The Twilight Zone
"İnsanoğlunun bildiğinin ötesinde beşinci bir boyut vardır. Uzay kadar geniş ve sonsuzluk kadar zamansız bir boyut. Işık ile gölge, bilim ile hurafe arasındaki orta yoldur ve insanın korku çukuru ile bilgisinin zirvesi arasında yer alır. Bu, hayal gücünün boyutudur. Alacakaranlık Kuşağı dediğimiz bir alandır."
Her bölümde farklı oyuncularla, farklı konuların işlendiği, bilim kurgu, korku ve gerilim öğelerini barındıran beş sezonluk dizi, bu türdeki dizilerin öncülüğünü yapmaktadır.
The Twilight Zone hakkında 63 bilgi
63 bilgi gösteriliyor.
- Rod Serling'in açılış anlatımında tanıtılan birinci sezondaki erkeklerin neredeyse tamamı otuz altı yaşında olarak tanımlandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Rod Serling, TV Rehberi'nin "25 Greatest Sci-Fi Legends" listesinde bir numara oldu. (1 Ağustos 2005).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Rod Serling, orijinal dizideki toplam 156 bölümün 92 bölümünü kendisi yazdı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- The Dummy (1962), eleştirmenler tarafından rutin olarak en korkunç dizi bölümü olarak seçilir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu serinin çizgi roman versiyonu, Rod Serling'in sanatsal imajıyla "hosted", gerçek Serling'in ölümünden yedi yıl sonra, 1982 yılına kadar yayınlandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Tema müziğinde sıklıkla parodisi yapılan tiz gitar melodisi riff'i Howard Roberts tarafından çalındı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Rod Serling dışında Robert McCord beş sezonun tamamında rol alan tek oyuncuydu. İkinci sırada ise dört sezonda yer alan Jack Klugman, John Anderson, Jon Lormer ve Vaughn Taylor yer alıyor. Klugman ve Taylor birinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci sezonlarda, Anderson birinci, ikinci, dördüncü ve beşinci sezonlarda, Lormer ise ilk dört sezonun her birinde yer aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 11 Mayıs 2018'de, The Twilight Zone (2019)'in CBS Tam Erişim için seçilmesinden kısa bir süre sonra, CBS aşağıdakileri orijinal serinin en korkunç 10 bölümü olarak seçti. * 20.000 Feet Kabus (1963) * Sonunda Yeterince Zaman (1959) * Yaşayan Bebek (1963) * Seyircinin Gözü (1960) * Güzel Bir Hayat (1961) * Canavarlar Akçaağaç Sokağı'nda Geliyor (1960) * Yirmi İki (1961) * Çıkış Arayan Beş Karakter (1961) * Maskeler (1964) * Otostopçu (1960).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- TV Rehberinin "25 Top Cult Shows Ever" listesinde sekizinci sırada yer alıyor. (30 Mayıs 2004).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Michael Jackson, "Threatened" şarkısında Rod Serling'in anlatımlarını örnekledi. Birkaç bölümden örnekler aldı, ancak en dikkat çekici iki bölüm It's a Good Life (1961) ve In His Image (1963).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orijinal anlatıcı olarak Rod Serling değil, spiker Westbrook Van Voorhis işe alındı. Van Voorhis, Herkes Nerede? Pilotunun anlatımını kaydetti. (1959). Ancak program çakışmaları nedeniyle Van Voorhis sonraki bölümler için müsait olmayacak. Serling dolduruldu; ve sonunda kalıcı anlatıcı oldu. Yapımcı William Self, (çok fazla para talep eden) Orson Welles'in de aralarında bulunduğu yeni birini aradıktan sonra şunları söyledi: "Sonunda Rod'un kendisi de bunu belki yapması gerektiği yönünde bir öneride bulundu. Bu öneri şüpheyle karşılandı. Hiçbirimiz Rod'u bir yazar olarak tanımıyorduk. Ama harika bir iş çıkardı." Self ayrıca Van Voorhis'in sesinin fazla kendini beğenmiş gibi göründüğünü hissetti, Serling'in anlatım görevlerini hemen devralmasını istedi ve ilk bölüm için Serling'in anlatımı Van Voorhis'in üzerine seslendirildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Serling, dizi başlamadan önce ödüllü bir televizyon yazarıydı ve bu, dizinin sıra dışı fikrini muhafazakar yapımcılara ve sponsorlara satmasına yardımcı oldu. Hileli sonlar, serinin