One Flew Over the Cuckoo's Nest İle İlgili 164 İlginç Bilgi

İlginç Bilgiler 45

Jack Nicholson, mütevazı bütçeli bir film için küçük bir maaş yerine kârın bir yüzdesini aldı. Bu hamle, film 120 milyon doların üzerinde hasılat elde ettiğinde meyvesini verdi. Oscar kabul konuşmasında, Hollywood'da kârın bir yüzdesini alan ilk oyuncu olduğu için (törenin başlarında onur ödülü alan) Mary Pickford'a teşekkür etti.
Kendisini müstakbel eşi Rhea Perlman'dan üç bin mil uzakta tutan zorlu çekim programı nedeniyle duygusal açıdan gergin olan Danny DeVito, geceleri sohbet edebileceği hayali bir arkadaşının başa çıkma mekanizmasını geliştirdi. Kendi akıl sağlığının bozulabileceğinden endişelenen DeVito, Dr. Brooks'un tavsiyesine başvurdu; Brooks, DeVito karakteri hala kurgusal olarak tanımlayabildiği sürece endişelenmesine gerek olmadığı konusunda ona güvence verdi.
Hastaneyi yerle bir etmesine rağmen prodüksiyonun orada çekim yapmak için günde yalnızca 250 dolar ödemesi gerekti.
Oyuncular ve ekip, Sydney Lassick'in davranışı konusunda endişeliydi. Karakter olarak geçirdiği süre boyunca giderek daha öngörülemez ve duygusal açıdan dengesiz davranışlar sergiledi; bu durum, McMurphy ile Şef arasındaki son sahneyi gözlemlerken ağlamaklı bir patlamayla sonuçlandı. Lassick sahnede o kadar bunalıyordu ki setten çıkarılmak zorunda kaldı.
McMurphy’nin hastaneye giriş sahnesinde gardiyanı öpmesi planlanmıştı, ancak Forman ilk çekimi yetersiz bulunca Nicholson’dan diğer gardiyana yönelmesini istedi. Bu ani değişikliğe hazırlıksız yakalanan gardiyanın attığı gerçek yumruk, filmin bazı kurgularında hala görülebiliyor.
Dr. Dean R. Brooks, filmdeki McMurphy dosyasını ilk kez kameralar kayıttayken okudu; bu, oyuncunun tepkisinin tamamen doğal kalmasını sağladı.
Jack Nicholson, su çeşmesini yerinden söküp kaldırmaya çalıştığı sahnede gerçek bir fiziksel çaba sarf etti ve kollarında sahici sıyrıklar oluştu.
Jack Nicholson ve Louise Fletcher, rollerinin ağırlığını kavramak adına çekimler öncesinde gerçek bir elektroşok seansını bizzat gözlemlediler.
Miloš Forman, filmi kendi ülkesi Çekoslovakya’daki yapay sosyalist propaganda sinemasının tam zıttı bir noktada, 'sinema verite' akımının doğalcı estetiğiyle kurguladı. Forman, ekranda gerçek insan yüzleri görmenin yarattığı o saf etkiden büyülenmişti.
Jack Nicholson’ın o dönemki kız arkadaşı, balık tutma gezisinden dönüş sahnesinde rıhtımdaki kalabalığın arasında kısa bir anlığına kadraja giriyor.
Dr. Dean R. Brooks, hastanedeki 89 hastaya filmde figüran ve yardımcı oyuncu olarak görev vererek onlara hem bir uğraş hem de iş imkanı sağladı.
Miloš Forman, çekimler başlamadan önce Oregon Eyalet Hastanesi’nde dört hafta geçirerek hastane yaşamını ve hastaların rutinlerini gözlemledi.
Jack Nitzsche’nin imzasını taşıyan filmin ana teması, 'Please Release Me' şarkısının akor yapısı temel alınarak bestelendi.
Filmin açılış sekansında bir hastanın başucunda görülen ABD bayrağı, 1959’dan sonra geçerliliğini yitirmiş olan 48 yıldızlı eski bir tasarımdı.
Filmin müziklerini besteleyecek isim, Art Garfunkel’ın tavsiyesi üzerine Jack Nitzsche olarak belirlendi.
Hastanede görevlilerin radyodan dinlediği 1963 Dünya Serisi’nin 2. maçına ait ses kaydı, efsanevi spiker Ernie Harwell’in orijinal NBC yayınından alındı.
McMurphy ile Şef’in ilk karşılaşmasında, 1.78’lik Nicholson ile 1.96’lık Will Sampson arasındaki devasa farkı vurgulamak için Şef’in altına bir yükseltici kutu yerleştirildi. Bu hile, Şef’in kapı eşiğinden bile daha uzun görünmesini sağlayarak aralarındaki fiziksel uçurumu belirginleştirdi.
Filmin tekinsiz ve melankolik atmosferini güçlendiren müzikal testere kayıtları için, bölgede bu nadir enstrümanı çalabilen tek isim olan Robert Armstrong özel olarak projeye dahil edildi.
Sıradan bir el testeresinin manipüle edilmesiyle ortaya çıkan o hüzünlü ve ironik tınılar, kurumlaşmış hastaların zihinsel karmaşasını yansıtmak için bilinçli bir tercihti; özellikle 'Please Release Me' yorumunda bu doku zirveye ulaşır.
Louise Fletcher, Hemşire Ratched karakterini salt bir kötüden ziyade, kendi gücünün zehrine kapılmış, hastaları için en iyisini yaptığına inanan trajik bir figür olarak yorumladı. Performansından o kadar rahatsız olmuştu ki, filmi yıllar boyunca izlemekten kaçındı.
Danny DeVito, çekimlerin yoğunluğu ve eşinden uzak kalmanın yarattığı duygusal baskıyla başa çıkmak için hayali bir arkadaş geliştirmişti. Akıl sağlığından endişe ederek danıştığı doktoru, karakteri kurgusal olarak ayırt edebildiği sürece bir sorun olmadığını belirterek onu rahatlattı.
Oyuncuların çoğu, kameralar kapalıyken bile karakterlerinden çıkmıyordu. Jack Nicholson, sete ilk geldiğinde diğer oyuncuların sergilediği bu yoğun gerçekçilik karşısında şaşkınlığını gizleyememişti.
