Only Fools and Horses
Only Fools and Horses, John Sullivan tarafından yaratılıp yazılan bir İngiliz durum komedisidir. 1981'den 1991'e kadar BBC One'da yedi sezon yayınlanmış, 2003'e kadar da on altı ara sıra yayınlanan Noel özel bölümüyle devam etmiştir. Güneydoğu Londra'nın işçi sınıfı mahallesi Peckham'da, hırslı pazar satıcısı Del Boy Trotter ve küçük üvey kardeşi Rodney, hayatın iniş çıkışlarını, özellikle de zengin olma çabalarını keşfeder. Başlangıçta hemen tutmamış ve az tanıtım almış olsa da, daha sonra sürekli yüksek reytingler elde etmiş; 1996'daki "Time on Our Hands" bölümü (başlangıçta dizi finali olarak duyurulmuştu) 24,3 milyon izleyiciyle Birleşik Krallık'ta bir sitcom bölümü için en yüksek izlenme rekorunu elinde tutmaktadır. Dizi, İngiliz kültüründe önemli bir etki bırakmış ve İngilizceye birçok kelime ve deyim kazandırmıştır.
Only Fools and Horses hakkında 169 bilgi
169 bilgi gösteriliyor.
- Sör David Jason ilk olarak 1986'da diziden ayrılmak istiyordu, bu nedenle Del'in Jumbo Mills ile Avustralya'ya gitmesi planlanmıştı. Yapımcılar, Nicholas Lyndhurst'ün ve diğer tüm ana karakterlerin başrolde olacağı "Hot Rod" olarak seriyi sürdürmeyi planladılar. Ancak Jason daha sonra fikrini değiştirdi ve Del, Jumbo ile Avustralya'ya gitmemeye karar verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapımcıların Peckham'da çekim yapmak için gereken sigortayı karşılayamaması nedeniyle dış mekan sahneleri Bristol'da çekildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Tam bir acemi olmasa da, Buster Merryfield'ın Albert Amca rolüne seçilmeden önce sınırlı bir televizyon deneyimi vardı ve sonuç olarak dizinin ilk günlerinde çok gergindi. Seyirciye çarpıyordu (kahkahaların dinmesini beklemeden repliklerini söylüyordu) ve sahnelerini yeniden kaydetmek zorunda kalıyordu. Daha sonra kuruyup sözlerini kaybedecekti ve bu onu etkiledi, bu yüzden Sir David Jason ve Nicholas Lyndhurst, dayanamayacağından endişelendiği için onu bir konuşma için oturttular. Bir kaydın ortasında hata yaparlarsa, birini suçlayıp bunu şakaya dönüştürürlerdi. Seyircinin umursamadığınızı düşünmesini sağlayabilirseniz rahatlarlar ve kendilerini şakanın bir parçası gibi hissederler. Bundan sonra sorununu çözdü, diziye ve yeni ortaklığa alıştı ve sevimli Albert Amca oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Trotter'ın nakliye aracı, DHV 938D tescilli üç tekerlekli sarı 1967 Reliant Regal Supervan III idi. Dizi boyunca bir düzineden fazla Reliant Regal kullanıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lennard Pearce bir keresinde Sir David Jason ve Nicholas Lyndhurst'e 1930'ların ortalarında genç bir oyuncu olarak bir oyunda yer aldığını ve bunun sonucunda birkaç haftalığına Almanya'da sahneye çıkmak üzere davet edildiğini açıklamıştı. Bir gösteriden sonra Adolf Hitler ve tercümanı onu kamera arkasında ziyaret etti. Tercüman, Hitler'in oyundan gerçekten keyif aldığını ve gelip oyuncuları tebrik etmek istediğini söyledi. Pearce şaşkına döndüğünü ve Nazi partisi liderine teşekkür etmekten başka ne söyleyeceğini bilmediğini söyledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kenneth MacDonald (Mike'ı canlandıran), yeni bir üçlemenin yapılacağı duyurulduğu gün öldü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Elizabeth Hurley, Cassandra rolü için seçmelere katıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sör David Jason, Del Boy'u canlandırmak için bir postiş ve daha sonra bir peruk taktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- BBC başlangıçta Sör David Jason'ın seçilmesi konusunda emin değildi çünkü o ve Nicholas Lyndhurst birbirine hiç benzemiyordu; John Sullivan aynı fikirde değildi. Kardeşler arasındaki herhangi bir fiziksel korku hissini ortadan kaldırmak ve Trotters'ın gayri meşru olduğundan şüphelenildiğini ima etmek için Del'in daha kısa olması gerekiyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yıllarca süren sıkıntıdan sonra oyuncular Buster Merryfield'a gerçek adının Harry olduğunu itiraf ettirdiler ama o, Buster'a cevap verdi. Onu sakalsız da görmek istediler ama o bundan asla vazgeçmedi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir David Jason diziyi hiçbir zaman bir sitcom olarak görmedi. Bunun yerine bunu daha çok bir komedi-drama olarak değerlendirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sör David Jason, büyükbabanın karakterini sessiz bir varlık olarak değerlendirdi. O ve Nicholas Lyndhurst, Lennard Pearce'in tembel bir herif olduğunu ve bunların temelde öldürücü şakası için 20 dakikalık bir ısınma eylemi olduğunu söyleyerek onunla dalga geçiyorlardı. Pearce sadece şöyle derdi: "I'm old - I'm allowed."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Her ne kadar Cassandra'nın Rodney'den beş yaş küçük olması gerekiyorduysa da, gerçek hayatta Gwyneth Strong aslında Nicholas Lyndhurst'ten iki yaş büyük.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kenneth MacDonald diziyi ve içindeki insanları seviyordu ve herkese olan bağlılığı konusunda oldukça duygusal olabiliyordu. Karakteri çok büyük değildi ama kendini buna tamamen adamıştı çünkü bunun şimdiye kadarki en komik dizilerden biri olduğunu düşünüyordu ve diğer oyuncular gibi o da bunun bir parçası olmak istiyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sör David Jason, John Sullivan'ın ölümünün "çok erken geldiğini" söyledi. Onun kaybı hepimizi mahvetti. Ölümünü ancak inanamayarak karşılayabilirdim. O kişiyi bir daha asla göremeyeceğinize, öylece gitmiş olduğuna inanamazsınız. Bu dünyadaki en zor şey."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Challis gerçek hayatta Boycie'ye hiç benzemiyordu; Onu tanıyanlar için büyüleyiciydi, iyi konuşuyordu, çok önemli bir aktördü, birlikte çalışılacak bir beyefendiydi ve bir takım oyuncusuydu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Sullivan her bölümü yazdı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Dizinin sonunda Sir David Jason şunları söyledi: "Artık dizi gerçekten bitti. Bu tür bir program çalışır durumdayken, içinde bulunduğunuz tam bir dünyaya benziyor. Ama bittiğinde, setler toplanıp kaldırılıyor ve kostümler ortadan kayboluyor ve her şey yalnızca bir bant parçası üzerinde yaşıyor. Aslında oraya geri dönemezsiniz. Bu yüzden onu harika, harika ve eğlenceli olan şeylerin listesine koymalısınız… ve tamamen yok oldu. Onu özlüyorum. Kötü".
