Midnight Cowboy Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Dustin Hoffman'ın anlattığına göre, meşhur taksi sahnesi senaryoda yoktu. New York'ta çekim izni olmadığı için gizli kamera ve uzaktan mikrofonlarla çalışıyorlardı. On beşinci çekimde nihayet iyi giderken bir taksi kırmızı ışıkta geçince, Hoffman panik ve öfkeyle rolünden çıkmadan 'Hey, burada YÜRÜYORUM!' diye bağırdı ve sinema tarihine geçti.

Florida'daki otobüs şoförü Al Stetson aslında filmin elektrikçisiydi. Figüranın gelmemesi üzerine son anda onun yerine geçti.

John Schlesinger, Ratso'nun çürük dişli görüntüsü için Dustin Hoffman'ın dişçisinin yardımıyla özel bir diş plakası yaptırdıklarını söyledi. Amaç, karakteri itici değil, sadece bakımsız göstermekti.

Sylvia Miles, Jon Voight'la olan sahnesinde çıplaklığın senaryoda yazmadığını belirtti. Yönetmen Schlesinger sahnenin daha iyi olacağı konusunda ısrar edince, Miles sonunda razı oldu.

Filmdeki daire, çekim öncesi keşifte bulunan yıkılmak üzere olan eski bir binadan esinlenerek stüdyoda birebir yeniden yaratıldı. Kapılar ve atılmış eşyalar gerçek mekândan alınıp stüdyo setine yerleştirildi.

Jennifer Salt'ın kariyerindeki tek çıplak sahne bu filmdedir. Başta ten rengi bir body giymesi planlanmıştı, ancak bunaltıcı sıcakta dayanamayıp çıkardı. Çekim sırasında yaşadığı fiziksel ve duygusal zorlanmayı yıllar sonra 'aşağılayıcı ve travmatik' olarak anlattı.

Kar fırtınası sahnesinde makinelerin gürültüsü yüzünden ses kaydı yapılamadı. Daha sonra stüdyoda dublaj yapılırken, setteki Saint Bernard cinsi köpek Bernice de Hoffman'ın karakterine havlayarak kendi 'diyaloğunu' kaydetti.

Joe Buck'ın ilk kaldığı Hotel Claridge, Broadway ve 44. Cadde'nin köşesinde, Times Square manzaralıydı. 1911'de açılan bina, çekimlerden sonra yıkıldı.

Açılış sahneleri Teksas'ın Big Spring kasabasında çekildi. Yol kenarındaki 'Petrol kuyunuz yoksa, edinin!' reklam panosu, o dönem ABD'nin güneybatısında sık görülen Eddie Chiles şirketine aitti.

Filmin sonlarına doğru Joe bir mağazadan çıkarken arka planda Hollywood, Florida'daki tarihi Great Southern Hotel görülür. 1924'te inşa edilen otel, 1991'den beri boştu ve şimdi yeni bir ticari kompleksin parçası oldu.

Ratso'nun dairesi için önce Suffolk Sokağı'ndaki gerçek binalar düşünüldü. Ancak dar odalar, devam eden yıkım, fareler ve gerçek sakinler yüzünden vazgeçildi. Set tasarımcısı John Lloyd, gerçek mekândaki kapı ve malzemeleri söküp stüdyoda birebir kopyasını inşa etti.

Voight ve Balaban'ın sinema balkonu sahnesi, Bill Graham'ın ünlü Fillmore East konser salonunda çekildi. Burası aynı zamanda Woodstock festivalinin koordinasyon ofislerinden biriydi.

Joe Buck'ın açılışta salladığı bavulun yakın çekimleri, daha sonra New Jersey'de tamamlandı.

Brenda Vaccaro, senaryoda yazmamasına rağmen yönetmenin ısrarıyla çıplak sahne çekeceği için ağlıyordu. Kostüm tasarımcısı Ann Roth'un getirdiği tilki kürkü palto sayesinde sahne onun için katlanılır hale geldi ve Schlesinger'ın hoşuna gitti.

Joe ve Towny, Times Square'in 2012'de kapanan ünlü plak dükkânı Colony Records'un önünden geçer. Vitrinde The Association ve Herb Alpert albümleri görülür.

Joe, New York'a yaklaştığını cep radyosundan Ron Lundy'nin WABC'deki programını duyunca anlar. 1968'de Lundy, hafta içi ve cumartesi öğle kuşağında yayın yapıyordu.

Bu film, görüntü yönetmeni Adam Holender'ın ilk uzun metraj deneyimiydi. Holender'ı John Schlesinger'a, çocukluk arkadaşı Roman Polanski önermişti.

Jon Voight'un 28 Şubat 1968 tarihli seçme kayıtlarında, senarist Waldo Salt'ın sorularını yanıtlarken görülür. Bu kayıtların ışıklandırmasını görüntü yönetmeni Arthur Ornitz yapmıştı.

Joe ve okul çocuğu arasındaki üç buçuk dakikalık sahne, üç farklı mekânda ve aylara yayılan bir sürede çekildi. Çekimler, ekibin Florida ve Teksas seyahatleriyle bölündü.