8½'dan 31 İlginç Bilgi

8½ (1963) sette ses kaydı yapılmadan çekildi; tüm diyaloglar post-prodüksiyonda dublajlandı. Federico Fellini'nin çekim sırasında bağırarak yönetmenlik yapması ve diyalogları sonradan yeniden yazması, dudak senkronizasyonunda kaymalara yol açtı.

Federico Fellini, kamera vizörünün altına kendine hatırlatma olarak "Unutma, bu bir komedi" yazılı bir not iliştirdi.

Cinecittà'daki geliştirme ve baskı laboratuvarındaki grev nedeniyle Fellini, post-prodüksiyon sırasında günlük çekimleri kontrol edemedi. Filmin kurgu aşamasına kadar çekilen görüntüleri hiç izlemediği söylenir.

Bu film, Federico Fellini'nin son siyah-beyaz yapımıdır.

Claudia'nın Porsche'sindeki dikiz aynası, filmin 1 saat 57. dakikasında zorunlu olarak görünürken, sahne ve kamera açısına bağlı olarak kayboluyor.

Claudia Cardinale, filmin jeneriğinde en üst sırada yer almasına rağmen, toplamda yalnızca sekiz dakika kadar ekranda görünür.

Filmdeki birçok oyuncu, karakterleriyle aynı gerçek isimleri kullanır.

Sokak sihirbazının görünüşü ve gösterisi, filmin sürreal atmosferine katkıda bulunan unutulmaz anlardan biridir.

Federico Fellini, başrol için bir ara Laurence Olivier'yi düşünmüştü.

Hazel Rogers ve Elisabetta Cini'nin sinema kariyerlerindeki son filmi oldu.

Yardımcı rollerdeki iki oyuncu, başka Amerikan klasiklerinde de rol almıştı: Fransız oyuncu Madeleine'i canlandıran Madeleine Lebeau, "Casablanca"da Yvonne'u; La Saraghina'yı oynayan Eddra Gale ise "Mezun"un sonundaki otobüs sahnesindeki kadını canlandırdı. Bu filmde adı "Edra" olarak geçen Eddra Gale, Amerikalı bir karakter oyuncusudur.

Federico Fellini, sabit ve tamamlanmış bir senaryo olmadan çalışmasıyla bilinirdi. Yapım öncesinde, bir sonraki filminin konusunu tamamen unuttuğu bir an yaşadı; orijinal fikri uçup gitmişti. Yapımcı Angelo Rizzoli'ye projeyi iptal edeceğini söylemeye hazırlanırken, Cinecittà'da bir baş kamera operatörünün doğum günü partisine davet edildi. Kutlama sırasında birden yeni bir fikir geldi: Filmi, bir film çekmeye hazırlanan ama ne hakkında olduğunu unutan bir yönetmeni anlatacaktı. Fellini, bu fikirle zihnimizin yaşadığı üç düzlemi –geçmiş, şimdi ve hayal alemi olan koşullu zamanı– aktarmayı umduğunu söyledi.

Başlık, Fellini'nin o ana kadar yönettiği filmlerin sayısına gönderme yapar: altı uzun metraj, iki kısa film (7. ve 8. filmler) ve Alberto Lattuada ile ortak yönettiği bir filmle toplam 8½ filme ulaşır. Filmin çalışma başlığı "La Bella Confusione", yani "Güzel Karmaşa" idi. Yapımcıların baskısıyla Fellini, öz-göndergeli bir başlık olan 8½'de karar kıldı.

Orijinal final sahnesinde Guido ve karısı, Roma'ya giden bir trenin restoran vagonunda birlikte oturuyordu. Düşüncelere dalmış Guido, tren bir tünele girerken filminin tüm karakterlerinin kendisine belirsizce gülümsediğini görüyordu. Fellini daha sonra, gün batımında kumsaldaki uzay gemisi etrafında geçen alternatif bir son çekti; ancak bu sahneyi yalnızca tanıtım fragmanı olarak kullanmayı planlıyordu. Buna rağmen, ortak senaristleriyle birlikte bu alternatif sekansın filme daha uyumlu ve coşkulu bir final sağladığına karar verdi.

