Film 1980 52 bilgi

Cannibal Holocaust

Name: Cannibal Holocaust
Released: 1980

Cannibal Holocaust (1980) filmi kimler oynuyor? Kadrosu ve kamera arkasından 52 bilgi, kaynaklarıyla. Başrollerde Robert Kerman, Francesca Ciardi ve Perry…

Cannibal Holocaust Oyuncuları

5 oyuncu

Cannibal Holocaust filminin kadrosunda 5 oyuncu yer alıyor; 5 tanesinin canlandırdığı karakter de listede.

Robert KermanProfessor Harold Monroe
Francesca CiardiFaye Daniels
Perry PirkanenJack Anders
Luca BarbareschiMark Tomaso
Salvatore BasileChaco

Cannibal Holocaust hakkında 52 bilgi

52 bilgi gösteriliyor.

Topluluk BilgisiAyrı rozeti olmayan maddeler bu seviyededir: yaygın olarak anlatılıyor ancak birincil doğrulaması yok.

#1
Milano'daki galadan on gün sonra İtalyan mahkemeleri filme el koydu ve yönetmen Ruggero Deodato'yu müstehcenlik suçlamasıyla tutukladı. Deodato daha sonra birkaç oyuncunun kamera karşısında öldürüldüğü iddialarına dayanarak birden fazla cinayetle ilgili ek suçlamalarla karşı karşıya kaldı. Belgesel görüntülerinin yanılsamasını sürdürmek için dört başrol oyuncusu, gösterime girdikten sonra bir yıl boyunca halkın gözünden uzak kalmalarını gerektiren sözleşmeler imzaladı. Deodato, suçlamaları çürütmek için Luca Barbareschi ile temasa geçti ve ona diğer üç oyuncunun yerini belirlemesi talimatını verdi. Sanatçılar mahkemeye çıktığında cinayet suçlamaları düştü.
#2
İkonik poster görselinde tahta bir direğe asılmış bir kadın yer alıyor. Mahkemeye çıkan Ruggero Deodato, oyuncunun kerestenin tabanına tutturulmuş bir bisiklet koltuğunda oturduğunu ve ağzında küçük bir parça balsa ağacı tuttuğunu açıkladı. Etkiyi tamamlamak için sahte kan uygulandı. Yönetmen, oyuncunun çekimler boyunca oldukça hareketsiz ve sakin kaldığını belirtti.
#3
Filmi izledikten sonra yönetmen Sergio Leone, Ruggero Deodato'ya çalışmayı öven bir mektup gönderdi. Mesajda, filmin ikinci yarısının sinematik gerçekçiliğin bir başyapıtı olduğu belirtildi, ancak içeriğin o kadar özgün göründüğü ve yönetmenin büyük olasılıkla küresel olarak yasal veya sosyal yansımalarla karşılaşacağı belirtildi.
#4
Carl Gabriel Yorke yapım için Amazon'a geldiğinde kendisine hiçbir senaryo veya filmin içeriğiyle ilgili ön hikâye verilmedi. Yönetmen Ruggero Deodato, varır varmaz ona makyaj yapmasını emretti. İlk sahnesi başka bir karakterin bacağının protezle kesilmesini içeriyordu. Yorke daha sonra röportajlarda prodüksiyonun çoğunu standart bir filme mi yoksa bir snuff filmine mi katılacağından emin olmadan geçirdiğini belirtti.
#5
Yönetmen Ruggero Deodato, filmi İtalya'daki Kızıl Tugay terörüne ilişkin sansasyonel medya yayınlarına dayandırdı. Filmin Afrika ile ilgili belirli bir kayıp belgesele dayandığını asla iddia etmedi. Filmde tasvir edilen görüntüler tamamen kurgu olup, yapım için oluşturulmuştur. Gerçek bir belgeselin İtalyan kablolu yayın ağı tarafından yok edildiğine veya tutulduğuna ilişkin söylentiler, pazarlama kampanyasının ve filmin kötü şöhretini çevreleyen şehir efsanelerinin bir parçasıdır.
#6
