En İyi Film başta olmak üzere tam 6 Oscar'lı bir başyapıt Ünlü yıldız Margo Channing (Bette Davis), Eve (Anne Baxter) adlı genç bir kızla tanışır Eve, Margo'nun büyük bir hayranıdır ve kısa sürede onun güvenini kazanmayı başarır; hatta onun evine taşınır Oysa masum görünüşlü bu kızın başka amaçları vardır Margo'nun yerini almak isteyen Eve, sinsi planlarını sırayla uygulamaya başlamıştır Margo'nun yıldızı sönerken Eve ise başarıdan başarıya koşmaktadır...
Margo Channing'in ünlü kokteyl elbisesi Edith Head'in eseriydi. Head'i dehşete düşüren şey, tam kokteyl partisini filme almak üzereyken elbisenin Bette Davis'in omuzlarına tam oturmadığını fark etmesiydi. Elbiseyi tamir edecek vakti yoktu ama neyse ki Davis'in aklına elbiseyi omuzlarından çıkarmak gibi parlak bir fikir geldi.
Hikaye 1970 yılında "Applause" adlı bir Broadway müzikaline ve 1973'te TV için yapılmış bir filme uyarlandı (Alkış (1973)). Lauren Bacall, Margo Channing'i canlandırdı. Bacall diziden ayrıldığında rolü devralan oyuncu, filmde Eve rolünü oynayan Anne Baxter'dı.
Celeste Holm, Darryl F. Zanuck'la yaşadığı şiddetli sözleşme anlaşmazlığının ardından 20. Century Fox'tan ancak yakın zamanda ayrılmıştı; o da daha sonra Joseph L. Mankiewicz'in ısrarı üzerine onu yeniden işe almak zorunda kalmıştı.
Filmin başındaki ve sonundaki ödül töreni Sarah Siddons Derneği tarafından veriliyor. Sarah Siddons, 18. yüzyıldan kalma bir aktristi. Margo Channing'in dairesindeki merdivenin tepesinde onun bir tablosu görülebilir. Kupa da bu portreden esinlenilerek modellenmiştir.
Bette Davis daha sonra Joseph L. Mankiewicz'in kendisini bu filmde oynatmasının, bir dizi başarısız filmin ardından kariyerini kurtardığını itiraf etti. 1983'teki bir röportajında, 'Beni ölümden diriltti' dedi.
Filmin yayınlanmasının ardından Bette Davis, Joseph L. Mankiewicz'den Margo ve Bill karakterlerine odaklanan bir devam filmi yazmasını istedi. Yıllar sonra, Merrill'den boşandıktan sonra Davis, bir partide Mankiewicz'e denk geldi ve 'Joe, o devam filmini unutabilirsin. Ben onu oynadım ve işe yaramıyor' dedi.
Joseph L. Mankiewicz, Addison DeWitt karakterini ünlü tiyatro eleştirmeni George Jean Nathan'a dayandırdı.
NBC radyosunun 1950-1952 arasındaki 'The Big Show' programı boyunca, All About Eve bir tür espri malzemesiydi. 90 dakikalık radyo 'gösterisi', Amerikan halkını televizyona yönelirken radyoda tutmaya çalışıyordu, bu yüzden sık sık televizyon ve filmle dalga geçiyorlardı. Sunucu Tallulah Bankhead olduğu için (ki Bette Davis'in onun kamusal kişiliğini kopyaladığına inanıyordu), şakalar sohbete kolayca dahil edilebiliyordu. Örneğin, bir konuk Davis'ten bahsettiğinde, Bankhead öfke numarası yapar veya 'benimle ilgili her şey yani' diye alay ederdi.
1972 yapımı All About Alice, bu filmin bir parodisi olarak çekildi ve kadın rollerinin neredeyse tamamı drag queen'ler tarafından canlandırıldı.
Yapım Hikâyesi 20
Robert Osborne, Kasım 2008'de Turner Classic Movies'te filmi sunarken herkesin Bette Davis'in canlandırmasını Tallulah Bankhead'e dayandırdığını sandığını söylemiş; Bankhead bile öyle düşünmüş. Bankhead, Twentieth-Century Fox'a dava açmayı düşünmüş ama vazgeçmiş, çünkü Davis "öyle iyi bir iş çıkarmış ki. Bette benim kadar iyi olarak benden 1 milyon dolar kaptı." 1952'de Bankhead, orijinal hikaye "The Wisdom of Eve"in yazarı Mary Orr'un da yardımcı kadroda yer aldığı bir radyo uyarlamasında rol almış. Osborne'a göre Bankhead provada Orr'a "Margo Channing için prototip bendim, değil mi?" diye sormuş, Orr da gerçeği söyleyip "hayır" demiş. Bankhead bir daha Orr'la konuşmamış.
