Marty, George'u korkutup planını izlemeye ikna ederken "Edward Van Halen" etiketli bir kaset çalar; çünkü grubun geri kalanı müziklerinin filmde kullanılmasına izin vermeyince Edward Van Halen kendi başına birkaç riff çalmayı kabul etmiştir.
Ortak senarist Bob Gale'e göre, Marty'nin 1950'lerde okula gittiği sahneden hemen önce Doc'un Marty'ye döneme uygun kıyafetler giydirmesine yardım ettiği bir sahne yer alacaktı. Sahne çekilmiş olmasına rağmen Gale ve Zemeckis, bazı seyircilerin Doc ile Marty'nin ilişkisi hakkında yanlış bir fikre kapılmasından korktukları için sahneyi kestiler ve Doc'un Marty'nin hedeflerini ayrıntılandırdığı diyaloğu bir sonraki sahneye dublajla eklediler.
Marty McFly adını Grease (1978) filmindeki Marty Maraschino'dan alır.
Senaryonun ilk taslağında Marty 2015'teyken "Jaws 19" tabelasını görmez. Bunun yerine sinemada "Godzilla 2015" yazar; bu da neredeyse tesadüfen gerçek hayattaki Godzilla (2014) filmini önceden haber verir.
Senaryonun önceki bir versiyonunda Marty rock 'n' roll'u "icat edemiyordu". Bunun yerine, günümüzde mambonun çok popüler olduğunu keşfediyordu. Suzy'ye (önceki senaryo versiyonlarında yer alan bir karakter) ve Doc Brown'a rock 'n' roll'u duyup duymadıklarını sorduğunda, ikisi de neyden bahsettiğini anlamıyordu.
Clint Eastwood'dan, filmde Marty için adının kullanılması konusunda izin istendi. Eastwood izin verdi ve bu göndermeden çok keyif aldığı söylendi.
Marty (1955) filmi 1955'te En İyi Film Akademi Ödülü'nü kazanmış olsa da, Robert Zemeckis ve Bob Gale DVD soru-cevap oturumunda ana karakterlerine Marty adını verirken bu gerçeği bilmediklerini söylüyor. Her iki filmde de Lou adında bir restoran sahibi var.
1980 ve 1981'de yazılan senaryonun ilk taslağında Marty bir video korsanıydı. Korsanını yaptığı filmler arasında Close Encounters of the Third Kind (1977), Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (1980), Stir Crazy (1980) ve Superman II (1980) vardı. Hiçbir stüdyo kahramanı video korsanı olan bir film çekmek istemediği için bu ayrıntı sonraki taslaklardan çıkarıldı.
Robert Zemeckis ve Bob Gale, DVD yorumunda başlangıçta hit filmleri Back to the Future'ın (1985) devamını çekmekle ilgilenmediklerini ve ilk filmin açık sonunun sadece bir final şakası olarak düşünüldüğünü itiraf etmişler. Ancak stüdyo devam filmi planları yapınca, yarattıkları hikâyenin devamında yer almaya karar vermişler ve hatta iki devam filmine kadar genişletmişler. Zemeckis, devam filmi yapacağını bilseydi, Marty'nin kız arkadaşı Jennifer'ın ilk filmin sonunda arabada olmamasını sağlayacağını söylemiş. Film Marty'ye odaklanacağı için Jennifer'ın yapacak pek bir şeyi olmayacakmış ve hatta Marty'nin yoluna çıkacakmış. Bu yüzden Jennifer filmde çok erken bir noktada Doc tarafından bayıltılıp geride bırakılıyor.
Lorraine'in büyüyünce çocuklarına istediklerini yapma izni vereceğini söylediği diyalog kesilmişti. Bu diyalog Back to the Future Part II (1989) filminde, ikinci Marty'nin birinci Marty ile 1955'teki Lorraine'in bulunduğu arabanın yanından geçerken yeniden eklenir. Lorraine çocuklarına her şeyi yapma izni vereceğini söyler, Marty de "Bunu yazılı olarak almak isterim" diye yanıt verir.
Universal Pictures'ın başındaki Sid Sheinberg, film boyunca birçok değişiklik yapılmasını istedi. Bunların çoğunu kabul ettirdi; örneğin "Professor Brown" "Doc Brown" olarak değiştirildi ve şempanzesi Shemp, Einstein adında bir köpeğe dönüştürüldü. Marty'nin annesinin adı önce Meg, sonra Eileen olmuştu, ancak Sheinberg karısı Lorraine Gary'den esinlenerek ona Lorraine adının verilmesinde ısrar etti.
Orijinal senaryoda Marty'nin baloda rock and roll çalması bir isyana yol açıyor ve polis bu isyanı bastırmak zorunda kalıyordu. Buna, Marty'nin kazara Doc'a zaman makinesinin çalışmasını sağlayan "gizli bileşeni" (Coca-Cola) açıklaması da eklenince tarih değişiyordu. Marty 1980'lere döndüğünde, o dönemin 1950'lerde hayal edildiği haliyle karşılaşıyordu: uçan arabalar ve benzeri şeyler (hepsi Doc Brown tarafından icat edilmiş ve Coca-Cola ile çalışıyordu). Marty ayrıca rock and roll'un hiç icat edilmediğini keşfediyor ve kendini gecikmiş kültürel devrimi başlatmaya adıyordu. Bu arada babası, balodan sonraki günün gazetesini çıkarıp isyan fotoğrafında oğlunu görüyordu.
Caseen Gaines'in "We Don't Need Roads: The Making of the Back to the Future Trilogy" kitabına göre, Marty'nin hoverboard'unda başlangıçta İsviçreli saat şirketi Swatch'ın adının olması planlanıyormuş (bu, şirketin 2015'e kadar başka ürünlere de el attığını ima ediyormuş). Mattel ile anlaşma yapılınca bu planlar değişmiş.
Senaryonun erken bir taslağında Marty, Doc ile nasıl tanıştığını şöyle anlatıyordu: "Birkaç yıl önce evime geldi ve beni bu garajını süpürmem için işe aldı. Bana haftada 50 dolar veriyor, bedava bira veriyor... ve plak koleksiyonuna tam erişim sağlıyor - harika bir eski plak koleksiyonu var."
Bob Gale'e göre senaryonun ilk taslaklarından birinde Marty'nin soyadı McDermott'tu, ancak bunun hece sayısı fazla bulundu. Daha sonra ona McFly adını veren kişi Robert Zemeckis oldu.
Robert Zemeckis zaman makinesi olarak DeLorean'ı seçti çünkü bu, Marty'nin uzaylı olduğu şakasına hizmet edebilirdi; "Spaceman from Pluto" sahnesinde araba bir uzay gemisiydi.
