Çekimler sırasında Bill Murray'i bir yer sincabı iki kez ısırmış. Murray bu yüzden kuduz aşısı olmuş. Harold Ramis durumu şöyle anlatmış: "Ona muz verdiğin sürece istediğini yapar. Muz bitince Bill'i yemeye başladı."
Filmin 59. dakikasında Phil'in çalar saati alıp yere fırlattığı sahne planlandığı gibi gitmemiş. Bill Murray saati yere vurmuş ama saat neredeyse hiç kırılmamış. Ekip de gerçekten paramparça görünmesi için saati çekiçle kırmış.
Yapım için bir yer sincabı ailesi yetiştirilmiş.
37 dakika civarında Rita Hanson'ın (Andie MacDowell) kafede alıntıladığı "unwept, unhonoured, and unsung" dizeleri Walter Scott'un "Lay of the Last Minstrel" eserinin altıncı kantosunun birinci kıtasından.
Filmde görünen buz heykelleri (Winged Victory adı verilen) Chainsaw Wizard olarak bilinen Randy Rupert tarafından yontulmuş. Randy aslında Punxsutawney sakini ve şehir merkezinde bir dükkânı var. Her Groundhog Day'de şehir parkında bulunup ahşap heykellerini yontarak satıyor.
Silinmiş sahneler arasında Phil'in bilardo sihirbazı olup çeşitli spor müsabakalarının sonuçlarını ve puan farklarını tahmin etmesi, bütün buz heykellerinin kafalarını kesmesi, Rita'ya sokaktan el sallayıp onun da bilerek perdeleri kapatması ve mükemmel bir bovling oyuncusu olması gibi örnekler var. Tekrarlayan sorununu konuştuğu sahne bovling salonunda geçiyor; muhtemelen mükemmel bir oyun oynadıktan sonra ve bu yüzden umutsuzca depresyondayken.
DVD'nin ekstra bölümlerinde Harold Ramis, ilk fikrin Phil'in 2 Şubat'ı yaklaşık on bin yıl boyunca yaşaması olduğunu söyler. Daha sonra ise Phil'in aynı günü muhtemelen yaklaşık on yıl boyunca yaşadığını belirtir.
Punxsutawney Phil'i canlandıran yer sincabı Scooter'ın en az üç yedeği varmış.
1 saat 2. dakika civarında, "Phil'i Kaçırma" sahnesi çekilirken Bill Murray, kucağında tuttuğu yer sincabının huzursuzlanıp direksiyonun üzerinden kaçmaya çalışmasını örtbas etmek için "Don't drive angry, don't drive angry!" (Sinirli araba sürme, sinirli araba sürme!) repliğini doğaçlama söylemiş. Kısa bir süre sonra yer sincabı Murray'in elini fena ısırmış ve tıbbi tedavi görmek zorunda kalmış. Bu replik, on yıllar sonra Nicolas Cage'in başrol oynadığı aksiyon/korku filmi Drive Angry (2011) filminin adına ilham kaynağı olmuş.
Ned sahnesi çekilirken Bill Murray, olayları izleyen yüzlerce seyirciyi fark etmiş. Hemen yakındaki fırına gidip 500 danimarka hamur işi sipariş etmiş ve parasını kendi cebinden ödemiş. Sonra Stephen Tobolowsky ile birlikte bunları minnettar seyircilere dağıtmışlar.
Filmde Phil, Mrs. Lancaster, Nancy, Rita, Koridordaki Adam, Piyano Öğretmeni, Buster'ın karısı ve Debbie ile öpüşür ya da onlar tarafından öpülür; patlak lastikli kadınlardan biri ona öpücük yollar; ve Yaşlı Adam'a suni teneffüs yapar.
Phil Connors'ın kafedeki kitapları arasında John Gassner'ın "Treasury of the Theatre: From Agamemnon to A Month in the Country" (Simon & Schuster, 1964) ve H.E. Jacob'ın "Johann Strauss: Father and Son, a Century of Light Music" (Greystone Press, 1939) adlı kitapları var. Aynı sahnede dikkatini çeken klasik piyano parçası ise Wolfgang Amadeus Mozart'ın 16 numaralı Do majör Piyano Sonatı, K. 545.
1981 Columbia Pictures logosunun kullanıldığı son filmlerden biri.
Harold Ramis, Bill Murray'in Armani pardösüsünü saklamış... filmin sesli yorumunda sık sık belirttiği gibi.
Rita Hanson rolü için Tori Amos da düşünülmüş.
Bill Murray'nin pansiyondaki odasının iç sahneleri, Illinois, Cary'deki boş bir depoda çekilmiş.
(Yaklaşık 1 saat 35. dakikada) Son sahnedeki "tamam, başlamak için kiralayalım" repliği Bill Murray'nin doğaçlamasıymış, ama Harold Ramis o kadar beğenmiş ki filmde tutmuş.