All About Eve (1950): Margo Channing ve Eve Harrington partideGörsel: Wikimedia Commons · Trailer screenshot, Public domain
Darryl F. Zanuck, Margo Channing için Susan Hayward'ı önermiş. Joseph L. Mankiewicz, yaşlanan yıldızı oynamak için çok genç olduğunu söyleyerek bu fikre karşı çıkmış.
20th Century Fox, bu filmle birlikte devrim niteliğinde bir "belirli seans" gösterim politikası başlattı. Bu politika, sinemaların filmi sadece belirlenen saatlerde göstermesini ve geç gelen seyirciyi içeri almamasını gerektiriyordu. Harrison's Reports dergisi politikayı şöyle açıklamış: "Amaç, seyircinin filmi başından itibaren izlemesini sağlamak, böylece olayları tam olarak anlayıp keyif almasını ve film hakkında olumlu sözler yaymasını sağlamak." Stüdyo ayrıca gösterim sözleşmelerine filmin tek başına gösterilmesi şartını koymuş: aynı programda başka bir uzun metrajlı film gösterilemeyecekmiş. Bu politika, filmin New York'taki Roxy'deki dünya prömiyeri sırasında test edilmiş, ancak bir hafta süren planlı gösterimlerin ardından Roxy, filmi sürekli gösterme ve seyircinin istediği zaman salona girmesine izin verme geleneğine geri dönmüş. Hollywood Reporter'a göre, "halkın bir filmi canı istediği saatte, en uygun olduğunda ya da dürtüsel olarak izleme alışkanlığı o kadar yerleşmişti ki kafa karışıklığı çıktı."
Çalışma başlığı "Best Performance"ı, senaryonun açılış anlatımındaki Addison DeWitt repliklerinden birini okuyan Darryl F. Zanuck, "All About Eve" olarak değiştirmeye karar vermiş.
Film, Grauman's Chinese Theater'daki Hollywood prömiyeri için komşu Hotel Roosevelt, neredeyse tüm neon harflerini söndürüp sadece EVE yazacak şekilde ayarlamış.
Variety'nin haberine göre, 20th Century Fox filmi Uruguay'ın Montevideo kentindeki Uluslararası Film Festivali'ne sokmamış. Çünkü Dışişleri Bakanlığı, acımasız hırslı bir aktrisin hikâyesinin Arjantin First Lady'si Eva Perón'un kariyeriyle paralellik taşıdığı şeklinde algılanmasından korkuyormuş. Perón da eski bir aktrismiş.
Cast direktörünün listesine göre, gelecekte Beyaz Saray'da oturacak olan Ronald Reagan ve Nancy Reagan, Bill Sampson ve Eve Harrington rolleri için düşünülmüş.
Celeste Holm, Darryl F. Zanuck ile yaşadığı sert sözleşme anlaşmazlığı sonrası 20th Century Fox'tan henüz ayrılmıştı; Zanuck, Joseph L. Mankiewicz'in ısrarı üzerine onu yeniden işe almak zorunda kaldı.
Twentieth-Century Fox, "The Wisdom of Eve"ın tüm hakları için Mary Orr'a 5.000 dolar ödemiş.
Darryl F. Zanuck filmi kesin bir gişe başarısı olarak gördüğü için ön gösterim yapılmasına gerek duymamış, sadece basın gösterimleri düzenlenmiş. Amaç olumlu ağızdan ağıza yayılma yaratmakmış. Stüdyo o kadar güveniyormuş ki filmi tanıtmak için dört ayrı fragman çektirmiş.
Margo Channing rolü için başlangıçta Claudette Colbert düşünülmüş, ancak Colbert Three Came Home (1950) filminin çekimleri sırasında bel fıtığı geçirince projeden çekilmek zorunda kalmış. Rolü Bette Davis üstlenmiş. 20th Century-Fox'un patronu Darryl F. Zanuck ile Davis birbirinden hiç hoşlanmazmış. Bu durum Davis'in 1941'de Sinema Akademisi başkanlığından istifa etmesine kadar uzanıyormuş.