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Görünüşe göre Jim Broadbent, Del Boy olarak John Sullivan'ın ilk tercihiydi, ancak Londra'nın West End'inde yeni bir gösteri başlatmıştı ve bu yüzden onu geri çevirmek zorunda kaldı; Broadbent daha sonra Sullivan'ın hikayenin bir yerinde yer alması yönündeki talebi üzerine DCI Roy "The Slag" Slater rolünü üstlendi. Rolle bağlantılı diğer isimler Enn Reitel, Billy Murray ve Robin Nedwell'di.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir David Jason (Derek "Del" Trotter), Nicholas Lyndhurst (Rodney Trotter) ve Roger Lloyd Pack (Trigger), hem ilk hem de son bölümlerde yer alan tek oyunculardır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Buster Merryfield, emekli olduktan sonra amatör dramaya başlamadan önce NatWest'te boksör ve banka müdürü olarak çalışıyordu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sör David Jason, helikopter kullanmayı ilk kez öğrendiğinde, sınavının bir parçası olarak, bir tarlanın üzerinden uçmak ve ülkeyi tek başına gezmek zorunda kaldı, ancak sonunda tamamen kayboldu. Bir çiftçinin tarlasına inip yön sorduğunda, çiftçi sadece arazisinde bir helikopter görmekle kalmayıp, Del Boy'un oradan indiğini görünce de şaşırdı. Jason'ın testi geçememesi şaşırtıcı değil.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İlk iki dizi reytinglerde pek iyi performans göstermedi. Ancak daha sonra popülaritesi arttı ve dördüncü serinin izleyici sayısı 15 milyona yükseldi. 1980'leri İngiltere'nin en sevilen komedi dizisi olarak tamamladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sör David Jason, dizi için ilk topluluk seçmelerinden önce hem Lennard Pearce hem de Nicholas Lyndhurst ile tanıştığını çok sonra fark etti. Pearce, yıllar önce Bromley repertuar tiyatrosunda o zamanlar bilinmeyen bir Jason'la birlikte "The Rivals"'ta Sir Lucius O'Trigger'ı canlandırmıştı. Genç Lyndhurst, Jason'ın ITV için Lucky Feller'ı (1975) tanıtan konuk olduğu bir çocuk programında Jason'la röportaj yapmıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir David Jason serinin sonunu "çok duygusal ve hesaplanması zor" olarak tanımladı. Hepimiz bunun hayatında iki kez gelen türden bir deneyim olmadığını biliyorduk. Ne seri. O kadar çok parlak an ve satırlar; ne kadar zekice yazılmış bir yazı. (John) Sullivan bir bakıma gelenekçiydi: işi karakterlere yaptırdı ve onların dil veya eylemin aşırılıklarına başvurmalarına gerek kalmadı. Yine de o kadar muazzam bir ışık ve gölge vardı ki. Sadece Aptalların bir ölümü vardı, bir düşük yaptı, doğum yaptı… John birlikte nasıl çalıştığımızı gördükçe komedinin hiç gitmediği alanlara daha fazla girebileceğini hissetti. Harika, dürüst bir şeydi ve insanların hayatlarına dokundu, gerçekten de doğru yola çıktığımızda milletin çoğu arkamızdaydı".
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir David Jason (Derek "Del" Trotter) ve Nicholas Lyndhurst (Rodney Trotter), 65 bölümün tamamında yer alan tek oyunculardır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sör David Jason, Buster Merryfield'ı içgüdüsel olarak komik biri olarak tanımladı ve kahkahanın nerede olduğunu ve nasıl güleceğini biliyordu. İnanılmaz bir görünüşü vardı; eksantrik bir yüz, hemen hoşlanmak isteyeceğiniz birinin yüzü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kahramanlar ve Kötü Adamlar (1996) ve Modern Men (1996) 21,3 milyon izleyici tarafından izlenirken, Elimizde Zaman (1996) 24,3 milyon izleyici tarafından izlendi; bu bir İngiliz sitcom rekoruydu. Sir David Jason bunun "şaşırtıcı bir rakam olduğunu söyledi. Bunu düşünmek başımı döndürdü. Bu dizinin ne kadar popüler hale geldiğini aklınıza getiremezdiniz" dedi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orijinal son (1996'da), Del, Rodney ve Albert Amca'nın gün batımına doğru yürürken çizgi film karakterleri haline gelmeleriydi. Ancak yönetmen bu fikre karşı çıktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Tema şarkısını Chas & Dave'in (Chas Hodges ve Dave Peacock) söylemesi amaçlanmıştı. Ancak sıra kayda geldiğinde müsait değildi, bu yüzden John Sullivan şarkıyı söyledi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Dizi 1996 yılına kadar devam etse de, daha sonra 2001-2003 yılları arasında son gerçek dizi, 3 Şubat 1991'de yayınlanan Üç Adam, Bir Kadın ve Bir Bebek (1991) bölümüyle sona erdi. O tarihten bu yana yapılan tüm bölümler Noel özel bölümleriydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Dizi, Peckham'ı çoğunlukla beyaz bir bölge olarak tasvir ettiği ve genel olarak etnik azınlık müdavimlerinin bulunmadığı için eleştirildi (bunun bariz istisnası, Denzil rolündeki Paul Barber'dı). Irkçı kelimeler de sıklıkla tekrarlardan düzenlenmektedir. Sue Holderness (Marlene'i oynayan), dizinin kasıtlı olarak ırkçı olduğunu reddetti. Jimmy Savile'e yapılan atıflar da 2012'de üretken bir cinsel suçlu olduğunun ortaya çıkmasından bu yana kaldırıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- John Sullivan ve Gareth Gwenlan, 2011'de Sir David Jason'a yaklaştı ve Del Boy 65 yaşında geri döndü ve herkesin başına gelenler oldu. Jason buna hazırdı çünkü Sullivan'ın ellerinde her şey mümkündü. Ancak iki hafta sonra Gwenlan, Jason'ı arayarak Sullivan'ın viral pnömoni nedeniyle yoğun bakımda olduğunu söyledi. İyileşiyor gibi görünüyordu ve bir noktada hastaneden çıkıp eve gitmek zorunda kaldı, ancak durumu tekrarladı ve hastaneye geri döndü ve çok geçmeden öldü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Büyükbaba ve torun oynamalarına rağmen Lennard Pearce ile Sir David Jason arasındaki yaş farkı sadece 25 yıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sinek atışları Del Boy'un ana işi olmasına rağmen dizide nadiren görülüyordu, ancak Sir David Jason pıtırtı, şaka ve ritim de dahil olmak üzere bunları yapmaktan her zaman keyif aldı. Sinek atmayı Londra'da yaşarken ve tiyatro çalışmaları yaparken yasadışı sokak tüccarlarını izleyerek öğrendi. İyi bir araştırmaydı ve tüm sinek atış sahneleri doğaçlamaydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Del-boy tanımadığı herkesten "John" olarak söz ediyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Dış mekan sahneleri Bristol'da çekildi çünkü yapımcılar Peckham'da çekim yapmanın sigortasını karşılayamıyordu.
- Yuppy Love (1989) bölümünde Del Boy'un bardan düştüğü sahnede Trigger'ın olması planlanmamıştı. Roger Lloyd Pack aynı binada başka bir dizi için prova yapıyordu. Molasında OFAH'ın prova odasına merhaba demek için uğradı ve John Sullivan'a ihtiyacı olursa müsait olduğunu söyledi. Sullivan onu hemen yazdı ve sahneye dahil etti. Birçok kişi, Del Boy düştüğünde verdiği tepkiyle bu skeçin popülerliğine katkıda bulunduğunu söyler.
- Trotter'ların aracı, üç tekerlekli sarı 1967 Reliant Regal Supervan III'tü, plakası DHV 938D. Dizi boyunca bir düzineden fazla Reliant Regal kullanıldı.
- Tema şarkısını Chas & Dave'in (Chas Hodges ve Dave Peacock) söylemesi planlanmıştı. Ancak kayıt zamanı geldiğinde müsait değillerdi, bu yüzden John Sullivan söyledi.
- Sir David Jason, seyircinin tepki vermediğini hissederse, bilerek aptalca veya kuru bir şey yapar ve sonra bunu onlarla paylaşarak seyirciyi rahatlatırdı. Genelde bu onları harekete geçirmeye yeterdi ve sonra durdurulamazlardı.
