En sevdiği filmlerden biri, A Clockwork Orange (1971) uyarlamasının başlıca esin kaynaklarından biri olacak Funeral Parade of Roses (1969) idi.
Stanley Kubrick: ölüm sahnesiGörsel: Wikimedia Commons · Matthew Gallant from Santa Monica, California, CC BY 2.0
En sevdiği çizgi film karakteri Woody Woodpecker'dı. Söylenenlere göre Kubrick, Woody Woodpecker'ı o kadar severdi ki George Pal'in yaptığı gibi her filminde ona yer vermek istedi, ama Woody Woodpecker'ın yaratıcısı Walter Lantz buna yanaşmadı. Lantz son röportajında, The Shining (1980) ya da A Clockwork Orange (1971) gibi filmleri gördüğünde kararından pişmanlık duymadığını, ama 2001: A Space Odyssey (1968) ya da Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964) gibi filmleri gördüğünde pişman olduğunu söylemişti.
Yakın arkadaşı Michael Herr'e göre The Godfather (1972) filmini ondan fazla kez izlemiş ve muhtemelen şimdiye kadar yapılmış en iyi film olduğunu söylemişti.
Stanley Kubrick: kamera arkasıGörsel: Wikimedia Commons · Columbia Pictures (Q186941), Public domain
Elia Kazan'ı tüm zamanların en iyi Amerikalı yönetmeni sayıyordu. En sevdiği yönetmenler listesinde zaman zaman Federico Fellini, David Lean, Ingmar Bergman, Vittorio De Sica, François Truffaut ve Max Ophüls de yer aldı.
Kubrick, mükemmeliyetçi olarak bilinmesine rağmen bunu inkar ederdi; ancak oyuncularının doğru performansı sergilediklerini düşünse bile, onların mutlu olmadığını hissettiği için çekimleri tekrarlardı. The Shining (1980) vizyona girdikten sadece bir hafta sonra, filmin sonunda Wendy ve Danny'nin hastanede geçen sahnesini beğenmeyerek kaldırttı. Full Metal Jacket'ta (1987) Eightball'ı canlandıran Dorian Harewood, bir röportajda Kubrick'in mükemmeliyetçi olduğunu söyledi; Kubrick bunu duyunca Harewood'u arayarak bu iddiayı yalanladı. Bu olay, Kubrick'in işine ne kadar tutkuyla bağlı olduğunu ve eleştirilere verdiği tepkileri gösteriyor.
1970'lerin başında Kubrick, yönetmen Ken Russell'ı telefonla aradı, ancak Russell'a göre bir arıdan korktuğu için konuşmayı aniden sonlandırdı. Birkaç gün sonra tekrar arayarak Russell'a dönem filmleri için kullandığı güzel İngiliz mekanlarını sordu. Russell bu mekanları paylaştı ve Kubrick, bunları bir sonraki filmi Barry Lyndon'da (1975) kullandı. Russell, bu durumdan büyük memnuniyet duyduğunu ifade etti; bu olay, Kubrick'in ilginç ve ani davranışlarının bir örneği olarak hatırlanıyor.
Otomatik Portakal'ın (1971) yarattığı tartışmalar sırasında Kubrick, 'kötü' bir kahraman kullanımını savunurken The Ox-Bow Incident (1943) filmini örnek gösterdi. Kubrick, bu filmin kötü sanat olduğunu, çünkü linçin masum insanların linç edilebileceği için kötü olduğu görüşünü savunduğunu, ancak linçin kendisinin kötü olduğu görüşünü savunmadığını söyledi. Kubrick, Alex'in açıkça kötü olmasını istedi ve bu sayede izleyicinin ahlaki sorgulamasını tetiklemeyi amaçladı. Bu açıklama, Kubrick'in sanat anlayışını ve ahlaki ikilemleri işleme biçimini gözler önüne seriyor.
Kubrick, İngiltere Yönetmenler Birliği'nin (Directors Guild of Great Britain) kurucularından biriydi. Bu kuruluş, İngiltere'deki yönetmenlerin haklarını korumak ve mesleki standartları yükseltmek amacıyla kuruldu. Kubrick'in bu girişimdeki rolü, onun sinema endüstrisinin gelişimine ve meslektaşlarının refahına verdiği önemi gösteriyor.
Tüm uzun metrajlı filmleri arasında, senaryosuna katkıda bulunmadığı tek film Spartacus (1960)'tır.
Daniel Waters, Heathers (1989) için 180 sayfalık orijinal senaryoyu Kubrick'in yönetmesini amaçlayarak yazdı, çünkü Kubrick'in üç saatlik bir lise filmi çekmekten paçayı kurtarabilecek tek yönetmen olduğuna inanıyordu. Kubrick ilgilenmedi ve film yapıldığında senaryo neredeyse yarıya indirildi ve 102 dakikalık bir film ortaya çıktı.
A.I. Yapay Zeka (2001) filminin hikayesi üzerinde Ian Watson ile çalışırken Kubrick, Watson'dan Warhammer 40,000 bağlantılı romanı Inquisitor'un ön baskı bir kopyasını istedi. Watson, Kubrick'in "Kim bilir Ian? Belki bu benim bir sonraki filmim olur?" dediğini aktarır.
Anthony Michael Hall ve John Hughes arasındaki işbirliğini "James Stewart ve Frank Capra'dan bu yana en umut verici" olarak değerlendirdi. Ayrıca Hall'u Full Metal Jacket (1987) filminde Er Joker rolünde oynatmak istedi, ancak maaş anlaşmazlıkları ve program çakışmaları bunu engelledi.
Kızı Katharina'ya göre, Oz Büyücüsü (1939) filminden yoğun bir şekilde hoşlanmıyordu.
One-Eyed Jacks (1961) filminde yapımcı asistanı olarak görünen ve filmin geliştirilmesine yardımcı olan Carlo Fiore, Kubrick'in Marlon Brando tarafından kovulmasının (filmi yönetmeye devam eden) belki de kaçınılmaz olduğunu, çünkü filmde tek bir "dahi" için yer olduğunu yazdı. Brando başlangıçta filmi kendisi yönetmeyi planlamıştı, ancak Paramount Pictures onu bir yönetmen tutması için zorladı. O sırada hem Kubrick hem de Brando, Music Corp. of America (MCA) tarafından temsil ediliyordu.
Kubrick, belirli efektler elde etmek için özel modifikasyonlar yapmasına olanak tanıyan 35mm sinema kamera ekipmanının çoğuna sahipti. Bu aynı zamanda, kamera veya lenslerin hiçbirinin kiralanması gerekmediği için filmlerinin bütçelerini azaltmaya da yardımcı oldu.
