Çekimler Dancer Mountain'da da yapılmış. Arazi o kadar engebeliymiş ki karavanlar ve yapım kamyonları yokuşu çıkamamış. Bir ana kamp kurulmuş ve dağda yollar açılmış. İki yüz elli oyuncuyu ve iki yüz ekip üyesini tepeye taşımak iki saat sürmüş.
O yıl En İyi Film dalında Oscar'a aday gösterilen yapımlar arasında Uyarlama Senaryo dalında da aday olan tek filmdi.
Terrence Malick, Primal Fear (1996) filmindeki performansından etkilenerek Edward Norton'a bir rol teklif etmiş. Norton, Malick'le tanışmak için Austin'e kadar uçmuş ama rolü alamamış.
Filmin sonunda Train (John Dee Smith) şöyle seslenir: "Karanlık ve Aydınlık. Çatışma ve Aşk. Bunlar tek bir zihnin işleyişi, aynı yüzün özellikleri mi?" Bu söz, William Wordsworth'ün Prelude adlı eserinin Altıncı Kitap, 636-8. satırlarından hafif bir alıntı hatasıdır: "Tumult and peace, the darkness and the light / Were all like workings of one mind, the features / Of the same face".
Yapım öncesi çalışmalar başlamadan önce Terrence Malick tüm güneybatıyı yürüyerek geçmiş ve yol boyunca düzenli olarak durup yapımcılar Robert Michael Geisler ile Grant Hill'i arayarak filmin anlamı hakkında konuşmuş.
Billy Bob Thornton, yazar ve yönetmen Terrence Malick'in gözetiminde iki saat elli dakikalık bu epik film için bir anlatım kaydetmiş. Ancak filmin son kopyasında filmin ana karakterlerinden sekizinin seslendirmesi var; Thornton'un anlatımının hiçbiri son kopyada yer almıyor. Ayrıca Bill Pullman, Gary Oldman, Lukas Haas, Viggo Mortensen, Martin Sheen, Jason Patric ve Mickey Rourke dahil olmak üzere sahneleri çekilen birçok yıldız da kurgu masasında kalmış.
Filmin bestecisi Hans Zimmer, ek müzikleri yapan John Powell ile birlikte bu film için dört saatten fazla müzik bestelemiş; muhtemelen filmin orijinal yönetmen kurgusu içindi. Ancak yönetmen Terrence Malick filmi şu anki 170 dakikalık süresine yeniden kurguladığında Zimmer ve Powell'ın müzik katkılarından yalnızca birkaç seçili parçayı ve orijinal kaynak müzikleri seçmiş; bunlar filmin sinema versiyonunda yer almış.
Yazar ve yönetmen Terrence Malick'in yirmi yıl sonra çektiği ilk film. Bir önceki filmi Days of Heaven (1978) idi.
Bu film ve Saving Private Ryan (1998) aynı ay, Haziran 1997'de çekilmeye başlanmış.
Film gösterime girdikten yirmi yıldan fazla bir süre sonra Viggo Mortensen, jenerikte kendisine teşekkür edildiğini görünce şaşırmış. Terrence Malick ona bir rol için teklifte bulunmuş ve ikisi hikâye ile karakterler hakkında uzun sohbetler etmiş. Viggo, A Walk on the Moon (1999) filminin çekimleriyle çakıştığı için rolü geri çevirmek zorunda kalmış.
Yazar ve yönetmen Terrence Malick ile görüntü yönetmeni John Toll, Avustralya'da Panavision kamera ve lenslerle yüz gün, Solomon Adaları'nda yirmi dört gün ve ABD'de üç gün çekim yapmış. Guadalcanal'daki tarihi savaş alanlarını keşfedip görüntü almışlar, ancak sıtma endişesi yüzünden çekimler sadece gündüz saatleriyle sınırlı kalmış. Tüm filmi orada çekmek lojistik açıdan da zormuş. Toll'un dediği gibi: "Adaya girip çıkmak hâlâ biraz zor ve iki yüz üç yüz figüranın yer aldığı sahnelerimiz vardı. Herkesi Guadalcanal'a getirmemiz gerekirdi ve maddi açıdan bu hiç mantıklı değildi."
