Film 1957 50 bilgi

A Face in the Crowd

Name: A Face in the Crowd
Released: 1957

A Face in the Crowd (1957) filmi kimler oynuyor? Kadrosu ve kamera arkasından 50 bilgi, kaynaklarıyla. Başrollerde Andy Griffith, Patricia Neal ve Anthony…

IMDb kaydı ↗

A Face in the Crowd Oyuncuları

6 oyuncu

A Face in the Crowd filminin kadrosunda 6 oyuncu yer alıyor; 6 tanesinin canlandırdığı karakter de listede.

A Face in the Crowd hakkında 50 bilgi

50 bilgi gösteriliyor.

Topluluk BilgisiAyrı rozeti olmayan maddeler bu seviyededir: yaygın olarak anlatılıyor ancak birincil doğrulaması yok.

Kaynaklar (1) · IMDb

Veri tabanıIMDb kaydı ↗IMDb50 madde

#1
Elia Kazan ve Budd Schulberg, Madison Avenue'nun Amerikan halkının düşünce biçimine nasıl yaklaştığını ve onu nasıl şekillendirdiğini anlamak için reklam dünyasını araştırmak, hatta reklam ajansı toplantılarına erişim sağlamak için aylar harcadılar.
#2
Seksi cop twirler rolüyle sinemaya adım atan Lee Remick, yerel lisenin ana sınıfı öğrencileriyle antrenman yapabilmek için sete üç hafta erken geldi.
#3
Elia Kazan, Amerika'da televizyon medyasının egemenliğini vurgulamak için Sam Levenson, John Cameron Swayze, Mike Wallace, Earl Wilson ve Walter Winchell gibi tanınmış medya kişiliklerinin birkaç kamera hücresini bir araya getirdi.
#4
Bu, Patricia Neal'ın Hollywood'dan dört yıl uzak kaldıktan sonra beyazperdeye dönüşüydü; bu yokluk, Gary Cooper'la (o sırada evliydi) çokça duyurulan ilişkisi ve sonrasında yaşanan sinir kriziyle hızlandırılmıştı.
#5
Oyuncu seçimine gelince, Elia Kazan "Nashville'den birkaç kişiyi seçti; Lonesome Rhodes'un ayak parmaklarını seğiren arkadaşı, kendisi Grand Ole Opry'den, orada düzenli bir komedyen. Bir sürü kulüp dolaştık, şovmenler bulduk. Andy Griffith'i kayıtlarda duymuştum, sonra onu televizyonda gördüm… O gerçek bir yerli Amerikalı taşralı çocuktu ve bu da fotoğrafta görünüyor. Son büyük sahne boyunca onu sarhoş ettim çünkü" Hayatta şiddete başvurmanın tek yolu buydu, herkesle arkadaş olmak istiyor."
#6
Andy Griffith, sahne performansında en yoğun anlarına kadar kademeli olarak çalıştığını ancak Elia Kazan için bu tür sahneleri çekerken bunu kendiliğinden yaratması gerektiğini belirtti. Bazı durumlarda, çekimlerden önce öfkesini yenmek için atılmış birkaç sandalyenin imha edilmesini istedi.
#7
Elia Kazan ve Budd Schulberg, Washington DC'ye giderek siyasi arenayı gözlemlediler; burada geleceğin Başkanı Lyndon Johnson ile röportaj yaptılar, onun özel ve kamusal alanda yürüme, konuşma ve kendini tanıtma şeklini incelediler.
#8
Lee Remick, Piggott'ta iki hafta boyunca genç twirler Amanda Robinson ve ailesiyle birlikte yaşayarak twirling ve yerel aksanı üzerinde çalıştığını bildirdi. Sopa döndürme sahnelerinden bazılarında dublör kullanıldı.
#9
Elia Kazan, mekan çekimleriyle ilgili şunları söyledi: "Yabancılarla tanıştık. Bir iş deneyimi gibi değil, bir yaşam deneyimiydi, sizi çok derinden etkileyen bir şey. Orada yeni evlere yerleşen Arkansas topluluğunun bir parçası olduk. En başından itibaren müthiş bir deneyimdi, tanıştığımız insanlar, edindiğimiz içgörüler, başka türlü asla dokunamayacağımız bir toplumun içinde olmanın ayrıcalığıydı. Arkansas Valisi ile tanıştık, biz de oradaydık. Bu kasabanın belediye başkanıyla tanıştım, bu kasabadaki herkesle tanıştık. Piggott'ta yürüdüğüm her yerde insanlar beni takip ediyordu. Sanki tüm kasaba sıkıyönetim altına alınmış gibiydi!
#10
François Truffaut filmin savunucusuydu ve şöyle yazıyordu: "Önemli olan, yapısı değil, tartışılmaz ruhu, gücü ve benim gerekliliği diye adlandırabileceğim şeydir. 'Dürüst'filmlerin genel hatası, yumuşaklıkları, çekingenlikleri ve anestezik tarafsızlıklarıdır. Bu film tutkulu, yüce, şiddetli, 'Roland Barthes'ın 'Mitoloji'si kadar amansız ve onun gibi zihin için bir zevk."
