Whiplash İle İlgili 103 İlginç Bilgi

İlginç Bilgiler 33

Andrew'un hayran olduğu ünlü davulcu Buddy Rich hiçbir zaman resmi bir müzik eğitimi almamış ve hiç çalışmadığını söylemiş.
Jason Reitman, Damien Chazelle'i Fletcher'ın Andrew'un ilk 'Stüdyo Bandosu' dersinden sonra evinde yalnız oturduğu sahneyi kesmeye ikna etti. Gerekçe, filmin tamamen Andrew'un bakış açısından anlatılması ve onsuz sahnelerin tonu bozmasıydı.
Stüdyo, Chazelle'e 'Davulda iyi, anladık' notuyla finaldeki davul solosunu çıkarmasını istedi. Chazelle buna karşı çıkarak soloyu filmde tuttu.
Fon bulmak için Chazelle, senaryonun büyük bir kısmını çekip festivallere kısa film olarak gönderdi. J.K. Simmons aynı karakteri canlandırırken, Andrew rolünde Johnny Simmons (akrabalık yok) oynadı.
Andrew'un ailesiyle akşam yemeği sahnesi birçok kişi tarafından kesilmesi önerilen sahnelerdendi; küçük bütçeyle çok hazırlık gerektiriyor ve oyuncuları hemen derin sulara atıyordu. Chazelle, bu sahneyi prodüksiyon takviminin en başına almayı kabul etti. Yönetmen bunu, Sidney Lumet'ten öğrendiği bir taktik olarak tanımlıyor: Filmlere, oyuncuları tetikte tutmak için finalde kullanmakla tehdit ettiği bir çekimle başlarmış.
Orijinal senaryoda Andrew, JVC bandosuyla çalışır. Sahne, bandonun daha önce davulcusu olmadığını ortaya çıkarır.
Damien Chazelle'e göre final, bilinçaltında Death Proof (2007) filminden etkilenmiştir; uzun bir aksiyon sekansının ardından film aniden sona erer.
J.K. Simmons, çekimin son iki gününde Miles Teller'ın kendisine çarpması sonucu iki kaburgasını çatlattı. Buna rağmen Simmons yaralı halde çalışmaya devam etti.
Film 20 günde çekildi. Neredeyse tam bir gün, Fletcher'ın ofisinde geçen ve final filminden çıkarılan bir sahneye ayrılmıştı. Yine de Damien Chazelle, bu sahnenin Miles Teller ve J.K. Simmons arasındaki kimyayı geliştirmeye yardımcı olduğuna inanıyor.
Miles Teller 15 yaşından beri davul çalmasına rağmen, filme hazırlanmak için haftada 3 gün, günde 4 saat ek ders aldı.
Filmin sonu hakkında J.K. Simmons, yönetmen Damien Chazelle ile 'tartışma ve münazara yaratmak istediklerini, Andrew Neimann için mutlu muyuz yoksa insanlığını kaybetmesine mi üzülüyoruz karar vermek istemediklerini' söyledi. 'Ne kadar ileri gitmek çok ileri? Ne kadar çok fazla? Buna değer mi? Bu tür amansız taciz, Navy SEAL'leri eğitiyorsan gerekli ve uygun olabilir, ama bir müzik okulunda uygun mu bilmiyorum. Ama orada ve verimli olabiliyor, inkar edilemez. Kendi açımdan, güzel bir kız arkadaşım olmasını, bu adamla çalışıp ellerimin sürekli kanamasına tercih ederim. Farklı bir seçim yapardım.'
Andrew'ın final davul performansı 9 dakika sürer. Son davul solosu yaklaşık 5 dakikadır.
Melissa Benoist, Andrew ile arasındaki ayrılık sahnesinin neredeyse tamamen yüzünde oynanacağını bilmiyordu. J.K. Simmons, 'Miles konuşuyor, konuşuyor, konuşuyor ve Damien kamerayı ona tutuyor, çünkü önemli olan bu' diye anımsıyor. Benoist'in, kendi çekimi olmasa bile bir an bile ara vermemesini takdirle karşılıyor.
Fletcher, Neiman'dan 215 BPM saymasını ister, sonra yanlış yaptığı için onu aşağılar. Oysa Neiman'ın zamanlaması mükemmeldir. Bu, Fletcher'ın onu efsanevi bir müzisyene dönüştürmek için çarpık bir oyun oynadığının erken bir ipucudur.
Damien Chazelle başlangıçta sahneleri çekim takvimine yayarak Simmons'ın sesini yormamasını ummuştu. Ancak film setinin lojistiği bu planı neredeyse anında suya düşürdü. J.K. Simmons, 'Eğitimli bir aktörüm, şarkı söylerdim, doğru vokal tekniğim var,' diye açıklıyor, 'ama bu bağırış için yüzde yüz dışarı vurmak gerekiyordu, 'teknik' ya da doğru yapma çabası söz konusu değildi.'
Kapanış sahnesinin son anları, Andrew'ın kahramanı Buddy Rich'e bir saygı duruşuydu. Rich'in 1982'de Dominik Cumhuriyeti'ndeki Frank Sinatra konserinde yaptığı ünlü 'imkansız davul solosu' YouTube'da izlenebilir. 60'lı yaşlarında bile tüm zamanların en iyisi olduğunu gösterdi, kalp krizi geçirerek çalmaya devam etti ve performans sonrası hastaneye gitti.
