Idris Elba'ya giden rol için Tom Cruise düşünülmüş.
Kaiju leşini taşıyan uçak gemisi, ABD Donanması'nın USS John C. Stennis (CVN-74) gemisi. Gövde numarası 74, uçuş güvertesindeki adada görünüyor.
Hem Ron Perlman hem de Idris Elba Star Trek serisinde kötü karakterleri canlandırmış. Perlman Star Trek: Nemesis (2002)'te Reman Viceroy'u, Elba ise Star Trek Beyond (2016)'da uzaylı savaş lordu Krall'ı oynamış.
Gipsy Danger adını "de Havilland Gipsy" uçak motorundan alıyor. Bu, robotun tasarımında büyük etkisi olan II. Dünya Savaşı dönemine nostaljik bir gönderme olarak düşünülmüş.
Bu filmin temel fikri, yani dev canavarların saldırması ve dev robotların onlara karşı koyması, Reboot (1995) dizisinin 2. sezonundaki "NullZilla" bölümüyle tuhaf biçimde benziyor. O bölümde Null'lardan ve Fong'dan yaratılan dev bir canavar, "Thunderbirds" ve "GoLion/Vultron"dan esinlenilmiş dev bir robot kullanıyor.
Film 2013, 2020 ve 2025 yıllarında geçiyor.
Kaijular temel olarak "yaşayan silahlar" olarak tanımlanmış. "Kör içgüdü ile taktik zekanın birleşimi; savaşta anlık kararlar verebilirler." Tüm tasarımlar ortak, basit kurallara uymuş. "Yaşayan silahlar" olarak "yeni üretilmişler" ve herhangi bir deformasyondan yoksunlar. Del Toro, "Her unsur bir silah olarak kullanılmalı," demiş. "Üç ya da dört kuyruklu bir Kaiju yaratırsak, onları kullandığını görmek isterim. Eğer Kaiju'nun kuyruğunun ucunda bir ağzı varsa, o zaman onu robotla her iki uçtan dövüşmek için kullanacağım."
Kaiju'ların kükremelerinin sesi, hayvan kükremeleri ve hırlamalarının katman katman üst üste konup filtrelenmesi, hızlandırılması ve yavaşlatılmasıyla oluşturulmuş; böylece uzaylı devlerin kükremesi elde edilmiş. Ardından duygu ve zeka hissi katmak için ses süpervizörü Scott Martin Gershin ve yönetmen Guillermo del Toro kendi seslerinden örnekler eklemiş.
Görsel efekt süpervizörü John Knoll ve yönetmen Guillermo del Toro, dev karakterlerin fiziğini birkaç hafta boyunca tartışmış ve çok ince ayrıntılara girmişler. Örneğin, bir Jaeger gökdelenlerin arasından geçerken yarattığı hava akımının binanın camlarını nasıl titreteceğini hesaplamışlar.
Canavarın ana silahı, sarmaşık benzeri kuyruk grubu. Animasyonculara hareketleri sihirli bastonlar kullanan kung-fu ustalarına dayandırmaları söylenmiş. Hal Hickel şöyle demiş: 'Del Toro, Slattern'ın kuyruklarını suda dairesel şekilde döndürme biçiminde benzer bir his istedi. Onlarla ne yaptığını tam olarak anlamıyorsunuz, sonra aniden savurup vurabiliyorlar.' Son tasarıma timsah benzeri pullar, timsah renk paleti ve Barlowe'un eklediği göğüste tuhaf, koç benzeri bir çıkıntı verilmiş; bu yakın mesafe silahı olarak kullanılabilir, ancak filmde hiç etkili bir şekilde kullanılmıyor.
Ön yapım sırasında onaylanan ilk canavar tasarımı Knifehead (Kategori 3) olmuş; Wayne Barlowe tarafından tasarlanmış. Yönetmene göre yaratık dev bir köpekbalığını çağrıştırıyor: "Bir köpekbalığı alıp burnunu iyice uzatsanız, kafası köpekbalığının normaldeki küt üçgeni yerine çok keskin, sivri, bıçak benzeri bir şekil olsa böyle olurdu." Knifehead'in tasarımı sonunda Gamera'nın Gamera Vs. Guiron'da savaştığı düşmanlardan Guiron'u andıran bir görünüme kavuşmuş. Ancak söylenene göre bu kasıtsızmış. Del Toro Ain't It Cool'a şöyle açıklamış: "Komik olan şu ki Knifehead, Wayne Barlowe'un yaptığı bir siluetten çıktı ve o Guiron'u hiç görmemişti. Ona 'Bir goblin köpekbalığının peşine düş' dedim. Bunu yapmaya başladı ve onun için suçsuz; Guiron'u hiç bilmiyordu. Sonra biz bunun üzerine doğaçlama yapmaya başladık ve Axehead ile Bladehead'i yarattık." Nihai hale geldiğinde, dijital model aslında Axehead, Bladehead ve Scunner için de temel olarak kullanılmış; bunların önemli farklılıkları var ama aynı temel anatomik yapıyı koruyorlar.
Bu, hem yönetmen Guillermo del Toro hem de görüntü yönetmeni Guillermo Navarro'nun dijital kameralarla ilk çekim deneyimi. Navarro film için özellikle yedi adet Red Epic kamera satın almış ve kendi lenslerini kullanmış; çünkü ekipman kiralamak yerine kendi kamera ekipmanıyla çekim yapmayı tercih ediyor.
Yaklaşık yüz Kaiju ve yüz Jaeger tasarlanmış, ama filmde bunların sadece küçük bir kısmı görünmüş. Yapımcılar her hafta favorileri için oylama yaparmış.
