Madame de…
Türkçe adı: The Earrings of Madame De...
19.yy'ın Paris'inde varlıklı bir Generalin (Charles Boyer) karısı olan Louise'in (Danielle Darrieux) kocasının evlilik yıldönümünde kendisine armağan ettiği küpeleri borçlarını kapatmak için satması ve kocasına yalan söyleyerek onları kaybettiğini söylemesi birbiri ardına birçok trajik yanlış anlamaya yol açar. Burjuva ahlak ve davranışlarının eleştirildiği filmdeki kişiler burjuva veya aristokrat sınıfından herhangi birileri olabileceğinden soyadları belirtilmez, sadece "Madame de..." veya "General André de..." şeklinde anılırlar. Film boyunca sürekli el değiştiren elmas küpeler filmin karakterleri ve olayları arasındaki bağlantıyı oluşturur ve farklı kişiler için farklı şeyleri sembolize ederler. Küpeler yerine göre aldatmanın, mülkiyetin, açgözlülüğün, gücün veya aşkın sembolü olurlar.
Madame de… hakkında 39 bilgi
39 bilgi gösteriliyor.
- Vittorio De Sica, Max Ophüls'ün büyük bir hayranıydı ve Le Plaisir'de (1952) Jean Gabin'in rolünü istiyordu. Ophüls ona hayır dedi ama başka bir filmde ona onurlu bir rol bulacağını söyledi. Bu film için Baron rolü düşünülerek yazılmıştır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Louise de Vilmorin, karakterleri gerçek insanlara dayanıyormuş gibi göstermek için bu tekniği kullanan Belle Époque yazarlarının tarzına uymak için karakterlerini isimsiz tutmayı seçti. Max Ophüls, film uyarlamasında karakterlerin soyadlarını gizli tutmaya karar verdi çünkü bunun, karakterlerinin hikaye ortamından herhangi birini temsil edebileceği izlenimini yarattığını hissetti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin yönetmen arkadaşı Stanley Kubrick'in tüm zamanların favorisi olduğu bildirildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film büyük olasılıkla 1880'de geçiyor, çünkü bir noktada general kendisinin ve kontesin Adrienne Lecouvreur adlı oyunda Sarah Bernhardt'ı görmeye gittiklerinden bahsediyor - Bernhardt'ın uzun bir ABD turuna çıkmadan önce ancak 1880'de benimsediği bir rol. Ayrıca daha önce karısının Lizbon depremi sırasında 20 dakika boyunca bayıldığını da söylemişti; bu neredeyse kesinlikle 1880 depremine bir göndermeydi (Richter ölçeğine göre 6,1 olduğu tahmin ediliyordu) (En son Lizbon depremi 1856'daydı ve bir sonraki deprem 1900'lerin başına kadar değildi).
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Max Ophüls, başrol oyuncusuna arkadaşı ve kitabın yazarı Louise de Vilmorin'e bir hediye olarak Louise adını verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Başlangıçta küpelerin genç bir rahibeden bir generalle evlenen genç bir kadına verildiğini gördüğünüz daha uzun bir sonla yayınlandı. Bunun amacı, bir sonraki Madame de'yi temsil eden genç kadınla birlikte film için dairesel bir yapı yaratmaktı. Ancak Max Ophüls, bittiğinde filmi zayıflattığını hissetti ve onu son baskılardan kişisel olarak kesti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Max Ophüls filmi ancak Danielle Darrieux başrolü kabul ederse yönetecekti. Rol özellikle onun düşünülerek yazılmıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yönetmen Max Ophüls, Honoré de Balzac'ın romanı "La Duchesse de Langeais"'i uyarlama projesi başarısızlıkla sonuçlandıktan sonra bu filmi yönetmek için anlaştı. Bu feshedilmiş projenin Greta Garbo için bir geri dönüş aracı olması amaçlanmıştı. Ophüls, kendisi gibi Garbo'nun da sonu gelmeyen bir aşkın insanlığını ve duygularını tasvir etme konusunda özellikle usta olduğunu düşünüyordu. Bu arada, Garbo'nun talihsiz proje için yaptığı kostüm testleri onun son profesyonel çalışması olacaktı. Ancak proje başarısızlıkla sonuçlanınca Ophüls dikkatini bu filmi yapmaya çevirdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film, vizyona girdiği sırada Amerika'da orta derecede soğuk eleştiriler aldı ve bazı eleştirmenler filmi zarif, ancak gereksiz derecede ayrıntılı ve gösterişli olarak tanımladı. Yıllar geçtikçe eleştirmenler filme ısındı. 