Film, 1982 yılında Japonya'da en çok hasılat yapan ikinci yabancı yapım oldu ve yalnızca E. T.'nin ardından geldi. Dünya Dışı (1982). Bazı kayıtlar mali performansının zirvesini 1983 ile ilişkilendirse de, ilk tiyatro gösterisi ve resmi gişe geliri sertifikaları, 1982 Japon pazarında büyük bir ticari başarı olduğunu doğruluyor.
#7
Son alt başlıkta, makinist John K. Kirov'un film malzemesine yasa dışı el konulması nedeniyle iki ay ertelenmiş hapis cezası ve 10.000 dolar para cezası aldığı, ayrıca çekimler için 250.000 dolar aldığı belirtiliyor. Bu metin, karaktere makaraları yok etmesi emredildikten sonra görüntülerin nasıl hayatta kaldığını açıklayarak filmin sahte belgesel sunumunu desteklemektedir.
#8
Profesör Harold Monroe'nun nehirde yıkandığı sahnede, onunla birlikte görünen yerli kadınlar yerli bir kabilenin üyeleri değil, bunun yerine Kolombiya'nın Leticia kentindeki yerel bir genelevden seçilmişlerdi.
#9
Profesör Monroe, Chaco ve Miguel, kemik tapınağının keşfinin ardından Yanomamo köyünün dışında otururken, Miguel'i canlandıran oyuncu gözle görülür şekilde sıkıntılı görünüyor. Yerel efsanelerin ve yapım söylentilerinin aksine oyuncu, çekimler sırasında öldürülen babasının yasını tutmuyordu. Miguel'i oynayan Ricardo Fuentes daha sonraki röportajlarında babasının o sırada hayatta olduğunu ve duygusal performansın yoğun çekim koşulları ve Ruggero Deodato'nun yönetmenlik tarzının bir sonucu olduğunu doğruladı.
#10
Yönetmen Ruggero Deodato, özellikle gerçek hayvan katliamının filme dahil edilmesiyle ilgili olarak kamuoyunun filmin yapımından duyduğu üzüntüyü dile getirdi. Bu sekansları çekim kararını mesleki muhakemesi açısından bir hata olarak nitelendirdi.
#11
Yönetmen Ruggero Deodato, yerli figüranların protez maymun kafasının beyinlerini tüketeceği bir sahne planladı. Yerel oyuncular, gerçek maymun beynini nadir görülen bir lezzet olarak gördükleri ve gerçek hayvanı kamera karşısında izlemeyi tercih ettikleri için sahnenin değiştirilmesi için başarılı bir şekilde dilekçe verdiler.
#12
Bir domuzun vurulduğu sahne tek planda çekildi çünkü yapım bu sekansa yalnızca bir hayvan ayırdı. Carl Gabriel Yorke, başarılı provalara rağmen hayvanın ölümünün ardından uzun bir monolog sunmakta zorlandı. Daha sonra başarısız teslimatı, domuzun ölürken çıkardığı ciyaklamayı duymanın duygusal etkisine bağladı. Ruggero Deodato son kesimde kusurlu çekimi korumayı seçti.
#13
Yapım birkaç sahnede gerçek hayvanları kullandı. Çekimler sırasında öldürülen hayvanlar arasında bir koati, sarı benekli bir nehir kaplumbağası, bir boa yılanı, bir tarantula, bir domuz ve iki sincap maymunu yer alıyor. Bir sincap maymununun ölümünün yer aldığı sahne iki kez çekildi ve ikinci bir hayvanın ölümüyle sonuçlandı. Bu sahnelerin tamamlanmasının ardından leşler yerel yerli halkın tüketimine sunuldu.
#14
Miguel'i canlandıran Guillermo (Felipe Ocaña), eğitimli oyuncular yerine yerel olarak işe alınan profesyonel orman rehberleriydi.
#15