1880'lerde Pennsylvania, Punxsutawney'de bir grup arkadaş, Candlemas Günü'nde ormana yer sincabı aramaya gitmiş. Bu gezi zamanla gelenek haline gelmiş ve yerel bir gazete editörü bu arayıcılara "Punxsutawney Groundhog Club" adını takmış. 1887'den itibaren bu arayış, Punxsutawney Phil adlı bir yer sincabı etrafında resmi bir etkinliğe dönüşmüş. Tören hâlâ her yıl yapılıyor.
Cherry Street'teki yataklı pansiyonun iç sahneleri gerçek evin içinde çekilmemiş. Ekip eve sadece dış çekimler için gereken doğru ışık efektlerini sağlamak amacıyla lambaları yakmak için girmiş.
Piyano öğretmeninin evi olarak kullanılan ev, oda kahvaltı mekânı olarak kullanılan evden bir bloktan daha az uzaklıkta. Filmde görünmese de aslında Phil'in oda penceresinden doğrudan gördüğü sokakta, birkaç ev ötede solda yer alıyor.
Arka planlara dikkat edin: her farklı günde aynı insanlar ve arabalar aynı şekilde hareket ediyor; bu da mükemmel süreklilik ve kurgu sayesinde.
Bu film, Harold Ramis'in yedi yıl aradan sonra yönettiği ilk filmdi. Aradan önce Club Paradise (1986) hem eleştirmenlerden hem de gişede başarısız olmuştu.
Bill Murray ve Stephen Tobolowsky daha sonra Garfield: The Movie (2004) filminde birlikte çalışmışlar.
Harold Ramis, kartopu savaşı sahnelerindeki çocuklara Bill Murray'e olabildiğince sert vurmalarını söylemiş. Murray de karşılık olarak kartoplarını olabildiğince sert bir şekilde geri atmış.
Film, Amerikan Film Enstitüsü'nün 2000 yılında hazırladığı En Komik 100 Amerikan Filmi listesinde yer alıyor.
Bill Murray ile daha önce altı kez çalışan Harold Ramis, oyuncunun hevesinin çekim uzadıkça azalacağını biliyormuş. Bu yüzden önce bütün mutlu sahneleri çekmiş, en sona Murray'in karakterinin gerçekten huysuz olduğu başlangıç sahnelerini bırakmış.
Haziran 2008'de American Film Institute'ın "Fantastik" türündeki en iyi 10 film listesinde 8. sırada yer aldı.
2020'de Bill Murray, Stephen Tobolowsky ve Brian Doyle-Murray, o yıl Groundhog Day'e denk gelen Super Bowl'da Jeep reklamı için rollerini yeniden canlandırmış. Orijinal film gibi reklam da Illinois, Woodstock'ta çekilmiş.
27. dakika civarında bir lokantada geçen sahnede Phil'in omzunun üzerinden "The Spirit" yazan bir tampon çıkartması görülür. Bu, Punxsutawney'deki gazetenin adı.
58. dakika civarında Phil, defalarca izlediği Jeopardy! (1984) bölümünde "Göller ve Nehirler" kategorisindeki beş soruyu da doğru cevaplayınca, onunla birlikte izleyen diğer pansiyon konukları alkışlar. Bu, Jeopardy'de bir yarışmacı bir kategoriyi tamamen doğru cevapladığında yapılan geleneğe uygun.
Andie MacDowell (Rita), Brian Doyle-Murray (Buster) ve Robin Duke (Garson Doris) Harold Ramis'in yönettiği Multiplicity (1996) filminde de rol almışlardı.
Bill Murray'ı her sabah karşılayan Sonny & Cher'in "I've Got You Babe" şarkısı, Danny Rubin'in ilk senaryosunda baştan beri varmış. Şarkı, neredeyse sonsuz gibi tekrarlanan nakaratıyla Phil'in filmdeki durumunu yansıtıyor.
Filmin 1 saat 18. dakikasında Bill Murray, Samuel Taylor Coleridge'in "Work Without Hope" şiirinden dizeler okuyor: "All Nature seems at work; slugs leave their lair, The bees are stirring; birds are on the wing, And winter, slumbering in the open air, Wears on his smiling face a dream of spring; And I, the while, the sole unbusy thing, Nor honey make, nor pair, nor build, nor sing."
Stephen Tobolowsky ilk çekim günü sete geldiğinde, eline beklediğinden tamamen farklı, radikal biçimde yeniden yazılmış bir senaryo verilmiş.
Pansiyon sahnelerinin aksine, piyano öğretmeninin evindeki sahneler gerçek evin içinde, filme göründüğü şekliyle ön odada çekilmiş.
Filmin Brezilya'daki adı "Feitiço do Tempo", kelime anlamıyla "Zamanın Büyüsü" demek.
