Anatomy of a Murder
James Stewart, karısına asılan bir barmeni öldürmekle suçlanan subayı (Ben Gazzara) savunan kasaba avukatı rolünde. McCarthy yıllarının kuşku dolu Amerika?sındaki havayı yansıtan, zekice örülmüş, sağlam oyunlarla klasikleşen bir film bu. Preminger, çok sıkıcı olabilecek bir öyküyü anlatırken, yönetmenlik dersi de veriyor.
Anatomy of a Murder hakkında 89 bilgi
89 bilgi gösteriliyor.
- Bu filmi çevreleyen tartışmaların bir kısmı, "bitch", "contraceptive", "panties", "penetration", "rape", "slut"ve"sperm" kelimelerinin kullanımını içermesiydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Otto Preminger, bu filmi 60 filmlik bir paket halinde televizyona 10 milyon dolara sattığında "Columbia Pictures"'e ve TV yan kuruluşu "Screen Gems"'e dava açtı. New York'ta ABC, 160 dakikalık filmi 13 kez 36 reklamla kesintiye uğrattı. Preminger, filminin bozulmasına çok kızmıştı ve kamuoyuna oldukça duyurulan bir davada onları mahkemeye verdi. Kaybetti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Adliyedeki "law library" aslında MI, Ishpeming'deki Carnegie Halk Kütüphanesinde çekildi. Marquette'deki adliyede açılan kapı erkekler tuvaletinin kapısıydı. Film MI, Marquette County'de çekildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yargıcın gerçek hayattaki eşi Bayan Joseph N. Welch jüri üyesidir. Eşinin jüride yer alması durumunda Welch'in filmdeki rolünü kabul ettiği bildirildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Barney Quill'in barının içi bir set değil. MI, Big Bay'deki Thunder Bay Inn Tavernasının iç kısmı. Romanın ve filmin dayandığı asıl cinayetin 1952'de işlendiği Lumberjack Tavern'den yaklaşık 325 metre uzaktadır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Joseph N. Welch onun repliklerini ezberlemedi. Bunları iki Teleprompter'dan okudu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Duke Ellington müziği besteledi ve "Pie-Eye." olarak bir kamera hücresine sahip.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Otto Preminger geri dönüşlerin kullanılmasından hoşlanmadı; dolayısıyla filmde hiçbiri yok.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film kesildi, müzikler yapıldı ve çekimler tamamlandıktan yalnızca bir ay sonra ön gösterimlere çıktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film gösterime girdikten sonra Chicago, IL'de yasaklandı. Federal bir yargıç yasağı kaldırdı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu, James Stewart'ın Oscar'a aday gösterilen son performansıydı. Bu aynı zamanda George C. Scott'un Oscar'a aday gösterilen ilk performansıydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gerçek cinayet, Michigan'ın Yukarı Yarımadası'ndaki Bağımsızlık Gölü'nde bulunan Michigan Big Bay'deki Lumberjack Tavern'de gerçekleşti. Birkaç yıl önce yeniden düzenlenene kadar meyhanenin duvarlarında gerçek hayattaki silahlı saldırılardan kalma kurşun delikleri görülebiliyordu. Orada Thunder Bay Inn'in hemen aşağısında yer almaktadır. Filmde cinayet mahalli olarak gösterilen bar, set olarak mevcut Han'a ilave olarak inşa edilmiştir. Çekimler tamamlandıktan sonra hanın sahipleri ilaveyi sakladı ve içki ruhsatı için başvuruda bulundu. Bu güne kadar popüler bir bar ve ızgaradır. Han ve bar, cinayetin tarihi ve hatıraları nedeniyle Marquette County'deki birçok kişi ve diğer ziyaretçiler için popüler bir destinasyondur. Sanık ve eşi aslında İstiklal Gölü'ndeki karavan parkında yaşıyorlardı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Hem bu filmin hem de "Vertigo (1958)."'in başlıklarını/posterini Saul Bass tasarladı. Her ikisinde de gövde görüntüsü çok benzer.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Jimmy Stewart'ın babası filmin hayranı olmamasına ve ahlaki açıdan sakıncalı olduğunu düşünmesine rağmen Jimmy Stewart filmi ve rolünü savundu. Stewart'a göre yetişkinlere yönelik içerik çok hassas bir şekilde ele alındı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Güney Afrika'daki yetkililer Otto Preminger'den birkaç kez James Stewart'ın Duke Ellington'ın yanında oturduğu kısa sahneyi kaldırmasını istedi. Preminger her talebi reddetti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Lee Remick'in oynadığı rol ilk olarak Lana Turner'a teklif edildi ve Lana Turner, kişisel modacısı Jean Louis tarafından özel olarak tasarlanan elbiseleri giymesi şartıyla bu rolü kabul etti. Yönetmen Otto Preminger bu tür önlüklerin role uygun olmadığını söyleyince Turner rolü geri çevirdi. Columbia Turner'ın taleplerini yerine getirmeye hazırdı, ancak Preminger direndi ve rolü o zamanlar neredeyse yeni başlayan Remick'e verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Otto Preminger, Columbia Pictures ve televizyon kolu Screen Gems’i, bu filmi 60 filmlik bir paketle televizyona 10 milyon dolara satınca mahkemeye verdi. New York’ta ABC, 160 dakikalık filmi 13 kez reklamla böldü ve tam 36 reklam kuşağı yerleştirdi. Preminger, filminin katledilmesine öfkelenerek büyük yankı uyandıran bir dava açtı ama kaybetti.