Film, hiçbiri yönetmen Ruggero Deodato tarafından onaylanmayan altı resmi olmayan devam filmi ortaya çıkardı. Büyük ölçüde İtalya'da üretilen bu filmler, orijinal eserin itibarından yararlanmak için sıklıkla alternatif başlıklar veya pazarlama taktikleri kullandı.
#16
2005 yılında yapılan bir röportajda Francesca Ciardi ile bir seks sahnesinin provası sırasında ormanda simüle edilmemiş cinsel ilişkiye girmelerini önerdiğini belirtti. Kerman'ın teklifi reddettiği bildirildi. 2009 yılında Ciardi, seks sahnelerinin simüle edilmediğini ve yapım boyunca Kerman ile romantik bir ilişki içinde olduklarını iddia ederek bu açıklamayla çelişti.
#17
Film, 1980'deki galasından kısa bir süre sonra İtalya'da yasaklandı. Orijinal negatiflere el konulması ve Debu Deodhar'ın sivil haklarının geçici olarak iptal edilmesini içeren uzun bir hukuki mücadelenin ardından yasak kaldırıldı ve film 1984'te yeniden gösterime girdi.
#18
Profesör Harold Monroe şamanın oğluyla karşılaştığında çocuğun boynunun arkasında belirgin bir geometrik sembol belirir. Bu aynı işaret, New York City'deki son sahnede, Monroe'nun son diyaloğunun hemen ardından bir teslimat kamyonunun yanında görülüyor.
#19
Yanomamo ve Shamatari, Venezuela ile Brezilya arasındaki Amazon yağmur ormanlarında yaşayan yerli kabilelerdir. Filmdeki tasvirleri kurgudur ve gerçek kültürel pratiklerini veya sosyal yapılarını tam olarak yansıtmamaktadır.
#20
Yacumo şefi ve Yanomami şefi aynı yerli oyuncu tarafından canlandırılıyor.
#21
Filmin yapımı sırasında Robert Kerman, Francesca Ciardi, Perry Pirkanen ve Carl Gabriel Yorke, gerçek hayvan cinayetlerinin filme dahil edilmesine güçlü bir şekilde karşı olduklarını ifade ettiler. Senaryo başlangıçta Carl Gabriel Yorke'un canlandırdığı karakterin bir domuzu idam etmesini gerektiriyordu, ancak Carl Gabriel Yorke'un reddetmesinin ardından rolü Luca Barbareschi gerçekleştirdi. Görgü tanıkları, ateş edilmeden önce hayvanın büyük bir mücadele verdiğini kaydetti. Carl Gabriel Yorke daha sonra hayvanın çığlıklarının diyaloğunu aktarmayı neredeyse imkansız hale getirdiğini belirtti ve canlı hayvanların kamera karşısında kesileceğini bilseydi rolü reddedeceğini ileri sürdü. Perry Pirkanen bir kaplumbağanın yer aldığı sahneye katılmış olsa da Ruggero Deodato, oyuncunun bu sahneden sonra ve sonraki her hayvan ölümünden sonra ağladığını bildirdi. Francesca Ciardi, kaplumbağa sahnesini hayatının en üzücü deneyimi olarak nitelendirdi. Bir maymunun ölümünün filme alınmasının ardından birçok oyuncu ve ekip üyesi projeyi terk etmekle tehdit ederken, tüm ekip sahada kalarak yapım devam etti.
#22
Norveç'teki Staten'in filmkontroll'ü, filmin ilk gösteriminden 2003'te yasal bir video gösterimi için onaylanmasına kadar film üzerindeki yasağı sürdürdü.
#23
Ruggero Deodato, oğlunun şiddet içerikli bir televizyon haberini izlediğini gözlemledikten sonra filmi tasarladı. Gazetecilerin sansasyonel görüntülere odaklandığını ve daha sansasyonel görüntüler sağlamak için belirli açıların sahnelendiğinden şüphelendiğini belirtti.
#24
Orta spoiler
#25