Sydney Lassick, Cheswick rolüne o kadar derinlemesine girmişti ki, yapımcılar davranışlarının öngörülemezliği karşısında endişelenmeye başladı. Final sahnesindeki duygusal patlaması o kadar yoğundu ki, setten uzaklaştırılması gerekti.
Liman başkanı rolündeki Mel Lambert aslında bir oyuncu değil, Michael Douglas ile uçakta tesadüfen tanışan bir araba satıcısıydı. Yerli Amerikalılarla olan güçlü bağları sayesinde Will Sampson’ı bizzat öneren kişi de oydu.
Hasta rolündeki oyuncular, çekimler boyunca Oregon Eyalet Hastanesi’nin psikiyatri servisinde yaşadılar. Vincent Schiavelli’nin ifadesiyle, 'hastanede yatmanın ne demek olduğunu anlamak' için yatakhanelerini kişiselleştirip gerçek hastalarla vakit geçirdiler.
Louise Fletcher, Hemşire Ratched rolünün dönemin tüm yıldızları arasında büyük bir rekabet konusu olduğunu, setteki bir gazetecinin ağzından kaçırmasıyla öğrendi.
Michael Douglas'ın aktardığına göre Jack Nicholson, karakterinin ruh halini yakalamak adına sete gür ve uzun bir sakalla gelmeyi tercih etti.
Vincent Schiavelli, oyunculuk yaklaşımını 'Bu filmde, eğer gerçekten deli olsaydınız nasıl biri olacaksanız öyle olmanız gerekiyordu' sözleriyle özetlemişti.
Forman, oyuncularına akıl hastanesi atmosferini iliklerine kadar hissettirmek için çekimler öncesinde onlara 1967 yapımı Titicut Follies belgeselini izletti.
Kitapta ismi geçmeyen Hemşire Ratched'a, oyuncu Louise Fletcher bizzat 'Mildred' ismini uygun gördü.
Filmin en etkileyici karakterlerinden Şef Bromden, hikaye başladıktan bir saat yirmi üç dakika geçene kadar tek bir kelime bile etmez.
Nurse Pilbow'u canlandıran Mimi Sarkisian, sinema kariyerinde sadece bu filmde yer aldı; ancak aynı karakteri tiyatro sahnesinde de başarıyla canlandırmıştı.
Yönetmen Miloš Forman, balık tutma sahnesinin filme dahil edilmesine başlangıçta karşıydı. Tüm hikayenin hastane koğuşunda geçmesinin, Şef Bromden'ın finaldeki kaçışını çok daha dramatik kılacağına inanıyordu.
20th Century Fox, filmi finanse etmek için McMurphy'nin yaşadığı bir sonla yeniden yazılmasını şart koştu. Yapımcı Saul Zaentz bu teklifi reddederek projeyi başka bir stüdyoya taşıdı.
Kirk Douglas, Miloš Forman'a kitabı göndereceğine dair söz vermiş ancak paket Çek gümrüğünde kaybolmuştu. Forman'ın Douglas'ı nezaketsizlikle suçladığı bu yanlış anlaşılma, ancak on yıl sonra Michael Douglas'ın yapımcı olarak devreye girmesiyle çözüldü.
Ken Kesey, filmin son halinden ve romandaki olay örgüsünün değiştirilmesinden duyduğu rahatsızlıkla Michael Douglas ve Saul Zaentz'e dava açtı. 'Ahlaki derinliğin yok edildiğini' savunan Kesey, sonunda filmin brüt hasılatının %2,5'i üzerinde uzlaştı.
Ken Kesey, romanındaki Şef Bromden’ın anlatıcı perspektifini dışarıda bırakan ve eserin paranoyak atmosferini törpüleyen uyarlamayı sert bir dille reddetti. Kesey, hayalindeki 'Dr. Caligari’nin Muayenehanesi' tarzı dışavurumcu anlatının yerini 'Hogan’s Heroes' benzeri bir televizyon komedisine bırakmasından duyduğu rahatsızlığı gizlemedi.
Kirk Douglas’ın 1962 yılında keşfettiği romanı Miloš Forman’a ulaştırma çabası, kitabın yönetmene hiç ulaşmaması nedeniyle sonuçsuz kalmıştı. Yıllar sonra, babasının bu girişiminden habersiz olan Michael Douglas’ın aynı yönetmene teklif götürmesi, sinema tarihinin en ikonik buluşmalarından birini doğurdu.
Filmden çıkarılan bir sahnede lobotomi sonrası Ellis'in içine düştüğü tepkisiz ve donuk hal, karakterin neden sürekli o sessiz ve içine kapanık ruh halinde olduğunu açıklıyor.
Louise Fletcher, Hemşire Ratched'ın 1940'lardan kalma saç modelinin katı otoritesini yansıttığını, saçlarının şeytan boynuzlarını andıran formunun ise karakterin kötücül doğasını pekiştiren bilinçli bir tercih olduğunu belirtmiştir.
Romanda ismi gizli tutulan Hemşire Ratched, filmde Dr. Spivey ve McMurphy'nin ona 'Mildred' diye hitap etmesiyle kimlik kazanır.
Filmin sonlarına doğru Harding ve Martini'nin kart oynarken kullandıkları 'hovno' ifadesi, yönetmen Miloš Forman'ın ana dili olan Çekçede 'bok' anlamına gelir ve karakterler arasında ironik bir dayanışma anı yaratır.
Ken Kesey'nin romanında porselen bebek benzeri bir yüz ve kırmızı tırnaklarla betimlenen Ratched, filmde Broadway sahne performanslarından esinlenilerek seçilen Louise Fletcher ile daha insani ama bir o kadar soğuk bir kimliğe bürünmüştür.
Hikâyede geçen ve McMurphy'nin tutkuyla takip ettiği 1963 Dünya Serisi, New York Yankees'in Los Angeles Dodgers karşısında tarihinde ilk kez dört maçta süpürüldüğü tarihi bir hezimettir.
McMurphy’nin Dünya Serisi üzerine yaptığı monolog, filmin 1963 yılında geçtiğini kanıtlar niteliktedir; zira Tom Tresh’in kariyeri ve Yankees-Dodgers karşılaşması bu tarihsel çerçeveyi doğrular.

