Ablası Cornelia'yı oynayan Gail Patrick, kız kardeş Irene'i oynayan Carole Lombard'dan neredeyse üç yaş küçükmüş.
Film, Eric Hatch'in 1101 Park Avenue adlı kitabından uyarlandı. Senaryonun Mart 1936'da yazılan ilk taslaklarının geçici adı, bu adrese gönderme yaparcasına Ten Eleven Fifth idi.
Film, uyarlandığı kitabın adı "1101 Park Avenue" olmasına rağmen Irene, Godfrey'e 1011 Fifth Avenue'da oturduklarını söylüyor. Bu, Irene bir "Unutulmuş Adam" getirerek ödül kazandıktan ve Godfrey'den ailesi için kahyalık yapmasını istedikten sonra oluyor.
My Man Godfrey, 1936 yapımı bir Amerikan screwball komedisi. Yönetmeni Gregory La Cava, başrollerinde ise William Powell ve Carole Lombard var. İkili, filmde birlikte oynamadan yıllar önce kısa süreliğine evli kalmış. Senaryoyu Morrie Ryskind ve Eric Hatch yazmış; La Cava da adı geçmeden katkıda bulunmuş. Film, Hatch'in 1935 tarihli romanı 1101 Park Avenue'ya dayanıyor. Hikaye, bir sosyetenin evsiz bir adamı ailesine kapıcı olarak işe almasını ve sonra ona aşık olmasını anlatıyor.
Akademi Ödülleri'nde yardımcı oyuncu kategorilerinin ilk kez verildiği yıl dört oyunculuk dalında aday gösterildiği için, sadece dört oyunculuk ödülüne ve En İyi Erkek Oyuncu, En İyi Kadın Oyuncu, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ve En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu olmak üzere dört oyunculuk kategorisinin tamamında aday gösterilen ilk film olmakla kalmadı; aynı zamanda bu ödüllerin herhangi bir üçlü kombinasyonunda aday gösterilen ilk film, her iki erkek oyunculuk kategorisinde, her iki kadın oyunculuk kategorisinde veya her iki yardımcı oyunculuk kategorisinde aday gösterilen ilk film oldu. Ayrıca Dodsworth (1936) ile birlikte En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dallarında aday gösterilen ilk filmlerden biri, Romeo ve Juliet (1936) ile birlikte En İyi Kadın Oyuncu ve En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dallarında aday gösterilen ilk filmlerden biri oldu.
William Powell, başrol için eski karısı Carole Lombard'ı önermiş. Ona göre ikisinin gerçek hayattaki aşkı da tıpkı Godfrey ile Irene'inki gibiymiş.
Premiere dergisi 2006'da bu filmi "Tüm Zamanların En İyi 50 Komedisi" arasında gösterdi.
William Powell ile yönetmen Gregory La Cava, Godfrey'in nasıl oynanacağı konusunda anlaşmazlığa düşünce, Powell'ın soyunma odasında bir şişe viski eşliğinde konuşup anlaşmışlar. Ertesi gün La Cava sette şiddetli bir baş ağrısıyla gelmiş ama Powell ortalıkta yokmuş. Yönetmen, yıldızından bir telgraf almış: "Dün gece Godfrey'i bulmuş olabiliriz ama Powell'ı kaybettik. Yarın görüşürüz."
Carole Lombard ve Mischa Auer'in tek Oscar adaylığı aldığı filmdir.
Filmin başında ve zaman zaman çöplükteki adamlar Godfrey'ye "Duke" diye seslenir.
Film, Amerikan Film Enstitüsü'nün 2002'de hazırladığı 400 film listesinde yer alıyor ve En Büyük 100 Amerikan Aşk Hikâyesi listesine aday gösterildi.
Cornelia, bir Unutulmuş Adam'a rüşvet vermek için 5 dolar teklif eder. Bu miktar 2023'te 110 dolar değerinde olurdu.
Irene karakteri Godfrey'ye Bullock'ların "Ten-eleven Fifth" adresinde oturduğunu söyler. 1011 Fifth Ave. Metropolitan Sanat Müzesi'nin bulunduğu yerdir.
Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'de En Büyük 100 Amerikan Filmi için aday gösterilen 400 film listesinde yer alıyor.
Irene Bullock karakteri yirmili yaşlarının sonlarındadır. Carole Lombard çekimler sırasında 27 ya da 28 yaşındaydı.
Telif hakkı bilgisi filmin başında, "yapım kredisi" altında yer alıyordu: "A Gregory La Cava Production." Bu iki açıdan alışılmadıktı: birincisi, telif hakkı filmin sonunda değil başında görünüyordu; ikincisi, yapım şirketinin adı yerine yönetmenin adı küçük punto ile yazılmıştı.
William Powell'ın Carole Lombard'ı omzuna alıp merdivenlerden yatak odasına taşıdığı sahnede bir dublör kullanılmış.