Film, Pensilvanya'daki Punxsutawney'de değil, aslında Illinois'deki Woodstock'ta çekilmiş. Burası Bill Murray'in memleketi Wilmette'e sadece 80 kilometre uzaklıkta. Murray'in sürekli su birikintisine bastığı kaldırımda "Bill Murray stepped here" (Bill Murray buraya bastı) yazan küçük bir plaket var. Köşedeki binanın duvarında ise Phil Connors'ın Ned Ryerson tarafından sürekli taciz edildiği yeri işaret eden "Ned's Corner" yazan başka bir plaket bulunuyor. Ned'in sahnesi sırasında arka planda "Woodstock Jewelers" tabelası net bir şekilde görülüyor.
1993'ün en çok hasılat yapan 10. filmi.
Harold Ramis, Budistlerden ve başkalarından reenkarnasyon yorumunu öven mektuplar almış. Hatta Cizvitlerden bile bu filmdeki ruhani temaları öven mektuplar almış.
Filmi izleyenlerin genel kanısı, Bill Murray'in canlandırdığı Phil Connors'ın aynı günü tekrar tekrar yaşadığı yönünde. Gerçekte ise tüm kasaba aynı günü tekrar tekrar yaşıyor, ancak bunun farkında olan tek kişi Phil.
Premiere dergisi 2006'da bu filmi "Tüm Zamanların En İyi 50 Komedisi" arasında göstermiş.
Punxsutawney, Pittsburgh metropol bölgesinin en yakın noktasına (Wilkinsburg) 130 kilometreden az, Monroeville'i sayarsak daha da yakın. WPBH haber ekibinin mahsur kalması için tipinin olağanüstü ani ve şiddetli olması gerekirmiş.
Filmde yer sincabı töreni kasabanın merkezinde yapılıyor gibi gösteriliyor. Gerçekte törenin yapıldığı Gobbler's Knob ise Punxsutawney'nin yaklaşık 3 kilometre dışında, ormanlık bir kırsal bölge.
Groundhog Day (2 Şubat), ABD'nin doğu eyaletlerinin çoğunda, Alaska'da ve Kanada'nın bazı bölgelerinde kutlanır.
Film, Başkan Bill Clinton için Beyaz Saray'da gösterilmiş.
Bill Murray, senarist Danny Rubin ve birinci yardımcı yönetmen Michael Haley, Pennsylvania'daki Punxsutawney'de gerçek bir Groundhog Day festivaline katılmışlar.
Orijinal versiyonda Rita, 19. yüzyıl Fransız şiiri okuduğunu söyler. Fransızca dublajda bu değiştirilmiş, 19. yüzyıl İtalyan şiiri okuduğunu söyler. Bu yüzden 50. dakika civarında Phil onu etkilemek için İtalyan şiiri okur ve diğer göndermeler de uyarlanır: "Oui" yerine "Si" denir ve 53. dakika civarında "Baudelaire, c'est fantastique" repliği "Leopardi, è fantastico" olur.
Sette Harold Ramis ile Bill Murray arasında ciddi bir gerilim varmış. Bunun bir nedeni yaratıcı farklılıklarmış; Murray filmin daha felsefi olmasını isterken Ramis komedi olmasını istiyormuş. Murray'in özel sorunları, özellikle ilk evliliğinin bitmesi de davranışlarını etkilemiş. Bu durum çalışma ilişkilerinin sona ermesine yol açmış ve yıllarca birbirleriyle konuşmamışlar. Ramis'in ölümünden kısa bir süre önce barışmışlar.
Rita film boyunca Phil'e 10 kez tokat atıyor.
Filmin en ünlü repliklerinden birinin ilham kaynağı olduğu söylenen kişi Paul Lynde. Bir gece San Fernando Vadisi'nde sarhoş ve dikkatsizce araba sürerken posta kutusuna çarpmış. Polisler silahlarını çekmiş halde arabaya geldiğinde camı indirip "Bir çizburger alayım, soğan olmasın, bir de büyük Sprite" demiş. Başka bir anlatıma göre ise sahne, Las Vegas'ta komedyen Shecky Greene'in başından geçen bir olaydan esinlenmiş. Bir gece sarhoşken arabasını Caesar's Palace'ın önündeki büyük fıskiyeye sürmüş. Çevredekiler onu dışarı çekerken, fıskiyeden gelen su arabasının üzerine yağmur gibi yağıyormuş, o da "Paspasları temizleyin, sıcak mum istemiyorum!" diye bağırmış.
Sigorta acentesi Ned "The Head" Reyerson'ı oynayan Stephen Tobolowsky, 2 Şubat 2010'da Pennsylvania, Punxsutawney'de fahri Grand Marshal olmuş. Sahnede konuşması sırasında filmde bahsettiği "ıslık çalan göbek deliği" gösterisini yapmış.