Carlo Fiore, 1974 tarihli anı kitabı "Bud: The Brando I Knew"de, arkadaşı Marlon Brando ile One-Eyed Jacks (1961) filmini geliştirme ve üzerinde çalışma deneyimini yazarken, Kubrick'in filmde Dad Longworth karakterini oynaması için Spencer Tracy'yi tutmak istediğini söyledi. Rol zaten Karl Malden ile doldurulmuştu ve Brando, Malden'in iyi bir oyuncu olduğunu söyledi. Kubrick kabul etti, ancak Malden'in "kaybedenleri" oynadığını ve rolün Brando'nun Rio karakterini dengelemek için bir ağır sıklet gerektirdiğini söyledi. Brando...
Yapım Hikâyesi 33
Ian Watson ile A.I. Artificial Intelligence (2001) filminin hikâyesi üzerinde çalışırken Kubrick, Watson'dan Warhammer 40,000 evreninde geçen Inquisitor romanının baskı öncesi bir kopyasını istedi. Watson, Kubrick'in şöyle dediğini aktarıyor: "Kim bilir, Ian? Belki de bu benim bir sonraki filmim olur?"
Kubrick bir ara Robert Marshall'ın, II. Dünya Savaşı sırasında İngiliz istihbarat servisinin bir operasyonunu dramatik bir dille anlatan All the King's Men adlı romanını uyarlamayı düşünmüştü.
Kubrick'in ister sipariş üzerine ister kendi projeleri için yazdığı birçok senaryo hiç çekilmedi. Bunlardan biri, II. Dünya Savaşı'nın son günlerinde bir grup Alman askerinin bir göreve çıkmasını konu alan The German Lieutenant (Richard Adams ile birlikte yazıldı). Çekilmeyen diğer Kubrick senaryoları arasında, 20. yüzyıl başlarında Baptist bir papazken kasa hırsızına dönüşen Herbert Emmerson Wilson'ın kurgusal hikâyesi I Stole 16 Million Dollars (senaryonun kötü yazıldığını düşünmesine rağmen film, Kirk Douglas'ın Bryna şirketi tarafından yapılacaktı ve başrol için Cary Grant'e teklif götürüldü) ve Amerikan İç Savaşı sırasında faaliyet gösteren Konfederasyon gerilla gücü Mosby Rangers hakkındaki bir senaryonun ilk taslağı yer alıyor. Kubrick ayrıca V.C. Andrews'un Flowers in the Attic romanını sinemaya uyarlamakla ilgileniyordu, ancak iki ana karakter arasındaki açık ensest ilişkisi nedeniyle proje iptal edildi.
One-Eyed Jacks (1961) filminde yapımcı asistanı olarak adı geçen ve filmin geliştirilmesine yardımcı olan Carlo Fiore, Kubrick'in Marlon Brando tarafından işten çıkarılmasının (Brando filmi yönetmeye devam etti) muhtemelen kaçınılmaz olduğunu yazdı, çünkü filmde yalnızca bir "dahi"ye yer vardı. Brando başlangıçta filmi kendisi yönetmeyi amaçlamıştı, ancak Paramount Pictures onu bir yönetmen tutması için sıkıştırdı. O sırada hem Kubrick hem de Brando, Music Corp. of America (MCA) tarafından temsil ediliyordu.
Barry Lyndon (1975) filminin yapımı, Kubrick'in İrlanda'da İngiliz askerlerini konu alan bir film yönettiği için adının IRA'nın suikast listesinde olduğunu öğrenmesi üzerine İrlanda'dan İngiltere'ye taşındı. Sonuç olarak bir dizi sahne çekimden çıkarıldı.
1970'lerin başında bir kez Ken Russell'ı aradı ama konuşmayı aniden sonlandırdı; Russell'a göre bir arıdan korkmuştu. Birkaç gün sonra tekrar arayarak Russell'a dönem filmleri için o güzel İngiliz mekânlarını nerede bulduğunu sordu. Russell ona söyledi ve Kubrick bu mekânları bir sonraki filmi Barry Lyndon (1975)'da kullandı. Russell, "Oldukça gururlandım" dedi.
Eşi Christiane Kubrick'e göre ele geçirebildiği her filmi gösterime sokardı. En sevdikleri arasında The Jerk (1979) vardı. Eyes Wide Shut (1999) filmini Steve Martin'in başrolde olduğu karanlık bir seks komedisi olarak yapmayı düşündü. Hatta projeyi görüşmek için Martin'le buluştu.
Kubrick'in uzun yıllar asistanlığını yapan Tony Frewin, Mart 2013'te The Atlantic'te yayımlanan yazısında şöyle diyordu: "O [Kubrick] Nazilerle ilgili her şeye sınırsız bir ilgi duyuyordu ve bu konuda bir film yapmayı çok istiyordu." Yazıda, Kubrick'in hiç gerçekleşmeyen bir başka II. Dünya Savaşı filmine dair bilgiler de yer alıyordu. Bu film, Nazi döneminde Almanya'daki müzik sahnesine dair eleştiriler yazmak için "Dr. Jazz" takma adını kullanan Nazi subayı Dietrich Schulz-Koehn'in hayat hikâyesine dayanıyordu. Kubrick'e, Full Metal Jacket (1987) filminin çekimlerini bitirdikten sonra Mike Zwerin'in Swing Under the Nazis kitabının bir kopyası verilmişti; kitabın ön kapağında Schulz-Koehn'in bir fotoğrafı vardı. Ancak senaryo hiçbir zaman tamamlanmadı ve Kubrick'in uyarlama planı hiç başlatılmadı (yarım kalan Aryan Papers, projenin terk edilmesinde etkili oldu).
Çok okuyan ve ayrıntılara aşırı özen gösteren bir adam olarak tanınırdı. Napoléon Bonaparte hakkındaki, hayata geçmeyen film projesi için asistanlarından birini çeşitli kitapçılara gönderip Fransız imparatoru hakkında bulabildiği her kitabı almasını istedi; asistanı 100'ün çok üzerinde kitapla döndü. Kubrick hepsini okudu ve akılda tutma yeteneğiyle çevresindekileri şaşırttı. Bir savaş alanı sahnesi üzerinde çalışırken savaşı betimleyen tarihi bir tabloyu bile inceledi; tabloda havanın tam olarak nasıl olduğunu not etti ve savaşı benzer hava koşullarının olduğu bir günde çekmeye özen gösterdi.
