Nosferatu Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Çekimlerin üzerinden 102 yıldan fazla zaman geçmesine rağmen, Wismar ve Lübeck şehirlerindeki dış mekânların neredeyse tamamı hâlâ ayakta.

Kahramanın kız kardeşini canlandıran Ruth Landshoff, vampirden kaçarken bir sahilde koştuğu bir sahneyi anlatmıştı. Ancak bu sahne filmin hiçbir versiyonunda ya da orijinal senaryoda yer almıyor.

Handaki sahnede kurt adam olduğu söylenen yaratık, aslında bir çizgili sırtlan.

Kont Orlok’un yer aldığı pek çok sahne gündüz çekildiği için, siyah beyaz izlendiğinde bu durum hemen göze çarpıyor. Filmin resmî versiyonlarında geceyi temsilen maviye boyanmasıyla bu potansiyel hata düzeltilmiş.

Filmdeki tuhaf görünümlü binalar ne bir özel efekt ne de set için inşa edilmiş yapılardı. Orlok’un yeni evi aslında bir depo kompleksiydi ve bu binalar, çekimlerden 102 yılı aşkın süre sonra bile korunarak günümüze ulaştı.

F.W. Murnau, karakterleri çerçevelemek için film boyunca sık sık kemerler, kapılar ve geçitler kullandı. En az bir sahnede, istediği çerçeve etkisini elde etmek için karenin belirli bir bölümünü manipüle ettiği de biliniyor.

Hans Erdmann’ın orijinal müziğinden günümüze ulaşan kısımlar, 2005 restorasyonu için tam bir senfoni orkestrasıyla yeniden kaydedildi; ancak esere klasik müzik ve opera parçaları da eklendi. Özellikle Verdi’nin “Maskeli Balo” operasından iki uzun pasaj, Wagner’in “Die Walküre” ve “Götterdämmerung” eserlerinden temalar ile Arrigo Boito’nun “Mefistofele” operasından bölümler dikkat çekiyor.

1990’ların sonunda yeniden gösterime giren bir versiyonda, David Carradine’in sunduğu filmde orijinal müziğin yerini Type O Negative parçaları aldı.

2025 itibarıyla Silents Synced, Radiohead’in Amnesiac ve Kid A albümlerini film müziği olarak kullanan, ayrıca birkaç sahneye renk dokunuşları ekleyen bir versiyon yayımladı.