Bette Davis'i kadroya aldığını öğrenen eski yönetmenlerinden Edmund Goulding, Joseph L. Mankiewicz'i arayıp onu uyarmış: Davis onu un ufak edermiş. Bu uyarı, Davis'in setteki davranışlarına, özellikle de repliklerini kafasına göre değiştirmesine göndermeymiş. Ama uyarı gereksiz kalmış, çünkü Davis, Mankiewicz'in özenle yazdığı senaryoya dokunmaya cesaret edememiş. Hatta Mankiewicz onu, birlikte çalıştığı en profesyonel ve uyumlu oyunculardan biri olarak görmüş.
Orijinal hikaye "The Wisdom of Eve", 1946'da Cosmopolitan dergisinde yayımlanmış ve NBC için radyo draması olarak yapılmış, ama her stüdyo film projesi olarak reddetmiş. Sonunda Fox hakları 3.500 dolara, hiçbir jenerik şartı olmadan satın almış. Joseph L. Mankiewicz, "The Wisdom of Eve"i bir ödül alırken hayatını hatırlayan bir aktris hakkında geliştirdiği hikayeyle birleştirmiş.
Darryl F. Zanuck başlangıçta Eve Harrington rolü için Jeanne Crain'i istemiş. Crain hamile kalınca Joseph L. Mankiewicz son tercihini Anne Baxter'dan yana kullanmış. Mankiewicz, Baxter'ın Crain'de olmadığını düşündüğü bir "kancık virtüözlüğü" sergilediğini söylemiş.
All About Eve (1950): Thelma Ritter siyah beyaz portredeGörsel: Wikimedia Commons · Unknown author Unknown author, Public domain
Yaygın inanışın aksine, Margo Channing karakteri Tallulah Bankhead'e dayanmıyor. Film, Cosmopolitan'da yayımlanan özgün bir hikâyeden, Mary Orr'un (bu filmde jenerikte adı geçmez) "The Wisdom of Eve" adlı öyküsünden uyarlandı. Öykü, 1943-44'te hit sahne gerilim filmi "The Two Mrs. Carrolls"ta oynayan Avusturyalı aktris Elisabeth Bergner'ın başından geçen gerçek bir olaya dayanıyordu. Hikâyenin ana karakteri, tıpkı Bergner gibi, Margola Cranston adında yabancı bir aktristi; sonradan Margo Channing'e dönüştürüldü. Ancak Bankhead'e dayandığı söylentisi sürdü ve Bankhead bunu duyduğunda, canlı bir radyo yayınında Bette Davis'i bir daha gördüğünde "bıyığındaki her bir kılı yolacağını" söylemiş.
Joseph L. Mankiewicz, Margo Channing rolünü Gertrude Lawrence'a teklif etmiş ve ona senaryonun bir kopyasını göndermiş. Lawrence heveslenmiş ama iki değişiklik yapılmasında ısrar etmiş. Margo'nun bütün içki sahnelerinin çıkarılmasını istemiş; parti sahnesinde Liebestraum yerine Jerome Kern ve Oscar Hammerstein II'nin "Bill" şarkısının çalınmasını ve şarkıyı kendisinin söylemesini istemiş. Bütün bunlardan sonra rolü reddetmiş.
Yönetmen Joseph L. Mankiewicz, Margo Channing karakterinin 18. yüzyıl İrlandalı aktrisi Peg Woffington'dan esinlendiğini söylemiş. Mankiewicz'e göre Margo, "oyunculuğun varoluşla bir olduğu her kadını" temsil ediyor.
Yazar Mary Orr, Eve Harrington'ın "tanıştığım birçok genç aktrisin bir karışımı, buna kendimden de büyük bir pay var" olduğunu söylemiş.
Müziğin çoğu Alfred Newman'ın özgün bestesi olsa da Karen ve Margo'nun araba sahnesindeki müzik, Franz Liszt'in "Liebestraum" ("Aşk Rüyası") eserinin enstrümantal versiyonuymuş. Parti sahnesinde sarhoş ve duygusal Margo, piyaniste bu parçayı tekrar tekrar çaldırıyormuş. Şaka şuymuş: Margo parçayı arabada tekrar duyduğunda (artık ayık olduğu için) onu "ucuz duygusallık" diye nitelendirip hemen kapatıyormuş.
Marilyn Monroe'nun canlandırdığı karakterin adı Miss Casswell'dir; Caswell, Mary Orr'un göbek adıydı ve filmin dayandığı kısa öykünün yazarının başlıklarında yer almıyordu.
Kamera Arkası 16
Oscar ödüllü George Sanders, sahneler arasında soyunma odasında kestirirmiş. Anne Baxter daha sonra, bazen hâlâ uykulu olan aktörün doğru performansı yakalamasının yaklaşık yedi çekim sürdüğünü, bunun da karakterizasyonuna iyi geldiğini söylemiş.