Çekimler başlamadan birkaç hafta önce Terrence Malick, Robert Michael Geisler ve John Roberdeau'ya filmin çekildiği Avustralya'ya gelmemelerini söylemiş. Görünüşe göre bunun nedeni, sette yapımcı olarak George Stevens Jr.'ın yardımcı yapımcı Grant Hill'i destekleyecek olmasıymış. Malick, Stevens'a jenerikte film adının üstünde yer alan yapımcılık kredisini vermeyi reddettikleri için stüdyoyu kızdırdıklarını söylemiş. Ancak 1996'da sözleşmesine yapımcıların sete girmesini yasaklayan bir madde eklettiğini onlara söylememiş. Geisler ve Roberdeau bu davranışa bir anlam verememiş; Geisler Entertainment Weekly'ye "Bu büyüklükte bir ihanete kapasitesi olduğunu düşünmezdim" demiş.
Müzik editörü Lee Scott ve Cosmic Beam'in yaratıcısı ve icracısı Francesco Lupica, filmin müziğine o ürpertici "metalik" sesi kazandırmış. Uzaktan gelen büyük bir çan gibi duyulan şey aslında Cosmic Beam. Malick daha sonra Cosmic Beam'in varyasyonlarını The New World (2005), The Tree of Life (2011), To the Wonder (2012) ve Knight of Cups (2015) filmlerinde kullanmış.
Robert De Niro, Robert Duvall ve Tom Cruise'a filmin senaryosu gönderilmiş.
Arka plandaki uçuş sahneleri için iki uçak kullanılmış. Bunlar boyanıp değiştirilerek USN Douglas SBD Dauntless pike bombardıman uçağı gibi gösterilmiş, ama aslında bir Harvard ve bir Wirraway'miş. Ne yazık ki uçakların görüntülerinin çok azı final kurgusuna girebilmiş. Doug Haywood ve Owen O'Malley'in kullandığı Wirraway'in işgal plajları boyunca ilerlediği bir an görünüyor. O'Malley, filmdeki pilotlardan II. Dünya Savaşı'nda gerçekten uçmuş iki kişiden biri; diğeri de Jack Curtis. Ne yazık ki Wirraway 2000'de Avustralya'nın Nowra kentinde bir hava gösterisinde düşmüş. Uçağı O'Malley kullanıyormuş ve hem kendisi hem de yolcusu hayatını kaybetmiş.
Yazar ve yönetmen Terrence Malick ideal ışık koşullarını beklemek yerine aynı sahneyi üç kez çekermiş: hava kapalıyken, parlak güneş ışığında ve ideal ışıkta. Böylece tüm koşulları garantilemiş olurmuş. Kurgu aşamasına gelindiğinde belirli bir sekans için en iyi ışığın hangisi olduğuna karar verip o ışıkta çekilen sahneleri kullanabiliyormuş.
Yapımcı Robert Michael Geisler, bu filmi yapmayı ilk kez 1989'da Terrence Malick ile konuşmaya başlamış.
Leonardo DiCaprio, Matthew McConaughey, Johnny Depp, Brad Pitt, Nicolas Cage, Kevin Costner, Peter Berg, Ethan Hawke, Dermot Mulroney ve William Baldwin roller için düşünülmüş ve Malick ile görüşmüş.
Adrien Brody'nin sahnelerinin çoğu filmden çıkarılmış; Brody bu değişiklikleri ancak prömiyerde filmi izlerken fark etmiş. Brody prömiyere başrol oyuncusu olarak kendisini görmeyi bekliyormuş ve filmde neredeyse hiç görünmediğini görünce şoke olmuş. Özellikle de Onbaşı Fife, filmin uyarlandığı romandaki ana karaktermiş.
1995'te Terrence Malick'in uzun yıllar sonra yeni bir film çekeceği haberi yayılınca birçok oyuncu ona ulaşmaya çalışmış; o kadar çok başvuru olmuş ki seçmelere bakanlar artık yeni talep kabul etmeyeceklerini duyurmak zorunda kalmış. Brad Pitt, Al Pacino, Gary Oldman ve George Clooney gibi bazı A sınıfı oyuncular çok düşük ücretle, hatta bazıları bedava çalışmayı teklif etmiş. Bruce Willis, filmde birkaç replik alabilmek için seçme ekibine birinci sınıf uçak biletleri almayı bile önermiş. 1995'te Medavoy'un evinde Malick bir okuma düzenlemiş; Martin Sheen sahne yönergelerini okumuş, Kevin Costner, Will Patton, Peter Berg, Lukas Haas ve Dermot Mulroney ana rolleri canlandırmış. O yılın haziran ayında Medavoy'un evinde beş günlük bir atölye çalışması planlanmış, Brad Pitt de uğramış; etkinlik Malick'in Where Eagles Dare (1968) filminin müziğini çalması ve Japon taiko davulları çalmasıyla sona ermiş. Malick, projeyle ilgilenen Johnny Depp ile Sunset Strip'teki Book Soup Bistro'da buluşmuş.