yayınlandığı andan itibaren en popüler özelliklerinden biriydi. Serling, bu tekniği kullanmak için o zamanın efsanevi EC bilimkurgu ve korku çizgi romanlarından ilham almış olmalı; zor ve ironik sonları popülerliklerinin ana özelliğiydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- The Twilight Zone'de (1959) kullanılan hazır müziklerden bazıları Perry Mason'da (1957) kullanıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Dizideki birkaç oyuncu birden fazla kez sahneye çıkacaktı. Bunlar arasında şunlar vardı: Jack Klugman, William Shatner, Burgess Meredith, Fritz Weaver, Warren Oates, Jack Warden, William Windom ve Martin Landau.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Dizideki birçok oyuncu Rod Serling'in son derece nazik olduğunu hatırladı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ed Wynn ve Keenan Wynn, The Twilight Zone (1959) filminde rol alan tek baba ve oğul oyunculardı. Ed, One for the Angels'da (1959) rol aldı. Keenan, Kendine Ait Bir Dünya'da (1960) rol aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Dizi, 1995'ten bu yana eski adı The Sci-Fi Channel olan Syfy'de her Yeni Yıl Arifesinde/Gününde ve Bağımsızlık Gününde maratonlarla yeniden yayınlanıyor. Kanal, dizinin uzun süredir distribütörü olan Viacom'un, o dönemde ağın yarısına sahip olan Paramount Pictures'ı 1994 yılında satın almasıyla diziyi kadrosuna ekleyebildi. Dizi, artık tamamı NBCUniversal'e ait olmasına rağmen kanalda yayınlanmaya devam ediyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 11 Ağustos 2009'da ABD Posta Servisi, ilk ABD televizyon programlarını onurlandıran yirmi adet 44 sentlik hatıra posta pulundan oluşan bir bölme yayınladı. Yirmi resimli kartpostalın yer aldığı bir kitapçık da basıldı. Bu seriyi onurlandıran pulda serinin yaratıcısı, sunucusu ve anlatıcısı Rod Serling'in bir resmi yer alıyor. "Early TV Memories" sayısında onurlandırılan diğer gösteriler şunlardı: The Adventures of Ozzie and Harriet (1952), Alfred Hitchcock Presents (1955), The Dinah Shore Show (1951), Dragnet (1951), The Ed Sullivan Show (1948), The George Burns and Gracie Allen Show (1950), Hopalong Cassidy (1952), The Honeymooners (1955), The Howdy Doody Show (1947), Lucy'yi Seviyorum (1951), Kukla, Fran ve Ollie (1947), Lassie (1954), The Lone Ranger (1949), Perry Mason (1957), The Phil Silvers Show (1955), The Red Skelton Hour (1951), The Milton Berle Show (1948), The Tonight Show (The Tonight Show (1953) olarak başladı) ve You Bet Your Life (1950).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Kameranın hızla açılış sahnesinden Rod Serling'in anlatımına döndüğü neredeyse tüm Alacakaranlık Kuşağı bölümlerinde ve sezonlarında, bir anlığına arkasındaki film stüdyosunu görebilirsiniz. (Bunu ağır çekimde görmek daha kolaydır).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Dördüncü Sezonun toplam süresi bir saate çıkarıldığında, bu bölümler izleyiciler ve eleştirmenler arasında pek popüler olmadı ve dizi, 5. sezon için hızla 30 dakika formatına geri döndü. Ancak bir saatlik bölümler artık çağdaş hayranlar ve eleştirmenler tarafından daha fazla kabul görüyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Zihin ve Madde (1961) (#2.27) ve Muhafızların Değişimi (1962) (#3.37) her birinin "Beechcroft" soyadına sahip bir karakteri vardır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- The Twilight Zone 5 sezon boyunca 156 bölümle oynanmasına rağmen, yalnızca bir bölüm (Caesar and Me) Adele T. Strassfield adında bir kadın tarafından yazılmıştır ve yalnızca bir bölüm (The Masks) Ida Lupino adında bir kadın tarafından yönetilmiştir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bugüne kadar üç yan program, bir sinema filmi, tek seferlik bir TV filmi ve radyo için bir ses uyarlaması yapıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Tema müziğindeki sıkça parodisi yapılan tiz gitar melodisi rifini Howard Roberts çaldı.
