guard dağıtıyor. Reklamın sonunda mübaşir, jüri başkanına altı kişinin spreyi, öteki altısının da klasik stick deodorantı seçtiğini bildiriyor.
Lee J. Cobb'un 12 Numaralı Jüri'ye 'gri pazen takım elbiseli adam' diye çıkışması, hem Cobb'un hem de Joseph Sweeney'nin rol aldığı 1956 yapımı 'The Man in the Gray Flannel Suit' filmine zekice bir selam gönderir.
Film; The Dick Van Dyke Show'dan Monk'a kadar pek çok televizyon dizisinde parodisi yapılarak veya doğrudan atıfta bulunularak popüler kültürdeki yerini perçinlemiştir.
Filmin sonunda görünen gazetenin manşeti, 1 Temmuz 1956'da Brooklyn Dodgers adına Roger Craig'in gerçekleştirdiği tam oyun galibiyetine bir selam gönderiyor.

Derin Anlam 5

Jüri Başkanı, oy verme gerekçesini hiçbir zaman açıklamayan tek karakterdir. Bu durum, otoritesinin meşruiyetten ziyade varsayılan bir liderlik metaforuna dayandığını gösterir; nitekim oyunu değiştirdiği an, elindeki o kırılgan liderlik vasfını da yitirir.
Filmin finalindeki kuş bakışı çekimde jüri odasında sadece on bir kişi görünür. 10 Numaralı Jüri'nin eksikliği, onun kendi önyargılarıyla yüzleşemediğini ve bu süreçten hiçbir ders çıkaramadığını simgeler.
Sidney Lumet, film boyunca '3' rakamını bir leitmotif gibi ustalıkla işler. 228 numaralı mahkeme salonunun rakam toplamlarından, jüri üyelerinin kişisel anlatılarına ve 3 numaralı jürinin baş antagoniste dönüşmesine kadar her detay, bu sayısal sembolizmle örülerek anlatının gerilimine hizmet eder.
12 Angry Men’in kültürel etkisi, aradan geçen on yıllara rağmen popüler kültürde yaşamaya devam ediyor. Film, 'Hey Arnold!' dizisinin 1996 tarihli bir bölümünden, Amy Schumer’ın televizyon estetiğini sorgulayan meşhur skeçlerine kadar pek çok yapımda ironik bir dille yeniden yorumlanmıştır.
Sinematografi, jüri üyelerinin ruh halini yansıtacak bir enstrüman gibi kullanıldı. Tartışma derinleştikçe geniş açılı ve yüksek açılı çekimlerden göz hizasına, finalde ise klostrofobiyi tırmandıran yakın planlara ve teleobjektiflere geçildi; adliyeden çıkış sahnesinde ise özgürlüğü simgeleyen en geniş açı tercih edildi.

Kariyer ve Ödüller 1

Film üç Oscar adaylığının hiçbirini kazanamadı; her birinde The Bridge on the River Kwai (1957) öne geçti.