Terrence Malick'e bu filmin senaryosunu yazması için 1988'de 250.000 dolar ödenmiş.
Yüzbaşı Staros (Elias Koteas), Albay Tall (Nick Nolte) ile sırtlara cepheden saldırıyı reddettiği büyük hesaplaşmasının hemen ardından telefonu kapatır ve Yunanca mırıldanır: "Kafayı yemiş. Ne dediğini bilmiyor." Yaklaşık olarak: "Ta echi chasi aftos, then xery tee moo lay." (Bu replik Jones'un romanında yok.)
Steven Schneider'in editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" kitabında yer alıyor.
Karakter adlarının çoğu üç versiyonda da tutarlı olsa da Yüzbaşı'nın adı değil: Romanda Stein, 1964 filminde Stone, bu versiyonda ise Staros.
Terrence Malick'in alışılmadık çekim teknikleri arasında bir sahnenin bir kısmını parlak, güneşli bir sabahta çekip haftalar sonra gün batımında tamamlamak varmış. Aksiyon sahneleri sırasında kamerayı başka yöne çevirip bir papağana, ağaç dalına ya da diğer bitki ve hayvanlara odaklanmayı alışkanlık hâline getirmiş.
Sean Penn, senaryoyu okuduktan sonra Terrence Malick ile tanıştığında ona şöyle demiş: "Bana bir dolar ver ve nerede görüneceğimi söyle."
Amerikalı askerlerin, kampları ele geçirildikten sonra Japon esirlerin arasında oturduğu sahnede, bir Amerikalı askerin ölmek üzere olan bir Japon askerinin yanında oturup onunla dalga geçtiğini görürsünüz. Japon asker karşılık verir ve Amerikalı askere tekrar tekrar şunu söyler: "Kisama mo itsuka shinun da yo!" Kisama, "sen" demenin dostane olmayan bir yoludur, "seni pislik" gibi. Mo "de/da" anlamına gelir. Itsuka "bir gün, günün birinde" gibi. Shinu "ölmek" fiilidir. "Da yo" ise sadece vurgu katar ve ünlem işareti işlevi görür. Yani temelde "sen de bir gün öleceksin" diyordur.
Film, Criterion Collection'ın 536 numaralı sürümü olarak koleksiyonda yer alıyor.
Harrison Ford, Gordon Tall rolünü reddetmiş.
Marty Bell rolü ilk başta Julia Roberts için düşünülmüş.
Terrence Malick ile araları bozuk olan yapımcılar Robert Michael Geisler ve John Roberdeau, Oscar törenine katılacaklarını söylemiş. Malick onlar katılacaksa kendisinin evde kalacağını söylemiş. Hiçbiri Oscar'a katılmamış. Film hiç ödül kazanamamış.
Filmin senaryosunda karakterlerin konuşmalarının ve anlatımın çoğu aslında James Jones'un "From Here to Eternity" romanından alınmış satırlar. Örneğin Witt sık sık Er Pruitt'in sözlerini söylüyor, Çavuş Welsh ise Çavuş Warden'ın sözlerini.
Hans Zimmer'ın müziği, kariyerinin geri kalanında tarzının alacağı yönü etkilemiş. Birçok yönetmen (özellikle Christopher Nolan) filme duydukları sevgi ve benzer bir atmosfer yaratma isteğiyle, özellikle "Journey to the Line" parçasına dayanarak onunla çalışmak istemiş. İşin ironik yanı, "Journey to the Line" dışında Zimmer'ın müziğinin çoğu filmin son kurgusuna girmemiş. Kullanılan kısımlar genellikle Terrence Malick'in seçtiği çeşitli müziklerle örneklenerek karmaşık bir eser yaratmış; bu eser sıklıkla yanlışlıkla Zimmer'a atfedilir.
Josh Hartnett film için sekiz kez seçmelere katılmış. Terrence Malick'le bir kez bile karşılaşmamış.