İzleyicinin gördüğü ilk canavar Axehead, diğer adıyla Trespasser; yarıktan geçen öncü canavar. Yaratık filmin sadece giriş bölümünde görünüyor ve ilginç bir şekilde duyulan son Kaiju oluyor: kükremesi filmin jeneriğinin en sonunda duyuluyor. Axehead'in filmdeki temel amacı, izleyiciye film boyunca göreceği tasarım stilini tanıtmak. Kükrediğinde ağzının içinden turuncu, biyolüminesans bir parıltı görünüyor. Hickel, "Bu, filmdeki tüm Kaijularda görülen bir şey" demiş. "Bir tür iç biyolüminesans. Ve çoğunun derisinde de biyolüminesans olan işaretler var." Yaratık Golden Gate Köprüsü'ne saldırıyor; Hickel başlangıçta bu simgesel yıkımdan kaçınmak istemiş. Ancak sonunda, "Guillermo'nun tasarım imzasını ve bu film için vizyonunun ne kadar özgün olduğunu ortaya koyuyor: kafadan çıkan büyük, çıkıntılı balta tepesi, yaratığın renkleri ve biyolüminesans. Tüm bunlar daha özgün ve daha az beklenen şeyler, bu yüzden umarım izleyiciye iki mesajı da veriyor: evet, filmde görmeye geldikleri şey olacak, Godzilla boyutunda canavarlar ortalığı kasıp kavuracak, ama bu Godzilla olmayacak; daha önce hiç görmedikleri, beklediklerinden farklı görünen canavarlar olacak." Axehead'in dijital modeli Knifehead'inkinden yola çıkılarak oluşturulmuş; kafadaki adaşı balta şeklindeki tepeyi barındırmak için değiştirilmiş, ayrıca kollardaki pençeler farklı ve daha belirgin hale getirilmiş, başka kozmetik farklılıklar da yapılmış.
Film başlığı, film başladıktan on yedi dakika sonra görünür.
Sanat yönetmenlerinden biri, bir seti ilk kez forklift ve kırıcılarla döşediklerini söylemiş. Setin çoğu, çoğu setin aksine gerçek malzemelerle yapılmış.
Film, En İyi Görsel Efekt dalında Akademi Ödülü için kısa listeye kalmış, ama aday gösterilmemiş.
Charlie Day'in canlandırdığı Dr. Newt karakteri, Kaijuların dinozorlar gibi ikincil bir beyne sahip olduğundan bahseder. Dinozorlarla ilgili bu teori 1990'lara kadar öğretildi, ancak o zamandan beri bilim camiası tarafından çürütüldü. Ayrıca, sadece Stegosaurus gibi birkaç dinozorun ikincil bir beyni olduğu düşünülüyordu, çünkü kafatasları/beyinleri vücutlarına göre çok küçüktü. Bu filmdeki Kaijuların çoğunun kafası büyüktü, bu yüzden bu hipotez birden çok nedenden ötürü uymuyor.
Travis Beacham'a, pilotlar telepatik olarak bağlı oldukları halde neden birbirlerine bağırdıkları sorulduğunda, bunun odaklanmalarına yardımcı olduğunu söylemiş.
Yapım sırasında Bladehead olarak bilinen Mutavore (Kategori 4), Sidney'de Kaiju karşıtı bariyeri kıran ilk canavar. Wayne Barlowe tarafından tasarlanmış. Hickel şöyle demiş: 'Sydney'in çevresindeki koruyucu duvarı sadece vurarak geçmek için kullandığı devasa, bıçak şeklinde bir kafası var. Duvarı sanki ılık tereyağıymış gibi kesiyor. Ağzını açıp kükremeye başlayana kadar aslında ağzı varmış gibi görünmüyor. Bıçak kafasının önünden geçen bu tuhaf küçük yarık çizgisi. Çok, çok tuhaf bir tasarım, aslında çok hoşuma gidiyor. En sevdiklerimden biri.' Yaratık her zaman kafa şekli ve alt çenedeki gözler gibi bazı özelliklerini korumuş. İlk versiyonlarda ikincil ağızlar ve uzuvlar varmış, son tasarımda çıkarılmış. Dijital model yine Knifehead modelinden yola çıkılarak elde edilmiş.
Film sinemalara "Still Seas" adıyla gönderilmiş.
Reckoner, kalıntıları bir 'Kaiju kültü'ne ev sahipliği yapacak tapınağın inşasında temel olarak kullanılan Kaiju'nun adı. Guillermo del Toro'ya göre bunun Hannibal'ın karaborsasıyla doğrudan bağlantısı var: 'Tapınak ve Hannibal'ın karaborsa konuşması, Kaiju'nun toplumda yol açtığı dini ve sosyal değişimlerin göstergesi.' Reckoner film boyunca hiç canlı gösterilmiyor ve bu yüzden kelimenin tam anlamıyla fiziksel bir set olarak inşa edilen tek canavar. Yapım tasarımcısı Andrew Neskoromny şöyle demiş: 'Geleneksel Çin tapınak mimarisinden bir parça ile biraz kemik karışımı. Sanki kemiği alıp oymuşlar ve içinden bir merdiven çıkarmışlar, kemik parçaları da kenarlarını çevreliyor.'
Ron Perlman'ın canlandırdığı Hannibal Chau karakterinin adı, Blade Runner (1982) filmindeki James Hong'un canlandırdığı Hannibal Chew karakterinden geliyor olabilir; çünkü Guillermo del Toro, bu filmi yönetmen olarak kendisi için büyük bir ilham kaynağı olarak göstermiş.