2007'de Fransız auteur sinemasının New York film festivalinde eleştirmenler filmi yeniden değerlendirdiler ve onu uluslararası sinemanın en önemli ve etkili eserlerinden biri ve ünlü yönetmen Max Ophüls'ün en iyi filmlerinden biri olarak övdüler.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Louise de Vilmorin'in kısa romanı 62 sayfadan oluşuyor. Bu uzunlukta bir film için oldukça kısa bir kaynak materyal.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Max Ophüls, bu filmin dayandığı kısa romanın yazarı Louise de Vilmorin'in yakın arkadaşıydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Douglas Sirk bir zamanlar buna "perfect." adını vermişti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yönetmenin çalışmalarının kendi çalışmaları üzerinde çok etkili olduğunu düşünen yönetmen Paul Thomas Anderson, Criterion'un çıkışında filme bir giriş kaydetti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Film Roger Ebert'in "Great Movies" listesinde yer alıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmde Madam ve General'in soyadı hiçbir zaman verilmemektedir. Konuşulduğunda başka bir ses onu kaplıyor ya da kişi çok uzaklaşmış. Yazıldığında kendisi ile kamera arasındaki bir nesne tarafından engellenir.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu film Criterion Koleksiyonunun 445 numaralı omurgasının bir parçasıdır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 2018'de BBC tarafından yapılan eleştirmen anketinde İngilizce konuşulmayan 58. film.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Orijinal edebi eser: "Madame de…", Louise de Vilmorin'in romanı, Grasset, Paris, 1951, 128 sayfa.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Fransız vizesi # 13793.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Fragman Fransız yönetmen Jean Sacha tarafından tasarlandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Charles Boyer, karakterinin motivasyonları konusunda Max Ophüls ile sık sık tartışırdı. Bir prova sırasında Ophüls çöküp "Yeter! Motivasyonu, böyle yazılmış olması!" diye bağırdı. Boyer bir daha sormadı ve karakterini tüm sahnelerde her şeye gücü yeten biri olarak oynamaya karar verdi.
- Jean-Pierre Melville sete sık sık uğrardı ve dans sahnesinde figüranları onun yönettiği söylentileri dolaşırdı.
- Bu film, Germaine Stainval'ın son filmi oldu.
- Filmin fragmanı, Fransız yönetmen Jean Sacha tarafından tasarlandı.
- Max Ophüls, filmin başrol oyuncusuna, uyarlandığı romanın yazarı ve yakın dostu Louise de Vilmorin'e saygı duruşu olarak Louise adını verdi.
- Yönetmen Max Ophüls, filmi yalnızca Danielle Darrieux'nün başrolde oynamayı kabul etmesi şartıyla çekmeyi kabul etti; rol özellikle onun için yazılmıştı.
- Vittorio De Sica, Max Ophüls'ün büyük bir hayranıydı ve Le Plaisir (1952) filminde Jean Gabin'in rolünü istemişti. Ophüls ona hayır dedi, ancak başka bir filmde onurlu bir rol bulacağına söz verdi. Bu filmdeki Baron rolü, De Sica düşünülerek yazıldı.
- Film aslında daha uzun bir finalle gösterime girmişti; bu sahnede küpelerin genç bir rahibeden bir generale evlenen genç bir kadına geçtiği görülüyordu. Bu, genç kadının bir sonraki Madame de...'yi temsil ettiği dairesel bir yapı oluşturmayı amaçlıyordu. Ancak Max Ophüls, kurgu aşamasında bu sonun filmi zayıflattığını düşünerek bizzat kesti.
