Danny Zuko ve Sandy Olsson, kusursuz bir yaz aşkı yaşamıştır. Yaz biter ve ikili, okullarına başlamak üzere ayrılırlar. Danny, Rydell'deki ilk gününde, "cool" deri ceketli serseri çetesi T-Birds'ün başına döner. En yakın arkadaşları Kencikie, Doody, Sonny ve Putzie ile yaz tatilinde ne kadar eğlendiğini ve çapkınlığını anlatırken, tesadüfen aynı okula kaydolmuş olan Sandy de onu aralarına katmak isteyen Pink Ladies ile tanıştırılmaktadır. İkilinin birbirine düşman iki gruba dahil olması, ilk başta aralarında ve grupları arasında gerginliklere yol açsa da, aşkları kısa sürede tekrar buluşmalarını sağlayacaktır.
Rizzo'nun sivilceleri gerçekti. Stockard Channing bir röportajında Jeff Conaway'in bunları bizzat uygulamakta ısrar ettiğini söyledi.
John Travolta, Saturday Night Fever (1977) filminin çekimlerini tamamladıktan sadece dört gün sonra provalara başladı. Art arda iki mega hit filme sahip olmak, Welcome Back, Kotter (1975) için yaptığı sözleşmeyi yerine getirmeyi zorlaştırdı, ancak sözleşmesini, daha az varlığıyla da olsa yerine getirdi ve sonunda tam zamanlı bir film kariyerine devam etmek için diziden ayrıldı.
Dame Olivia Newton-John'un son sahnede (Rydell karnavalı) giydiği pantolonun fermuarının kırılması nedeniyle dikilmesi gerekti.
Dame Olivia Newton-John, 2019 yılında finalde giydiği deri ceket ve pantolonu kanser araştırmalarına yönelik hayır kurumu yararına 405.700 dolara açık artırmaya çıkardı. Spanx'ın kurucusu Sara Blakely pantolonu satın aldı. 243.200 dolara satılan deri ceketi kazanan isimsiz kişi daha sonra onu Olivia'ya iade etti.
Oyuncular, dans hareketlerini öğrenmek ve birbirlerini tanımak için ilk prova gününde bir çorap dansı partisi düzenledi.
Kapanış partisinde T-Bird oyuncuları, kameraya ay çıplak poz verdikleri fotoğrafların olduğu rozetler dağıttı.
1.87 metre boyundaki Jeff Conaway, 1.88 metre boyundaki John Travolta'nın daha uzun görünmesi için hafifçe kambur yürümek zorunda kaldı.
Lise, bir domuz işleme tesisinin hemen yanındaydı, bu yüzden her yer pastırma gibi kokuyordu.
Aslında hand jive yalnızca ellerle yapılan bir danstır. Koreograf Patricia Birch buna ayak hareketlerini ve zıplamaları ekledi.
'Summer Nights'ın sonundaki yüksek notalar John Travolta'nın ses aralığının dışındaydı; bu kısımlar daha sonra Bee Gees'ten Barry Gibb tarafından meşhur falsetto sesiyle seslendirildi.
Jamie Donnelly'nin saçları erken beyazlamıştı ve Jan'i oynamak için siyaha boyadı. Saçları çok hızlı uzadığı için dipleri her gün siyah bir mum boya ile kapatılmak zorunda kalındı.
"Summer Nights" sırasında Sandy hikayesini anlatırken kusuyormuş gibi yapan oyuncu, koreograf Patricia Birch'ün malzemenin aşırı duygusal kalitesini baltalamak ve "bu çocukların birbirlerine kaba davranış biçimini" yansıtarak daha keskin hale getirmek için yaptığı bilinçli bir başka girişimdi (Birch'ün kendi sözleriyle).
Eddie Deezen'in (Eugene) anlattığına göre, Dennis Stewart (Leo "Crater Face") sabahları onu evinden alıyor ve sete birlikte Stewart'ın arabasıyla gidiyorlardı.
Pijama partisi sahnesinden önce kızlar birbirlerinin tırnaklarını boyadı, müstehcen konuşmalar yaptı ve yastık savaşı yaptı.
Yönetmen Randal Kleiser, Vanity Fair'in "Bir Sahne Üzerine Notlar" bölümü için verdiği röportajda, arka plan oyuncularına ve dansçılara figüran gibi değil, gerçek lise öğrencileri gibi görünmeleri için kendi arka plan hikayelerinin verildiğini açıkladı.
Çekimlerin en rahatsız günü, Travolta ve çete üyelerinin "Summer Nights" şarkısını söyleyip zıpladıkları gündü. Sahne, Los Angeles'taki Venice Lisesi'nin futbol tribünlerinde, 35 derecenin üzerindeki sıcaklıklarda çekildi. John ve arkadaşlarının deri ceketlerini çıkarmalarına izin verilmedi.
Barry Pearl, The Three Stooges'a dayanan şaklabanlık rutininin koreografisini yaptı.
Yönetmen Randal Kleiser, salıncak fikrini memleketi Lebanon, Pensilvanya'daki arabalı sinema tiyatrosundan aldı.
Filmden kesilmiş olmasına rağmen, sahne versiyonundaki Alma Mater/Parody enstrümantalı, son gün ofiste ve karnaval sahnelerinde çalar.
KZAZ, dans yarışmasını yayınlayan kurgusal TV kanalıdır. Gerçekten de Washington, Bellingham'da 91.7 frekansından yayın yapan KZAZ adında bir FM radyo istasyonu vardır.
Aksesuar departmanı, oyuncuların yaz çekimleri boyunca 100.000 adet balonlu sakız çiğnediğini tahmin etti (günde yaklaşık 5.000 adet).
Danny ve T-Birds "Greased Lightnin'" şarkısını söylerken, ekranın sol tarafındaki diğer öğrenciler müzikal numaranın başlamasını oldukça şaşkın ifadelerle izlerken görülebilir.