Yapım Hikâyesi 33

Kirk Douglas, 60'lı yıllarda romanın film haklarını satın aldı ve bir film çekilmesini umarak bir sahne uyarlaması hazırladı. Oğlu Michael, oyunculuk kariyeri 'The Streets of San Francisco' dizisi yüzünden duraklamışken hakların ailesine ait olduğunu keşfetti ve yapımcı olmaya karar verdi. Başrol için ilk tercihleri Marlon Brando ve Gene Hackman'dı; Brando teklifi kesin bir dille reddetti, Hackman ise bir ajanın tavsiyesiyle geri çevirdi.
Mel Lambert (liman şefi) bir oyuncu değil, yerel bir işadamıydı. Bölgedeki Kızılderililerle güçlü bir ilişkisi vardı ve Chief Bromden rolü için Will Sampson'ı öneren de oydu.
Louise Fletcher, Nashville (1975) filminin çekimlerine başlamaya hazırlanıyordu; Hemşire Ratched rolü ise Lily Tomlin'e verilmişti. Sonunda iki oyuncu, iki filmdeki rollerini değiştirdi.
Jack Nicholson'a saç ekimi yapıldığı için çekimlerin durdurulduğu söylentisi asılsız (kafasına bakarak bunu kendiniz de doğrulayabilirsiniz). Yapım tasarımcısı Paul Sylbert'in anlattığına göre asıl mesele, Nicholson ile Miloš Forman'ın hikâyenin nasıl ilerlemesi gerektiği konusunda çok farklı fikirlerde olmasıydı. Örneğin Forman, McMurphy geldiğinde koğuşun kargaşa içinde olması gerektiğini düşünüyordu; Nicholson ise hastalar zaten galeyana gelmişse karakterinin onlar üzerinde hiçbir etkisi olmayacağını, bunun da karakterinin amacını ve dolayısıyla hikâyenin büyük bölümünü boşa çıkaracağını savunuyordu. Nicholson ve Forman, her biri kendinin haklı, diğerinin haksız olduğuna inanarak taviz vermeyi reddetti. Nicholson'ın "iki ay" ortadan kaybolduğu söylentisi ise gerçekte iki haftadan biraz fazlaydı ve zaten "ortadan kaybolmamıştı". Gerçekte Nicholson diğer oyuncular arasında bir tür darbe başlattı ve Forman'ın provaları yönetmesine izin vermeyip provaları kendisi yönetti. Çekimler sırasında Nicholson ve Forman birbirleriyle görüntü yönetmeni aracılığıyla konuşuyor, ama medya ve stüdyo yetkilileri sete geldiğinde dostane bir ilişki varmış gibi davranıyorlardı. Nicholson'ın DVD ekstralarının hiçbirinde yer almamasının bir açıklaması da budur.
Miloš Forman, Candy rolü için Shelley Duvall'ı düşünmüştü. Onun bu rol için uygun olup olmadığını görmek için Thieves Like Us (1974) filmini izlerken, yardımcı roldeki Louise Fletcher ilgisini çekti ve onu Hemşire Ratched olarak seçmeye karar verdi. Duvall daha sonra Rose rolünü oynamak istediğini söyledi, ama reddedildi.
Louise Fletcher, altı aydan uzun süren tekrarlı seçmelerin ardından çekimler başlamadan bir hafta önce kadroya alındı. Miloš Forman ona her seferinde rolü doğru ele almadığını söylemiş, ama yine de onu yeniden çağırmıştı.
Açılış ve kapanışta çalan Jack Nitzsche imzalı müzik teması, "Please Release Me" şarkısının akor yapısına dayanıyordu.
Kirk Douglas projeden ilk kez Miloš Forman'a bahsetti ve incelemesi için Forman'a kitabın bir kopyasını gönderme sözü verdi. Douglas romanı Forman'a postayla yolladı, ancak pakete Çek gümrük yetkilileri el koydu ve kitap Forman'a hiç ulaşmadı. Gönderinin akıbetinden habersiz olan yönetmen, Douglas'ın sözünü tutmadığını düşünüp ona içerledi; Douglas ise romanın eline ulaştığını teyit etme zahmetine bile girmediği için Forman'ı kaba buldu. Bu karışıklığın çözülmesi on yıl sürdü ve ancak Michael Douglas prodüksiyonu yeniden ele alıp Forman'la bir kez daha iletişime geçtiğinde işler netleşti.
Hakların sahibi Kirk Douglas başrolde oynamayı planlıyordu, ama filmi yapmaya sıra geldiğinde başrol için fazla yaşlı bulundu. Bunu söyleyenlerden biri de yapımcılardan biri olan oğlu Michael'dı.
Hastaneyi adeta yerle bir etmelerine rağmen yapım ekibi çekimler için günde sadece 250 dolar ödedi.
Kirk Douglas, film haklarını kitap yayımlanmadan önce satın aldıktan sonra 1963 Broadway yapımında başrol oynadı. Daha sonra film haklarını oğlu Michael'a devretti, ancak kârdan bir pay almaya devam etti. Filmi kendisi başrolde oynamak istediği dönemde büyük stüdyoların hepsi yapımı reddetmişti. Kirk, Dışişleri Bakanlığı turnesi sırasında Prag'da Miloš Forman'la tanışmış ve onun film için iyi bir yönetmen olacağına karar verdikten sonra kitabı gönderme sözü vermişti. Kitap hiç ulaşmadı; muhtemelen Çek hükümetinin sansürcüleri tarafından el konuldu. Ken Kesey yapım için bir senaryo yazdı, ancak Forman bunu reddetti çünkü Kesey, Baş Kızılderili Bromden'in birinci şahıs anlatımını korumakta ısrar ediyordu.
Romanın yazarı Ken Kesey, film haklarını 20.000 dolara sattı. Jack Nicholson'ı bir oyuncu olarak hiç sevmedi ve rol için yanlış seçim olduğunu düşündü.
Ken Kesey, bitmiş filmden o kadar rahatsız oldu ki, romanla ilgili toptan değişiklikler yapılmaması yönündeki sözlü anlaşmayı ihlal ettikleri iddiasıyla Michael Douglas ve Saul Zaentz'e dava açtı. "Ahlakı çıkardılar. Combine'ı, yani Amerika'nın ta kendisi olan komployu çıkardılar." dedi. Filmin hasılatının %5'i ve 800.000 dolar tazminat (2015'te yaklaşık 3,5 milyon dolara denk gelir) talep etti. Sonunda hasılatın %2,5'i üzerinden anlaşmaya vardı.