All About Eve (1950): Addison Dewitt pipolu ve şapkalı, Eve Harrington ile sahnedeGörsel: Wikimedia Commons · Trailer screenshot Licencing information, Public domain
Açılıştaki ziyafet sahnesinde Margo ilk kez, uyuklayan Max Fabian'ın önünde eli kadraja girip açık sigara tabakasından bir sigara alırken görünür.
Çekimlerin ilk haftasından sonra oyuncular ve ekip San Francisco'da toplanıp çekilen görüntüleri izlemiş. Ekranda gördükleri şeyin özel olduğu belliymiş. Herkes heyecanlanmış ve bu heyecan zaten büyülü giden yapımı daha da iyi bir filme dönüştürmüş. Anne Baxter, "Hiçbirimiz işe gitmek için sabırsızlanıyorduk" diye anlatıyor.
All About Eve (1950): Eve Harrington resmi kıyafetle bir sosyal etkinlikteGörsel: Wikimedia Commons · RustyWard, CC BY-SA 4.0
Margo Channing'in ünlü kokteyl elbisesi bir Edith Head tasarımıymış. Head'in dehşete düştüğü an, tam kokteyl partisi sahnesini çekmeye giderlerken elbisenin Bette Davis'in omuzlarına tam oturmadığını fark etmesi olmuş. Elbiseyi düzeltmeye zaman yokmuş, ama neyse ki Davis elbiseyi omuzlarından kaydırıvermek gibi parlak bir fikir bulmuş.
Marilyn Monroe'nun varlığı en çok George Sanders'ı zorlamış. O sıralar Zsa Zsa Gabor'la yeni evlenmişti ve karısı, kocasının o nefesli sarışın bombayla sette olmasından hiç memnun değildi.
Yıllar sonra Bette Davis bir röportajında şöyle demiş: "All About Eve'i çekmek çok mutlu bir deneyimdi... kadrodaki tek kaltak Celeste Holm'du."
Filmin tiyatro sahneleri San Francisco'da, Union Square'e birkaç blok mesafedeki 445 Geary Street'te bulunan Curran Theatre'da çekilmiş. Tiyatro 2022'de hala açık ve Covid kapanışını atlatmış.
Nisan 1950'de oyuncular ve ekip çekimlere başlamak için San Francisco'ya gitti. Bette Davis trenle giderken Gary Merrill, Hugh Marlowe ve Celeste Holm, Darryl F. Zanuck'ın özel deniz uçağıyla birlikte uçtu. Uçuş sırasında Holm, Merrill'e Davis'i kastederek "Kraliçe Arı'yla çalışmak nasıl olacak acaba?" dedi. Merrill, "Bir şey biliyorum," diye yanıtladı, "sekiz hafta içinde her şey bitecek."
Rol arkadaşı Celeste Holm, çekimlerin ilk gününde Bette Davis'le yaşadıklarını şöyle anlatmış: "İlk gün sete girdim... 'Günaydın' dedim, cevabı neydi biliyor musunuz? 'Ah, bok, görgü kuralları.' Bir daha onunla hiç konuşmadım, hem de hiç."
Bette Davis'in William Grant Sherry ile evliliği, o filmi çekerken dağılma noktasındaymış. Filmdeki boğuk sesi büyük ölçüde, yakında eski kocası olacak adamla girdiği kavgalardan birinde çığlık atmaktan boğazında bir damar patlamasından kaynaklanıyormuş. Yönetmen Joseph L. Mankiewicz bu çatlak sesi beğenmiş ve Davis'in sesini düzeltmeye çalışmasını istememiş.
Gary Merrill otobiyografisinde Marilyn Monroe ile çalışmanın zaman zaman sinir bozucu olduğunu yazmış. Bette Davis'in, Monroe ile bir sahne çekiminden önceki gece verdiği akşam yemeğini anlatıyor. Merrill'e göre parti oldukça geç saatlere kadar sürmüş ama Monroe ertesi sabah işi olduğu için erken ayrılmış. Herkes aslında ertesi sabah çekilecek sahnenin Bette'in sahnesi olduğunu ve Monroe'nun sadece birkaç repliği bulunduğunu biliyormuş. Bette'in repliği daha çokmuş ama o deneyimli bir oyuncu olduğu için sahneyi kolayca çekmiş. Yine de on tekrar gerekmiş çünkü Marilyn repliklerini sürekli unutuyormuş.
