Like Stars on Earth (तारे ज़मीन पर) Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Filmin yaratıcı yönetmeni Amole Gupte, İşaan'a atfedilen resimlerin çoğunu bizzat yaptı.

Ünlü ressam Samir Mondal, Aamir Khan için üç tablo yaptı ve karşılığında hiçbir ücret almadı. Eserleri normalde boyutuna göre 100.000 ila 700.000 rupi arasında satılıyor.

Ram'in (Aamir Khan) İşaan'ın yaptığı tekne/uçak maketini kendi ebeveynlerinin fotoğrafının yanındaki sehpaya koyduğu ev, Aamir Khan'ın Panchgani'deki gerçek evi. Oyuncu orada geliştirme yapmak için arazi satın almıştı.

New Era Lisesi'ndeki çekimler kış tatilinde yapıldığı için, İşaan'ın sınıf arkadaşlarını canlandıran çocuklar tatile katılmak yerine çekimlerde yer almayı tercih etti.

Açılış jeneriğinde üç dakika boyunca ve İşaan'ın hayatındaki tüm önemli anlarda kil animasyonu kullanıldı. Suyun uzay gemisine, balığın denizanasına dönüşmesi gibi geçişlerin çoğu, 'Lagaan' filminin storyboard'larını yapmış olan Dhimant Vyas tarafından yaratıldı.

Filmin tamamı Aamir Khan tarafından yönetilmedi. 'Bheja Kum' şarkısını, Boman Irani'nin başrol oynadığı 'Let's Talk' filminin yönetmeni Ram Madhvani yönetti ve bu şarkı Panchgani'deki bir okulda çekildi. Bu durum, filmin jeneriğinin başında belirtilmiştir.

Okul toplantısı sahnesinde Khan, öğrencilerin doğal davranmasını ve müdürün konuşmasını görmezden gelmesini istedi ancak kameralar varken bunun zor olacağını biliyordu. Birinci yardımcı yönetmen Sunil Pandey, çocukları 'çok sıkmak' için sürekli konuştu ve sonunda çocuklar çekimlere olan ilgilerini kaybedip normal davranmaya başladı.

Yavrularını besleyen bir kuşun kısa sahnesi için stok görüntü kullanıldı. Khan beğendiği bir klibi seçti ancak filmin vizyonundan üç hafta önce görüntülerin uygun formatta olmadığını öğrendi. Üç gün içinde değiştirmek zorundaydı, aksi takdirde vizyon gecikecekti. Khan elindekiyle yetindi ve her izlediğinde 'içinin daraldığını' söylüyor.

Çocukların yakındaki bir göletin etrafında oynadığı sahnede, suyun 4,6 metre derinliğinde olduğunu öğrenen Khan dehşete kapıldı ve bir çocuğun düşmesi ihtimaline karşı dört cankurtaran görevlendirdi.

Khan, izleyicinin filmi gerçek çocuklarla bağdaştırmasını önemli buldu ve Pandey'i Hindistan'ın her yerine göndererek her kesimden çocuğun belgesel tarzı görüntülerini çektirdi; bu görüntüler jenerik sırasında gösteriliyor.

Sanat departmanının İşaan'ın okul defterleri için yaptığı tasarımlar Khan'ı hayal kırıklığına uğrattı çünkü Khan disleksik yazıya aşinaydı. Sol elini kullanarak defterleri kendisi yazdı.

Vipin Sharma'nın Darsheel'e vurduğu sahnede Vipin tereddüt etti ve Darsheel gülmeye başladığı için düzgün vuramadı. Sonunda Aamir bir çözüm buldu: Vipin'in terli gömleğini giydi ve kameraya sırtı dönük olarak Darsheel'e vurdu.

İşaan'ın kabus sahnesi - annesinden bir tren istasyonunda ayrılıp kalabalıkta kaybolması - Mumbai'deki kalıcı bir tren istasyonu setinde çekildi. Tren set parçasının hareketsizliğini aşmak için ekip, kamerayı hareketli bir arabaya yerleştirerek ayrılan tren illüzyonu yarattı.

Nikumbh'ın sınıfı disleksi hastası ünlüler hakkında bilgilendirdiği ve çocukların konuşmasına verdiği tepkilerin yer aldığı sahne, filmin en son çekilen bölümüydü. Diyaloğu 3-4 gün boyunca duyan çocukların tepkileri 'bayatlamıştı'. Khan, onlara bir hikaye anlatırken çekim yapmayı tercih etti ve hikaye anlatımını manipüle ederek çeşitli spontane tepkiler elde etti.

İşaan'ın bir matematik problemini çözmek için hayal gücüne daldığı '3'ün 9'a dönüşümü' sekansı başlangıçta 3D animasyon olarak tasarlanmıştı. Ancak yapımın yarısında Khan, istediği gibi olmadığını hissetti. Projeyi iptal etti ve sahneyi 2D animasyon olarak elle çizen Vaibhav Kumaresh'i işe aldı.

Filmin tanıtım afişinde Aamir Khan ve Darsheel Safary'nin sınıfta oturduğu görüntü hakkında Khan, bu kareyi kurarken (İşaan'ın Nikumbh tarafından eğitildiği montajın bir parçası) bunun 'filmin ana sanatı' olacağını hemen anladığını söyledi. Khan, 'Bu tek kare size tüm hikayeyi anlatıyor' dedi.