Danny Rubin'ın senaryosunun ilk halinde Phil Connors hikâyenin başında zaten Groundhog Day'in içine hapsolmuş durumdaymış. Ona tipik bir gününde eşlik ediyormuşuz ve seyirci olacak her şeyi nasıl bildiğini merak ediyormuş. Harold Ramis senaryonun bu yönünü değiştirmeyeceğine söz vermiş ama sonunda değiştirmeye karar vermiş.
Filmin popülerliği sayesinde "Groundhog Day" ifadesi, İngilizcede tekrarlayan durumlar için bir deyim olarak yerleşmiş.
58. dakikada Jeopardy! (1984) sekansında görülen ikinci yarışmacı, 1 Ekim 1990 yayınında beşinci oyununu kazanan beş kez Jeopardy! şampiyonu Jim Scott. O sezon Şampiyonlar Turnuvası'nı da kazanmış. Filmde gösterilen bölüm, 11 Kasım 1991'de yayınlanan Şampiyonlar Turnuvası yarı finali. İşin tuhafı, bu ya otel sahnesini 1991 ve sonrasına yerleştirir, yani 1993'ün döngü versiyonunda bir tekrar izliyorlar, ya da bu 1993'ün "alternatif" paralel bir versiyonudur.
Michael Keaton, senaryoyu okuduğunda fikri kafa karıştırıcı bulduğu için Phil Connors rolünü reddetmiş. Keaton ve Andie MacDowell daha sonra yönetmen Harold Ramis'le Multiplicity (1996) filminde bir araya gelmiş.
Filmde kısmen ya da tam olarak gösterilen tam 38 gün var.
BBC Culture'ın tüm zamanların en iyi 100 komedisi listesinde 4. sırada yer aldı.
Roger Ebert'in Büyük Filmler listesinde yer alıyor.
Phil Connors'ın Ned Ryerson'la karşılaştığı sahnelerde arka planda sürekli görünen Lloyd's mağazası, kaybedilen iş yüzünden yapımcılığa birkaç bin dolar tazminat davası açmış. Davayı kaybetmişler.
2003'te bu film, New York Modern Sanat Müzesi'nin "Gizli Tanrı: Film ve İnanç" serisinin açılış gecesi filmiydi. 7 Aralık 2003 tarihli New York Times gazetesinde "Her Şeye Kadir Groundhog" başlıklı bir yazı, Groundhog Day'in Luis Buñuel'in Nazarin (1959), Federico Fellini'nin 8½ (1963), Ingmar Bergman'ın Kış Işığı (1963) ve Andrei Tarkovsky'nin Andrei Rublev (1966) gibi "ciddi" filmlerle aynı programda gösterilmesinin yarattığı tuhaf tezatı ve farklı din adamlarının ve inanç sahiplerinin (hahamlar, Cizvit rahipleri, Budistler, Falun Dafa uygulayıcıları ve Wiccalılar dahil) filmin kendi dinleriyle nasıl bağdaştığı veya aslında o dinler hakkında olduğu yönündeki görüşlerini ele alıyordu.
Bu, Michael Shannon'ın ikinci film/TV oyunculuk deneyimi.
Sonny & Cher'in "I Got You Babe" şarkısı, Billboard dergisine göre Ağustos 1965'te üç hafta boyunca ABD'de bir numaralı single olmuş.
Danny Rubin ve Harold Ramis, Phil'in zaman döngüsünün gerçekten karanlık tarafını, yani sonuçlarına katlanmadan psikopatça ve/veya şiddet içeren eylemlerde bulunabileceği kısmı keşfetmekten kaçındıklarını söylemişler.
Buster Green'i oynayan Brian Doyle-Murray, Phil Connors'ı canlandıran Bill Murray'nin ağabeyi.
Danny Rubin senaryoyu 1990'da sipariş üzerine yazmış ve sekiz haftada tamamlamış. Bu sürenin yedi haftasını hikâyenin bütün inceliklerini planlamakla geçirmiş, bitmiş senaryoyu ise sadece bir haftada yazmış.
Birkaç TV kanalı, Groundhog Day temalı günler düzenleyip filmi 24 saat boyunca döngü halinde yayınlamış. Sabah 6'da başlayarak, tabii ki.
Phil bir noktada acı bir şekilde şöyle der: "Groundhog Day bu kasabada bir anlam ifade ederdi. Domuzu çıkarırlar ve onu yerlerdi!" Bu aslında gerçek Groundhog Day'in kökenleriyle ilgili doğru bir ifade, çünkü o zamanlar daha çok bir avlanmaymış.
Kırmızı Cadillac Eldorado'nun olduğu kovalamaca sahnesinin bir noktasında Bill Murray ve arkadaşları sinemanın önündeki kaldırımda yarışacaklarmış ve gişe kabinini kıl payı sıyıracaklarmış; kabin o sırada hâlâ doluymuş. Sahne çekilmiş ama kurguda atılmış.
