"Not a lot of people know that" (Bunu pek fazla kişi bilmez) sözüyle ünlüdür, ama bu sözü aslında hiç söylememiştir. Sözü muhtemelen ilk kez Peter Sellers, 28 Ekim 1972'de Parkinson (1971) programına çıktığında söylemiş ve şöyle demiştir: "Not many people know that. This is my Michael Caine impression. You see, Mike's always quoting from the Guinness Book of Records. At the drop of a hat he'll trot one out. 'Did you know that it takes a man in a tweed suit five and a half seconds to fall from the top of Big Ben to the ground?' Now there's not many people who know that!".
Mona Lisa (1986) filminin yapım ofisleri, Caine'in doğduğu hastane olan, o dönem kullanılmayan St. Olave's Hastanesi'nde bulunuyordu.
Bir Bond filmi için düşünülmüş ama hiçbirinde yer almamış olsa da Caine, Goldfinger (1964) filminin tamamlanmış müziğini ilk duyan kişiydi. Ev arkadaşı Terence Stamp ile birlikte dairelerinden çıkarılınca Caine, besteci arkadaşı John Barry'ye Barry'nin Londra'daki evindeki yedek odada kalıp kalamayacağını sordu. İyi arkadaş oldukları için Barry kabul etti ve Caine birkaç ay onun yanında kaldı; Barry'nin o ikonik müziği tamamladığı uykusuz gecede de oradaydı. Ertesi sabah kahvaltıda Barry eserini Caine'e çaldı; bunu ilk kez birine dinletiyordu.
En sevdiği film, bir kara film olan The Third Man (1949).
1960'ların başında Michael Caine, beş parasız kalıp dairesini terk etmek zorunda kaldığında, besteci John Barry'nin evinde birkaç ay kalmıştır. Bu zor dönemde Barry ona kucak açmıştır. Caine, bu iyiliği 1998'de Barry'nin Birleşik Krallık'ta 25 yıl aradan sonra verdiği Royal Albert Hall konserini tanıtarak ödemiştir. Bu jest, ikilinin uzun süreli dostluğunun bir göstergesidir.
Michael Caine, eşi Shakira Caine'i (o zamanki adıyla Shakira Baksh) ilk kez 1971'de, henüz tanınmamış bir yönetmen olan Ridley Scott'ın çektiği bir Maxwell House kahve reklamında görmüştür. Caine, onu 'gördüğü en güzel kadın' olarak nitelendirmiş ve onunla tanışmak için büyük çaba harcamıştır. Bir arkadaşının verdiği telefon numarası sayesinde onunla iletişime geçmiş ve 1973'te Las Vegas'taki Algiers Hotel'de evlenmişlerdir.
Michael Caine, 'Not a lot of people know that' sloganıyla özdeşleşmiştir, ancak bu ifadeyi aslında hiç kullanmamıştır. Bu slogan, ilk olarak Peter Sellers'ın 1972'deki bir televizyon programında yaptığı Michael Caine taklidi sırasında ortaya çıkmıştır. Sellers, Caine'in sürekli Guinness Rekorlar Kitabı'ndan ilginç bilgiler aktardığını esprili bir dille taklit etmiş ve bu ifade, Caine'in popüler kültürdeki imajının bir parçası haline gelmiştir.
Michael Caine'in 'On Deadly Ground' (1994) filminin çekimleri sırasında Steven Seagal ile anlaşamadığına dair söylentiler çıkmıştır. Ancak Caine, aralarının iyi olduğunu, asıl sorunun Alaska'daki zorlu çekim koşulları olduğunu belirtmiştir. Hatta filmin adının bu zorlu koşullar için uygun bir başlık olduğu konusunda espri yapmıştır.
Michael Caine, 'Shadowlands' (1993) filminde C.S. Lewis'i canlandırması için düşünülmüştür. Ancak bu rol, sonunda Sir Anthony Hopkins'e gitmiştir. Hopkins'in performansı, filmle birlikte büyük beğeni toplamıştır. Caine'in bu rolü kaçırması, onun kariyerindeki önemli 'kaçan rollerden' biridir.