2001: A Space Odyssey (1968) filminin başarısının ardından Kubrick, Napolyon Bonapart hakkında büyük ölçekli bir biyografik film planladı. Araştırmalar yaptı, Fransız imparatoru hakkında kitaplar okudu ve o zamandan beri internette erişilebilen bir ön senaryo yazdı. Asistanlarının yardımıyla, Napolyon'un yakın çevresinin faaliyet yıllarındaki yerlerini ve eylemlerini titizlikle bir kart kataloğuna kaydetti. Kubrick mekan keşifleri yaptı; filmin büyük bölümünü Fransa'da yerinde çekmeyi ve ayrıca Birleşik Krallık stüdyolarını kullanmayı planladı. Yönetmen savaş sahnelerini Romanya'da çekecekti ve Romen ordusunun desteğini almıştı; üst rütbeli subaylar, kağıt kostümlü savaş sahneleri için Kubrick'in filmine 40.000 asker ve 10.000 süvari tahsis etmişti. British Film Institute ile yaptığı bir konuşmada Kubrick'in kayınbiraderi Jan Harlan, o dönemde filmin yapım aşamasına geçmeye hazır olduğunu ve David Hemmings'in Kubrick'in Napolyon karakteri için tercih ettiği isim olduğunu, ancak rolün sonunda Jack Nicholson'a verildiğini belirtti. Josephine rolü için tercihi Audrey Hepburn'dü, ancak Hepburn Kubrick'e nazikçe rolü reddettiğini yazdı. Kubrick'in finansal destekçilerine yazdığı ve The Kubrick Archives kitabında korunan notlarında Kubrick, Napolyon filminin gidişatı ve nihai ürün konusunda belirsizlik ifade ediyor; ancak "şimdiye kadar yapılmış en iyi filmi" yaratmayı beklediğini de belirtiyor. Napolyon nihayetinde yerinde çekimin aşırı maliyeti, War and Peace (1965) filminin Batı'da gösterime girmesi ve Waterloo (1970) filminin ticari başarısızlığı nedeniyle iptal edildi. Kubrick'in tarih araştırmasının önemli bir kısmı, hikayesi 1789'da, Napolyon Savaşları'nın başlamasından yaklaşık on beş yıl önce sona eren Barry Lyndon (1975) filmini etkileyecekti. Mart 2013'te Steven Spielberg, Kubrick'in ailesiyle birlikte Kubrick'in senaryosuna dayanan bir televizyon mini dizisi yapma niyetini açıkladı.
Umberto Eco'nun 1988'de yayımlanan Foucault's Pendulum romanından bir film yapmak istedi. Ne yazık ki Eco teklifi reddetti: Hem önceki romanı The Name of the Rose (1986)'un film uyarlamasından memnun değildi hem de Kubrick senaryoyu kendisinin yazmasına izin vermeye yanaşmıyordu.
BBC Radyo'yu yakından takip eden Kubrick, 1960'ların başında Gavin Blakeney'nin yazdığı Shadow on the Sun adlı radyo dizisini duymuştu. Bir meteorit düşüşüyle dünyaya virüsün yayıldığı bu bilim kurgu dizisi, yeni bir proje arayan Kubrick'in yeniden ilgisini çekti. Kubrick, 1988'de ekran haklarını Blakeney'den 1.500 sterline satın aldı. Ardından bir senaryoyu okuyup notlar aldı, sonra A.I. Artificial Intelligence (2001) projesine geçti. Anthony Frewin'in The Kubrick Archives kitabında anlattığına göre, gerçekleşmeyen projenin tonu War of the Worlds ile Mars Attacks! (1996) arasında bir yerdeydi.
Carlo Fiore, 1974 tarihli anı kitabı "Bud: The Brando I Knew"de, arkadaşı Marlon Brando ile One-Eyed Jacks (1961) filmini geliştirme ve çekme deneyimini anlatırken, Kubrick'in filmde Dad Longworth karakterini canlandırması için Spencer Tracy'i işe almak istediğini söyledi. Rol zaten Karl Malden'a verilmişti ve Brando, Malden'ın iyi bir oyuncu olduğunu söyleyerek karşı çıktı. Kubrick bunu kabul etti, ancak Malden'ın "kaybedenleri" oynadığını ve rolün Brando'nun Rio karakterini dengelemek için ağır bir oyuncuya ihtiyacı olduğunu söyledi. Brando, Tracy fikrini hemen reddetti ve konu hakkında daha fazla tartışılmasını yasakladı.
Kubrick, Full Metal Jacket (1987) filminin ön hazırlıklarına 1980'de, vizyona girmesinden tam yedi yıl önce başlamıştı. O dönemde benzer filmlerin başarısı (özellikle Oliver Stone'un Platoon (1986) ve John Irvin'in Hamburger Hill (1987) filmleri) onu biraz yıldırmış, kendi oyununda yenilmiş gibi hissetmesine neden olmuştu. Bu duygu 1990'ların başında, Louis Begley'in Wartime Lies romanından uyarladığı Aryan Papers projesini rafa kaldırmaya karar verdiğinde de sürdü. Kubrick senaryoyu tamamlamış ve Aryan Papers için büyük miktarda ön hazırlık çalışması yapmıştı; başroller için Johanna ter Steege ve Joseph Mazzello seçilmiş, Danimarka, Çek Cumhuriyeti ve Slovakya'da mekan keşifleri yapılmıştı. Warner, projeyi Nisan 1993'te Kubrick'in bir sonraki filmi olarak resmen duyurdu ve Aralık 1994'te gösterime girmesi planlanıyordu. Aynı sıralarda Steven Spielberg Schindler's List (1993) filmini çekiyordu ve Kubrick iki projenin Holokost temalı konusunun fazla benzer olduğunu düşündü. Bu projenin rafa kaldırılması, Full Metal Jacket (1987) ile Eyes Wide Shut (1999) arasındaki 12 yıllık boşluğu açıklamaya yardımcı olur.
J.R.R. Tolkien 1969'da The Lord of the Rings'in film haklarını United Artists'e satınca The Beatles da buna karşılık gelen bir film projesi düşündü ve olası yönetmen olarak Kubrick'e başvurdu. Kubrick teklifi reddetti ve John Lennon'a romanın hacmi yüzünden filme uyarlanamayacağını düşündüğünü açıkladı. Filmin sonraki yönetmeni Peter Jackson, projenin ilerlemesinin önündeki en büyük engelin Tolkien'in Beatles'ın işe dahil olmasına karşı çıkması olduğunu söyledi.
Kubrick, eşinin amcası olan Nazi dönemi sinemacısı Veit Harlan'ın kariyerine hayrandı ve Joseph Goebbels'in çevresindeki sosyal çevreyi konu alan bir film yapmayı düşünüyordu. Kubrick bu proje üzerinde birkaç yıl çalıştıysa da kaba bir hikâye taslağının ötesine geçemedi.
A Clockwork Orange (1971) filminin Birleşik Krallık'ta gösterime girmesi öyle büyük bir tartışma yarattı ki Kubrick'e öfkeli mektuplar yağdı, protestocular filmin bir daha İngiltere'de gösterilmemesini isteyerek evinin önüne geldi. Yapım sonrasında bir film üzerinde yasal kontrolü olmamasına rağmen stüdyoya bizzat başvurup filmi sinemalardan çekmelerini istedi. Stüdyo da Kubrick'e duyduğu saygıdan filmi zamanından önce vizyondan kaldırdı.