#11
Lonesome Rhodes karakteri, Arthur Godfrey, Huey Long, Will Rogers ve hatta Billy Graham gibi gerçek hayattaki birçok kişiliğe dayanıyordu.
#12
Oyuncu ve müzisyen, filmin ortasından hemen önce, Walter Matthau'nun karakteri bara girdiğinde.
#13
Marlon Brando, Yalnız Rhodes rolünü geri çevirdi.
#14
R. G. Filmde teleprompter operatörünü oynayan Armstrong, Kuzey Carolina Üniversitesi'nde Andy Griffith'in sınıf arkadaşıydı ve hayatlarının geri kalanında iyi arkadaşlar olarak kaldılar. Armstrong, The Andy Griffith Show'un (1960) bir bölümünde ve Matlock'un (1986) iki bölümlük bir bölümünde yer aldı.
#15
Budd Schulberg baştan sona işin içinde kaldı: "1955'te Arkansas'ta bir yer keşfetmek için bir geziye çıktım ve çekimler Ağustos 1956'da başladığından beri her gün film setindeydim."
#16
Patentli ilaç hapı "Vitajex"ve onun yapımcısı"General Hainesworth,", patentli ilaç toniği Hadacol (filmde gösterildiği gibi benzer şekilde tanıtılan) ve kendi yapımcısı Louisiana Eyalet Senatörü Dudley J. LeBlanc ile yakın bir paralellik taşıyor. Filmin galası 1957'de yapıldı ve Hadacol şirketi 1951'de bir mali skandalla çöktü.
#17
Patricia Neal'a göre prodüksiyon Hollywood'da çekilemeyecek kadar pahalı olurdu ve bu da yerinde çekim ihtiyacını gerektiriyordu.
#18
En kapsamlı mekan çekimi Piggott, AR'de (fuar ve cop döndürme yarışma sahneleri) yapıldı. Beslenmek ve Ağustos ortasındaki bir günlük çalışma için saat başına 1,00 dolar ödenmek üzere beş bin ekstra kişi aranıyordu. Kuzeydoğu Arkansas ve Güneydoğu Missouri'den altmış cop twirler toplandı ve altı farklı lise grubundan müzisyenler bir araya getirildi.
#19
Lonesome Rhodes'un sattığı Vitajex tabletleri 6 tane dekstroz, 5 tane inert madde, 2,5 tane kafein ve 3,5 tane aspirin içeriyor. Bu kabaca 16 onsluk bir kafe latte ve iki bebek aspirin tabletine eşdeğerdir.
#20
Lonesome Rhodes'un temel aldığı gerçek hayattaki eğlence kişiliklerinden biri Arthur Godfrey'di. Lonesome, Marcia'ya Meksika'dan geç döneceğini bildiren telgraf çektiğinde, o akşamki programda onun yerine Arthur Godfrey'in getirilmesini önerir.
#21
Lois Nettleton'ın ilk uzun metrajlı filmi (başlıklarda Bay Macey'nin hemşiresi olarak belirtilmeden).
#22
Charles Nelson Reilly ile 1983 yılında yapılan bir röportaja göre, ilk filmini bu resimde bir saksafoncuyu canlandırarak yaptı, ancak film vizyona girmeden önce kesildi.
#23
Piggott mekan çekimlerinde, Rhodes'un izleyicilerine yaptığı ilk toplu eylem çağrısının ardından sahne için Missouri ve Arkansas'tan yaklaşık 380 köpek toplandı: köpeklerini daha yüksek bir göreve aday olan yerel bir şerifin evine götürmek. Rhodes, insanların öncelikle bir adayın "dog catcher." ofisine layık olup olmadığını öğrenmesi gerektiğini belirtti.
#24
Oyuncular arasında üç Oscar kazananı yer alıyor: Patricia Neal, Burl Ives ve Walter Matthau; ve dört Oscar adayı: Anthony Franciosa, Lee Remick, Kay Medford ve Rip Torn.
#25
Elia Kazan ve Budd Schulberg'in film için araştırma yaparken inceledikleri reklam ajansı, Arthur Godfrey'in radyo ve televizyon gösterilerinin resmi sponsoru olan Lipton's Tea hesabını temsil ediyordu.
#26
Lonesome Rhodes, Senatör Worthington Fuller'a her hafta 65 milyon Amerikalının Rhodes'un programını izlediğini söyledi. 1957'de bu izleyici kitlesi ABD nüfusunun yaklaşık yüzde 40'ını oluşturuyordu.
#27
Memphis sahnesi, 1956'da ulusal bir yıldız olan Elvis Presley'in popülaritesine paraleldir. Rock'n roll, Love Me Tender'ı (1956) çekmeye Elia Kazan'ın Piggott, AR'de çekim yaptığı ay, Ağustos 1956'da başladı.
#28