- Körfez Savaşı sırasında Sir David Jason bir barda RAF Komuta Karargahı'nda çalışan biriyle tanıştı. Adam ona üç tekerlekli minibüslerle yarıştıklarını, onları sarıya boyayıp yanlarına Trotters Independent Traders yazdıklarını söyledi. Jason gidip bakmış ama bir yarış görmemiş. Jason, Nicholas Lyndhurst ve Buster Merryfield, Kuveyt'e bir Trotters minibüsü gönderdi. Minibüsü bir Hercules uçağına diğer malzemelerin arasına sıkıştırdılar ve boşaltıldığında ekip, içi sakız, diş macunu, kek ve Brian Cosgrove'dan Debbie Does Dallas ve Unzipperdedoodah gibi etiketlerle süslenmiş Danger Mouse (1981) ve Count Duckula (1988) kasetleriyle dolu minibüsü buldu. Jason bunun için tanıtım istemedi çünkü kimsenin sırf bunun için yapıldığını düşünmesini istemiyordu; bu sadece RAF ve Trotter'lar arasında özel bir şakaydı. Minibüs ambara konuldu, tıbbi malzeme ve mühimmatla örtüldü ve Kuveyt'e uçtu; orada keşfedilmesi biraz neşe getirdi.
- Sir David Jason ve Nicholas Lyndhurst yakın arkadaş oldular ve her fırsatta şakalaşırlardı. Sette sürekli şakalar yaparlardı, örneğin kavga etmiş gibi yaparak ekibi endişelendirmek, Lennard Pearce'ın ayakkabılarını yere çivilemek veya kostümünü ters çevirmek gibi. Pearce çoğunlukla olayın komik yanını görse de, o gün Ray Butt onu ikna edene ve Jason ile Lyndhurst özür dileyene kadar çalışmayı reddetti. Jason, Pearce'ın bakış açısını kaybettiği tek zamanın bu olduğunu söyledi.
- Oyuncular Hammersmith'teki bir kilise salonunda prova yapardı, ancak kostümlü provalar Pazar öğleden sonraları BBC TV Centre'da yapılırdı. Sir David Jason ve Nicholas Lyndhurst, stüdyo seyircisi önünde kayıttan hemen önce her zaman kantine giderdi. Jason her zaman sosis, patates kızartması ve fasulye alırken, Lyndhurst her zaman yumurta, patates kızartması ve fasulye alırdı; bu bir ritüel veya batıl inanç gibiydi, çünkü çok gergin olurlardı ve bu kendilerinde nefret ettikleri bir şeydi; bazen başkaları da onlara katılırdı.
- Ekip üyeleri, dış mekan çekimlerini (genellikle Trotter'ların 'evi' olan güneydoğu Londra'daki Peckham'dan 130 mil uzaktaki Bristol'da) sık sık zorlu bulurdu çünkü sırf izlemek ve oyuncuları görmek için gelen çok sayıda insan olurdu.
- Sir David Jason ve Nicholas Lyndhurst bir keresinde provaya bir çanta dolusu maytap getirdi; üst üste dizilmiş sandalyelere ve tuvaletlerdeki kabin kapılarına yerleştirdiler. Yapım asistanı Tony Dow sandalyeleri indirirken maytaplar patladı ve onlara dokunmaktan korktu. Jason ve Lyndhurst bunu komik buldu, ta ki bir temizlikçi kadın erkekler tuvaletini paspaslamaya çalışıp neredeyse korkudan ölene kadar. Bir daha bu şakayı yapmadılar.
- Stüdyo seyircisi önünde çekilen sahneler genellikle tek çekimde, bazen iki çekimde tamamlanırdı. Amaç, seyirci kahkahalarının taze kalması ve şakaların kendiliğindenliğini kaybetmemesi veya kahkahaların zorlama gelmemesiydi. Canlı seyirci önünde bir sahnenin stüdyoda ikiden fazla çekime izin verilmesi çok nadirdi. Bu nedenle Lennard Pearce (ve daha sonra Buster Merryfield) zaman zaman diyaloglarında belirgin sorunlar yaşar, senaryodan biraz sapar veya oyuncu repliklerini karıştırmaya başlarsa başka bir oyuncu atlayıp ona yardım ederdi. Oyuncular arasındaki bu profesyonel ilişki (ve ego eksikliği), dizinin popülaritesi arttıkça kimyanın oluşmasına yardımcı oldu.
- Sir David Jason, çekimler bittiğinde seyirciye teşekkür etmeyi severdi.
- Yazar, dizide yalnızca bir kez göründü: Time on Our Hands (1996) bölümünde, pub sahnesinin başında bir masada otururken kısaca görülebilir.
- Son üç bölüm If They Could See Us Now.....! (2001), Strangers on the Shore...! (2002) ve Sleepless in Peckham...! (2003) Ağustos-Aralık 2001 arasında eşzamanlı çekildi ve sırasıyla 2001, 2002 ve 2003 Noel Günü'nde yayınlandı. Bu, prodüksiyon bütçesini düşük tutmak ve her yıl aynı oyuncu ve ekibi bir araya getirmenin zorluğundan kaçınmak için yapıldı, çünkü diğer taahhütler bunu engelleyebilirdi.
- 24 Kasım 1986'da dizi, Royal Variety Performance'da bir gösteriyle onurlandırıldı; bu tüm ekibi heyecanlandırdı. Sir David Jason, Nicholas Lyndhurst ve John Sullivan, eski bir senaryodan bir parçayı mı yoksa o yılın Noel özel bölümü A Royal Flush (1986) için Dorset sahilinde çekilmekte olan mevcut bölümden bir parçayı mı tekrar yapacaklarını düşündüler. Sullivan yeni bir şey yapmayı tercih etti: Jason'ın gerçekten güzel olarak tanımladığı dört dakikalık bir skeç. Del Boy, Rodney ve Uncle Albert'ın bir parti kaçak viski şişesi vardır ve Kraliçe Anne'nin huzurunda Theatre Royal sahnesinde bir gece kulübünde karışık bir toplantı yaparlar. Jason, Lyndhurst ve Buster Merryfield skeci canla başla çalıştılar. Berbat etmek istemedikleri bir sahnedeydi. Yoğun program onları gösteri günü Dorset'ten arabayla gelmeye zorladı. Royal Variety'de o kadar çok gösteri vardı ki Theatre Royal'in soyunma odaları onları barındıramadı. Diğer gösterileri soyunma odalarındaki CCTV'den izlerken, orijinal bir şey yapan tek kişi onlardı ve bu onları çok gerdi. Endişelenmelerine gerek yoktu; gösteri başarılıydı. Skeçin sonunda Del, Kraliçe Anne'yi görür ve onu işverenleri sanar. Kraliçe Anne el sallayınca Jason neredeyse ağlayacaktı çünkü bunu beklemiyordu. Daha sonra onunla tanıştıklarında teşekkür etti; Jason çok duygulandı, ta ki aynı şeyi aynı tonda sıradaki herkese söyleyene kadar. Ardından hemen A Royal Flush'ı bitirmek için Dorset'e döndüler; adrenalinlerini viski ve su şişeleriyle yatıştırdılar, Merryfield hariç, o hiç içmezdi. Yoğun program nedeniyle Jason, o gece Royal Variety Performance'da misafir olan yakın arkadaşı Bob Monkhouse ile konuşmaya vakit bulamadı. Jason bunun hoş bir ara olduğunu söyledi.
- John Sullivan başlangıçta tema şarkısını söylemesi için Chas & Dave ikilisini ayarlamıştı. Ancak kayıt yapacakları gün, şarkıları ilk 40'a girdiği için Top of the Pops (1964)'a çağrıldılar. Bunun üzerine Sullivan, kayıt stüdyosuna giderken birkaç bira içti (cesaret olsun diye) ve şarkıyı kendisi kaydetti.