Oyuncu Eddie Fisher, tanınmış şarkıcı Eddie Fisher değil; çekimlerin yapıldığı Curran Theatre'ın sahne amiri olan yerel bir oyuncu. Bu yüzden filmdeki sahne amiri rolüne de o alınmış. O günden beri bu durum belgelerde epey karışıklığa yol açmış; durumdan habersiz kişiler yanlış Eddie Fisher'ı arayıp bulamamış.
Joseph L. Mankiewicz'in Bette Davis'e karakterini kavratan yönetmenlik notlarından biri, Margo'nun "vizon bir kürkü panço gibi" kullandığı olmuş.
Bette Davis ile Anne Baxter'ın ekrandaki karakterleri gergin bir ilişki yaşasa da çekimler sırasında çok iyi anlaşmışlar. Baxter, "Stüdyo çekimler boyunca bunu körüklemeye çalıştı," diye hatırlıyor, "ama ben Bette'i çok severdim. Sette bana 'Sssssss' diye seslenirdi, ama bu aramızda bir şakaydı sadece." Davis de Baxter'ı severmiş, ki bu büyük bir iltifatmış çünkü Davis'in kadın rol arkadaşlarını pek sevmediği söylenirmiş. Baxter'ın Eve rolünü mükemmel oynadığını düşünür ve bunu herkesin önünde söylermiş.
Curran Theatre'da çekimlerin başlamasından önceki gece, Gary Merrill tüm prodüksiyon ekibini şık Fairmont Hotel'de içki içmeye davet etti. Bette Davis de gelmeyi kabul etti. Celeste Holm, Ed Sikov'un 2007 tarihli Dark Victory: The Life of Bette Davis kitabında o geceyi şöyle anlatmış: "Herkes gösteri yapıyordu. Bette bir kez Gary'ye baktı, Gary bir kez Bette'e baktı ve bir şey oldu. O andan sonra geri kalanımızın yaşayıp yaşamadığı umurunda değildi."
Filmin geç gelen ve erken ayrılan Hollywood yıldızı hiç gösterilmez. Sadece onun (dönemi için) gösterişli samur kısa kabanı görünür.
Karakterler ve Oyuncular 6
İğneleyici eleştirmen Addison DeWitt karakterinin New Yorklu tiyatro eleştirmeni George Jean Nathan'dan esinlendiğine yaygın olarak inanılıyormuş. Ama Joseph L. Mankiewicz, gerçek ve kurgusal eleştirmenler arasında "ciddi bir özdeşleştirme için hiçbir dayanak olmadığını" söylemiş.
Marilyn Monroe'nun gerçek yürüyüşünü, tavırlarını ve gerçek sesini kullandığı ender filmlerden biri. Sesi sert, küstah ve kaba bir sesti. Monroe, modellik kariyeri için gittiği finishing school'dan sonra Eve'den bir sayfa alarak sadece Barbara Bates'in (sonunda görünen Phoebe) tavırlarını ve hareket tarzını benimsemekle kalmamış, aynı zamanda Anne Baxter'ın Eve rolü için kullandığı alışılmadık nefesli sesi de kalıcı olarak ödünç almış. Dolayısıyla Norma Jean'in Marilyn'e dönüşmeyi bu filmde öğrendiği söylenebilir; neredeyse "bir Eve" hatta daha doğrusu bir Phoebe yaratmış, üstelik Phoebe Eve'i bile geçmeye adaymış.
Joseph L. Mankiewicz, 1991'de Films in Review'a verdiği röportajda oyuncu Hugh Marlowe'un yeteneğine pek saygı göstermemiş; ona "bir angarya" demiş ve "Kütük gibiydi" diye eklemiş.
Otuz üç yıl sonra Anne Baxter hastalandıktan sonra Otel (1983) dizisinde Bette Davis'in yerine geçmek üzere onun yerine geçtiğinde hayat sanatı taklit etti. Davis diziye asla geri dönmedi.
Darryl F. Zanuck, çalışma başlığı 'Best Performance' olan filmin adını, senaryonun açılış anlatımında Addison DeWitt'in repliklerinden birini okuduktan sonra 'All About Eve' olarak değiştirmeye karar verdi.
Ürün yerleştirmenin yaygınlaşmasından önceki günlerde, filmin gerçek yapımcısı Darryl F. Zanuck'tan hikayede başrollerden biriyle çalışırken bahsedilmesi, bu uygulamanın çok erken bir örneği olarak kabul edilebilir.