Damien Chazelle, Dunellen Yarışması'na giden sahneleri bir uyuşturucu sekansına benzetiyor: 'Bu adamın kafasının içindeki perdeyi dayanılmaz olana kadar yükseltelim, sonra dayanılmaz olduğunda da devam edelim.' Filmi birkaç kez sinemada izleyen J.K. Simmons, araba kiralama lobisindeki bagetlerin hızlı çekiminin çoğu izleyiciden duyulabilir bir nefes alma sesi çıkardığını söylüyor.
Damien Chazelle, Fletcher ve Andrew arasındaki bar sahnesinin, filmdeki aile yemeğinin diğer yüzü olduğunu belirtiyor: 'Bu, sonunda onunla tamamen aynı görüşte olan ve onu anlayan kişi.' Hem Simmons hem de Chazelle, bu sekans boyunca Andrew'dan birkaç kez 'iyileşmekte olan bağımlı' olarak bahsediyor.
Kısa film 'Fletcher at Home'da J.K. Simmons'ın dairesindeki fotoğraf, gerçek hayattaki eşi ve kızının fotoğrafıdır.
Andrew filmin son anlarında Fletcher'ı böldüğünde, J.K. Simmons her zaman Miles Teller'ın karakterinin set listesindeki bir sonraki şarkıya atladığını varsaymıştı çünkü senaryosunda öyle yazıyordu. Ancak Chazelle'e göre, post-prodüksiyonda daha az neşeli bir şarkıya geçme kararı alınmıştı, bu da Andrew'un hem tempoyu hem de şarkı seçimini kontrol altına aldığını gösteriyordu. Damien Chazelle oyuncusuna, 'Ama daha fazla kontrolün olduğunu düşünmeni seviyorum,' diyor.
J.K. Simmons, Andrew'u filmin finalinde davula geri döndüren şeyi açıklarken, bir zamanlar hevesli bir yazarla yazışan ünlü bir şairin hikayesini anlatıyor. Şair, genç yazarı kariyer yolundan caydırmak için elinden geleni yapmış. Simmons, 'Hayatta sizi mutlu edebileceğini düşündüğünüz başka bir şey varsa, onu yapın; ancak gerçekten başka bir şey yoksa şair olun,' diye hatırlıyor. Damien Chazelle, Andrew'un bu kategoriye girdiğini kabul ediyor.
Fletcher'ın Andrew'a sandalye fırlattığı an fragmanın en önemli anlarından biri olsa da, Damien Chazelle bu sahneyi filmde mümkün olduğunca fazla gerilim yaratmak için kullanma fırsatını sevdi. Yönetmen, 'Şiddet dolu bir filmdeki ilk şiddet eylemi gibidir; bu tehditle oynama yeteneği kazandırır,' diye açıklıyor.
J.K. Simmons, ilk prova sahnesinde üniversitede müzik okuduğunu itiraf ediyor; bu, hem kendisine hem de Miles Teller'a 'gerçekten çalan bu adamlarla biraz güvenilirlik kurma' arka planı sağladı.
Andrew ilk kez konser grubuyla çaldığında, iki adam, genç dahi lehine yerinden olan davulcu Nate Lang'ın performansını takdir ediyor. Damien Chazelle, 'Arkasındaki Nate Lang'ın yüz ifadesini seviyorum; harika bir şekilde sahneyi yiyor. Bir an Andrew'un gerçekten iyi olduğundan ve belki de yerini kaybedeceğinden endişelendi, şimdi biliyor ki bu izlemesi keyifli olacak,' dedi.
Bir orkestra odasının duvarında büyük harflerle yazılı bir tabela: 'Yeteneğin yoksa, rock grubunda çalarsın.'
Andrew caz kulübündeki karatahtayı okurken listelenen ilk sanatçı H. Estabrook; Helen Estabrook filmin yapımcılarından biridir.
Fletcher, Nassau grubunun basçısından "Donna Lee"nin 5 ölçüsünü çalmasını ister. Donna Lee, Charlie Parker'a ait bir caz standardıdır ve basçılar arasında Jaco Pastorius'un ana temayı basla çaldığı versiyonuyla ünlüdür. Ancak grup basçısı sıradan bir walking bas hattı çalar.
J.K. Simmons, Fletcher'ın üniversite orkestrası provasına daldığı anı çok sever. "Damien, karakterimi diğerlerinin bana verdiği tepkilerle harika bir şekilde kurdu." Simmons ayrıca, Fletcher'ın siyah rugan ayakkabılarına yapılan kesmelerden büyük keyif alır ve yorum boyunca bunlara birkaç kez dikkat çeker.
Andrew'ın okuldan atılma belgesindeki dekan adı Nicolas D. Harvard, filmin yardımcı yönetmenidir.
Metz, savaş filmi Full Metal Jacket'taki (1987) Er Leonard yani "Gomer Pyle"dan esinlenilmiştir.
Andrew'ın çocukluk videosunda "bak paradiddle'ıma" dediği klipte aslında paradiddle çalmaz. Bu, bir sonraki video klibindedir.
Damian Chazelle'e göre, final muhtemelen bilinçaltında Death Proof'tan (2007) geldi; uzun bir aksiyon sekansının ardından film aniden sona erer.
Film boyunca farklı davul setlerindeki ziller Bosphorus markadır, ancak son sahnedeki sette İstanbul Agop marka ziller kullanılmıştır.

