Justice League Unlimited Nasıl Yapıldı? Yapım Hikâyesinden Bilgiler

Bu dizide Suicide Squad'ın adı Task Force X olarak değiştirildi çünkü yayın standartları ve uygulamaları, "Suicide" (İntihar) kelimesini çocuk programları için uygun bulmadı.

Yaratıcı ekip başlangıçta ilk yirmi altı bölümün sezon boyu bir hikaye arkı oluşturacağını düşünmüyordu. Ta ki Fearful Symmetry (2004) bölümüne gelene kadar, aslında zaten bir hikaye arkına sahip olduklarını fark ettiler. DCAU boyunca geçmişte ilerlettikleri tüm bu olay örgülerinin daha büyük ve geniş bir hikaye arkına bağlanabileceğini anladılar ve tüm enerjilerini buna odaklamaya karar verdiler.

Final sezonunda, Aquaman ve ilgili tüm karakterler, WB için geliştirilen bir televizyon dizisi pilotu nedeniyle artık dizide kullanılamaz hale geldi. Black Manta yine de dizide göründü, ancak hak sorunlarını önlemek için adı Devil Ray olarak değiştirilmek zorunda kaldı.

Önceki Justice League (2001) dizisinden sonra Cartoon Network, franchise'ı bir şekilde yeniden markalaştırmak istedi ve bu konuda çok belirsizdi; sadece bu diziyi orijinal seriden ayırt edecek bir şey yapmak istiyorlardı. Dizi yapımcısı Bruce Timm, Justice League'i genişletmeye karar verdi.

Blue Beetle, Firestorm, Black Lightning, Spectre ve Phantom Stranger gibi birçok karakter, hak sorunları nedeniyle dizide yer alamadı; bu karakterler kullanıma kapalıydı.

İkinci sezonun başlarında Double Date (2005) bölümüyle birlikte, dizinin yaratıcı ekibinin Batman'in kendisi ve Batman: The Animated Series (1992) ile The New Batman Adventures (1997)'da görünmeyen birkaç az bilinen Batman kötü adamı dışındaki tüm Batman karakterlerini kullanması kısıtlandı. Bu, DC Comics başkanı Paul Levitz tarafından marka kafa karışıklığını önlemek amacıyla Batman karakterlerinin televizyon ve sinema mecralarında belirli yapımlara özel olması için uygulanan bir sektör kararıydı. Hayranlar bu kısıtlayıcı uygulamayı "Bat-Embargo" olarak adlandırdı. Batman'in yer aldığı çeşitli projeler yapım aşamasındayken karakterler şu şekilde bölüştürüldü: Batman Begins (2005) yapımcılarının projelerinde kullanmak istedikleri Batman karakterlerine öncelik tanındı, ardından WB Television Network'te yayınlanan yeni ve bağımsız dizi The Batman (2004), "Batman Begins" yapımcılarının ihtiyaç duymadığı diğer popüler ve tanınmış Batman karakterlerini serbestçe kullanabildi ve son olarak bu dizi, DC'nin mümkün olduğunca çok karakterin kullanılmasına izin vermek için elinden geleni yapmasının ardından, içinde çok sayıda DC Comics karakterinin yer alabileceği bir Justice League animasyon dizisi olduğu için birkaç az bilinen Batman karakterini kullanmakla sınırlandırıldı.

Dizi beklenmedik bir şekilde on üç bölüm daha uzatılınca, yaratıcı ekip Super Friends (1973)'te görülen bir kötü adam grubu olan Legion of Doom'un güncellenmiş bir versiyonunu yapmaya karar verdi. Ancak DC Comics, Legion of Doom adlı bir kötü adam grubuna tamamen karşıydı çünkü adın çok aptalca olduğunu düşünüyorlardı (ve Solomon Grundy ölmüştü). Bunun yerine yapımcılar, Justice League (2001)'den Grodd'un Gizli Cemiyeti'ni genişletilmiş bir kadro ve Hall of Doom'a benzeyen bir karargahla geri getirdi. Ancak, Warner Bros. Animation tarafından yapılan sezonun resmi DVD sürümü, bu genişletilmiş Gizli Cemiyet'i ambalajında açıkça "Legion of Doom" olarak adlandırıyor.