Göndermeler ve Referanslar 19
Addison DeWitt, Eve'e "Bu moda Mrs. Fiske'yle birlikte geçti" der. Minnie Maddern Fiske, 1890'lardan 1920'lere kadar Broadway sahnesinin en önemli oyuncusu sayılan bir tiyatro sanatçısıymış.
Margo Channing partiden sonra sarhoş bir halde merdivenlerden çıkarken, arka planda "Stormy Weather" şarkısı duyulur; bu da onu bekleyen sıkıntılara başka bir göndermedir.
Karen artık kendisine ihtiyaç duyulmadığını anlayınca Bill'e şöyle der: "Sanırım bu noktada Fransızların deyimiyle 'de trop' oldum." De trop Fransızcadan gelir ve çok fazla, gereksiz ya da istenmeyen anlamına gelir; Karen kelimeyi yanlış telaffuz eder, tropic kelimesinin başındaki gibi söyler. Doğru telaffuzu "tro"dur.
Bahsedilen Copacabana ekolü, ilk tiyatro oyuncusunun koro grubundan çıkmasıyla ilgili daha önceki repliğe bir gönderme. Copacabana elbette gösteri kızlarının sahne aldığı, hikâyesi olan bir New York gece kulübüymüş.
Marilyn Monroe'nun canlandırdığı karakterin adı Miss Casswell. Caswell, filmin uyarlandığı kısa öykünün jenerikte adı geçmeyen yazarı Mary Orr'un ikinci adıymış.
Açılış sahnelerinde anlatıcı olan Addison DeWitt (George Sanders), ödül törenini izleyen seyirciye seslenerek dördüncü duvarı yıkar. Ayrıca Matta 6:25-34'teki ünlü İncil pasajından alıntı yapar: "Kır zambaklarını düşünün, nasıl büyürler; ne emek verirler ne de iplik eğirirler."
Bette Davis'in Miss Caswell'in seçmelerine "geç" geldiği sahnede, üzerinde "The Devil's Disciple" yazan bir tiyatro tabelası görünür. George Bernard Shaw'un aynı adlı oyunu, Maurice Evans'ın başrolüyle 1950'nin başlarında Broadway'de sahneleniyormuş; sahne de o sırada çekilmiş.
Filmin başında ve sonunda görülen ödül töreni Sarah Siddons Society tarafından veriliyor. Sarah Siddons 18. yüzyılda yaşamış bir oyuncu. Margo Channing'in dairesindeki merdivenin tepesinde onun bir portresi görülüyor. Ödül de bu portre örnek alınarak tasarlanmış.
Margo, soyunma odasındaki ilk karşılaşmalarında Eve'e yanlışlıkla "Miss Worthington" diye hitap eder. Bu muhtemelen Noel Coward'ın "Mrs Worthington" adlı komik şarkısına ince bir gönderme. Şarkıda bu hanımefendiye, yeteneksiz kızının sahne hayallerini desteklememesi söylenir.
NBC radyosunun 1950-1952 arasında yayınlanan "The Big Show" programında All About Eve neredeyse sürekli bir şakaya dönüşmüş. 90 dakikalık bu radyo "gösterisi", giderek daha fazla insan televizyona yöneldiği için Amerikan halkını radyo dinlemeye bağlamaya çalışıyormuş; bu yüzden televizyon ve sinemayla sık sık dalga geçerlermiş. Programın sunucusu Tallulah Bankhead olduğu için bu şakaları sohbetlere katmak kolaymış; çünkü herkesin söylediğine göre Bankhead, Bette Davis'in kendi kamu imajını kopyaladığına inanıyormuş. Örneğin bir konuk oyuncu Davis'ten bahsetse Bankhead sahte bir öfkeyle "Yani all about me demek istiyorsun" diye laf sokarmış.
The Cub Room'daki sahnede masanın üzerinde "Sortilege" yazan bir kutu var. Bu, Le Galion'un bir parfümü. Le Galion restorandaki her masaya parfüm kutularını yerleştirmek için anlaşma yapmış. Mekâna çok sayıda ünlü geldiği için Le Galion, ürünlerinin ünlülerin fotoğraflandığı karelerde görünmesini umuyormuş.
Margo, Lloyd'la tartışırken ona "Oyununu sanki başkası yazmış gibi dinlerken aklında kim var? Miller, Sherwood... Beaumont ve Fletcher?" diye sorar. Kastedilenler: 1949'da çığır açan "Death of a Salesman" oyununun yazarı Arthur Miller; Algonquin Round Table çevresinden Robert E. Sherwood; ve 1600'lerin başından ortasına kadar birlikte çalışan İngiliz oyun yazarları Francis Beaumont ile John Fletcher.