Film, Rotten Tomatoes'da 31 eleştirmen yorumuna dayanarak %100 dereceye sahip.
Bu film, En İyi Film dalında aday gösterilmeden yazı, yönetmenlik ve dört oyunculuk dalında Oscar adaylığı alan tek film. Ayrıca American Hustle (2013) filmine kadar bu altı adaylığı alıp hiçbir kategoride kazanamayan tek film olmuş.
2002'de film yeniden düzenlendi, restore edildi ve ilk kez renklendirildi.
"Park Avenue Chatter" adlı magazin köşesinin yazarının adı Hatton Mann'dır, bu Manhattan üzerine oldukça bariz bir kelime oyunudur.
O dönem Universal, maliyetli bir hayal kırıklığı olan Sutter's Gold (1936) filminin sarsıntısını yaşıyormuş ve büyük umutlar bağladığı Show Boat (1936) filminin başarısına güveniyormuş. Ancak Show Boat'ın yapımı gecikince Carl Laemmle stüdyosunu kaybetmiş. Bu filmin bütçesi 700.000 doların altında kalarak nispeten küçük kalmış ve Laemmle'e fayda sağlamak için çok geç çıkmış. Yeni sahipler, Show Boat ile birlikte bu filmden de yararlanarak 1937 için çok daha ucuz ve küçültülmüş bir yapım listesini finanse etmiş. "Yeni" Universal, 1939'a kadar Son of Frankenstein (1939) ve Destry Rides Again (1939) filmlerine kadar gerçek anlamda A sınıfı bir film çekmemiş. Stüdyo, 1941'de Bud Abbott ve Lou Costello gelene kadar sadece tek büyük yıldızı Deanna Durbin'in popülerliği sayesinde ayakta kalmış.
Irene rolü için Marion Davies, Constance Bennett ve Miriam Hopkins düşünülmüş.
Kitaptaki notlara göre, William Powell'ın canlandırdığı karakter, romantik screwball komedi romanı They Met In A Taxi'deki [2026'da yayımlandı] Mrs Ann Parry karakterine ilham vermiş.
"Academy Award Theater" programı 2 Ekim 1946'da filmin 30 dakikalık bir radyo uyarlamasını yayınladı; William Powell filmdeki rolünü tekrar seslendirdi.
Mischa Auer'in canlandırdığı Carlo karakteri defalarca "Ochi Chornya" şarkısını söyler. Auer, dokuz yıl sonra And Then There Were None (1945) filminde canlandırdığı Prens Nikita Starloff rolünde, ölümüyle karşılaşmadan hemen önce piyanoda "Ochi Chornya"nın ilk birkaç notasını çalar.
William Powell'ın Carole Lombard'ı tamamen giyinik halde soğuk duşa soktuğu sahne, 1934 yapımı M-G-M romantik komedisi The Girl from Missouri'deki Jean Harlow ve Franchot Tone'un yer aldığı benzer bir andan "esinlenmiş" olabilir.
Film eleştirmenlerden büyük beğeni toplamış ve 9. Akademi Ödülleri'nde altı dalda aday gösterilmiş: başrolde William Powell ve Carole Lombard, yardımcı rolde Mischa Auer ve Alice Brady, yönetmen ve senaryo. Rotten Tomatoes'da %97 beğeni oranına sahip.
Carole Lombard'ın diyaloglara küfürlü sözler ekleyerek doğaçlama yapma huyu varmış. Bu yüzden birkaç sahnenin yeniden çekilmesi gerekmiş.
Carole Lombard'ın rol arkadaşı William Powell'a taktığı iki takma ad vardı: "Junior" ve "Philo". İkincisi, Powell'ın S.S. Van Dine'in dedektif romanlarından uyarlanan birkaç filmde canlandırdığı Philo Vance rolünden geliyordu. Powell da Lombard'a "Honey", yönetmen Gregory La Cava ise ona "Charlie" diye seslenirdi. Sette herkes Mischa Auer'e ise filmde yaptığı abartılı şempanze taklidi yüzünden "Chimp" derdi. Kaynak: Altoona Tribune, Altoona, Pennsylvania. 11 Eylül 1936 Cuma.
Senaryonun ilk taslaklarında hayır amaçlı çöp toplama etkinliğinin yapıldığı otel Waldorf Astoria olarak geçiyordu, ancak sansürcü Joseph Breen bu kadar açık bir isim kullanılmasına itiraz etti. Otelin adı "Waldorf Ritz Hotel" olarak değiştirildi, ki böyle bir otel yoktu. 1936'da New York'un en iyi otellerinden biri Waldorf Astoria'ydı, bir diğeri ise 1917'de New York'ta inşa edilen ABD'nin ilk Ritz-Carlton Hotel'iydi. "Waldorf-Ritz" bu iki ikonik markanın birleşimiydi.
William Powell, Universal stüdyolarından Akademi Ödülleri'nde en iyi erkek oyuncu dalında aday gösterilen ilk oyuncu oldu.
