Faces'den 44 İlginç Bilgi

Bob Hope Presents the Chrysler Theatre (1963) setinde John Cassavetes, etrafta dolanan genç Steven Spielberg'i fark etti. Spielberg'e ne olmak istediğini sorduğunda 'yönetmen' cevabını alınca, ona o gün için kendisini yönetme fırsatı verdi. Daha sonra Spielberg'i Faces (1968) filminde iki hafta boyunca jenerikte adı geçmeyen yapım asistanı olarak çalışmaya davet etti.

Film, yüksek kontrastlı siyah-beyaz 16mm ile sinema gerçekliği tarzında çekildi. Bu tercih, belgesel estetiğini güçlendirerek hikâyeye ham bir doğallık kattı.

16mm formatı sayesinde, genelde belgesellerde görülen el kamerası hareketleri mümkün oldu. Görüntü yönetmeni Al Ruban tüm seti (genelde tek bir oda) aydınlatarak oyunculara özgürce hareket etme alanı sağladı; kamera operatörü George Sims ise onları en iyi şekilde takip etmekle görevliydi. Oyuncular vücut mikrofonu kullandığı için boom mikrofona gerek kalmadı.

Çekimler yaklaşık altı ay sürdü, ancak kurgu tam üç yıl aldı. John Cassavetes toplamda 750.000 feet film çekmişti. Laboratuvar işlemleri Pathe Labs'te yapılırken, 17.000 dolarlık fatura ödenmeyince şirket filmi haczetmekle tehdit etti.

Bu film, John Cassavetes'in siyah-beyaz çektiği son uzun metrajlı yönetmenlik işi oldu. Görsel tercihiyle dönemin bağımsız sinema ruhunu yansıttı.

1966'da Los Angeles'ta gerçek mekânlarda çekildi: Hollywood'daki The Losers adlı gece kulübü, Gena Rowlands'ın annesinin evi ve John Cassavetes'in Hollywood Hills'teki konutu. Rowlands, 25 kişilik ekip ve oyuncu kadrosuna günde iki öğün yemek pişirdi. Oyuncuların ücret almadığı, ancak kâr payı sözü verildiği söylenir.

Çekimler altı ay boyunca, Ocak-Temmuz 1965 arasında ve çoğunlukla geceleri gerçekleştirildi. Bu tempo, filmin samimi ve karanlık atmosferine katkıda bulundu.

Al Ruban, bu filmle John Cassavetes'in düzenli iş birlikçisi olarak görüntü yönetmenliğine adım attı. Ruban'ın ışık kullanımı, filmin doğaçlama ruhunu destekleyen önemli bir unsur oldu.

Al Ruban için bu yapım, kurgucu olarak çalıştığı son film oldu. Uzun ve zorlu kurgu süreci, onun kariyerinde bir dönüm noktası niteliği taşıdı.

Gerçek hayatta da evli olan oyuncu Gena Rowlands ve yazar-yönetmen John Cassavetes, sinema tarihinin en üretken çiftlerinden biri olarak bilinir.

Gena Rowlands'ın canlandırdığı karakter önce 28 yaşında olduğunu iddia eder, ardından gülerek bunu 23'e düşürür. Oysa film gösterime girdiğinde Rowlands 38 yaşındaydı.

Bu filmde Gena Rowlands'ın karakterine potansiyel müşteri olarak görünen Fred Draper, daha sonra A Woman Under the Influence (1974) filminde onun babasını canlandıracaktı.

John Cassavetes ve Gena Rowlands'ın birlikte çektiği on bir filmden biridir. Diğerleri arasında Shadows (1958), A Child Is Waiting (1963), Machine Gun McCain (1969), Minnie and Moskowitz (1971), A Woman Under the Influence (1974), Two-Minute Warning (1976), Opening Night (1977), Gloria (1980), Tempest (1982) ve Love Streams (1984) yer alır.

Filmin kadrosunda dört Oscar adayı bulunuyor: John Marley, Gena Rowlands, Lynn Carlin ve Seymour Cassel.

Lynn Carlin'in ilk filmi. Daha önce yönetmen Robert Altman'ın Screen Gems'teki sekreteri olan Carlin'in hiç oyunculuk deneyimi yokken 'Maria Forst' rolüne seçildi. Bu ilk performansıyla En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Oscar'ına aday gösterildi.

Filmdeki evliliğin 14 yıl sürdüğü belirtilir. Film 1965'te çekildiğine göre, 14 yıl öncesi 1951'e denk gelir; o tarihte Maria Forst'u canlandıran Lynn Carlin henüz 13 yaşındaydı.

Lynn Carlin ve Seymour Cassel'in Oscar adaylığı kazandığı tek performansları bu filmdedir.

David Rowlands'ın sinema kariyeri bu filmle başladı.

John Cassavetes, Chet rolünü özellikle Seymour Cassel için yazdı ve karaktere oyuncunun kendi kişiliğinden izler taşıyan tasasız doğasını, şakacılığını ve çapkınlığını ekledi.