- Rod Serling, tanıtım sırasında sık sık bir sigarayla görülürdü. Dizinin sponsorlarından biri Liggett & Myers tütün şirketiydi ve Serling, her bölümün sonundaki "gelecek hafta izleyin" spotunda, onların ürünü Chesterfield sigaralarının ekran sözcüsü olarak görev yapıyordu. Daha sonraki bir sponsor olan American Tobacco Company, Serling'in her zaman bir sigarayla görülmesinde ısrar etti, ancak Serling onların markasını (Pall Mall) ekranda tanıtmayı reddetti.
- Yıllar içinde yayınlanan üç The Twilight Zone televizyon dizisi arasında, açılış jeneriğinde Rod Serling'in görüntüsüne yer vermeyen tek dizi budur. Elbette, Serling'in açılış anlatımını yaptığı tek dizi de budur.
- The Twilight Zone (1959)'da kullanılan bazı stok müzikler, Perry Mason (1957)'da da kullanıldı.
- Hemen hemen tüm Twilight Zone bölümlerinde ve sezonlarında, kamera açılış sahnesinden hızla Rod Serling'in anlatımına döndüğünde, bir anlığına arkasındaki film stüdyosu görülebilir. (Bunu ağır çekimde görmek daha kolaydır.)
- Rod Serling, anlatım için Richard Egan'ı istiyordu çünkü Egan'ın zengin ve derin bir sesi vardı. Ancak dönemin katı stüdyo sözleşmeleri nedeniyle Egan bu görevi üstlenemedi. Bunun üzerine Serling, "Ya Richard Egan ya da hiç kimse. Richard Egan olacak ya da ben kendim yapacağım," dedi ve sonunda anlatımı kendisi üstlendi.
- Rod Serling dışında, beş sezonun tamamında yer alan tek oyuncu Robert McCord'du. İkinci sırada ise dörder sezonda görünen Jack Klugman, John Anderson, Jon Lormer ve Vaughn Taylor yer alır. Klugman ve Taylor birinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci sezonlarda; Anderson birinci, ikinci, dördüncü ve beşinci sezonlarda; Lormer ise ilk dört sezonda rol aldı.
- Dizi, o dönemde pek tanınmayan birçok oyuncunun kariyerini geliştirmesine yardımcı oldu. Robert Redford, Veronica Cartwright, Robert Duvall, Jean Marsh ve Leonard Nimoy bunlardan sadece birkaçıdır.
- Dizide birçok oyuncu birden fazla kez rol aldı. Bunlar arasında Jack Klugman, William Shatner, Burgess Meredith, Fritz Weaver, Warren Oates, Jack Warden, William Windom ve Martin Landau bulunuyor.
- Dizide rol alan birçok oyuncu, Rod Serling'i son derece cana yakın biri olarak hatırladı.
- Ed Wynn ve Keenan Wynn, The Twilight Zone (1959) dizisinde yer alan tek baba-oğul oyunculardı. Ed, "One for the Angels" (1959) bölümünde, Keenan ise "A World of His Own" (1960) bölümünde göründü.