Miloš Forman, oyuncuların çoğunu grup terapisi seçmeleriyle belirledi.
Burt Reynolds'un My Life adlı otobiyografisine göre yönetmen Milos Forman, hazırlık aşamasında sessizce onu ziyaret etmiş ve kahvaltıda Randall McMurphy başrolünü teklif etmiş. Reynolds kabul etmiş, ancak Forman rolün onunla başka bir oyuncu arasında olduğunu söylemiş. Reynolds diğer oyuncunun Jack Nicholson olup olmadığını sormuş, Forman da evet demiş. Bunun üzerine Reynolds, kitabında şaka yollu, rolün harika bir Oscar kazandıran rol olduğunu ama Oscar'ı kendisinin almayacağını söylemiş.
McMurphy rolü başlangıçta James Caan'a teklif edildi. Caan daha sonra şöyle dedi: "Düşündüm ki - dahi olduğum için - yeterince görsel değildi. Bu bir film değil. Kim dört kurum duvarına bakmak ister?" Ve itiraf etti: "Miloš Forman onu harika yaptı. Jack onda harikaydı. Ben düpedüz, lanet bir hata yaptım."
Yazar Ken Kesey, yaratıcı farklılıklar yüzünden filmi izlemeyi reddetti. Film, özellikle Chief Bromden'ı anlatıcı rolünden çıkarıyor ve bazı paranoyakça saçmalamaları yumuşatıyor. Kesey'in bir keresinde dediği gibi: "Ben The Cabinet of Dr. Caligari'yi yapmak istiyordum, onlarsa Hogan's Heroes'u yapmak istedi."
Çekimler, başlangıçtaki 2 milyon dolarlık bütçeyi ve planlanan takvimi aştı; ancak filmi kişisel olarak finanse eden Saul Zaentz, şirketi Fantasy Records'a borçlanarak bu açığı kapatabildi. Filmin toplam maliyeti 4,4 milyon dolar oldu.
Danny DeVito bu filmde rol alan ilk oyuncuydu. Ayrıca 1971'de off-Broadway'de sahnelenen bir yeniden yapımdaki performansını tekrarladı.
Sydney Lassick, Cheswick rolünü kısmen seçmelere kemer yerine ip takıp geldiği için aldı.
Sahne yapımında bir hastabakıcıyı canlandıran Michael Douglas, başlangıçta filmde Billy Bibbit'i oynamak istiyordu.
Mel Lambert (Liman Şefi) oyuncu değil, bir araba satıcısı. Rolü, bir uçakta tesadüfen Michael Douglas'ın yanına oturunca aldı.
1975'te Akademi Ödülü kazanan One Flew Over the Cuckoo's Nest'in yapımcısı Jack Nitzsche, açılış ve kapanış temalarında müzikli testere çalması için Robert Armstrong'a ulaştı. Armstrong birçok enstrüman çalabilen bir müzisyen olsa da, körfez bölgesinde müzikli testere çalabilen tek müzisyen olduğu için özellikle seçilmişti.
Chief rolü için oyuncu bulmak son derece zor oldu, çünkü dev gibi Kızılderili oyuncu yoktu. Yapımcılar aramaktan vazgeçmek üzereyken Will Sampson keşfedildi.
Will Sampson (Chief Bromden) filmin çekildiği yere yakın bir bölgede, Oregon'da park bekçisiydi. Rolü almasının nedeni, seçme ekibinin karakterin inanılmaz iriliğine uygun bulabildiği tek Kızılderili olmasıydı.
Kirk Douglas romanı 1962'de keşfetti ve hikâyeden o kadar etkilendi ki kitabı Milos Forman'a gönderdi, ama Forman kitabı hiç alamadı. Yıllar sonra tesadüf eseri, Kirk'ün oğlu Michael Douglas -babasının bu romandan haberdar olduğunu bilmeden- yetmişli yıllarda Milos Forman'a filmi yönetmesini teklif etti.
Michael Douglas'a göre Miloš Forman, McMurphy rolü için Burt Reynolds'u istiyordu. Reynolds, Forman'la görüştükten sonra rolü oynamak istedi, ancak stüdyo bu rol için eleştirmenlerce daha çok beğenilen bir oyuncu istedi ve Jack Nicholson'ı seçti.
Ortak yapımcı Michael Douglas batı kıyısındaki çeşitli mekânları gezdi ve Oregon State Hospital'ı seçti; çünkü başhekim Dr. Dean R. Brooks, M.D. film ekibine sınırsız erişim izni vermeyi kabul etmişti.
Miloš Forman başrolde bir yıldız, etrafında ise tanınmamış oyunculardan oluşan bir kadro istedi. Böylece oyuncuların onu liderleri olarak benimseme ihtimali artacaktı.
Jack Nicholson, mütevazı bütçeli bu yapımda sabit bir maaş yerine kâr payı almayı tercih ederek büyük bir risk aldı. Film 120 milyon doların üzerinde hasılat elde edince bu hamle ona büyük bir kazanç sağladı; Nicholson, Oscar konuşmasında Hollywood'da kâr payı sistemini başlatan Mary Pickford'ı anmayı ihmal etmedi.
Kirk Douglas, romanın haklarını 1961'de henüz taslak halindeyken satın alıp 1963'te Broadway'de sahneledi. Yıllar sonra hakları oğlu Michael Douglas'a devretse de, kendisinin başrolde oynaması planı, yaşının artık bu karaktere uygun bulunmaması nedeniyle rafa kaldırıldı.
Birçok büyük stüdyo, yapım sürecinin uzayacağı endişesiyle projeyi geri çevirdi. Çekimler bütçeyi ve süreyi aşınca, Saul Zaentz kendi şirketi Fantasy Records üzerinden borçlanarak 4,4 milyon dolarlık prodüksiyonu tamamladı.
Projenin ilk aşamalarında yönetmen koltuğu için Hal Ashby düşünülmüş, senaryo ise bizzat Ken Kesey tarafından kaleme alınmıştı. Ancak bir yıllık geliştirme sürecinin ardından yapımcıların Kesey’nin metninden memnun kalmaması, Ashby ve ekibinin projeden ayrılmasına yol açtı.