Yapım Hikâyesi 6

Damien Chazelle, orijinal kısa film Whiplash (2013) çekilirken Andrew Neimann rolü için Miles Teller'ı istemiş, ancak Teller müsait olmadığı için rol Johnny Simmons'a verilmiş. Uzun metrajlı versiyonun oyuncu seçiminde rol için finalistler Teller ve Simmons'tı. Teller, daha tanınan bir isim ve gerçek bir davulcu olduğu için seçildi.
Filmin senaryosu, yılın "en çok beğenilen" çekilmemiş senaryolarını listeleyen 2012 Blacklist'te yer aldı.
Filmde Tanner'ın klasörüne tam olarak ne olduğu hiçbir zaman açıklığa kavuşmaz. Orijinal senaryoda bir sahne görevlisi, klasörü bir temizlikçinin yanlışlıkla attığını söyleyerek Andrew'a geri verir.
Jason Reitman ve Helen Estabrook, Damian Chazelle'ın senaryosuna yapımcı olarak dahil olduklarında, Fletcher rolü için önerdikleri ilk isim J.K. Simmons oldu. Chazelle, Simmons'ın seyirciyi yoğunluğuyla şaşırtabilecek olmasının nedenini özellikle Simmons'ın Reitman'la daha önceki çalışmalarına bağlıyor.
Fletcher'a filmde neredeyse bir saat geçene kadar adıyla doğrudan hitap edilmez.
Filmi finanse etmekle ilgilenen bir şirket, başrollerde Bruce Willis ve Zac Efron'un yer almasını şart koştu.

