In the Realm of the Senses Nasıl Yapıldı? Yapım Hikâyesinden Bilgiler

Film, gerçek bir skandalın ardından sansürle mücadele ederek çekildi ve Japonya'da uzun süre yasaklı kaldı.

Japonya'da pornografik yayınlara yönelik katı yasalar bulunuyor. Nagisa Ōshima, filmin senaryosunu yayımladığı için müstehcenlik suçlamasıyla yargılandı. Dört yıl süren davanın sonunda beraat etti.

Film, Cannes Film Festivali'ndeki ilk gösteriminde öylesine büyük ilgi gördü ki tam 13 seans düzenlendi. Bu sayı, festival tarihindeki en yüksek gösterim rekoru olarak kayıtlara geçti. Yönetmen Paul Verhoeven, bir yıl önce kendi filmi Turkish Delight'ın (1973) simüle edilmiş cinsel sahneleri nedeniyle festival yönetimi tarafından 'pornografik' diye reddedildiğini, buna karşın gerçek ve çok daha açık sahneler içeren In the Realm of the Senses'in bir Fransız ortak yapımı olarak kabul edilmesini ironik bulduğunu belirtmiştir.

Pornografik olmayan bir filmde fellatio ve ereksiyon halinde penis sahneleri ilk kez bu filmle görülmedi; ancak sanat filmi kategorisinde bu tür görüntülere yer veren ilk yapım oldu.

Berlin Film Festivali'ndeki Almanya prömiyerinin ardından film, pornografi şüphesiyle toplatıldı. Fakat 18 ay sonra Alman federal mahkemesi, filmin sinemalarda kesintisiz gösterimine izin verdi.

Film, İngiliz sansür kuruluna 1989'a kadar sunulmadı. Sinema gösterimi, sansürcü James Ferman'ın Müstehcen Yayınlar Yasası uyarınca kovuşturmaya uğramayacağına ikna olmasına kadar ertelendi. Daha önceki gösterimler sinema kulüpleriyle sınırlı kalmış, Sada'nın küçük çocuğun penisini çektiği meşhur sahne tamamen çıkarılmıştı. 1989'daki başvuruda Ferman, sorunlu kareyi optik zoom ile yeniden çerçeveleyerek sahneyi yumuşattı ve bir kraliyet savcısının müstehcen olmadığına dair görüşüyle film nihayet Mart 1991'de İngiltere'de kesintisiz olarak gösterime girdi.

Batılı eleştirmenler arasında tartışmalara yol açsa da Japon eleştirmenlerden tam not aldı. Kinema Junpo dergisinin eleştirmenleri, filmi tüm zamanların en iyi filmleri arasında göstererek ilk 100 listesine dahil etti.

Bu film, Criterion Collection'ın 466 numaralı üyesidir.

Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' kitabında yer almaktadır.

Film, 1987'de İsrail sansür kurulu tarafından yasaklandı. Bu yasak, daha sonra Yüksek Mahkeme tarafından bozuldu.