Kamera Arkası 43

Elektroşok tedavisi (ECT) sahnesinde hemşire, McMurphy'nin başının yanına iletken jel sürerken McMurphy "a little dab will do ya" der. Orijinal senaryoda yer almayan bu söz, 1960'larda ve 1970'lerde erkekler arasında popüler bir saç bakım ürünü olan Brylcreem saç kreminin reklam cıngılına göndermedir.
Louise Fletcher, diğer oyuncular gülüp mutlu olabilirken kendisinin bu kadar soğuk ve kalpsiz olmak zorunda kalmasına o kadar üzülüyordu ki, çekimlerin sonlarına doğru elbisesini çıkarıp sadece külotuyla oyuncuların karşısına dikilerek onlara "kalpsiz bir canavar" olmadığını kanıtladı.
Danny DeVito, kendisini gelecekteki eşi Rhea Perlman'dan üç bin mil uzakta tutan zorlu çekim programı yüzünden duygusal olarak yıprandı ve baş etme yöntemi olarak hayali bir arkadaş edindi; her gece onunla sohbet ediyordu. Kendi akıl sağlığının bozulabileceğinden endişelenen DeVito, Dr. Brooks'a danıştı. Brooks, DeVito karakterin kurgusal olduğunu hâlâ ayırt edebildiği sürece endişelenmesine gerek olmadığını söyleyerek onu rahatlattı.
Miloš Forman, çekimlerden önce dört hafta boyunca Oregon State Hospital'da yaşadı. Zamanının çoğunu sadece gözlem yaparak geçirdi.
Oyuncu kadrosu ve ekip, Sydney Lassick'in davranışlarından endişe duyuyordu. Lassick, karakterinde kaldığı süre boyunca giderek daha öngörülemez ve duygusal açıdan dengesiz davranışlar sergiledi; bu durum, McMurphy ile Chief arasındaki son sahneyi izlerken gözyaşları içinde patlamasıyla zirveye ulaştı. Lassick sahnede o kadar bunaldı ki setten çıkarılması gerekti.
Jack Nicholson, çeşme sehpasını gerçekten kaldırmayı denedi ve kolları sıyrıldı.
Miloš Forman, Hollywood filmlerindeki yumruk yumruğa kavgaların "ne kadar harika" olduğuna hep hayran kalmıştı. Kendi çekeceği bir kavga sahnesi konusunda ise "çok ama çok gergindi".
Çekimler sırasında kablo çeken bir ekip üyesi, Oregon Devlet Akıl Hastanesi'nde ikinci kattaki bir pencereyi açık bıraktı; gerçek bir hasta parmaklıkların arasından tırmanıp yere düşerek yaralandı. Ertesi gün Salem, Oregon'daki The Statesman Journal gazetesi olayı "One flew OUT of the cuckoo's nest" manşetiyle birinci sayfadan duyurdu.
Kızılderili savaş dansı senaryoda yoktu. Bu, Jack Nicholson'ın fikriydi.
Final sahnesi tek çekimde çekildi, parti sahnesi ise dört gece sürdü.
1963 World Series'in 2. maçının orijinal NBC Radio yayınının bir bölümü, hastabakıcıların radyodan maçı dinlediği sahnede kullanıldı. Yayında Hall of Fame beyzbol spikeri Ernie Harwell duyuluyor.
Sydney Lassick (Cheswick) rolüne o kadar kaptırdı ki yapımcılar endişelendi. Doktorlar, "İşler kontrolden çıkarsa, uygun ilacımız var." dedi.
Çekimler başlamadan önce Miloš Forman, oyuncu kadrosuna akıl hastanesindeki yaşamı hissettirmek için Titicut Follies (1967) filmini izletti.
Hastaları canlandıran oyuncuların hepsi çekimler boyunca gerçekten Oregon State Hospital'ın psikiyatri koğuşunda yaşadı. Oyuncular yatakhanelerini kişiselleştirdi, gündüzlerini "hastanede yatmanın nasıl bir şey olduğunu anlamak" için (Vincent Schiavelli'nin deyişiyle) kampüste geçirdi ve gerçek psikiyatri hastalarıyla bir araya geldi.
Miloš Forman, filmi doğal bir üslupla yönettiğini, bunun da memleketi Çekoslovakya'da yaygın olan "tamamen aptal sosyalist mitingler ve filmler"le büyük ölçüde çeliştiğini söyledi. "Ekranda gerçek yüzler görmek beni büyülemişti" dedi. "Bana bunu sinema gerçeği (Titicut Follies (1967) gibi) öğretti."
Miloš Forman "gerçek anı" yakalayabilmek için oyuncuların haberi olmadığında kameraları çalıştırırdı.
Senaryoda McMurphy'nin hastaneye ilk geldiğinde bir gardiyanın üzerine atlayıp onu öpmesi vardı. Çekim sırasında yönetmen Miloš Forman, gardiyanın tepkisinin yeterince güçlü olmadığına karar verdi ve Jack Nicholson'a bunun yerine diğer gardiyanın üzerine atlamasını söyledi. Bu, ikinci gardiyanı oynayan oyuncuyu çok şaşırttı; bazı versiyonlarda onun Nicholson'a yumruk attığı görülebilir.
Oyuncuların çoğu kameralar kapalıyken bile rolden çıkmadı. Jack Nicholson sete ilk geldiğinde, kadronun bu kadar gerçekçi olmasından rahatsız oldu. Dışarı koşup "Hiç rolden çıkmıyorlar mı?" diye sordu.
Yapım ve çekim sırasında gerçek akıl hastanesi hastaları figüran olarak işe alındı. Bunlardan bazıları, aralarında bir kundakçının da bulunduğu kişiler, bir ekip elektrikçisine yardım etti. Cinsel saldırıdan hüküm giymiş bir hasta ise odaları düzenleyen kadınlarla birlikte yerleri temizlemekle görevlendirildi.
Dean R. Brooks, filmin çekildiği Oregon devlet hastanesinin yöneticisi ve bir psikiyatrdı. Çekimler sırasında Brooks, William Redfield'a 18 ay sonra ölümüne yol açacak lösemi teşhisini doğru şekilde koydu.
Dr. Dean R. Brooks (Dr. Spivey), Oregon State Hospital'da seksen dokuz hastaya iş buldu. Bu hastalar figüran ve yardımcı olarak kullanıldı.
Görüntü yönetmeni Haskell Wexler filmde otuz bir gün çalıştı. Yerine geçen Bill Butler otuz gün çalıştı ve ardından başka bir projede çalışmak üzere ayrılmak zorunda kaldı. Bu da William A. Fraker'ın ekibe katılıp tekne sekansında adı geçmeden çalışmasının yolunu açtı.
Vincent Schiavelli şöyle hatırlıyor: "Bu filmde, deli olsaydınız nasıl biri olacaksanız o kişi olmanız gerekiyordu."
Josip Elic'e göre Jack Nicholson, Brancini'nin omuzlarına çıkıp basketbol oynadığı sahneyi doğaçlama oynamış. Nicholson ona, "Düşersem bu filmi bir hafta kapatırım" demiş. Elic de "Ben düşersem bu filmi iki hafta kapatırım" diye yanıt vermiş.
Burada kredisi verilen deneyimli görüntü yönetmeni Haskell Wexler olsa da, yapımcı Michael Douglas ile çeşitli yaratıcı anlaşmazlıklar nedeniyle çekimlerin başında yerini Bill Butler'a bıraktı.