Anthony Burgess'ın A Clockwork Orange (1971) filminin senaryosunu yazmasını hiç istemedi; senaryoyu kendisi yazmayı planlıyordu. Aslında Kubrick'in Burgess'ın eserine eklediği çok az şey vardır; yalnızca Alex'in hapishanede işlediği ikinci cinayeti çıkarmak ve polis memuru Dim'in ortağı olarak Billy Boy yerine Georgie'yi koymak gibi kurgusal kararlar almıştır (romanın son bölümünün tamamı atılmıştı, ancak bu bölüm Kubrick'in ilk okuduğu Amerikan baskısında yer alıyordu; Burgess'ın akıl yürüttüğüne göre Amerikalılar suçlularının ıslah edilmesini görmekten hoşlanmıyordu). Diyaloglar birçok eleştirmen ve sinemasever tarafından neredeyse doğrudan kitaptan alınmış olarak değerlendirildi (gerçi yeterince fark vardır ve bu, senarist Kubrick'e yönelik geçerli bir eleştiri olarak kabul edilemez). Bu, Kubrick'in senaryo kredilerinde tek başına yer aldığı iki filmden ilkidir (A Clockwork Orange (1971) filminden hemen sonra gelen Barry Lyndon (1975) diğeridir). Kubrick, bir filmde gerçekten senaryo kredisi alan ilk yönetmen-yazarlardan biriydi. Sinema endüstrisinin başlangıcına dönecek olursak, yönetmenler sıklıkla filmlerinin yazımına katılırlardı, ancak çoğu kredi almazdı. Kubrick'in Lolita (1962) için Vladimir Nabokov'un kredili senaryosundan daha az, kendi yazdıklarından (ve Peter Sellers'ın doğaçlamalarından) daha çok yararlanmış olması, onu kredili bir senarist olmaya teşvik etmiş olabilir. Lolita (1962), "auteur" teorisinin (yönetmenin bir filmin ana yazarı olduğu görüşü) öne çıkmaya başladığı dönemde çekildi ve Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964) filminden itibaren Kubrick senarist olarak kredi aldı. Daha önce, Paths of Glory (1957) ve One-Eyed Jacks (1961) filmlerinin senaryolarında kredisiz olarak çalışmıştı; ikincisini yönetmesi için Marlon Brando tarafından tutulmuştu. Sinemanın gelmiş geçmiş en büyük ustalarından biri olduğu ve gerçekten filmlerinin yazarı olduğu için Kubrick'in A Clockwork Orange (1971) ve Barry Lyndon (1975) filmlerinde tek başına hareket etmeye teşvik edildiği muhtemeldir (ikincisini, çekim sırasında yanında taşıdığı romanın bölümlerini okuduktan sonra doğaçlama bir tarzda çektiği iddia edilir).
Daniel Waters, Heathers (1989) filminin 180 sayfalık orijinal senaryosunu Kubrick'in yönetmesi niyetiyle yazdı; çünkü üç saatlik bir lise filmi çekmeyi göze alabilecek tek yönetmenin Kubrick olduğuna inanıyordu. Kubrick ilgilenmedi. Film çekilirken senaryo neredeyse yarıya indirildi ve ortaya 102 dakikalık bir film çıktı.
1930'ların ünlü banka soyguncusu Willie Sutton'ı konu alan "I Stole 16 Million Dollars" adlı filmi yönetmeyi planladı. Filmi Kirk Douglas'ın yapım şirketi Bryna çekecekti, ancak Douglas senaryonun kötü yazıldığını düşündü. Kubrick, Cary Grant'i projeye ilgi duyması için ikna etmeye çalıştı, ancak bu da başarısız oldu ve film hiç çekilmedi.
Kubrick ve ortağı James B. Harris, Lolita (1962) filminin geliştirme aşamasındayken Marlon Brando'nun arkadaşı Carlo Fiore'yi (Kubrick onunla One-Eyed Jacks (1961) filminin geliştirmesinde çalışmıştı) Vladimir Nabokov'un "Kamera obskura" romanının senaryosunu yazması için işe aldı; Fiore romanın haklarını kendisi almıştı. 1932'de Rusça yazılan "Kamera obskura", ilk kez 1938 civarında "Camera Obscura" adıyla, yaklaşık 1960'ta ise "Laughter in the Dark" adıyla İngilizceye çevrildi. Kitap, "Lolita" ile ortak unsurlar taşıyordu ve Fiore romanın haklarıyla kendisine geldiğinde dolandırıldığını düşünen Kubrick, Fiore'yi işe alarak potansiyel bir rakip filmin yapımını engelledi. Fiore'nin film geliştirme girişiminden bir sonuç çıkmadı, ancak Tony Richardson daha sonra romanı Nicol Williamson'ın başrolüyle sinemaya uyarladı.
2001: A Space Odyssey (1968) filminde, en sevdiği müzik parçası olan Richard Strauss'un "Thus Spoke Zarathustra" eserini, Herbert von Karajan'ın kaydıyla müzik skoru olarak kullandı.
Kubrick'in damadı Philip Hobbs, 1 Kasım 2006'da Lunatic at Large'ın film uyarlamasını yöneteceğini duyurdu. Kubrick, 1950'lerde bu proje için noir pulp romancısı Jim Thompson'a bir taslak hazırlatmıştı, ancak taslak Kubrick'in ölümünün ardından Hobbs bir el yazması bulana kadar kayıptı. Ağustos 2011 itibarıyla proje, Scarlett Johansson, Sam Rockwell ve İngiliz senarist Stephen Clarke'ın katılımıyla gelecekteki bir sürüm için geliştirme aşamasındadır.
Kubrick, Eyes Wide Shut (1999) ile A.I. Artificial Intelligence (2001) arasında, Viking destanı romanı Eric Brighteyes'ten uyarlanan ve çocuklarla gençlere hitap edecek bir film çekmeyi düşünüyordu.
1956'da MGM, Kubrick ve yapımcı ortağı James B. Harris'in Paths of Glory (1957) filmini çekme talebini reddetti ve Kubrick'i stüdyonun diğer projelerini incelemeye davet etti. Harris ve Kubrick, Stefan Zweig'in The Burning Secret adlı romanına denk geldi. Romanda genç bir baron, önce on iki yaşındaki oğluyla arkadaşlık kurarak genç bir Yahudi kadını baştan çıkarmaya çalışır; oğul sonunda baronun gerçek amacını anlar. Kubrick romana çok heveslendi ve romancı Calder Willingham'ı senaryo yazması için tuttu; ancak Production Code kısıtlamaları projenin hayata geçmesini engelledi. Kubrick daha önce Willingham'ın Natural Child adlı romanını uyarlamakla ilgilenmiş, ancak o zaman da Production Code engeline takılmıştı.