Travis Beacham'a göre senaryonun erken bir versiyonunda Mako ve Raleigh filmin büyük bir kısmında iki farklı dil konuşuyormuş. Pilot olarak bağlandıktan sonra yavaş yavaş birbirlerini anlamaya başlamışlar ve sona ermeden önce birbirlerini kendi dillerinde konuşurken duymuşlar. Dil bariyerinden kalan tek iz, Raleigh'in Mako'ya Japonca konuştuğunda onun kendi ana dilini bildiğine şaşırması.
Bazı tasarımlar diğer karakterlerin erken versiyonlarından türetilmiş. Hardship, giriş bölümünde kısaca görünen, alt çenesinden belirgin bir çıkıntı büyüyen bir Kaiju. Önce kameranın önünden kükreyerek geçerken, sonra gece görüşü çekiminde bir Jaeger'la savaşırken görülüyor. Simon Webber tarafından tasarlanmış; başlangıçta Sydney'e saldıran ve dev bıçak benzeri boynuzuyla Kaiju karşıtı duvarı delen Canavar olarak düşünülmüş. Ancak zamanla tasarım bağımsız gelişmiş ve filmdeki adını almadan önce Bowser takma adını almış.
Raiju (Kategori 4), üç parçalı kafa zırhına sahip zırhlı yaratık; bu zırh açılarak canavarın gerçek tay benzeri kafasını ortaya çıkarıyor. Ağırlıklı olarak sürüngenlerden (özellikle iguanalardan) esinlenmiş ve suda yaşayan bir karakter olarak düşünülmüş. Del Toro, 'Ayakları bükük şekilde yontuldu, yani iki ayak üzerinde yürümesi amaçlanmadı. Tasarımcılara her zaman vücudu yatay düşünmelerini söyledim, böylece dev bir iguana gibi hareket edebilirdi' demiş. Diğer takma adı 'Croc' olan Raiju'yu Francisco Ruiz Velasco tasarlamış; canavara timsah görünümü ile pangolinin zırhlı plakalarını birleştirmiş.
İki canavar yarıktan çıkıp Hong Kong'a saldırıyor. Otachi (Kategori 4), uçan yaratığın adı; sürüngen kafalı ve iki bıçak benzeri tepeliği var. Del Toro, 'Yüzü gerçekten çok kötücül tasarladık. Gözlerinde bir tür kötü zekâ var' demiş. Otachi'yi ağırlıklı olarak Guy Davis tasarlamış ve yaratığın ilk eskizlerini sürünen bir yarasaya dayandırmış. Yaratığın kafasındaki çıkıntılar Brontotherium kafatasından esinlenmiş. Canavarın ilk versiyonlarında çene tendonları, kafanın yanlarında birden fazla göz ve çekiç şeklinde bir kuyruk ucu varmış.
Robot kokpitinin gerçek boyutlu bir versiyonu Kanada, Toronto'daki Pinewood Studios'ta bir seste yapılmış. Yaklaşık yirmi ton ağırlığında ve neredeyse dört kat yüksekliğindeymiş. Devasa bir hidrolik gimbal üzerine inşa edilmiş; bu düzenek tüm seti gerçekten kullanılıyormuş gibi hareket ettiriyor, sarsıyor, titretiyor, düşürüyor ve sallıyormuş. Daha küçük bir versiyon da yapılmış ve farklı hareketlere izin veren daha küçük bir gimbal kullanılmış. Görsel efekt ekibi, robotları canlandırırken referans olarak Conn-pod görüntülerinin bir kısmını kullanmış. Set ayrıca her robotun içini farklı şekilde göstermek için yeniden düzenlenmiş.
Yaklaşık 55. dakikada, Hong Kong'da belirgin bir sokak tabelası "Tull Street" ve "Fong Street" kavşağını gösterir. Thomas Tull, filmi finanse eden Legendary Pictures'ın başkanıdır ve Henry Fong filmin konsept sanatçılarından biridir.
Gipsy'nin yumruğunun deldiği binanın içi minyatürlerle oluşturulmuş. Ofis bölmelerinin birçok parçası 3 boyutlu yazıcılarla yapılmış. Işıklandırma gerçek ve ölçeğe uygunmuş. Set hazır olduğunda içinden büyük yeşil bir mil geçirilmiş. Bu, dijital olarak Gipsy'nin yumruğuyla değiştirilmiş.
Dev canavarlar her zaman bilgisayar ortamında yaratılmak üzere tasarlanmış olsa da, tüm tasarımları geleneksel kaiju filmlerindeki gibi 'kostüm olarak giyilebilecekleri' fikrinden yola çıkılarak genişletilmiş.
Bu film için düşünülen iki oyuncu, aynı dönemde benzer filmlerde (askeri personel uzaylı istilasına karşı teması) yer almış: Raleigh için düşünülen Taylor Kitsch Battleship (2012)'te, Tom Cruise ise Edge of Tomorrow (2014)'da.
Yönetmen Guillermo del Toro, gençliğindeki anime ve tokusatsu'dan ilham almış. Özellikle Tetsujin nijûhachi-go (1963)'yu büyük bir etki olarak göstermiş. Buna rağmen, robot ve canavar tasarımlarında diğer kurgu eserlerine atıfta bulunmaktan kaçınmak istemiş.
Gipsy Danger, II. Dünya Savaşı avcı uçağına benzeyecek şekilde boyanmış ve detaylandırılmış. Göğsünde nose art var.
Ron Perlman ve Charlie Hunnam, Sons of Anarchy (2008) ve 3, 2, 1... Frankie Go Boom (2012) yapımlarında da aynı sahneyi paylaşmış.