Balıkçılık sahnesi çekilirken Jack Nicholson dışındaki tüm oyuncular deniz tutması yaşadı. Çekimlerin tam bir hafta sürmesi durumu daha da kötüleştirdi. Danny DeVito hâlâ bunu düşününce midesi bulanıyor.
Görüntü yönetmeni Haskell Wexler kovuldu, yerine Bill Butler geldi. Wexler, görevden alınmasını radikal terör örgütü "The Weather Underground" üyelerinin yasadan kaçarken röportaj verdiği Underground (1976) belgeseli üzerinde aynı sıralarda çalışmasına bağlıyordu. Miloš Forman ise Wexler'ı sadece sanatsal farklılıklar yüzünden görevden aldığını söyledi. Wexler ve Butler, En İyi Görüntü Yönetimi dalında Akademi Ödülü'ne aday gösterildi; yine de Wexler, "o filmde çekmediğim sadece bir iki dakika vardı" dedi.
Yapım şirketinin işe aldığı bir hasta, hayatı boyunca süren bir kekemeliğe sahipti. Yapımcılar için çalışırken üstlendiği sorumluluklardan o kadar ilham aldı ki kekemeliği kalıcı olarak geçti.
Jack Nicholson, çekimler nedeniyle 1975'te Londra'daki British Academy Awards törenine katılamadı ve The Last Detail ile Chinatown filmleriyle kazandığı En İyi Erkek Oyuncu ödülünü alamadı. Ancak sette, başrol kadrosuyla birlikte gösterişli ve esprili bir kabul konuşması çekti; bu görüntüler Royal Albert Hall'daki izleyicilere ve ulusal televizyonda yayınlandı.
Jack Nicholson ve Louise Fletcher, bir hastaya elektroşok tedavisi uygulandığına bizzat tanık oldu.
Yönetmen Miloš Forman, daha fazla karakteri sahnelere katmak için tepki çekimlerine büyük ölçüde bel bağladı. Bazı grup terapi sahnelerinde, Jack Nicholson'ın çok az diyaloğu olmasına rağmen on dakikalık tepki çekimi yapıldı. Louise Fletcher'ın Nicholson şok tedavisinden döndükten sonra ona buz gibi bakması aslında Forman'ın bir yönetmenlik talimatına verdiği sinirli tepkiydi.
Dean R. Brooks, filmin çekildiği Oregon eyalet hastanesinin psikiyatristi ve yöneticisiydi. Çekimler sırasında Brooks, William Redfield'e 18 ay sonra onu öldürecek olan lösemi teşhisini doğru bir şekilde koydu.
Senaryoda McMurphy'nin hastaneye ilk geldiğinde gardiyanın üzerine atlaması ve onu öpmesi gerekiyordu. Çekimler sırasında yönetmen Miloš Forman, gardiyanın tepkisinin yeterince güçlü olmadığına karar verdi ve Jack Nicholson'a onun yerine diğer gardiyanın üzerine atlamasını söyledi. Bu, ikinci guardı oynayan oyuncusu çok şaşırttı ve bazı versiyonlarda Nicholson'a yumruk attığı görülebiliyor.
Jack Nicholson'a saç tıkacı yerleştirildiği için üretimin durdurulduğu yönündeki söylentiler yanlıştır (bu, kafa derisine bakılarak doğrulanabilir). Yapım tasarımcısı Paul Sylbert'in aktardığı hikaye, Nicholson ve Miloš Forman'ın anlatının nasıl ilerlemesi gerektiği konusunda çok farklı fikirleri olduğu yönündeydi. Örneğin Forman, McMurphy ortaya çıktığında koğuşun kargaşa içinde olması gerektiğini düşündü ve Nicholson, eğer zaten sinirlenmişlerse, karakterinin akıl hastaları üzerinde kesinlikle hiçbir etkisi olmayacağını, bunun da karakterinin amacını ve dolayısıyla olay örgüsünün çoğunu boşa çıkaracağını öne sürdü. Nicholson ve Forman bir santim bile vermeyi reddettiler; her biri kendisinin haklı, diğerinin ise haksız olduğuna inanıyordu. Nicholson'ın ortadan kaybolması gereken "two months"aslında iki haftaya yakındı ve o"disappear"'ı ortadan kaldırmadı. Gerçekte Nicholson, diğer oyuncular arasında bir darbeye öncülük etti ve Forman'ın provaları yürütmesine izin vermeyi reddetti ve onun yerine provaları kendisi yönetti. Yapım sırasında Nicholson ve Forman görüntü yönetmeni aracılığıyla birbirleriyle konuştular, ancak medya ve stüdyo personeli sete geldiğinde dostça bir ilişki numarası yaptılar. Bu, Nicholson'un neden DVD'nin hiçbir özel özelliğinde görünmediğinin bir açıklamasıdır.
Çekimler sırasında bir set görevlisinin açık unuttuğu ikinci kat penceresinden düşen bir hasta, yerel basına 'Guguk kuşunun yuvasından biri uçtu' manşetiyle yansıyan talihsiz bir olaya sebep oldu.
Jack Nicholson’ın saç ektirdiği için çekimleri durdurduğu dedikoduları asılsızdır; asıl sorun, Nicholson ve Forman arasındaki sanatsal fikir ayrılıklarıydı. İkili arasındaki gerilim o kadar yüksekti ki, çekimler boyunca birbirleriyle görüntü yönetmeni üzerinden konuştular.
Filmdeki ikonik Kızılderili savaş dansı senaryoda yoktu; bu tamamen Jack Nicholson’ın kendi doğaçlamasıydı.
Görüntü yönetimi koltuğunda bir bayrak yarışı yaşandı; Haskell Wexler’in 31 günlük mesaisinin ardından görevi Bill Butler devraldı. Butler’ın başka bir projeye geçmesiyle, tekne sahneleri için kamera arkasına William A. Fraker geçti.
Yapımcılar, oyuncuların ve set ekibinin hastane atmosferinin yarattığı gerginlikten uzaklaşabilmesi için tesis bünyesinde özel bir oyun salonu kurdular.
Michael Douglas, o meşhur parti sahnesinin çekimleri sırasında ekibin çok yorgun olduğunu, ancak bu çekimin herkes için ihtiyaç duyulan bir deşarj noktasına dönüştüğünü belirtiyor.
Çekimler sırasında gerçek hastaların figüran olarak kullanılması, setin sınırlarını belirsizleştirdi; kundakçılık suçundan yatanların elektrik işlerine, cinsel saldırı hükümlülerinin ise temizlik süreçlerine dahil edildiği sıra dışı bir çalışma ortamı kuruldu.
Fletcher, çekimler boyunca soğuk ve acımasız bir karakteri oynamanın getirdiği duygusal yükü ağır bir şekilde hissetti. Prodüksiyonun sonunda, bir 'canavar' olmadığını kanıtlamak adına üzerindeki elbiseyi çıkarıp iç çamaşırlarıyla kalarak ekibe kendini göstermesi, üzerindeki baskının bir dışavurumuydu.
Basketbol sahnesinde Nicholson'ın Brancini'nin omuzlarına çıktığı an tamamen doğaçlamaydı; ikili, düşme riskine karşı birbirlerine esprili bir dille meydan okumuştu.