Kubrick'in uzun yıllar asistanlığını yapan Emilio D'Alessandro, 2016'da Kubrick'in ölümünden önce bir Pinokyo filmi çekmeyi düşündüğünü söyledi. D'Alessandro'ya göre Kubrick, kendisini bu konuda İtalyanca kitaplar almaya göndermişti. "Kendi versiyonunu yapmak istiyordu çünkü çok fazla Pinokyo çekilmişti. Gerçekten büyük bir şey yapmak istiyordu... 'Bu Pinokyo'yu çekerken çocukları güldürebilir ve mutlu edebilirsem çok güzel olurdu' dedi." (Kubrick sonunda Brian Aldiss'in kısa öyküsüne dayanan projeyi "Pinokyo filmi" olarak kullandı.) D'Alessandro ayrıca Kubrick'in II. Dünya Savaşı'na ömür boyu duyduğu ilginin Monte Cassino Muharebesi'ne yönelmesine yol açtığını belirtti. D'Alessandro şöyle dedi: "Stanley bunun ilginç bir film olacağını söyledi. Benden gazete kupürleri gibi şeyler bulmamı ve havaalanına, tren istasyonlarına olan mesafeyi öğrenmemi istedi. Savaş sırasında Monte Cassino'yu gerçekten bombalayan bir arkadaşı vardı... O günleri hatırlamak korkunç. Her şey tamamen yok olmuştu."
The Seafarers (1953) filmini Seafarers International Union için çekmişti. Bunun dışında, ellili yılların başında Birleşmiş Milletler için "World Assembly of Youth" adlı bir başka sipariş projeyi de yönetmiş olabilir. Film, BM sponsorluğunda New York'ta dünyanın dört bir yanından gençlerin katıldığı bir toplantıyı belgeliyordu. Filmin hiçbir kopyası bulunamadı; ilk etapta var olup olmadığı bile kesin olarak kanıtlanamadı (tıpkı The Seafarers gibi, Kubrick de bu filmi hiçbir zaman kamuoyu önünde kabul etmedi).
Kubrick, Full Metal Jacket (1987) için ön prodüksiyona 1980'de, yani vizyona girmesinden tam yedi yıl önce başladı. Bu süre zarfında, Oliver Stone'un Müfreze (1986) ve John Irvin'in Hamburger Hill (1987) gibi benzer temalı filmlerin başarısı, Kubrick'i hayal kırıklığına uğrattı; kendi oyununda yenilmiş gibi hissetti. Bu duygu, 1990'ların başında Louis Begley'in Wartime Lies adlı romanının uyarlaması olan Aryan Papers'ı rafa kaldırma kararında da etkili oldu. Kubrick senaryoyu tamamlamıştı, ancak benzer konulu filmlerin çoktan yapılmış olması onu vazgeçirdi.
Kubrick, Umberto Eco'nun 1988 tarihli romanı 'Foucault Sarkacı'nı sinemaya uyarlamak istedi; ancak Eco bu teklifi reddetti. Eco, daha önceki romanı Gülün Adı'nın (1986) filme uyarlanmasından memnun değildi ve ayrıca Kubrick'in senaryoyu kendisinin yazmasına izin vermeye yanaşmaması da bu kararda etkili oldu. Bu olay, Kubrick'in uyarlama projelerinde karşılaştığı zorlukları ve yazarlarla yaşadığı anlaşmazlıkları gösteriyor.
1976'da Kubrick, Holokost'la ilgili bir film fikri aradı ve Isaac Bashevis Singer'ı özgün bir senaryo yazmaya ikna etmeye çalıştı. Kubrick, 'karmaşık ve geniş bilgiyi, bu insan yapımı cehennemin özünü temsil eden bir bireyin hikayesine sıkıştıran dramatik bir yapı' istediğini belirtti. Ancak Singer, 'Holokost hakkında hiçbir şey bilmiyorum' diyerek teklifi reddetti. 1990'ların başında Kubrick, Louis Begley'in Wartime Lies adlı romanını uyarlamayı düşündü, ancak bu proje de rafa kaldırıldı.
Mart 2013'te, Kubrick'in uzun yıllar asistanı olan Tony Frewin, The Atlantic'te bir makalede şunları yazdı: "O [Kubrick] Nazilerle ilgili her şeye sınırsız ilgi duyuyordu ve bu konuda bir film yapmayı çok istiyordu." Makale, Nazi döneminde Alman müzik sahneleri hakkında eleştiriler yazmak için "Dr. Jazz" takma adını kullanan Nazi subayı Dietrich Schulz-Koehn'in hayat hikayesine dayanan, gerçekleşmemiş bir başka Kubrick İkinci Dünya Savaşı filmini de içeriyordu. Kubrick'e bir kopya verilmişti...
Calder Willingham ile birlikte yazdığı ve Stefan Zweig'in eserine dayanan 1956 tarihli senaryosu Burning Secret, 2018'de keşfedildi.
1930'ların ünlü banka soyguncusu Willie Sutton'a dayanan "I Stole 16 Million Dollars" adlı bir film yönetmeyi planladı. Filmin Kirk Douglas'ın Bryna yapım şirketi tarafından yapılması gerekiyordu, ancak Douglas senaryonun kötü yazıldığını düşündü. Kubrick, Cary Grant'i ilgilendirmeye çalıştı, bu da başarısız olmuş olmalı, çünkü film hiç yapılmadı.
Kamera Arkası 8
Kubrick, Full Metal Jacket (1987) filminin çekimleri sırasında Vincent D'Onofrio'ya "İri olmanı istiyorum -- Lon Chaney kadar iri" talimatını verdi.
Mükemmeliyetçi olarak tanınırdı ama bunu reddederdi. Oyuncuları doğru fikri yakalamış olsa bile mutlu olmadıklarını düşündüğü için çekimleri tekrarlamaya devam ederdi. The Shining gösterime girdiğinde, sonunda Wendy ve Danny'nin hastanede olduğu bir sahne vardı; ama Kubrick bu sahneden nefret etti ve vizyona girmesinden sadece bir hafta sonra çıkarılmasını istedi. Full Metal Jacket'te Eightball'u oynayan Dorian Harewood, bir röportajında Kubrick'in mükemmeliyetçi olduğunu söyledi. Kubrick birkaç gün sonra Harewood'u arayarak mükemmeliyetçi olmadığını söyledi.
