Film 1995 46 bilgi

Tales from the Crypt: Demon Knight

Name: Tales from the Crypt: Demon Knight
Released: 1995

Tales from the Crypt: Demon Knight (1995) filmi kimler oynuyor? Kadrosu ve kamera arkasından 46 bilgi, kaynaklarıyla. Başrollerde Billy Zane, William Sadler…

IMDb kaydı ↗

Tales from the Crypt: Demon Knight Oyuncuları

7 oyuncu

Tales from the Crypt: Demon Knight filminin kadrosunda 7 oyuncu yer alıyor; 7 tanesinin canlandırdığı karakter de listede.

Tales from the Crypt: Demon Knight hakkında 46 bilgi

46 bilgi gösteriliyor.

Topluluk BilgisiAyrı rozeti olmayan maddeler bu seviyededir: yaygın olarak anlatılıyor ancak birincil doğrulaması yok.

Kaynaklar (1) · IMDb

Veri tabanıIMDb kaydı ↗IMDb46 madde

#1
Ernest Dickerson, 13 Ocak 1995 Cuma günü sinemada gösterime girmesi için yönetmenlik yaptı. Bu planlama, Tales from the Crypt filmlerinin korku türüyle ilişkili hafta sonları, örneğin 13'üncü Cuma günü veya Cadılar Bayramı'na yakın hafta sonlarında gösterime girmesine yönelik bir prodüksiyon stratejisiyle uyumluydu.
#2
Tales from the Crypt: Demon Knight'in (1995) senaryosu, yapım başlamadan önce birkaç yıl boyunca Hollywood'da dolaştı. Senaryo, E. C. Comics kütüphanesiyle ilgisi olmayan bağımsız bir mülk olarak ortaya çıkmasına ve geleneksel ahlaki oyun yapısından yoksun olmasına rağmen, yapımcılar, korku ve mizah arasındaki özel dengesi nedeniyle ilk Tales from the Crypt (1989) teatral yan ürünü için materyali seçtiler.
#3
Prodüksiyon sırasında çeşitli kuşlar setin üzerindeki kirişlere yuva yaparak ses sorunlarına neden oldu. Sonuç olarak mürettebat, kuşları korkutup kaçırmak için kurusıkı ateş etmeye başladı.
#4
Orta spoiler
#5
Cryptkeeper'ın açılış sekansındaki hareketi, yeşil maske takan bir oyuncunun pratik bir performansını içeriyor; bu, editörlerin post prodüksiyon sırasında animatronik kafayı canlı vücudun üzerine dijital olarak yerleştirmesine olanak tanıyor.
#6
Son başlık dizisi, Cryptkeeper'ın Tales from the Crypt (1989) tiyatro üçlemesinin ikinci girişi olması planlanan "Dead Easy,"başlıklı yakında çıkacak bir uzun metrajlı filmle ilgili sesli duyurusuyla sona eriyor."Fat Tuesday,"çalışma adıyla da bilinen bu proje, Mardi Gras sırasında New Orleans'ta geçen voodoo temalı bir zombi hikayesi olarak tasavvur edildi. Senaryo memnuniyetsizliği nedeniyle üretim durdu ve önerilen üçüncü bölüm olan"Body Count,"'ta üretilmeden kaldı. Serinin sonraki filmleri olarak Bordello of Blood (1996) ve Ritual (2002) gösterime girdiğinde bir üçleme nihayet tamamlandı.
#7
Uzun metrajlı filmin prodüksiyonu, Tales from the Crypt (1989) televizyon dizisinin beşinci ve altıncı sezonları arasındaki arada gerçekleşti.
#8
Billy Zane, The Collector karakterinin ağzını açıp bir süngeri ortaya çıkardığı sahneyi doğaçlama yaptı. Şaka orijinal senaryoda mevcut değildi ve Zane, yapım ekibinden özellikle bu parçayı gerçekleştirmek için sette bir sünger bulmasını istedi. Yönetmen Ernest Dickerson ve başrol oyuncusu William Sadler, geriye dönük röportajlarda o anın senaryosuz olduğunu doğruladılar ve sahne ekibinin sahneyi çekmeden önce öğeyi bulmak için çabalaması gerektiğini belirttiler.
#9