- Filmdeki mahkeme kütüphanesi aslında Ishpeming, Michigan’daki Carnegie Halk Kütüphanesi’nde çekildi. Marquette’teki adliye binasında açılan kapı ise erkekler tuvaletine açılıyordu. Yapım, Marquette County’de gerçek mekânlarda çekildi.
- Barney Quill’in barının içi bir set değil; Big Bay, Michigan’daki Thunder Bay Inn Tavern’in gerçek iç mekânı. Burası, 1952’de romana ve filme konu olan cinayetin işlendiği Lumberjack Tavern’a sadece 325 metre mesafede.
- Joseph N. Welch repliklerini ezberlemedi; iki teleprompter’dan okudu. Bu yöntem, sahnelerdeki doğal akışı etkilemeden performansını sürdürmesini sağladı.
- Otto Preminger geri dönüş sahnelerinden hiç hoşlanmazdı; bu yüzden filmde tek bir flashback bile yok. Hikâye, kronolojik akışıyla izleyiciyi içine çekiyor.
- Filmin afişi, Premiere dergisinin ‘Tüm Zamanların En İyi 25 Film Afişi’ listesinde birinci seçildi. Saul Bass’ın imzasını taşıyan bu ikonik tasarım, sinema tarihinin en unutulmaz görsellerinden biri oldu.
- Çekimler bittikten sadece bir ay sonra film kurgulandı, müzikleri tamamlandı ve ön gösterimlere hazır hale geldi. Bu tempolu post-prodüksiyon süreci, Preminger’in disiplinli çalışma tarzını yansıtıyor.
- Gerçek cinayet, Michigan’ın Yukarı Yarımadası’nda, Lake Independence kıyısındaki Big Bay’de bulunan Lumberjack Tavern’da işlendi. Yıllar önce tadilat görene kadar mekânın duvarlarında kurşun delikleri görülebiliyordu. Filmde cinayet mahalli olarak gösterilen bar ise Thunder Bay Inn’e sonradan eklenmiş bir set olarak inşa edildi; çekimler bitince han sahipleri bu eklentiyi koruyup içki ruhsatı alarak popüler bir bar ve ızgaraya dönüştürdü. Bugün burası, cinayetin tarihçesi ve hatıralarıyla Marquette County sakinleri ve ziyaretçiler için uğrak bir nokta. Zanlı ve eşi ise o dönem Lake Independence’daki karavan parkında yaşıyordu.
- Saul Bass, hem bu filmin hem de Vertigo’nun (1958) jenerik ve afişlerini tasarladı. Her iki çalışmada da beden imgesi çarpıcı bir benzerlik taşır.
- Otto Preminger, Güney Afrika’daki yetkililerin James Stewart ile Duke Ellington’ın yan yana oturduğu kısa sahneyi çıkarma taleplerini defalarca reddetti. Bu kararlı duruş, yönetmenin sanatsal bütünlüğe verdiği önemi gösteriyor.