Çekilen ilk sahne - İşaan'ın okuldan eve dönüp yeni topladığı balıkları yerleştirmesi ve yeni sorumluluklarına alışması - için Khan, izleyicinin kameranın farkında olmaması gerektiğine inanarak nispeten az kamera hareketi içeren sade bir çekim stili seçti.

'Bum Bum Bole' dans sekansının koreografisini Shiamak Davar yaptı ve tasarımda tamamen özgür bırakıldı. Dans okulundan 40 öğrenci kullanmayı planlamıştı ancak Khan eğitimli dansçı istemiyordu. Davar çocuklara belirli ipuçları ve genel bir fikir verdi, ancak koreografik bir görünümden kaçınmak için tarzı ve nihai ürünü onlara bıraktı.

İşaan'ın sınıftan dışarı gönderildiği sahne, Mumbai Maratonu gününde çekildi. Ekip, yakındaki kalabalığın ve helikopterlerin sesini maskelemek için sınıf pencerelerine çıplak gözle görünmeyen akrilik tabakalar yerleştirdi.

New Era Lisesi, İşaan'ın yatılı okulu olarak kullanıldı. Mekan değişikliği, Chembur'daki Mysore Kolonisi'ndeki küçük evden Panchgani'nin 'geniş, güzel ortamına' geçen ekip için 'bir nefes taze hava' oldu.

Sanat fuarı zirvesinin geniş çekimlerinde 1.500 çocuk yer alırken, orta çekimlerde 400 öğrenci yeterli oldu.

Kameraya yeni çocuk oyuncular sık sık objektife bakma hatasına düşüyordu; Khan bu acemi hatalarını alışılmadık yöntemlerle aştı.

İşaan'ın okul dışında balık topladığı açılış sahnesi hem mekanda hem de Film City'de çekildi. İşaan'a odaklanan çekimler ilkinde, lağım akvaryumunu içerenler ise ikincisindeki bir su tankında yapıldı. Tankın suyu çamur yüzünden sürekli bulanıklaştığı için ekip durmadan boşaltıp doldurmak zorunda kaldı; bu engel sahnenin çekimini sekiz saate uzattı.

Ekip, 'büyükşehir okulunda olmanın ağırlığını' yansıtacak 'bunaltıcı' bir Mumbai okulu aradı ve sonunda St. Xavier's Okulu'nu seçti. Okul ana cadde üzerinde olduğundan çekimler hafta sonları yapılarak arka plan gürültüsü en aza indirildi.

Kampüs arka planını doldurmak için yakındaki okullardan öğrenciler getirildi.

'Bheja Kam' şarkısı, bir çocuğun aklına gelebilecek en kötü şey olan kabusu temsil etmek için tasarlandı. Madhvani görsel konsepti, oğlunun hamamböceği, yusufçuk ve kertenkele gibi 'tüyler ürpertici sürüngenlere' olan korkusuna dayandırdı. Tata Elxsi'nin Görsel Bilgisayar Laboratuvarları yaratıkları İngiliz alfabesi ve rakamlardan yaptı, ancak Khan tüm izleyiciler İngilizce bilmeyeceği için Hint alfabesinin de eklenmesinde ısrar etti. Karatahta yazısının yılana dönüşmesi, izleyiciyi şaşırtmak ve 'şarkıyı yüksek bir notla bitirmek' için eklendi.

Bir filmi müziklendirirken zamanlama ve diğer yönler genellikle planlanır, ancak Khan daha doğaçlama bir yaklaşım benimsedi. Stüdyo kullanmak yerine, kafa dağıtmak ve şehir zihniyetinden uzaklaşmak için Shankar-Ehsaan-Loy üçlüsüyle kaydı Panchgani'deki evinde yaptı.

Ekip filmi izlerken Khan, müziğin ne zaman başlamasını ve ne tür olmasını istediğini belirtti. Ehsaan Noorani, bu stratejinin müziğe bir 'kendiliğindenlik' kazandırdığını söyledi.

Belirli şeyleri iletmek için farklı arka plan müziği stilleri kullanıldı. Örneğin, İşaan gergin veya üzgün olduğunda bazen uyumsuz notalarla gitar çalınır. Açılış sahnesinin müziği – yinelenen 'İşaan'ın Teması', karakterin huzurunu temsil eder – arka plan gürültüsünü bastırarak İşaan'ın kendi dünyasında kaybolduğunu gösterir; gerçeğe döndüğünde gürültü tekrar yükselir.

Aamir Khan ayrıca yanıltıcı kamera hileleri kullandı.

İshaan'ın iki köpekle oynadığı sahnede, Safary'nin 'tamamen korkmuş' olması nedeniyle ortak çekimlerde çoğunlukla bir dublör kullanıldı; diğer kısımlarda ise oyuncunun yakın çekimleri entegre edildi.

Filmle aynı adı taşıyan şarkı, büyük ölçüde Tulips Okulu'ndaki gelişimsel engelli çocukların yıllık gösterisi etrafında kurgulanmıştır. Tulips Okulu ve Saraswati Mandir'den gerçek öğrenciler katılmış ve beş gün boyunca çekim yapılmıştır. Sahnede başlangıçta çok sayıda dans performansı yer alırken, test izleyicilerinin çok uzun bulması üzerine kısaltılmıştır.

Film, Kanada'nın Britanya Kolumbiyası'nda sinemalarda gösterime girmiştir.