Karakterler ve Oyuncular 14

Hemşire Ratched'in kitapta bir adı yoktu; Louise Fletcher ona "Mildred" adını seçti.
Louise Fletcher kendi performansından o kadar rahatsız oldu ki yıllarca filmi izleyemedi.
Louise Fletcher, Hemşire Ratched'in 1940'lar tarzı saç modelinin ne kadar gergin ve katı biri olduğunu gösterdiğini söyledi. Bu saç modelinin şeytanın boynuzlarına benzemesi de tesadüf değil; bu da onun ne kadar kötücül olduğunu gösteriyor.
Louise Fletcher sonraki röportajlarında, karakterini insani kılarken sempatik olmaktan çıkarmayı başardığını söyledi. Sonunda Hemşire Ratched'in hastaları gerçekten önemsediğine ve onlar için en iyisini yaptığına inandığına, ama yanlış yönlendirildiğine ve kendi gücünden sarhoş olduğuna karar verdi.
Ken Kesey'in romanında "Büyük Hemşire" Ratched'i Baş Kızılderili Bromden anlatır. Ona göre Ratched'in yüzü pürüzsüz, hesaplı ve pahalı bir oyuncak bebek gibi hassas işlenmiştir; teni beyazla krem renginin karışımı olan ten rengi emaye gibidir, bebek mavisi gözleri ve pembe küçük burun delikleri olan küçük bir burnu vardır. Ratched'in kusursuz görünümüne uymayan tek özellik, lehim demirinin ucunu andıran "tuhaf" ya da "komik" kırmızı-turuncu renkteki dudakları ve tırnaklarıdır; bu renk o kadar sıcak ya da o kadar soğuk görünür ki, biriyle bu renkle temas etse kimse sıcak mı soğuk mu olduğunu söyleyemez. Ayrıca "devasa" ya da "aşırı büyük" diye tanımlanan R kupu göğüsleri vardır ve bu büyük göğüslerinden dolayı kırgın görünür. Ratched'in üniforması, kadınsılığını gizlemek amacıyla iri göğüslerini olabildiğince örttüğü, bol kolalı beyaz bir hemşire kıyafetidir; tıpkı güzelliğinin gözden kaçması için saçını sıkı bir topuz yapması gibi. Topuklu ayakkabılar giyer, her yere giderken dimdik yürür ve bazen içinde haplar, iğneler, tel ve forseps bulunan hasır bir çanta taşır. Başkalarına göre o, gençliğinde güzel olan ama artık donuk görünümlü, yine de yakışıklı sayılabilecek orta yaşlı bir kadındır; esas olarak hastalarına sapkın bir anne figürü gibi görünen, ürkütücü bir hemşiredir. Ancak Miloš Forman'ın Louise Fletcher'ın canlandırdığı tasviri, New York Broadway'deki sahne oyunu performanslarına dayanır; bunun nedeni, 1962 tarihli kitaptaki orijinal Hemşire Ratched'in görünümüne sahip tanınmış ya da yetenekli aktrislerin bulunmamasıdır.
Louise Fletcher, Hemşire Ratched rolünün dönemin tüm önde gelen aktrisleri arasında kıyasıya çekişilen bir rol olduğunu ancak sete gelen bir muhabirin laf arasında bundan söz etmesiyle fark etti.
Louise Fletcher, altı aydan fazla bir süre boyunca defalarca yapılan seçmelerin ardından çekimler başlamadan bir hafta önce imzalandı. Miloš Forman ona her seferinde bu kısma doğru yaklaşmadığını söylemiş ancak onu tekrar aramaya devam etmişti.
Miloš Forman, "real moment"'i yakalamak için oyuncu kadrosunun haberi olmadığında kameraları çalıştırıyordu.
Miloš Forman, başrolde büyük bir yıldızın, çevresinde ise tanınmayan oyuncuların olmasını tercih etti. Bu strateji, Nicholson’ın doğal bir lider olarak benimsenmesini kolaylaştıran bir atmosfer yarattı.
Sydney Lassick’in Cheswick rolünü almasındaki en ilginç detaylardan biri, seçmelere kemer yerine bir iple gelerek karakterin dengesiz ruh halini daha ilk andan yansıtmasıydı.
Miloš Forman, oyuncu kadrosunu oluştururken alışılagelmiş seçmelerin ötesine geçerek, oyuncuların birbirleriyle etkileşimini gözlemleyebileceği grup terapisi seansları düzenledi.
McMurphy rolü için Forman'ın aklındaki ilk isim Burt Reynolds'tı; ancak stüdyo daha prestijli bir tercih yaparak Jack Nicholson üzerinde karar kıldı.
Forman, Candy rolü için Shelley Duvall'ı düşünürken, onun performansını izlediği Thieves Like Us filminde yan rolde oynayan Louise Fletcher'ı fark ederek onu Hemşire Ratched rolüne uygun gördü.
Ken Kesey, filmin haklarını 20 bin dolara satmıştı ancak Jack Nicholson'ın rol için yanlış seçim olduğunu düşünüyordu. Forman ise Kesey'nin senaryosunu, yazarın Şef Bromden'ın birinci şahıs anlatımında ısrar etmesi nedeniyle reddetmişti.

Göndermeler ve Referanslar 13

Yaklaşık altı dakika on altı saniyede, McMurphy'nin Chief ile ilk karşılaştığı sahnede, Chief'in ayakları görünmediği için bir yükseltme kutusu üzerinde durduğu anlaşılıyor. Jack Nicholson 1,78 m, Will Sampson ise 1,96 m boyundaydı. Çekimde Nicholson'ın omuzları Sampson'ın dirseklerine ancak geliyor. Ayrıca çoğu kapı boşluğunun bitmiş yüksekliği 2,03 m'dir ve Sampson'ın başı çekimde bundan daha yükseğe uzanıyor gibi görünüyor. Perspektifi hesaba katsak bile, 15 cm veya daha yüksek bir kutu üzerinde olabilir. Filmde başka hiçbir yerde boy farkı bu kadar belirgin değil.
Filmin ilk dakikalarında bir hastanın komodininde görülen küçük Amerika Birleşik Devletleri bayrağında yalnızca 48 yıldız vardı. Bu bayrak 1959'da kullanımdan kalktı.
Jack Nicholson'ın eski kız arkadaşlarından biri, balık tutma gezisi dönüşünde iskeledeki kalabalığın arasında görünür.
Harding'in "I'm not just talking about my wife, I'm talking about my LIFE, I can't seem to get that through to you. I'm not just talking about one person, I'm talking about everybody. I'm talking about form. I'm talking about content. I'm talking about interrelationships. I'm talking about God, the devil, Hell, Heaven. Do you understand... FINALLY?" repliği, Amerikalı heavy metal grubu Mastodon'un Call of the Mastodon albümündeki "Shadows That Move" şarkısında sample olarak kullanıldı.
Filmin sonlarına doğru Harding (William Redfield) ile Martini (Danny DeVito) kart oynarken ikisi de "hovno" kelimesini kullanır; Harding, Martini'yi tekrarlar. "Hovno", Miloš Forman'ın ana dili olan Çekçede "bok" anlamına gelen bir kelimedir.
Yapımcı, mahkumların otobüs gezisinde bir adam olarak görünür.
Romanda Hemşire Ratched'in adı hiç açıklanmaz. Filmde, hastane komitesi McMurphy'nin davranışını görüşmek üzere toplandığında Dr. Spivey ona "Mildred" diye hitap eder. McMurphy de elektroşok tedavisinden dönüp grup terapi oturumuna oturduğunda ona "Mildred" der.
Ellis karakterinin lobotomi geçirdiği, filmin kesilen bir sahnesinde gösteriliyor; bu yüzden film boyunca içine kapanık bir hâlde.
Anjelica Huston ve Christopher Lloyd, The Addams Family (1991) ve 1993 yapımı devam filmi Addams Family Values'ta birlikte rol aldı.
William Redfield'ın Tanrı'dan, şeytandan, cennetten, cehennemden ve benzeri şeylerden bahsettiği konuşması, Mushroomhead grubunun 43 adlı şarkısında sample olarak kullanıldı.
McMurphy'nin beyzbol maçını anlattığı sahnede rafta görülen dergiler arasında Ağustos 1960 ve Şubat 1961 tarihli National Geographic ile 29 Mart 1963 tarihli bir Life Magazine sayısı var.
Elektroşok sahnesinde McMurphy’nin kullandığı 'a little dab will do ya' ifadesi senaryoda yer almıyordu; bu, 60 ve 70’lerin popüler saç kremi Brylcreem’in reklam sloganına yapılmış zekice bir göndermeydi.
Yapımcı, mahkumların otobüs gezisi sahnesinde kısa bir süre görünerek filme kendi imzasını taşıyan küçük bir selam gönderiyor.