1999'da Ulusal Film Arşivi'ne korunmak üzere seçilmiş ve Amerika Birleşik Devletleri Kongre Kütüphanesi tarafından kültürel açıdan önemli olarak nitelendirilmiş.
Film, 9 Mayıs 1938'de "Lux Radio Theater" programının bir bölümünde uyarlanıp yayınlandı; Tommy Gray'i David Niven seslendirdi. Niven daha sonra filmin 1957 tarihli yeniden çevrimi My Man Godfrey'de başrolde oynadı.
Meksikalı yönetmen Rogelio A. González, hikâyeyi Pedro Infante'in başrol oynadığı School for Tramps (1955) olarak uyarlamış. Film, Meksika sinema tarihinin en komik komedilerinden biri sayılıyor.
Bullock malikânesi Manhattan'da, Park Avenue 1101 numarada bulunuyor. Burası Doğu 89. Sokak'ta, Metropolitan Sanat Müzesi'nin birkaç blok kuzeyinde ve doğusunda yer alıyor.
Film, Criterion Collection'ın 114 numaralı baskısında yer alıyor.
Dönemin bir Lux radyo yayınında bir tanıtım görevlisi, filmin resmi bir senaryosu olmadığını, sadece not sayfaları bulunduğunu iddia etti. Ancak bu iddia doğru değil; senaryonun sansür yorumları içeren erken taslakları Los Angeles'taki Margaret Herrick Kütüphanesi'nde bulunuyor.
Waldorf Ritz Oteli'ndeki kalabalığın arkasında duran Godfrey, herkesi "budalalar" diye suçlayan konuşmasını yapar.
Eddie Kane stüdyo kayıtlarında oyuncu kadrosunda görünüyor, ancak filmde görünmüyor.
Godfrey'in beş çocuğu olduğunu duyan Anjelica Bullock, "Kanada'da bir kadın beş çocuk sahibi olabiliyorsa, Godfrey neden olmasın?" der. Bu, 1934'te Ontario'da doğan ünlü Dionne Beşizleri'ne bir göndermedir.
Film, 1957'de My Man Godfrey adıyla yeniden çekilmiş. Başrollerde June Allyson ve David Niven oynamış.
Senaryonun ilk taslaklarında Carlo, Angelica'nın jigolosu olarak tanımlanıyormuş ve tüm Bullock ailesi açıkça Carlo'dan böyle bahsediyormuş. Sansürcü Joseph Breen, tüm diyaloglarda "jigolo" kelimesinin "proteje" ile değiştirilmesini istemiş. Breen özellikle Irene'in "Madem annem Carlo'yla olabiliyor, ben neden Godfrey'le olamıyorum?" repliğine itiraz etmiş. Ayrıca Alexander Bullock'un şımarık ailesini terk edip Güney Denizleri'nde bir harem ve bankayla son bulduğu önceki finali de uygun bulmamış.
Filmin orijinal telif hakkı sahibi telif hakkını yenilemedi ve film kamu malı haline geldi. Ev medyasında bulunan birçok versiyon son derece kötü kalitede ve/veya ciddi şekilde kısaltılmış.
Steven Schneider'in editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" kitabında yer alıyor.
Jane Wyman, çöp toplama yarışması sahnesinde gözüküyor.
Irene ve Molly mutfakta hıçkıra hıçkıra ağlarken, Tommy'yle içki âleminden sarhoş dönen Godfrey içeri girer ve "for tomorrow may bring sorrow, So tonight let's all be gay. Tell the story of the glory" dizelerini söyler. Bu sözler, Harvard'ın Ivy League rakibi Pennsylvania Üniversitesi'nin "Drink a Highball" şarkısından alınmıştır. Senaristler muhtemelen son dizeyi, yani "of Pennsylvania"yı atarak bir Harvardlının Penn şarkısı söylemesi gibi bir çelişkiyi önlemek istemişlerdir.
Carole Lombard, Akademi Ödülleri'nde en iyi kadın oyuncu dalında aday gösterilen ilk Universal oyuncusu oldu.
Bu film, Akademi Ödülleri tarihinde ilk kez dört oyunculuk dalında adaylık alan yapım oldu. Üstelik bu, yardımcı oyuncu kategorilerinin ilk kez verildiği yılda gerçekleşti.
Amerikan Film Enstitüsü'nün 2000 yılında hazırladığı En Komik 100 Amerikan Filmi listesinde yer alıyor.
Filmin yaklaşık bir saatinde Carlo bir şiir okumaya başlar: "'Cesaret!' dedi ve karayı işaret etti, 'Bu yükselen dalga bizi yakında kıyıya sürükleyecek.'" Bu sözler Alfred Lord Tennyson'ın The Lotus-Eaters adlı şiirinin açılış dizelerinden alınmıştır.
Film, Roger Ebert'in "Great Movies" listesinde yer alıyor.