Caine, tutkulu bir kriket hayranıdır. Bu tutku, The Dark Knight Rises (2012) filminde birlikte rol aldığı Gary Oldman'ın, Caine'in oyunculuk metodunu anlatırken yaptığı esprili bir göndermeyle de ölümsüzleşmiştir. Oldman, Caine'in çekimlerde son derece hızlı ve isabetli olduğunu, 'Birinci çekim'de doğruyu yakaladığını, 'İkinci çekim'de yine doğruyu bulduğunu, 'Üçüncü çekim'de de aynı başarıyı gösterdiğini, çünkü aslında kriket maçına dönmek için sabırsızlandığını dile getirmiştir. Bu anekdot, Caine'in profesyonelliğini ve rahat tavrını eğlenceli bir dille ortaya koyar.
Caine, İngiliz futbol takımı Chelsea FC'nin tutkulu bir taraftarıdır. Bu destek, onun İngiliz kültürüne ve sporuna olan bağlılığını gösterir. Chelsea'nin maçlarını sık sık tribünden takip ettiği bilinir.
2009 yapımı Harry Brown filminin ardından Caine, Birleşik Krallık'ta gençlere 'şiddet duygusundan ziyade aidiyet duygusu' kazandırmak için ulusal hizmetin yeniden başlatılması çağrısında bulunmuştur. Bu açıklama, onun toplumsal konulara duyarlılığını ve gençlerin geleceğiyle ilgili endişelerini yansıtır.
Caine, karakteri iyi tarafta olsa bile çocuklara zarar vermeyi konu alan hiçbir filmde yer almayacağını açıkça belirtmiştir. Bu ilke, onun etik değerlere verdiği önemi ve toplumsal sorumluluk anlayışını ortaya koyar.
Yapım Hikâyesi 13
Those Magnificent Men in Their Flying Machines or How I Flew from London to Paris in 25 Hours 11 Minutes (1965) için ekran testi yaptı, ancak rol James Fox'a gitti. Rolü alsaydı muhtemelen The Ipcress File (1965) filmindeki rolü kaçıracaktı.
James Fox'un geri çevirdiği The Wrong Box (1966) filmindeki rolü kabul etti ve bu rol onu yıldızlığa giden yola soktu.
Alfred Hitchcock'un gerilim filmi Frenzy (1972) filmindeki Robert Rusk rolünü reddetti. Karakteri iğrenç buldu ve "Bu rolle anılmak istemiyorum" dedi. Caine rolü geri çevirdikten sonra, yıllar sonra bir otelde karşılaştıklarında Hitchcock'un onu tamamen görmezden geldiğini anılarında yazdı.
Otobiyografisinde, Doctor Zhivago (1965) filminde Doktor Yuri Zhivago rolü için de okuma yaptığını ve Julie Christie ile birlikte ekran testlerine katıldığını, ancak (David Lean ile birlikte sonuçları izledikten sonra) Omar Sharif'i öneren kişinin kendisi olduğunu açıkladı.
Homer and Apu (1994) bölümündeki ana konuk rol teklif edildi; şaka, her şeyde rol alma eğiliminin Kwik-E-Mart'ta çalışmayı da kapsamasıydı. Teklifi reddetti ve rol James Woods'a gitti.
Michael, ev arkadaşı Terence Stamp'ı Alfie (1966) filmindeki başrolü kabul etmesi için iki saat boyunca ikna etmeye çalıştı.
Educating Rita (1983) filminde başrol oynamak için Kiss Me Goodbye (1982) filmindeki Jolly rolünü reddetti. Rolü James Caan aldı.
Zulu (1964) için deneme çekimine girdiğinde Cy Endfield ona hayatında gördüğü en kötü deneme olduğunu söyledi. Ama uygun bir oyuncu bulmakta zorlandıkları için rolü yine de aldı.