Margo Channing, bir keresinde Wilkes-Barre'de sahnede söylediği bir replik olarak "İnsanların yaptığı kötülük onlardan sonra yaşar" sözünü alıntılar. Bu pek olası görünmüyor, çünkü bu söz William Shakespeare tarafından "Julius Caesar" oyununda Mark Antony'nin cenaze konuşmasının bir parçası olarak yazılmıştır ve Margo'nun bu rolü oynamış olması pek muhtemel değildir. Ayrıca bu, Joseph L. Mankiewicz'in 1909'da doğduğu Wilkes-Barre kasabasına bir göndermedir. Dahası, Mankiewicz Julius Caesar (1953) filmini yapmıştır.
Tiyatro afişine göre Margo Channing'in başrol oynadığı oyunun adı "Aged in Wood". Eve Harrington'ın Cora rolüyle başrol oynadığı oyun ise "Footsteps on the Ceiling".
Bill Sampson'un bahsettiği oyun gerçekten de Başkan Abraham Lincoln ile Mary Todd Lincoln'ün 14 Nisan 1865'te suikasta uğradığı gece izlediği oyunmuş. İngiliz oyun yazarı Tom Taylor'ın yazdığı "Our American Cousin", Washington D.C.'deki Ford's Theater'da sahneleniyormuş.
Margo geç geldiği için okumak zorunda kaldığı sahnedeki afişte George Bernard Shaw'un "The Devil's Disciple" oyunu yazıyor.
Margo'nun Eve'e verdiği takımın biraz fazla on yedi yaş işi olduğunu söylemesi, genç kadınlara yönelik Seventeen dergisine bir gönderme. 1944'te yayımlanmaya başlayan dergi 2022'de hâlâ çıkıyor.
Eski yönetmenlerinden biri olan Edmund Goulding, Bette Davis'i seçtiğini öğrenince Joseph L. Mankiewicz'i aradı ve onu ince bir toz haline getireceği konusunda uyardı. Bu onun setteki davranışına bir göndermeydi ve bunlardan en önemlisi diyaloğunun yeniden yazılması değildi. Ancak Davis, Mankiewicz'in incelikle ayarlanmış senaryosuna bulaşmaması gerektiğini bildiği için uyarının gereksiz olduğu ortaya çıktı. Aslında Mankiewicz onun birlikte çalıştığı en profesyonel ve en hoş aktrislerden biri olduğunu düşünüyordu.
Margo Channing partiden sonra sarhoş bir şekilde merdivenlerden çıkarken, arka planda "Stormy Weather" şarkısı duyulabiliyor, bu da onun önündeki sorunlara bir başka gönderme.
Derin Anlam 1
Bette Davis filmin en ünlü repliğini söylerken, "Fasten your seat belts, it's going to be a bumpy night" (Kemerlerinizi bağlayın, sarsıntılı bir gece olacak), otomobilleri kastetmiyor; 1950'de otomobillerde emniyet kemeri neredeyse yoktu. Uçakta sarsıntılı bir uçuşta kemer bağlamaya gönderme yapıyor.
Kariyer ve Ödüller 8
George Sanders, kendi filmleri arasında en çok bu filmi severmiş. "Eleştirmenler ve meslek erbabı bayıldı. Seçkin bir filmdi: nükteli, sofistike ve muhteşem yazılıp yönetilmişti." dermiş.
Bette Davis, Margo Channing rolünü üstlendiğinde henüz 42 yaşına girmişti. Anne Baxter ise hâlâ yükselen bir yıldızken sadece performansıyla seyirciyi büyülemekle kalmamış, aynı zamanda yetkililere baskı yaparak En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu yerine En İyi Kadın Oyuncu dalında Oscar adaylığı almayı başarmıştı. Bunun, Baxter ile Davis arasındaki oyları böldüğü düşünülüyor. 1950 En İyi Kadın Oyuncu ödülünü, Born Yesterday (1950) filmindeki dikkat çekici performansıyla Judy Holliday kazandı; yani Baxter'ın bu hamlesi Davis'in kazanma şansını engellemiş oldu.
Bette Davis daha sonra, Joseph L. Mankiewicz'in onu bu filmde oynatmasının, üst üste gelen başarısız filmlerden sonra kariyerini unutulmaktan kurtardığını kabul etmiş. 1983'teki bir röportajında "Beni ölümden diriltti" demiş.