- Rod Serling, bazı bölümlerin (kendi yazdıkları dahil) daha iyi olabileceğini itiraf ederek, 'Sanırım bölümlerin üçte biri oldukça iyi. Üçte biri idare eder. Kalan üçte biri ise berbat.' dedi.
- Rod Serling, birinci sezonun açılış anlatımında kullanmak üzere 'altıncı boyut' ifadesini uydurdu. CBS'den William Self ona beşinci boyutun ne olduğunu sordu (birinci, ikinci ve üçüncü boyutlar sırasıyla bir çizgi, bir düzlem ve bir küp ile örneklendirilirken, dördüncü boyutun bir zamanlar zaman olduğu düşünülüyordu). Serling, 'Bilmiyorum. Beş tane yok mu?' diye yanıtladı ve anlatımı 'Beşinci bir boyut vardır' olarak değiştirdi.
- Rod Serling, 'The Twilight Zone' terimini kendi başına bulduğunu sanıyordu (sesini beğenmişti), ancak dizi yayınlandıktan sonra bunun ABD Hava Kuvvetleri pilotlarının dünyanın gündüz ve gece tarafları arasında geçiş yaparken kullandığı gerçek bir terim olduğunu öğrendi.
- Rod Serling, orijinal dizinin toplam 156 bölümünden 92'sini kendisi yazdı.
- Birinci, ikinci, üçüncü ve beşinci sezonlardaki tüm bölümler otuz dakika uzunluğundaydı. Dördüncü sezon bölümleri (Ocak-Mayıs 1963 arasında yayınlandı) ise bir saat uzunluğundaydı (ancak bölüm sayısı yarı yarıyaydı), çünkü CBS dizinin yayın saatini değiştirmişti ve sadece bir saatlik bir dilim mevcuttu.
- Serling, dizi başlamadan önce ödüllü bir televizyon yazarıydı ve bu, muhafazakar yapımcılara ve sponsorlara dizinin sıra dışı fikrini satmasına yardımcı oldu. Sürpriz sonlar, dizi tutununca en popüler özelliklerden biri haline geldi. Serling, bu tekniği, sürpriz ve ironik sonları popülerliklerinin ana unsuru olan efsanevi EC bilimkurgu ve korku çizgi romanlarından esinlenerek kullanmış olabilir.
- Dizi, 1995'ten beri Syfy kanalında (eski adıyla The Sci-Fi Channel) tekrar bölümleriyle yayınlanıyor ve her Yılbaşı Gecesi/Günü ve Bağımsızlık Günü'nde maratonlar düzenleniyor. Kanal, dizinin uzun süreli dağıtıcısı Viacom'un 1994'te ağın yarısına sahip olan Paramount Pictures'ı satın almasıyla diziyi yayın akışına ekleyebildi. Dizi, kanal artık tamamen NBCUniversal'in mülkiyetinde olsa da yayınlanmaya devam ediyor.
- The Twilight Zone 5 sezon ve 156 bölüm sürmesine rağmen, yalnızca bir bölüm (Caesar and Me) bir kadın tarafından (Adele T. Strassfield) yazıldı ve yalnızca bir bölüm (The Masks) bir kadın tarafından (Ida Lupino) yönetildi.
- Dördüncü sezonun süresi bir saate çıkarıldığında, bu bölümler izleyiciler ve eleştirmenler arasında hiç popüler olmadı ve dizi hızla beşinci sezon için 30 dakikalık formata geri döndü. Ancak, bir saatlik bölümler günümüzde hayranlar ve eleştirmenler tarafından daha değerli görülüyor.
- Bugüne kadar üç yan dizi, bir sinema filmi, bir defalık TV filmi ve bir radyo uyarlaması yapıldı.
- Buck Houghton, üçüncü sezondan sonra diziden ayrıldı.
- Dizinin Twilight Zone: The Movie (1983) adlı bir sinema filmi bulunmaktadır.