Women in Love (1969) filmindeki iki erkek başrolü de çıplak sahnelere çıkmayı reddettiği için geri çevirdi. Roller Sir Alan Bates ile Oliver Reed'e kaldı.
Film yıldızı olarak ünlenmeden önce BBC'nin polisiye dizisi Z Cars (1962) dizisindeki PC Bob Steele rolünü reddetti. Nedeni, popüler bir televizyon dizisinde aynı tiple anılmak istememesiydi. Rolü Jeremy Kemp üstlendi.
The Day of the Jackal (1973) filminde başrol için kulis yaptı ama yönetmen Fred Zinnemann onu istemedi. Zinnemann'a göre özünde bir şifreden ibaret olan The Jackal karakterini bir film yıldızı canlandırmamalıydı.
Michael Caine, Alfred Hitchcock'un gerilim filmi 'Frenzy'deki (1972) Robert Rusk rolünü geri çevirmiştir. Karakteri iğrenç bulduğunu ve bu rolle anılmak istemediğini belirtmiştir. Bu karar, Hitchcock ile arasının açılmasına neden olmuş; Caine, anılarında yıllar sonra karşılaştıklarında Hitchcock'un kendisini görmezden geldiğini yazmıştır.
Caine, 1965 yapımı The Hill filmindeki Çavuş Williams rolünü, Alfie (1966) filminde başrol oynamak için reddetmiştir. Bu rol daha sonra Ian Hendry'ye verilmiştir. Bu karar, Caine'in kariyerinde önemli bir dönüm noktası olmuş ve onu uluslararası üne kavuşturan yapımda yer almasını sağlamıştır.
Kamera Arkası 4
İlk sahnede nehri geçerken bir at üzerinde görülüyor; ancak güneş kamerada parlayınca ürken yerel at Michael'ı nehre düşürdü. Zaman kaybetmemek için kurulanıp kıyafet değiştirmesi gerektiğinden, aksesuar ekibinden biri onun pelerinini ve miğferini giydi; açılış planında görünen aslında o kişi.
Batman Begins (2005) filmini çektiği Shepperton Studios'taki ses sahnesi, ilk filmi Hell in Korea (1956) için de kullandığı sahneydi.
On Deadly Ground (1994) filminin çekimleri sırasında Steven Seagal ile iyi geçinemediği söylentisi çıkmıştı. Caine, Seagal ile aralarının iyi olduğunu ama Alaska'da çekim yapmaktan nefret ettiğini belirtmiş, hatta "On Deadly Ground" adının yerinde bir başlık olduğu şakasını yapmıştı.
İlk Amerikan aksanını Hurry Sundown (1967) filminde kullandı. Güney aksanını Vivien Leigh'den öğrendi; Leigh ona haftalarca gün boyu "four door Ford" demesini söyledi. (Kaynak: Michael Caine'in 1992 tarihli otobiyografisi "What's it all about?").
Karakterler ve Oyuncular 8
The Statement (2003) filmindeki Vichy savaş suçlusu Pierre Brossard karakterinin en sevmediği rol olduğunu belirtti. Kariyeri boyunca canlandırdığı diğer tüm karakterlerin, iyi ya da kötü, bir düzeyde mizah anlayışı olduğunu ve bunu performansına yansıtmaya çalıştığını söyledi. Brossard'ın ise hiç mizah anlayışı olmadığını düşünüyordu; bunun bir nedeni de karakterin son derece yoğun bir adam olmasıydı.
The Ipcress File'daki Harry Palmer rolünü her zaman sevmişti; rol teklif edilmeden yaklaşık iki yıl önce karakter hakkında okumuştu. O zamanlar bu rolü oynamak istediğini düşünmüş, ancak o dönemde tanınmayan oyuncuların başrol alması imkânsızdı.