- Tower Block ve Trotter'ların dairesinin iç stüdyo setleri, dışarıdan daire içine bakan nadir balkon sahneleri dışında 'dördüncü duvar' tarafını hiç göstermedi. Ancak, belki de şaşırtıcı bir şekilde bir sitcom/komedi-drama için, diğer tek ana iç mekan 'kalıcı' set, zamanla tüm 4 tarafı ve iç düzeni tamamen ortaya çıkan pub'dı. Her birkaç sezonda bir, farklı bir taraf seyircinin 'dördüncü duvarı' haline geldi ve son bölümde pub'ın iç mekanının tam 360 derecesi görüldü; bu da pub'ı, Nelson Mandela House tower block'undaki Trotter'ların dairesinden daha gerçekçi kıldı.
- Dizi başlangıçta Batı Londra'da çekildi, daha sonra Bristol'a taşındı.
- Ünlü başlık şarkısı ilk sezonda kullanılmak üzere yazılmış olmasına rağmen kullanılmadı. Müzik direktörü Ronnie Hazlehurst'un saksafon melodisi, davul, bas gitar ve elektro gitardan oluşan enstrümantal bir parçası ilk sezonda ve ara sıra tekrarlarda kullanıldı, ancak genellikle sonraki tekrar yayınları ve ev eğlencesi sürümlerinde (VHS, DVD vb.) orijinal tema daha ünlü şarkıyla değiştirildi. İlk bölüm Big Brother (1981), Del'in Londra'da stok satmaya çalıştığı bir montaj sekansı üzerinde enstrümantal temanın bir versiyonunu içerir. Hazlehurst'un enstrümantal teması ayrıca 1996'daki orijinal 'final üçlemesi' ile aynı zamana denk gelecek şekilde yayınlanan Only Fools and Horses (1996) adlı bir programda da kullanıldı.
- Dizi genellikle, 1980'lerdeki birçok BBC televizyon programında olduğu gibi, videoteypteki stüdyo sahneleri ve film çekimlerinden oluşuyordu. Yarım saatlik bir bölüm için stüdyo sahneleri dört gün prova edilir ve bir Pazar günü kaydedilirdi.
- Altıncı sezon için prodüksiyon Bristol'a taşındı, ancak hiçbir zaman Peckham'da çekilmedi, sadece başkentin diğer bölgelerinde çekildi. Londra'dan uzakta çekim yapmak zorundaydılar çünkü çekim izni almak daha zor ve pahalıydı. Ayrıca, bir sahneyi çekmek üzereyken imza veya soru sormak isteyen bir kalabalığı çekmeden orada çekim yapmak daha zordu. Dış mekan sahneleri daha sonra Bristol'a taşındı, ancak Londra'yı ima etmek için arka planda kırmızı otobüsler konuldu.
- Sonraki sezonlar Bristol'da dış mekanlar kullansa da, ilk sezonlar ve açılış jeneriğindeki tower block resimleri South Acton Estate'ine aittir.
- Sir David Jason, 1996 Noel Özel bölümlerini A Touch of Frost (1992) bölümleriyle eşzamanlı çekti.
- Sir David Jason'a göre, çekimler her zaman sinir bozucu bir deneyimdi çünkü her hafta bir seyirciye yeni bir oyun sunmak gibiydi ve yanlış gidebilecek çok şey vardı. Tekrar çekimlerin yanı sıra kameraların taşınması ve setlerin değiştirilmesi gerekiyordu, bu yüzden zaman kısıtlamaları sürekli ekibin üzerindeydi. Bir bölümü çekmek iki saat sürerdi.
- Sir David Jason, dizideki tipik bir çekimi 'kap-ve-kaç' olarak tanımladı.
- Dizinin tüm yayın süresi boyunca, Trotter'ların dairesinin ana odasının ana seti hiçbir zaman perspektif değiştirmedi. Ancak zamanla, arka duvardaki mutfak kapısı tam bir mutfak setine dönüştü ve ana odanın sağ tarafındaki kapının, yatak odaları, banyo vb. yerlere açılan bir iç koridora çıktığı ortaya çıktı ve bu da tam boy yatak odası setlerini içerecek şekilde genişletildi. Ayrıca, dairenin ön kapısının seti yavaş yavaş ortak sahanlığı, asansörleri, ortak merdiven boşluğunu ve tower block'un diğer kısımlarını gösterecek şekilde genişletildi; böylece tüm diziyi yeniden izlediğinizde, tüm bu ek ayrıntılarla dizi, mimari ve bina coğrafyası açısından çok daha gerçekçi hissettiriyor.
- Dizinin büyük bölümünde, özellikle sonraki, uzatılmış 50 dakikalık ve özel Noel bölümlerinde, pub, pazar ve diğer sahnelerde kalabalık/arka plan olarak küçük, düzenli bir yardımcı oyuncu grubu kullanıldı.
- Dizinin ana mekanı, Londra Southwark İlçesi'ndeki gerçek Peckham semtidir. Uzun bir geçmişi vardır ve yüksek profilli suçların yeri olarak ün yapmıştır. Peckham, 16. yüzyılda zengin bir yerleşim bölgesi ve 18. yüzyılda bir ticaret merkeziydi. 19. yüzyılın ortalarından sonlarına kadar Peckham nüfusunun çoğu zanaatkarlar ve büro çalışanlarından oluşuyordu. 1960'larda Kuzey Peckham yoğun bir şekilde yeniden geliştirildi ve o zamanki yeni yüksek katlı apartmanlar moda kabul ediliyordu. 1970'lerin sonlarında, Kuzey Peckham yüksek işsizlik ve ekonomik fırsat eksikliği nedeniyle hızlı bir kentsel çürüme yaşadı. 1980'lerin büyük bölümünde, Kuzey Peckham Estate, Batı Avrupa'nın en yoksul yerleşim bölgelerinden biri olarak kabul ediliyordu. Vandalizm, grafiti, kundaklama, hırsızlık ve gasp yaygındı. Kuzey Peckham, 1990'ların sonu ve 2000'lerin başında 290 milyon sterlinlik bir yenileme programına tabi tutuldu.
- Healthy Competition (1983) bölümünde Grandad'ın 'Wendy House' hakkındaki bir şakası stüdyo seyircisinden beklenmedik derecede büyük bir kahkaha alınca, oyuncular repliklerine verilen tepkileri 'Wendyness' adı verilen bir ölçekte değerlendirmeye başladılar.
- Tony Dow, diziye ikinci sezonda asistan zemin yöneticisi olarak katıldı. Bu ve diğer dizilerde çeşitli pozisyonlarda ilerledikten sonra, Dates (1988) bölümünde Ray Butt'ın yerine yönetmen olarak geçti. 2001-2003 dönüş özel bölümleri ve ön bölüm Rock & Chips (2010) dahil olmak üzere sonraki tüm bölümleri ve Noel özel bölümlerini yönetti, ancak yan dizi The Green Green Grass (2005) ile ilgilenmedi.
- Buster Merryfield, Uncle Albert rolüne seçilmeden önce çok az televizyon deneyimi olan bir oyuncuydu. Bu yüzden dizinin ilk günlerinde oldukça gergindi. Seyircinin kahkahaları bitmeden repliklerini söyler, sık sık takılır ve sahneleri tekrar çekmek zorunda kalırdı. Sir David Jason ve Nicholas Lyndhurst onunla konuşup ona destek oldular. Merryfield, hata yaptıklarında bunu şakaya vurmayı öğrendi ve seyircinin rahatlamasını sağladı. Böylece sorununu aştı, rahatladı ve sevilen Uncle Albert karakterine dönüştü.
- Lennard Pearce, Sir David Jason ve Nicholas Lyndhurst'e genç bir oyuncuyken 1930'ların ortalarında bir oyunda rol aldığını ve bu oyunun Almanya'da sahnelenmek üzere davet edildiğini anlattı. Bir performansın ardından Adolf Hitler ve tercümanı kendisini ziyaret etti. Hitler oyunu çok beğendiğini söyleyip tebrik etmek istemişti. Pearce, Nazi liderine teşekkür etmekten başka bir şey söyleyemediğini belirtti.
