The Defiant Ones: Alt Metin, Semboller ve Gizli Göndermeler

Charlie Potatoes, özellikle ABD'de kullanılan eski bir argo terimdir; para ya da popülerlik açısından hayatın zirvesindeki kişileri tanımlar.

Noah Cullen (Sidney Poitier), John 'Joker' Jackson'a (Tony Curtis) eskiden kiliseye yalınayak gittiğini söyler. Curtis buna, 'ama Tanrı'nın tüm çocuklarının ayakkabısı var' diye esprili bir yanıt verir; bu replik, ünlü Afro-Amerikan spirituali 'I Got Shoes'tan alınmıştır.

Stanley Kramer bir röportajında filmin temel fikrini şöyle açıklar: 'The Defiant Ones'ta amacım, tüm insanların özünde aynı doğaya sahip olduğu fikrini vurgulamaktı. Bunu göstermek için, birbirlerine duydukları ihtiyacı ve bir insan için yapılan fedakarlığın yüceliğini anlatmak adına, mümkün olan en alt seviyedeki iki bireyi seçtim; bu, onları birbirine bağlayan zincirle sembolize ediliyor.'

İlk kamp ateşlerinde Noah, Johnny'nin kendisine 'oğlum' demesine çıkışır; bunun üzerine Johnny alaycı bir şekilde ona 'adam' demeye başlar. Film bu fenomenin doğrudan sorumlusu olmasa da, 'adam' ifadesinin beatnikler, hipsterlar ve hippiler arasında yaygınlaşması, siyahi caz müzisyenlerinin beyaz kültürün sürekli 'oğlum' diye hitap etmesine bir başkaldırı olarak birbirlerine 'adam' deme alışkanlığından kaynaklanır.

Tony Curtis, Ağustos 2002'de Metro Weekly'den Randy Shulman'a verdiği röportajda, The Defiant Ones'taki eşcinsel alt metni şöyle yorumlar: 'Eşcinsellik konusu kelimenin tam anlamıyla gündeme gelmedi, ama o kadar belirgindi ki. Kariyerim boyunca, farkında bile olmadan, sekse, siyasete ya da başka şeylere karşı küstah bir tavrı olan filmlere çekildim; film kariyerim hep bu yönde ilerledi.'

Film, 1961 yapımı Warner Bros. çizgi filmi 'D' Fightin' Ones'ta parodilenir; burada kaçak mahkumları Kedi Sylvester ve bir bulldog canlandırır.

Çimenlerde bitkin dinlenirken Noah bir sigara yakar ve biraz sonra Joker'a uzatır; Joker sigarayı ağzına götürmeden önce ucunu koparır. Noah öfkeyle sigarayı ağzından vurur ve 'Neyin var, rengimin bulaşmasından mı korkuyorsun?' diye çıkışır; bu, siyah bir insanla fiziksel temasın beyaz bir adamın kanının saflığını bozabileceğine dair eski bir ırksal önyargıyı yansıtır.

Filmin sonunda Sidney Poitier, Tony Curtis'e, dokuz yıl sonra In the Heat of the Night (1967) filminin sonunda Rod Steiger'a verdiği o hafif, sevecen gülümsemenin aynısını bahşeder.

Yaklaşık 17. dakikada Şerif, mahkumların attığı bir sigara izmaritini elinde tutar ve adamlarından birine 'Ne arıyorsun, ruj mu?' diye sorar; ertesi yıl Tony Curtis, Some Like It Hot'ta yine kaçak bir adamı canlandıracak, ama bu kez kadın kılığında.