Used Cars (1980) filminin çekimleri sırasında Zemeckis ve Gale'in "Marty" adında bir yapım asistanı (Martin Casella) vardı. Bu ismi sonradan "Marty McFly" için kullandılar.
Senarist Bob Gale, Michael J. Fox'a şöyle dedi: "When you did your first take, there was an obvious sense of relief and almost exhilaration. 'Oh my God, it's Marty. That's the guy in the script.' And that was really amazing."
Kamera Arkası 19
Marty'nin Lorraine'in yatak odasında sersem ve kafası karışık bir şekilde uyandığı sahnede, başlangıçta Calvin Klein iç çamaşırının pantolonunun üzerinde değil, Lorraine'in sandığının üzerinde olması planlanmıştı. Çekim sırasında yapılan son dakika değişikliğiyle Marty'nin annesinin çarşaflarının altında üstü kapalı çıplak görünmemesi sağlandı.
"Johnny B. Goode" sahnesinde senaryo başlangıçta Marty'nin Michael Jackson ve Sir Mick Jagger tarzında dans etmesini öngörüyordu, ancak Michael J. Fox gerçek gitaristlerin hareketlerini taklit etmenin daha iyi olacağını düşündü. Gitarı bel hizasında tutup dizlerinin üzerine çökmesi Jimmy Page'den, gitarı başının arkasında tutması Jimi Hendrix'ten, hoparlöre atlayıp sırtüstü kayması ise Pete Townshend'den geliyordu. Marty'nin bazı parmak hareketleri de Edward Van Halen ve Slash'ten esinlenmişti.
Bonus bir çekim hatası sahnesinde Marty, annesinin sınavda kopya çekmesini izlerken bir "cholo"yu, yani Latin çete üyesini taklit ediyor ve arka planda birçok ekip üyesinin güldüğü duyuluyor. Sahne, DVD bonus özelliklerinde bulunabilir.
Marty ile genç Lorraine'in arabadaki "park" sahnesi çekilirken yapım ekibi, Michael J. Fox'a bir oyun oynamaya karar verdi. Sahnede Fox'ın su dolu bir içki şişesinden içmesi ve Lorraine'i sigarayla görünce şaşkınlıkla tükürmesi gerekiyordu. Ancak belirli bir çekimde içki şişesi, içinde gerçek alkol olan bir şişeyle değiştirildi. Durumdan habersiz olan Fox sahneyi oynayıp şişeden içti ve ancak o zaman değişikliği fark etti. Şakanın tamamı DVD'nin "Outtakes" bölümünde yer alıyor.
Buford, Marty'ye ateş ettiğinde (Marty ponçonun altında soba kapağı taşımaktadır), merminin metale çarptığını duyabilirsiniz.
Çekimler sırasında yönetmen Robert Zemeckis, ana karakter Marty McFly ile aynı Casio saatini takıyordu.
Senaryoda Marty'nin DeLorean'ın martı kanatlı kapısına defalarca kafasını vurması yazmıyordu; kapı mekanizması arızalandığı için bu, çekim sırasında doğaçlama olarak ortaya çıktı.
Doc'un Marty'ye onu 1985'e geri gönderme planını göstermek için kullandığı kasaba maketi, filmde Hill Valley için kullanılan gerçek maket setiydi.
Marty'nin at tarafından sürüklendiği sahnenin bazı çekimlerinde Michael J. Fox'u aslında Who Framed Roger Rabbit (1988) filmindeki "Benny the Cab" go-kartı sürüklüyordu.
Akşam yemeği sahnesinde Marty Jr.'ın pizzasındaki pepperoni dilimlerini ayıkladığı görülür. Bu, gerçek hayatta vejetaryen olan Michael J. Fox'un fikriydi.
Hill Valley High School olarak kullanılan okul, Los Angeles'ın hemen dışındaki Whittier, California'da bulunan Whittier High School'dı. Richard Nixon bu okulun mezunuydu (1930 sınıfı), Pat Nixon ise 1937-1941 arasında burada öğretmenlik yapmıştı. Okulun hemen ötesinde, Back to the Future Part II (1989) filminde sonradan görülen Strickland'ın evi var. Marty verandaya doğru koşarken okulun arka tarafı görünür.
Lorraine'in 1955'teki yatak odasında geçen sahne çekilirken Lorraine'in Marty'nin pantolonuyla ilgili repliğini ("over there, on my hope chest") Michael J. Fox bulmuş.
McFly ailesinin akşam yemeği ile Marty'nin Doc'un telefonuyla uyanması sahneleri arasında çok kısa bir sahne kesilmişti. Bu sahnede Marty, demo kasetini bir plak şirketine göndermeye hazırlanıyordu. Marty bundan vazgeçiyor ve boş kahverengi zarfı masasında bırakıyordu. Filmde kalan bir sahnede ise kahvaltıya zarf kapalı olarak gidiyor, bu da onu göndermeye karar verdiğini ima ediyordu.
Senaryo süpervizörü Nancy Hansen, Michael J. Fox ile Eric Stoltz'un performansları arasındaki sürekliliği, özellikle de orijinal ve yeniden çekilen görüntüler arasındaki tutarlılığı doğrulamakla da görevliydi. Hansen'a göre Stoltz ile Fox'un performansları arasındaki en büyük fark, her gece günlük çekimleri incelerken stüdyo gösterim odasındaki atmosferdi. Başlangıçta bu süreç çok rutin, hatta sıradandı; Hansen, "Ses senkronize edilmemiş olsaydı, iğne düşse duyulurdu" diyor. Ancak Michael J. Fox ile yeniden başladıklarında, Hansen günlük çekimlerin gösterimi sırasında ruh halinde büyük bir değişim olduğunu vurguluyor: "Artık odada kahkahalar vardı. Yönetmen, yapımcılar, yardımcı yönetmenler ve kurgucular, Michael'ın Marty olarak yaptığı seçimlere yüksek sesle (iyi anlamda) gülüyorlardı. İlk haftalarda hep eksik olan bir şeydi bu."
Silinmiş bir sahnede Marty, 1955'te bir sınıfa göz atar ve annesinin bir sınavda kopya çektiğini görür.
Buford "Mad Dog" Tannen'ın Marty'yi linç etmeye çalıştığı sahnenin çekiminde Michael J. Fox yanlışlıkla asıldı ve kısa bir süre bilincini kaybetti. Fox bunu "Lucky Man" (2002) adlı otobiyografisinde anlatır.