Film, 2006 yılında Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi veya estetik açıdan önemli" bulunarak National Film Registry'de korunmak üzere seçilmiş.
Film çıktıktan sonra Punxsutawney kasabası büyük bir turistik cazibe merkezi haline gelmiş.
"Yarın yok" sürüş sahnesindeki kırmızı Cadillac, 1974 model Cadillac Eldorado convertible. Izgarası orijinal değil. Araç önden çekişli; bu, tren yolu sahnesinin başındaki patinajda net görülüyor. Eldorado 1953-1966 arası arkadan çekişli, 1967'den 2003'te üretimi bitene kadar önden çekişliymiş.
(Yaklaşık 21. dakikada) Phil döngüde olduğunu fark ettiği ilk gün ön kapıdan çıkar ve bir yayaya "Affedersiniz, herkes nereye gidiyor?" diye sorar. Yaya da "Gobblers Knob'a. Bugün Groundhog Day." diye yanıtlar. Bu yaya, filmin ilerleyen sahnelerinde Phil'e piyano öğretecek olan kadındır.
Film, Amerikan Film Enstitüsü'nün 2002'de En Büyük Aşk Hikayeleri listesinde ilk 100'e girmek için aday gösterilen 400 film arasında yer aldı.
Popüler radyo talk show sunucusu Casey Bartholomew (Los Angeles'ta KFI, Orlando'da WDBO ve New Jersey 101.5), Groundhog Day şenlikleri sırasında Gobbler's Knob'daki kalabalığın içinde. Ana karakterlerle hiçbir etkileşimi yok.
Senaryonun ilk taslaklarında Phil Connors'un garip deneyiminin nedeni açıklanıyormuş: Stephanie adında hoşnutsuz eski bir sevgili, ona bir ders vermek için büyü yapmış. Phil, utanç içinde Charles Dickens okurken ülkenin dört bir yanındaki dağ sıçanlarıyla sevişmek zorunda kalıyormuş. Bunun senaryodan çıkarılmasının filmi daha büyülü kıldığına karar verilmiş.
Yönetmen Harold Ramis'e göre, çoğu zaman Bill Murray'e bir sahneyi açıklamaya çalıştığında Murray sözünü kesip "Sadece söyle, iyi Phil mi kötü Phil mi?" diye sorarmış.
Phil'in kafedeki kitapları arasında John Gassner'ın "Treasury of the Theatre: From Agamemnon to A Month in the Country" (Simon & Schuster, 1964) ve H.E. Jacob'ın "Johann Strauss: Father and Son, a Century of Light Music" (Greystone Press, 1939) adlı kitapları var. Aynı sahnede dikkatini çeken klasik piyano parçası, Mozart'ın "Sonata semplice" olarak da bilinen 16 numaralı Piyano Sonatı, K.545 (1788) (birinci bölüm).
Harold Ramis, Chicago radyosunun efsanesi Steve Dahl'dan her günün başında radyo anonsçusu olmasını istemiş, ama Dahl'ın radyo ortağı filmi anlamamış ve yapmak istememiş.
Harold Ramis, Phil'in stüdyoda hava tahmini yaptığı açılış sahnesine David Letterman ve Pat Sajak'tan unsurlar katmış. İkisi de tıpkı Phil Connors'ın filmin başında istediği gibi, bu platformu kullanarak daha büyük medya kariyerlerine adım atmış eski hava durumu sunucularıymış.
Phil Connors ile sinir bozucu sigorta satıcısı Ned Ryerson'ın sondan bir önceki karşılaşmasında Bill Murray, Ned'e "Nereye gittiğini bilmiyorum ama işe gitmeyeceğim diyebilir misin?" derken doğaçlama yapıyormuş ve Ned'in kaçmasına neden oluyormuş.
Film boyunca Phil Connors, Elisabeth Kübler-Ross'un beş aşamasını yaşıyor: İnkar, Öfke, Pazarlık, Depresyon ve Kabullenme. Harold Ramis şöyle demiş: "Danny Rubin aslında Elisabeth Kübler-Ross'u, onun ölüm ve ölüm sürecinin beş aşamasını model almış ve biz de bunu Bill Murray'in gelişimi için bir şablon olarak kullandık."
Film eleştirmenleri Leonard Maltin ve Roger Ebert başlangıçta filme 3 yıldız vermişler ve yıllar sonra filmi daha iyi bulana kadar puanları aynı kalmış. Maltin, yıllık film ve video rehberinin son birkaç baskısında puanı 3 yıldızdan 3,5 yıldıza çıkarmış ve filmin her izleyişte daha da iyileştiğini söylemiş. Ebert ise puanı 3'ten 4 yıldıza yükseltmiş ve filmi "Great Movies" serisine dahil etmiş.