Yapım Hikâyesi 35
Danny rolü Henry Winkler'a teklif edildi, ama Winkler 'greaser olmak istemediği' için geri çevirdi. Sonradan pişman olduğunu itiraf etti; çocukları da onu bunun için hiç affetmedi.
Yönetmen Randal Kleiser açılış şarkısından hiç hoşlanmıyordu; sözlerini, çektiği bu neşeli ve eğlenceli film için fazla karanlık ve alaycı buluyordu. Ama Barry Gibb ve Bee Gees, Saturday Night Fever'ın (1977) başarısıyla zirvedeydi ve genç, yeni bir yönetmen olan Kleiser değişiklik isteyecek gücü kendinde bulamadı. 'You're the One That I Want' şarkısını da sevmiyordu ve 'kulağa berbat geldiğini' söylüyordu.
'Summer Nights'ın sonundaki tiz notalar John Travolta'nın sesinin yetişemeyeceği kadar yüksekti; o notaları sonradan Bee Gees'ten Barry Gibb ünlü falsetto sesiyle seslendirdi.
Sahne oyununda "Look at Me, I'm Sandra Dee", 1976'da öldürülen Sal Mineo'yu da anıyordu. Filmde bu dize Elvis Presley'i anacak şekilde değiştirildi. İronik biçimde pijama partisi sahnesi ve şarkı, Presley'in öldüğü gün, 16 Ağustos 1977'de çekildi.
Özgün müzikalin metnini yazan Jim Jacobs ve Warren Casey, film çekilirken sete davet edilmedi. John Travolta müzikalin turnesinde Doody'yi oynamıştı ve zamanla Jacobs ile Casey'nin versiyonundaki replikleri, Allan Carr ile Bronte Woodard'ın yazdığı bu filme taşıdı: Bir repliğin işlemediğini düşündüğünde orijinaldeki repliği söylüyor, yönetmen Randal Kleiser da genellikle ona hak verip o repliği kullanıyordu.
1997'de Randal Kleiser, Paramount Pictures'ın o zamanki başkanı Sherry Lansing'i arayıp filmin 20. yılı için yeniden vizyona girmesi gerektiğini söyledi. Lansing, birkaç gün önce George Lucas'ın da aradığını ve Paramount Pictures arşivindeki bütün filmler arasında geri dönmesi gerekenin bu olduğunu söylediğini anlattı. Lucas, tanıdığı her dokuz yaşındaki çocuğun bu filmin VHS kopyasını her gün izlediğini söylemişti.
Adı jenerikte geçmese de besteci Charles Fox, GREASE'in bütün prodüksiyonunun müzik direktörüydü ve 38 milyon satan GREASE film müziği albümündeki önceden yazılmış bütün şarkıları düzenleyip yönetti ve prodüktörlüğünü yaptı. Fox'un bu şarkıların hepsini el yazısıyla yazdığı orijinal notalar, Kongre Kütüphanesi'nde 2023'e kadarki bütün eserleri arasında sergileniyor. Bu eserler arasında "Killing Me Softly With His Song" gibi şarkılar, "Happy Days" gibi TV temaları ve "9-5", "Barbarella" gibi film müzikleri de var.
Müzikalin ilk sahne versiyonu Chicago'da geçiyordu ve orada Sandy, soyadı "Dumbrowski" olan Polonyalı Katolik bir kızdı. Bu filmde (ve filmden sonra sahnelenen pek çok versiyonda) soyadı "Olsson" yapıldı; Olivia Newton-John Avustralyalı olduğu için de Sandy Avustralyalı oldu.
John Travolta, gösteri Broadway'deyken bir buçuk yıl boyunca Burger Palace Boys'tan, Danny Zuko'nun yardakçılarından biri olan Doody'yi oynadı. (Burger Palace Boys, Broadway yapımındaki asıl çeteydi; filmde adları T-Birds olarak değiştirildi.) Travolta, Broadway'de Danny'yi oynayan Barry Bostwick'in (ve ötekilerin) yanındaki oyunculardan biriydi. Yakın zamanda Paramount Pictures Profiles'a verdiği röportajda Danny'yi nasıl oynayacağına dair her şeyi Bostwick'ten ve rolü Broadway'de oynayan ötekilerden öğrendiğini kabul etti. İşin ironik yanı, filmin oyuncularını seçen Robert Stigwood Bostwick'i es geçti. Ama Broadway'de Danny'yi oynamış bir başka isim filmde yer bulabildi: Jeff Conaway; o da ironik biçimde Travolta'nın yardakçısı Kenickie Murdock'u oynadı.
"Greased Lightning" aslında Kenickie'nin şarkısıydı; Broadway yapımında Danny Zuko'nun değil, onun büyük numarasıydı. John Travolta film versiyonu için bu numarayı Jeff Conaway'den (Kenickie) alacağını açıklayınca koreograf Patricia Birch ve yıllar sonra röportajlarda bile numarayı kaybetmekten yakınan Conaway dahil herkes buna şiddetle karşı çıktı ve yapımcılara şikâyet etti. Ama Travolta'nın sözü geçiyordu ve numarayı kaptı. (Bunda, bu film için Broadway yapımında olmayan iki şarkı eklenen Olivia Newton-John'a ayak uydurmak isteğinin de payı vardı.)
"Hopelessly Devoted to You" filmin çekimleri bittikten sonra yazılıp kaydedildi. Olivia Newton-John'un Grease sözleşmesinde bir solo şarkı şartı vardı, ama Sandy için kimsenin aklına bir şey gelmemişti. Olivia'nın yapımcısı John Farrar çekimlerin ortasında "Hopelessly Devoted to You" ile çıkageldi. Yönetmen Randal Kleiser başta şarkıdan pek emin değildi ve onu filme yerleştirmek için baştan bir sahne bulmak zorunda kaldı. Şarkı sonunda çekimlerden sonra kaydedildi ve filme tek Oscar adaylığını getirdi.