Bu filmin temel fikri, yani denizden yükselen dev canavarlar ve onlara karşı koyan dev robotlar, Powerpuff Girls (2004) dizisinin 1. sezonundaki "Uh Oh Dynamo" bölümüyle tuhaf biçimde benziyor. O bölümde Townsville göletinden dev bir canavar çıkar ve Profesör Utonium ona karşı koymak için dev bir robot yapar.
Guillermo del Toro, It's Always Sunny in Philadelphia (2005) dizisinin büyük hayranıdır ve Charlie Day'e bu filmde bir rol teklif etmiş, karşılığında dizide bir kamera arkası rolü istemiş. The Maureen Ponderosa Wedding Massacre (2012) ve McPoyle vs. Ponderosa: The Trial of the Century (2016) bölümlerinde Pappy McPoyle olarak görünmüş.
Arkadaşı Santiago Segura kadroda yer alıyor.
Hong Kong'da bulunan bebek Kaiju, Otachi'nin yavrusu. Tasarımı da ebeveynininkinden tersine mühendislikle yapılmış. Filmde Guillermo del Toro'nun gerçeküstücü tarzını en canlı yansıtan öğe bu bebek. Del Toro şöyle demiş: "Bir canavarı heybetli bir şey olarak düşünürsen, ona meraklı, sevimli ve biraz da tatlı olduğu bir an verebilirsin. Gerçeküstücülük karşıtlıktan doğar. Üstünde ıstakoz olan Dali telefonu. İşe yaramayan öğe, aslında o şeyi çalıştıran öğedir." 'Köpek yavrusu havası'yla tasarlanan yaratığa büyük gözler ve orantılı olarak çok büyük bir kafa verilmiş. Del Toro eklemiş: "Bir tür sevimli ve korkunç. Bebeğe onu benzersiz ve bakması güzel yapan iki özellik verdik: yarı saydamlık ve yanardönerlik. Derisi yarı saydam ve sedefli, ama aynı zamanda çıplak köstebek faresi ya da Mısır kedisi gibi kırışık." Hickel'e göre bebek yaratığı canlandırmak özellikle karmaşıkmış: "Dağınık olan bazen en zorudur, çünkü hiçbir şey kendiliğinden olmaz. Animasyoncu yapacağı her hareketi, her küçük kıpırtıyı ve sallanmayı tek tek kararlaştırır."
Drew Pearce, Neil Cross, Patrick Melton ve Marcus Dunstan senaryoda isimleri geçmeyen bazı yeniden yazımlar yapmış.
Mart 2013'te "Dumb Drum" adlı YouTube kanalı, filmin sinema fragmanının "sweded" versiyonunu yapmış. İki haftadan kısa süre sonra Guillermo del Toro, WonderCon 2013'te videoya yorum yapmış, ona "başyapıt" demiş ve filmin ikinci fragmanını yaratmak için ilham verdiğini söylemiş. Ayrıca film yapımcılarını Hollywood prömiyerine davet etmiş. Film ev videosu olarak yayınlandığında Legendary Pictures, "Dumb Drum" ile iletişime geçmiş ve yayını tanıtmak için yardım istemiş. Ekim 2013'te filmden sahnelerin birkaç "sweded" versiyonunu yayınlamışlar. Bu yeni videolar, sosyal medya sitelerinde paylaşım için on beş saniyelik aralıklarla yapılmış.
Filmin izleyici kitlesini en üst düzeye çıkarmak için, dövüşlerin vahşetine rağmen fazla kan ve şiddet içermemesi kuralı vardı. Bu sorunun çözümü, canavarların kanını mavi, biyolüminesans bir tonla renklendirmekte bulundu. Bu fikir, tasarımcılara kanın küf gibi yayılan bir kalıntısını tasarlama ilhamı verdi; buna 'Kaiju mavisi' denir. Del Toro'nun istediği gibi, bebek Kaiju sahnesi için her şeyin mavi ve altın rengine bulandığı bir set yapıldı. Kostüm tasarımcısı Kate Hawley, Prodüksiyon Tasarımcısı Andrew Neskoromny'ye bir Asya fabrikasının fotoğrafını gönderdi. Fotoğraf, çivit mavisi kumaşın boyanma sürecini gösteriyordu. Neskoromny, "Her şey lekeleniyor: insanların kıyafetleri, parmakları, tırnakları, her şey. 'Ah evet, harika görünüyor. Biraz da biz yapmalıyız,' dedim." Hawley konsepti daha da açıkladı: "Fikir, mavi kanın insanların vücutlarına girmesi; solunum maskelerinden mavi parçaların sızması, hafif bir zehir gibi."
Set, yıkılmamış bir Hong Kong olarak inşa edilmiş, sonra yıkılıp canavar savaşı sonrası farklı bir bölge olarak yeniden döşenmiş. Hong Kong seti dört farklı sokak ve set olarak kullanılmış; her seferinde öğelerin yerleşimi ve döşemesi değiştirilmiş.
Jaeger'lar Japon animelerinin vazgeçilmezidir ve genellikle mecha olarak adlandırılır. Birçok mecha anime serisinde olduğu gibi, Jaeger'lar da içeriden insan pilotlar tarafından kontrol edilir; bu da onları otomatik, bilinçli veya dışarıdan kontrol edilen robot tasvirlerinden ayırır.
(Yaklaşık 1 saat 25. dakikada) Gipsy Danger Hong Kong'da ikinci Kaiju ile savaşırken bir binayı yumruklayıp bir Newton Topları ya da Newton Beşiği takımını harekete geçiriyor. Kaiju'nun peşinde olduğu bilim insanının adı Dr. Newton Geizler.