Bette Davis'e Sarah Siddons Ödülü verilirken organizatörler sürpriz olarak Anne Baxter'ı da törene çağırmış. Chicago'daki Siddons Society'nin bir üyesine göre Davis bu duruma hiç memnun olmamış, hatta başka bir oyuncuyla spot ışıklarını paylaşmak zorunda kaldığı için çok öfkelenmiş.
George Sanders, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında Oscar kazandıktan hemen sonra tören salonundan ayrılmış; eşi Zsa Zsa Gabor'u seyirciler arasında yalnız bırakmış.
Bette Davis otobiyografisinde şöyle yazmış: "İlk günden son güne kadar bu kadar ödüllendirici olduğunu düşündüğüm başka bir proje hatırlamıyorum. Nedenini anlamak kolay. Harika bir senaryo, harika bir yönetmen ve hepsi rollerinden memnun profesyonellerden oluşan bir kadro vardı. Baştan sona büyülü bir yapımdı."
Oscar kazananı George Sanders, sahneler arasındaki zamanını soyunma odasında kestirerek geçirdi. Anne Baxter daha sonra, bazen hala uykulu olan oyuncunun, doğru sonuca ulaşana kadar yaklaşık yedi kez çekim yaptığını ve bunun karakterizasyonu açısından işe yaradığını belirtti.
Bette Davis, Margo Channing rolünü üstlendiğinde 42 yaşına yeni girmişti ve hala gelecek vadeden Anne Baxter, performansıyla izleyicileri büyülemekle kalmadı, aynı zamanda En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu yerine En İyi Kadın Oyuncu kategorisinde Oscar adaylığı için güçlere başarıyla baskı yaptı. Bunun oyları kendisi ve Davis arasında böldüğü düşünülüyor. 1950 En İyi Kadın Oyuncu ödülünün kazananı, Born Yesterday (1950) filmindeki dikkat çekici performansıyla Judy Holliday oldu, dolayısıyla Baxter'ın eylemleri aslında Davis'in kazanma şansını engelledi.
Hayat ve Aile 2
Hayat, sanatı otuz üç yıl sonra taklit etmiş: Anne Baxter, Bette Davis'in hastalanması üzerine Hotel (1983) dizisinde onun yerine geçmiş. Davis bir daha diziye dönmemiş.
Üçüncü eşi William Sherry'den yeni ayrılan Bette Davis, San Francisco'ya küçük kızı Barbara Merrill (o zamanki adıyla B.D. Hyman), bir dadı, bir sekreter ve ayrılık yaşadığı eşinden gelebilecek bir soruna karşı bir koruma ile gelmiş.
Spoiler içeren bilgiler
Spoiler içerir · Hayat ve Aile
Benzini biten araba sahnesinde Margo, Karen'a Bill'i sevdiğini ama Bill'in aslında Margo Channing adlı sahne kişiliğine aşık olduğunu, gerçek Margo Channing'e değil, söyler: "Bill, Margo Channing'e aşık. Onunla kavga etti, çalıştı, sevdi... ama on yıl sonra Margo Channing artık var olmayacak. Geriye kalan ne olacak, ne?" Bu filmde birlikte oynadıktan sonra evlenen Bette Davis ve Gary Merrill, evliliklerinin neredeyse tam onuncu yıldönümünde boşanmış. Davis, filmdeki karakterleriyle evlendiklerini, gerçek kişilerle değil, söylemiş.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Film gösterime girdikten sonra Bette Davis, Joseph L. Mankiewicz'e Margo ve Bill karakterlerine (perdede ve perde dışında sevgilisi olan Gary Merrill'in canlandırdığı) odaklanan bir devam filmi yazması için yalvarmış. Yıllar sonra, Merrill'la evlenip boşandıktan sonra Davis bir partide Mankiewicz'e rastlamış ve ona şöyle demiş: "Joe, o devam filmini unutabilirsin. Ben onu yaşadım ve işe yaramıyor."
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Film Brezilya'da A Malvada adıyla gösterime girmiş. Bu isim İngilizceye "The Wicked" olarak çevriliyor ve Bette Davis'in ekrandaki kötü, fevri kadın imajından yararlanmayı amaçlıyormuş. Ama filmin kötüsünün Anne Baxter olduğu ortaya çıkınca seyirci bu ismin Davis'in şöhretine yakışmadığını düşünmüş.
Ölçüm çerezi, kabul edene kadar yazılmaz. Ayrıntı gizlilik sayfasında.
Popüler ve son eklenenler
Yalnızca başlıklarda değil, bilgi maddelerinin içinde de arar — örneğin dublör, ilk seçilen oyuncu, gizli gönderme.