Kubrick, 35mm sinema kamera ekipmanının çoğuna sahipti ve bu sayede belirli efektler elde etmek için özel değişiklikler yapabiliyordu. Bu aynı zamanda hiçbir kamera veya lens kiralanması gerekmediği için filmlerinin bütçelerini düşürmeye yardımcı oldu.
Filmlerini yönetirken sette onlar hakkında konuşmayı reddeder, tamamlandıklarında ise onları hiç izlemezdi.
Biyografi yazarı Michael Herr'e göre Kubrick, diyalogların her kelimesine sadık kalmakla, değiştirilmesine ya da bir oyuncunun kendi repliklerini eklemesine izin vermemekle tanınırdı. İki istisna Peter Sellers (Lolita (1962) ve Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964) filmlerinde birlikte çalışmıştı) ve R. Lee Ermey'di (Full Metal Jacket (1987) filminden).
One-Eyed Jacks (1961) üzerinde Brando'nun evinde çalışırken, Brando ahşap zemini çizmemeleri için ziyaretçilerden ayakkabılarını çıkarmalarını isterdi. Kubrick sık sık pantolonunu da çıkarır, sadece gömleği ve iç çamaşırıyla çalışmayı tercih ederdi.
Full Metal Jacket (1987) filminin çekimleri sırasında Kubrick, Vincent D'Onofrio'ya 'Büyük olmanı istiyorum - Lon Chaney kadar büyük' diyerek talimat verdi. Lon Chaney, sessiz sinema döneminin makyaj ve karakter dönüşümleriyle ünlü bir aktörüydü; Kubrick'in bu referansı, D'Onofrio'dan fiziksel ve duygusal olarak etkileyici bir performans beklediğini gösteriyor. D'Onofrio, bu yönergeyi takip ederek sinema tarihinin unutulmaz karakterlerinden biri olan Çavuş Hartman'ı canlandırdı.
Kubrick, Otomatik Portakal (1971) filminin senaryosunu Anthony Burgess'in yazmasını istemedi; kendisi yazmayı planladı. Kubrick'in Burgess'in romanına eklediği şeyler sınırlıydı: Alex'in hapishanede işlediği ikinci cinayeti çıkardı ve Billy Boy'u polis memuru Dim'in ortağı olarak Georgie ile değiştirdi. Romanın son bölümü tamamen çıkarıldı; ancak bu bölüm, Kubrick'in ilk okuduğu Amerikan baskısında yer almıyordu. Burgess'in mantığına göre Amerikalılar, romanın orijinal sonunu okumamıştı ve bu yüzden filmin sonu, kitabın İngiliz baskısından farklı oldu.
Karakterler ve Oyuncular 4
Anthony Michael Hall ile John Hughes arasındaki işbirliğini "James Stewart ve Frank Capra'dan bu yana en umut verici" olarak nitelendirdi. Ayrıca Hall'ı Full Metal Jacket (1987) filminde Er Joker rolü için düşündü, ancak maaş anlaşmazlıkları ve program çakışmaları buna engel oldu.
A Clockwork Orange (1971) filminin çekimleri sırasında Malcolm McDowell ile derin ve zengin bir dostluk kurdu. Ama çekimler bitince Kubrick bir daha onunla iletişime geçmedi.
Kubrick'in karısı Christiane, onun ele geçirebildiği her filmi izlediğini ve favorilerinden birinin Salamandır (1979) olduğunu söyledi. Kubrick, Gözleri Tamamen Kapalı (1999) filmini başlangıçta Steve Martin'in başrolde oynayacağı karanlık bir seks komedisi olarak tasarlamış ve bu projeyi görüşmek için Martin ile bir araya gelmişti. Ancak proje daha sonra farklı bir yöne evrildi; bu da Kubrick'in fikirlerinin ne kadar değişken ve gelişime açık olduğunu gösteriyor.
Kubrick'in en sevdiği çizgi film karakteri Ağaçkakan Woody'ydi; o kadar severdi ki, George Pal'ın yaptığı gibi, her filminde ona yer vermek istedi. Ancak Woody'nin yaratıcısı Walter Lantz bu teklifi reddetti. Lantz, son röportajında The Shining (1980) veya Otomatik Portakal (1971) gibi filmleri gördüğünde kararından pişmanlık duymadığını, ancak 2001: Uzay Yolu Macerası (1968) veya Dr. Garipaşk gibi filmleri gördüğünde pişmanlık duyduğunu belirtti. Bu anekdot, Kubrick'in mizah anlayışını ve popüler kültüre olan ilgisini gösteriyor.
Derin Anlam 4
Kubrick, büyük tartışma yaratan A Clockwork Orange (1971) vizyona girdiği sıralarda verdiği röportajlarda, "kötü" bir başkarakter (Alex) kullanmasını savunurken The Ox-Bow Incident (1943) filmini, yapmak istemediği türden bir film olarak örnek gösterdi. Kubrick'e göre The Ox-Bow Incident (1943) kötü bir sanat eseriydi: Film, linçin kötü olduğu sonucunu masum insanların da linç edilebileceği üzerinden çıkarıyordu; oysa linçin, yani yargısız infazın, kendisinin kötü olduğu görüşünü savunmuyordu. Kubrick, Alex'in açıkça kötü olmasını istiyordu (bu yüzden Alex'in ıslah olduğu orijinal romanın son bölümünü dışarıda bıraktı; bu bölüm Terry Southern'ın Kubrick'e verdiği Amerikan baskısında yoktu). Kubrick'e göre açıkça kötü bir Alex, devletin mahkumun ruhuna müdahalesinin (onu mekanik bir adama, bir "clockwork orange"a dönüştürmesinin) mahkumun suçlu ya da masum olmasından ve suçunun derecesinden bağımsız olarak kötü olduğu noktasını vurguluyordu.
Filmlerinin ev sineması sürümleri için hiçbir zaman sesli yorum kaydetmedi; çünkü filmlerinin ardındaki hikâyeyi ve gizemi açıklayıp izleyiciler için filmin büyüsünü bozmak istemiyordu. Filmlerinin kendi adına konuşmasını istiyordu.
Filmlerinin kavramsal olarak çözümlenmesine karşı çıkıyordu. Filmlerinin ne anlama geldiğini açıklamak zorunda kalmak istemediğini, her filmin kendi başına değerlendirilmesi gerektiğini, tüm eserleri içinde ele alınmamasını istediğini söylüyordu. Yönteminin de ilgisini çeken hikâyeler bulmaktan ve kendini tekrar etmemeye çalışmaktan ibaret olduğunu belirtiyordu.
Kubrick'in simgesi haline gelen sakalı, ilk kez 2001: Uzay Yolu Macerası'nın (1968) yapımı sırasında uzattı. Bu filmden sonra sakalını hiç kesmedi ve saçlarını da uzun bıraktı; bu görünüm, onun gizemli ve otoriter kişiliğiyle özdeşleşti. Sakal, aynı zamanda onun sanatsal kimliğinin bir parçası oldu ve yönetmenin sonraki filmlerinde de bu imajını korudu.