Prodüksiyon, kendine özgü pratik etkileri için yaratıcı çözümler içeriyordu. İblislerin parlayan yeşil kanı, endüstriyel güçteki parlak çubukların içinde bulunan sıvıdan kaynaklanıyordu. Özel efekt ekibi, filmin birçok aksiyon sahnesinde kullanılmak üzere biyo-ışıldayan sıvıyı toplamak için bu çubuklardan binlercesini parçalara ayırdı. Bu karar, geleneksel mısır şurubu bazlı sahne kanının sinematik ışıklandırma altında kopyalayamayacağı, farklı, dünya dışı bir parlaklık sağladı.
#10
Brayker'in geldiği kasabanın adı Pelin'dir. Bu isim, Vahiy Kitabı'nın sekizinci bölümünde bahsedilen, İncil'deki Kıyamet sırasında Dünya'ya düşen ve suların üçte birini acıya çeviren bir yıldıza gönderme yapmaktadır.
#11
Yeraltı katmanları boyunca Mezar Bekçisi'nin alanına doğru yapılan son kamera hareketi, bir anahtar halkasını tutan iskelet gibi bir eli ortaya çıkarıyor. Anahtarlara iliştirilmiş belirgin bir isim etiketinde "Hoffa." yazıyor. Bu görsel ekleme, 1975 yılında Bloomfield Hills, Michigan yakınlarında ortadan kaybolan Teamsters sendikası lideri Jimmy Hoffa'ya gönderme yapıyor. Kalıntıların toprağın altında bulunması, cenazesinin gizli yeri ile ilgili uzun süredir devam eden şehir efsanelerine komik bir gönderme yapıyor.
#12
William Sadler'ın filmde yer alması onun seriye üçüncü belirgin katkısına işaret ediyor. Daha önce 1989 yapımı The Man Who Was Death (1989) dizisinde cellat Niles Talbot rolünü üstlendi ve daha sonra altıncı sezonun The Assassin (1994) bölümünde Azrail'i canlandırdı.
#13
Stüdyo başlangıçta Jeryline rolü için Cameron Diaz'ın peşine düştü. Yönetmen Ernest Dickerson, rol için Jada Pinkett Smith'i seçmeleri konusunda yapımcılarla başarılı bir şekilde lobi yaptı.
#14
Billy Zane, bu filmde The Collector rolünü üstlenmeden önce Tales from the Crypt (1989) televizyon dizisinin "Well Cooked Hams" (1993) bölümünde yer aldı.
#15
İblisleri göz atışları yoluyla dağıtma kavramı bu filmde ortaya çıkıyor ve daha sonra Brimstone (1998) dizisinde birincil olay örgüsü aracı olarak hizmet ediyor, ancak yaratıcılar Ethan Reiff ve Cyrus Voris filmden resmi bir ilham kaynağı olarak bahsetmedi.
#16
Yapım ekibi tüm seti Van Nuys, Kaliforniya'da terk edilmiş bir hangarın içinde inşa etti. Bu yapısal seçim, anlatı bir gece boyunca gerçekleştiği için mürettebatın gündüz saatlerinde tutarlı bir gece ortamını sürdürmesine olanak tanıdı.
#17
Wally Enfield, yakın zamanda işine son verilmiş bir posta çalışanı olarak tanıtıldı. Elinde önemli bir silah deposunun bulunması, eski işyerine karşı planlı bir misilleme saldırısına işaret ediyor. Bu karakter özelliği, 1980'lerin sonu ve 1990'ların başında Amerika Birleşik Devletleri Posta Servisi çalışanları tarafından gerçekleştirilen bir dizi işyeri silahlı saldırı olayına gönderme yapıyor; bu, Amerikan kültüründe "going postal" argo terimini popüler hale getiren bir olgudur.
#18
Anlatı tarihi ve son sekans boyunca Koleksiyoncunun dört farklı versiyonu veya enkarnasyonu ortaya çıkıyor. İlk versiyon, İsa'nın çarmıha gerilmesi sırasında Romalı bir asker olarak ortaya çıkıyor. İkinci tezahür, Frank Brayker'in bir asker arkadaşını öldürmesinin ardından Birinci Dünya Savaşı'na geri dönüş sırasında ortaya çıkar. Birincil düşman, günümüzde anahtarın peşinde koşan Billy Zane'in canlandırdığı üçüncü enkarnasyondur. Üçüncü Koleksiyoncunun yok edilmesinin ardından, siyah takım elbise giymiş ve bavul taşıyan dördüncü bir enkarnasyon, final sahnesinde Jeryline ile yüzleşmek için bir otobüs durağında belirir.