Filmdeki figüranların çoğu, ülke çapında düzenlenen bir yarışmayı kazanarak filmde yer aldı.
Eddie Deezen'e göre Eugene rolünü kapması 'dinî bir hikâye'. Seçmelere Pee Wee Herman tarzı bir takım elbiseyle gitti ve filmin adı Grease olduğu için saçına gerçekten gres yağı sürdü. Yapımcı Allan Carr, yönetmen Randal Kleiser ve seçme sorumlusu onaylarcasına birbirini dürtüklediği için seçmenin iyi geçtiğini hissetti; Deezen bunu 'erkeklerin güzel kızları görünce yaptığı ya da kızların yakışıklı erkekleri görünce yaptığı gibi' diye anlatıyor. Stüdyo rolün kesileceğini söyleyince Deezen'in menajeri onu kiliseye davet etti; Deezen Yahudi olduğu halde gitti. İkisi kilisede hararetle dua ettikten sonra stüdyo arayıp fikir değiştirdiğini söyledi ve Deezen rolü aldı.
Olivia Newton-John, Sandy Olsson rolü için ekran testi yapılmasında ısrar etti; oyunculuğunun yetersiz kalacağından ve lise öğrencisi için fazla yaşlı görüneceğinden endişeleniyordu. Rol aslında Susan Dey için düşünülmüştü, o da menajerinin tavsiyesiyle geri çevirdi.
Grease'in film uyarlama hakları başta Steve Krantz ve Ralph Bakshi'deydi; ikili onu animasyon müzikal olarak yapmak istiyordu. Krantz ile Bakshi'nin ortaklığı bozulunca haklar yapımcı Robert Stigwood'a geçti.
Yazar-yapımcı Allan Carr, Olivia Newton-John'la Avustralyalı şarkıcı Helen Reddy'nin verdiği bir partide tanıştı, ona "tamamen vuruldu" ve rolü kabul etmesi için yalvardı. John Travolta da "The Morning Call"a, rolün Newton-John'a verilmesi için kendisinin de çaba gösterdiğini söyledi.
Film vizyona girdiğinde öyle tuttu ki bazı sinemalar talebe yetişmek için onu kelimenin tam anlamıyla art arda oynattı, ama seyirciyi salondan yeterince hızlı çıkaramıyorlardı. Son girenler yerlerine oturduğunda film çoktan başlamış ve en az bir kısmı geçmiş oluyordu. Bu da talebi daha da artırdı, çünkü insanlar filmin tamamını yakalamak için sinemaya birkaç kez gitmek zorunda kalıyordu.
Yirmi ana dansçıdan biri olmak için binlerce kişi seçmelere katıldı; seçilen her dansçıya canlandıracağı bir karakter verildi.
Özgün sahne oyununu yazan Jim Jacobs ve Warren Casey başta filmin yönetici yapımcıları olacaktı, ama senarist ve yapımcı Allan Carr onları setten kovdu.
Putzie'yi oynayan Kelly Ward seçmelere aslında koreograf Patricia Birch'e yardım etmeye gelmişti; sonunda rol ona verildi.
Didi Conn'un KGO-AM radyosuna anlattığına göre, Grease 2'den (1982) ayrı olarak "Summer School" adlı bir devam filmi düşünülüyordu, ama Paramount Pictures sonradan bu fikirden vazgeçti. Fikir, filmin sonundaki karnaval sahnesinde Koç Calhoun'un (Sid Caesar) Putzie'ye (Kelly Ward) pastayı yemeden önce söylediği "Yaz okulunda görüşürüz" repliğinden doğmuştu.
Didi Conn, seçmelere gitmeden önce senaryoya göz atabilmek için bir güvenlik görevlisinin masasının altına saklandı.
Koç rolü başta Deep Throat (1972) filminin yıldızı Harry Reems'e verilmişti. Ama Reems'in pornografik geçmişi protestolara yol açıp filmin başarısını tehlikeye atınca Paramount Pictures rolü Sid Caesar'a verdi.
Grease adı, birkaç yıl önce Broadway'de büyük başarı kazanan ve 1960'ları anlatan Hair'e bir göndermeydi. Hairspray de aynı şekilde Grease'e gönderme yapıyordu.
Film başta Los Angeles'ın banliyölerinde değil, Chicago'da geçiyordu. "Summer Nights" şarkısının ilk adı da Chicago'nun ünlü plajlarından biri olan "Foster Beach"ti.
Aslında Sandy'nin dans yarışmasına hiç katılmaması planlanmıştı: Yarışma başlamadan Sonny onu oyalayıp devreden çıkaracak, Cha Cha da onun yerine geçip yarışmayı kazanacaktı. Ama John Travolta gibi profesyonel bir dansçı olmasa da Olivia Newton-John filmde dans etmek istedi. Yönetmen Randal Kleiser'ı ikna edip birkaç dakika Danny'yle dans etti; sonra Sonny araya girip onu saf dışı bıraktı.
Sahne versiyonundaki birkaç şarkı filmde kullanılmadı; aralarında "Freddy, My Love", "Those Magic Changes" ve "It's Raining on Prom Night" var. Bunlar filmde müzik kutusundan ya da lise dansında çalan grubun performansı olarak duyuluyor.
Rizzo rolü için ilk düşünülen isim Lucie Arnaz'dı. Annesi Lucille Ball'ın Paramount Pictures'ı arayıp "O stüdyo bir zamanlar benimdi! Kızım ekran testi yapmayacak!" demesi üzerine aday listesinden çıkarıldığı anlatılır; Ball, Paramount'un satın aldığı Desilu Studios'un sahibiydi. Oyuncu seçmeni Marion Dougherty, Stockard Channing'i Los Angeles, California'daki Mark Taper Forum'da Arnaz ve Sandy Duncan'la birlikte "Vanities" oyununda izlediğini hatırlıyor.
