Tangerine'den 57 İlginç Bilgi

Film, yalnızca üç iPhone 5s akıllı telefon, Moondog Labs'ın anamorfik klipsli lensi, 8 dolarlık FiLMiC Pro uygulaması ve Steadicam Smoothee yuvaları kullanılarak çekildi. Yönetmen Sean Baker, bu sıra dışı prodüksiyon detayını Sundance Film Festivali'nde açıkladı.

Film, Hollywood'daki Santa Monica ve Highland kavşağının belirli bir andaki fiziksel dokusunu ölümsüzleştiriyor. 2016 ortalarına gelindiğinde, Sin-Dee'nin 'drama yok Alexandra' dediği Arena Gece Kulübü de dahil olmak üzere filmde görünen birçok bina yıkılmıştı. Birçok sahneye ev sahipliği yapan Donut Time ise kapandı ve bir yıl sonra Trejo's Coffee & Donuts olarak yeniden açıldı.

Film üç iPhone ile çekildi, ancak prodüksiyon bütçesi o kadar düşüktü ki Sean Baker çekimlerden sonra birini kirasını ödemek için sattı, diğeri ise kendi kişisel telefonu oldu. Kalan son iPhone ise sonunda Sinema Sanatları Akademisi Müzesi'ne bağışlandı.

Film için özgün bir müzik bestelenmedi; kullanılan tüm müzikler hazır stok müziklerden oluşuyor.

Film, Los Angeles'ta ağırlıklı olarak uyuşturucu ve fuhuşla bilinen Santa Monica Bulvarı ile Highland Caddesi'nin kesiştiği bölgede geçiyor.

Sean Baker, filmdeki donut dükkanının belirgin bir mekan olması konusunda kararlıydı. Çekim için izin alması gerekti ve bu mekanı kullanamazsa filmi iptal edeceğini söyledi. Dükkan kapanmadan önce içeride en fazla 5 saat çekim yapılabiliyordu; Baker toplamda 3 gün 2 gece içeride ve dışarıda çekim yapabildi. Film gösterime girdikten sonra mekan Danny Trejo tarafından satın alınıp Trejo's Coffee and Donuts adıyla yenilendi ve örneğin Yeva'nın Razmik'le yüzleşmek için girdiği arka kapı artık yok.

Donut Time sahnelerindeki tüm figüranlar, çekim sırasında mekana giren gerçek müşterilerdi. Mekan sahipleri çekim izni verse de dükkanı kapatamadıkları için Sean Baker mesai saatlerinde çekim yapmak zorunda kaldı. Yanlışlıkla çekime giren müşterilere sonradan bir filmde oldukları söylenip izin formu imzalatıldı.

Sean Baker'ın filmin tamamını iPhone ile çekme riskli kararı, hem maliyet düşürme hem de deneysel bir teknikti. Baker, film için finansman bulmakta zorlanıyordu ve DSLR ya da film kamerası kiralamanın pahalı olacağı için iPhone ile çekim yapmayı düşündü; ayrıca daha önce hiçbir uzun metraj filmin tamamen cep telefonuyla çekilmemiş olması da sanatsal bir tutku katıyordu.

Sarhoş taksi yolcusunun çıkardığı kusmuk gerçek. Josh Sussman, sahneye hazırlanmak için birkaç şişe içki içti ve sahne tek çekimde tamamlanmak zorundaydı. Görüntü o kadar iğrençti ki Sean Baker bile çekimi aldıktan sonra kustu.

Razmik'in ailesinin olduğu sahneler tamamen senaryolaştırılmak zorundaydı çünkü ne Sean Baker ne de Chris Bergoch Ermenice biliyordu. İngilizce bilmeyen Ermeni oyuncularla iletişim kurabilmek için Razmik'i canlandıran Karren Kalagulian tercümanlık yaptı.

Sean Baker, filmdeki birçok takip çekimini bisiklete binerek gerçekleştirdi.

Film için post-prodüksiyonda hiçbir ADR (otomatik diyalog değişimi) yapılmadı; kullanılan tüm ses efektleri gerçek prodüksiyon seslerinden oluşuyor.

