Black Narcissus Nasıl Yapıldı? Yapım Hikâyesinden Bilgiler

Michael Powell, Deborah Kerr’i yirmi beş yaşında bir Başrahibe rolü için fazla genç bularak kadroya almakta tereddüt etti. Emeric Pressburger’ın ısrarıyla rolü kapan Kerr, bu filmle çıkış yaparak Hollywood’un dikkatini çekti.

Amerika’da film izleme alışkanlıkları üzerinde hâlâ büyük etkisi olan Ahlak Lejyonu’nun ‘Mahkûm’ etiketi, gişeyi ciddi biçimde baltalıyordu. Film New York ve Los Angeles’ta gösterime girmişti ancak Lejyon’un yasağı Detroit ve Memphis gibi şehirlerdeki planlanan gösterimleri engelledi. İngiltere’de Amerikan filmlerine yüzde yetmiş beş vergi getirilmesi ve Hollywood’un İngiliz pazarını boykot etmesi üzerine J. Arthur Rank Organizasyonu, Amerika’da iyi iş yapabilecek az sayıdaki İngiliz filmini bir iyi niyet göstergesi olarak öne çıkarmak istiyordu. Bu yüzden Ahlak Lejyonu’nu memnun etmek için filmden yaklaşık dokuz yüz feet’lik on kesinti yapıldı. Sister Clodagh’ın İrlanda anılarının tamamı, Sister Ruth’un ruj sürdüğü yakın plan ve Mr. Dean’in imalı bir repliği kaldırıldı; ayrıca rahibelerin Katolik değil Protestan olduğunu netleştiren yeni bir önsöz eklendi. Lejyon’un yasağı kalkınca film A2 sınıflandırmasıyla gösterime girdi.

Powell ve Pressburger’ın J. Arthur Rank Organizasyonu ile anlaşması, Universal Studios’un 1946’da kurduğu Universal-International dağıtım kolu sayesinde filmin Amerika’da sağlam bir dağıtım ağına kavuşmasını sağladı. Ancak sansür sorunları yüzünden dağıtım aksadı; Powell sonradan ‘Rahibeli bir filmi rahat bırakamadılar’ diyecekti. İkili daha çekimler başlamadan sansür riskini öngörmüş, Nisan 1945’te senaryo taslağını Yapım Yönetim Kurulu’na sunmuştu. Joseph Breen, hikâyenin rahibelerle bağlantılı bir ‘cinsel günah tadı’ taşıdığını belirtse de, Haziran 1947’de rahibelerin Roma Katoliği değil Anglikan olduğunu açıklayan bir önsöz koşuluyla film onaylandı. Asıl sorun Katolik Ahlak Lejyonu ile yaşandı; Lejyon daha Nisan 1946’da filme karşı kampanya başlattı ve Los Angeles’taki Katolik haftalık gazetesi ‘The Tidings’ filmi ‘zevksiz, ahlaksızca yanlışlar ve gülünç ihtimalsizlikler’ olarak niteledi. Lejyon filme ‘C’ (Mahkûm) sınıflandırması verdi; on üç rahipten sekizi ‘C’ oyu kullanırken diğerleri yetişkinler için sakıncasız anlamına gelen A2’yi önerdi.

Film Criterion Collection tarafından LaserDisc formatında ilk kez yayımlandığında, Michael Powell’ın Martin Scorsese ile sohbet ettiği yönetmen yorumu içeren ilk yapım oldu.

Carol Reed, savaş zamanı bir belgesel için Hindistan’da tanıştığı Brian Easdale’i besteci olarak önerdi.

Steven Schneider editörlüğündeki ‘Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film’ listesinde yer alır.

Criterion Collection’ın 93 numaralı omurgasını oluşturan filmlerden biridir.

Rotten Tomatoes’ta 36 eleştirmen yorumuyla yüzde 100 olumlu puan almıştır.

Pop Charts’ın kapsamlı 1500 filmlik Filmografi posterinde, kafa karıştırıcı biçimde ‘Aşk Hikâyesi: EROTİKA’ başlığı altında listelenmiştir. Film rahibelerdeki karşılıksız arzuları işlediği için sansüre uğramış olsa da erotik bir film olmaktan çok uzaktır.