Cehenneme Giden Son Yol başlıklı sekansı hazırlamak için Ruggero Deodato, gerçek infazların kapsamlı görüntülerini inceledi. Daha sonra incelediği bazı bölümlerin Ölümün Yüzleri film serisinde yer aldığını ancak görüntülerin sahnelendiğine inandığı için bunları kendi prodüksiyonunun dışında tuttuğunu belirtti.
#26
Yönetmen Ruggero Deodato, yerli kabilelerin bir düşmanı piranhalara beslediği bir sahneyi dahil etmeyi amaçladı, ancak yapımda aksiyonu filme alacak işlevsel bir su altı kamerası yoktu. Senaryolu sahnenin yalnızca prodüksiyon fotoğrafları mevcuttur.
#27
Film, gösterime girmesiyle İtalya'da el konulması arasındaki on gün içinde yaklaşık 1,9 milyon dolar hasılat elde etti. Kötü şöhreti ve birçok kez sinemalarda yeniden yayınlanması nedeniyle, doğrulanmamış raporlar dünya çapında toplam brüt 200 milyon dolar olduğunu iddia ediyor, ancak bu rakama ilişkin resmi belgeler mevcut değil.
#28
Ruggero Deodato, ifadesinde ve röportajlarında, filmde tasvir edilen hayvan ölümlerinin, oyunculara ve çekim ekibine yiyecek sağlamayı amaçlayan spontane olaylar olduğunu sürekli olarak savunuyor. Bununla birlikte, Gianfranco Clerici'nin orijinal senaryosu bu sekanslardan birkaçını açıkça içeriyor ve bu da cinayetlerin yapımın planlanmış bileşenleri olduğunu gösteriyor.
#29
Yerli sanatçılardan biri, Francesca Ciardi ile cinsel ilişki çekiminin ardından Carl Gabriel Yorke'u dayanıklılığından dolayı tebrik etti. Sahne çok sayıda çekim gerektirdiğinden yerel sanatçılar, oyuncuların gerçek bir ilişkiye girdiğine inanıyordu.
#30
Film, Ruggero Deodato'nun yönettiği yamyam üçlemesinin Ultimo mondo cannibale'den (1977) sonra ve Inferno in diretta'dan (1985) önce gelen ikinci filmidir.
#31
Yapımcılar Oliver Stone ve Eli Roth bu filme olan hayranlıklarını dile getirdiler. Stone's Platoon'daki (1986) köy sekansı, bu yapımda tasvir edilen köyle görsel paralellikler içerir. Roth'un 2013 yapımı The Green Inferno (2013) filmi doğrudan bir saygı duruşu niteliğindedir ve La Cage aux Folles II'nin (1980) anlatı yapısı ve estetiğinden büyük ölçüde ilham almıştır.
#32
Kazığa gerilmiş kadın karakteri sıklıkla Luigina Rocchi'ye atfediliyor, ancak yönetmen Ruggero Deodato bu rolün Kolombiya'nın Leticia kentinde profesyonel bir oyuncu olmayan yerel bir kız tarafından üstlenildiğini savunuyor.
#33
Ruggero Deodato, sonraki yıllarda filmin yapımından duyduğu derin pişmanlığı dile getirdi. Başlangıçta projeyi sansasyonel gazeteciliğin bir eleştirisi olarak savunsa da, sonunda filmi hiç yönetmemiş olmayı dilediğini belirtti. Başlıca pişmanlığı, beyazperdede hayvanların simüle edilmeden öldürülmesine odaklanıyordu; bu kararın, kendi gençliğindeki tarafsızlığının ve o dönemde İtalyan film endüstrisinin rekabetçi baskılarının bir sonucu olduğunu kabul etti.
#34
Carl Gabriel Yorke, yerli bir kadının saldırıya uğradığı sahnenin çekimleri sırasında yoğun bir duygusal tepki yaşadı. Philippe Decaux'nun canlandırdığı karakter, senaryoda belirtildiği gibi onu uzaklaştırdıktan sonra, Carl Gabriel Yorke gerçekten sinirlendi ve sekansın daha agresif bir devamı olarak doğaçlama yaptı. Daha sonra, sahnedeki şiddetten oyuncuların hemen birlikte öğle yemeği yemesine kadar olan sarsıcı geçişi, film yapımının gerçekliğinin tanımlayıcı bir örneği olarak tanımladı.