Film gösterime girmeden önce yapımcılar Robert Michael Geisler ve John Roberdeau'nun, Terrence Malick ve filmle olan uzun süreli ilişkileri hakkında Vanity Fair'e verdikleri röportajla imzaladıkları gizlilik sözleşmesini ihlal ettikleri iddia edilmiş. Malick o kadar üzülmüş ki Geisler ve Roberdeau, Oscar törenine katılmayacaklarına dair başka bir anlaşma imzalamak zorunda kalmış. Bu anlaşmayı ihlal etselerdi isimleri filmin ve video jeneriğinden çıkarılacakmış.
Tom Sizemore filmde bir rol kapmış, ama Steven Spielberg'in Saving Private Ryan (1998) filmindeki bir rolü kabul etmeye karar vermiş.
Ele geçirilen Japon askerin olduğu sahnede çalan müzik Charles Ives'in "The Unanswered Question" adlı eseri.
Teşekkür edilenler: Lukas Haas, Donal Logue, Viggo Mortensen, Jason Patric, Bill Pullman, Mickey Rourke, Martin Sheen, Billy Bob Thornton.
Ortalama çekim uzunluğu yaklaşık 7,9 saniye. Medyan çekim uzunluğu ise yaklaşık 8,4 saniye.
Gene Siskel bu filmi gördüğü en iyi çağdaş savaş filmi olarak nitelendirmiş.
John C. Reilly ve Sean Penn'in birlikte oynadığı dördüncü film. Diğerleri Casualties of War (1989), We're No Angels (1989) ve State of Grace (1990).
Yarbay Tall (Nick Nolte), saldırı gününün şafağında Yüzbaşı Staros'a (Elias Koteas) "Eos rhododactylos . . . rosy-fingered dawn" der. Bu repliğin ikinci kısmını, "Rosy-fingered dawn"ı The Good Thief (2002) filminde tekrar kullanmış.
Bugüne kadar Terrence Malick'in bir romandan uyarladığı tek film.
Martin Scorsese'nin 1990'ların En İyi Filmleri listesinde 2. sırada yer almış.
Kurgucu Leslie Jones beş ay boyunca sette kalmış ve Terrence Malick'i neredeyse hiç görmemiş; Malick onu kendi hâline bırakmış. Ana çekimler bittikten sonra beş saatlik bir ilk kurguyla dönmüş ve yedi ay boyunca kurgu yapmış. İşte tam bu noktada kurgucu Billy Weber devreye girmiş. Post prodüksiyonda on üç ay geçirmişler, son dört ayı da filmi mikslemekle geçmiş. Bu süreçte dört Avid makinesi kullanmışlar, bir ara beşincisi de eklenmiş. Malick görüntüleri makara makara, sesi kapalı şekilde, Green Day CD'si dinleyerek kurgulamış.
Kadro kesinleşmeden önce Nicolas Cage, Şubat 1996'da Hollywood'da Terrence Malick ile öğle yemeği yemiş. Malick mekân aramaya gitmiş ve o yaz Cage'i aramaya çalışmış, ancak telefon numarasının artık kullanılmadığını öğrenmiş.
Film neredeyse hiç çekilemiyormuş. Sony Pictures, o zamanki 45 milyon dolarlık bütçeyle yapılamayacağı korkusuyla projeyi iptal etmiş. Neyse ki Twentieth Century Fox paranın büyük kısmını sağlayarak imdada yetişmiş.
Senaryoda Onbaşı Fife (Adrien Brody) en büyük rollerden biriymiş, ancak Terrence Malick'in ağır kurgu teknikleri yüzünden bitmiş filmde neredeyse tek bir repliği bile yok.
1990'ların sonunda Roger Ebert'in programında Martin Scorsese konuk olarak yer alıp on yılın en iyi on filmini sıralamış. The Thin Red Line onun 1990'ların en sevdiği ikinci filmi seçilmiş. Ama aslında birinci sayılmalıymış, çünkü The Horse Thief (1986) teknik olarak 1990'lar kuşağına ait değil. O film ABD'de ilk kez 1988'in başında sınırlı gösterimle vizyona girmiş.
Yapımcılar Robert Michael Geisler ve John Roberdeau, ön yapım sırasında yazar ve yönetmen Terrence Malick ile araları bozulmuş. Çekimlere gelindiğinde ilişkileri o kadar kötüleşmiş ki Malick onların sete gelmesini yasaklamış.