Çocuklara zarar vermeyi konu alan hiçbir filmde rol almaz, karakteri iyi tarafta olsa bile.
İstediği anda ağlayabilmesinin sırrının acı bir çocukluk anısını düşünmek olduğunu söylüyor.
Oyuncuların ekranda göz kırpmaması gerektiğine dair inancı, 2018'de Breakfast (2000) programındaki bir röportaj sırasında yönetmen Mike Leigh tarafından "modası geçmiş saçmalık" diye nitelendirildi.
Michael Caine, 'Two for the Road' (1967) filmindeki Mark Wallace rolü için düşünülmüştür. Ancak bu rol, sonunda Albert Finney'e gitmiştir. Finney'in Audrey Hepburn ile birlikte oynadığı bu film, romantik komedi türünün önemli örneklerinden biri olmuştur. Caine'in bu rolü kaçırması, onun kariyerindeki 'kaçan fırsatlar' arasında sayılır.
Michael Caine, otobiyografisinde 'Doctor Zhivago' (1965) filmindeki Doktor Yuri Zhivago rolü için seçmelere katıldığını ve Julie Christie ile ekran testleri yaptığını açıklamıştır. Ancak sonuçları yönetmen David Lean ile izledikten sonra, rol için Omar Sharif'i öneren kişinin kendisi olduğunu belirtmiştir. Sharif, bu rolle birlikte uluslararası bir yıldız haline gelmiştir.
Yeni dalga grubu Madness'ın 1980'lerin ortalarında İngiltere'de ilk 10'a giren 'Michael Caine' adlı şarkısı, Caine'in 'Benim adım Michael Caine' repliğini örnekleyerek kullanmıştır. Bu şarkı, Caine'in popüler kültürdeki ikonik statüsünü pekiştirmiş ve onun adını müzik dünyasına da taşımıştır.
Göndermeler ve Referanslar 2
The Muppet Christmas Carol (1992) filminin sonlarına doğru "Micklewhite's" adlı bir dükkânın önünden geçer. Gerçek adı Maurice Micklewhite.
Mike Myers, Austin Powers karakterini kısmen Caine'in Alfie (1966) filmindeki karakterinden esinlenerek yarattığını söyledi. Caine, Austin Powers in Goldmember (2002) filminde Austin Powers'ın babasını oynadı.
Derin Anlam 2
Harry Brown (2009) vizyona girdikten sonra Caine, gençlere "şiddet duygusu yerine aidiyet duygusu" kazandırmak için Birleşik Krallık'ta zorunlu askerliğin yeniden başlatılması çağrısında bulundu.
Caine ile Christopher Nolan'ın birlikte çalıştığı her filmde Caine'in canlandırdığı karakter, filmin başkahramanına ya yardım eder, ya yol gösterir, ya onu eğitir ya da ona ders verir. The Prestige (2006) filminde Caine, başkaraktere illüzyon sanatını öğreten bir sihirbazı canlandırır. The Dark Knight üçlemesinde Caine, Wayne ailesinin kâhyasıdır; başkarakter Bruce Wayne'i (Batman) destekler, ona kol kanat gerer ve onu sever. Inception (2010) filminde Caine, başkahraman Cobb'un kayınpederini canlandırır ve Cobb'a öğrencilerinden birini ekibine katmasında yardımcı olur. Interstellar (2014) filminde Caine, merkezî karakter Cooper'ı Dünya'nın geleceğini belirleyecek önemli bir uzay görevine liderlik etmeye davet eden ve teşvik eden bir profesör ve mühendisi canlandırır.
Kariyer ve Ödüller 26
1957'de Brighton Üniversitesi'nde Caine, David Baron adını kullanan bir oyuncu arkadaşının yazdığı tek perdelik bir oyunda rol aldı. Bu, Baron'un ilk oyunuydu. Arkadaşı daha sonra adını yeniden Harold Pinter olarak değiştirdi; 2005'te Nobel Edebiyat Ödülü'nü bu adla kazandı.