Senarist ve yapımcı Allan Carr, 1976'da Survive! (1976) üzerine verdiği bir röportajda bu filme dair bazı ayrıntılar da verdi: John Travolta'yı kadroya kattığını açıklamasının yanı sıra Paul Lynde'ın Rydell Lisesi müdürünü, Lily Tomlin'in ev ekonomisi öğretmenini, Alice Cooper'ın beden eğitimi öğretmenini, Nancy Walker'ın da marangozluk öğretmenini oynayacağını söyledi.
Frosty Palace sahnelerinde belirgin biçimde bulanıklaştırılmış Coca-Cola tabelaları var. Film vizyona girmeden önce yazar-yapımcı Allan Carr, PepsiCo'yla bir ürün yerleştirme anlaşması yapmıştı. Coca-Cola ürünleri ve tabelaları görünen bir sahnenin görüntülerini görünce Randal Kleiser'a ya sahneyi PepsiCo ürünleriyle yeniden çekmesini ya da Coca-Cola logolarını silmesini emretti. Yeniden çekim çok pahalı ve zaman alıcı bulunduğu için Coca-Cola göndermeleri optik maskelemeyle kapatıldı ya da bulanıklaştırıldı. Bu "bulanıklaştırma" markalı menü tabelalarını ve büyük bir duvar afişini örttü, ama logolu kırmızı bir soğutucu olduğu gibi kaldı. Kleiser'a göre "Pepsi'nin şikayet etmeyeceğini ummaktan başka yapacak bir şey yoktu. Etmediler."
"Greased Lightning"ı, sahne versiyonundaki gibi Jeff Conaway'in oynadığı Kenickie söyleyecekti. John Travolta nüfuzunu kullanıp şarkıyı kendi karakterine aldı. Yönetmen Randal Kleiser, Conaway'e bunun olup olmayacağını sormayı doğru buldu; Conaway önce karşı çıktı, ama sonunda razı oldu.
Senarist ve yapımcı Allan Carr, resim öğretmeni rolü için Andy Warhol'u istedi. Adı verilmeyen bir stüdyo yöneticisi "o adamı" filmde istemediğini söyledi; Carr bunu yöneticinin efsanevi sanatçıya kişisel bir kin beslemesi olarak yorumladı.
Sandy rolü için Carrie Fisher da düşünüldü. Yönetmen Randal Kleiser, üniversiteden oda arkadaşı George Lucas'ı ziyaret edip Fisher'ı savaş sahnelerinden birinde görmek için Star Wars: Episode IV - A New Hope'un (1977) miksaj stüdyosuna gitti. Ama sahneden Fisher'ın role uyup uymadığını anlayamadı ve aramayı sürdürdü.
Olivia Newton-John Sandy rolüne seçilince karakterin geçmişi onunkine uyacak şekilde değiştirilmek zorunda kaldı. Özgün Broadway müzikalinde Sandy tam bir Amerikalı kızdı ve soyadı Dumbrowski'ydi; film versiyonunda Avustralyalı Sandy Olsson oldu. Newton-John'un şarkılarını sık sık yazan John Farrar bu film için iki yeni şarkı yazdı, Broadway müzikalindeki bazı şarkılar ise çıkarıldı.
Mutlu Günler'de (1974) "Fonzie" rolüyle sansasyon yaratan Henry Winkler, Danny Zuko rolü için düşünüldü. Tipik olma korkusuyla rolü geri çevirdi. Ayrıca Winkler, Danny rolünü oynamak için gerekli olan bir yetenek olan şarkı söyleyemediğini hemen itiraf etti.
Kamera Arkası 30
Rizzo'nun boynundaki morluklar gerçekti; Stockard Channing bir röportajda Jeff Conaway'in onları bizzat kendisinin yapmakta ısrar ettiğini anlattı.
Aksesuar departmanının tahminine göre oyuncular yaz boyunca çekimlerde 100.000 parça sakız çiğnedi (günde yaklaşık 5.000 parça).
"You're the One That I Want" için Olivia Newton-John'un pantolonunun fermuarı kırılınca, pantolonu üzerine dikildi. Newton-John şöyle anlattı: "Bir hafta boyunca her sabah beni o pantolona diktiler. İnanın bana, ne yiyip ne içtiğime çok dikkat etmem gerekti. Dayanılmaz bir acıydı." Karnaval finalinin çekildiği sette sıcaklık 41 dereceydi.
Araba yarışından sonraki köprü yakınındaki sahne, çöplerle dolu bir alanda çekildi; yerdeki su durgun ve sağlığa zararlıydı. Bazı oyuncular bu çekim yüzünden hastalandı.
Oyuncular, provaların ilk gününde dans adımlarını öğrenmek ve birbirini tanımak için bir sock hop düzenledi.
Jamie Donnelly'nin saçları gençken ağarmaya başlamıştı. Jan için saçlarını siyaha boyattı; ama saçı çok hızlı uzadığından dipleri her gün siyah bir boya kalemiyle kapatmak gerekiyordu.
Çekimlerin en zorlu günü, Travolta ve çete üyelerinin "Summer Nights" şarkısını söyleyip zıpladığı sahnede yaşandı. Sahne Los Angeles'taki Venice High School'un futbol tribünlerinde, 35 derecenin üzerindeki sıcakta çekildi ve John ile arkadaşlarının deri ceketlerini çıkarmasına izin verilmedi.