Kamera Arkası 22

Nate Lang (Carl) başarılı bir davulcudur ve Miles Teller ile Austin Stowell'ı rollerine hazırlamıştır.
Daha yoğun prova sahnelerinde yönetmen "cut!" diye bağırmıyordu, böylece Miles Teller kendini tüketene kadar davul çalmaya devam ediyordu.
J.K. Simmons, final sahnesinin set tasarımını konuşurken diğer filmlerinden birinden bir anekdot paylaşıyor. "Terminator [Genisys]'te bir görsel efektçi vardı; tişörtünün arkasında giderek büyüyen harflerle şöyle yazıyordu: 'Daha fazla duman. Daha fazla duman. Daha fazla duman! DAHA FAZLA DUMAN! çok fazla duman [sic].'"
Fletcher ile Andrew arasındaki ilk gerçek yüzleşme, Miles Teller'ın yüzüne birkaç kez tokat atma fırsatı bulduğu için tartışmasız J.K. Simmons'ın filmin en sevdiği kısmıydı. Bu sahne kısa filmde de yer aldığından, Simmons neşeyle "birkaç farklı oyuncuya tokat atmak" fırsatı bulduğunu kabul ediyor.
Whiplash (2014): Andrew Neiman mikrofonla konuşurkenGörsel: Wikimedia Commons · PunkToad from oakland, us, CC BY 2.0
J.K. Simmons, Damian Chazelle'in yazma sürecinde Andrew için Miles Teller'ı düşündüğünü, ancak Teller'ın 15 yaşından beri davul çaldığını bilmediğini söylüyor. Bu yüzden prova sürecinin kilit kısımlarından biri, Teller'a bagetleri rock-and-roll davulcusu gibi değil, bir caz davulcusu tarzında tutmayı ve kullanmayı yeniden öğretmekti.
Andrew'un ailesiyle akşam yemeği yemek için eve gittiği sahneyi birçok kişi Damian Chazelle'e kesmesini önermişti. Hem küçük bir bütçeyle çok fazla hazırlık gerektirecekti hem de oyuncularını ilk günden doğrudan zorlu bir işin içine sokacaktı. Bunun yerine Chazelle, bu sahneyi prodüksiyon takviminin en başına taşımaya ikna edildi. Yönetmen bunu Sydney Lumet'ten öğrendiği bir şey olarak anlatıyor: Lumet filmlerine her zaman, oyuncu kadrosunu ve ekibini tetikte tutmak için final üründe kullanmakla tehdit ettiği bir çekimle başlarmış.
Miles Teller, filmin konser topluluğunun gerçek bir müzisyen tarafından canlandırılmayan tek üyesidir. Ekrandaki karakterlerin çoğu, çoğu daha önce hiç filmde yer almamış yerel müzisyenler ve müzik öğrencileri tarafından canlandırıldı. Damian Chazelle, "Bu adamlar gerçekten enstrümanlarına üflüyor ve ne çaldıklarını gerçekten biliyorlar" dedi. Bu, filmin prova sahnelerinin gerçekten çekildiği bir film seti yerine gerçek bir bando odasında olma hissini yaratmaya yardımcı oldu.
Film 20 günde çekildi. Neredeyse tam bir gün, Fletcher'ın ofisinde geçen ve finalde filmden çıkarılan bir sahneye ayrıldı. Yine de Damien Chazelle, bu sahnenin Miles Teller ile J.K. Simmons'ın kimyalarını geliştirmelerine yardımcı olduğuna inanıyor.
Görsel bir dublör kullanılmış olsa da Andrew'un tüm davul çalma sahnelerini Miles Teller, önceden kaydedilmiş parçalara eşlik ederek kendisi gerçekleştirdi. Teller'ın çaldıklarının yaklaşık %40'ı film müziğinde kullanıldı.
J.K. Simmons'ın "I will fuck you like a pig" diye bağırdığı sahnede, bu repliği söylerken kameranın ondan uzaklaştığını fark edebilirsiniz. Replik aslında kısa filmden alınmıştı; orijinal replik "I am going to gut you like a fucking pig" idi. Damien Chazelle yeni repliği çok komik buldu ve prodüksiyon senaryosuna dahil etti. Simmons bunu saçma buldu ve o repliği söylemeyi reddetti, ancak Chazelle yine de 'hatayı' post prodüksiyonda filme dahil etti.
Austin Stowell'ın (Ryan) hiç davul deneyimi yoktu ve rolüne hazırlanmak için sadece bir ayı vardı; bu sürede üç şarkıyı davulda çalmayı öğrendi.
15 yaşından beri davul çalan Miles Teller, caz davulculuğunun sert ve alışılmadık tarzı yüzünden ellerinde su topladı. Bunun sonucunda davul sopalarında ve davul setinde biraz kanı kaldı.
Başlangıçta Damian Chazelle, Fletcher'ın sayısız bağırma krizinde Simmons'ın sesini yitirmemesi için çekimler sırasında sahneleri aralıklı çekmeyi umuyordu. Ne yazık ki filmi bir plato setinde çekmenin getirdiği lojistik zorluklar bu planı neredeyse anında bozdu. J.K. Simmons şöyle açıklıyor: "Ben eğitimli bir oyuncuyum, eskiden şarkı söylerdim, düzgün bir vokal tekniğim var. Ama bu bağırma için öyle yüzde yüz varını yoğunu ortaya koymak gerekiyordu ki 'teknik' ya da doğru yapmaya çalışmak diye bir şey söz konusu değildi."
Film boyunca farklı davul setlerindeki ziller Bosphorus zilleri; ancak son sahnede setteki ziller Istanbul Agop Cymbals adlı şirketin üretimi.
Tokat sahnesi için J.K. Simmons ve Miles Teller, Simmons'ın tokadı sadece taklit ettiği birkaç çekim yaptı. Son çekimde Simmons ve Teller, sahneyi gerçek, samimi bir tokatla çekmeye karar verdi. Filmde yer alan da bu çekim.
J.K. Simmons, canlandırdığı Fletcher'ın Andrew'a (Miles Teller) "self-righteous little prick" (kendini beğenmiş küçük bir pislik) demesinin doğaçlama yaptığı tek replik olduğunu belirtti.
J.K. Simmons, ilk prova sahnesinde üniversitede müzik eğitimi aldığını da anlatıyor. Bu, hem kendisine hem de Miles Teller'a "gerçekten çalan bu adamlarla biraz güvenilirlik kazanmak" için gereken altyapıyı sağlamış.
Filmin son anlarında Andrew, Fletcher'ın sözünü kestiğinde J.K. Simmons, Miles Teller'ın canlandırdığı karakterin set listesindeki bir sonraki şarkıya erken girdiğini sanmış; çünkü senaryonun kendi kopyasında böyle yazıyormuş. Chazelle'ye göreyse post prodüksiyonda daha az neşeli, farklı bir şarkıya geçme kararı alınmış. Bu da Andrew'un hem tempoyu hem de şarkı seçimini eline aldığını gösteriyormuş. Chazelle oyuncusuna, "Ama daha da fazla kontrolün olduğunu düşünmen hoşuma gidiyor" demiş.
Fletcher'ın Andrew'a sandalye fırlattığı an, sinema fragmanının en çarpıcı anlarından biri olsa da Damian Chazelle, filmde bu sahneden olabildiğince gerilim çıkarma fırsatından keyif almış. Yönetmen, "Bu, şiddet dolu bir filmdeki ilk şiddet sahnen gibi" diye açıklıyor. "Bu, sana o tehditle oynama imkânı veriyor."
Nate Lang (Carl) başarılı bir davulcudur ve Miles Teller ile Austin Stowell'i rolleri için eğitmiştir.
Fletcher'in Charlie Parker hakkında anlattığı temel hikaye doğrudur ancak açıklaması hatalıdır. Davulcu Jo Jones gerçekten de Parker'ın çalmasına tepki olarak bir zil fırlattı, ancak bunu Parker'a fiziksel bir saldırı olarak fırlatmadı; sadece Parker'ın sahneyi terk etmesi gerektiğinin bir işareti olarak sahne zeminine fırlattı. Caz tarihçileri ayrıca bunun Fletcher'in söylediği gibi kötü performansa bir tepki olmadığını, daha yaşlı müzisyenlerin Parker'ın çaldığı ve onun alametifarikası haline gelen hızlı doğaçlamalarını onaylamaması nedeniyle olduğunu söylediler.
Miles Teller, filmdeki konser topluluğunun gerçek bir müzisyen olmayan tek üyesiydi. Ekrandaki karakterlerin çoğu yerel müzisyenler ve müzik öğrencileri tarafından canlandırıldı; çoğu daha önce hiç filmde oynamamıştı. Damien Chazelle, 'Bu adamlar enstrümanlarında gerçekten ses çıkarıyor ve ne çaldıklarını biliyorlar,' diyerek bunun bir film setinden ziyade gerçek bir orkestra odasında olma hissini yarattığını söyledi (prova sahneleri aslında film setinde çekildi).