Mark Campbell, film çekilirken, 1984-1985 yıllarında Hollywood'da çalışan tanınmış bir vokal stilistiydi. Mark, Johnny B. Goode şarkısında Michael J. Fox'un sesini dublajladı. Yani 35 yaşındaki Mark, o sırada 23 yaşında olan ve 17 yaşındaki Marty McFly'ı canlandıran Michael için şarkı söylüyordu. Yani 35 yaşında biri, 17 yaşındaki bir karakteri seslendiriyordu. Tesadüfen Campbell, o yıl klasik Chuck Berry parçasını single olarak yayınladığında ilk ve tek Altın Plak ödülünü aldı.
Marty'nin dansta çaldığı gitarın köprüsü çıkarılmış, telleri gevşetilmiş ve teller doğrudan manyetiklere değecek hâle getirilmişti. Böylece çekim sırasında işe yarayabilecek canlı seslere rastgele tel sesleri karışmayacaktı.
Sanatın hayatı taklit ettiği bir durum: Tom Wilson (Biff) sette orijinal Marty McFly, yani Eric Stoltz ile iyi geçinemiyordu. Wilson kamera arkası röportajlarında, özellikle lokantadaki sahnede Stoltz'un canını sıktığını anlatmış. Marty'nin Biff'i yakasından tutup yüzleştiği bu sahnede Stoltz o kadar metoda bağlı kalmış ki Wilson'ın köprücük kemiğini sıkmış, neredeyse kırmış; Wilson da ona bağırarak geri çekilmesini söylemiş. Bu sahnenin çekiminden kısa süre sonra Stoltz kovuldu (performansı yeterince komik bulunmadığı için). İşin ironik yanı, bu sahne Stoltz'la çekilen görüntülerin sinema kopyasına girdiği birkaç sahneden biri: Sahnede Biff'e vuran el Michael J. Fox'un değil, Stoltz'un eli. Stoltz'un birkaç çekimi daha final kurguya girmiş; genellikle kim olduğunun anlaşılamayacağı yerlerde, mesela Marty'nin Libyalılardan kaçmak için DeLorean'a atladığı hızlı kesitte olduğu gibi.
Karakterler ve Oyuncular 6
Altı patlar bir tabanca almasına rağmen Marty'nin onu ateşlediği hiç görülmez (hedefler hariç). Tabancayı taşır, hatta kullanmakla tehdit eder ama asla ateşlemez. Mad Dog'un karşısında bile yumruk atmayı seçer ve onu gübreye yuvarlar. Marty kimseye zarar vermez; yumrukları ve metal bir plaka dışında herhangi bir silah kullandığı görülmez. Üç filmde de Biff'i tek bir silahla ve kavgacı kişiliğinden gelen şaşırtıcı gücüyle etkili biçimde yener.
Bu film, Marty için yeni bir karakter özelliği ortaya koyuyor: biri ona "chicken" (korkak) dediğinde öfkesini (ve kendini kontrolünü) kaybetmesi. Robert Zemeckis ve Bob Gale bu fikri, ilk filmde Marty'nin hiçbir karakter kusuru olmadığını düşündükleri için eklemişler.
Doc Brown'ın imza niteliğindeki kambur duruşu, Michael J. Fox'tan (Marty) daha uzun olması nedeniyle bir zorunluluktan doğmuştur.
Eric Stoltz, kameralar çalışmıyorken bile oyuncu kadrosu ve ekibin kendisine Marty diye hitap etmesi konusunda ısrar ediyordu. Ayrıca her gün sete gidip gelirken Marty'nin kıyafetlerini giyiyordu. Tom Wilson'a göre, metod oyunculuk yapan Stoltz'un rolünden çıktığı tek an, çekim aralarında Marty'nin annesini canlandıran Lea Thompson'la aktif bir şekilde flört ettiği zamanlardı.
Bir metod oyuncusu olan Eric Stoltz, canlandırdığı karakter Marty McFly'ın adı dışında hiçbir isme yanıt vermeyi reddediyordu. Christopher Lloyd'a Stoltz'un yerine başka birinin alınacağı söylendiğinde, "Eric de kim?" diye sordu. Konu daha ayrıntılı anlatılınca da, "Aa, ben gerçekten onun adı Marty sanıyordum" dedi.
Marty film boyunca Clara'nın adını birkaç kez anmasına rağmen ona hiçbir zaman doğrudan bu adla hitap etmez; bunun yerine saygılı bir şekilde sadece "ma'am" (hanımefendi) diye seslenir.
Göndermeler ve Referanslar 48
Marty alternatif 1985'te Hill Valley'ın şehir merkezine vardığında bir Hill Valley tabelasının üzerine basar. Tabeladaki "il" harflerinin üzeri sprey boyayla "E" ile kapatılmış, yazı "Hell Valley" olmuştur. Marty sonra Doc'a, "It's like we're in hell" (Cehennemde gibiyiz) der.
Marty, Mad Dog'un elindeki silahı düşürmek için bir "Frisbie's" turta tabağı kullanır. 1871'de Connecticut'ta Frisbie Pie Company kurulmuştu. Şirketin turta tepsileri Yale kampüsünde fırlatılıyordu ve bu da zamanla Frisbee'nin icadına yol açtı. Bu, Marty'nin bir şeyi resmi icadından önce zaman çizgisine sokmasının ve böylece muhtemelen asıl mucitlere fikir vermesinin bir başka örneği. Back to the Future (1985) filminde bir soapbox arabasını paten tahtası prototipine dönüştürmüş ve farkında olmadan Chuck Berry'ye "Johnny B. Goode" şarkısı için ilham vermişti.
Back to the Future Part II (1989) filminde Marty, Rolls-Royce ile çarpışması sonucu kırılan sakat eliyle gitarında "The Power Of Love"ı çalmaya çalışır. Aynı şarkı, Needles'ın kamyonunun radyosunda çalar; Needles, Marty'yi sokak yarışına kışkırtmaya çalışırken bu şarkı çalmaktadır. Marty bu yarışı kabul etmiş olsaydı, elinin kırıldığı olay da bu olacaktı.
SERİNİN İMZASI: Üçlemenin her filminde Marty bayılır. Her seferinde uyanıp "Mom? Is that you?" diye sorar; ardından Lea Thompson'ın canlandırdığı bir karakter ona "just relax/there, there now" der ve tam olarak ne kadar süre baygın kaldığını söyler. Marty daha sonra yaşananların "korkunç bir kâbus" olduğuna inanır; bunun üzerine Thompson'ın karakteri ona hangi yerde ve zamanda olursa olsun "safe and sound now" olduğunu söyler ve Marty bunun rüya olmadığını anlar. Sonra ayağa kalkar ve "annesi"nin görünüşüne şaşırır.