Spoiler içeren bilgiler

Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Lee J. Cobb'un oynadığı jüri üyesi, 12. jüri üyesini "gri flanel takımlı çocuk" diye aşağılıyor. Cobb bundan bir yıl önce, Joseph Sweeney'nin (9. jüri üyesi) de oynadığı The Man in the Gray Flannel Suit (1956) filminin başrolündeydi.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
4. Jüri üyesi film boyunca ceketini çıkarmadığı halde yalnızca bir kez terliyor: 8. Jüri üyesi onu hem öne sürdüğü bir noktada (sanığın avukatının, müvekkilinin ne yaptığını hatırlamak için 3 ayı olması) hem de olay sırasında izlediğini söylediği filmle ilgili sorularda köşeye sıkıştırdığında. O sahnede duygusal bir baskı altında olmadığını söylüyor, ama ter tam tersini gösteriyor.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
İspanyol televizyonu RTVE 1973'te Doce hombres sin piedad (1973) adıyla kendi versiyonunu çekti. Bu yapım filme öyle sadık kaldı ki odadaki Amerikan bayrağı da, jürinin New York Yankees ile Baltimore Orioles'tan söz etmesi de korundu. Ne var ki General Francisco Franco diktatörlüğü döneminde, yönetimin adalet sistemini eleştirdiği düşünüldüğü için yayınına izin verilmedi. Seyirciyle ancak Franco'nun ölümünden yıllar sonra, 1995'te buluşabildi.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Gizli oylamada oyunu değiştirenin kim olduğu açıklanmadan önce de anlaşılabiliyor. Kâğıtlar toplanırken 9. Jüri üyesi kendi kâğıdını açıkça 7. Jüri üyesininkinin altına koyuyor; öteki üyeler ise elden ele gelen kâğıtları yığının üstüne bırakıyor. Ardından 1. Jüri üyesi o yığını kendi kâğıdının üstüne, öbür yığını da onun üstüne yerleştiriyor. Böylece 9. Jüri üyesinin kâğıdı alttan ikinci sıraya düşüyor ve "suçsuz" yazan kâğıt da tam o.
Spoiler içerir · Kamera Arkası
Jüri üyeleri odaya girerken kamera tepeden geniş bir çerçeveyle bakıyor; karar çıkana kadar çekimler giderek alçalıyor ve daralıyor. Adliyeden çıktıkları son sahnede ise yine geniş, tepeden bir açıya dönülüyor. Sidney Lumet'e göre bu son çekim filmde kullanılan en geniş lensle yapıldı; amaç, jüri odasından kurtulmanın verdiği ferahlığı hissettirmekti.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Filmin sonlarına doğru 9. jüri üyesi (Joseph Sweeney), 4. jüri üyesinin (E.G. Marshall) gözlerine dair bir şey söylüyor ve kendisinin ömrü boyunca 20/20 gördüğünü anlatıyor. Oysa Studio One'daki ilk versiyonda yine Joseph Sweeney'nin oynadığı 9. jüri üyesi gözlük takıyordu.
Spoiler içerir · Karakterler ve Oyuncular
Jack Klugman, Special Edition DVD'deki kamera arkası belgeselinde 5. jüri üyesinin aslında 20-21 yaşlarında, esmer tenli, büyük ihtimalle Akdenizli biri olarak düşünüldüğünü anlatıyor; böylece gecekonduda büyüdüğünü anlatması ve sustalı bıçaklardan anlaması daha inandırıcı olacaktı. 35 yaşındaki Yahudi bir oyuncu olarak Klugman rolün kendisine uyup uymadığından emin değildi, ama Sidney Lumet onu bunun işe yarayacağına ikna etti.
Spoiler içerir · Karakterler ve Oyuncular
10. Jüri üyesi sanık hakkında ırkçı bir nutka başladığında jüri üyeleri birer birer ona sırtını dönüyor. Dönmeyen tek kişi 4. Jüri üyesi; o da adama oturmasını ve bir daha ağzını açmamasını söylüyor (oyunun metninde "Bir daha ağzını açarsan kafanı yararım" diyor). 10. Jüri üyesi sözünü dinliyor, ayrı ve daha küçük bir masaya geçiyor (bu, öteki üyelerin onu görüşleri yüzünden dışlamasının bir simgesi olabilir) ve filmin geri kalanında konuşmuyor. Tek iletişimi, 8. Jüri üyesi ona sanığın hâlâ suçlu olduğunu düşünüp düşünmediğini sorduğunda başını sallaması.
Spoiler içerir · Kariyer ve Ödüller
Yargıç Sonia Sotomayor, 2010'da Fordham Üniversitesi Hukuk Fakültesi Film Festivali'nde filmi izlerken onu üniversite yıllarında görmesinin hukuka yönelmesinde payı olduğunu söyledi; en çok da göçmen 11. Jüri üyesinin Amerikan adalet sistemine duyduğu saygıyı anlattığı konuşmadan etkilenmişti. Ama hukuk öğrencilerine bir uyarıda da bulundu: Alt mahkeme yargıcıyken jürilere zaman zaman bu filmi örnek almamalarını söylemişti, çünkü jüri üyelerinin vardığı sonuçların çoğu gerçeğe değil tahmine dayanıyordu. Sotomayor'a göre 8. Jüri üyesinin odaya davadakine benzer bir bıçak sokması, dava hakkında dışarıdan araştırma yapması ve jürinin bütün olarak makul şüphenin çok ötesine geçen varsayımlarda bulunması (örneğin "Yaşlı Kadın"ın gözlük taktığı çıkarımı) gerçek bir jüride asla kabul görmezdi; yürürlükteki yasalar jüri müzakerelerinin açıklanmasına izin veriyorsa, aslında davanın bozulmasına yol açardı.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
