Foyle's War Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Dizi, II. Dünya Savaşı’nın tarihsel olaylarını titizlikle işleyerek dönemin ruhunu yansıtır. Yapımcı Anthony Horowitz, savaş gazilerine saygı göstermek adına en küçük ayrıntının bile doğru olmasına özen göstermiştir. Bu hassasiyet, diziyi sıradan bir dönem draması olmaktan çıkarıp adeta bir zaman yolculuğuna dönüştürür.

Savaş yıllarında geçen bölümlerde, sokaktaki insanların çoğu omuzlarından sarkan küçük karton kutular taşır. Bunlar, Britanya’da herkese dağıtılan gaz maskeleridir. Bu detay, dönemin gündelik hayatındaki savaş gerçeğini sessizce hatırlatır.

Hastings, savaş boyunca 85 hava saldırısına, 14 küçük bombaya, 12 yağ yangını bombasına, 750 yangın bombasına ve 15 uçan bombaya maruz kalmıştır. Bu saldırılar 154 can kaybına, 260 ağır ve 439 hafif yaralanmaya yol açmış; 763 yapı tamamen yıkılırken 14.818 mülk hasar görmüştür. Dizideki olayların arka planında böylesine yıkıcı bir gerçeklik yatar.

Dizinin her bir bölümünün çekimleri yaklaşık beş hafta sürmektedir. Bu süre, dönem atmosferini inandırıcı kılmak için harcanan detaylı hazırlık ve titiz çalışmanın bir göstergesidir. Ortaya çıkan sonuç, izleyiciyi ekrana kilitleyen bir kalite sunar.

Sam Stewart’ın Dedektif Foyle’u taşıdığı siyah araba, arkadan menteşeli intihar kapılarıyla ünlü 1938 model Wolseley 14/60’tır. Aracın KVX757 plakası 2020 itibarıyla hâlâ kayıtlıdır ve DVLA kayıtlarına göre 1946 üretimidir; modelin üretimi 1938-1948 arasında sürmüştür. Bugün bu otomobil, Derbyshire’daki Great British Car Journey müzesinde sergilenmekte ve ziyaretçilere eşli test sürüşü imkânı sunmaktadır.

Andrew’un Spitfire filosu Enemy Fire (2004) bölümünde gösterilse de, ekrandaki uçakların çoğu aslında Hurricane’dir. Bu ayrımı yapmanın en kolay yolu, motor egzozlarına bakmaktır. Dizideki bu küçük hata, havacılık meraklılarının gözünden kaçmaz.

Dizi boyunca karakterler gizli bilgiler için sık sık 'gizli' veya 'ulusal güvenlik' ifadelerini kullanır. Oysa İngiliz terminolojisinde 'gizli' resmî bir derece değildir; asıl kullanılanlar 'hush hush' veya 'bilmesi gereken' gibi tabirlerdir. Bu tercih, dizinin Amerikan etkisinde kaldığı nadir anlardan biridir.

Killing Time (2010) bölümündeki yeni polis merkezinin dış çekimleri, The Fall and Rise of Reginald Perrin (1976) dizisindeki Sunshine Tatlı Şirketi’nin dış cephesiyle aynı binada yapılmıştır. Bu binalar, Londra’nın Acton semtinde, Telford Way üzerinde yer alır. İki farklı yapım arasındaki bu tesadüfi bağ, televizyon tarihinin ilginç kesişmelerinden biridir.

Yedinci sezon, Ağustos sonundan Aralık 2012’ye kadar İrlanda ve Londra’da çekilmiş, Mart ve Nisan 2013’te İngiltere’de yayınlanmıştır. Bu sezon, dizinin olgunluk dönemini temsil eder ve savaş sonrası atmosferi ustalıkla yansıtır.

Dizi başlangıçta dönemin standart formatı olan 4:3 oranında çekilmiş, ilerleyen sezonlarda teknolojinin gelişmesiyle doğal 16:9 geniş ekrana geçilmiştir. DVD ve BluRay aktarımlarında ise tüm bölümleri 16:9 formatta tutmak için gerektiğinde pan-and-scan tekniği kullanılmıştır. Bu sayede izleyici, ekran boyutundan bağımsız tutarlı bir deneyim yaşar.

Foyle’s War’daki sivil araçların tamamı, döneme uygun siyah zemin üzerine beyaz harfli plakalar taşır. Ancak orijinal kabartmalı plakaların yanı sıra, modern yansıtıcı malzemeden yapılmış yenileme plakalar da göze çarpar. Bu küçük anakronizm, dikkatli izleyiciler için dönem bütünlüğünde hafif bir çatlak oluşturur.

50 Ships bölümündeki havaalanı sahnesinde, Foyle bir subayla konuşurken arka planda Paraşüt Alayı’na ait bir flama görülür. Oysa savaşın bu aşamasında Paraşüt Alayı henüz kurulmamıştı. Bu detay, dizinin genel titizliğine rağmen gözden kaçan tarihsel bir hatadır.