Onibaba (adı 1964 Japon korku filmine gönderme) temelde zırhlı bir tank ya da 'hücum eden bir canavar' olarak tanımlanmış: "Onibaba'nın hücum eden bir adam olmasını istedik" demiş del Toro. "Sekans dar sokaklarla ilgili, bu yüzden durmadan binaları yıkmasını istedim." Kaiju sonunda canlandırması en karmaşık olanı çıkmış; çünkü hareketli parça sayısı fazlaymış ve performansına kötücül bir zeka katılması gerekiyormuş. Ağzı karmaşık bir kayan plakalar sisteminden oluşuyor. Hickel, "Zordu çünkü bu karakterin normal, gözbebeği döndürülebilen ve iyi, güçlü bir bakış yönü verebileceğiniz gözleri olmayacaktı" demiş. İzleyicinin Onibaba'nın özellikle Mako'yu kovaladığını anlaması gerekiyormuş. Hickel, yaratığın gözlerini sap üzerine koymayı önermiş; hareketleri nereye baktığını gösterecekmiş. Hickel, "Hâlâ yengeç gibi hissettiriyor" demiş, "ve hatta bir tür uzaylı gibi, yengeçler genelde öyle olduğu için, ama açıkça niyeti ve zekası var ve gözleriyle ona bakıyor." Ancak sonunda Onibaba'nın nihai tasarımında gözleri barındıran saplar yerine sert kemikli çıkıntılar var. Yaratığa antik Japon mimarisinden unsurlar da katılmış: "Japon tapınağı gibi görünen bu süsleme unsuru var" demiş del Toro USAtoday'e, "ve aynı zamanda bir kabuklu."
Senarist Travis Beacham filmin fikrini sisli bir sabahta Kaliforniya sahilinde yürürken bulmuş. İskelelinin şekli sudan yükselen bir yaratığa benziyormuş ve kıyıda onunla savaşmayı bekleyen büyük bir robot hayal etmiş.
Başlangıçta, Kaiju Knifehead ile karşılaşmadan önce Gipsy Danger "nöral el sıkışma" yapar ve sonra yavaşça ellerini dua eder gibi birleştirir (dirsekler dışarıda), ancak sol eli kapalıdır ve sağ eli onu örter. Bu, yüzyıllardır süregelen bir dövüş sanatları selamıdır ve akranlar ile savaşçılar arasında karşılıklı saygı göstergesidir (özellikle Wushu, Shaolin ve Wing Chun gibi Çin stillerinde kullanılır). Kapalı yumruk dövüşe hazır olmayı, yumruğun örtülmesi ise savaşa kadar kılıcı kınında tutmaya benzer. Bu hareket aynı zamanda disiplin ve (gücünü kötüye kullanmaktan) kaçınma işaretidir; provokasyon olmadan tehdit olmadığını ve barışçıl niyetlerini gösterir.
Kaiju'lar ayrıca derilerinin dış katmanlarında yaşayan parazitlerle "boğuşuyor". Yaratıkların pratik yapımı Spectral Motion'a verilmiş. Sevgiyle "Rollie-Pollies" olarak adlandırılan deri parazitleri Mike Elizalde ve Alex Palma tarafından tasarlanmış. Tasarımın -- ve adın -- ilhamı isopodlardan gelmiş. Doku ve renk şeması için diğer kabuklular da referans olarak kullanılmış. Parazitler tam boy animatronik olarak yapılmış -- Joey Orosco ve Mario Torres tarafından şekillendirilmiş, Russ Lukich tarafından boyanmış. Eklembacaklı benzeri hareketi sağlayan mekanizmalar Mark Setrakian tarafından tasarlanıp yapılmış. Parazitlerin dijital versiyonları film boyunca Leatherback ve diğer kaiju'ların derisinde sürünürken görülebilir.
Doktor Herman Gottlieb ve Newton Geiszler, isimlerini matematikçiler Sir Isaac Newton ve David Gottlieb'den alır.
'Kaiju' Japonca bir kelime ve kelime anlamı 'tuhaf yaratık'. Genellikle Godzilla (1954) gibi Japon bilim kurgu filmlerindeki dev canavarları ifade etmek için kullanılır.
Birçok ülke kendi Jaeger'larını yarattı: Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, Avustralya, Japonya, Çin, Rusya, Singapur, Hindistan, Filipinler, Danimarka, Birleşik Krallık, İrlanda, Yeni Zelanda, Malezya, Jamaika, Meksika, İspanya, Peru, Arjantin ve Şili.
Jenerikte, Guillermo del Toro'ya ilham verdiği düşünülen diğer tür yönetmenlerine "ÖZEL TEŞEKKÜRLER" yer alır: James Cameron (Avatar vb.); David Cronenberg (The Fly vb.); Alfonso Cuarón (Gravity); Alejandro G. Iñárritu (The Revenant).