- Paul Beigler, Laura Manion’u aramak için telefonu kaldırdığında 0’a basıp santrale bağlanmak zorunda kalır. Film, küçük kasabaların üç haneli numaralarla tek santral üzerinden haberleştiği, şehir dışı aramaların operatör eliyle yapıldığı bir dönemde çekilmişti.
- Bu film, Otto Preminger’in uzun ve fırtınalı kariyerinde nadir görülen, neredeyse hiç patlama yaşanmayan, uyumlu bir set deneyimi olarak kabul edilir. Başroldeki James Stewart’ın yatıştırıcı etkisi, çekimlerin huzur içinde geçmesinde kilit rol oynadı. Stewart pek çok röportajında Preminger’in ustalığını övmüş, kariyerinin sonlarına doğru onunla daha fazla film yapmamış olmaktan duyduğu pişmanlığı dile getirmiştir.
- Çekimler yalnızca iki ayda tamamlandı. Bu hızlı tempo, ekibin profesyonelliğini ve Preminger’in verimli yönetim anlayışını ortaya koyuyor.
- Glory (1989), Crimson Tide (1995), Independence Day (1996) ve The Dark Knight (2008) ile birlikte bu film, tamamen orkestral film müziğiyle En İyi Orijinal Müzik dalında Oscar’a aday gösterilmeden Grammy kazanan beş filmden biridir.
- James Stewart’ın kullandığı otomobil, 1949 model bir Pontiac Silver Streak convertible. Bu klasik araç, karakterin mütevazı ama karizmatik duruşunu tamamlıyor.
- Bardaki tilt oyunu, Gottlieb’in 1957 yapımı World Champ modelidir. Bu detay, dönemin atmosferini güçlendiren özenli bir dokunuş.
- İki tren istasyonu sahnesi, Ishpeming, Michigan’daki eski Chicago and Northwestern Railway istasyonunda çekildi. Bu mekân, filmin otantik Yukarı Yarımada dokusuna katkıda bulundu.
- Cinayet, Superior Gölü’nün güney kıyısındaki Thunder Bay Inn’de işlendi. Film, kuzey kıyısında Thunder Bay, Ontario şehrinin kurulmasından 11 yıl önce gösterime girdi; bu şehir 1970’te Fort William ve Port Arthur’un birleşmesiyle oluştu.
- Hapishane otoparkındaki polis aracı, 1959 model bir Ford Edsel sedan. Edsel’lerin resmi araç olarak – özellikle kolluk kuvvetlerinde – kullanımı son derece nadirdi; o dönemde genellikle Ford, Chevy veya Plymouth tercih edilirdi.
- Laura Manion’ın köpeği Muffy, Frank Inn’in sahibi olduğu, Bob Blair tarafından eğitilen ve Danny adlı bir Cairn Terrier tarafından canlandırıldı. Danny’nin diğer unutulmaz rolleri arasında I Love Lucy’deki Fred, Dennis the Menace’teki Fremont ve Frank Sinatra ile Kim Novak’lı Pal Joey filmindeki Snuffy yer alır.
- Teğmen Manion’ı ve daha sonra ordu psikiyatristi Dr. Smith’i taşıyan tren, Chicago’dan Ishpeming, Michigan’a sefer yapan Chicago & North Western Peninsula 400’dü. Bu efsanevi hat, son seferini 15 Temmuz 1969’da yaptı.
- Parnell, Maida’nın 1954 model Pontiac Chieftain Special station wagon’ını kullanırken, Paul 1950 model bir Pontiac Chieftain convertible ile dolaşıyordu. Bu araç seçimleri, karakterlerin sosyal statülerini ince ince yansıtıyor.
- Jimmy Stewart’ın Duke Ellington ile piyano çaldığı dans kulübü sahnesi, Ishpeming’in batısındaki Michigamme kasabasında, Mt. Shasta’da çekildi. Mekân hâlâ ayakta ve yıllar içinde birkaç kez el değiştirdi; ana karayolu üzerinde, kasabanın hemen doğusunda yer alıyor. Stewart’ın Lee Remick’i kulüpten sürükleyerek çıkardığı sahnede ve filmin sonunda Stewart ile Arthur O’Connell’ın üstü açık arabayla bir tepeyi tırmandığı karelerde Lake Michigamme görülebiliyor.
- James Stewart'ın babası, filmi 'ahlaksız bir yapım' olarak nitelendirip o kadar rahatsız oldu ki, yerel gazetesine insanları filmi izlememeye çağıran bir ilan verdi.