Orta spoiler
#19
Orta spoiler
#20
Wormwood kasabasının ziyaretçilerini karşılayan elle boyanmış kontrplak tabelada "Good Neighbors Are Our Best Natural Resource." sloganı yer alıyor. Kasabanın çürüyen durumunu yansıtmak için yapım ekibi tarafından eskitilen iki parçalı set giydirme, Brayker Koleksiyoncudan kaçarken topluluğa girerken arka planda görünüyor.
#21
Brayker, anahtarın kendisine doğrudan yönetmen Ernest Dickerson'a gönderme yapan Dickerson adlı bir askerden miras kaldığını belirtiyor.
#22
Dick Miller, birden fazla üstsüz kadının olduğu bir partiyi içeren rüya sahnesinin tamamlanmasının yaklaşık 17 çekim gerektirdiğini iddia etti. Oyuncu şakacı bir şekilde tekrarlama sayısının yüksek olmasını çekimler sırasında arka plandaki oyuncuların dikkatinin dağılmasına bağladı.
#23
Billy Zane, yönetmen James Cameron'un bu filmdeki kötü Koleksiyoncu performansını izlemesinin ardından Titanic'te (1997) Caledon Hockley rolünü garantiledi. Cameron'ın, Zane'in tehdit ile gösterişli, karizmatik ekran varlığını dengeleme yeteneğini Rose DeWitt Bukater'in zengin ve kibirli nişanlısı karakteri için ideal bulduğu bildirildi.
#24
Yönetmen, Billy Zane'in ilk prodüksiyon toplantısına çeşitli saç parçalarıyla dolu bir evrak çantasıyla girdiğini doğruladı. Zane, Koleksiyoncu rolü için herhangi bir peruk takmayı teklif etti, ancak Ernest, karakterin tehditkar estetiğini geliştirmek için oyuncunun kel görünmesini istedi. Bu yaratıcı karar, daha önce profesyonel çalışmalarında peruk veya saç aksesuarları kullanmış olan Zane'in doğal görünümünün halka ilk gösterimi oldu.
#25
William Sadler, Billy Zane ve Dick Miller, işbirliğine dayalı bir ortam için yönetmen Ernest Dickerson'a övgüde bulundular. Yönetmen, oyuncu kadrosunu karakterlerini keşfetmeye teşvik etti ve çekimler sırasında deneysel veya aşırı önerilere açık kaldı.
#26
Senaryo ilk olarak projeyi Child's Play (1988) filminin devamı olarak çekmeyi planlayan Tom Holland ile ortaya çıktı. Hollanda bunun yerine Fatal Beauty'yi (1987) yönetmeyi seçtiğinde geliştirme durdu. Senaryo daha sonra Mark Carducci'ye geçti ve o da sonunda materyali Mary Lambert'e aktardı. Full Moon Entertainment kısa süreliğine hakları elinde tuttu ancak bütçe kısıtlamaları nedeniyle unvanı yapım kadrosundan çıkardı. Yapımcı Joel Silver sonunda senaryoyu aldı ve Tales from the Crypt (1989) markası altında ilk uzun metrajlı film olarak projeye yeşil ışık yaktı.
#27
Frank Brayker (William Sadler), Randall Boyll'un senaryonun daha önceki bir taslağına dayanan romanlaştırmasında Silas rolünde görünüyor. Senaryonun bu orijinal yinelemesinde Silas, Jeryline ile şakalaşan ve ileri yaşına ilişkin iç monologlar sunan daha esprili bir karakter olarak öne çıkıyor. Yazılı uyarlama ayrıca, pansiyon sakinlerinin binadan kaçmaya yönelik daha ayrıntılı girişimi gibi genişletilmiş sekansları da içeriyor; bunlar, film prodüksiyonunun 13 milyon dolarlık bütçeyi karşılaması için önemli ölçüde kısaltıldı veya kesilip çıkarıldı.
#28