- Cassandra rolü için Elizabeth Hurley seçmelere katıldı.
- Trigger'ın dizideki gerçek adı Colin Ball'dır. Bu lakabı, Benny Hill'in 1970 tarihli komedi şarkısındaki 'Ernie the Fastest Milkman in the West' karakterinin atından almıştır; çünkü Trigger bir ata benzetilmiştir.
- Sir David Jason, Del Boy'u canlandırırken peruk ve daha sonra da takma saç kullandı.
- BBC, Sir David Jason ve Nicholas Lyndhurst'ün birbirine hiç benzememesi nedeniyle başlangıçta Jason'ın oyuncu kadrosuna alınması konusunda emin değildi; John Sullivan ise aynı fikirde değildi. Del'in, kardeşler arasındaki fiziksel yıldırma hissini ortadan kaldırmak ve Trotter'ların gayrimeşruluğunu ima etmek için daha kısa olması gerekiyordu.
- Yıllarca süren ısrarlardan sonra oyuncular, Buster Merryfield'ın gerçek adının Harry olduğunu itiraf etmesini sağladılar, ancak o Buster'a yanıt veriyordu. Ayrıca sakalını da hiç çıkartmadı.
- Sir David Jason, Grandad karakterini sessiz bir varlık olarak değerlendirdi. Kendisi ve Nicholas Lyndhurst, Lennard Pearce'ı kızdırarak ona tembel bir herif dediklerini ve aslında onun tek öldürücü şakası için 20 dakikalık bir ısınma hareketi olduklarını söylerlerdi. Pearce ise sadece 'Yaşlıyım, bana izin var' derdi.
- Cassandra'nın Rodney'den beş yaş küçük olması gerekirken, gerçek hayatta Gwyneth Strong, Nicholas Lyndhurst'ten iki yaş büyüktür.
- John Challis, gerçek hayatta Boycie'ye hiç benzemiyordu; onu tanıyanlar için çekici, düzgün konuşan, ağırlığı olan bir aktör, çalışması keyifli ve takım oyuncusuydu.
- Kenneth MacDonald diziyi ve içindeki insanları çok severdi ve herkese olan bağlılığı konusunda duygusallaşabilirdi. Karakteri çok büyük değildi ama ona tamamen bağlıydı çünkü bunun gelmiş geçmiş en komik dizilerden biri olduğunu düşünüyor ve diğer oyuncular gibi onun bir parçası olmak istiyordu.
- Sir David Jason (Derek 'Del' Trotter), Nicholas Lyndhurst (Rodney Trotter) ve Roger Lloyd Pack (Trigger), dizinin hem ilk hem de son bölümünde yer alan tek oyunculardır.
- Jim Broadbent, John Sullivan'ın Del Boy için ilk tercihiydi ancak West End'de yeni bir gösteriye başladığı için teklifi reddetmek zorunda kaldı. Broadbent daha sonra Sullivan'ın isteği üzerine DCI Roy 'The Slag' Slater rolüyle dizide yer aldı. Rol için diğer adaylar arasında Enn Reitel, Billy Murray ve Robin Nedwell vardı.
- Buster Merryfield, amatör tiyatroya başlamadan önce boksör ve NatWest'te banka müdürüydü.
- Sir David Jason helikopter kullanmayı öğrenirken sınavının bir parçası olarak bir tarlanın üzerinden uçup solo bir gezi yapması gerekiyordu ama tamamen kayboldu. Bir çiftçinin tarlasına inip yol sorduğunda, çiftçi sadece helikopteri değil, içinden Del Boy'un çıktığını görünce şaşırdı. Jason sınavı geçemedi.
- Sir David Jason, Lennard Pearce ve Nicholas Lyndhurst ile daha önce tanıştığını çok sonra fark etti. Pearce, yıllar önce Bromley repertuar tiyatrosunda Jason'ın da oynadığı 'The Rivals' oyununda Sir Lucius O'Trigger'ı canlandırmıştı. Genç Lyndhurst ise Jason'ın ITV için Lucky Feller'ı tanıttığı bir çocuk programında onunla röportaj yapmıştı.
- Sir David Jason, Buster Merryfield'ı içgüdüsel olarak komik biri olarak tanımladı; kahkahanın nerede olduğunu ve nasıl alınacağını biliyordu. Eksantrik bir yüzü vardı, hemen sevilmek istenen bir yüz.
- Büyükbaba ve torun rollerini oynamalarına rağmen Lennard Pearce ile Sir David Jason arasındaki yaş farkı sadece 25 yıldı.
- Del Boy'un ana işi seyyar satıcılık olmasına rağmen bu dizide nadiren görüldü, ancak Sir David Jason bu sahneleri her zaman keyifle oynadı. Londra'da yaşarken sokak satıcılarını izleyerek bu işi öğrendi. Tüm seyyar satıcılık sahneleri doğaçlamaydı.
- Del Boy, tanımadığı herkese 'John' diye hitap eder.
- Rodney'nin kişiliği, dizi yaratıcısı John Sullivan'ın deneyimlerine dayanıyordu. Sullivan'ın da bir abisi vardı ve Rodney gibi gençliğinde hayalperest ve idealist olduğunu söylerdi.
- Sir David Jason, Del Boy'u kazandığı şeyleri sonra kaybetmiş gibi görünen biri olarak tanımladı. Ama zihniyetiyle bir kazanan.
- Sir David Jason, Del'in perma, kalın Elvis favorileri veya her parmağında altın yüzük (sadece iki elinde ikişer tane) gibi fikirleri veto etti çünkü bunlar parodistikti ve doğru yol değildi. Perma yerine Del'in hafif yağlı, düzgün saçları vardı.
- John Sullivan, Uncle Albert rolünü Buster Merryfield'ı düşünerek yazdı.
- Birçok kişi Roger Lloyd Pack'in gerçek hayatta da Trigger kadar aptal olduğunu düşünürdü, ancak onu yakından tanıyanlar sessiz, mütevazı, uyumlu ve profesyonel olduğunu bilirdi.
- John Challis, Boycie rolüne, yazar John Sullivan'ın önceki komedisi Citizen Smith'teki konuk oyunculuğunu beğenmesi üzerine seçildi.
- Sir David Jason, 'The Story of OFAH' belgeselinde, Trigger'ın tüm dizi boyunca söylediği repliklerin toplamının 7-8 sayfayı geçmeyeceğini, ancak Roger Lloyd Pack'in Trigger'ı dizinin en unutulmaz ve popüler karakterlerinden biri yapmayı başardığını belirtti.
- Cassandra'nın 1989'da Rodney ile evlendiğinde 21 yaşında olması gerekiyordu, ancak oyuncu Gwyneth Strong o yıl 30 yaşına girecekti.
- Sir David Jason, yönetmen Ray Butt'ın Londra aksanını 'bıçakla kesilebilecek kadar Doğu Yakası' olarak tanımladı. Jason, Del Boy rolünü Butt'ın Kokni aksanıyla dalga geçerek kazandı.
- Sir David Jason, her sezon başında kostüm tasarımcısıyla birlikte alışverişe çıkar ve Del'in gardırobunu yeni maceralar için güncellerdi. Del'in moda anlayışını 'biraz cafcaflı, biraz zampara' olarak tanımladı. Jason, Del'in bazı gömlek ve kazaklarını sakladı; onları atmak yanlış gelirdi.
- Sir David Jason, Del Boy rolüne yapımcıların onu Open All Hours'da görmesinden sonra seçildi.
- Grandad'ın adı dizi boyunca hiç kullanılmaz. Sadece ön bölüm Rock & Chips'te 'Ted/Edward' olduğu ortaya çıktı.
