Stella Dallas'dan 20 İlginç Bilgi

Çekimlerin başlaması, makyöz ve kuaförlerin stüdyoları sendikalı işyeri olarak tanıtmak için greve gitmesiyle gecikti; sette oyuncuları hazırlayacak çok az kişi vardı. Yıllarca sahnede çalıştıktan sonra ilk film deneyimini yaşayan Barbara O'Neil, grev çizgisini geçmek ve United Artists makyaj bölümünün başındaki Bob Stephanoff tarafından kapalı perdeler ardında makyaj yaptırmak zorunda kalmaktan özellikle rahatsızdı. Bu deneyimle sarsılan ve kamera önünde kendine güvenemeyen O'Neil, sahnelerine sık sık tedirgin geliyordu. Barbara Stanwyck, onun huzursuzluğunu fark ederek soyunma odasına gidip cesaret verdi; O'Neil yıllar sonra onu "harika, sıcak kalpli biri" diye anacak ve Stella Dallas'ı yeniden izlediğinde oyunculuğunun derinliğini ve gücünü daha iyi kavradığını söyleyecekti.

Yapımın başlarında King Vidor, Samuel Goldwyn'in ofisine çağrıldı ve yapımcı, günlük çekimleri izledikten sonra o kadar hayal kırıklığına uğradığını, projeyi iptal edip herkesi kovmaya hazır olduğunu söyledi. Vidor eve öyle şok olmuş ve üzgün dönmüştü ki o akşam ne yemek yiyebildi ne de uyuyabildi. Gece saat 1 sularında Goldwyn arayıp çekimleri tekrar izlediğini ve "harika göründüklerini" söyleyerek yönetmenine iyi geceler diledi.

Çocuk yaştan beri filmlerde oynayan ve çekimler sırasında 18. yaşını kutlayan Anne Shirley, King Vidor'un kendisini görmezden geldiğini ve hiç yönlendirmediğini düşünüyordu. Sonunda Samuel Goldwyn'den randevu alıp gözyaşları içinde rolde istenmediğini ve değiştirilmesi gerektiğini söyledi. Goldwyn, Vidor'u arayıp "Çocuğa ne söylediğin umurumda değil. Harikaysa berbat olduğunu, berbatsa harika olduğunu söyle. Ne halt edersen et. Ben histerik kadınlarla baş edemem, bir daha rahatsız edilme!" dedi.

Stüdyo kayıtlarında Mabel Colcord bu filmde oyuncu olarak listelenmiş olsa da filmde görünmedi. Al Shean, Lillian West ve Mildred Gover'ın adları Hollywood Reporter yapım çizelgelerinde geçmesine rağmen onlar da filmde yer almadı.

Barbara Stanwyck, Stella Dallas rolü için kariyerinde ilk ve son kez saçlarını ağartarak fiziksel bir dönüşüm geçirdi. Film boyunca karakteri yaklaşık 15-20 yıl yaşlanırken, Stanwyck mümkün olduğunca kendi saçını kullanmak istedi. Peruk takmanın ellerini kullanmasını engellediğini, oysa Stella'nın evdeyken dağınık, bakımsız saçlarının ancak kendi saçıyla gerçekçi olabileceğini söyledi. Samuel Goldwyn'in baş tasarımcısı Omar Kiam, karakterin zevksizliğini yansıtan abartılı ve rüküş kostümler hazırladı; filmin sonlarına doğru ise vücuduna dolgu ekleyerek, beş kat çorap giydirip ayak bileklerini kalınlaştırdı ve yanaklarına pamuk tıktı. Stanwyck bu süreci esprili bir dille 'döşeme işi' olarak nitelendirdi.

Samuel Goldwyn başrol için aslında Ruth Chatterton'ı düşünmüştü, ancak oyuncu Dodsworth (1936) filminde benzer bir rolü yeni oynadığı için teklifi reddetti. King Vidor ise Stella rolü için ilk tercihi olan Marion Davies'i istedi, fakat Davies Warner Bros. ile sözleşmeliydi ve kısa süre sonra sinemayı bıraktı.