"Summer Nights" sırasında Sandy hikâyesini anlatırken kusma taklidi yapan oyuncu, koreograf Patricia Birch'in malzemenin aşırı şekerli havasını kırıp daha sert bir tat vermek için bilerek koyduğu bir dokunuştu. Birch'in kendi sözleriyle amaç, "bu çocukların birbirlerine sert davranma biçimini" yansıtmaktı.
Lise bir domuz çiftliğinin hemen yanındaydı, bu yüzden her yer pastırma kokuyordu.
Yönetmen Randal Kleiser, Vanity Fair'in "Notes on a Scene" bölümü için verdiği röportajda figüranlara ve dansçılara kendi geçmiş hikâyelerinin verildiğini anlattı; böylece figüran gibi değil, gerçek lise öğrencileri gibi görünüyorlardı.
Yönetmen Randal Kleiser, salıncaklı sahne fikrini memleketi Lebanon, Pennsylvania'daki açık hava sinemasından aldı.
Çekimler sırasında The Bad News Bears (1976) ekibi bu filmin kadrosuna bir softbol maçı teklif etti; John Travolta atıcı olarak oynadı.
Yirmi ana arka plan dansçısının her birine bir karakter adı verildi; Sauce, Bart, Bubba, Midge ve Moose bunlardan birkaçı.
Gerçek hand jive yalnızca ellerle yapılan bir danstı; ayak hareketlerini ve zıplamaları koreograf Patricia Birch ekledi.
Randal Kleiser, Kenickie (Jeff Conaway) ile Rizzo'nun (Stockard Channing) restorandaki tavırlarını açıklayan hararetli bir tartışma sahnesi çekti; Rizzo'nun Kenickie'ye malt içeceğini fırlatmasının nedeni bu kavgaydı. Sahne filmin genel tonuna uymadığı için kesildi; çok daha sert bir havası vardı ve ekipten biri onu "Martin Scorsese çekmiş gibi" diye tarif etti.
Çekimler sırasında 41 derece sıcakta dansçılardan biri güneş çarpması yüzünden bayıldı.
Jeff Conaway 1,87 metreydi; 1,88 metrelik John Travolta daha uzun görünsün diye hafif kambur yürümek zorunda kaldı.
Thunder Road sahnesi çekilirken Annette Charles, sonradan dış gebelik olduğu anlaşılan bir rahatsızlık yüzünden dayanılmaz acılar çekiyordu. Cha Cha'nın sık sık arabalara yaslanmasının nedeni bu.
John Travolta, "Sandy" şarkısının sonu yüzünden yönetmen Randal Kleiser'la tartıştı: Bir sosislinin ekmeğe daldığı çizgi film görüntüsü yerine kendi yakın planının kullanılmasını istiyordu. Sonunda Kleiser'ın dediği oldu.
John Travolta 'heat lap trials' yerine sürekli 'heap lap trials' diye dudak oynattı; yönetmen Randal Kleiser'a göre bu hata filmin son halinde de görülüyor. Kleiser, Travolta'nın o sabah kız arkadaşı Diana Hyland'ın ölümüyle ilgili bir dergi yazısı okuduğunu ve aklının başka yerde olduğunu anlatıyor.
Rizzo'nun arabası 1948 model bir Studebaker Commander Regal De Luxe, Marty'ninki ise 1956 model bir Dodge Custom Royal.
"Sarışın ananas" repliği, Doody'yi oynayan Barry Pearl'ün doğaçlamasıydı.
Dans yarışması, okul tatildeyken yazın çekildi. Spor salonunda klima yoktu, ışığı kontrol etmek için kapıların da kapalı tutulması gerekiyordu; bina boğucu derecede ısındı. Birkaç kez sıcak çarpan figüranların dışarı taşınması gerekti.
"Greased Lightning" numarası çekilirken Jeff Conaway yanlışlıkla düşürüldü ve sırtını incitti. Ağrı kesici kullanmaya başlayan Conaway zamanla reçeteli ilaçları kötüye kullandı ve 2011'de altmış yaşında ölene dek uyuşturucu bağımlılığıyla boğuştu.
Finaldeki "You're the One That I Want" sahnesi gezici bir lunaparkın yardımıyla çekildi. Ertesi gün yönetmen Randal Kleiser yakın planlar için ek çekim gerektiğine karar verdi, ama lunapark şehirden ayrılmıştı. Bunun üzerine set dekoratörleri çağrıldı ve yakın planlar için lunapark araçlarının yapısına uyan kopya arka planlar kurdular.
Sahne oyunundaki "Look at Me, I'm Sandra Dee" şarkısı 1976'da öldürülen Sal Mineo'ya gönderme yapıyordu. Filmin sözleri Elvis Presley'e gönderme yapacak şekilde değiştirildi. İronik bir şekilde, filmdeki pijama partisi sahnesi ve şarkı 16 Ağustos 1977'de, Presley'in öldüğü gün çekildi.
Araba yarışı sonrası köprü yakınındaki sahne çöplerle dolu bir alanda çekilmişti ve yerdeki su durgun ve tehlikeliydi. Bazı oyuncular çekimler nedeniyle hastalandı.
Orijinal müzikalin kitabını yazan Jim Jacobs ve Warren Casey, filmin yapımı sırasında sete davet edilmedi. John Travolta, müzikali yaparken yolda Doody'yi canlandırmıştı ve Allan Carr ve Bronte Woodard tarafından yazılan bu filmde yavaş yavaş Jacobs ve Casey'nin versiyonundan daha fazla replik aldı. Travolta bir diyalog dizisinin işe yaramadığını düşündüğünde, orijinalden bir satır alıntı yapıyordu ve Yönetmen Randal Kleiser de aynı fikirdeydi ve onun yerine o satırı kullanıyordu.
Çekimler sırasında The Bad News Bears (1976) filminin oyuncuları, Grease ekibini bir softbol maçına davet etti. John Travolta atıcı olarak oynadı.