- Filmde yargıcı canlandıran Joseph N. Welch'in gerçek hayattaki eşi, jüri üyelerinden biri olarak karşımıza çıkıyor. Welch'in, eşinin jüride yer alması şartıyla rolü kabul ettiği söyleniyor.
- Duke Ellington filmin müziklerini bestelemenin yanı sıra, 'Pie-Eye' adlı karakterle kısa bir rolde görünüyor.
- Otto Preminger, 'A Face in the Crowd' filmindeki çıkışından etkilendiği için Laura rolünü başlangıçta Lee Remick'e vermek istedi. Ancak birkaç hafta sonra rolü Lana Turner'a verdiğini söyleyip Remick'e daha küçük bir rol teklif etti; Remick bunu cesurca reddetti. Yoğun bir günde, Turner'ın rolü geri çevirmesiyle Laura karakterinin asıl sahibi olduğunu öğrendiğinde şaka sanıp telefonu kapattı, ikna olması için bir arama daha gerekti.
- Bu film, James Stewart'ın Oscar'a aday gösterildiği son performansı olurken, George C. Scott'ın ilk Oscar adaylığını kazandığı yapım oldu.
- Yargıç rolü önce Spencer Tracy ve Burl Ives'e teklif edildi, fakat sonunda gerçek bir avukat olan ve 1954'teki Ordu-McCarthy oturumlarında ABD Ordusu'nu temsil eden Joseph N. Welch'e gitti. Welch'in McCarthy'ye 'Yeter artık, hiç mi utanma duygunuz kalmadı?' diyerek diklenmesi, cadı avının balonunu söndüren ve düşüşünü başlatan an olarak tarihe geçti.
- James Stewart'ın babası filmi ahlaken sakıncalı bulsa da, Stewart yetişkin içeriğinin son derece hassas işlendiğini savunarak yapımı ve rolünü kararlılıkla korudu.
- Lee Remick'in canlandırdığı rol ilk olarak Lana Turner'a önerildi. Turner, kişisel modacısı Jean Louis'in tasarladığı özel kıyafetleri giymek şartıyla kabul etti; ancak Preminger bu kıyafetlerin role uygun olmadığını söyleyince Turner projeden çekildi. Stüdyo Turner'ın taleplerine boyun eğmeye hazırken, Preminger diretti ve rolü o dönem neredeyse yeni başlayan Remick'e verdi.
- Yargıç Weaver'ı canlandıran Joseph N. Welch, aslında bir aktör değil, Ordu-McCarthy soruşturmalarında ABD Ordusu'nun avukatı olarak ünlenmiş bir hukukçuydu. McCarthy'ye karşı gösterdiği cesur duruş ve 'Hiç mi utanma duygunuz kalmadı?' sözleri, McCarthyizmin çöküşünde dönüm noktası sayıldı.
- Joseph N. Welch'in ilk ve tek sinema filmi deneyimi bu yapım oldu. Daha önce 1950'lerin birkaç dramatik televizyon dizisinde sunuculuk yaparak eğlence dünyasına adım atmıştı.
- Green Bay, Wisconsin'de spor spikeri olan Chuck Ramsay, filmde hademe olarak küçük bir rolde göründü. Televizyon kanalı filmi gece kuşağında her yayınladığında, 'başrolde Chuck Ramsay' ibaresiyle tanıttı.
- Pat Hingle'ın asansör boşluğuna düşerek yaralanması üzerine Mitch Lodwick rolünü önce James Daly devraldı. Daly bir Broadway oyunu için yapımdan ayrılınca, filmde Maida Rutledge'ı oynayan Eve Arden'ın eşi Brooks West rolü üstlendi.
- Otto Preminger, Teğmen Frederick Manion rolü için Richard Widmark ile görüşmeler yaptı.
- Filmin kadrosunda iki Oscar ödüllü isim – James Stewart ve George C. Scott – yer alırken, Arthur O'Connell, Lee Remick, Duke Ellington ve Eve Arden olmak üzere dört Oscar adayı oyuncu bulunuyor.
- Orson Bean, filmde 40 yaşındaki Dr. Matthew Smith'i canlandırdığında henüz 30 yaşındaydı.