Derin Anlam 4

Film, McMurphy'nin World Series monoloğuna dayanarak 1963'te geçiyor. McMurphy'nin bahsettiği Tom Tresh yalnızca 1961-1969 arasında oynadı ve bu onun Yankees-Dodgers arasındaki tek World Series'iydi.
Chief Bromden, kuzey Oregon'daki Celilo kabilesinin bir üyesidir. The Dalles Barajı kabile topraklarını sular altında bırakmıştı.
Kendisi de etnik olarak Çek-Amerikalı olan Milos Forman, filmin kilitli bir akıl hastanesi senaryosunu otoriter komünizm felsefesi altındaki günlük yaşamla karşılaştırdı, ancak bu politik tema orijinal kitabın bir parçası değildi. Forman 2012'de şöyle dedi: "Benim için [hikaye] sadece edebiyat değil, gerçek hayattı; 1932'de doğduğumdan 1968'e kadar Çekoslovakya'da yaşadığım hayattı. Komünist Parti benim Hemşire Ratched'imdi; ne yapıp ne yapamayacağımı, ne söyleyip ne söyleyemeyeceğimi, nereye gidip gidemeyeceğimi, hatta kim olup olamayacağımı söylüyordu."
Çek asıllı yönetmen Miloš Forman, akıl hastanesini otoriter komünist rejimlerin bir metaforu olarak kurgulamış; Hemşire Ratched'ın hastalara dayattığı mutlak itaat kültürünü, kendi ülkesinde yaşadığı baskıcı dönemle özdeşleştirmiştir.

Kariyer ve Ödüller 9

Film, 1975 ile 1987 yılları arasında İsveç sinemalarında gösterildi; bu, o zaman da bugün de bir rekor.
Jack Nicholson, mütevazı bütçeli bir film için küçük bir maaş yerine kârdan pay aldı. Film 120 milyon doların çok üzerinde hasılat yapınca bu hamle işe yaradı. Oscar kabul konuşmasında, törenin başlarında onur ödülü alan Mary Pickford'a, Hollywood'da kârdan pay alan ilk oyuncu olduğu için teşekkür etti.
It Happened One Night (1934) ve The Silence of the Lambs (1991) ile birlikte bu film, En İyi Film, En İyi Erkek Oyuncu, En İyi Kadın Oyuncu, En İyi Yönetmen ve En İyi Uyarlama ya da Özgün Senaryo dahil büyük Akademi Ödülleri'nin tamamını kazanan yalnızca üç filmden ikincisi.
Jack Nicholson'ın üst üste üç yıl En İyi Erkek Oyuncu dalında aday gösterildiği üç filmin sonuncusu. Bu film, The Last Detail (1973) ve Chinatown (1974) filmlerinden sonra geliyor. Ancak önceki iki yıldan farklı olarak Jack Nicholson bu filmle ilk En İyi Erkek Oyuncu Oscar'ını kazandı.
Louise Fletcher, En İyi Kadın Oyuncu Oscar'ı konuşmasının sonuna yaklaşırken eşsiz bir dokunuşla bitirdi (Amerikan İşaret Dili'nde bir ilk): "Annem ve babam için, bana hayal kurmayı öğrettikleri için teşekkür etmek istiyorum. Hayalimin gerçekleştiğini görüyorsunuz. Teşekkür ederim."
En İyi Film ödülünü alırken Michael Douglas, "Cuckoo's Nest"in It Happened One Night (1934) filminden bu yana En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Kadın Oyuncu olmak üzere dört büyük Oscar'ı kazanan ilk film olduğunu söyledi. Ancak Douglas, Capra klasiğinin vizyon yılını 1934 yerine yanlışlıkla 1937 olarak belirtti.
Haskell Wexler, yapımcılarla yaşadığı sanatsal fikir ayrılıkları nedeniyle çekimlerin başında görevden alındı. Wexler, bu ayrılığın politik belgeseli 'Underground' ile ilgili olduğunu düşünse de, Forman bunu tamamen estetik tercihlere bağladı; ilginç olan ise, Wexler’in Butler ile birlikte Oscar adaylığına uzanmasıydı.
Louise Fletcher, En İyi Kadın Oyuncu Oscar’ını alırken yaptığı konuşmanın sonunda Amerikan İşaret Dili’ni kullanarak, 'Annem ve babam, bana hayal kurmayı öğrettiğiniz için teşekkür ederim. Hayalimin gerçekleştiğini görüyorsunuz,' diyerek unutulmaz bir ana imza attı.
Michael Douglas, En İyi Film ödülünü kabul ederken 'Guguk Kuşu'nun 1934’ten bu yana dört büyük Oscar dalında ödül alan ilk film olduğunu gururla duyurdu; ancak konuşması sırasında Frank Capra klasiğinin çıkış yılını sehven 1937 olarak telaffuz etti.

Spoiler içeren bilgiler

Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Miloš Forman başta balık tutma sahnesini istemedi. Filmin tamamı koğuşta çekilirse, Şef Bromden kaçtığında sahnenin daha dramatik olacağını düşünüyordu.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
20th Century Fox filmi dağıtmaya ilgi gösterdi ve McMurphy'nin hayatta kalmasını sağlayacak şekilde sonu yeniden yazılırsa tüm yapımı finanse etmeyi kabul etti. Yapımcı Saul Zaentz filmi başka bir yere götürdü.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Kitapta Cheswick havuzda boğularak ölür, filmde ise ölmez.

One Flew Over the Cuckoo's Nest İle İlgili 164 İlginç Bilgi

İlginç Bilgiler 45

Yapım Hikâyesi 33

Kamera Arkası 43

Karakterler ve Oyuncular 14

Göndermeler ve Referanslar 13

Derin Anlam 4

Kariyer ve Ödüller 9

Spoiler içeren bilgiler

Gelişmiş arama