13 Ekim 2023'te 90 yaşındayken oyunculuğu bıraktığını açıkladı.
1987'de Hannah and Her Sisters (1986) ile En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Oscar'ını kazandığında Akademi Ödülleri töreninde yoktu; çünkü Jaws: The Revenge (1987) filminin çekimindeydi. Ertesi yıl bu filmle Razzie Ödülleri'nde En Kötü Yardımcı Erkek Oyuncu dalında aday gösterildi.
Çektiği en kötü filmlerin The Magus (1968), The Swarm (1978) ve Ashanti (1979) olduğunu söylemişti.
2009'da Christoph Waltz'un Inglourious Basterds (2009) filmindeki Albay Hans Landa performansını övdü; yıllardır gördüğü "en iyi kötü adam performansı" olduğunu söyledi.
Kendi film yapım şirketi var.
Chill-out müziğinin büyük bir hayranıdır ve UMTV plak şirketinden "Cained" (2007) adlı bir derleme CD çıkarmıştır. Sir Elton John ile tanışıp müzik zevklerini konuşurken Caine, yıllardır amatör olarak chill-out karışım kasetleri hazırladığını söylemiştir.
Birden fazla yapımla oyunculuk dalında Razzie Ödülü'ne aday gösterilen ilk kişi oldu. Dressed to Kill (1980) ve The Island (1980) filmlerindeki rolleriyle ilk kez düzenlenen Razzie Ödülleri'nde 1980'in En Kötü Erkek Oyuncusu dalında aday gösterildi.
Bir keresinde, oyuncu olarak başarıya ulaştığını, artık kendisine gönderilen senaryolarda kahve lekeleri olmadığını fark ettiğinde anladığını söyledi; bu da o rol için ilk tercih olduğu anlamına geliyordu.
Caine, 2018 tarihli anı kitabı Blowing the Bloody Doors Off'ta, 1960'ların başında Londra'da tiyatro oyunculuğuna yeni başladığı günlerde, "Dixon of Dock Green" adlı oyunda Donald Sutherland adlı bir başka tanınmamış oyuncuyla küçük bir rol aldığını; Willis Hall'un sıradan İngiliz askerlerini anlatan "The Long and The Short and The Tall" oyununda ise West End'de ilk kez sahneye çıkan bir başka tanınmamış oyuncu Peter O'Toole'un yedeği olarak çalıştığını anlatıyor.
29 Mayıs 2019'da BBC'nin The One Show programına konuk olduğunda, "The Compartment" (1961) adlı televizyon oyunundaki performansıyla En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'nü kazandığını söyledi.
Üst üste beş on yılda (1960'lar-2000'ler) en az bir kez Oscar'a aday gösterildi.
Woody Allen'ın yönettiği filmlerdeki performanslarıyla Oscar kazanan altı oyuncu arasındaki tek erkek. Diğerleri Diane Keaton, Dianne Wiest (iki kez), Mira Sorvino, Penélope Cruz ve Cate Blanchett.
Londra'da henüz zor günler geçirdiği ve Terence Stamp ile aynı evi paylaştığı dönemde, Michael Caine'in saçını kestirdiği berber, ileride dünyaca ünlü bir saç stilisti ve gurusu olacak Vidal Sassoon'dan başkası değildi. Bu tesadüf, Caine'in kariyerinin başındaki mütevazı yaşamına ışık tutar. O yıllarda ikisi de henüz şöhretin eşiğindeydi.
1987 yılında Michael Caine, 'Hannah and Her Sisters' (1986) filmiyle En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Oscar'ını kazandığında törene katılamamıştır. Çünkü o sırada 'Jaws: The Revenge' (1987) filmini çekiyordu. Bu film, ertesi yıl Razzie Ödülleri'nde En Kötü Yardımcı Erkek Oyuncu dalında aday gösterilmesine yol açtı. Caine, Oscar'ını kazandığı gece sette olmanın ironisini yıllar sonra anlatmıştır.