- George C. Scott'ın karakteri Claude Dancer, 'yurt dışında savaşırken' iç çamaşırı için Fransızca bir kelime öğrendiğinden bahseder. Oysa Scott, II. Dünya Savaşı'nda Deniz Piyadesi olarak Washington D.C.'de görev yapmış ve hiç yurt dışına çıkmamıştı. Başlıca erkek oyuncuların çoğu savaşlarda bulunmuşken, Teğmen Manion'u oynayan Ben Gazzara askerlik yapmamıştı.
- George C. Scott, Michigan Başsavcılığı'nda çalışan ve Lansing'den Yukarı Yarımada'ya gelen bir avukatı canlandırıyor. Scott da sekiz yaşında ailesiyle Michigan'a taşınmış, eyaletin güneydoğusunda okumuş ve ömür boyu Detroit Tigers taraftarı olarak kalmıştı.
- Kathryn Grant, çekimler sırasında Bing Crosby'nin eşiydi.
- Lee Remick'in rolü Jayne Mansfield tarafından geri çevrildi.
- Filmin başrol oyuncularından son hayatta kalan isim, 20 Eylül 2024'te 90 yaşında vefat eden Kathryn Crosby (Bing'in dul eşi) oldu.
- James Stewart'ın canlandırdığı avukat Biegler karakteri, onun 1973-74 yapımı Hawkins dizisinde küçük kasaba avukatı Billy Jim Hawkins rolüne seçilmesinin başlıca nedeni olarak gösterilir.
- Bu film, ertesi sonbahardan itibaren Dennis the Menace'te Bay Wilson'ı canlandıracak olan Joseph Kearns'ün jenerikte adı geçen son sinema filmi oldu.
- Şerif Battisfore rolüne ilk olarak Emile Meyer seçilmişti, ancak bir araba kazasında kolunu kırınca çekilmek zorunda kaldı.
- Teğmen Manion tutuklandığında 28 yaşında olduğunu söyler; bu, filmin Temmuz 1959'da ABD'de gösterime girdiği sırada Ben Gazzara'nın yaşıdır. Gazzara yaklaşık yedi hafta sonra 29 yaşına bastı.
- George C. Scott ve Murray Hamilton, daha sonra The Hustler ve The Last Days of Patton filmlerinde de birlikte rol aldı. Scott, Preminger ile ilk görüştüğünde kendisine Hamilton'ın oynadığı rolün teklif edildiğini söylemiştir.
- Dr. Matthew Smith 40 yaşında olduğunu iddia etse de, Orson Bean rolü oynadığında yalnızca 30 yaşındaydı.
- Kathryn Grant, James Stewart'ın başrolünde olduğu Rear Window filminde figüran olarak yer almıştı.
- Yargıç ve avukatlar duruşmada 'külot' kelimesinin kullanımını tartışırken, Mitch Lodwick eşinin bu giysiden asla başka bir şey olarak bahsetmediğini söyler. Gerçek hayatta Brooks West'in eşi, filmde karşı tarafın avukatı Paul Biegler'in sekreteri Maida Rutledge'ı oynayan Eve Arden'dı.
- Anatomy of a Murder, 1952'de yaşanan gerçek bir cinayet davasına sadık bir uyarlamadır. Davanın avukatı, daha sonra Robert Traver mahlasıyla romanı kaleme alan John D. Voelker'dir. Filmde, teğmen Coleman Peterson, karısına tecavüz ettiğini iddia ettiği barmen Maurice Chenoweth'i vurur ve geçici akıl sağlığı yitimiyle suçsuz olduğunu savunur. Psikiyatristin 'karşı konulamaz dürtü' tanıklığıyla beraat eden çift, avukatlık ücretini ödemeden karavanlarıyla kasabayı terk eder; Peterson ardında 'karşı konulamaz bir dürtüyle ayrılıyorum' notunu bırakır.
- Film, gösterime girdiğinde Chicago'da yasaklanmış, ancak bir federal yargıç bu yasağı kaldırmıştır.
- Ekim 1959'da Londra'daki Columbia Theatre'da 161 dakikalık tam sürümüyle Birleşik Krallık prömiyerini yapan film, Columbia'nın İngiltere kolu tarafından 20 dakika kısaltılması talebiyle karşılaştı. Yönetmen Otto Preminger, kısaltılmış versiyonun yalnızca küçük kasaba sinemalarında gösterilmesi şartıyla kesintiyi kabul etti; ancak Columbia, filmi Londra dahil genel gösterime Rank aracılığıyla kısaltılmış haliyle sundu. Üstelik Rank, Preminger'in onayı olmadan filme bir ara ekleyince yönetmen büyük öfke duydu.