- Sir David Jason, yamaç paraşütü yapmayı beklerken birisi tarafından fark edildi ve insanlar kameraları, çocukları ve hatta köpekleriyle planörün yanında poz vermeye başladı. Bu istenmeyen ilgi onu utandırdı ve sinirlendirdi. Bu olay onu yamaç paraşütünden soğuttu. Nicholas Lyndhurst de tanınırdı ama şapkasını gözlerine kadar indirirdi ve bu işe yarardı. Ancak tanındıklarında, özellikle Lyndhurst'e diziden replikler bağırırlardı.
- Kenneth MacDonald, burnuna bir bira altlığı koyar ve 'Kim attı bunu?' derdi.
- Sir David Jason, Noel özel bölümlerini çekmenin, oyuncuların hiç ara vermemiş gibi hissettirdiğini ve işlerin hemen yoluna girdiğini söyledi. Del Boy'u aradan sonra tekrar oynamak, 'harika eski terlikler' gibiydi.
- Buster Merryfield, Uncle Albert için seçmelere geldiğinde blazer, gri flanel pantolon, gömlek ve düzgünce bağlanmış bir kravatla geldi. Eski bir senaryoyu kendinden emin ve çok iyi okudu. Okumanın ardından rolü aldı ve bu da mutlu yıllar getirdi.
- Sir David Jason, otobiyografisinde kendisini ve Nicholas Lyndhurst'ü 'bir çift aptal Buda' olarak tanımladı. İkisi yakın arkadaş oldu ve Jason ona Nick demeyi severdi.
- Dizinin BBC1'de yayınlanmasından dört yıl önce Sir David Jason, Nicholas Lyndhurst'ün sunucu olduğu kısa ömürlü çocuk programı Our Show'da yer aldı.
- Sir David Jason'ın Nicholas Lyndhurst hakkındaki ilk izlenimi 'parlak yüzlü' oldu.
- Uncle Albert (Buster Merryfield) düzenli olarak içki içer ve pipo tüttürürdü. Oysa Merryfield hiç sigara içmezdi ve hayatı boyunca alkol kullanmadı.
- Sir David Jason, John Sullivan'ı sıcak kişilikli, kolay sevilen ve sessiz konuşan biri olarak tanımladı.
- Sir David Jason, dizinin sıkı bir ekip olduğunu, zayıf karakter olmadığını, herkesin katkı sağladığını düşünüyordu.
- Sir David Jason, Miami Twice bölümünü en sevdiği bölüm olarak nitelendirdi çünkü ona iki karakteri oynama fırsatı verdi.
- Sir David Jason'a gerçek hayatta Derek Trotter diye hitap edilir.
- Del Boy, David Jason'ın kariyerinde 'zengin bir fantezi hayatı olan hiç kimse' olarak tanımladığı beceriksiz profesyonel rollerinden biridir.
- Sadece Nicholas Lyndhurst hem bu dizide hem de ön bölüm Rock & Chips'te yer aldı. Orijinal dizide Rodney Trotter'ı, yan üründe ise Rodney'in biyolojik babası Freddy 'The Frog' Robdal'ı canlandırdı.
- Nick Stringer, 'Who Wants To Be A Millionaire' bölümünde 'Jumbo Mills'i ve 'Go West Young Man' bölümünde arabayı satın alan Avustralyalıyı canlandırdı.
- Sir David Jason (Del) ve Paul Barber (Denzil) okul arkadaşlarını canlandırmalarına rağmen aralarında 11 yaş fark vardır. Barber, Nicholas Lyndhurst'e (Rodney) yaşça daha yakındır, oysa Rodney'in Del ve Denzil'den 16 yaş küçük olması gerekir. Barber, Lyndhurst'ten on yaş büyüktür. Patrick Murray (Mickey Pearce) ise Lyndhurst'ten beş yaş büyüktü, ancak onların da okul arkadaşı olması gerekirdi.
- Dizi boyunca Del'in gerçek yaşı ve doğum tarihi hiç açıklanmadı. İki kez '35' ve '42. doğum günü' olarak anıldı ancak bunlar Rodney'in alaycı sözleri olabilir. Rodney'in doğum günü gösterildi ve yaşı sık sık belirtildi ancak tutarlı değildi. Raquel'in yaşı tanıtıldığında söylendi ama doğum günü olmadı. Albert'in doğum günü vardı ama yaşı ve kesin tarihi belirtilmedi. Cassandra'nın doğum günü evlilik cüzdanında 16 Haziran olarak geçer ama dizide hiç yer almadı ve yaşı doğrulanmadı.
- Tesadüfen, John Challis (Boycie) ve Sir David Jason (Del Boy), bu dizi başlamadan beş yıl önce Open All Hours'da kısa bir süre birlikte oynamışlardı.
- 2026 itibarıyla, düzenli tekrar eden oyunculardan Lennard Pearce, Buster Merryfield, Kenneth MacDonald, Roger Lloyd Pack, John Challis, Roy Heather ve Patrick Murray ile yazar/yaratıcı John Sullivan'ın hepsi vefat etmiştir.
- Sir David Jason aslında 1986'da diziden ayrılmayı düşünüyordu; bu yüzden Del'in Jumbo Mills'le Avustralya'ya gitmesi planlanmıştı. Yapımcılar, Nicholas Lyndhurst'ü başrole koyarak ve diğer ana karakterleri koruyarak diziyi 'Hot Rod' adıyla sürdürmek istiyordu. Ancak Jason fikrini değiştirince Del, Jumbo'yla Avustralya'ya gitmekten vazgeçti.
- Mike'ı canlandıran Kenneth MacDonald, yeni bir üçlemenin yapılacağı duyurulduğu gün hayatını kaybetti.
- Sir David Jason, John Sullivan'ın ölümü için 'Çok erken geldi. Kaybı hepimizi mahvetti. Ölümüne ancak inanamayarak yaklaşabildim. O kişiyi bir daha asla göremeyeceğine, sadece gittiğine inanamıyorsun. Dünyadaki en zor şey bu' dedi.
- Dizinin sonunda Sir David Jason şunları söyledi: 'Artık dizi gerçekten bitmişti. Böyle bir program yayındayken, içinde yaşadığınız koca bir dünya gibidir. Ama bittiğinde setler toplanır, kostümler kalkar ve her şey sadece bir kaset parçasında yaşar. Oraya gerçekten geri dönemezsiniz. Bu yüzden onu harika, muhteşem ve eğlenceli olan... ve tamamen gitmiş olan şeyler listesine koymak zorundasınız. Gerçekten çok özlüyorum.'
- İlk iki sezon reytinglerde iyi performans göstermedi. Ancak daha sonra popülaritesi arttı ve Dördüncü Sezon'da izleyici sayısı 15 milyona yükseldi. 1980'leri Birleşik Krallık'ın en sevilen durum komedisi olarak tamamladı.
- Sir David Jason, dizinin sonunu 'çok duygusal ve anlaması zor' olarak tanımladı. 'Hepimiz bunun hayatta iki kez gelmeyecek bir deneyim olduğunu biliyorduk. Ne diziydi ama. Pek çok muhteşem an ve replik; ne kadar zekice yazılmıştı. Sullivan bir bakıma gelenekçiydi: karakterlerin işi yapmasına izin verdi ve dilde ya da eylemde aşırılıklara başvurmaları gerekmedi. Yine de muazzam bir ışık ve gölge vardı. Only Fools'ta bir ölüm, bir düşük, bir doğum vardı... John bizim nasıl çalıştığımızı gördükçe, komedinin daha önce hiç gitmediği alanlara girebileceğini hissetti. Harika, dürüst şeylerdi ve insanların hayatlarına dokundu. Gerçekten işler yoluna girdiğinde ulusun çoğu arkamızdaydı.'