Marty, Mad Dog Tannen'ı Doc Brown'ı vurmaktan alıkoyduktan sonra Mad Dog ve çetesine "lighten up" (sakin olun) der; bu söz onların yüzünde şaşkın bir ifade bırakır ve Mad Dog bunu "mighty strong words" (çok ağır sözler) diye nitelendirir. "Lighten up" ifadesi 1940'lara kadar yaygınlaşmamıştır; bu da Marty'nin Back to the Future (1985) filminde Doc Brown'ı şaşkına çeviren "This is heavy" (Bu çok ağır) sözünde olduğu gibi, zamanının ilerisinde bir ifade kullanmasının bir başka örneğidir.
Marty, Marvin Berry Band'e blues'u Si (B) tonunda çalmalarını söyler, ama parça aslında Si bemol (Bb) tonunda çalınır.
Doc Brown'ın Marty'nin fişini taktığı amfisi, yalnızca on iki ila on beş watt gücünde olan 1960'ların Gibson GA-5T amfisinin ön panelidir.
Marty'nin ankesörlü telefonun bulunduğu lokantadaki sahnesinde, Casio saatinden "buçuk çanı" sesi duyulur. 1985'te en popüler Casio modelleri SA50, FA90 veya CFX400'dür. Ancak Marty'ninki bir CA50W'dir.
Üçlemenin her üç filminde de bir "kurşun geçirmez yelek" çıkar karşımıza. İlk filmde Doc, Libyalılar tarafından öldürülmemek için kurşun geçirmez yelek giyer. İkinci filmde Biff Tannen, A Fistful of Dollars (1964) filminden bir sahne izler; o sahnede The Man With No Name pançosunun altında çelik bir plaka taşır. Bu filmde ise Marty, "Mad Dog" Tannen tarafından öldürülmemek için giysilerinin altına dökme demir sobanın kapağını takarak o sahneyi taklit eder.
Filmin Fransızca çevirisinde Marty McFly'a 1955'te "Calvin Klein" yerine "Pierre Cardin" denir. İspanyolca çevirisinde ise Marty'ye 1955'te "Levi Strauss" denir.
Marty'nin gece Doc Brown'dan telefon aldıktan sonra Doc'un evinde eline aldığı video kamera, açılış jeneriğinde kamera Doc'un evinin etrafında dönerken görülür.
Doc, 2015'e ilk vardıklarında Marty'ye Griff Tannen'a karşı "Just say 'no'" (Sadece 'hayır' de) der. Bu ifade, 80'lerde Reagan yönetiminin gençler arasındaki akran baskısına karşı kullandığı popüler slogandı. Bu filmde yalnızca Ronald Reagan'la dalga geçilmekle kalmaz, aynı zamanda Fox'un Family Ties (1982) dizisindeki karakteri Alex P. Keaton da Başkan'ın destekçisidir.
Gelecekteki Marty McFly gitarını çalmaya çalışırken, Back to the Future'ın (1985) tema şarkısı olan Huey Lewis and The News'in "Power of Love" şarkısının ana rifinden bir bölüm çalıyor. Bu, ilk filmde lise dansı seçmelerinde çaldığı şarkıydı. Çaldığı gitar, o dönemde sınırlı üretim nedeniyle oldukça nadir bulunan erken bir Paul Reed Smith Standard modeliydi.
Match, "We can do this the hard way or the easy way" (Bunu zor yoldan ya da kolay yoldan yapabiliriz) der ve Marty'nin kafasına vurur. Ekran kararır, yankılı ve kalın bir ses "the easy way" (kolay yoldan) der. Bunu söyleyenin Marty olduğu düşünülüyor: Bir ses düzenleyiciyle perde %25 yükseltildiğinde ses tam olarak Michael J. Fox gibi duyuluyor.
Kasaba festivalindeki sahnede, Marty ve Doc yeni açılışı yapılan saatin önünde fotoğraf çektirmek üzereyken Marty, "Smile Doc." der. Ardından fotoğraf çekilir; Doc gülümserken Marty gülümsemez. Bu, o dönemde insanların fotoğraflarda gülümsemediği gerçeğine esprili bir göndermedir.
Doc Brown (Christopher Lloyd), saat kulesine yıldırım düşürme planını yaparken Marty McFly'a (Michael J. Fox) dönüp "Next Saturday night, we're sending you back to the future!" der. Filmin adını söylerken doğrudan kameraya baktığı açıkça görülür; yani bir anlığına dördüncü duvarı yıkar. Ardından hızla kameranın hemen yanına bakar, bu yüzden bunu yakalamak kolay değildir.
Marty ağaçtan düştüğünde, Lorraine'in babası Bay Baines, "Stella, another one of these kids jumped in front of my car!" diye bağırır. Görünüşe göre George, Lorraine'i o aynı ağaçtan gözetleyen ilk kişi değildir.
Marty 1955'e ilk geldiğinde, kasabaya girmeden önce Lyon Estates reklam panosunda örnek bir evin görseli yer alır. Ev soluk turkuaz renginde gösterilse de Marty'nin kiremit kırmızısına boyanmış eviyle aynı tarzda bir evdir.
Üç Back to the Future filminde de Tannen ailesinden biri (Biff, Griff veya Mad Dog), McFly ailesinden birini (Marty, Marty Jr., George veya Seamus) dönemin gözde mekânında "Hey McFly! I thought I told you never to come in here!" (Hey McFly! Sana buraya asla gelmemeni söylediğimi sanıyordum!) diyerek tehdit eder.
Marty Jr. caddeden karşıya geçerken neredeyse bir araba çarpmasına maruz kalınca, arabanın kaputuna vurur ve "Hey I'm walking here! I'm walking here!" (Hey, ben burada yürüyorum! Burada yürüyorum!) diye bağırır. Bu, Dustin Hoffman'ın Midnight Cowboy (1969) filminde Ratso Rizzo karakteriyle doğaçlama söylediği ünlü repliğin birebir yeniden canlandırmasıdır.
Marty, Doc ile aşk hakkında konuşurken aşkın insanı "like lightning" (yıldırım gibi) çarptığını söyler. Doc "Don't say that!" (Öyle söyleme!) diye karşılık verir. Back to the Future (1985) filminin sonunda Marty'yi 1985'e geri göndermek için yıldırımdan yararlanılmış, Back to the Future Part II (1989) filminin sonunda ise Doc'a yıldırım çarparak onu 1885'e geri göndermiştir.
Cafe 80's'te Marty bir Pepsi sipariş eder. Michael J. Fox 1980'lerde Pepsi reklamlarında yer almıştı.
1955'te Doc Brown'ın telefon numarası, 1985'te Jennifer'ın Marty için el ilanının arkasına yazdığı ve büyükannesinin telefon numarası olduğunu söylediği numaranın aynısıdır: 555-4385 veya KL5-4385.