Michael Caine, kariyerinin başlarında aktör Terence Stamp ile Londra'da bir daireyi paylaşmıştır. İkisi de o dönemde henüz ünlü olmamış, zorlu günler geçiren genç oyunculardı. Bu birliktelik, ikisinin de ileride yıldızlaşacağı dönemdeki dostluklarının temelini atmıştır. Stamp, daha sonra 'Alfie' rolünü Broadway'de oynamış ve Caine'in bu rolü almasına giden yolda önemli bir isim olmuştur.
1957'de Brighton Üniversitesi'nde Michael Caine, David Baron adını kullanan bir oyuncu arkadaşının yazdığı tek perdelik bir oyunda rol almıştır. Bu, Baron'un ilk oyunuydu. Baron daha sonra gerçek adı olan Harold Pinter'ı kullanmaya başlamış ve 2005 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmıştır. Caine, Pinter'ın ilk oyununda yer alarak edebiyat tarihinin önemli bir anına tanıklık etmiştir.
Michael Caine'in 'Batman Begins' (2005) filmini çektiği Shepperton Stüdyoları'ndaki ses sahnesi, aynı zamanda ilk filmi 'Hell in Korea'yı (1956) çektiği sahnenin aynısıdır. Bu tesadüf, Caine'in kariyerinin başlangıcı ile zirvesi arasında sembolik bir bağ kurar. Aynı mekânda, yarım asrı aşkın bir süre önce ilk adımını atan Caine, artık dünyaca ünlü bir yıldız olarak geri dönmüştür.
'Alfie' (1966) filmindeki başrol, Michael Caine'e teklif edilmeden önce Laurence Harvey, Anthony Newley ve Terence Stamp tarafından reddedilmiştir. Stamp, bu rolü Broadway'de zaten oynamıştı. Caine, bu rolü kabul ederek kariyerinin dönüm noktasını yaşamış ve film, onun uluslararası alanda tanınmasını sağlamıştır.
Michael Caine, En İyi Film Oscar'ına aday gösterilen beş filmde rol almıştır: 'Alfie' (1966), 'Hannah and Her Sisters' (1986), 'The Cider House Rules' (1999), 'Inception' (2010) ve 'Dunkirk' (2017). Bu filmler, hem eleştirmenlerden tam not almış hem de büyük beğeni toplamıştır. Caine'in bu yapımlardaki varlığı, onun kaliteli projeleri seçme konusundaki başarısını gösterir.
Michael Caine, 50 yaşını geçene kadar araba kullanmayı öğrenmemiştir. Gençliğinde direksiyon dersi alacak parası olmadığını, daha sonra ise film stüdyolarının kendisine her zaman şoförlü araç sağladığını belirtmiştir. Bu yüzden filmlerde araba kullanırken göründüğü sahnelerin hepsinde aslında bir römork üzerindeydi. Bu ilginç detay, onun kariyeri boyunca şoförlere olan bağımlılığını gösterir.
Caine, Surrey'deki Leatherhead kasabasında yaşamaktadır ve Leatherhead Drama Festivali'nin hamisi olarak yerel sanat etkinliklerine destek vermektedir. Bu görevi, onun tiyatroya ve genç yeteneklere olan bağlılığını gösterir. Uzun kariyeri boyunca sahne sanatlarının gelişimine katkıda bulunmayı sürdürmüştür.
Caine, 1966 yapımı Alfie filminde başrolü oynaması için oda arkadaşı Terence Stamp'ı ikna etmek üzere tam iki saat uğraşmıştır. Stamp'ı ikna edememiş olsa da, bu çabası onun kararlılığını ve arkadaşlığına verdiği değeri gösterir. Sonunda rolü kendisi üstlenmiş ve bu performansıyla kariyerinde önemli bir dönüm noktası yaşamıştır.