Kariyer ve Ödüller 10
Empire (UK) dergisinin 2005'te yayımladığı "The Greatest Directors Ever!" listesinde 4. sırada yer aldı.
Entertainment Weekly onu tüm zamanların en büyük 23. yönetmeni seçti. 48 yıllık kariyerinde yalnızca 16 film çeken Kubrick, bu listedeki en az üretken yönetmendi.
1997'de Amerika Yönetmenler Birliği ona D W Griffith Ödülü'nü verdi.
Efsanevi yönetmen Billy Wilder, Kubrick'in büyük hayranıydı ve Kubrick'in "hiç kötü film çekmediğini" söylerdi. Wilder bir keresinde Cameron Crowe'a, Full Metal Jacket (1987) filminin ilk yarısının "şimdiye kadar gördüğüm en iyi film" olduğunu söylemişti.
Titiz çekim yöntemleriyle tanınmasına rağmen Kubrick, ilk yıllarında oldukça üretkendi. Fear and Desire (1952) ile başlayıp Barry Lyndon (1975) ile biten dönemde filmleri arasındaki ortalama süre iki yıldı. Son üç filmini tamamlaması çok daha uzun sürdü. The Shining (1980) filmini tamamlayıp gösterime sokması beş yılını aldı; Full Metal Jacket (1987) yedi yıl, Eyes Wide Shut (1999) ise tam 12 yıl sürdü.
Amerikan Film Enstitüsü'nün (AFI) 100 En İyi Film listesine dört filmiyle girdi: 2001: A Space Odyssey (1968) 15., Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964) 39., A Clockwork Orange (1971) 70. ve Spartacus (1960) 81. sırada.
1950'de Look dergisi için boks üzerine bir fotoğraf denemesi hazırlayıp yayımladıktan sonra, dergiye satışından gelen parayı ilk filmi olan 16 dakikalık Day of the Fight (1951) belgeselini çekmek için kullandı. Belgesel de aynı konuyu işliyordu.
En İyi Film Oscarı'na aday gösterilen üç film yönetti: Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964), A Clockwork Orange (1971) ve Barry Lyndon (1975).
Kubrick'in ilk filmi Korku ve Arzu'ya (1952) duyduğu hoşnutsuzluk, sinema tarihinin en bilinen yönetmen-özeleştiri örneklerinden biridir. Film, gençlik döneminin bir ürünü olarak gördüğü bu yapıtı, başkalarının görmemesi için tüm kopyalarını satın almaya çalıştı. Bu davranış, onun mükemmeliyetçi doğasını ve sanatsal itibarına verdiği önemi gözler önüne seriyor; aynı zamanda, bir sanatçının kendi erken dönem işlerine karşı ne kadar acımasız olabileceğinin de bir göstergesi.
Kubrick'in uçma korkusu, kariyerinin başlarında sık sık uçmak zorunda kalmasına rağmen hiç geçmedi; hatta uçaklarda histerik tepkiler verdiği biliniyor. Bu yüzden uçuş sayısını en aza indirmeye çalıştı. Malcolm McDowell'a göre Kubrick, Heathrow Havalimanı'ndaki hava trafik kontrolörlerini uzun süre dinler ve McDowell'a asla uçmamasını tavsiye ederdi. Bu korku, onun İngiltere'ye yerleşmesinde ve kariyerinin son dönemlerinde seyahat etmekten kaçınmasında etkili oldu.
Hayat ve Aile 21
Kızı Vivian Kubrick'e göre soyadı "koo-brick" değil, "Que-brick" diye telaffuz edilir.
Bir biyografiye göre Kubrick'in eşi, onu sonunda çoktan hak ettiğini düşündüğü bir tatile çıkmaya ikna etmiş. Tatilde Kubrick'in bir şeyler hakkında harıl harıl not aldığını fark etmiş. Ne yazdığını sorduğunda, bir film projesi için fikir karaladığını görmüş.
Uçma korkusuyla tanınırdı, ama kariyerinin başlarında sık sık uçmak zorunda kaldı. Uçakta yaşadığı histeri yüzünden uçuş sayısını azaltmaya çalıştı. Malcolm McDowell'a göre Kubrick, Heathrow Havalimanı'ndaki hava trafik kontrolörlerini uzun süre dinlerdi ve McDowell'a asla uçmamasını tavsiye etmişti.
Asistanı Anthony Frewin'e göre Kubrick bir kırtasiye ve tipografi tutkunuydu; ikisi çeşitli yazı tiplerinin erdemleri üzerine tartışırlardı.
1970'lere kadar yönetmenlik yaparken her gün takım elbise ve kravat giyerdi; o dönemden sonra günlük iş kıyafetleri giymeye başladı. Eşi, ne giyeceğini seçmeyi sevmediğini ve gardırobunun aynı gömlek ve pantolonlarla dolu olduğunu söylemişti.
Peter Sellers ile fotoğrafçılık ve evde film çekme sevgisini paylaşıyordu; sık sık iş başındayken birbirlerinin fotoğraflarını çekerlerdi.
16 yaşındayken, Başkan Franklin D. Roosevelt'in ölümünden bir gün sonra New York'ta bir gazete satıcısının fotoğrafını çekti. Fotoğrafı Look dergisine sattı ve dergi fotoğrafı yayımladı. Dergi, o hâlâ lisedeyken onu çırak fotoğrafçı olarak işe aldı.
Tuhaflıklarından biri, bir konu hakkında fikir edindiğinde gece yarısı bile olsa insanları günde birkaç kez aramasıydı. Kubrick'in kendisi de gece kuşuydu ve nadiren birkaç saatten fazla uyurdu.
Seinfeld (1989), Roseanne (1988) ve The Simpsons (1989) gibi Amerikan sitcom'larının büyük hayranıydı. Amerikan futboluna da meraklıydı; Amerika'daki arkadaşlarına maçları kasetlere kaydettirip kendisine gönderirdi. Spor tutkusunun yanı sıra televizyon reklamlarının işçiliğine de hayrandı. Özellikle 30 saniyede etkili bir hikâye anlatabilmelerine çok şaşırırdı.
Kediye çok düşkündü; bir dönem 16 kedisi vardı. Çekimler bittikten sonra kedilerinin kurgu odasında yatıp dolaşmasına sık sık izin verirdi; bu, çalışırken onlarla geçiremediği zamanı telafi etme yöntemiydi.
Ani ölümünden birkaç gün önce en az ve en çok sevdiği kendi filmlerini açıkladı. Fear and Desire (1952) filmini en az sevdiği, Eyes Wide Shut (1999) filmini ise en çok sevdiği filmi olarak nitelendirdi.