Karakterler ve Oyuncular 6
Didi Conn'a göre kadronun çoğu bir aile gibiydi; Susan Buckner ise tıpkı oynadığı karakter gibi biraz dışarıda kalmıştı. Conn yakın tarihli bir röportajda, "Hepimiz onunla dalga geçtik, onu görmezden geldik" dedi.
Rosie O'Donnell Broadway'de Rizzo'yu oynadığında, Stockard Channing'in bu filmde Rizzo'ya seçildiği yaştaydı. Channing The Rosie O'Donnell Show'a (1996) konuk olduğunda Rosie, Broadway'de rolü oynarken Channing'i taklit ettiğini itiraf etti.
Tom'un sessiz bir karakter olmasının sebebi, Lorenzo Lamas'ın utangaç bir oyuncu olmasıydı; kamera dışında da pek konuşmazdı. Onu konuşturmayı Olivia Newton-John başardı.
Annette Charles, Cha-Cha'yı canlandırırken Margaret Hamilton'ın The Wizard of Oz'da (1939) oynadığı Batı'nın Kötü Cadısı'ndan yola çıktı.
John Travolta'nın Saturday Night Fever'daki (1977) karakteriyle bu filmdeki karakterinin adları birbirine benziyordu: İkisinin adı da 'y' ile bitiyor (Tony, Danny), soyadları da 'o' ile bitiyordu (Manero, Zuko). Karakter tipleri de benzerdi: İkisi de bir çetenin sert, kötü çocuğuydu; ikisi de işçi sınıfından gelip daha üst sınıftan bir kadının peşine düşüyordu; ikisi de mahallenin sert çocukları arasında çok seviliyordu; ikisi de harika dansçıydı; ikisi de hayatında ilk kez tek bir kadına bağlanmaya çalışan çapkınlardı; ikisi de toy ve olgunlaşmamıştı, ama olgunlaşıp gelişme potansiyeli taşıyordu ve iki filmde de bu potansiyeli açığa çıkaran, başroldeki kadındı (Stephanie, Sandy).
John Travolta, "Elvis Presley ve Rock Hudson'ın filmlerindeki gibi mavi siyah saç" istedi; ona göre bu "gerçeküstü ve tam 1950'ler" havası veriyordu.
Göndermeler ve Referanslar 16
Hem filmin adı hem de "the word" olan "Grease" kelimesi film boyunca bir kez bile söylenmiyor. En yakın duyduğumuz şey "Greased Lightning" şarkısındaki "greased"; bir de açılış ve kapanış jeneriğinin animasyonlarında elbette yazıyor.
Filmin başında Bayan Murdock Noel tatiline kaç gün kaldığını soruyor, Sandy de "86 gün" diyor. Alice Ghostley, Maxwell Smart'ın C.O.N.T.R.O.L.'ün 86 numaralı ajanı olduğu Get Smart (1965) dizisinde oynamıştı.
"Look at Me, I'm Sandra Dee" şarkısı Sandra Dee ile Troy Donahue'ya gönderme yapıyor. İkisi de, bu filmdeki sınıfın mezun olduğu yıl olan 1959'da Imitation of Life'ta oynamıştı.
"Look At Me, I'm Sandra Dee"nin sonunda Rizzo İtalyanca "fangool" küfrünü kullanıyor. Bu, "vaffanculo"nun bozulmuş, yöresel bir telaffuzu (kelimesi kelimesine "git bunu kıçına yap" demek, ama deyim olarak "siktir git" gibi bir anlamda kullanılır). En az bir TV kopyasında bu sakıncalı satır tamamen kesilmiş.
Danny ve T-Birds "Greased Lightnin'"i söylerken, ekranın solundaki öğrencilerin müzikal numaranın başlamasını izlerkenki yüzleri epey şaşkın görünüyor.
Pijama partisi sahnesinde Rizzo sigara içip öbür kızlara Hit Parade isteyip istemediklerini soruyor. Hit Parade, 50'lerde orta derecede popüler bir sigara markasıydı.
Thunder Road yarışında Scorpions'ın arabasının jant kapaklarına takılan dönen bıçaklar, Ben-Hur'da (1959) Messala'nın yarış arabasındaki dönen bıçaklara bir saygı duruşu, hatta neredeyse kopyası. İki yarışta da bıçaklar rakip aracın yanlarını parçalıyor ama tekerleklerini yok edemiyor ve yarışı kahraman kazanıyor.
50'lerin sonunda geçen bu filmde Frenchie, Debbie Stevens'ın başrolünde olduğu Tammy adlı bir televizyon programından söz ediyor. Oysa bu program 60'ların ortasına kadar yayına girmemişti.
Lise dansı sahnesinde Danny "Those Magic Changes"ı berbat bir şekilde söylüyor; şaşkına dönen Sandy de yarı alaycı bir tavırla ona hiç profesyonel şarkıcılığı düşünüp düşünmediğini soruyor. Bu aslında bir iç şaka: John Travolta Broadway'de Doody'yi oynamıştı ve sahne versiyonunda "Those Magic Changes" Doody'nin solosu. Yani Travolta, ironik bir şekilde, bu şarkıyı gerçekten profesyonel olarak söylemişti.
Teen Angel (Frankie Avalon) malt dükkânında Frenchie'ye (Didi Conn) "Şu Angel Face'i sil de liseye geri dön!" diye sesleniyor. Angel Face, 1950'lerin çok sevilen makyaj markalarından biriydi.
Filmde yer almasa da sahne versiyonundaki The Alma Mater/Parody adlı enstrümantal parça, okulun son gününde ofiste ve karnaval sahnelerinde çalıyor.
Danny'nin filmin başındaki mavi rüzgârlığı, Rebel Without a Cause'a (1955) bir gönderme olarak düşünülmüştü.