Phil'in kafeteryada kitap okurken radyoda duyduğu ve hemen ardından öğretmeni tarafından kovulan genç kızın güzelce çaldığı müzik, Wolfgang Amadeus Mozart'ın (1756 - 1791) 1788'de bestelediği ama 1805'e kadar yayımlanmayan Piyano Sonatı No. 16, Do Majör, K. 545'in ilk bölümü (Allegro).
Andie MacDowell, Harold Ramis'e normal ve oldukça belirgin olan Güney Carolina aksanıyla konuşup konuşamayacağını sormuş.
Danny Rubin, hikâyenin yaratılmasına ilham veren anlardan birinin Interview with the Vampire romanını okuduktan sonra geldiğini söylemiş. Bu kitap ona sonsuza kadar yaşamanın nasıl bir şey olacağını düşündürmüş.
Harold Ramis'in yönettiği ve MPAA'dan PG derecesi alan ilk ve tek filmi. Caddyshack (1980) ve National Lampoon's Vacation (1983) gibi sert R dereceli komedilerden sonra Ramis, biraz keskin ama genel olarak ailelere uygun bir film çekmek istediğini söylemiş. Bu yüzden şiddet, cinsellik ve küfürün çok hafif olması konusunda ısrar etmiş ve PG derecesi almış.
Bill Murray ve Harold Ramis, Pensilvanya'daki Punxsutawney'de düzenlenen Groundhog Day kutlamalarında onursal Grand Marshal olmuşlardır.
47. dakikada Rita Hanson ona genelde neye kadeh kaldırdığını ilk kez söyledikten sonra Phil Connors aceleyle ve isteksizce "tamam... dünya barışına" diye mırıldanıyor, ama bunu sadece dudaklarını okuyarak anlayabilirsiniz çünkü duyulabilir bir ses yok.
Phil'in odasını yıktığı, yastıkları kestiği, duvarları sprey boyayla boyadığı bir sahne çekilmiş. Ayrıca saçını da kazıyormuş, sonra kamera yüzünden uzaklaşarak ertesi sabah saçının ve odanın normale döndüğünü gösteriyormuş. Ancak Harold Ramis erime efektiyle geçişi uyduramamış, bu yüzden sahne Phil'in bir kalemi kırmasıyla değiştirilmiş.
2016'da film, Tony ödülüne aday gösterilen ama pek başarılı olamayan bir sahne müzikaline uyarlandı.
Lokantadaki bütün saatler durmuştur; bu da Phil Connors'ın içinde bulunduğu durumu yansıtır.
Phil Connors'ın Rita Hanson'ı kazanmaya çalıştığı (ve başarısız olduğu) montajda çalan şarkı Ray Charles'ın "You Don't Know Me" parçası. Şarkı da tıpkı Phil'in Rita'ya karşılıksız aşkı gibi tek taraflı bir aşkı anlatıyor.
Film gösterime girmeden önce Groundhog Day'de Punxsutawney yaklaşık 2.000 ziyaretçi çekiyormuş. Bugünlerde bu sayı 20.000 ile 40.000 arasında değişiyor.
Danny Rubin 2 Şubat tarihini tamamen rastgele seçmiş. Ancak o tarihte pek bilinmeyen bir bayram olduğunu öğrenince, bunun işe yarayacağını fark etmiş.
Bill Murray'e hamur işlerine gömüldüğü restoran sahnesi için tükürük kovası teklif edilmiş ama o reddetmiş. Özellikle melek keki onu kısa süre sonra hasta etmiş.
(Yaklaşık 50. dakikada) Phil'in Alman restoranında okuduğu Fransız şiiri, Jacques Brel'in 1957 tarihli "La bourrée du célibataire" ya da "Bachelor's Dance" şarkısından alıntı. Şiirin İngilizce çevirisi şöyle: "Seveceğim kız / Güzel bir şarap gibi olacak / Her sabah biraz daha / İyileşecek."
Phil'in zaman döngüsü, Nietzsche'nin "ebedi dönüş" kavramına bir örnek. Bu felsefi düşünce deneyinde kişi, her acı ve neşesiyle tam olarak aynı hayatı sonsuza dek yaşadığını hayal eder. Bu, radikal bir öz kabullenmeyi ve "amor fati"yi (kaderini sevmeyi) zorlar; pişmanlık duymadan yaşamayı teşvik eder.