Film, 1982'de En İyi Müzikal Tony Ödülü'nü ve 2003'te En İyi Müzikal Yeniden Sahneleme Tony Ödülü'nü kazanan Broadway müzikali "Nine"a temel oluşturdu.

İtalyan sansür vizesi #39461, 6 Şubat 1963'te verildi.

Fellini'nin filme "8½" adını vermesinin nedeni, o noktaya kadar tam olarak 8½ film yapmış olmasıdır. Yarım film sayılan "Variety Lights", Alberto Lattuada ile ortak yönetildiği için bu şekilde kabul edilir. 8½'den önce çektiği iki episodik film olan "Love in the City" ("Marriage Agency" bölümü) ve "Boccaccio 70" ("The Temptation of Dr. Antonio" bölümü) ise yönetmenin terminolojisine göre birer film sayılır. Sıralama şöyledir: ½: Variety Lights, 1½: The White Sheik, 2½: The Useless Ones, 3½: Marriage Agency, 4½: La Strada, 5½: Il bidone, 6½: Nights of Cabiria, 7½: La Dolce Vita, 8½: Boccaccio 70 ve devamında 8½.

Federico Fellini, başka yönetmenlerin eserlerini de hesaba katarak, 8½'yi en sevdiği filmlerden biri olarak sık sık anardı.

Prova sahnesinde piyanoda duyulan aşk teması, aslında The Godfather'dan (1972) değil, Fortunella (1958) filmindendir. Nino Rota, Fortunella'daki müziğini The Godfather'da yeniden kullandığı için Oscar adaylığı geri çekilmişti.

David Lynch'in en sevdiği film.

Martin Scorsese'nin en sevdiği film.

Guido'nun çocukluk anısında, kuzeni ona 'ASA NISI MASA' adlı sihirli bir sözcük öğretir; bu sözcüğün bir portredeki gözleri gizli bir hazineye çevirebileceğini söyler. Bu şifreli ifade Guido'nun zihninde öyle yer eder ki, yıllar sonra iki sihirbaz zihninden 'Asa nisi masa'yı başarıyla okur. Aslında bu, çocukların kullandığı bir dil oyunuyla kodlanmış tek bir kelimedir; her hecenin ikinci kısmı atıldığında geriye 'Anima' yani İtalyanca 'ruh' kalır. Psikanalist Carl Gustav Jung'un çalışmalarına ilgi duyan Fellini, anima kavramının erkekte bastırılmış dişil özelliklerin kişileştirilmesi olduğunu bilirdi.

Filmin sonundaki 'alacakaranlıkta şenlikçiler' sahnesi, sonraki yönetmenleri derinden etkiledi. Martin Scorsese bir yıl sonra ödüllü öğrenci filmi It's Not Just You, Murray!'de (1964) bu sahneye doğrudan saygı duruşunda bulundu. Woody Allen kariyeri boyunca bu imgeyi defalarca kullandı; Richard Lester Beatles filmlerinde bu sahneden esinlendi ve 'Magical Mystery Tour'ın tüm önermesinin bu senaryodan çıktığı söylenebilir.

Sight & Sound'un 2012 eleştirmen anketinde tüm zamanların en iyi 10. filmi seçildi. BBC'nin 2018'deki eleştirmen anketinde İngilizce olmayan en iyi 7. film olarak yer aldı. 2002'de Fransız Positif dergisi tarafından son 50 yılın en iyi 50 filmi arasında (eleştirmenlerin seçiminde 3. sırada) gösterildi.

Vatikan, 'sanat' kategorisinde 45 'büyük film' listesine bu filmi de dahil etti.

Roger Ebert'in 'Büyük Filmler' listesinde yer alır.

Criterion Collection'ın 140 numaralı filmidir.

Filmin final sahnesi, büyük olasılıkla The Adventures of Buckaroo Banzai Across the 8th Dimension (1984) filminin finaline ilham verdi. Her iki filmde de tüm oyuncu kadrosu geri döner ve ana karaktere katılarak büyük bir sette dolaşır; arka planda tuhaf bir müzik çalar.

Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' kitabında yer alır.

Letterboxd'daki Resmi En İyi 250 Kurmaca Film listesindedir.

Guido'nun çocukken rahipler tarafından cezalandırıldığında boynuna asılan 'Vergogna' yazısı, 'Utanç' anlamına gelir.