- Yönetmen Max Ophüls, Honoré de Balzac'ın "La Duchesse de Langeais" romanını uyarlama projesi suya düşünce bu filmi yönetmeyi kabul etti. Bu gerçekleşmeyen proje, Greta Garbo için bir dönüş aracı olarak planlanmıştı. Ophüls, Garbo'nun da kendisi gibi umutsuz bir aşkın insani yönlerini ve duygularını yansıtmada usta olduğunu düşünüyordu. İlginçtir ki, Garbo'nun bu talihsiz proje için yaptığı kostüm denemeleri, onun son profesyonel çalışması oldu. Proje rafa kalkınca Ophüls dikkatini bu filmi yapmaya verdi.
- Louise de Vilmorin'in novellası yalnızca 62 sayfadır ve bu uzunluktaki bir film için oldukça kısa bir kaynak metindir. Orijinal edebi eser: "Madame de...", Louise de Vilmorin, Grasset, Paris, 1951, 128 sayfa.
- Louise de Vilmorin, romanında karakterlerini isimsiz bırakarak Belle Époque yazarlarının gerçek kişileri andıran bir hava yaratma tekniğini benimsedi. Max Ophüls de film uyarlamasında soyadlarını gizleyerek, karakterlerin çevrelerindeki herhangi biri olabileceği izlenimini güçlendirdi. Film boyunca Madam ve General'in soyadı asla duyulmaz; ya başka bir sesle örtülür ya da karakterler uzaklaşmıştır. Yazılı olduğunda ise kamera ile arasına bir nesne girer.
- Elmas küpeler film boyunca tam on sekiz kez el değiştirir. Yolculuk şöyle: Louise de... - Kuyumcu - André de... - Metresi - Bir kumarhane - (sahne dışı) Bir dükkân - Fabrizio Donati - Louise - André - Fabrizio - Kuyumcu - André - Louise - André (mülkiyeti geri alır) - Louise'in yeğeni - (sahne dışı) Yeğenin kocası - Kuyumcu - Louise - Bir kilise.
- Film, yönetmen Stanley Kubrick'in tüm zamanların favorisi olarak bilinir. Douglas Sirk onu "kusursuz" diye nitelendirmiş, Paul Thomas Anderson ise Criterion sürümüne bir tanıtım kaydedecek kadar etkilenmiştir. Roger Ebert'in "Muhteşem Filmler" listesinde yer alır ve Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" arasındadır. Amerikalı eleştirmen Andrew Sarris onu "gelmiş geçmiş en iyi film" ilan etme cüretini göstermiş, BBC'nin 2018 eleştirmen anketinde İngilizce olmayan filmler arasında 58. sıraya yerleşmiştir.
- Filmin büyük olasılıkla 1880'de geçtiği, General'in Kontes'le Sarah Bernhardt'ı Adrienne Lecouvreur oyununda izlemeye gideceklerini söylemesinden anlaşılır; Bernhardt bu rolü ancak 1880'de, uzun ABD turnesinden önce üstlenmişti. Daha önce General, karısının Lizbon depreminde yirmi dakika baygın kaldığını anlatır; bu da neredeyse kesinlikle 1880 depremine (Richter ölçeğine göre 6.1 tahmin ediliyor) bir göndermedir. Lizbon'da bir önceki büyük deprem 1856'da olmuş, sonraki ise 1900'lerin başına kadar gerçekleşmemiştir.
- Film Amerika'da ilk gösterime girdiğinde eleştirmenlerden ılık sayılabilecek tepkiler aldı; zarif ama gereksiz ayrıntılı ve gösterişli bulundu. Yıllar içinde eleştirmenlerin bakışı ısındı; 2007'de New York'taki bir Fransız auteur sineması festivalinde yeniden değerlendirilen film, uluslararası sinemanın en önemli ve etkili yapıtlarından biri olarak övüldü. Max Ophüls'ün en iyi filmleri arasında sayılmaya başlandı.
- Bu film, Criterion Collection'ın 445 numaralı omurgasında yer alır.
- İlk gösterimi sırasında film, çeşitli uluslararası pazarlarda "Altın Küpeler" ve "Hayatlarının Aşkı" adlarıyla gösterildi.
- Fransa vize numarası: 13793.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
YenilmezlerFilm · 2012
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011
Demir AdamFilm · 2008