- Rod Serling'in açılış anlatımıyla tanıtılan birinci sezondaki erkek karakterlerin neredeyse tamamı otuz altı yaşında olarak betimlenmişti. Bu detay, dizinin karakter yaratımındaki ilginç bir tekrara işaret eder.
- Rod Serling, TV Guide'ın 1 Ağustos 2005 tarihli 'En Büyük 25 Bilim Kurgu Efsanesi' listesinde bir numara seçildi. Bu, onun tür üzerindeki kalıcı etkisini kanıtlar.
- 1962 yapımı 'The Dummy' bölümü, eleştirmenler tarafından düzenli olarak dizinin en korkutucu bölümü seçilir. Kukla temalı bu hikâye, izleyicilerde derin bir tedirginlik bırakır.
- Rod Serling'in açılış anlatımındaki 'Submitted for your approval' ifadesi diziyle özdeşleşmiş olsa da, yalnızca üç bölümde geçer: 'Cavender Is Coming' (1962), 'In Praise of Pip' (1963) ve 'A Kind of a Stopwatch' (1963). Bu, popüler kültürdeki yanlış anlamalara güzel bir örnektir.
- The Twilight Zone, TV Guide'ın 30 Mayıs 2004 tarihli 'Tüm Zamanların En İyi 25 Kült Dizisi' listesinde sekizinci sırada yer aldı. Bu, dizinin sadık bir hayran kitlesine sahip olduğunu kanıtlar.
- 11 Mayıs 2018'de, The Twilight Zone (2019) yeniden çekimi CBS All Access'te yayına alındıktan kısa süre sonra CBS, orijinal dizinin en korkunç on bölümünü seçti: 'Nightmare at 20,000 Feet' (1963), 'Time Enough at Last' (1959), 'Living Doll' (1963), 'Eye of the Beholder' (1960), 'It's a Good Life' (1961), 'The Monsters Are Due on Maple Street' (1960), 'Twenty Two' (1961), 'Five Characters in Search of an Exit' (1961), 'The Masks' (1964) ve 'The Hitch-Hiker' (1960). Bu liste, dizinin korku türündeki en güçlü anlarını yansıtır.
- Michael Jackson, 'Threatened' şarkısında Rod Serling'in anlatımlarını örnekledi. En belirgin örnekler 'It's a Good Life' (1961) ve 'In His Image' (1963) bölümlerinden alınmıştır. Bu, Serling'in sesinin pop müzikte bile yankı bulduğunu gösterir.
- 'The Bewitchin' Pool' (1964), dizinin mutlu sonla biten son bölümü olarak seçildi. Bölüm, boşanma aşamasındaki ebeveynlerinden ayrılmak zorunda kalan iki çocuğun, bir havuzdan geçerek birlikte mutlu oldukları bir yere kaçışını anlatır. Bazı hayranlar bunu çocukların boğulması ve teselli edilemez ebeveynlerinin onları çağırması olarak yorumlar.
- 2023'te Rod Serling, 'Resmi Korku Sunucusu Onur Listesi'ne dahil edildi. Bu, onun tür üzerindeki etkisinin resmi bir takdiridir.
- Klasik The Twilight Zone (1959) dizisi, The Simpsons (1989) tarafından sık sık parodileştirilir; en dikkat çekici örnekler Cadılar Bayramı özel bölümleri Treehouse of Horror'dadır: 'Hungry Are the Damned' (To Serve Man parodisi), 'The Bart Zone' (It's a Good Life parodisi), 'Clown Without Pity' (Living Doll parodisi), 'Terror at 5½ Feet' (Nightmare at 20,000 Feet parodisi), 'Homer3' (Little Girl Lost parodisi), 'The Genesis Tub' (The Little People parodisi), 'Stop the World, I Want to Goof Off' (A Kind of a Stopwatch parodisi) ve 'I've Grown a Costume on Your Face' (The Masks parodisi). Bu, dizinin pop kültüründeki yerini gösterir.