Marty, 1955'ten 1985'e dönmek için DeLorean'a bindiğinde, Doc'u vurulma konusunda uyarmak için kendine on dakika vereceğini söyler. Ancak zaman kontrol paneline yeni saati girdiğinde saat 01:35'ten 01:24'e, yani on bir dakika geriye gider. Oysa Doc 01:34'te vurulmuştur, yani Marty'nin kendine verdiği süre doğrudur.
SERİNİN İMZASI: Üçlemenin her filminde Marty bayılır, ardından uyanıp "Mom? Is that you?" (Anne? Sen misin?) diye sorar. Bunun üzerine Lea Thompson'ın canlandırdığı karakter ona "just relax/there, there now" (sakin ol, tamam tamam) der ve tam olarak ne kadar süredir baygın olduğunu söyler. Marty yaşananların "horrible nightmare" (korkunç bir kâbus) olduğuna inanır; ardından Thompson'ın karakteri ona hangi yerde ve zamanda olursa olsun "safe and sound now" (şimdi güvende ve sağlam) olduğunu söyler ve Marty bunun rüya olmadığını anlar. Sonra kalkar ve "annesinin" görünüşüne şaşırır.
Üçlemede Marty ile Doc Brown'ın birbirinin meşhur sözünü ettiği tek film bu. Mezar taşının fotoğrafından konuşurlarken Marty "Great Scott!" der, Doc Brown da "Yeah, this is heavy" diye karşılık verir.
Marty'nin beşiğindeki bebek Joey'ye parmaklıklara alışması gerektiğini söylediği sahnede (çünkü gelecekteki amcası hapse girer), Joey geçmişin geleneksel siyah-beyaz çizgili hapishane kıyafetlerine benzeyen çizgili bir kıyafet giyiyor.
Back to the Future Part II (1989) filminde Biff, alternatif 1985'te A Fistful of Dollars (1964) filmini izler; o filmde Clint Eastwood'un karakteri pançosunun altında çelik bir plaka taşır. Marty de (kendine "Clint Eastwood" diyerek) 1885'te pançosunun altında sobadan söktüğü kapağı kullanır. 1985'teki tren geçidindeki tabela, bölgenin (eski adı Clayton Ravine) Marty'nin karakterine ithafen "Eastwood Ravine" olduğunu gösterir.
Marty ve Needles drag yarışında geçiş üstünlüğüne sahipti; yeşil ışık onlardaydı, yani Rolls-Royce sürücüsünün yol vermesi gerekiyordu. Ama Rolls-Royce sürücüsü yan yoldan dur tabelasını ihlal etti ve iki yönden gelen trafiği kontrol etmeden hızla ilerledi. Bu da Back to the Future Part II (1989) filminde Marty'nin hayatını ve kariyerini mahveden kazada tüm kusuru o araca yüklüyordu.
Marty sabah 10:28'de uyandığında, yatağının üstündeki duvarda Marty ile kardeşlerinin "varoluştan silindiğini" gösteren fotoğrafın büyütülmüş bir baskısı görülür.
Marty, "Johnny B. Goode" parçasını Gibson ES-345 ile çalar; bu gitar, sahnenin geçtiği tarihten dört yıl sonra, 1959'da piyasaya sürülmüştür. Prop departmanı bu gitarı seçmiştir çünkü Chuck Berry'nin ünlü gitarı Gibson ES-355'e çok benzemektedir.
"Save the Clock Tower" sahnesinde Marty McFly'ın arkasında, Orgy American Style (1973) filmini gösteren bir yetişkin sineması var. O filmde, bu yapımda Red the Bum karakterini canlandıran George "Buck" Flower başroldeydi.
Yatakta uyanıp Maggie McFly ile karşılaştıktan sonra Marty yataktan kalkarken kısa bir an duraksar ve yorganın altına bakınır. Çünkü daha önce Back to the Future (1985) filminde aynı durumla karşılaşmış, pantolonu çıkarılmıştı.
Marty McFly oğlunun "tıpkı kendisine benzediğini" söylese de, ikisi arasında (hatalı ceket kolu ve beyaz tişört dışında) göze çarpan bir fark var: Marty McFly Jr.'ın gözleri kahverengi, babasınınki değil (bu en net Cafe 80's'de Griff'le olan sahnede görülüyor).
Marty ve Jennifer, sık tekrarlanan "If you put your mind to it, you can accomplish anything" sözünün kaynağı olarak Doc'u gösterse de (Jennifer bunun onun her zaman söylediği bir söz olduğunu iddia eder), Doc bu repliği Back to the Future filmlerinin hiçbirinde bir kez bile söylemez. Bu sözü ilk kez Marty, balodan önce babasına söyler. Daha sonra daha da yaşlı bir George McFly aynı repliği kullanır.
Marty, Clint Eastwood'dan bahseder; duvardaki afişlerde Clint Eastwood'un oynadığı birkaç film görünür. Açık hava sinemasının tabelasında ise Clint Eastwood'un da denizcilerden biri olarak rol aldığı Francis in the Navy filminin adı yazar.
Cafe 80's'te video oyununun üstündeki duvarda asılı olan gitar, filmin ilerleyen sahnelerinde gelecekten gelen Marty'nin çaldığı gitarın aynısıdır. Bu, metalik mavi ve mor kaplamalı bir Paul Reed Smith gitarıdır.
Doc ile Marty, 1885'e yolculuk için DeLorean'ı hazırlarken açık hava sinemasındadır. Marty, Clint Eastwood'dan bahseder ve Doc "Clint who?" (Clint kim?) diye yanıtlar. Bu planda açık hava sinemasının duvarında, genç ve o zamanlar tanınmayan Eastwood'un ilk filmlerinden bazılarını içeren Revenge of the Creature (1955) ve Tarantula (1955) filmlerinin afişleri görünür. Marty, Doc'a "That's right, you haven't heard of him yet" (Doğru ya, sen onu henüz duymadın) derken afişe bakar ve kısa süreliğine işaret eder.
Marty'nin kot ceketindeki siyah kırmızı rozette "Art in Revolution" yazar. Bu, 1971'in Şubat-Nisan ayları arasında Londra'daki Hayward Gallery'de düzenlenen bir Sovyet sanat ve tasarım sergisinin adıdır.
SERİNİN ALAMETİFARİKASI: Üç filmde de ortak bir tema var: Marty, zaman yolculuğuyla gittiği yere vardıktan kısa süre sonra hep halka açık bir içki mekânına düşer ve bir Tannen'ın "Hey McFly!" diye bağırmasıyla burun buruna gelir. Ardından fiziksel bir hesaplaşma başlar; Marty, o Tannen ve üç adamıyla kasabada kovalamacaya girer.
