Cowboy Bebop'dan 29 İlginç Bilgi

Faye'nin anılarındaki şehir, Singapur olarak tanınabilir.

2. bölüm "Stray Dog Strut"ta Spike ile Abdul Hakim arasındaki köprü dövüşü, Bruce Lee ve Kareem Abdul-Jabbar'ın 1978 yapımı Game of Death filmindeki dövüş sahnesine bir saygı duruşudur. Spike'ın tüm dövüşlerinde Bruce Lee'nin "Jeet Kune Do" stili kullanılır. "The Real Folk Blues" bölümünde doktor muayenehanesinin önünde Bruce Lee posteri görülebilir. Spike, Bruce Lee'nin öncülük ettiği aynı dövüş sanatı olan Jeet Kune Do'yu uygular.

Finalde Spike ve Vicious, John Woo'nun 1987 yapımı A Better Tomorrow II filmindeki ölümcül bir hızlı çekişe saygı duruşu olarak silahlarını değiştirirler.

Faye'in tabancası bir Glock 30 .45'tir.

Spike düzenli olarak bir IWI Jericho 941 tabanca kullanır. Açılış jeneriğinde ateş ederken görülen tabanca da aynıdır.

Jet Black'in dizi boyunca kullandığı tabanca bir Walther P99'dur.

Dizinin karakter tasarımcısı Toshihiro Kawamoto, en zor karakterin Gren olduğunu belirtti. Gren aslında Brad Pitt'ten esinlenilmişti ancak Kawamoto, "Brad Pitt'in göğüsleri" fikrini canlandırmakta zorlanmıştı. Gren, 12 ve 13. bölümlerden oluşan çift bölüm "Jupiter Jazz"da yer alır.

Jet Black'in adı, İngiliz punk grubu The Stranglers'ın davulcusu Jet Black'ten gelmektedir.

Ed karakteri başlangıçta dizinin müzik direktörünün bir tanımına dayanıyordu: "biraz tuhaf, kedi gibi, ama müzik yapmada dahi." Ayrıca koyu tenli bir erkek çocuk olması planlanmıştı. Edward, Bebop'taki cinsiyet dengesini sağlamak için kıza dönüştürüldü; aksi halde ekip üç erkek ve bir kızdan oluşacaktı.

"The Real Folk Blues" bölümünde havaalanında hasta annesine yaklaşan adam Alfredo, aslında Big Shots'taki Punch karakteridir.

Spike'ın İngilizce seslendirme sanatçısı Steve Blum, Spike'ın son repliği "Bang"in ses dalgasını koluna dövme yaptırmıştır.

Ein, bir Pembroke Welsh Corgi cinsi köpektir.

Spike Spiegel'in fiziksel görünümü, Yûsaku Matsuda'nın 1979 yapımı The Detective Story filmindeki halinden esinlenilmiştir. Matsuda aynı zamanda Fist of the North Star (1984)'daki Kenshiro ve One Piece (1999)'deki Aokiji'ye de model olmuştur.

Shinichiro Watanabe bunun bir tesadüf olduğunu söylese de, Spike Spiegel'in adı müzik videosu yönetmeni ve film yapımcısı Spike Jonze'dan gelmiş olabilir; Jonze'un soyadı Spiegel'dir.

Dizi, Japon uydu kanalı WOWOW'da yayınlandı. Bölümler gece yarısı yayınlanmasına rağmen büyük bir popülerlik kazandı.

Serinin geliştirilmesi Bandai'nin oyuncak bölümünde, uzay gemisi oyuncakları satma amacıyla başladı. Şirketin Shin'ichirō Watanabe'ye tek talimatı, "İçinde bir uzay gemisi olduğu sürece istediğini yapabilirsin" oldu. Ancak erken görüntüleri gören Bandai, Watanabe'nin vizyonunun kendilerininkiyle uyuşmadığını düşündü ve serinin asla oyuncak satmayacağından korktu. Projeyi rafa kaldırdılar ve geliştirme cehenneminde kalan dizi, kardeş şirket Bandai Visual tarafından devralınana kadar bekledi; bu sayede Watanabe daha fazla yaratıcı özgürlük elde etti. Watanabe daha sonra, "Eğer onlar almasaydı, şu anda süpermarkette kasiyerlik yapıyor olabilirdim" dedi.

Altı bölüm TV-MA derecesi aldı ancak Adult Swim'de hiçbir zaman yayınlanmadı; TV-14 derecesi alacak şekilde düzenlenmediler.

Bu dizi, Adult Swim'in 2 Eylül 2001'deki lansmanında gösterilen ilk anime oldu, ancak Sympathy for the Devil (1998), Waltz for Venus (1998) ve Cowboy Funk (1999) bölümleri, ertesi hafta meydana gelen 11 Eylül saldırıları nedeniyle şiddet içeriklerinden ötürü atlandı.

Cain Kuga tarafından çizilen bir Cowboy Bebop mangası, animeyle eş zamanlı olarak üretildi ve Ekim 1997'den, animenin başlamasından altı ay önce, Haziran 1998'e, animenin bittiği aya kadar Monthly Asuka Fantasy DX dergisinde yayınlandı. Yutaka Nanten tarafından çizilen bir başka manga ise Kasım 1998'den Mart 2000'e kadar aynı dergide yayınlandı. Her iki manga serisi de animeden farklı olay örgülerini takip etti ve Nanten'in serisi, Cowboy Bebop: The Movie'nin (2001) çıkışını tanıtmak için Eylül 2001'de yayınlanan özel bir sayıda toplandı.