Karakterler ve Oyuncular 7

Miles Teller, Whiplash'te 19 yaşında bir karakteri canlandırıyor, ancak çekimler sırasında 25 yaşındaydı.
J.K. Simmons, Fletcher'ın üniversite grubunun provasına daldığı anı çok seviyor. "Damien, karakterimi diğer insanların bana tepkileriyle kurmakta harika bir iş çıkardı." Simmons, nedense Fletcher'ın siyah klasik ayakkabılarına yapılan geçişlerden de büyük keyif alıyor ve yorum sırasında bunlara birkaç kez dikkat çekiyor.
Andrew konser bandıyla ilk kez çaldığında, iki adam, genç dahi uğruna yerinden kalkması istenen davulcu rolündeki Nate Lang'in oyunculuğuna bayılır. Damian Chazelle, "Sevdiğim şey, arkasındaki Nate Lang'in yüzü" demiş. "Ona bakarsanız resmen rol çalıyor ama harika bir şekilde. Bir an Andrew'un gerçekten iyi olduğundan ve belki de koltuğunu kaybedeceğinden endişelendi; şimdiyse biliyor ki ah, bunu izlemek bir zevk olacak."
J.K. Simmons'ın 'Seni domuz gibi becereceğim' diye bağırdığı sahnede, kamera bu repliği söylerken ondan uzaklaşır. Replik aslında kısa filmden alınmıştı; orijinal replik 'Seni domuz gibi bağırsaklarını deşeceğim' idi. Damien Chazelle yeni repliği komik buldu ve senaryoya ekledi. Simmons saçma buldu ve söylemeyi reddetti, ama Chazelle yine de post-prodüksiyonda 'hatayı' kullandı.
J.K. Simmons, Damien Chazelle'in Andrew rolü için Miles Teller'ı düşündüğünü ancak Teller'ın 15 yaşından beri davul çaldığını bilmediğini iddia ediyor. Prova sürecinin önemli bir kısmı, Teller'a rock-and-roll davulcusu değil, caz davulcusu gibi baget tutmayı ve kullanmayı yeniden öğretmekti.
Jason Reitman ve Helen Estabrook, Damian Chazelle'nin senaryosuna yapımcı olarak katıldıklarında Fletcher rolü için akla gelen ilk isim J.K. Simmons oldu. Chazelle, Simmons'ın Reitman ile önceki çalışmalarının, Simmons'ın yoğunluğuyla izleyiciyi şaşırtmasını sağladığını belirtir.
Filmi finanse etmekle ilgilenen bir şirket, başrollerde Bruce Willis ve Zac Efron'un oynamasını şart koşmuştu.