Gipsy Danger'ın filmde karşılaştığı son ve en zorlu düşmanın adı Slattern; ilk Kategori 5 Kaiju. Söylenene göre Jaeger'ların savaşmaya hiç hazır olmadığı bir yaratık. Del Toro karakter hakkında, "Son Kaiju'nun şeytan olmasını çok istedim. Fantasia'da Chernabog'un Night on Bald Mountain'da kanatlarını açtığı o anı her zaman çok sevmişimdir" demiş. Canavarın görkemli bir hava uyandırması gerekiyormuş, Dragonslayer'dan esinlenilmiş (Canavar sahneye girdiğinde bu filme gönderme yapılıyor). Del Toro, "Onu neredeyse sudan çıkan bir bina gibi sunuyorum" demiş. "Gerçekten, gerçekten çok devasa." Slattern başlangıçta Guy Davis tarafından tasarlanmış, o da ona 'Executioner' (Cellat) adını takmış. Davis Tumblr blogunda, "İlk fikrim Slattern bir cellat olsa da, bir vahşiden daha çevik olacağıydı; suda hızlı ve yılan balığı gibi, neredeyse gremlin gibi, göğsündeki birçok koluyla savaşırken jaeger'ları parçalara ayırıyordu" demiş. Del Toro şöyle demiş: "Okyanusun derinliklerinden çıkmasını istedim ve kafası boynuz değil ama onu andırsın. Gerçek, kötücül bir zekası var. Kafası gerçek bir taç gibi görünen tek Kaiju, yani görkemi var. Açıkça Kaijuların kralı olmasını çok istedim." Davis eklemiş: "Kafa tasarımı bilinçaltında bir 'kuru kafa ve kemikler' hissi verecekti; alt çenenin şekli üstteki boynuzları yansıtıyor ve gözleri ortada bir yüz gibi toplanmıştı. Guillermo ilk formu ve fikri beğendi ama gözlerin yanlara taşınmasını istedi; bu harika işledi çünkü artık ortadaki nokta bir iskeletin burun boşluğuna benziyor ve kafaya çekiç balığı şekli veriyordu. Ayrıca bunun ona daha fazla kişilik kattığını ve onu biraz Jack Palance'ın canavar karikatürü gibi gösterdiğini düşündüm."
Yapımcılar başka mecha ya da kaiju yapımlarına gönderme yapmak istemediklerini defalarca söyleseler de yanlışlıkla yaptıklarını kabul etmişler. Örneğin "jaeger", FASA mechcommander evrenindeki Inner Sphere fraksiyonunun mech tasarımlarından birinin de adı. Ayrıca Otachi'nin Dr. Newton Geizler'ı aradığı sahne, dev bir canavarın yeraltına saklanan ana insan karakteri aradığı The War of the Gargantuas (1966) filmini çok andırıyor.
Senaryoda kırk sayfa kostüm çalışması varmış ve Legacy film için otuz dört kostüm yapmış.
Mana Ashida, Guillermo del Toro'nun adını telaffuz etmekte doğal olarak zorlanmış. Yönetmeninin açık izniyle ona 'Totoro-san' diye hitap etmesine izin verilmiş.
Leatherback (Kategori 4), Hong Kong'a Otachi ile birlikte saldıran goril benzeri canavar ve del Toro'nun filmde en çok bağ kurduğu yaratık. Yönetmen şöyle demiş: 'Ona içgüdüsel düzeyde gerçekten karşılık veriyorum. Kesinlikle acımasız ama bana biraz sevimli geliyor.' Leatherback'in derisi zırh plakalı ve sırtındaki özel bir organ elektromanyetik darbenin (EMP) biyolojik eşdeğerini üretiyor. Kafasındaki ikiz tepelikler kayıp hareket ediyor ve kafanın arkasında kıvranan bir biyolüminesans dokunaç dizisi ortaya çıkarıyor; yaratık stresli olduğunda bunlar daha hızlı hareket ediyor. Leatherback'i del Toro'ya göre 'dünyanın en iyi canavar tasarımcılarından biri' olan David Meng tasarlamış. Meng ayrıca yaratığın maketini de yapmış. Yönetmenle uzun bir beyin fırtınasından sonra 'animasyonu her zaman eğlenceli olan bir goril elde ettik' demiş. Del Toro eklemiş: 'Bir tasarımın her şeyden önce temiz, belirgin bir silueti ve sonra onu benzersiz kılan bir kişiliği olmalı. Leatherback bunların hepsine sahip olarak doğdu.' Leatherback devasa ve güçlü kollara sahip bir kaba kuvvet. Del Toro canavarın doğası hakkında şöyle demiş: 'Onunla istediğimiz şey bir fedai gibi hissettirmekti, saf kaslı bir hücum kaba kuvveti, bu yüzden saldırıları çok maymun benzeri. Yumruklar topuz gibi kullanılıyor. Düşmanın omuzlarının ve gövdesinin üstüne atlayıp üstüne vurmaya başlıyor.' Ses tasarım sorumlusu Scott Gershin'e göre Leatherback'in çıkardığı sesler özellikle canavarlar arasında en korkutucu olacak şekilde tasarlanmış: 'Leatherback'in çok fazla alt frekans varlığı var. Yüksek olmasını istemedim, yoğun olmasını istedim. Duyduğunuzda ilk düşünceniz 'ah, sıçtık, bu iyi değil' oluyor.'
Aleksis ve Sasha Kaidanovsky isimleri, Rus aktör Alexandr Kaydanovskiy'nin (Andrei Tarkovsky'nin filmi Stalker'daki) adına bir gönderme gibi görünüyor. Sasha, Rusça'da Alexander'ın kısa adıdır.
Açılış sahnesindeki kaijulardan Karloff'un adı Boris Karloff'tan geliyor. Bu takma ad, yaratığın kafasının Karloff'un The Mummy (1932) filmindeki Imhotep karakterinin kurumuş yüzüne benzemesinden dolayı verilmiş.
Film, Ray Harryhausen ve Ishirō Honda'nın anısına adanmış. Harryhausen, The 7th Voyage of Sinbad (1958) gibi filmlerin stop-motion animatörü; Honda ise Godzilla (1954) ve daha birçok kaiju filminin yönetmeni. Honda 7 Mayıs 1911'de doğmuş, Harryhausen ise 7 Mayıs 2013'te ölmüş.
Stacker Pentecost'un tören üniformasındaki küçük arma, ABD Ordusu'nun Hava Hücum Rozeti'ymiş.
Max Martini, oğlunu oynayan Robert Kazinsky'den 14 yaş büyük.
Ron Perlman bu filmde giydiği ayakkabıları saklamış. Daha sonra eşi onları eritip kendine topuklu ayakkabı yaptırmış.