İki bağlantılı video oyunu üretildi: Cowboy Bebop (1998) ve Cowboy Bebop: Serenade of Reminiscence (2005), ancak hiçbiri Japonya dışında yayınlanmadı. İkinci oyunun tam bir İngilizce dublajı, Kuzey Amerika sürümü iptal edilmeden önce yapıldı. Ses yönetmeni Mary Elizabeth McGlynn, İngilizce ses kayıtlarının yedeklerine sahip ancak yasal nedenlerle bunları yayınlayamıyor.

"Üç yıl önce" ifadesi sıkça kullanılır. Spike ve Jet'in tanışması, Faye'in kriyojenik uykudan uyandırılması ve Ed'in yetimhaneden ayrılması hep üç yıl önce gerçekleşmiştir.

Ed'in babasının adı Appledelhi Siniz Hesap Lütfen'dir. Türkçede "Afedersiniz" (Appledelhi Siniz ile aynı okunur) "Excuse me" anlamına gelir. İsmin geri kalanı doğru yazılmıştır ve tam olarak "Afedersiniz! Hesap lütfen!" demektir. Dizide Türkiye'ye başka göndermeler ve Türkçe sahneler de vardır. Venüs'teki koloni 19. yüzyıl İstanbul'una benzer. Ayrıca uzun süre ekranda görünen bir dükkanın adı "Aile Pazarı"dır.

Faye'in kriyojenik olarak korunduğu kapsülün üzerinde NCC-1701-B kodu yazılıdır; bu, Star Trek'teki Enterprise gemisine bir göndermedir.

Her bölüm başlığı bir şarkı adına, albüm adına veya müzik türüne atıfta bulunur: Session #1: Asteroid Blues = Blues; Session #2: Stray Dog Strut = The Stray Cats'in "Stray Cat Strut" şarkısı; Session #3: Honky Tonk Women = The Rolling Stones'un "Honky Tonk Women" şarkısı; Session #4: Gateway Shuffle = Shuffle; Session #5: Ballad of Fallen Angels = King Crimson'ın "Fallen Angel" şarkısı; Session #6: Sympathy for the Devil = The Rolling Stones'un "Sympathy for the Devil" şarkısı; Session #7: Heavy Metal Queen = Trance'in "Heavy Metal Queen" şarkısı; Session #8: Waltz for Venus = Vals; Session #9: Jamming with Edward = The Rolling Stones'un "Jamming with Edward" albümü; Session #10: Ganymede Elegy = Ağıt; Session #11: Toys in the Attic = Aerosmith'in "Toys in the Attic" şarkısı; Session #12 & 13: Jupiter Jazz Pt.1 & 2 = Caz; Session #14: Bohemian Rhapsody = Queen'in "Bohemian Rhapsody" şarkısı; Session #15: My Funny Valentine = Frank Sinatra'nın "My Funny Valentine" şarkısı; Session #16: Black Dog Serenade = Led Zeppelin'in "Black Dog" şarkısı; Session #17: Mushroom Samba = Samba; Session #18: Speak Like a Child = Herbie Hancock'un "Speak Like a Child" şarkısı; Session #19: Wild Horses = The Rolling Stones'un "Wild Horses" şarkısı; Session #21: Boogie Woogie Feng Shui = Boogie Woogie; Session #22: Cowboy Funk = Funk; Session #24: Hard Luck Woman = KISS'in "Hard Luck Woman" şarkısı; Session #25 & 26: The Real Folk Blues Pt.1 & 2 = John Lee Hooker'ın "The Real Folk Blues" şarkısı.

Spike sık sık sigarasının sapını yukarı veya aşağı bükerek içer. Bu, bebop'un kurucularından caz efsanesi Dizzy Gillespie'ye ince bir göndermedir; Gillespie'nin imzası, çanı eğik trompetiydi. Spike'ın bükülmüş sigaraları aynı zamanda Lupin III'teki Jigen'e bir saygı duruşudur.

Lupin III bu dizi üzerinde büyük bir etkiye sahiptir ve her iki serinin ana karakterleri görünüş ve kişilik olarak birbirine benzer. Spike/Lupin ikisi de kravat takar, sıskadır ve rahattır. Jet/Jigen ortaklardır, ikisinin de sakalı vardır ve gruplarının daha pragmatik üyeleridir. Faye/Fujiko görünüşlerini kullanarak istediklerini alır ve gruplarına ihanet eder. Kılıç ustası Vicious, Goemon'u temsil eder.

26. bölümde Jet, Kilimanjaro Dağı yakınlarında bacağı yaralı ölmekte olan bir adamla ilgili bir hikaye anlatır. Bu, Ernest Hemingway'in "Kilimanjaro'nun Karları" adlı kısa öyküsüne bir göndermedir. Jet daha sonra insanların ölmeden önce yaşadıklarına dair kanıt bulmak için hayatlarını hatırlamaya çalıştıklarını söyler; bu, gerçek hikayenin ana temasıdır ve ölmekte olan adamın geri dönüşleriyle anlatılır.

Açılış jeneriğinin başındaki resmi sözler ("Session 0" bonus özelliğinde belirtildiği gibi): "I think it's time to blow this scene; get everybody and their stuff together. Okay, 3, 2, 1, let's jam."

Dizi boyunca iki barmen beklenmedik şekilde vurulur: biri "Asteroid Blues"ta, diğeri "The Real Folk Blues"ta.