Göndermeler ve Referanslar 14

Nicole ile çıktığı randevuda arka planda çalan bir şarkıyı Andrew, Jackie Hill'in 1938 tarihli bir parçası olarak tanır. Oysa Jackie Hill adında bir caz sanatçısı yoktur. Bu şarkı ve filmde yer alan birçok kompozisyon, filmin bestecisi Justin Hurwitz'e aittir.
Andrew caz kulübünde karatahtayı okurken listedeki ilk sanatçı H. Estabrook olarak görünüyor; Helen Estabrook filmin yapımcılarından biri.
Fletcher'ın "double fucking rainbow" (lanet olası çift gökkuşağı) lafı, çift gökkuşağını görüntülerken kendinden geçen ve gözyaşlarına boğulan Bear Vasquez'in (Paul Vasquez) ünlü viral videosuna gönderme.
Bir bando odasının duvarına asılmış büyük harfli bir tabelada şöyle yazıyor: "Yetenekli değilsen sonunda bir rock grubunda çalarsın."
Metz, Full Metal Jacket (1987) savaş filmindeki Pvt. Leonard, namıdiğer "Gomer Pyle" örnek alınarak modellenmiş.
Carl Tanner, müzik klasörünün kaybolması yüzünden Andrew ile tartışırken yönetmen Damien Chazelle'in "Tanner!" diye bağıran sesi duyulur.
'Fletcher at home' kısa filminde J.K. Simmons'ın dairesindeki fotoğraf, gerçek hayattaki karısı ve kızının fotoğrafıdır.
Charlie "Yardbird" Parker'ın adını gerçekte nasıl aldığına dair iki teori var. Birincisi, "kuş gibi özgür" yaşadığı yönünde. Daha yaygın kabul gören ikincisiyse şöyle: Jay McShann ile turneye çıkarken arabalarıyla yanlışlıkla bir tavuğa (yardbird) çarpmışlar ve Parker, ev sahibesine pişirtmek için durup onu almalarını istemiş.
Fletcher, Nassau grubunun basçısından "Donna Lee'den 5 bar" çalmasını ister. Donna Lee, Charlie Parker'ın bir caz standardıdır ve basçılar arasında Jaco Pastorius'un ana temayı basın çaldığı versiyonuyla ünlüdür. Ancak gruptaki basçı sıradan bir yürüyen bas hattı çalar.
Andrew'un çocukluk görüntüsünde "paradiddle'ıma bak" derken aslında bir paradiddle çalmıyor. Bu, bir sonraki video klibinde.
Nicole ile randevusunda arka planda Andrew'in 1938'de Jackie Hill'e ait olduğunu tanıdığı bir şarkı çalıyor. Jackie Hill adında bir caz sanatçısı yok. Bu şarkı, filmde yer alan birçok besteyle birlikte filmin bestecisi Justin Hurwitz'in eserleridir.
Filmin başlığı birçok şeye atıfta bulunur: Andrew'un Fletcher'ın grubuyla öğrendiği ve çaldığı ilk karmaşık caz parçası; filmde tasvir edilen araba kazalarındaki yaygın boyun yaralanması; Andrew'un Nicole ile ilişkisinin seyri; bir kırbaç gibi davula vurma; ve tabii ki Fletcher'dan maruz kaldığı idealleştirme/değersizleştirme/reddetme istismar döngüsü.
Final sahnesinin set tasarımını tartışırken J.K. Simmons, diğer filmlerinden bir anekdot paylaşır: "Terminator'de [Genisys] bir FX elemanı vardı, tişörtünün arkasında giderek büyüyen harflerle 'Daha fazla duman. Daha fazla duman. Daha fazla duman! DAHA FAZLA DUMAN! çok fazla duman' yazıyordu."
Fletcher'ın "çifte kahrolası gökkuşağı" sözü, Bear Vasquez'in (Paul Vasquez) çifte gökkuşağını videoya çekerken coşkulu ve gözyaşları içinde tepki verdiği ünlü viral videoya bir göndermedir.