Genişletilmiş Justice League gibi, genişletilmiş Gizli Cemiyet de kurucu üyelerden birini kaybetti. Ancak Hawkgirl'ün aksine, Clayface takıma asla geri dönmedi ve önceki görünümünden sonra öldüğü varsayılıyor. Gerçekte Clayface, Bat-Embargo nedeniyle artık DCAU'da kullanılamıyordu.

Birleşmiş Luthor ve Brainiac, 1993 yapımı bir Superman filmi için yazılmış bir film senaryosundan geldi.

Yaratıcı ekip, genişletilmiş Justice League'de kullanılacak karakterleri seçmek için DC'nin Who's Who kitaplarını baştan sona taradı. Bir liste yaptılar ve dizinin başında DC Comics'ten bir yığın karakteri kullanmak için izin istediler. Zaman zaman ilerledikçe yeni şeyler düşündüler ve vaka bazında izin istemeye devam ettiler. Aynı şekilde, bazen bir şeyi çok uzun süre bekletirlerdi ve DC onlara bir karakterin artık kullanılamayacağını söylerdi. DC'nin birçok lisansının karmaşıklığı göz önüne alındığında, mümkün olduğunca çok karakterin kullanılmasına izin vermek için ellerinden geleni yaptılar.

Dizinin Mattel tarafından üretilen inanılmaz başarılı bir oyuncak serisi vardı ve bu seri animasyon dizisinden birkaç yıl daha uzun sürdü. Aslında oyuncak serisi 2008'de Gorilla Grodd 6'lı paketiyle sona erecekti. Ancak hayran desteği, seriyi Target'a özel ve Matty Collector'da satılan özel figürlerle 2011'e kadar devam ettirdi.

Bu dizi, Steve Ditko tarafından yaratılan Captain Atom, The Question, Hawk & Dove, The Creeper ve Starman (Prince Gavyn) dahil olmak üzere birçok karakteri içeriyor. Yaratıcı ekip, özellikle arkadaşı Booster Gold ile ilgili bölümü yaptıkları için, bir başka Ditko yaratımı olan Blue Beetle'ı (Ted Kord) da dizide göstermek istedi ancak karakter hakları mevcut değildi.

Dizinin ilk 26 bölümdeki Cadmus arkı, tematik olarak DC Comics'in aynı anda yayınladığı "Identity Crisis" mini dizisini yansıtıyor. İki hikaye arasındaki sinerji planlanmamıştı, sadece büyük bir tesadüftü. Bir noktada, dizinin yaratıcı ekibi Batman'in League'den ayrılmasını bile konuştu, tıpkı çizgi romanlarda "Identity Crisis"in ardından yaptığı gibi, ancak bunun hikayeyi gitmek istemedikleri bir yöne götüreceğini düşündüler.

Justice League (2001)'de kullanıldıktan sonra, yaratıcı ekip Cadmus komplo arkı sırasında Doomsday'i geri getirmeye karar verdi ve kökenini Cadmus komplo arkına uyacak şekilde yeniden düzenleyerek, çizgi romanlardaki yüzyıllar süren kafa karıştırıcı arktan çok daha iyi çalışan yeni bir arka plan yarattı.

Cartoon Network, çok parçalı bölümlerin diziyi büyük hikaye anlatımıyla sınırladığını düşünüyordu; bu kadar zaman ve çabanın tek bir fikre harcanması ve bazen hikayeleri sırf uzunluk olsun diye uzatma tehlikesi yaratıyordu. Bu diziyle ağ, karakterleri öne çıkarabildi ve herkese bir bölümde parlayacağı bir an verebildi; oysa devasa arklar çok fazla şeyin olduğu ve takip edilmesi gereken çok fazla detayın bulunduğu yapılardı. Daha geniş anlamda, çok parçalı hikayeler harikadır, ancak birkaç bölümü kaçıran ve rastgele bir bölüme denk geldiğinde ne olduğunu anlamayan izleyiciler için kötüdür. Ayrıca, bir ağ tekrarları sırayla yayınlamıyorsa, birinin bir bölümün bir kısmını görüp sonra ne olduğunu veya her şeyin nasıl başladığını asla görmeme riski vardır.