Billy Zane, karakterinin Şerif Tupper'ın kafasını kestiği sekansla ilgili pişmanlığını dile getirdi; Zane ve babası, özellikle polis prosedür dizisi McMillan & Wife'daki (1971) Çavuş Enright rolüyle oyuncu John Schuck'ın uzun süredir hayranıydı.
#29
Universal Pictures, gösterime ilk olarak 1994 yılında Cadılar Bayramı için planlamıştı. Stüdyo, Wes Craven's New Nightmare (1994) ve Pumpkinhead II: Blood Wings (1994) gibi diğer türlerle gişe geliri rekabetini önlemek için sonunda galayı 13 Ocak 1995'e erteledi.
#30
Yapım ekibi, çarmıha geri dönüş sahnesinin setini süslemek için yerel bir domuz çiftliğinden elde edilen toprağı kullandı. Bu kir, çekimler boyunca oyuncu kadrosunu ve ekibi rahatsız eden çok yoğun bir koku yaratan yüksek konsantrasyonda gübre içeriyordu.
#31
Romanlaştırma, uçan iblislerin tünellerde dolaşırken kahramanlara saldırdığı bir sekans içeriyor. Bu sahne senaryonun ilk taslağında yer aldı ancak ana çekimlerden önce kaldırıldı ve son filmde yer almıyor.
#32
Dick Miller, Willy Amca'nın şeytani dönüşümünü canlandırmak için kariyerinde ilk kez protez makyaj yaptı. Protez süpervizörü Scott Wheeler, Miller'in başvuru sürecinden kişisel olarak hoşlanmamasına rağmen yapım boyunca profesyonel kaldığını belirtti.
#33
Danny, Willy ile tavan arasında saklanırken Tales from the Crypt çizgi romanının sayılarını okur. Bu ekleme, filme ve televizyon dizisine ilham veren orijinal EC Comics kaynak materyaline kendinden referanslı bir selam niteliğindedir.
#34
Tales from the Crypt: Demon Knight (1995) ve Tales from the Crypt Presents: Bordello of Blood (1996) filmleri 2014 ile 2015 yılları arasında HBO ve Cinemax programlama programlarına geri döndü. Bu yayın penceresi, televizyon dizisinin ilk yayınını tamamlamasından yaklaşık yirmi yıl sonra serinin orijinal ağında geçici olarak yeniden dirilişine işaret etti.
#35
Ernest Dickerson, Demon Knight'ı yönettikten hemen sonra bir korku filmi daha yönetecekti. Adı "Kicks"'ti ve kullanıcılarını canavarlara dönüştüren fütüristik bir ilaçla ilgili olurdu. Matthew Bright filmin orijinal senaryosunu yazdı ve Oliver Stone filmin yapımcılığını üstlenecekti ama film hiçbir zaman yapılmadı.
#36
Demon Knight'ın orijinal senaryosu 1987'de yazılmıştı ve Child's Play üzerinde çalışmayı bitirdikten sonra Tom Holland tarafından yönetilecekti. Ancak sonuçta projeyi kabul etti ve sonraki birkaç yıl içinde proje "development hell"'in çeşitli aşamalarından geçti. Sonunda senaryonun popüler HBO serisine benzer bir komedi tonu olması nedeniyle Tales from the Crypt filmine dönüştürüldü.
#37
Ethan Reiff ve Cyrus Voris tarafından 1987'de yazılan orijinal senaryoda, insan benzeri görünümlere sahip çok daha büyük bir iblis ordusu yer alıyordu. Geliştirme sırasındaki bütçe kısıtlamalarını karşılamak için, bir taslakta iblisler, gerçek doğası ancak gözlükleri çıkarıldığında ortaya çıkan, güneş gözlüğü ve siyah takım elbise giyen "killer yuppies" olarak yeniden tasavvur edildi.
#38