8. Jüri üyesi odada bir aşağı bir yukarı yürürken 7. Jüri üyesi onunla dalga geçmek için ıslık çalıyor. Melodi, Laurel & Hardy komedilerinin jenerik müziği "Dance of the Cuckoos". 2. Jüri üyesi onu azarlayınca 7. Jüri üyesi James Cagney taklidiyle karşılık veriyor.
Spoiler içerir · Derin Anlam
Genç sanığın etnik kökeni bilerek belirsiz bırakılmış. Filmin derdi açısından önemli olan, Kuzey Avrupa kökenli olmaması ve bazı jüri üyelerinin önyargısının (ya da önyargısızlığının) tartışmanın merkezine oturmasıydı.
Spoiler içerir · Derin Anlam
Jüri üyelerinin kılık kıyafeti mizaçlarını yansıtıyor. Duygusal savrulmalar yaşayan 3. Jüri üyesine dikkatle bakınca kemerinin sola, kravatının ise sağa doğru iyice kaydığı görülüyor.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Tartışmanın tam olarak saat kaçta başladığı söylenmiyor, ama öğleni geçmediği anlaşılıyor. Öğleden sonra bir yağmur fırtınası bastırıyor ve tartışma akşam 6'dan sonra bitiyor. Kurgu olayları gerçek zamanlıymış gibi hissettiriyor; dışarıdaki ışık ve hava ise sürenin biraz daha uzun olduğunu ele veriyor.
Spoiler içerir · Derin Anlam
Hikâye herhangi bir büyük şehirde geçebilirdi ve şehrin adı hiç anılmıyor; ama görünen Woolworth Binası, 7. jüri üyesinin cebindeki Yankee biletleri ve açılışla kapanıştaki County Adliyesi merdivenleri buranın New York olduğunu açıkça söylüyor.
Spoiler içerir · Karakterler ve Oyuncular
Katı bir öz denetime sahip, duygularını hiç göstermeyen 4. Jüri üyesinin geçmişi işkolikliğine dayanıyor. Gece geç saatlere kadar çalıştığını, sonra eğlenceye koştuğunu ve ailesine pek zaman ayırmadığını kendisi itiraf ediyor; empati eksikliği de buradan geliyor.
Spoiler içerir · Derin Anlam
Film, farkında olmadan dönemin sınıf ayrımını da doğru bir biçimde resmediyor. Jüri üyelerinin çoğu mesleğini hayatının ve kişiliğinin bir parçası gibi anlatıyor; 1'den 12'ye doğru: lise futbol takımının yardımcı antrenörü, banka memuru, kurye işletmecisi, borsacı, boyacı, satış temsilcisi, mimar, garaj sahibi, saatçi ve reklam yöneticisi. Sıra 5. ve 9. jüri üyelerini atlıyor: 5. Jüri üyesi gecekonduda, alt sınıfın sorunlu bir mahallesinde büyümüş; 9. Jüri üyesi ise yaşlı bir adam ve emekli olduğu ima edildiğinden işi ya da geçmişi önemsenmiyor.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Jenerik akarken 1:36'da jüri odasını tepeden gösteren çekimde masada yalnızca on bir kişi oturuyor; 10. Jüri üyesi (Ed Begley) yok. Aradaki fark şu: On bir kişi kendileriyle yüzleşip bu deneyimden büyüyerek çıkabiliyor, geride kalan ise bunu başaramıyor.
Spoiler içerir · Derin Anlam
3. Jüri üyesinin çöküşünün işareti daha filmin başında veriliyor: Su sebiline ilk gittiği ve oğlunun fotoğrafına baktığı anda.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
8. jüri üyesi yaşlı tanığın yataktan kalkıp ön kapıya varışını canlandırırken yürüyüş 41 saniye tutuyor; filmin gerçek zamanında ise bu sahne 38 saniye sürüyor.
Spoiler içerir · İlginç Bilgiler
Açılıştaki mahkeme salonunda görünen figüranları saymazsak filmde hiç kadın karakter yok; ama jüri odasının yanında bir kadınlar tuvaleti göze çarpıyor.
Spoiler içerir · Kamera Arkası
Filmdeki tuhaf görünüşlü bıçak, Endonezya'ya özgü Kriss bıçağı biçiminde, İtalyan yapımı bir sustalı.
Spoiler içerir · İlginç Bilgiler
8 numaralı Jüri'nin yaşlı adamın yatağından ön kapıyı açana kadar yürüyüşünü yeniden canlandırması 41 saniye olarak zamanlandı. Gerçek film süresinde bu süre 38 sürer.

12 Angry Men İle İlgili 98 İlginç Bilgi

İlginç Bilgiler 34

Yapım Hikâyesi 9

Kamera Arkası 13

Karakterler ve Oyuncular 5

Göndermeler ve Referanslar 9

Derin Anlam 5

Kariyer ve Ödüller 1

Spoiler içeren bilgiler

Gelişmiş arama