#35
Film 1985'te Amerika Birleşik Devletleri'nde gösterime girdiğinde, MPAA başlangıçta ona X derecesi verdi. Dağıtımcı daha sonra bu derecelendirmeden vazgeçti ve film o zamandan beri Kuzey Amerika pazarında derecelendirilmemiş bir film olarak dolaşıma girdi.
#36
Francesca Ciardi, çeşitli röportajlarda ve DVD sesli yorumunda, Faye Daniels rolü için gerekli çıplaklığın aşırı ve gereksiz olduğunu hissettiğini belirtti. Carl Yorke'un canlandırdığı karakterle yaşanan cinsel ilişkinin çekimleri sırasında Ciardi üstsüz görünmeyi reddetti. Yönetmen Ruggero Deodato daha sonra Ciardi'yi çekim alanından uzaklaştırdı ve sahneyi senaryoda yazıldığı gibi canlandırmayı kabul edene kadar ona bağırdı.
#37
Unvanlarda yer almayan kadın yöneticiyi canlandıran oyuncu ise yapım aşamasında Robert Kerman'ın kız arkadaşı olan Francesca Ciardi'dir.
#38
Don't Torture a Duckling'den (1972) kısa bir müzik bölümü, besteci Riz Ortolani tarafından açılış başlık sekansında ve film boyunca çeşitli sahnelerde yeniden kullanıldı.
#39
Ruggero Deodato'ya göre tamamlanmış bir senaryo yapım sırasında mevcut değildi ve bu da onun önceki çekim gününe göre sahneler icat etmesini gerektiriyordu. Bu açıklama, prodüksiyona birkaç gün geç katıldığını ve başlangıçta bir kopyası bulunmadığını, ancak tam bir senaryonun mevcut olduğunu ve diğer oyunculara dağıtıldığını belirten Carl Gabriel Yorke ile çelişiyor. Post prodüksiyon analizi, son filmin, küçük sekanslar ve özel diyaloglar da dahil olmak üzere orijinal senaryoya yakından bağlı olduğunu doğruluyor.
#40
Yönetmen Ruggero Deodato, Concorde Affaire '79 (1979) filmindeki işbirliğinin ardından Robert Kerman'a başrol teklif etti. Ruggero Deodato daha sonra yetişkin film endüstrisindeki geçmişinin farkında olsaydı oyuncuyu seçmeyeceğini söyledi. Önceki projelerinde Robert Kerman'ın yanında hava trafik kontrolörünü canlandıran Jake Teague, yetişkin sektöründe de oyuncu olarak çalıştı.
#41
Şili'deki askeri diktatörlük sırasında filmin gösterimi Consejo de Caliificacion Cinematografica tarafından iki ayrı olayda reddedildi. İlk ret 31 Mart 1982'de 35 mm'lik tiyatro baskısı için gerçekleşti ve ardından 31 Ağustos 1989'da ev videosu versiyonuyla ilgili ikinci bir yasak geldi. Onay almak için üçüncü bir girişim 30 Ocak 1995'te Eduardo Frei Ruiz-Tagle'ın yönetimi sırasında yapıldı. Hükümet değişikliğine rağmen mevcut sansür yasaları, videonun yayınlanmasının ikinci kez yasaklanmasıyla sonuçlandı.
#42
Rehber Felipe Ocana'yı canlandıran Guillermo, çekimler sırasında yapım ekibinin orman rehberi olarak görev yaptı. Yönetmen Ruggero Deodato, Robert Kerman ile birlikte yaptığı sesli yorumda, Ocana'nın daha sonra yerli halkı avlamak ve öldürmek amacıyla bir turist gezisine liderlik ettiği için tutuklandığını belirtti. Deodato, diğer röportajlarında bu olayla ilgili çelişkili açıklamalar yaptı ve zaman zaman aynı suç eylemlerini Ocana yerine bir kadın rehbere atfetti.