- 'Submitted for your approval' ifadesi Rod Serling'in ikonik açılış anlatımlarıyla özdeşleşmiş olsa da yalnızca üç kez kullanıldı. Buna karşılık, 'In just a moment' ifadesi Serling tarafından 25 kez kullanıldı ve açılış monologlarının en yaygın ifadesi oldu.
- 11 Ağustos 2009'da ABD Posta Servisi, erken dönem ABD televizyon programlarını onurlandıran yirmi adet 44 sentlik hatıra pulu içeren bir tabaka yayımladı. Bu diziyi onurlandıran pulda, yaratıcısı, sunucusu ve anlatıcısı Rod Serling'in resmi yer aldı. Diğer onurlandırılan programlar arasında 'The Adventures of Ozzie and Harriet', 'Alfred Hitchcock Presents', 'I Love Lucy' ve 'The Honeymooners' gibi klasikler vardı.
- 'Submitted for your approval' ifadesi, Rod Serling hakkındaki uzun metrajlı belgeselin başlığı olarak kullanıldı. Bu, ifadenin Serling'in mirasıyla ne kadar iç içe geçtiğini gösterir.
- Inger Stevens, 'The Hitch-Hiker' (1960) bölümünde rol aldı ve 1970'te 35 yaşında aşırı dozla intihar etti. Everett Sloane ise 'The Fever' (1960) bölümünde oynadı ve 1965'te 55 yaşında yine aşırı dozla intihar etti. Bu iki oyuncunun benzer kaderi, dizinin perde arkasındaki trajik bir tesadüftür.
- 'The Mind and the Matter' (1961) ve 'The Changing of the Guard' (1962) bölümlerinin her birinde 'Beechcroft' soyadlı bir karakter bulunur. Bu küçük detay, dizinin yazarları arasındaki bir iç şakaya işaret ediyor olabilir.
- The Twilight Zone'un birçok bölümü, daha sonraki Hollywood filmlerinde dikkat çekici benzerlikler taşıyan olay örgülerine veya kavramlara sahiptir. Örneğin: 'One for the Angels' (1959) ve 'Meet Joe Black' (1998); 'Perchance to Dream' (1959) ve 'A Nightmare on Elm Street' (1984); 'And When the Sky Was Opened' (1959)/'The Purple Testament' (1960)/'Twenty Two' (1961) ve 'Final Destination' (2000); 'Mirror Image' (1960) ve 'Us' (2019); 'A World of Difference' (1960) ve 'The Truman Show' (1998); 'Long Live Walter Jameson' (1960) ve 'The Man from Earth' (2007); 'The Chaser' (1960) ve 'Obsession' (2025); 'A Passage for Trumpet' (1960) ve 'The Invisible' (2007); 'A World of His Own' (1960) ve 'Ruby Sparks' (2012); 'A Most Unusual Camera' (1960) ve 'Time Lapse' (2014); 'The Whole Truth' (1961) ve 'Liar Liar' (1997); 'The Midnight Sun' (1961) ve 'The Day the Earth Caught Fire' (1961); 'Five Characters in Search of an Exit' (1961) ve 'Cube' (1997)/'Toy Story' (1995); 'Dead Man's Shoes' (1962) ve 'The Cobbler' (2014); 'The Last Rites of Jeff Myrtlebank' (1962) ve 'Sinners' (2025); 'Little Girl Lost' (1962) ve 'Poltergeist' (1982); 'Steel' (1963) ve 'Real Steel' (2011); 'A Kind of a Stopwatch' (1963) ve 'Clockstoppers' (2002); 'Living Doll' (1963) ve 'Child's Play' (1988); 'An Occurrence at Owl Creek Bridge' (1964) ve 'Jacob's Ladder' (1990). Bu benzerlikler, dizinin sinema üzerindeki derin etkisini gözler önüne serer.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
The Wire
Vatanım Sensin
One Piece
Breaking Bad
Law & Order: Special Victims Unit
Reacher
The Simpsons
İbi
Dexter
Family Guy
Squid Game
The Boys