Pacific Rim: Uprising (2018) adlı devam filmi 2017'de duyurulmuş ve bu filmden beş yıl sonra gösterime girecek.
Bilgisayarın sesi Ellen McLain'e ait. McLain, Portal (2007) ve Portal 2 (2011) oyunlarındaki yapay zeka GLaDOS'u da seslendirmişti. Aslında bu bir GLaDOS kamerası; Guillermo del Toro oyunların büyük hayranı olduğu için geliştiricisi Valve'a başvurmuş ve onay almış. Del Toro, Toronto Sun'a verdiği röportajda şöyle demiş: "Onu çok istedim çünkü büyük bir Portal hayranıyım. Ama sadece bir göz kırpma olarak. O pastaya takıntılı değil. İnsanlığı yok etmeye çalışmıyor." Şöyle devam etmiş: "Bakın, GLaDOS'tan başka bir yapay zeka tercih etmezdim ama filmde McLain'in sesi biraz modüle edildi, Portal'ın unutulmaz düşmanının o kendine özgü tonuna daha az benzemesi için. Kullandığımız filtre GLaDOS'a biraz daha az benziyor. Biraz. Fragmandaki sesin tam GLaDOS gibi olmasını istemiştim." GLaDOS'un sesi The Thirteenth Floor (1999) filmindeki bilgisayardan esinlenmiş.
Filmin gösterime girmesinden önceki haftalarda, birkaç popüler YouTube kanalı yapımcılarla işbirliği yaparak "Pacific Rim: Training Day" adlı kısa bir video hazırladı. Kısa videoda yönetmen Guillermo del Toro'nun kısa bir konuk oyunculuğu bile var. İşbirliği yapan kanallar arasında Jesse Cox, Press Heart to Continue, Total Biscuit, Husky Starcraft, Game Grumps, Crabcat Industries ve The Game Station bulunuyor.
Guillermo del Toro filmi 3D düşünerek çekmemiş ve stüdyo dönüştürmeyi önerdiğinde başta karşı çıkmış. Sadece dört şartla kabul etmiş: kaiju ve jaeger'ların ölçeği 3D'de korunacak ve efekt abartılıp minyatürleştirilmeyecek, dönüştürme kalitesi için 40 haftalık geniş bir takvim verilecek, CGI öğeleri doğrudan stereo 3D olarak render edilecek ve dönüştürme sürecini denetlemesine izin verilecek.
Raleigh Becket rolü için Taylor Kitsch, Aaron Taylor-Johnson, Aaron Paul, Luke Bracey ve Henry Cavill düşünülmüş.
Herc Hansen rolü için Stellan Skarsgård düşünülmüş.
Scunner (Kategori 4) Simon Webber tarafından tasarlanmış ve temelde 'bir boğa canavar' olarak düşünülmüş. Gipsy Danger ile dövüşü sırasında rodeo'yu andıran çekimler var ve Scunner'ın davranışları boğalara dayanıyor: rakibine kafa atıyor ve boynuzlarını kesici ve delici silah olarak kullanmaya çalışıyor. Canavarın temel vücut yapısı Axehead ve Knifehead ile aynı, ama omuzları farklı dokuda. Ayrıca ana kollarında köstebek benzeri üç pençe var.
Yapım aşamasındaki her canavar tasarımına bir takma ad verilmiş -- bu, tasarımcıların yaratıkları gerçek karakterler olarak görmesine yardımcı oluyormuş. Davis'e göre bu, "kaiju'ya atıfta bulunmamız veya tasarımı bulmamız gerekirse hızlı bir kimlik vermenin bir yoluymuş." Yaratıklar aslında birer "aktör" olmalıymış ve bu nedenle bir dizi duyguyu sergileyebilmeliymiş. "Dinlenen bir aslan görürseniz," demiş del Toro, "aslan görkemli, soylu, güzel görünür. Ama o aslan üstünüzdeyse ve sizi ısırmak üzereyse, işte öyle görünür [hırlayan bir ifade yapar]. Hiç de hoş değil. Yine de aynı hayvandır." Japon kült filmlerine saygı duruşu olarak, her canavar bir insan tarafından kostümle canlandırılacakmış gibi tasarlanmış. "Kaiju tasarımcılarına verdiğim kurallardan biri," demiş del Toro bir tanıtım videosunda, "bir insanın kostümün içine nasıl sığacağını düşünmek istedim. Kaiju'lar klasik Kaiju'nun ruhunu ve hissini onurlandırmaya çalışıyor. Onları çoğunlukla iki ayaklı, insansı olmayan, ama klasikleri hatırlatan bir siluete sahip tutuyoruz."
Otachi, filmde izleyici için en çok "sürpriz" barındıran yaratık: ön uzuvlarının kanat olduğu ortaya çıkıyor, boynu yaratığın imza asit saldırısını tükürmek için şişebiliyor ve yılan benzeri alt çenesi ikiye ayrılıyor. Bir başka beklenmedik unsur da Otachi'nin kuyruğunun kopabilmesi, hareket edip tek başına savaşabilmesi -- bu özellik muhtemelen kertenkelelerin kuyruk koparma savunma mekanizmasının abartılmasıyla tasarlanmış. Kuyruk aslında iptal edilen Meathead tasarımının bir parçasıymış -- Wayne Barlowe ve TyRuben Ellingson, kendi bacakları olan bir "savaşan kuyruk" konseptini önermiş. Meathead sonunda filmde görünmeyince, savaşan kuyruğu Otachi'ye "miras" kalmış, ancak kuyruğun kopup tek başına savaşa girmesi filmde hiç görülmemiş. Bu, Velasco'nun tasarıma yaptığı son eklemelerden biriymiş; bunlar arasında yaratığın derisinin yanındaki biyolüminesans noktalar da var.