Filmi iPhone ile çekmek prodüksiyona bir avantaj sağladı. Tamamı gerçek mekanlarda, set kullanılmadan çekildiği için arka plandaki tüm figüranlar Los Angeles sokaklarındaki yayalardı. Küçük ve göze çarpmayan bir telefon, geleneksel kameraların aksine meraklı yoldan geçenlerin dikkatini çekmeden çekime olanak tanıdı.

Sundance'teki gösterime katılan hiç kimse, filmin iPhone ile çekildiğini jenerikte bu gerçek ortaya çıkana kadar bilmiyordu.

Sean Baker, post-prodüksiyonda filmin ön gösterimi için Final Cut Pro, kontrast ve doygunluk gibi sorunları düzeltmek içinse DaVinci Resolve kullandı.

James Ransone, Chester rolündeki tüm sahnelerini 2-3 gün içinde tamamladı.

Mya Taylor, Terry Gross ile yaptığı bir radyo röportajında, canlandırdığı Alexandra karakterine benzer şekilde, Hollywood'da hayat kadınlığı yaptığını açıkladı.

Mya Taylor ve Kitana Kiki Rodriguez, yapım başlamadan önce gerçek hayatta zaten arkadaştı.

Film, başrol oyuncusu Mya Taylor kadınlık hormonları almaya yeni başladığı sırada çekildi. Bu durum filme de yansıdı; Sin-Dee, Alexandra'nın göğüslerinin nihayet büyüdüğünü fark edip yorum yapınca, Alexandra östrojenin son zamanlarda etkisini iyice gösterdiğini söyler.

Mya Taylor, Alexandra'nın şarkı söylediği gece kulübü sahnesinde kendi sesini kullandı. Taylor gerçek hayatta eğitimli bir şarkıcıdır ve 6 yaşından beri şarkı söylemektedir.

Arsen Grigoryan, Karo rolünde, Alla Tumanian'ın canlandırdığı Ashken'i Razmik'le yüzleşmek üzere Donut Time'a götürdüğü sahneleri çekerken dehşete kapılmıştı. Bu sahneler Los Angeles'ın yoğun caddelerinde araba sürerken çekilmek zorundaydı ve Grigoryan aynı anda hem karakterinde kalmak hem de araba kullanmak durumundaydı.

Filmin yapımcısı ve kostüm tasarımcısı olan Shih-Ching Tsou, Donut Time'ın müdürü olarak küçük bir rolde görünür.

Mya Taylor, Sean Baker kendisine bu filmde rol teklif etmeden önce yönetmenin bazı filmlerini izlemişti. Teklifi yalnızca iki şartla kabul etti: filmin seks işçilerinin hayatını olabildiğince gerçekçi yansıtması ve mümkün olduğunca komik olması.

James Ransone, Chester rolüyle, oyuncu kadrosunda üst sıralarda yer almasına rağmen filmde 58. dakikaya kadar görünmez.

Spirit Ödülleri'nde hem Mya Taylor hem de Kitana Kiki Rodriguez En İyi Kadın Oyuncu dalında aday gösterildi; ancak Rodriguez ödül sezonunda belirgin şekilde ortalıkta yoktu ve 27 Şubat'taki törene katılmadı. Taylor bu durumla ilgili, Rodriguez'in "kişisel sorunlarla" uğraştığı ve özel hayatına dair hiçbir ayrıntı paylaşmayan, çok özel bir insan olduğu için katılmayı reddettiğini söyledi: "Çok sakin biridir ve ilgi odağı olmayı sevmez."

Mya Taylor ve Kitana Kiki Rodriguez, Sean Baker'ın onayıyla, filmin komik anlarının çoğunu doğaçlama yaptı.

Mya Taylor ve Kitana Kiki Rodriguez, Baker ve Bergoch tarafından film için seçilmeden önce hiç oyunculuk deneyimine sahip değildi; Taylor yalnızca lisede drama dersine girmişti. İkili, Los Angeles'taki yerel bir LGBT merkezinde keşfedildi ve o dönem aynı dairede birlikte yaşıyorlardı.