Caine, ilk kez 1959 yılında bir Watneys birası reklamıyla kamera karşısına geçmiştir. Bu reklam, onun oyunculuk kariyerinin başlangıcı olarak kabul edilir ve sinemaya adım atmadan önceki dönemine ışık tutar. Bu deneyim, onun ekran önünde kendini geliştirmesine katkı sağlamıştır.
Caine, kariyeri boyunca yer aldığı en kötü filmlerin The Magus (1968), The Swarm (1978) ve Ashanti (1979) olduğunu açıkça ifade etmiştir. Bu itiraf, onun özeleştiri yapabilen ve samimi bir sanatçı olduğunu gösterir. Aynı zamanda, bu filmlerin gişe ve eleştiri başarısızlıkları, onun kariyerindeki iniş çıkışların bir parçasıdır.
Caine, kariyeri boyunca yer aldığı filmler arasında en iyi performanslarını Zulu (1964), Alfie (1966), The Last Valley (1971), Sleuth (1972), The Man Who Would Be King (1975), Beyond the Limit (1983) ve Educating Rita (1983) filmlerinde sergilediğini düşünmektedir. Bu seçki, onun hem dramatik hem de komedi türlerindeki ustalığını gösterir.
Hayat ve Aile 18
1960'ların başında parasız kalıp kendi dairesinden çıkmak zorunda kalınca birkaç ay besteci John Barry'nin yanında kaldı. 1998'de bu iyiliğin karşılığını, bestecinin 25 yıl sonra Birleşik Krallık'taki ilk konseri olan Royal Albert Hall konserini sunmayı kabul ederek verdi.
Adını The Caine Mutiny (1954) filminden aldı.
Caine henüz Londra'da zorluklarla boğuşan bir oyuncuyken ve Terence Stamp ile aynı evi paylaşırken, berberi geleceğin saç tasarımı gurusu Vidal Sassoon'du.
Caine'in annesi Ellen Maria Burchell, kırk yılı aşkın bir süre boyunca bir akıl hastanesindeki "kuzenini" düzenli olarak ziyaret etti. 1989'da öldüğünde Caine, bu kuzenin aslında ağabeyi David olduğunu öğrendi.
1960'lar boyunca kendi tahminine göre günde iki şişe votka içiyor ve en az seksen sigara içiyordu. 1971'de bir partide Tony Curtis'in sert bir azarlamasının ardından sigarayı bıraktı ve nihayet 2003'te 70. yaş gününden kısa bir süre önce puro içmeyi de bıraktı.
Shakira Caine'i (o zamanki adıyla Shakira Baksh) ilk kez 1971'de, yönetmenliğini henüz tanınmayan Ridley Scott'ın yaptığı bir Maxwell House kahve reklamında gördü. Caine ona takıntılı hale geldi ve onu "hayatında gördüğü en güzel kadın" olarak nitelendirdi. Onunla tanışmak için elinden geleni yaptı, hatta Brezilya'ya bir yolculuk bile planladı. Bir arkadaşı ona kadının Londra'da yaşadığını söyleyip telefon numarasını verdi. Caine ile Baksh 1973'te Las Vegas'taki Algiers Hotel'de evlendi.
Michael Caine araba kullanmayı 50 yaşından sonra öğrendi. Caine, henüz tanınmazken sürücü dersi almaya parası yetmediğini, sonrasında ise film stüdyosunun ona her zaman şoförlü araç sağladığını söylemişti. Filmlerde araba kullanırken gösterildiği sahnelerde ise her zaman bir römork üzerindeydi.
Üvey ağabeyi David'in varlığını anneleri ölene kadar bilmiyordu. David epilepsi hastasıydı ve hayatını bir hastanede geçirdi. Küçük kardeşi Stanley Caine ise Billion Dollar Brain (1967), Play Dirty (1969) ve The Italian Job (1969) filmlerinde rol aldı.