Senarist Travis Beacham ayrıca Pacific Rim: Tales from Year Zero çizgi romanını yazmış. Filmle birlikte yayımlanan 'Tales from Year Zero', filmin prologu niteliğinde ve olaylarından on iki yıl öncesinde geçiyor.
Kayan jeneriğin başlarında, ana oyuncu kadrosu kartlarından hemen sonra Ron Perlman'ın yer aldığı bir bonus sahne var.
Guillermo del Toro ile Industrial Light & Magic'in dijital efekt veteranları arasındaki ilk işbirliği. Reckoner'ın kemikleri ve bazı Kaiju organları ile Otachi'nin leşinin parçaları dışında, filmdeki her Kaiju tamamen bilgisayar üretimi modellerle ekrana taşınmış. Bu modeller, Simon Lee ve David Meng'in yaptığı, Casey Love'un boyadığı fiziksel maketlerin taramalarından elde edilmiş. Yaratıklar için genel kas sistemleri kullanma imkanı olsa da görsel efekt sanatçıları bunu yapmamayı seçmiş. Efekt animatörü Hal Hickel fxguide'a, "Bunu yapmayı seçtik çünkü Kaijular birbirinden o kadar radikal biçimde farklıydı ki" demiş. "Gösteri için genel bir kas sistemi kurmak bize ekonomik görünmedi çünkü birinden diğerine taşınabilir gibi değildi. Düşündüm ki, çok fazla kas detayına ihtiyacımız yok, belirli anlarda belirli şeyler yapan büyük kütlelere ihtiyacımız var, bu da bana şekiller dedi."
Macaristan'da filmin fragmanlarında ana robotun adı Gipsy Danger geçememiş, çünkü bu ad ülkedeki büyük bir etnik grup olan Romanlar için aşağılayıcı sayılıyormuş. Macarca dublajda ad serbestçe söyleniyor ama İngilizce bırakılmış. Ad, söz konusu halkla değil bir uçak motoruyla ilgili.
Guillermo del Toro, Francisco Goya'nın "The Colossus" ve Hokusai'nin "The Great Wave off Kanagawa" gibi tablolarından ilham almış.
Mako Mori karakteri, Stacker "Marshall" Pentecost'tan çok daha genç. Gerçek hayatta ise Rinko Kikuchi, Idris Elba'dan sadece sekiz yaş küçük.
Bu, Guillermo del Toro'nun Cronos (1992) filminden bu yana Ron Perlman'ı insan karakter olarak barındırdığı ilk filmiydi.
Her canavarın izleyiciyi "şaşırtacak" bir "gizli özelliği" olması gerekiyormuş, böylece seyirci karaktere asla tam olarak "alışamayacaktı". Biyolüminesans ortak bir özellik olmalıymış: Kaiju'nun yaratıcıları böylece her modeli takip edip tanıyabilecekti. Yaratıkların devasa boyutlarına gelince, Barlowe şöyle demiş: "Bir süre önce, paleo-sanat dünyasında kısa bir süre çalışırken, tam da bu konuyu irdeleyen bir kitap okumuştum. Sonuç şuydu: Elbette, gezegenimizin yerçekimi göz önüne alındığında hayvanların büyüyebileceği boyutların yapısal sınırları vardır. Dediğiniz gibi, biyomekanik, bir yaratığın Pacific Rim'de tasvir edilen boyutlara ulaşmasına izin vermez. Kemik oranları saçma olurdu. Bu biraz melek tasvirine benzer; bir insan kütlesini kaldırmak için kanatların uçtan uca yaklaşık 9-12 metre olması gerekir. Filmlerde göstermek pratik değil. Bu durumda, kaiju bu dünyanın ürünü değil, bu yüzden inançsızlığı askıya alıp arkamıza yaslanıp keyfini çıkarabiliriz."
Yönetmen Guillermo del Toro ve senarist Travis Beacham senaryonun on beş taslağını yazmış.
Karloff, adını Universal'ın klasik filmlerinde Frankenstein yaratığını ve Mumya'yı canlandıran oyuncu Boris Karloff'tan alan bir canavar. Guy Davis'e göre takma adlar 'Karloff' ile başlamış ve bu isim tutmuş, çünkü yaratığın kafa taslağı ona Boris Karloff'u hatırlatmış. Tasarımda çıkıntılı bir alın bölgesi (Frankenstein'a benzer) ve kırışık dudaklar (Mumya'ya benzer) var. Sırtı ise cırcır böceği ve jet motoru özelliklerini birleştiriyor. Karloff'un göğsündeki ikincil ağız 'belli belirsiz müstehcen' bulunmuş (vajinal yapısı nedeniyle) ve bu yüzden yaratığın filmdeki rolü büyük ölçüde azaltılmış; sadece prologda kısa bir an görünüyor.
Beyaz Avustralya Jaeger'ı Striker Eureka başta filmin "Kahraman Jaeger"ı olarak seçilmiş, ama Guillermo del Toro görünüşünü "çok soğuk" ve "kibirli" bulmuş.
Cherno Alpha'nın adı büyük olasılıkla Çernobil'den geliyor. Ukrayna'nın Sovyetler Birliği'nin bir parçası olduğu Nisan 1986'da nükleer santraldeki bir reaktörün eridiği küçük kasaba. Cherno'nun kafası uzun bir soğutma kulesine benziyor, ancak Çernobil'deki reaktörlerde bu tarz bir soğutma kulesi yok.
Otachi'nin kuyruğu aslında tamamen farklı bir kaiju olan ve filmden çıkarılan "Meathead"e ait bir özellikmiş.
