Midnight Sun (2018) filmi kimler oynuyor? Kadrosu ve kamera arkasından 5 bilgi, kaynaklarıyla. Başrollerde Bella Thorne, Patrick Schwarzenegger ve Rob Riggle.
Katie hastalığı olan Xeroderma pigmentosum (XP), ultraviyole (UV) radyasyonun neden olduğu DNA hasarının onarılmasından sorumlu genlerdeki mutasyonların neden olduğu nadir, kalıtsal bir genetik hastalıktır. Sebep: Normalde cilt güneş ışığına maruz kaldığında UV ışınları cilt hücrelerinin DNA'sında küçük lezyonlara neden olur. Sağlıklı insanlarda vücut bu hasarı nükleotid eksizyon onarımı adı verilen bir mekanizma yoluyla düzeltir. XP'de bu mekanizmayla bağlantılı genlerdeki mutasyonlar (XPA, XPB, XPC vb. Gibi) düzgün onarımı engeller. Bulaşma: Otozomal resesif bir hastalıktır: Durumun ortaya çıkması için kişinin her bir ebeveynden birer tane olmak üzere iki değiştirilmiş geni miras alması gerekir. Semptomlar: Güneş ışığına karşı aşırı hassasiyet: Minimal güneş ışığına maruz kalma sonrasında sıklıkla çocuklukta başlayan ciddi yanıklar. Güneşe maruz kalan bölgelerde (yüz, kollar, boyun) koyu lekeler ve erken çiller. Erken cilt yaşlanması. Çoğunlukla çocukluk çağında ortaya çıkan çok yüksek cilt kanseri riski (bazal hücreli karsinom, skuamöz hücreli karsinom ve melanom). Bazı durumlarda göz problemleri (fotofobi, keratit, göz kanserleri). Hastaların bir kısmında nörolojik sorunlar da gelişebilir (işitme kaybı, gelişimsel gecikmeler, motor ve bilişsel zorluklar). Teşhis: Klinik öyküye (aşırı güneş hassasiyeti), dermatolojik, oftalmolojik ve nörolojik muayenelere dayanmaktadır. DNA onarım kapasitesinin laboratuvar testleri veya genetik testler mutasyonu doğrular. Tedavi ve Bakım: Tedavisi yoktur ancak yönetim şunları içerir: UV radyasyonuna karşı sıkı koruma: özel giysiler, yüksek SPF'li güneş kremleri, güneş gözlükleri, pencerelerde UV koruyucu filmler. Kanser öncesi lezyonları veya tümörleri erken tespit etmek ve tedavi etmek için sık dermatolojik izleme. Gerektiğinde oftalmolojik ve nörolojik bakım. Bazı araştırmalar topikal DNA onarım enzimlerini ve gen terapisini araştırıyor, ancak bunlar hala deneysel.
Midnight Sun (2018, Scott Speer'in yönettiği Amerikan versiyonu) ile orijinal Japon filmi Taiyo no Uta (2006, Norihiro Koizumi'nin yönettiği) arasında önemli farklar var. Her ikisi de kseroderma pigmentozumlu (güneş ışığına maruz kalmasını engelleyen nadir bir hastalık) genç bir kadının hikayesini anlatıyor, ancak her versiyon kültürel, anlatısal ve tonal değişiklikler getiriyor: 1. Kültürel bağlam ve anlatım tarzı: Japon filmi daha samimi ve düşünceye dayalı, daha yavaş bir tempoyla, yalnızlığı, sığınak olarak müziği ve hastalığın etkisini daha melankolik bir şekilde keşfediyor. Amerikan versiyonu, The Fault in Our Stars gibi filmlere benzer şekilde, romantizme ve ticari çekiciliğe daha güçlü bir şekilde odaklanarak tipik bir Hollywood gençlik romantik dramasının tarzını takip ediyor. 2. Kadın kahraman: Japon orijinalinde, kahraman Kaoru Amane'dir (aynı zamanda gerçek hayatta bir şarkıcı-söz yazarı olan Yui tarafından canlandırılmıştır). Müzik onun kimliğinin önemli bir parçası ve film onun sanatsal kariyeri, hayalleri ve müzik mirası etrafında dönüyor. Amerikan versiyonunda karakter Katie Price'dır (Bella Thorne tarafından canlandırılmıştır). Aynı zamanda şarkı da söylüyor ama müzik daha çok romantik ve kendini ifade etme unsuru olarak hizmet ediyor, profesyonel sanatsal yolculuğa daha az bağlı. 3. Romantik ilişki: Taiyo no Uta'da Kaoru ve Koji (Takashi Tsukamoto) arasındaki aşk daha incelikli bir şekilde inşa edilmiştir, daha az fiziksel gösteri vardır ve daha çok duygusal bağa dayanır. Midnight Sun'da Katie ve Charlie (Patrick Schwarzenegger) arasındaki ilişki Hollywood anlamında daha romantik: randevular, öpücükler ve gençlik dizilerine özgü klişe anlar. 4. Bitiş: Japon filmi daha trajik ve yansıtıcı: Kaoru'nun kaderi ve müziği, onun insanlar üzerindeki etkisine odaklanarak duygusal bir miras bırakıyor. Amerikalı olan ise, aynı zamanda üzücü de olsa, trajediyi daha moral verici bir mesajla dengelemeye çalışıyor, romantizme ve erkek arkadaşın kayıptan sonraki gelişimine daha fazla vurgu yapıyor. 5. Genel ton: Japonca: Müzikle ve shojo drama tarzıyla güçlü bir bağlantısı olan, şiirsel, romantik bir müzikal drama. Amerikalı: Duygusal sahnelere ve kahramanlar arasındaki kimyaya vurgu yapan, daha basit, trajik bir gençlik aşkı.