- Film, dönemin ahlak anlayışını sarsan "orospu", "doğum kontrol hapı", "külot", "penetrasyon", "tecavüz", "sürtük" ve "sperm" gibi sözcükleri diyaloglarında kullanmasıyla büyük tartışma yaratmıştı.
- Manion'ın üniformasındaki madalyalar arasında Silver Star, Bronze Star ve Purple Heart bulunuyor; bu da onun savaş alanındaki cesaretini ve yaralandığını gösteriyor.
- Haziran 2008'de Amerikan Film Enstitüsü, bu filmi "Mahkeme Draması" türünün en iyi on filmi arasında yedinci sıraya yerleştirdi.
- 1959'da En İyi Film Oscar'ına aday gösterilip En İyi Yönetmen dalında adaylık alamayan tek yapım olma özelliğini taşıyor.
- Filmin başında Parnell'in içki içtiği mekândaki barmenin adı Toivo, hapishanedeki gardiyanın adı ise Sulo. Her ikisi de Fince kökenli; Michigan'ın yoğun Fin göçmen nüfusuna bir selam niteliğinde. Toivo "umut", Sulo ise "tatlı" veya "büyüleyici" anlamına gelen "suloinen" sözcüğünden türemiş olabilir.
- Manion, Hava Savunma Topçusu'nda subay olarak görev yapmaktadır.
- 1959'da 3.000 dolar olan avukatlık ücreti, 2024 yılında yaklaşık 31.800 dolara denk geliyor.
- James Stewart'ın ikinci adının Maitland olması ve filmde Yargıç Weaver'ın yerine geçtiği yargıcın adının da Maitland olması tamamen tesadüf; bu isim, filme kaynaklık eden romanda zaten geçiyordu.
- Rotten Tomatoes'ta 45 eleştirmen yorumuyla %100'lük bir tazelik oranına sahip.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'de belirlediği "Tüm Zamanların En İyi 100 Amerikan Filmi" aday listesindeki 400 film arasında yer alıyor.
- James Stewart'ın karakteri otelde Kathryn Grant'i ziyarete gittiğinde, resepsiyon görevlisi Leon Uris'in "Exodus" romanını okuyordur. Bir yıl sonra yönetmen Otto Preminger aynı romanın sinema uyarlamasını çekecek, Lee Remick ve Ben Gazzara ise yıllar sonra Uris'in bir başka eserinin TV dizisinde çifti canlandıracaktı.
- Manion'ın üniforması, 7. Piyade Tümeni'nde görev yaparken çatışmalara katıldığını gösteriyor.
- Criterion Collection'ın 600. omurga numaralı filmi olarak prestijli bir yere sahip.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" listesinde kendine yer bulmuş.
- Yargıç Weaver mahkemeye ilk geldiğinde, "Değerli Yargıcınız Maitland ciddi bir hastalıktan iyileşene kadar geçici olarak buradayım" der. İlginçtir ki Maitland, James Stewart'ın ikinci adıdır.
- Filmin gösterime girdiği 1959 yılında, Hindistan'da benzer bir dava yaşandı: Deniz subayı K. M. Nanavati, karısıyla ilişkisi olan bir iş adamını öldürdü.
- Olaylar sırasında Manion, 5. Ordu'ya bağlı olarak görev yapmaktadır.
- Laura Manion, bir yol kenarı barında eğlenmesinin kocasının davasına zarar verebileceğini fark edince Paul Biegler'den özür diler. Laura'nın kocası "Manny"i canlandıran Ben Gazzara, 30 yıl sonra Road House (1989) filminde baş kötü adamı oynayacaktı.
- Başrol için Gregory Peck'in adı geçti.
Kadro ve ekip
Tüm insanlar →Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
Carmen JonesFilm · 1954
Rear WindowFilm · 1954
Being John MalkovichFilm · 1999
Destry Rides AgainFilm · 1939
Mr. Smith Goes to WashingtonFilm · 1939
Buffalo '66Film · 1998
The GodfatherFilm · 1972
YenilmezlerFilm · 2012
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016