İnsanlar onu aramak için kapısına gelirdi. Görünüşünü çok az kişi bildiği için onlara "Stanley Kubrick evde yok" derdi.
Andy Warhol'un Tub Girls (1967) filminde Viva ile birlikte rol alan Abigail Rosen, New York'taki Max's Kansas City adlı gece kulübünün ilk kapı görevlisiydi. Kubrick'i kulüpten attığı için onur duyduğunu söylüyor. "Başta Mickey [Ruskin] beni vestiyer görevlisi olarak işe aldı, ama vestiyer ikinci kattaydı ve montları aşağıdan yukarıya, sonra insanların çıkmak istediği yere geri taşıyorduk. İyi bir plan değildi, üstelik insanlar yukarı çıkıp montları çalıyordu. Bu yüzden tüm fikirden vazgeçtik ve Bob Russell ile kapı görevlisi oldum. Utanç verici anlar, Mickey bizden birini kapı dışarı etmemizi istediğinde yaşanıyordu. Bunun arkasındaki felsefe, kimsenin bir kadına vurmayacağı veya kötü davranmayacağıydı. Bir gece Stanley Kubrick'i kapı dışarı etmem istendi. Sarhoş ve iticiydi ve ne Mickey ne de ben onun kim olduğunu biliyorduk. 'Efendim, sanırım artık gitme zamanınız geldi, burada mutlu olmayacaksınız' dedim. Ve gitti. Ertesi gün Mickey kimi kapı dışarı ettiğimizi öğrendi ve onu tanımadığım için bana bağırdı. 'Seni bu yüzden burada tutuyorum' dedi, 'bu insanların kim olduğunu bilmen gerekiyor.'"
Kubrick, detaylara olan takıntısı ve geniş bilgi birikimiyle tanınırdı; bu özellikleri, onu sinema tarihinin en titiz yönetmenlerinden biri yaptı. Napoléon Bonaparte hakkındaki hayata geçirilemeyen film projesi için, asistanlarından birini Fransız imparatoru hakkında bulabildiği her kitabı toplaması için görevlendirdi ve asistan, 100'den fazla kitapla geri döndü. Kubrick bu kitapların hepsini okudu ve bilgileri hafızasında tutma yeteneğiyle çevresindekileri hayrete düşürdü. Bir savaş sahnesi üzerinde çalışırken, tarihi bir tabloyu inceleyerek o anki atmosferi birebir yansıtmaya çalışması, onun görsel gerçekçiliğe verdiği önemi gözler önüne seriyor.
Kubrick'in fotoğrafçılık kariyeri, henüz 16 yaşındayken Başkan Franklin D. Roosevelt'in ölümünün ertesi günü New York'ta bir gazete satıcısının fotoğrafını çekmesiyle başladı. Bu fotoğrafı Look dergisine sattı ve dergi fotoğrafı yayımladı; bu başarı, onun daha lise yıllarındayken dergide çırak fotoğrafçı olarak işe alınmasını sağladı. Bu deneyim, Kubrick'in görsel anlatım yeteneğini geliştirmesine ve sinemaya olan ilgisinin temelini atmasına yardımcı oldu.
Kubrick, 1970'lere kadar yönetmenlik yaparken her gün takım elbise ve kravat giyerdi; bu, onun profesyonel ve ciddi imajının bir parçasıydı. Ancak bu tarihten sonra gündelik iş kıyafetlerine geçti. Karısı Christiane, Kubrick'in ne giyeceğini seçmekten hoşlanmadığını ve gardırobunun birbirinin aynısı gömlek ve pantolonlarla dolu olduğunu söyledi. Bu detay, onun pratik ve sade bir yaşam tarzını benimsediğini, zamanını önemsiz kararlarla harcamak istemediğini gösteriyor.
Bir biyografiye göre, Kubrick'in karısı Christiane, onu uzun süredir ertelenen bir tatile çıkmaya ikna etti. Tatil sırasında Kubrick'in sürekli notlar aldığını fark eden Christiane, ne yazdığını sorduğunda, Kubrick'in bir film projesi hakkında fikirler karaladığını öğrendi. Bu olay, Kubrick'in işine olan tutkusunun ve yaratıcı zihninin tatilde bile durmadığını gösteriyor.
Kubrick, New York'un Bronx semtinde büyüdü. Bu çevre, onun gençlik yıllarında şehrin karmaşası ve kültürel çeşitliliğiyle iç içe olmasını sağladı; bu deneyimler, ilerideki filmlerinde mekan ve atmosfer kullanımına yansıdı. Bronx'ta geçen yıllar, Kubrick'in gözlem yeteneğini ve hikaye anlatıcılığını geliştirdi.
Kubrick, karısının amcası olan Nazi film yapımcısı Veit Harlan'ın kariyerinden büyülenmişti ve Joseph Goebbels'i çevreleyen sosyal çevre hakkında bir film yapmayı düşündü. Bu proje üzerinde birkaç yıl çalışmasına rağmen, yönetmen kaba bir hikaye taslağının ötesine geçemedi. Bu ilgi, Kubrick'in tarihin karanlık yönlerine ve güç dinamiklerine olan merakını gösteriyor.
1960'ların başında, hevesli bir BBC Radyo dinleyicisi olan Kubrick, Gavin Blakeney tarafından yazılan radyo dizisi Shadow on the Sun'ı duydu; Shadow on the Sun, bir göktaşının yeryüzüne inmesiyle bir virüsün Dünya'ya girdiği bilim kurgu eseridir. Kubrick yeni bir proje ararken Shadow on the Sun ile yeniden ilgilenmeye başladı. Kubrick, 1988'de Blakeney'den senaryo haklarını 1.500 £ karşılığında satın aldı. Ardından Kubrick, A.I. Yapay Zeka'ya geçmeden önce bir senaryoyu okuyup notlar aldı...
1 Kasım 2006'da Kubrick'in damadı Philip Hobbs, Lunatic at Large filminin bir tedavisini yöneteceğini duyurdu. Kubrick, 1950'lerde projeyi kara roman yazarı Jim Thompson'dan sipariş etmişti, ancak Kubrick'in ölümünden sonra Hobbs bir el yazması bulana kadar kaybolmuştu. Ağustos 2011 itibarıyla bu proje, Scarlett Johansson ve Sam Rockwell'in katılımı ve İngiliz senarist Stephen Clarke ile gelecekte yayınlanmak üzere geliştirilme aşamasındadır.
Ölçüm çerezi, kabul edene kadar yazılmaz. Ayrıntı gizlilik sayfasında.
Popüler ve son eklenenler
Yalnızca başlıklarda değil, bilgi maddelerinin içinde de arar — örneğin dublör, ilk seçilen oyuncu, gizli gönderme.