Elia Kazan'la çalışmaya hevesli olan Anthony Franciosa, MGM'nin The Vintage (1957) filminde rol almak için daha kazançlı bir teklifi geri çevirmişti.
#29
Filmin büyük bir kısmı 1912 yılında American Mutscope & Biograph Company tarafından inşa edilen Biograph Stüdyolarında çekildi. Stüdyo yıllar içinde birkaç kez satıldı ve 1980'de yakıldı.
#30
New York City'deki çekimler Biograph Studios'taki 61 setin yanı sıra bazı dış mekanları da içeriyordu.
#31
Lee Remick ve Andy Griffith'in geldiği uçak, İngiliz yapımı Vickers Viscount (N7431), çekimler başlamadan sadece bir ay önce Capital Airlines'a yeni olarak teslim edilmişti. Daha sonra United Airlines için çalışan uçak, 19 Ocak 1967'de Virginia'daki Norfolk Belediye Havaalanına inerken bir kar temizleme aracına çarptığında onarılamayacak kadar hasar gördü ve 50 yolcunun ölümü olmadı. Daha sonra hurdaya çıkarıldı.
#32
Andy Griffith'in (Lonesome Rhodes) başlangıç sahnesinde içtiği bira bardağı, St. Louis, Mo'daki tarihi bir bira evi olan Griesedieck Brothers'a ait.
#33
Bu film Letterboxd'daki En İyi 250 Anlatı Uzun Metrajlı Film arasında yer alıyor.
#34
Lee Remick bu filmin galası sırasında 21 yaşındaydı. Karakteri 17 yaşındaydı. Doğum: 14 Aralık 1935 / Gösterim tarihi: 1 Haziran 1957 / Yayınlanma Yaşı: 21 yıl, 169 gün.
#35
Lonesome'un Mel Miller ile televizyon kanalındaki ilk karşılaşmasında, iki adamın karakter tipleri arasındaki temel farklar, incelikli vücut hareketlerinde görülebilir. Akademisyen Mel beceriksiz ve düz ayaklıdır, duruşu kötüdür. He-Man Rhodes geniş yapısıyla hızlı ve kolay hareket eder.
#36
Filmin başlarında Lonesome, biraz balık tutmak için Port St. Joe'ya gittiğini belirtiyor. Bahsedilen kasaba Florida'nın panhandle'ında yer almaktadır ve hala tatilciler ve Fisher halkı için popüler bir mekandır.
#37
MSNBC sunucusu Keith Olbermann, FOX News yorumcusu Glenn Beck'ten Andy Griffith'in bu filmdeki karakterine ithafen "Lonesome Rhodes" Beck olarak bahsetti.
#38
Aralık 1993 tarihli bir "L. A. Life" makalesi, Budd Schulberg'in Whoopi Goldberg'in başrolünü üstleneceği filmin yeniden yapımını düşündüğünü, ancak bu prodüksiyonun hiçbir zaman gerçekleştirilmediğini bildirdi.
#39
Marcia hapishane hücresinde Lonesome'u kaydederken seyirci onun kayıt cihazında bir TDC logosu görebilir. TDC Stereotone, Bell & Howell tarafından üretildi ve 1950'lerin ortalarındaki daha iyi orta fiyatlı yarı profesyonel kayıt cihazlarından biri olarak kabul edildi. Kendi taşıma çantasında bulunan ve dik durabilen bu cihaz, Marcia'nın radyo programı uzaktan kumandaları için idealdi.
#40
Son sahnede Kazan, Griffith'in delirmesini istedi ancak uysal olması ve oyunculuk deneyimi olmaması nedeniyle Kazan, onu çılgına çevirmenin tek yolunun onu sarhoş etmek olduğuna karar verdi.
#41
Bu film Criterion Koleksiyonunun bir parçasıdır, omurga #970.
#42
Ticari bir başarı olmasa da Patricia iyi notlar aldı ve bu da onu Hud'da rol almaya yöneltti ve bu filmle Oscar kazandı.
#43
Yönetmen Eli Kazan, Lee Remick'i bir TV dizisinde Samba dansı yaparken görmüş.
#44
Lonesome'un yararlanıcısına yapılan 18.000 dolarlık bağış, aslında 50'li yılların ortasındaki mütevazı bir evin fiyatının iki katıydı.
#45
Bazıları, Larry Rhodes'un kısmen, Faulk hiçbir zaman gerçek anlamda ulusal bir figür olmasa da, "Red Scare," nedeniyle uzun süredir kara listeye alınmış bir taşra komedyeni olan John Henry Faulk'tan ilham almış olabileceğini öne sürdü.
#46
Rod Brasfield'ın ilk filmi.
#47
Marshall Neilan'ın son filmi.
#48
Percy Waram'ın son filmi.
#49
Alexander Kirkland'ın son filmi.
#50
Yönetmen Eli Kazan ve senarist Budd Schulberg, Andy Griffith'in kayıtlarından birini dinlediğinde etkilendiler:.