Aynı yıl çıkan Halloween'de Bob'u oynayan John Michael Graham, Grease'te jenerikte adı geçmeyen bir dansçı figüran. Filmin sonunda bütün kadro arabanın geçmesi için sıraya dizildiğinde en soldaki ilk kişilerden biri o; ama Halloween'deki gözlükleri yok.
Eve Arden'ın Müdür McGee'si, Dennis Haskins'e Saved by the Bell (1989) dizisindeki Mr. Belding için ilham verdi.
Rydell Lisesi adını, 1960'ta "Swingin' School" ile milyonluk satış yapan gençlik idolü Bobby Rydell'den alıyor.
Lisenin dış cephesinin göründüğü bazı sahnelerde üç figürlü beyaz bir heykel var; ortada ayakta duran figür Myrna Loy'u temsil ediyor. Heykeller 1921'de, Loy ünlü bir oyuncu olmadan birkaç yıl önce, Venice High School'da 16 yaşında bir öğrenciyken yapıldı. Yıpranan heykelin yerine 2010'da bronz bir Loy heykeli kondu.
Derin Anlam 6
Scott Miller "Sex, Drugs, Rock and Roll and Musicals" adlı kitabında Grease'in 1970'lerin sahnesi ve genel olarak dönemin kültürü için ne kadar devrimci olduğunu inceliyor. Grease büyük ölçüde Hair geleneğinden geliyordu: Adını Hair'den alan, öncülü gibi bir anti-müzikal müzikal olan ve Broadway'in kurallarını seks ve isyan üzerine çiğ konuşmalarla sarsmayı amaçlayan bir gösteriydi. Miller şöyle yazıyor: "Kendinden önceki Hair ve bir yıl sonra gelecek The Rocky Horror Show gibi Grease de Amerikan cinselliğinde baskıya karşı özgürlüğü anlatan bir gösteri; 1950'lerin sonundaki beceriksiz, çekingen ama açıkça kendini gösteren cinsel özgürlüğe 1970'lerin Cinsel Devrimi'nin ortasından bakıyor. 1950'lerin gençlerinin rock and roll'a, insan cinselliğini gerçekten değiştiren bu ilk sanat biçimine duyduğu neredeyse şehvetli tutkuyu anlatıyor. (Rock and roll ifadesi aslında 1920'lere uzanan, siyah kent argosunda cinsel ilişki anlamına gelen bir deyimdi ve 1950'lerden önce de pek çok rhythm and blues kaydında geçmişti.) Tiyatro olarak Grease'in kökleri, Hair'i ve 1960'ların öbür deneysel işlerini kültürel fenomene dönüştüren çiğlikte, gürültüde ve cilasızlıkta yatıyor. Hair'in Grease üzerindeki etkisi iki gösterinin adında bile görülüyor: İkisi de genç Amerikalıların saç biçimlerini isyanın ve kültürel bağımsızlığın ilanı olarak temel simge yapıyor. Hair ve Grease'in karakterleri uyumu ve otoriteyi nasıl reddediyorsa, tiyatro eserleri olarak Hair ve Grease de aynısını yapıyor."
BBC'nin filmi Aralık 2020'de yayımlamasının ardından, İngiltere'nin The Times gazetesine göre izleyiciler sosyal medyada filmin kadın düşmanlığını, ırkçılığı ve homofobiyi özendirdiğini yazdı. Kısa süre sonra başrol oyuncusu Olivia Newton-John, Avustralya'daki "A Life of Greatness" podcast'ine verdiği röportajda Grease'i cinsiyetçi bulup çeşitlilikten yoksun olmakla eleştirenlerin "biraz gevşemesi" gerektiğini söyledi ve bu yorumları "biraz saçma" buldu. Şöyle ekledi: "Film 70'lerde 50'ler hakkında yapıldı. Eğlencelik bir müzikal, bu kadar ciddiye alınmamalı. Bence herkes her şeyi fazla ciddiye alıyor. Biraz gevşeyip her şeyin tadını olduğu gibi çıkarmalıyız." Newton-John, Grease'e eleştirmenlerin gözüyle bakmadığını, onun "insanları eğlendiren, eğlencelik bir film, o kadar" olduğunu söyledi.
"Look At Me, I'm Sandra Dee"de adı geçen ünlü erkekler (Troy Donahue, Elvis Presley, Rock Hudson ve özgün sahne versiyonunda Sal Mineo), 1950'lerin popüler, herkesin hayran olduğu genç yakışıklılarıydı. Şarkıdaki varlıkları, Sandy'nin iffetini ve cinsel ayartmaya ne kadar dirençli olduğunu alaycı bir biçimde vurgulamak içindi (Donahue, Presley, Hudson ya da Mineo kadar ünlü ve çekici erkekler bile onu yoldan çıkaramıyorsa, kimse çıkaramazdı). Ama Hudson ile Mineo'nun anılmasında bir çift anlam var: İkisi de geydi, ama eşcinsellikleri ne Grease'in geçtiği 1950'lerde ne de ilk sahnelendiği 1970'lerin başında gey topluluğunun dışında pek biliniyordu. Rock Hudson'ın 1985'te AIDS'ten ölmesinden sonra (bu ölüm onun gey olduğunu kamuoyuna da "açıkladı"), "Even Rock Hudson lost / his heart to Doris Day" dizesi yeni bir anlam kazandı.
Malt dükkânında Teen Angel (Frankie Avalon), Frenchie'ye (Didi Conn) diplomasını alırsa bir steno havuzuna girebileceğini söylüyor. Stenografi, dikte edilen mektupları kısa yazıyla not alıp sonra yazıya geçirmekti ve 1950'lerde deneyimsiz kız lise mezunlarına açık olan birkaç işten biriydi. Bir şirkete alınan stenograflar, kendilerine ihtiyaç duyulana kadar beklerdi; havuzda birkaç 'ofis kızı' da olurdu.