- Heroes and Villains (1996) ve Modern Men (1996) 21,3 milyon izleyici tarafından izlenirken, Time on Our Hands (1996) 24,3 milyon izleyiciyle bir İngiliz durum komedisi rekoru kırdı. Sir David Jason bu sayı için 'Sersemletici bir rakamdı. Düşünmek başımı döndürdü. Bu dizinin ne kadar popüler olduğunu kafanıza sokmanız imkansızdı' dedi.
- Orijinal final (1996'da) Del, Rodney ve Albert Amca'nın gün batımına doğru yürürken çizgi film karakterlerine dönüşmesiydi. Ancak yönetmen bu fikre karşı çıktı.
- John Sullivan, Trotter'lar milyoner olduktan sonra ikinci bir üçleme yazdığında, Sir David Jason eleştirmenlerin geri dönmemeleri gerektiğini, 1996'da düzgünce bağlanan yayın şimdi yeniden çözüldüğünü düşündüklerini kabul etti. Ama halk daha fazlasını istiyordu, BBC de öyle ve Sullivan yazdığı için herkes geri dönmek zorunda hissetti.
- Dizi 1996'ya ve ardından 2001-2003 arasında devam etse de, son gerçek sezon 3 Şubat 1991'de yayınlanan Three Men, a Woman, and a Baby (1991) bölümüyle sona erdi. O zamandan beri yapılan tüm bölümler Noel özelleri oldu.
- John Sullivan ve Gareth Gwenlan, 2011'de Sir David Jason'a Del Boy'un 65 yaşında geri dönmesi ve herkese ne olduğu fikriyle yaklaştı. Jason kabul etti çünkü Sullivan'ın elinde her şey mümkündü. Ancak iki hafta sonra Gwenlan, Jason'ı arayarak Sullivan'ın viral zatürre nedeniyle yoğun bakımda olduğunu söyledi. İyileşiyor gibiydi, bir ara hastaneden çıkıp eve gitti ama nüksetti ve hastaneye döndükten kısa süre sonra öldü.
- 1989 Noel özeli 'The Jolly Boys Outing'ın kaba kurgusunu izlerken BBC yönetim kurulu o kadar etkilendi ki, Kasım 1989 başlarında/ortalarında Birleşik Krallık'ta küçük veya orta ölçekli bir sinema gösterimi yapmayı ciddi olarak düşündü ve bağımsız dağıtımcı Palace Pictures'la temasa geçti (onlar da çok istekliydi). Ancak bu gerçekleşmedi çünkü yapımcılar kurgunun önerilen çıkış tarihine yetişeceğini garanti edemedi.
- Dizi 1981'de başladığında Birleşik Krallık'ta sadece üç TV kanalı vardı ve ev bilgisayarları daha yeni 1978'de çıkmıştı.
- Pek çok hayran, 1996 finalinden sonra üç bölüm daha yapma kararının bir hata olduğunu düşündü.
- Temmuz 1983'te BBC'deki teknisyen grevi geçici olarak programların iptal edilmesine ve yayın akışında boşluklar oluşmasına neden oldu. BBC boşlukları doldurmak için tekrarlar bulmak zorundaydı ve dizinin ikinci sezonu bunlardan biri olarak seçildi. Yedi milyondan fazla kişi izledi; bu, TV izleyicilerinin genellikle düştüğü yaz ortası sezonu için etkileyici bir sayıydı. Bu, diziyi iptal olmaktan kurtardı ve oyuncu kadrosunu büyük ölçüde rahatlattı çünkü diziye büyüme şansı verilmişti. John Sullivan'dan üçüncü ve dördüncü sezonları yazması istendi.
- Sezon, tüm dizinin en yüksek puanlı sezonudur ve sadece bir bölüm 9 veya üzeri puan alamamıştır.
- Only Fool and Horses... (1979), yine John Sullivan tarafından yazılan Citizen Smith (1977) adlı komedi dizisinin bir bölümünün başlığıydı.
- Del Boy'un Yuppy Love (1989) bölümünde bir bardan düştüğü ünlü an, John Sullivan'ın bir şarap barında gördüğü bir şeyden ilham aldı. Sullivan bunu Sir David Jason'a anlattı ve senaryoya koymak istediğini söyledi. Jason'a fikrini sordu ve Jason da koymaya değer olduğunu söyledi.
- Bölüm sürelerini uzatma fikri, Sir David Jason'a göre dizinin bir komedi-drama olarak kendine gelmesini sağladı. Artık sadece bir sitcom değildi; John Sullivan'ın harika replikleri için daha fazla zaman vardı ama olayların gelişmesi için de daha fazla alan vardı. Jason, ekstra süre olmasaydı Del ile Raquel ve Rodney ile Cassandra arasındaki romantik ilişkilerin asla gelişmeyeceğinden şüpheliydi ve Tessa Peake-Jones ile Gwyneth Strong'u kadroya aldığına memnundu çünkü ne yaptıklarını biliyorlardı ve tam uyum sağladılar.
- Dizide geçici olarak başlayan Gareth Gwenlan daha sonra BBC'nin komedi bölümünün başına geçti.
- Sir David Jason, ikinci sezonu 'cam avizeden kırılıp geçtikleri' sezon olarak tanımladı (ünlü avize bölümüne atıfta bulunarak). İkinci sezonun sonunda dizi ortalama dokuz milyon izleyiciye ulaşırken, Last of the Summer Wine (1973) 16 milyon alıyordu. Hatta en iyi günleri geride kalmış olan Terry and June'un (1979) bile gerisindeydi. Only Fools'ın yerine geçen Sorry! (1981) ise on milyon izleyici alıyordu. BBC bir milyon izleyici kaybettikleri için mutsuzdu ve Only Fools'ı iptal etmeyi düşündü; oyuncu kadrosu bunun çok gerçek bir olasılık olduğunu düşünüyordu.
- 1989'da, dizinin altıncı sezonunun sonunda Sir David Jason, En İyi Komedi Performansı dalında BAFTA kazandı. Ödülü, daha önce sahip olduğu En İyi Erkek Oyuncu ödülünün yanına, şömine rafına koydu.
- BBC başlangıçta başlığın çok anlaşılmaz olduğunu ve değiştirilmesi gerektiğini düşündü.
- İlk bölümün yayınlanmasının 30. yıl dönümünü anmak için bir final bölümü yapılması planlanmıştı. Del Boy, artık 65 yaşında ve milyoner olarak Nag's Head'de emekli olduğunu açıklayacaktı. Ancak yazar John Sullivan senaryoyu yazarken hastalandı ve tamamlayamadan öldü. Sonuç olarak bölüm hiç yapılamadı.
- Sir David Jason 2005'te şövalye ilan edildiğinde, Nicholas Lyndhurst elli kişilik partiden sonraki partiye katılamadı ama John Sullivan katıldı - Jason bu fırsatı ikinci evliliğini duyurmak için kullandı ve coşkulu alkışlar ve masaya vurmalarla karşılandı.
- John Sullivan, BBC'nin rakibi ITV'deki Minder'ın (1979) reyting başarısını, BBC'nin daha önce pek istekli olmadığı diziyi onaylaması için teşvik edici unsur olarak gösterdi. Bu dizi gibi Minder da Londra'da geçen bir kumarbaz hakkındaydı.
- Her sezonun sonunda, dizinin bir sonraki sezon veya Noel özeli için geri getirilip getirilmeyeceği kesin olarak bilinmiyordu çünkü siparişler daha sonra veriliyordu; bu da oyuncu kadrosu, ekip ve izleyicileri olumlu bir sonuç için umut etmeye ve dua etmeye ve John Sullivan'ın sırada ne bulacağını merak etmeye bırakıyordu.
- Birçok kişi 1996 Noel üçlemesini, beş yıl sonraki ikinci üçlemeden ziyade dizinin gerçek sonu olarak görüyor; perdenin diziye indiği andı. Sir David Jason, 'Anlatıdaki her şey bunların Only Fools'ın son bölümleri olduğuna işaret ediyordu. Trotter'lar artık resmen zengin olma yolundaydı' dedi.