1955'teki Lou's cafe, 1985'in başında Marty'nin önünden geçtiği aerobik merkezine dönüşür.
Filmin başında Biff, uçan DeLorean'a tanık olmadan önce, oto detaylandırma şirketinin reklamını yapmak için hazırlattığı yeni kibrit kutularını Marty'ye göstermek ister. Daha sonra 1985A'da Marty, Biff'in ofisinden arkasında PLEASURE PARADISE yazan bir kibrit kutusu alır. Son olarak Marty almanağı yaktığında, kibrit kutusunun üzerindeki yazı AUTO DETAILING olarak değişir.
Marty'nin 1885'te Palace Saloon'a girip buzlu su sipariş etmeye çalıştığı sahne, ilk filmde 1955'te Lou's Cafe'ye girip Tab kola sipariş etmeye çalıştığı sahneye benzer.
Üç Back to the Future filminde de Tannen ailesinden biri, McFly ailesinden birine, o dönemin gözde mekânına girdikten hemen sonra "Hey, McFly! I thought I told you never to come in here!" diye bağırır. Ayrıca üç filmde de Marty kendisine seslenildiğini sanır ama hiçbir zaman öyle değildir: İlk filmde babası George, ikincide oğlu Marty Jr., üçüncüde ise atası Seamus McFly'dir.
Jaws 19'un sloganı "This time it's really, REALLY personal" (Bu sefer gerçekten, GERÇEKTEN kişisel). Tabelada yönetmenin adı, yapımcı Steven Spielberg'in oğlu "Max Spielberg" yazıyor. Max, serinin ilk filminin çıktığı yıl olan 1985'in Haziran ayında doğmuş. Spielberg ayrıca Marty'nin hologramı görünce verdiği "The shark still looks fake" (Köpekbalığı hâlâ sahte görünüyor) yanıtını da düşünmüş; bu, Spielberg'in Jaws (1975) filmindeki mekanik köpekbalığı "Bruce" hakkındaki hayal kırıklığına ve şüphelerine gönderme.
Marty 1985'te lisesine girerken bina harap bir haldedir ve duvarları grafiti kaplamıştır. Grafitilerden birinde "Loraine del Calvin" yazar; bu, Lea Thompson'ın canlandırdığı 1955'teki karakterin "Calvin Klein"a âşık olmasına gönderme yapan bir Easter egg'dir.
Marty, Vulcan gezegeninden Darth Vader olduğunu söyleyerek George'u uykusundan korkutup uyandırırken "Edward Van Halen" etiketli bir kaset çalar. Kaset, Lea Thompson'ın rol aldığı ve Eric Stoltz'un başrolde oynadığı The Wild Life (1984) için yazılmış, adı konmamış bir Edward Van Halen bestesidir.
Marty, drag yarışında geri vitesle giderek Needles'ı alt eder. Steve McQueen de The Blob (1958) filminde tam olarak aynı numarayı yapar.
Derin Anlam 3
Back to the Future Part II (1989) filminde Biff, Marty'yi "the little hothead" (küçük öfke küpü) olarak suçlarken "has a lot of room to talk" (konuşmaya çok hakkı var) durumundadır; çünkü kendi büyük-büyükbabası Buford, Marty "You're Mad Dog Tannen" (Sen Mad Dog Tannen'sın) deyince soğukkanlılığını yitirip salona vahşice ateş etmeye başlamıştır. Anlaşılan o ki, hoş olmayan veya küçük düşürücü bir adla ("chicken", "yellow" vb.) anıldıklarında aşırı sinirlenmek, gücenmek ve savunmaya geçmek hem McFly hem de Tannen ailelerindeki bazı erkeklerin uzun süredir devam eden bir özelliğidir.
DeLorean yeniden girişte stop etmemiş olsaydı bile Marty, 1985'e biraz daha erken dönerek Doc'un "cinayetini" engelleyemezdi. Çünkü zamanda geri gitmeden önceki diğer kendisiyle karşılaşırdı. İkinci filmden öğrendiğimiz üzere, iki Marty'nin birbirini tanıması paradoksu uzay-zaman sürekliliğini alt üst edebilirdi.
Marty, Doc'u gelecekte öldürüleceği konusunda uyarmaya çalıştığında, Doc kimsenin kendi geleceği hakkında fazla şey bilmemesi gerektiğinde ısrar eder. Ancak o noktada Doc, bir zaman makinesi yapmayı başaracağını zaten keşfetmiş ve bir hafta boyunca birini uzun uzun inceleme fırsatı bulmuştur. Bu, artık bunu nasıl yapacağını çözmek için önümüzdeki 30 yılı harcamasına gerek kalmayacağı ve hayatının gidişatının temelden değişeceği anlamına gelir. İşin garibi, bu durum onu endişelendirmez.
Kariyer ve Ödüller 2
Bir kongrede oyuncu kadrosu ve ekibe Eric Stoltz'un neden Marty McFly rolünde başarılı olamadığı sorulduğunda, ortak senarist ve yapımcı Bob Gale açıklama yaptı; ardından Michael J. Fox çok alçakgönüllü ve şakacı bir tavırla şöyle karşılık verdi: "Eric didn't work as Marty, but to his credit I couldn't have played the drug dealer he did in Pulp Fiction (1994)." Bu bir iç şakadır; çünkü hem Back to the Future filmleri hem de Pulp Fiction tüm zamanların en iyi filmleri arasında sayılır ve Amerikan sinemasında büyük kültürel öneme sahiptir.
En bilinen rolleri Alex P. Keaton ve Marty McFly'ın ikisinde de Ronald Reagan'a sayısız gönderme vardır. Alex P. Keaton, kahramanı Ronald Reagan olan muhafazakâr bir Cumhuriyetçidir. Back to the Future (1985) filminde Marty, inanamayan Doc Brown'a aktör Ronald Reagan'ın Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olduğunu söyler. Back to the Future Part II (1989) filminde Marty, Başkan Reagan'ın bilgisayar ortamında üretilmiş görüntüsünün "sunuculuğunu" yaptığı Cafe 80's'e girer. Back to the Future Part III (1990) filminde Michael neredeyse Reagan'ın kendisiyle çalışacaktı. O sıralarda Reagan'ın ikinci dönemi bitmek üzereydi, hatta belki de çoktan bitmişti; bu yüzden yönetmen Robert Zemeckis ona Hill Valley'nin 1885 belediye başkanı rolünü teklif etti (bu, Reagan'ın ilk kamu görevi olan Kaliforniya Valiliği'ne bir gönderme olabilir). Reagan teklifi reddetti.