Fred Draper, kendi adına benzeyen Freddie Draper karakterini canlandırdı. Benzer şekilde, Gena Rowlands da kendi adına yakın tınıdaki Jeannie Rapp karakterine hayat verdi.

Yazar-yönetmen John Cassavetes, filmi finanse edebilmek için beş farklı yapımda oyunculuk yaptı.

Cassavetes'in filmin ilk kurgusu yaklaşık altı saat uzunluğundaydı.

Faces (1968), John Cassavetes'in yazıp yapımcılığını ve yönetmenliğini üstlendiği dördüncü filmi; orta yaşlı bir çiftin dağılan evliliğinin son evrelerini cinéma vérité tarzında anlatan bir Amerikan dramıdır. Başrolleri John Marley ve ilk filminde Lynn Carlin paylaşırken, Gena Rowlands, Seymour Cassel, Fred Draper ve Val Avery gibi Cassavetes müdavimleri de kadroda yer alır.

Filmin altı saatlik orijinal kurgusu günümüze ulaşmamıştır; yalnızca basılı senaryo olarak mevcuttur.

Bu film, John Cassavetes'in senaryo dalında aldığı tek Oscar adaylığını temsil eder.

Yapım, 1968 Venedik Film Festivali'nde beş ödül kazandı.

Cassavetes'in ilk senaryo taslağı yaklaşık 250 sayfaydı ve bunun filmin yarısı bile olmadığı söylenir.

Film eleştirmeni Leonard Maltin'e göre Faces, Cassavetes'in genel izleyiciyle buluşabilen nadir filmlerinden biridir.

Yazar-yönetmen John Cassavetes'in filmlerinde sıkça görüldüğü üzere, Faces'in bilinen birkaç farklı versiyonu mevcuttur.

Amerikan Criterion Collection DVD sürümü, 18 dakikalık alternatif bir açılış sekansı içerir.

Filmin başlangıçtaki 10.000 dolarlık mütevazı bütçesi, sonradan 200.000 dolara fırlamıştır.

John Cassavetes'in yazıp yönettiği ve Oscar'a aday olan üç filmden biridir. Gloria (1980) En İyi Kadın Oyuncu dalında bir adaylık alırken, A Woman Under the Influence (1974) iki adaylık elde etmiş, Cassavetes de En İyi Yönetmen dalında aday gösterilmiştir. Faces (1968) ise ikisi yardımcı oyunculuk, biri Cassavetes'in senaryosu olmak üzere üç adaylık almıştır. Cassavetes ayrıca yazıp yönetmediği The Dirty Dozen (1967) ile En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında aday olmuştur. Ne Rowlands ne de Cassavetes hiç Oscar kazanmamıştır.

John Cassavetes bu filmde birden fazla rol üstlenmiştir: yazar, yönetmen ve jenerikte adı geçmeyen kurgucu ile yapımcı.

Faces, o yıl hem En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu hem de En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Oscar'ına aday gösterilen tek filmdi.

Bu film, Criterion Collection'ın 252 numaralı yapımıdır.

Filmin 130 dakikalık versiyonu Cassavetes'in tercih ettiği ve genel gösterime giren sürüm olsa da, daha sonra Ray Carney tarafından tesadüfen 147 dakikalık daha uzun bir kopyası bulunmuş ve Kongre Kütüphanesi'ne teslim edilmiştir.

Steve Buscemi'nin kendi beyanına göre en sevdiği film.

Woody Allen ve Robert Altman gibi yönetmenlerin çalışmalarına ilham verdiği söylenen bir yapım.

John Cassavetes, A Constant Forge (2000) belgeselinde Faces'in (1968) dostluklardan ve karşılıklı hoşnutsuzluklardan doğduğunu anlatır. O dönem orta sınıf Amerika'sındaki evliliklerin dıştan sakin, içten ise insanların birbirine bağlanamamasından kaynaklanan bir çaresizlikle dolu olduğunu gözlemlemişti. Filmin amacı, insanların birbiriyle ne kadar az gerçekten konuştuğunu göstermekti.

Film, 2011'de ABD Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli" bir eser olarak Ulusal Film Arşivi'nde korunmaya seçildi. Arşiv, filmi "sinemasal aşırılığın bir örneği" olarak tanımladı ve uzun yüzleşme sahnelerinin, daha geleneksel yapımlarda nadiren ortaya çıkan kadın-erkek arasındaki duygu ve güç ilişkilerini açığa çıkardığını belirtti.

Sinema tarihinde muhtemelen cunnilingus'tan açıkça bahseden ilk filmlerden biri.

John Cassavetes'in aşk temasını işlediği ilk filmi. Kadın-erkek ilişkileri, daha sonraki Love Streams (1984), Minnie and Moskowitz (1971) ve A Woman Under the Influence (1974) gibi filmlerinde düzenli olarak işleyeceği bir konu haline geldi.

Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" listesinde yer alır.

Evlilik 14 yıldır sürüyordu. Bu filmde dağılması için geçen süre ise yalnızca 36 saatti.