Derin Anlam 6

Fletcher'ın Charlie Parker hakkında anlattığı hikâyenin temeli doğru, ama anlatımı hatalı. Davulcu Jo Jones gerçekten de Parker'ın çalışına karşılık olarak bir zil fırlatmış, ama bunu Parker'a fiziksel bir saldırı olarak değil, sahneyi terk etmesi gerektiğini bildiren bir işaret olarak sahne zeminine atmış. Caz tarihçileri ayrıca bunun Fletcher'ın söylediği gibi kötü bir performansa tepki olmadığını, daha çok yaşlı müzisyenlerin Parker'ın imzası hâline gelen hızlı doğaçlamalarını onaylamamasından kaynaklandığını belirtiyor.
J.K. Simmons, filmde Andrew'u davullara geri döndüren şeyi anlatmak için ünlü bir şairin hevesli bir yazarla mektuplaşmasını örnek verir. Şair, genç yazarı kendi yolundan caydırmak için elinden geleni yapmış. Simmons, şairin sözlerini şöyle hatırlıyor: "Hayatta yapabileceğin ve seni mutlu edebileceğini düşündüğün başka bir şey varsa onu yap; ancak gerçekten yoksa şair olmalısın." Damian Chazelle de Andrew'un bu kategoriye girdiğini kabul ediyor.
Filmde çalınan "Whiplash" adlı düzenleme, caz müzisyenlerinin "time chart" dediği türden: alışılmadık bir zaman imzasına sahip bir parça (burada 14/8). Düzenlemenin aranjörü Hank Levy, caz çevrelerinde sayısız "time chart" klasiğiyle tanınır.
Filmin başlarında Andrew, Buddy Rich'in bir CD'sini dinler. Buddy Rich, kısa öfkesiyle ünlü bir davulcuydu ve grup arkadaşlarını yetersiz müzisyenlik olarak gördüğü şeyler için düzenli olarak azarlar ve sözlü olarak istismar ederdi; bu, Fletcher'ın öğrencilerine yönelik istismarcı davranışının habercisidir.
Damien Chazelle, Fletcher ile Andrew arasındaki bar sahnesinin filmin başındaki aile yemeğinin ters yüzü olduğunu belirtiyor. "Bu, sonunda onunla tamamen aynı görüşte olan ve onu anlayan kişi." Hem Simmons hem de Chazelle, bu sekans boyunca Andrew'dan birkaç kez iyileşmekte olan bir bağımlı olarak söz ediyor.
Screen Crush ile röportajında Damien Chazelle, sonun Andrew'ın geleceğinin Charlie Parker gibi olacağını ima ettiğini söyledi; yani 34 yaşında sarhoş ve beş parasız ölmek. Bu, aile yemeği sahnesindeki hararetli konuşmada daha önce dile getirilmişti. Chazelle ayrıca filmi, performans sonrası Andrew ve Fletcher arasında hiçbir sahne olmadan bitirmeyi bilinçli olarak seçtiğini, çünkü rekabetçi ilişkilerinin çözümsüz kaldığına inandığını belirtti.

Kariyer ve Ödüller 3

Oyuncu Katie McGrath ve yönetmen Max Hechtman filme hayranlıklarını dile getirdi. McGrath, "Bu filmde gereksiz tek bir saniye yok... her kare mükemmel." derken, Hechtman filmin kurgu tarzını kendi sinema anlayışına ilham verdiğini belirtti.
Film, En İyi Film Akademi Ödülü'ne aday gösterilen en düşük hasılat yapan filmlerden biridir.
Andrew bir caz yarışmasına geç kaldığında araba kazası geçirir. Miles Teller, oyunculuk kariyerinden önce yıkıcı bir araba kazası geçirmişti. Bu kazadan kalan yara izleri film boyunca Teller'ın yüzünde ve boynunda görülebilir.