1963 yapımı Jason ve Argonauts filmi, orijinal senaryo için birincil yaratıcı mihenk taşı görevi gördü. Senaristler Ethan Reiff ve Cyrus Voris, projeyi ilk olarak 1987'de, sonunda üretilen canavar-komediden ziyade, bir kahramanın yolculuğu, aksiyon-korku karışımı olarak tasarladılar. Yerden çıkan iblisler gibi özel görüntüler, Ray Harryhausen tarafından canlandırılan ikonik iskelet savaşçılar örnek alınarak modellendi. İblislerin gözlerinden fışkıran yaşam gücü kavramı 1963 klasiğindeki "Hydra's teeth" dizisinden ilham aldığından, bu etki yaratıkların mekaniğine de yayıldı.
#39
Senaristler Ethan Reiff, Cyrus Voris ve Mark Bishop, Universal Pictures'ın bütçeyle ilgili endişelerini gidermek için, adı geçen yaratıkların yerini insan görünümlü uşakların aldığı alternatif bir "no-demons" senaryosu geliştirdiler. Bu versiyonda Koleksiyoncu, siyah takım elbise ve güneş gözlüğü takan bir grup astına liderlik eden bir İncil satıcısı olarak görev yapıyordu. Gerçek doğalarının tek göstergesi, gözlüklerini indirdiklerinde gözlerinde görünen ateşti.
#40
Direktör Ernest Dickerson, ana pansiyon setini inşa etmek için Kaliforniya'daki Van Nuys Havalimanı'nda hizmet dışı bırakılmış bir uçak hangarını kullandı. Geniş iç alan, prodüksiyonun tam ölçekli dış cepheler ve iç mekanda çöl ortamı inşa etmesine olanak tanıdı. Bu ortam, mürettebata ışıklandırma üzerinde tam kontrol sağlayarak, karmaşık gece sahnelerini gündüz saatlerinde çekmelerine ve stilize mavi filtreler aracılığıyla tutarlı bir korku-komik estetiği sürdürmelerine olanak sağladı.
#41
Randall Boyll tarafından yazılan ve Pocket Books tarafından yayınlanan resmi romanlaştırma, son teatral kurgudan çeşitli anlatı sapmaları içeriyor. Bu tutarsızlıklar, taslağın, yapım değişiklikleri tamamlanmadan önce senaryonun daha önceki bir versiyonundan geliştirilmiş olması nedeniyle ortaya çıktı. Önemli farklılıklar arasında Brayker karakteri için genişletilmiş bir arka plan hikayesi ve pansiyonun ilk kuşatmasını içeren daha ayrıntılı bir sekans yer alıyor.
#42
Traci Bingham ilk uzun metrajlı filmine "Party Babe" rolüyle çıkıyor.
#43
Yapım öncesi sırasında yönetmen, Brayker rolüne Afrikalı-Amerikalı bir oyuncunun seçilmesini önerdi. Bu yaratıcı yönlendirme, Dünya'nın ezilen insanlarının aynı zamanda onun kurtarıcıları olduğunu öne süren tematik bir alt metin oluşturmayı amaçlıyordu.
#44
Anlatı, Frank Brayker'in eserin tarihini pansiyon sakinlerine anlattığı bir sekans içeriyor. Bu geri dönüş, yedi anahtarın kökenini tasvir ediyor; özellikle Sirach adlı bir hırsızın, iblislerin kutsal emanetleri ele geçirmesini önlemek için çarmıha gerilme sırasında kabı İsa'nın kanıyla doldurduğunu gösteriyor. Jeryline vasiliği devraldığında, Brayker'in anahtarla ilgili kendi geçmişini gösteren, daha önceki bir koruyucunun ölümünden sonra Birinci Dünya Savaşı sırasında üst düzey bir subaydan eşyayı alması da dahil olmak üzere, sonraki vizyoner sekans meydana gelir.
#45
Jada Pinkett Smith'in yapım setine kısa, sarı saçlarıyla gelmesi ekibi şaşırttı. İlk yapım planları saçının farklı bir renge boyanmasını gerektiriyordu ancak oyuncu görünümü korumakta ısrar etti. Sarı saç daha sonra Jeryline karakterine entegre edildi.
#46
The Movie Crypt podcast'ine verdiği röportajda yönetmen Dickersin, filmin tarzı için Mario Bava filmleri, James Cameron'un Uzaylılar ve Hong Kong filmlerinden ilham aldığını açıkladı. Meslektaşı Ringo Lam da Los Angeles'ta yaşıyordu. Ardından film setini de ziyaret edecektim.