#43
Zina yapan kadın rolünün gardırop yöneticisi Lucia Costantini'ye atfedilmesi muhtemelen yanlıştır. Yönetmen Ruggero Deodato Debu Deodhar, karakterin Kolombiyalı gardırop ekibinden bir üye tarafından canlandırıldığını belirtti. Ancak film jeneriğinde Kolombiyalı ekip üyesi yer almıyor ve Costantini'nin profesyonel filmografisi yalnızca İtalyan yapımlarından oluşuyor.
#44
New York Üniversitesi'nin dışındaki parkta battaniyenin üzerinde oturan bir adam olarak.
#45
Filmin Almanca dublajlı versiyonunda, Star Trek'in (1966) Almanca yerelleştirmesindeki çalışmalarıyla tanınan iki seslendirme sanatçısı yer alıyor. Dr. Leonard McCoy karakterinin kalıcı sesi olan Manfred Schott, Profesör Harold Monroe'nun sesini sağlıyor. Montgomery Scotty Scott'ın normal sesi Kurt Eugen Ludwig, Jack Doobie karakterine ses veriyor.
#46
İtalyanca dublajda Faye Daniels karakteri Shanda Tommaso olarak, Mark Tomaso karakteri ise Mark Williams olarak yeniden adlandırıldı. Faye karakteri orijinal olarak Shanda Williams olarak yazıldığı için senaryo taslakları bu tanımlamaları daha da karmaşık hale getiriyor. Faye karakteri İngilizce versiyonda kendisinden Faye olarak bahsederken, kız kardeşi daha sonra onun gerçek adını Tina olarak tanımlar; ancak ilk senaryo versiyonları bu adı Edith olarak listeliyordu.
#47
Francesca Ciardi ilk sinema filmini bu filmde yapıyor.
#48
Yönetmen Ruggero Deodato, ilerleyen yıllarda filmin bazı unsurları hakkında çekinceleri olsa da ilk belgesel ekibinin canlandırılmasından memnun kaldığını belirtti. Karakterlerin, anlatının ana teması olarak hizmet edecek bir grup kötü niyetli ve fırsatçı birey olarak görünmesini amaçladı.
#49
Distribütörler, İtalya'daki ilk çıkışından beş yıl sonra, 1985 yılına kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde sinemalarda gösterime giremedi.
#50
Film, 1993 yılında Birmingham, İngiltere'de düzenlenen Karikatür Fuarı'nda polis tarafından ele geçirilen filmler arasındaydı. Bu eylem, video kötüleri döneminde derecelendirilmemiş veya yasaklanmış sinema materyallerine yönelik daha geniş bir baskının parçasıydı.
#51
Eugenio Ercolani, "Cannibal Worlds: The Most Controversial Genre Ever Made" adlı kitabında ve bir YouTube röportajında, Ruggero Deodato'nun kendisine tecavüz edilen ve ardından kazığa oturtulan Kolombiyalı kızın 13 yaşında olduğunu söylediğini belirtti.
#52
Orijinal başlık (İtalyancadan tercüme edilmiştir) YEŞİL CEHENNEM idi. Ancak yönetmen bundan hoşlanmadı çünkü bunun yavan olduğunu ve senaryonun en güçlü unsuru olan yamyamlığa işaret etmediğini düşünüyordu. Şok edici olması ve aşırı korku filmleri pazarında filme çok daha fazla ün kazandıracağını düşünmesi (doğru olarak) nedeniyle "Holocaust" kelimesini ekledi. Eli Roth, 2013 yılında bu filmi R dereceli bir Amerikan projesi olarak yeniden yaptığında, THE GREEN INFERNO'yu yeni başlık olarak kullanmak için izin istedi ve aldı.