King Vidor, Barbara Stanwyck ile çalışma ilişkisini 'karşılıklı sempati ve saygı varsa, çok konuşmaya gerek kalmaz, tartışma çıkmaz ve herkes üzerine düşeni yapar' sözleriyle anlattı. Hatta bu bağı 'aşk' olarak tanımlayıp, bir aile ya da karı-koca uyumuna benzetti. Stanwyck ise aynı ilişkiyi çok daha gerçekçi bir bakışla özetledi: 'King işini yaptı, ben de kendi işimi.' Anne Shirley'e göre Stanwyck sette tam bir profesyoneldi; repliklerini kusursuz ezberler, saçından kıyafetine, enerjisine kadar her an hazır olurdu.

Barbara Stanwyck, filmde annesini canlandırdığı Anne Shirley'den yalnızca 11 yaş büyüktü. Bu yaş farkına rağmen Stanwyck, makyaj ve oyunculuğuyla inandırıcı bir anne-kız dinamiği yaratmayı başardı.

Filmde kız çocuğu rolü için Frances Farmer'ın adı geçmişti, ancak yapımcı Samuel Goldwyn, daha önce Come and Get It (1936) filminde Farmer ile yaşadığı anlaşmazlıklar nedeniyle bu fikre sıcak bakmadı.

Helen Dallas rolü için ilk olarak Mary Astor düşünülmüş ve Columbia'dan kiralanması planlanmıştı. Ancak sonradan bu rol için farklı bir oyuncu tercih edildi.

Barbara O'Neil, 'Helen Morrison' karakteriyle bu filmde sinema kariyerine adım attı. Bu rol, onun beyaz perdedeki ilk görünümü oldu.

Laraine Day, 'Soda Dükkanındaki Kız/Tren Yolcusu' olarak jenerikte adı geçmeyen küçük bir rolle ilk kez kamera karşısına geçti. Bu deneyim, onun uzun oyunculuk kariyerinin başlangıcı sayılır.

Bert Stevens, yalnızca ikinci filminde 'River Club'daki Misafir' olarak ufak bir rolde göründü ve jenerikte yer almadı. İlginçtir ki, gerçek hayatta bu filmin yıldızı Barbara Stanwyck'in erkek kardeşiydi. Stella Dallas, Stanwyck'in 31. filmi olurken, kardeşi için henüz yolun başıydı.

Jack Holt'un oğlu Tim Holt, Stella Dallas (1937) ile ilk önemli rolünü aldı. İlginç bir tesadüf olarak, filmin 1925 versiyonunda aynı karakteri, yine bir sinema yıldızının oğlu olan Douglas Fairbanks Jr. canlandırmıştı.

Film o kadar sevildi ki, 25 Ekim 1937'de karakterlerin sonraki hayatlarını konu alan bir radyo dizisine dönüştü ve tam 18 yıl boyunca yayında kaldı. Ayrıca Lux Radio Theater, 11 Ekim 1937'de Barbara Stanwyck, John Boles, Anne Shirley ve Barbara O'Neil'in filmdeki rollerini yeniden canlandırdığı 60 dakikalık bir radyo uyarlaması yayınladı.

Olive Higgins Prouty'nin romanından uyarlanan üç filmden ikincisi olan yapımın sessiz versiyonunu (1925) ve Barbara Stanwyck'in başrolde olduğu ilk sesli versiyonunu (1937) Samuel Goldwyn yapımcılığını üstlendi. Oğlu Samuel Goldwyn Jr. ise 1990'da Bette Midler'in başrolünde olduğu Stella'yı çekti. Şubat 2020'de film, King Vidor'un kariyerine adanmış bir retrospektif kapsamında 70. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde gösterildi.

Hikâyenin Harry Wagstaff Gribble ve Gertrude Purcell tarafından yazılmış bir tiyatro uyarlaması da bulunuyor, ancak bu oyun Broadway'de hiç sahnelenmedi.

Barbara Stanwyck, bu filmle En İyi Kadın Oyuncu dalında dört adaylığının ilkini aldı. Hiçbir filmiyle Oscar kazanamasa da, kariyeri boyunca Onur Oscar'ına layık görüldü.

Anne Shirley, "Laurel Dallas" rolüyle kariyerinin tek Oscar adaylığını elde etti. Bu performans, onun sinema tarihindeki en unutulmaz anlarından biri oldu.

Steven Schneider'ın derlediği "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" listesinde yer alır. Akira Kurosawa'nın ölümünden sonra yayımlanan en sevdiği 100 film arasında da anılır.