Lukas Haas'a giden rol için Neil Patrick Harris düşünülmüş, ama sonunda kurguda çıkarılmış.
Sean Penn, Don Harvey ve John C. Reilly başka bir savaş filminde de birlikte rol almıştı: Casualties of War (1989).
Toplu oyuncu kadrosundaki herkes arasında, film başabaş noktasına ulaştıktan sonra ek gelir payı alan tek kişi Sean Penn olmuş.
O yıl En İyi Film dalında Oscar'a aday gösterilen yapımlar arasında hiç Akademi Ödülü kazanmayan tek film.
Er Witt'i canlandıran Jim Caviezel, Terrence Malick'in kendisini seçmesini kariyerinin dönüm noktası olarak görüyor.
Terrence Malick, Elias Koteas'ın canlandırdığı karakterin adını yapımın o kadar geç bir aşamasında değiştirmiş ki karakterin orijinal adı olan Stein üniformasında görünüyor.
Unkle'ın "Eye for an Eye" şarkısında filmin birkaç diyalog satırından örnekler kullanılmış.
Yaygın inanışın aksine, filmdeki birlik ve karakterler Deniz Piyadesi değil, ABD Ordusu askerleri. Üzerlerinde ordunun balıksırtı dimi yorgunluk üniformaları var ve Guadalcanal'daki çoğu Deniz Piyadesi'nde bulunmayan M1 Garand tüfeklerini kullanıyorlar. Guadalcanal çıkarmasını Ağustos 1942'de Deniz Piyadeleri yönetmiş, ama operasyonlar Ordu'ya devredilmiş ve Ordu seferi Şubat 1943'te tamamlamış.
O yıl En İyi Film dalında Oscar'a aday gösterilen yapımlar arasında, hiçbir oyunculuk kategorisinde adaylığı olmayan tek film bu.
Bu film Guadalcanal Muharebesi'nde geçiyor. Guadalcanal, Büyük Okyanus'ta Avustralya'nın kuzeydoğusunda, Solomon Adaları'nda yer alıyor. Yerel adı Isatabu olan adada ülkenin başkenti Honiara bulunuyor. Ada nemli ve büyük ölçüde cengelden oluşuyor; yüzölçümü 2.510 mil kare, yani 6.500 kilometrekare. Guadalcanal adını Pedro de Ortega'nın İspanya'nın Endülüs bölgesindeki memleketi Guadalcanal'dan alıyor. de Ortega, adayı 1568'de haritalayan Álvaro de Mendaña'nın emrinde çalışıyormuş.
Film için ön gösterim yapılmamış, ama birkaç şirket içi gösterim düzenlenmiş. Bunların en kalabalığına pazarlama yöneticileri için on beş kişi katılmış.
Terrence Malick Avustralya'da yüz gün, Solomon Adaları'nda yirmi dört gün ve Amerika Birleşik Devletleri'nde üç gün çekim yapmış.
Terrence Malick'in itibarı ve çalışma yöntemleri oyuncular arasında büyük saygı görüyormuş. Woody Harrelson ve John Savage, tüm sahnelerini bitirdikten sonra onu iş başında izlemek için bir ay daha sette kalmış.
Askerlerin soyadlarının çoğu tek heceli: Tall (Nick Nolte), Fife (Adrien Brody), Witt (Jim Caviezel), Gaff (John Cusack) ve Welsh (Sean Penn).
Sean Penn, diğer başrol oyuncularından (Jim Caviezel, Ben Chaplin, Elias Koteas veya Nick Nolte) daha fazla başrol değil, ama oyuncu listesinde ilk sırada yer alıyor; diğerleri alfabetik sırayla listelenmiş. Poster, fragman ve yerel format sürümlerinde oyuncu kadrosu, filmin jeneriğindeki en üst sıradaki kadrodan daha kısa tutulmuş. Hatta John Travolta'nın adı bile posterde yok; filmin son kurgusundaki tek A-list oyuncu o, ama adı posterde yer almıyor.
Filmin kadrosunda dört Oscar ödüllü oyuncu var: Sean Penn, George Clooney, Jared Leto ve Adrien Brody. Dört de Oscar adayı var: Woody Harrelson, Nick Nolte, John Travolta ve John C. Reilly.