Back to the Future ve oyuncuları hakkında 14
Michael J. Fox'un 2010 DVD ve Blu-ray röportajlarında anlattığına göre, eklenen aksesuarlar yüzünden DeLorean'ın içi o kadar dardı ki vites değiştirmek zorunda kaldığı her seferde kolunu zaman devrelerini açan kola çarpıyor ve parmak eklemlerini zaman göstergesi panosuna sertçe vuruyordu. Teröristlerle olan araba kovalamacasında dikkat ederseniz, Marty vites kolunu her kullandığında bu çarpmaları duyabilirsiniz.
Michael J. Fox, yaşlı Marty'yi canlandırırken Back to the Future Part III (1990) filminin çekimleri sırasında hayatını kaybeden babası William'dan ilham aldı. Yapımcılar, Seamus ile Maggie'nin bebek oğluna da Michael'ın rahmetli babasına saygı amacıyla William adını verdi.
Michael J. Fox, Marty rolü için ilk kostüm provasına geldiğinde kostüm departmanı ayakkabıları getirmeyi unutmuştu. Bunun üzerine Fox, o gün giydiği kendi Nike Bruins ayakkabılarını önerdi. Kostümcüler hasar durumunda yedek çiftlere ihtiyaç duyuyordu, ancak Nike Bruins modelinin üretimini durdurmuştu. Yapımcı Frank Marshall, Nike'ın yeni kurulan ürün yerleştirme departmanıyla iletişime geçti ve şirket film için 20 yeni çift Bruins üretmeyi kabul etti. Marshall bunun "Nike ile uzun ilişkimizin başlangıcı" olduğunu söyledi.
Michael J. Fox'ın tüm şarkı söyleme sahnelerini müzisyen Mark Campbell seslendirdi. Jenerikte "Marty McFly" olarak yer aldı. Mark, belki de en çok 1980'lerin sevilen grubu Jack Mack and the Heart Attack'ın solisti olarak tanınıyordu.
Michael J. Fox, üçlemenin bu ikinci filminde en çok rolü üstlenen oyuncu: Doc ile 2015'e giden başkarakter Marty McFly; 2015'teki yaşlı hali Marty McFly Sr.; 2015'teki oğlu Marty McFly Jr.; 2015'teki kızı Marlene McFly ve son olarak 1955 sahnelerindeki biraz daha genç Marty, yani 'Johnny B. Goode'u çalan kişi.
Michael J. Fox, Marty'nin kaykay sürmesi, kızların peşinden koşması ve rock yıldızı olma hayaliyle müzikle ilgilenmesi gibi özelliklerinin, kendi lise yıllarındaki halinin tıpatıp aynısı olduğunu söylemiştir.
Michael J. Fox, 2010'daki bir kadro buluşmasında yabancıların hâlâ kendisine sürekli "McFly!" diye seslendiğini söyledi. Fox'a göre en unutulmaz an, Doğu Himalayalar'da Çin ile Hindistan arasında yer alan Güney Asya ülkesi Bhutan'da, ücra bir ormanda yaşandı. Bir grup Budist rahip yanından geçerken içlerinden biri Fox'a bakıp "Marty McFly!" dedi.
Claudia Wells, kısa ömürlü Off the Rack (1984) dizisiyle ilgili program çakışmaları nedeniyle geçici olarak ayrılınca, Jennifer rolü için Eric Stoltz'un karşısında kısa süreliğine Melora Hardin seçildi. Ancak Stoltz işten çıkarıldıktan ve Hardin'in Michael J. Fox'tan daha uzun olduğu anlaşıldıktan sonra değiştirilmesi gerekti. Hardin tek bir sahne çekemeden çıkarıldı; sadece sette Stoltz'la birlikte bir fotoğraf çektirmişti ve bu fotoğraf Marty'nin yanında taşıdığı resim olarak kullanılacaktı. Çekimler sırasında 17 yaşındaydı; oysa Michael J. Fox 17 yaşındaki Marty McFly'ı oynadığında 23 yaşındaydı.
Filmin kullandığı en büyük efekt, VistaGlide adlı bir kamera sistemi. Aynı oyuncunun kendisiyle etkileşime girdiği dört sahne var. Çekilen dört sahne şunlar: Cafe 80's'de Griff ve 2015 Biff, 2015'teki McFly akşam yemeği sekansı, garajda 1955 Biff ile 2015 Biff'in konuşması ve 1955 Doc ile 1985 Doc'un konuşması. Akşam yemeği sekansını VistaGlide ile oluşturmak için kamera üçe bölünmüş ve Michael üç ayrı seferde gelip yaşlı halini, Marty Jr.'ı ve kızı Marlene'i oynamış. Bu, aynı oyuncunun ekranda iki farklı karakter olarak kendisiyle etkileşime girdiği ilk film. Dikkatli izlerseniz, garajdaki sahnede 2015 Biff'in elinin kaybolduğunu görürsünüz. 1955 Doc ile 1985 Doc arasındaki sahnede ise, aleti verdikten sonra (bu bir el ve kol dublörüydü) kamera yakınlaşmaya başladığında ekranın 1955 Doc kısmında bir titreme olur.
Bob Gale'e göre Johnny Depp, Marty McFly rolü için seçmelere katılmış: "Notlara göz attım ve 'Vay canına, Johnny Depp'i denediğimizi bile hatırlamıyorum!' dedim. Yani ne yaptıysa pek de akılda kalıcı değilmiş, sanırım!"
Lea Thompson, 2015'te David Levin'in "Pop Goes The Culture" programına verdiği röportajda, Marty rolü için seçilen ilk oyuncu Eric Stoltz'un role uygun görülmeyip neden işten çıkarıldığına dair bazı nedenleri sıraladı: "Eric Stoltz ile başka bir filmde çalışmıştım ve gerçekten... ilginç bir süreci vardı... Sanırım sette sürtüşme yaratmayı severdi. Sürekli karakterinin adıyla çağrılmayı isterdi. 'Eric' deseniz cevap vermezdi, cevap vermezdi, ona karakterinin adıyla hitap etmeniz gerekirdi, ki bunu yapmak birçok kişiye zor gelir. Ve tırnaklarını çok uzatmak isterdi çünkü gitaristlerin tırnakları uzun olur, ve tırnakları kirliydi ve bunun gibi şeyler büyük bir yaz gençlik filminde hiç hoş karşılanmıyordu. Bilirsiniz, onun bir gençlik idolü olmasını istiyorlardı. Ayrıca saçını boyadılar ve kapatmaya çalıştılar--kızıl saçlıdır--ve çillerini kapatmaya çalıştılar... Back to the Future'ın ilk okuma provasından sonra herkes etrafta oturmuş [gülüşerek] 'harika değil mi' diyordu, çünkü gerçekten harika bir senaryoydu, ve 'Eric, ne düşünüyorsun?' dediler ve Eric 'Bence bu gerçekten bir trajedi' dedi. Sessizlik. Çalı yumağı. Ve 'neden bir trajedi olduğunu düşünüyorsun?' dediler ve o--haklı olarak--şöyle dedi: 'Bütün ailem bir geçmişi hatırlıyor ve ben (Marty) tamamen farklı bir geçmişi hatırlıyorum. Bir şeyi, her türlü anıyı hatırlayıp da kimsenin hatırlamaması çok üzücü bir düşünce.' Haklıydı, ama bunu ortaya atmanın zamanı değildi! Bunu benimle ve birkaç yakın arkadaşımla kokteyller eşliğinde yapmalıydı."