- Sir David Jason, dizinin dağınık ve uğursuz bir başlangıç yaptığını ancak sonunda daha iyi bir şeye dönüştüğünü hissetti.
- Heroes and Villains (1996), Modern Men (1996) ve Time on Our Hands (1996) 1996 Noel'inde arka arkaya yayınlandı.
- Peckham tasviri, 1980'lerdeki çok kültürlü gerçekliğinden ziyade 1940'ların Ealing komedi filmine benzediği için eleştirildi.
- Mayıs 2004'te BBC, ırkçı bir sözcük içeren bir 'Only Fools And Horses' bölümüyle ilgili bir şikayetin ardından eski komedi dizilerinin tekrarlarından ırkçı diyalogları çıkarma sözü verdi.
- John Sullivan, başlığa ilham veren 'yalnızca aptallar ve atlar çalışır' ifadesinin yaygın olarak bilindiğine ve anlaşıldığına inanıyordu, ancak BBC bunun çok anlaşılmaz olduğundan endişeliydi. Sullivan, BBC'nin endişelerinin haklı olduğunu ve birçok izleyicinin dizi başlığı karşısında şaşkına döndüğünü görünce şaşırdı. Sonuç olarak, dizinin orijinal enstrümantal açılış teması ikinci sezondan itibaren ifadeyi açıklayan sözlere sahip tamamen farklı bir temayla değiştirildi. Ancak orijinal kapanış teması korundu ve sonuçta açılış ve kapanış temaları tamamen farklı olan çok az sayıdaki diziden biri oldu.
- Orijinal dizi yapımcısı Ray Butt, 1987'de diziden ayrılmaya karar verdi çünkü olay örgülerinin - Del'in sürekli zengin olma planları ve hem onun hem de Rodney'in kadınları kovalama girişimlerinin - tekrara düştüğünü düşünüyordu. Yaratıcı John Sullivan'a diziyi zirvedeyken bitirme zamanının geldiğini önerdi. Sullivan aynı fikirde olmasa da Butt'ın eleştirisini dikkate aldı ve dizi için yeni bir yön aramaya başladı. Sonuçta BBC'ye normal bölüm süresini 50 dakikaya çıkarma talebinde bulundu; bu, daha dramatik ve serileştirilmiş unsurların tanıtılmasına olanak tanıyacaktı; bunların en belirgini hem Del hem de Rodney için uzun vadeli partnerlerin (sırasıyla Raquel Turner ve Cassandra Parry) tanıtılmasıydı. Ek olarak, Del'in 1980'lerin sonlarında yaygın olan 'Yuppi' kültürüne büyük ölçüde dahil olduğu, hızlı para kazanmaktan çok zenginlik imajı oluşturmaya önem verdiği gösterildi.
- Üçüncü sezona gelindiğinde reytingler yükseliyordu ve eleştirmenler nihayet diziye dikkat ediyordu. Ayrıca dizi ilk kez En İyi Komedi Dizisi dalında BAFTA adaylığı aldı ancak Yes Minister'a (1980) kaybetti. Herkes diziyi temsil etmek için oradaydı.
- İlk bölümler, bugün bir komedi dizisinde asla kabul edilmeyecek ırkçı dil içeriyordu.
- Sir David Jason, diziyi hiçbir zaman bir sitcom olarak görmedi; ona göre bu daha çok bir komedi-dramaydı.
- Küçük karakter Jevon'u canlandıran Steven Woodcock, Britbox'ın Eylül 2021'de bazı bölümler için uyarı yayınlama kararının ardından diziyi hiçbir zaman rahatsız edici bulmadığını söyledi: 'O dönemin bir ürünüydü. Ben rahatsız olmadım, olsaydım söylerdim. Ya yapımcıya ya da John Sullivan'a gidip 'Bundan memnun değilim, insanların buna farklı bakacağını düşünüyorum' derdim. Yapım şirketleri her zaman halkın gördüğünü görmez, bu yüzden benim pek sorunum yok, sadece o zamana aitti. Tıpkı bugün bir erkeğin ağzından çıkmayacak bazı cinsiyetçi sözler gibi. Bence saklamalılar, insanlar bazılarının sandığından daha zeki, olup bitenlere daha duyarlı. Bugünün gençleri bile kültür ve yaşadıkları zaman hakkında oldukça bilinçli. Bir şeyin ırkçı veya cinsiyetçi olduğunu düşünürlerse ilk söyleyen onlar olur.'
- Dizi, Peckham'ı çoğunlukla beyaz bir bölge olarak tasvir etmesi ve genel olarak etnik azınlık düzenli karakterlerin eksikliği (bariz istisna Paul Barber'ın canlandırdığı Denzil) nedeniyle eleştirildi. Irkçı sözler de genellikle tekrarlardan çıkarıldı. Marlene'i oynayan Sue Holderness, dizinin kasıtlı olarak ırkçı olmadığını söyledi. Jimmy Savile'a yapılan atıflar da 2012'de onun azılı bir cinsel suçlu olduğunun ortaya çıkmasından sonra kaldırıldı.
- Sir David Jason, dizinin mesajının The Darling Buds of May (1991) ile aynı olduğunu söyledi: en önemli şey evde ve aile içinde olanlardır.
- Del Boy'un 'Lovely Jubbly' sloganı, 'Lubbly Jubbly' adlı üçgen karton kutudaki donmuş portakal suyundan türetilmiştir.
- Sir David Jason, Del Boy, Rodney ve Grandad'ı Üç Ahbap Çavuşlar'a benzetti.
- Final bölümü Sleepless in Peckham...! (2003)'te Del-Boy ve Rodney'in üvey kardeş olduğu ve Rodney'in hırsız Freddy 'The Frog' Robdall'ın piç oğlu olduğu, Del-Boy'un ise bunu sarhoş Albert Amca'dan öğrenene kadar bilmediği ortaya çıkar. Ön seri Rock & Chips (2010), Joan Trotter'ın (Kellie Bright) The Frog (Nicholas Lyndhurst) ile olan ilişkisini ve Rodney'in doğumunu anlatır.
- Trigger'ın Rodney'in adının 'Dave' olduğunu düşünmesinin ve herkes doğru adını kullanmasına ve Rodney'in 'Homesick' bölümünde onunla yüzleşmesine rağmen ona böyle hitap etmeye devam etmesinin nedeni asla açıklanmaz.
- Dizi boyunca birçok kez bahsedilmesine rağmen, Del'in suç ortakları 'Sunglasses Ron', 'Monkey Harris' ve 'Paddy the Greek' hiçbir bölümde görünmez.
- Jenerik müziğinde hem pop yıldızı David Bowie hem de futbolcu Trevor Francis anılır.
- Açılış jeneriğinde geçen 'pony', İngiliz argosunda 25 sterlin anlamına gelir.
- Son derece nadir bir 'karanlık' sahnede, Derek'in babasının annesine karşı tacizci olduğu ve Derek'in onu korumak için tepki verdiği, böylece kendisini ve Rodney'i de koruduğu ortaya çıkar. Bu, hiç konuşulmayan aile geçmişi gün yüzüne çıktığında ve finalde Rodney ile Derek'in üvey kardeş olduğu açıklandığında tüm diziye ve bazı karakterlere karanlık bir alt metin kazandırır. Derek'in bazı insanları çok anlaşılır nedenlerle koruyucu olduğu açıktır.
- Delboy'un zengin olma hırsı, sitcom boyunca yinelenen bir hikaye örgüsüydü.
- Her bölümü John Sullivan yazdı.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
The Simpsons
The Wire
Bizimkiler
Gençler
Friends
Yes Minister
Vatanım Sensin
One Piece
Breaking Bad