Yıllarca sarımsak kokusundan nefret ettiğini söylemiş; bu kokuyu Kore Savaşı'nda görev yaptığı günlere bağlıyormuş, çünkü Kuzey Kore ve Çin askerleri sarımsağı çerez gibi yermiş. Restoran işletmecisi olduktan sonra bu tiksintisini yenmiş.
Kriket hayranıdır. The Dark Knight Rises (2012) filminde Caine ile birlikte rol alan Gary Oldman, Caine'in oyunculuk yöntemlerinden bahsederken buna değinmiştir: "'Birinci çekim' denir, hemen tutturur. 'İkinci çekim' denir, tutturur. 'Üçüncü çekim' denir, tutturur. Tam isabet... Kriğe dönmek istediği için boşuna oyalanmaz."
John Wayne kanserden hastanede yatarken onu birkaç kez ziyaret etti.
Merhum Patricia Haines ile Dominique 'Nikki' Caine'in (d. 14 Ağustos 1957) ve Shakira Caine ile Natasha Hall'ın (d. 15 Temmuz 1973) babasıdır. Natasha aracılığıyla üç torunu vardır.
2016'da 83 yaşındayken yasal adını Maurice Micklewhite'tan Michael Caine'e değiştirdi. Bunu, pasaportundaki adın tanıdıkları kişiyle neden uyuşmadığını anlamayan görevliler yüzünden havaalanı güvenliğinde geciktirilmekten bıktığı için yaptığını söyledi.
Sir Elton John ve Sir Andrew Lloyd Webber ile yakın arkadaştır.
Michael Caine, kendi filmografisi arasında en çok 'Educating Rita' (1983) filmiyle gurur duyar. Bu filmdeki performansını kariyerinin en iyisi olarak değerlendiren Caine, bu yapımı en sevdiği filmi olarak da nitelendirmiştir. Filmde, hayatını değiştirmek isteyen bir kuaför ile ona ders veren alkolik bir profesörü canlandıran Caine, hem dramatik hem de komik yönlerini sergilemiştir.
Michael Caine'in doğduğu hastane olan St. Olave's Hastanesi, 'Mona Lisa' (1986) filminin prodüksiyon ofisleri olarak kullanılmıştır. Bu tesadüf, Caine'in hayatının başlangıcı ile sinema kariyeri arasında ilginç bir bağ kurar. Film, başroldeki Bob Hoskins'in performansıyla da dikkat çekmiştir.
Caine, chill-out müziğin büyük bir hayranıdır ve bu tutkusunu 2007 yılında UMTV etiketiyle yayınladığı 'Cained' adlı derleme albümle taçlandırmıştır. Albümün ortaya çıkışı, Sir Elton John ile yaptığı bir sohbete dayanır; Caine, yıllardır amatörce chill-out karışık kasetler hazırladığını söyleyince Elton John onu bu hobisini profesyonelce değerlendirmeye teşvik etmiştir. Bu hikaye, Caine'in müziğe olan tutkusunu ve dostluklarının yaratıcılığa nasıl ilham verdiğini gösterir.
Caine, önemsiz ve az bilinen gerçekleri toplamaya meraklıdır; bu ilgisini 1980'lerde kaleme aldığı iki trivia kitabıyla da somutlaştırmıştır. Bu kitapların tüm gelirini hayır kurumlarına bağışlamıştır. Bu yönü, onun entelektüel merakını ve topluma karşı duyarlılığını ortaya koyar.
Bağlantılı sayfalar
The Pianist— sayfasındaki bilgilerde Michael Caine geçiyor
Batman— sayfasındaki bilgilerde Michael Caine geçiyor
Kenneth Branagh— sayfasındaki bilgilerde Michael Caine geçiyor
Ölçüm çerezi, kabul edene kadar yazılmaz. Ayrıntı gizlilik sayfasında.
Popüler ve son eklenenler
Yalnızca başlıklarda değil, bilgi maddelerinin içinde de arar — örneğin dublör, ilk seçilen oyuncu, gizli gönderme.