Bu film, transseksüel oyuncular Mya Taylor ve Kitana Kiki Rodriguez'in çıkış yapmasını sağladı. Dağıtımcı Magnolia Pictures, iki oyuncunun bu filmdeki performanslarıyla Akademi Ödülü'ne aday gösterilmesi için bir kampanya bile yürüttü (ancak başarısız oldu). Taylor sonrasında oyunculuğa devam etmeye karar verirken, Rodriguez, mahremiyetine düşkün, münzevi bir kişi olduğu için bu filmin gösterime girmesinden sonra bir daha hiç oyunculuk yapmadı.

James Ransone, Chester performansını, Spring Breakers (2012) filmindeki James Franco'ya ve Hollywood, Kaliforniya'da bizzat gördüğü gerçek pezevenklere dayandırdı.

Chelcie Lynn, Madam Jillian rolü için Twitter üzerinden yapılan bir seçmeyle kadroya dahil oldu. Sean Baker, onu birkaç Vine videosunda gördü ve Twitter'dan ulaşıp ilgilenip ilgilenmediğini sordu.

Oyuncu Josh Sussman, filmin başlarındaki taksi sahnelerinden birinde Retch Chunder karakteriyle görünür. Sussman, yönetmen Sean Baker ve ortak yazar/ortak yapımcı Chris Bergoch ile MTV dizisi Warren the Ape'te (2010) birlikte çalışmıştı.

Kitana Kiki Rodriguez'in tüm filmde çekmekten en keyif aldığı sahne, Donut Time'da tüm ana karakterler (Sin-Dee, Alexandra, Chester, Dinah, Razmik, Ashken, Yeva ve Mamasan) arasındaki son yüzleşmeydi.

Ana Foxxx, Selena rolünde, kısa süreli çıplaklık gerektiren bir hayat kadınını oynadığı için çekimlerde çok gergindi. Karren Kalagulian, doğal davranıp onunla şakalaşarak Foxxx'u rahatlattı ve cesaretlendirdi.

Yardımcı yönetmen olarak görev yapan Julie Cummings, filmde Memur Jules rolüyle küçük bir rolde görünür. Profesyonel oyunculuk deneyimi olmadığı için başlangıçta John Krinsky ve Mya Taylor ile birlikte oynamakta zorlandı ve doğaçlama repliklerde iyi değildi.

Mya Taylor, Donut Time sahnelerinde birkaç tane yemek zorunda kalmasına rağmen, gerçek hayatta donutları pek sevmez.

Sean Baker, Terry Gross ile yaptığı bir radyo söyleşisinde, filmin intikam eksenli hikâyesinin (Sin-Dee'nin Chester'la yatan kadının peşine düşmesi) Kitana Kiki Rodriguez'in fikri olduğunu açıkladı.

Filmin prodüksiyon bütçesi o kadar kısıtlıydı ki, oyuncu ve ekibi doyuracak bir aşçı tutulamadı; Sean Baker her gün Subway, Burger King ve Starbucks gibi yakın çevredeki restoranlardan yemek almak zorunda kaldı.

Filmin başarısı ve gelen telif gelirleri, Mya Taylor'ın erkekten kadına geçiş sürecini maddi olarak tamamlamasını sağladı.

Tangerine, Sean Baker'ın MPAA derecelendirmesi alan ilk filmi oldu; daha önceki tüm filmleri derecelendirilmemişti.

Yönetmen Sean Baker ve yardımcı yazar Chris Bergoch, Mya Taylor ile Hollywood'daki McCadden Place'te bulunan LGBT toplum merkezi Village at Ed Gould Plaza'da tanıştı. Filmin büyük bölümünün geçtiği Santa Monica Bulvarı ile Highland Caddesi'nin kesiştiği bölgeye çok yakın olan bu merkez, Parsimonious John'un arabasının karşısında park ettiği sahnede de görülüyor.

Ashken ve Yeva rollerine ilk seçilen oyuncular çekimlerin ilk haftasında projeden ayrıldı; yerlerine alınanlar da ikinci hafta ayrılınca Sean Baker paniğe kapıldı. Sahneleri çekmesine yalnızca bir hafta kala, Karren Kalagulian'ın New Yorklu oyuncu Arsen Grigoryan aracılığıyla Alla Tumanian'ı önermesi ve Luiza Nersisyan'ın tam o hafta Los Angeles'ta bulunması sayesinde roller son anda doldurulabildi.

Tangerine (2015) ilk gösterimini 2015 Sundance Film Festivali'nde yaptı.