Ralph Macchio'ya Marty McFly rolü teklif edildi, ancak filmi "bir çocuk, bir araba ve plütonyum hapları" hakkında sandığı için reddetti. Kabul etseydi, II. ve III. bölümlerde kız arkadaşıyla yeniden bir araya gelecekti; çünkü Elisabeth Shue, Marty McFly'ın kız arkadaşı Jennifer Parker'ı canlandırdı ve aynı oyuncu The Karate Kid (1984) filminde Daniel'in kız arkadaşını oynamıştı. Ralph'in karakteri Crossroads (1986) filminde elektro gitar çalıyordu ve Marty McFly da bu filmde gitar çalıyor. Tesadüfen, Michael J. Fox, Macchio seçilmeden önce The Karate Kid (1984) filminin başrolü için düşünülmüştü.
Seçme sahnesi için Michael J. Fox'a "The Power of Love" parçasını gitarda çalmayı gerçekten öğretmişlerdir. Huey Lewis, canlandırdığı karakter Marty'nin seçmesini reddetmesine rağmen, Fox'un gitar performansını etkileyici bulmuş, hatta kusursuz olarak nitelendirmiştir.
Marty 1885'e vardığında, gülünç kovboy kıyafetinin bir parçası da işlemeli kırmızı kovboy çizmeleridir. Ayıdan kaçarken uzun, taşlı bir tepeden aşağı bir vadiye yuvarlanır. Tepenin zirvesinde kırmızı kovboy çizmelerinden birini kaybeder ve dublör yuvarlanırken Marty'nin ayakkabıları sihirli bir şekilde beyaz Nike'lara dönüşür; Marty at gübresine basana kadar da öyle kalır.
Spoiler içeren bilgiler
Spoiler içerir · Kamera Arkası
Silinmiş bir sahnede Marty, George'a asılı bir çamaşır torbası kullanarak yumruk atmayı öğretir. George sağ eliyle zayıf bir yumruk atar, ancak Marty gittikten sonra sol eliyle torbayı devirir; bu da George'un baloda Biff'i nakavt etmesine dair bir ipucudur.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Marty 1885'ten tren raylarında geri döndüğünde vadiye artık "Clayton Ravine" değil "Eastwood Ravine" dendiği görülür. Çünkü Clint Eastwood adıyla tanınan Marty'nin kazada öldüğü düşünülmüştür.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Filmin sonunda Marty'nin Needles ile yarışmayı hiç düşünmediğine dair bir ipucu var. Manuel vitesli araç kullanmayı biliyorsanız, Marty'nin trafik ışığı yeşile dönmeden önce kamyonu geri vitese taktığı açıkça görülür.
Spoiler içerir · Yapım Hikâyesi
Stoltz'un (Marty McFly rolünde) kasvetli performansında yapımcıları en çok rahatsız eden şey, Lorraine ile Marty arasındaki ensest olmayan ilişkiyi yorumlayışıydı. Yapımcılar bu karakter gelişiminin nasıl sunulması gerektiğinin fazlasıyla farkındaydı: açık bir fars. Ne yazık ki Lea Thompson'a göre Stoltz, "Calvin Klein" sahnesinde (Lorraine'in yatak odasında) "sinirli bir umutsuzluk" sergiliyordu. Daha doğrusu Stoltz'un oyunculuğu screwball komediden çok Woody Allen tarzı cinsel komediye yakındı; oysa yapımcılar ikincisini bekliyordu.
Spoiler içerir · Kamera Arkası
Bob Gale, geniş planlarda Saat Kulesi'ndeki fırtına sırasındaki rüzgârın bir McBride kullanılarak yaratıldığını doğruladı. Yazarın "aslında dev bir sepetli vinç üzerindeki uçak motoru" diye tanımladığı bu alet, oyunculardan yaklaşık elli fit uzağa yerleştirilmişti. McBride o kadar gürültülüydü ki Michael J. Fox ve Christopher Lloyd'un söylediği tüm diyalogların daha sonra yeniden kaydedilmesi gerekti. Ancak McBride'ın Fox'un sağlığı üzerinde de etkisi oldu: Marty'nin Saat Kulesi'nde Doc'a yukarıdan bağırarak geleceği anlattığı sekansın çekimlerinden sonra kan tükürdü.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
1955'te Lorraine, Marty'nin "ne güzel bir isim" olduğunu söyler. Ancak "yeni" 1985'te ilk oğluna hâlâ David adını vermiştir.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Marty McFly'ın Doc Brown'la zaman yolculuğu deneyi için buluştuğu alışveriş merkezinin adı "Twin Pines Mall"dır. Doc Brown, arazinin tamamının eskiden yaşlı çiftçi Peabody'ye ait olduğunu ve burada çam ağaçları yetiştirdiğini anlatır. Marty geçmişe gittiğinde Peabody'nin arazisindeki bir çam ağacına çarpıp onu devirir. Filmin sonunda alışveriş merkezine geri döndüğünde, merkezin tabelasında artık "Lone Pine Mall" yazmaktadır.
Spoiler içerir · Göndermeler ve Referanslar
Marty 1955'te evinde iki televizyon olduğuyla övünür. Bunlardan biri, muhtemelen bozuk eski bir modeldir ve ikinci, daha yeni olanın altlığı olarak kullanılır.
Spoiler içerir · Kamera Arkası
Blu-ray/DVD yorumlarına göre, Lorraine'in arabada Marty'yi öptüğü sahnede ondan ayrıldığı ikinci çekim sonradan ayrı bir ses stüdyosunda çekilmiş; çünkü Lorraine'in (kendisinin bilmediği) oğlunu öpmesine verdiği tepkiyi çekmeleri gerekiyormuş.
Ölçüm çerezi, kabul edene kadar yazılmaz. Ayrıntı gizlilik sayfasında.
Popüler ve son eklenenler
Yalnızca başlıklarda değil, bilgi maddelerinin içinde de arar — örneğin dublör, ilk seçilen oyuncu, gizli gönderme.