Danny'nin şarkıda arabaya sarıp savurduğu streç film, 1950'lerde erkeklerin kullandığı prezervatifin simgesiydi: Seksten önce streç filme ya da selofana sarınırlar, bunun etkili bir korunma yöntemi olduğunu sanırlardı (değildi). Yönetmen Randal Kleiser ve yapımcılar John Travolta'dan şarkıda selofanla cinsel çağrışımlı bir şey yapmamasını istedi; filmin "R" sınıflandırması almaması için simgeciliğin üstü kapalı kalmasını istiyorlardı. Ama Travolta dinlemedi, şarkıda streç filmi kasıklarına sürttü ve bu an filmin son kurgusuna girdi.
"Look at Me, I'm Sandra Dee" bölümü, Rizzo ile Sandy arasında ve daha geniş anlamda Greasers ile zengin çocuklar arasında bir sınıf çatışması kurmak için düşünülmüştü. Broadway müzikalinin yaratıcıları Warren Casey ve Jim Jacobs röportajlarda bu çatışmada Greasers'tan yana olduklarını söyledi. Rizzo, Sandy'yi aşırı tutucu ve katı değerleri yüzünden tiye alırken Jim Jacobs da bu şarkıyla sahte ve dar görüşlü orta sınıfın yüzeyselliğini ve ahlakçılığını hicvediyordu. Sandy sonunda Greasers'a "ayak uydurduğunda" ise ikiliye göre bu "sahte" değer sisteminden kurtulmuş oluyordu.
Kariyer ve Ödüller 3
John Travolta, Saturday Night Fever'ın (1977) çekimlerini bitirdikten yalnızca dört gün sonra provalara başladı. Art arda iki büyük hit, Welcome Back, Kotter (1975) dizisindeki sözleşmesini yerine getirmek için geri dönmesini zorlaştırdı; yine de daha seyrek görünerek sözleşmesine uydu ve sonunda tam zamanlı bir sinema kariyeri için diziden ayrıldı.
Film Birleşik Krallık'ta o kadar sevildi ki gösterimi bütün yaz tatili boyunca uzatıldı. Jaws 2 (1978) ve Close Encounters Of The Third Kind (1978) ile birlikte salonları öyle doldurdu ki yeni filmlere yer kalmadı. Bu yüzden Watership Down'ın (1978) dağıtımcıları Ağustos'ta planlanan vizyonu Eylül'e ertelemek zorunda kaldı; sinema zincirleri yeni filmler için ancak o zaman program yapmaya başlayacaktı.
Jenerikte adı geçmese de, besteci Charles Fox tüm yapım boyunca GREASE'in Müzik Direktörüydü ve 38 milyon albüm satan GREASE film müziği albümündeki önceden yazılmış tüm şarkıların düzenlemesini, orkestra şefliğini ve yapımcılığını üstlendi. Fox'un el yazısıyla yazdığı tüm bu şarkıların orijinal notaları, "Killing Me Softly With His Song" gibi şarkıları, "Happy Days" gibi TV tema müziklerini ve "9-5" ile "Barbarella" gibi film müziklerini de içeren tüm eserleriyle birlikte (2023 itibarıyla) Kongre Kütüphanesi'nde sergilenmektedir.
Hayat ve Aile 3
Olivia Newton-John, Sandy'nin deri pantolonunu hâlâ saklıyor ama bir daha hiç giymedi. Pantolonu meme kanseri için kurulan bir yardım kuruluşu yararına düzenlenen bir müzayedede sattı.
Olivia Newton-John 2019'da finalde giydiği deri ceketi ve pantolonu açık artırmada 405.700 dolara sattı; gelir kanser araştırmaları vakfına bağışlandı. Pantolonu Spanx'in kurucusu Sara Blakely aldı. 243.200 dolara satılan ceketin adını açıklamayan alıcısı ise sonradan ceketi Olivia'ya geri verdi.
Jeff Conaway, Olivia Newton-John'a öyle hayrandı ki o yanındayken dili tutulurdu. Sonradan Olivia'nın kız kardeşi Rona Newton-John'la evlendi.
Spoiler içeren bilgiler
Spoiler içerir · Derin Anlam
Müzikalin ortak yaratıcısı Jim Jacobs'a göre tartışmalı son, yani Sandy'nin Greaser'lara uyup T-Birds ve Pink Ladies'e benzemek için görünüşünü değiştirmesi, asi gencin sonunda kötü yollarından vazgeçip yeni bir sayfa açtığı filmlerle dalga geçmek içindi. Grease'in sonunda seyircinin beklediği gibi kötü çocuk pişman olup iyi biri olmuyor; tam tersine iyi kız kötü oluyor.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Marie Osmond, Larry King'e Sandy rolünü "bir gün çocuklarımın 'Erkeği elde etmek için kötü olman gerekir' demesini istemediğim" için reddettiğini söyledi: "Bu, bir gün anne olacak biri olarak kişisel bir tercihti." Osmond FOX News'e de şunları anlattı: "Senaryo bana geldiğinde Olivia'nın sonunda oynadığından çok daha cüretkârdı. Ama hayatımın çocuk sahibi olmak istediğim bir dönemindeydim ve kızın erkeği elde etmek için kötü olması gerektiği fikri hoşuma gitmedi. Bence kızı elde etmek için erkeğin çok çalışması gerekir; ben buna inanıyorum."
Ölçüm çerezi, kabul edene kadar yazılmaz. Ayrıntı gizlilik sayfasında.
Popüler ve son eklenenler
Yalnızca başlıklarda değil, bilgi maddelerinin içinde de arar — örneğin dublör, ilk seçilen oyuncu, gizli gönderme.