Yapımcı Radium Cheung, Baker telefonda filmi cep telefonuyla çekme fikrinden bahsettiğinde o kadar şaşırdı ki telefonu suratına kapattı.

Mya Taylor'ın seslendirdiği "Toyland" cover'ı, yönetmen Sean Baker'ın çocukluğundan beri March of the Wooden Soldiers (1934) filminin büyük bir hayranı olması nedeniyle filme eklendi.

Yapımcı Karrie Cox, senaryoyu ilk okuduğunda gözyaşlarına boğuldu; içindeki insanlık ve mizah onu o kadar etkiledi ki filme yapımcı olarak katılmaya karar verdi.

Filmin adı, Los Angeles gökyüzünün gün batımındaki çarpıcı rengine bir gönderme olarak seçildi. Bu canlı turuncu ton, hikâyenin enerjisini ve şehrin ruhunu yansıtıyor.

Cherokee karakteri, annesinin kırmızı bir kuştan esinlenerek ona Mia adını verdiğini söyler. Cherokee'yi canlandıran Clu Gulager'ın adı da doğduğu evin etrafını saran Clu Clu kuşlarından geliyor.

BFI'nin 2016'da yaptığı ilk büyük LGBT filmleri araştırmasında Tangerine, tüm zamanların en iyi 11. LGBT filmi seçildi. Bu sıralama, filmin queer sinemadaki kalıcı etkisini gösteriyor.

Yönetmen John Waters, Artforum dergisindeki değerlendirmesinde Tangerine'i 2015'in en iyi 8. filmi olarak belirledi. Waters'ın bu seçimi, filmin sıra dışı anlatımına duyduğu hayranlığı yansıtıyor.

James Ransone'un Tangerine'deki karakteri Chester, oyuncunun en bilinen rolüyle aynı adı taşıyor: The Wire'ın ikinci sezonundaki Chester "Ziggy" Sobotka. Bu tesadüf, Ransone'un kariyerindeki ilginç bir paralelliğe işaret ediyor.

Sight and Sound dergisinin 2015 yıllık eleştirmen anketinde Tangerine, yılın en iyi 14. filmi olarak yer aldı. Bu seçki, filmin sinema dünyasındaki saygınlığını pekiştiriyor.

Ashken, Razmik'in Donut Time'da hayat kadınlarıyla esrar içtiğini sanır; ta ki Chester yanlışlıkla onun fahişelerle birlikte olduğunu açıklayana kadar. Chester, Ashken ve Razmik'in Ermenice konuştuğunu bilmediğinden sırrı Rusça anlatır, ama Ashken onu anlar. Ashken'in yaşı ve Ermeni kökeni düşünüldüğünde, muhtemelen Sovyetler Birliği'nde büyümüş ve Rusça eğitim almıştır; bu sayede Chester'ın Rusçasını çözer.

Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" listesine Tangerine de dahil edildi. Bu prestijli seçki, filmin kültürel önemini vurguluyor.

Sin-Dee ve Alexandra, Chester'ın metresi Dinah'tan 'balık' ya da 'gerçek balık' diye bahseder. Seks işçileri arasında bu terim, vajinal hizmet sunan natrans kadınları tanımlamak için kullanılır; Dinah doğuştan kadınken, Sin-Dee ve Alexandra ameliyat öncesi trans kadınlardır.

Filmdeki olaylar, Noel arifesinde 12 saatlik bir zaman diliminde geçer. Bu yoğun süre, karakterlerin hayatlarındaki dönüm noktalarını sıkıştırılmış bir gerçeklikle sunar.

Sin-Dee Rella'nın adı, masal kahramanı Cinderella'ya yapılan bir kelime oyunudur. Bu gönderme, karakterin peri masalı benzeri ama sert gerçeklerle dolu yolculuğuna ironik bir tat katar.

Filmin adı, Alexandra'nın taksi şoförü Razmik'e verdiği 'Noel hediyesi'nden gelir: ilişki sonrası taksinin içindeki kusmuk kokusunu bastırmak için kullanılan, mandalina kokulu ve şekilli bir hava spreyi. Bu küçük nesne, hikâyenin samimi ve sıra dışı detaylarını simgeliyor.