Groundhog Day'in özgün senaryosunu yazan Danny Rubin, ortaya çıkan filmle ilgili karışık duygular besliyormuş. "Harika bir film ve birçok yönden hayatımı çok kolaylaştırdı. Ancak Hollywood'da yazar olarak çalışırken eserinizin üretilebilmesi için taviz vermeniz gerektiğini çabucak öğrendim. Harold Ramis'in senaryoyla ilgilenmesi, onu düzenleyip cilalamak için zaman ayırması, filmin çekilmesini sağlaması, fon bulunmasına yardım etmesi ve filmi yönetmesi... Tüm bunlar için çok minnettarım. Yine de filmi izlediğimde, amaçladığımdan daha fazla komedi, senaryomda hiç olmayan romantik bir hikaye ve törpülenmiş karanlık unsurlar görüyorum. Kendi yarattığınız bir şeyi izlerken, vizyonunuzda hatırlamadığınız şeylerin orada olduğunu görmek tuhaf hissettiriyor. Yine de nankör görünmek istemem. Bir senaryonun filme dönüşme ihtimalinin piyangodan büyük ikramiye çıkmasına benzediğini biliyorum. Harold Ramis'in senaryoyla ilgilenmesi sayesinde artık paranın hiç sorun olmadığı rahat bir hayat yaşıyorum. Film sadece tam olarak hayal ettiğim gibi çıkmadı ve bununla hayatımın geri kalanında yaşamak zorundayım."
Hava değişkenlik gösterme eğilimindeymiş ve Ocak'tan ilkbahara kadar sürekli çekim yaptıkları için bir dış mekân sahnesinin her versiyonunu aynı gün arka arkaya çekmeye karar vermişler. Örnek olarak Ned Ryerson'la karşılaşmanın beş versiyonu da aynı gün çekilmiş.
14. dakikada Phil Connors, groundhog gölgesini gördükten sonra ikinci kez yayına girmek için geri sayarken "1"e geldiğinde işaret parmağı yerine orta parmağını kaldırıyor.
Bill Murray çekimler sırasında boşanma sürecindeymiş ve filmle takıntılı bir şekilde meşgulmüş. Sürekli Harold Ramis'i ararmış, çoğu zaman sabahın erken saatlerinde. Ramis sonunda senarist Danny Rubin'i Murray'in yanına oturtup bütün endişelerini gidermesi için göndermiş; Murray'in Ramis'le yıllarca konuşmamasının nedenlerinden biri de bu olmuş.
Başlangıçta Phil Connors'un yer sincabını yuvasında avlaması planlanmış. Ancak bu sahne Caddyshack (1980) filmine çok benzediği için değiştirilmiş.
Harold Ramis başrol için aslında Tom Hanks'i düşünmüş, ama Hanks'in "fazla kibar" olduğunu söyleyip bu fikirden vazgeçmiş.
Filmin Almanca adı "Und täglich grüßt das Murmeltier", yani "Ve her gün dağ sıçanı selamlar". Bu ad Almanya'da, özellikle can sıkıcı veya tuhaf şeyler sık sık tekrarlandığında kullanılan esprili bir deyim haline gelmiş.
İzleyiciler, Phil'in Groundhog Day'i kaç yıl boyunca tekrarladığını tahmin etmişler; doktor olması, akıcı Fransızca konuşması ve piyano virtüözü olması için gereken süreyi düşünmüşler.
1 saat 10. dakikada kart atma sahnesinde Phil Connors, Rita Hanson'a "şapka ol" diyor. Bu, Bill Murray'nin Caddyshack (1980) filmindeki rol arkadaşı Chevy Chase'e bir gönderme olsa gerek ("top ol").
Film gösterime girdikten sonra birkaç yazar, hikayenin kendi fikirlerinden çalındığını iddia etmiş. Bilim kurgu yazarı Richard Lupoff, kendi kısa öyküsü 12:01 p.m.'den çalındığını öne sürmüş; Replay'in yazarı Ken Grimwood da başka bir iddia sahibiymiş. Ancak Danny Rubin, bu film için tek ilham kaynağının William Dean Howells'in Christmas Every Day (1892) adlı öyküsü olduğunu söylemiş.
Film, iki hafta boyunca Illinois'de mekan çekimleriyle çekildi. Filme gereken ek sahneler ve yeniden çekimler Los Angeles'taki Universal Studios'ta yapıldı.
Film boyunca saat 11 kez 5:59'dan 6:00'ya dönüyor.
Bu film ölümün birkaç önemli evresini ele alıyor.
Filmde görünen saat aslında 5:59 ile 6:00 arasında gidip gelmek üzere tasarlanmış bir prop saat. Ayrıca alarm, saat 6:00'ya döndüğü anda çalıyor ve şarkıyı çalıyor. Gerçek bir flip saatte alarm, ayarlanan saat civarında rastgele çalabilir. Üçüncü gün saate bakıldığında, önceki dakika panellerindeki rakamların alt kısımlarındaki beyaz kavisli şekiller açıkça görülebiliyor.