Spoiler içeren bilgiler

Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Jason Reitman, Damien Chazelle'i Andrew'un ilk "Studio Band" dersinden sonra Fletcher'ın dairesinde yalnız oturduğu bir sahneyi kesmeye ikna etti. Bunun nedeni, filmin tamamen Andrew'un bakış açısından olması ve onun olmadığı sahnelerin filmin tonunu bozacağıydı.
Spoiler içerir · Derin Anlam
Fletcher, ilk dersinde Nieman'ı acımasızca azarlar ve sonunda Nieman'ın gözlerinden bir yaş gelmesine neden olur. Fletcher buna "Aman Tanrım. Sen o tek damla yaş dökenlerden misin?" diye karşılık verir. Filmin ilerleyen bölümlerinde Fletcher, eski öğrencilerinden birinin trajik bir şekilde hayatını kaybettiği haberini alır. Fletcher bu haberi sınıfıyla paylaşırken tek bir damla yaş döker. Bu, kendi başarısızlıklarını başkalarına yansıtan kırgın bir adamı işaret eder; Fletcher'ı bambaşka bir ışıkta gösterir.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Orijinal senaryoda Andrew, JVC grubuyla prova yapar. Bu sahne, grubun zaten bir davulcusu olmadığını ortaya koyuyor.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Stüdyo başlangıçta Damien Chazelle'e "Davul çalmada iyi, anladık" diye bir not vererek finaldeki davul solosunu çıkarmaya çalıştı. Chazelle buna katılmadı ve davul solosunu filmde tuttu.
Spoiler içerir · Derin Anlam
J.K. Simmons, filmin sonu sorulduğunda, kendisinin ve yazar-yönetmen Damien Chazelle'in "tartışma ve münazara başlatmak istediklerini, karar vermek istemediklerini - Andrew Neimann için mutlu muyuz yoksa insanlığını kaybetmesine mi üzülüyoruz? Sevdiğim tartışma, ne kadar ileri gitmek çok ileri? Ne kadar çok, çok fazla? Buna değer mi? Bu tür amansız istismar, Deniz Kuvvetleri SEAL'lerini eğitiyorsanız gerekli ve uygun olabilir, ama bir müzik okulunda uygun mu bilmiyorum. Ama orada ve verimli olabilir; bunu inkar edemeyiz. Kendi açımdan, güzel bir kız arkadaşım olmasını tercih ederim, bu adamla çalışıp ellerim sürekli kanamasındansa. Ben farklı bir seçim yapardım."
Spoiler içerir · Kamera Arkası
J.K. Simmons, çekimlerin son iki gününde Miles Teller'ın kendisini yere yıkması sonucu iki kaburgasında çatlak oluştu. Simmons, yaralanmasına rağmen çalışmaya devam etmeyi başardı.
Spoiler içerir · Derin Anlam
Damian Chazelle'e göre final, bilinçaltında muhtemelen Death Proof (2007) filminden geliyor; o filmde de uzun bir aksiyon sekansının ardından film aniden bitiveriyor.
Spoiler içerir · Derin Anlam
Screen Crush'a verdiği bir röportajda Damien Chazelle, finalin Andrew'un geleceğinin Charlie Parker gibi olacağını ima ettiğini, yani 34 yaşında sarhoş ve beş parasız ölmeyi tercih edeceğini belirtti. Bu, daha önce aile yemeği sahnesindeki hararetli konuşmada dile getirilmişti. Chazelle ayrıca, performanstan sonra Andrew ve Fletcher arasında hiçbir sahne olmadan filmi bilinçli olarak bitirdiğini, çünkü rekabetçi ilişkilerinin çözülmemiş olduğuna inandığını söyledi.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Andrew'un kusursuz çaldığı gösterilen tek parçalar "Whiplash" ve "Caravan"dır (ilk caz yarışmasında ve JVC Jazz Festival'de).
Spoiler içerir · Derin Anlam
Fletcher, Neiman'ı 215 BPM ile saymaya zorlar, sonra yanlış yaptığı için ona hakaret eder. Aslında Neiman'ın zamanlaması mükemmeldir. Bu, Fletcher'ın onu efsanevi bir müzisyen yapmak için onunla çarpık bir oyun oynadığına dair erken bir ipucudur.
Spoiler içerir · İlginç Bilgiler
Jason Reitman, Damien Chazelle'i, Andrew'in ilk "Studio Band" dersinden sonra Fletcher'in evinde tek başına oturduğu bir sahneyi kesmeye ikna etti. Bunun nedeni filmin tamamen Andrew'in perspektifinden olması ve onun olmadığı sahnelerin filmin tonunu bozmasıdır.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Kapanış sahnesinin son anları Andrew'in kahramanı Buddy Rich'e saygı duruşu niteliğindeydi. Rich'in Frank Sinatra'nın 1982'de Dominik Cumhuriyeti'nde Amerika için verdiği konserdeki ünlü "impossible drum solo"'yu YouTube'da izlenebilir. 60'lı yaşlarında bile tüm zamanların en iyisi olduğunu gösterdi; hatta kalp krizi geçirip performanstan sonra hastaneye gitti.

Whiplash İle İlgili 103 İlginç Bilgi

İlginç Bilgiler 33

Yapım Hikâyesi 6

Kamera Arkası 22

Karakterler ve Oyuncular 7

Göndermeler ve Referanslar 14

Derin Anlam 6

Kariyer ve Ödüller 3

Spoiler içeren bilgiler

Gelişmiş arama