Harold Ramis, filmin ilham kaynağının P.D. Ouspensky'nin 1905 tarihli "The Strange Life of Ivan Osokin" romanı olmadığını söylemiş. Ama birçok kişi öyle olduğunu düşünüyor. Ramis bu inkârı, Ouspensky'nin kitabının bir baskısının arka kapak yazısına yaptığı katkıda dile getirmiş. Kitapta, bir sihirbaz Osokin'e hayatını baştan yaşama fırsatı verir... Osokin bu teklifi kabul eder, ama aynı hataları tekrar yapar. Sonunda sihirbazla karşılaştığı ana geri döner. Sihirbaz ona "hayat denen bu tuzaktan" kurtulamayacağını, bu kısır döngüden çıkmak ve kurtuluşa ermek için fedakârlık yapmayı öğrenmesi gerektiğini anlatır.
Andie MacDowell, bu filmi kendi filmleri arasında en sevdiği yapım olarak gösteriyor.
1 saat 19. dakika civarında, Bill Murray'in Ned'e aşırı samimi sarılması ve Ned'in tepkisi doğaçlamaymış. Murray, Stephen Tobolowsky'ye önceden doğaçlama yapacağını söylemiş. Tobolowsky tamamen hazırlıksız yakalanmış ve harika bir şekilde karakterde kalarak karşılık vermiş. Şunu da belirtmek gerekir ki Tobolowsky seçmelere tek seferde damga vurmuş; bir gece önceden hazırlanmış ve odada sadece Harold Ramis ile cast direktörü varken, elinden gelen en abartılı ezik performansını sergileyerek onları yerlere yatırmış.
Michael Shannon'ın ilk uzun metraj filmi.
Birçok iç mekân sahnesinin çekildiği Tip Top Cafe, film için oluşturulmuş bir setmiş. Ama filmin başarısından sonra gerçek bir restoran olan Tip Top Bistro'ya dönüşmüş. Sonra bir kahve ve İtalyan dondurmacısı olmuş, ardından bir kızarmış tavukçıya dönüşmüş. Şimdilerde ise bir Meksika restoranı: Taqueria La Placita.
1 saat 5 dakika civarında bir sahnede Connors yüksek bir binanın çan kulesinden kendini atıyor. Bu bina aslında Illinois, Woodstock'taki bir opera binası. Yerel efsaneye göre binada genç bir kızın hayaleti dolaşıyor; çünkü bir zamanlar bir kız opera binasının içindeki balkondan düşüp ölmüş.
Phil'in (Bill Murray) haber stüdyosunda hava tahminlerini çektiği sahneler ve Rita'nın (Andie MacDowell) tanıtıldığı bölümler, kurgu aşamasına kadar düşünülmemiş. Sonradan geri dönüp bu sahneleri çekmişler ve kurguya eklemişler.
Filmin İsveççe adı "Tüm hafta pazartesi" anlamına geliyor. Ancak film hangi gün olduğunu belirtmiyor ve 1993'teki Groundhog Day aslında salı gününe denk geliyormuş.
Bill Murray, Chris Elliott, Brian Doyle-Murray ve Robin Duke, Saturday Night Live (1975) dizisinin eski oyuncuları. Doyle-Murray ve Duke 1981-1982 sezonunda aynı kadrodaymış. Murray o sezon bir bölüm sunmuş.
Andie MacDowell, The Object of Beauty (1991) filmindeki performansına dayanarak işe alınmış.
Ağaçtaki çocuğu oynayan Shaun Chaiyabhat büyüyünce yerel bir televizyon haber muhabiri olmuş.
Cher bir röportajında, hayranlarının Groundhog Day (1993) filmi için yaptığı şarkıyı sevdiklerini yazdıklarını, ama şarkının aslında 1965'te kaydedildiğini bilmediklerini söylemiş. Ayrıca film sayesinde şarkıya olan ilginin albüm satışlarını artırdığını belirtmiş.
Steven Schneider'in editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" listesinde yer alıyor.
Orijinal senaryoda zaman döngüsünün nasıl olduğu açıklanıyormuş. Bunun neden olduğunu açıklamamaya karar verilmiş, böylece film daha büyülü görünmüş.
George Fenton'a verilen müzik brifingi, Nino Rota tarzında bir film müziği yapmasıymış.
1 saat 19. dakika civarında, Phil piyano öğretmeninin evinde Sergei Rachmaninoff'un "Rhapsody on a Theme by Paganini" eserini acemice çalarken aslında çalan Bill Murray'ymiş. Murray nota okumayı bilmiyormuş ama şarkının o kısmını ezberleyerek öğrenmiş. Aynı rapsodinin 18. Varyasyonu, başka bir zaman fantezisi filmi olan Somewhere in Time (1980) filminde de kullanılmış.
Phil Connors'ın Rita Hanson uyurken ona kitap okuması fikri Bill Murray'den çıkmış. Murray'in eşi düğün gecesi çok fazla şampanya içip erken uyumuş, o da kendisi de uyuyana kadar ona yüksek sesle kitap okumuş.
(Yaklaşık 46. dakikada) Rita Hanson'ın en sevdiği içki tatlı Vermut. Bu, Harold Ramis'in fikriymiş çünkü karısının en sevdiği içkiymiş.
