The Right Stuff Nasıl Yapıldı? Yapım Hikâyesinden Bilgiler

Chuck Yeager, 7 Aralık 2020'de (Pearl Harbor saldırısının 79. yıldönümünde) hayatını kaybettiğinde, filmdeki gerçek karakterlerin sonuncusuydu.

Gus Grissom'un kayıp Liberty Bell 7 kapsülü, 4 Nisan 1999 hafta sonu Bahamalar'daki Great Abaco Adası'nın 90 mil kuzeydoğusunda okyanus tabanında bulundu. Restore edilen kapsül, ülke turunun ardından Kansas'taki Cosmosphere uzay müzesinde kalıcı sergiye alındı. Grissom'un kendiliğinden açıldığını iddia ettiği kapak ise hâlâ bulunamadı; restorasyon ekibi kapsülde onun hatıra olarak getirdiği çok sayıda Mercury on sentiyle karşılaştı.

Pancho's Fly Inn, uzun bir pist inşa planı kapsamında Hava Kuvvetleri tarafından zorunlu satın almayla karşı karşıya kaldı. Pistin birkaç derecelik açısında kaldığı için tehlike oluşturduğu gerekçesiyle kamulaştırma davası açıldı ve Pancho kaybetti. 1952'deki yıkıcı yangın, hukuk mücadelesi sürerken çıktı; Edwards Hava Üssü komutanı adına kundaklama yapıldığından şüphelenilse de bu hiçbir zaman kanıtlanamadı.

Hemşire Murch rolündeki Jane Dornacker, rock müzisyeni, oyuncu, komedyen ve trafik muhabiriydi. Filmde Gordon Cooper'a taviz vermeyen karakteriyle akıllarda kaldı. Gerçek hayatta, 22 Ekim 1986'da canlı trafik raporu sırasında helikopter kazasında 39 yaşında öldü; son anları ürkütücü şekilde ses kaydına yansıdı. Üstelik altı ay önce Hackensack Nehri'ne düşen başka bir helikopter kazasından sağ kurtulmuştu.

Pancho Barnes'ın işlettiği 'Happy Bottom Riding Club', 1952'de yandı. Kalıntıları bugün hâlâ Edwards Hava Üssü'nde görülebiliyor.

1940'ların sonunda Pancho's, Los Angeles ve çevresinden aileler için popüler bir turistik mekân haline geldi. Hafta sonları rodeolar düzenleniyor, en büyük ilgiyse ünlü sinema köpeği Lassie'nin bir yılı aşkın süre her hafta getirilip çocuklara gösteriler yapmasıydı.

John Glenn, Aralık 2016'da öldüğünde Mercury Yedilisi astronotlarının sonuncusuydu.

Film gösterime girdiğinde, dönemin Ohio Senatörü John Glenn'i başkanlığa taşıyabileceği endişesi vardı; Newsweek bu konuyu kapak yaptı. Glenn 1984'te başkanlık için yarışsa da Demokrat adaylığı Walter Mondale'e kaptırdı.

Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Arşivi'nde korunmak üzere seçildi.

Trudy Cooper'ın 'kocaları her toplantıya gittiğinde dönmeme ihtimali dörtte bir olsaydı nasıl hissederlerdi' sözü aslında ona ait değil. Yönetmen Kaufman, Tom Wolfe'un kitabındaki istatistikleri onun ağzından verdi: normal bir pilotun 20 yıllık kariyerde ölme ihtimali %23, test pilotunda ise %53'tü.

Alan Shepard 5 Mayıs 1961'de, Gus Grissom 21 Temmuz 1961'de, John Glenn ise 20 Şubat 1962'de uzaya çıktı. Film, Scott Carpenter (24 Mayıs 1962) ve Wally Schirra'nın (3 Ekim 1962) uçuşlarını atlayıp Gordon Cooper'ın 15 Mayıs 1963'teki uçuşuna değinerek sonlanıyor.

Pancho's'un takma adı 'The Happy Bottom Riding Club'dü, asıl adıysa 'Pancho's Fly Inn'di. Pancho, kıtalararası uçuş yapan pilotların yakıt ikmali yapıp yemek yiyip konaklayabileceği bir motel niyetiyle toprak pist yaptırmıştı. Zamanla restoran, bar, otel ve çiftliğe dönüşen mekânın tamamı kadın personelden oluşuyordu; film bunlardan bahsetmez ama Chuck ve Glennis'in barın dışında atlara binmesini açıklar.

Tom Wolfe, kitabına çok fazla değişiklik yapıldığını düşündüğü için filmden memnun kalmadı.

Sinemalarda başlangıçta iyi iş yapmasa da kalitesi kulaktan kulağa yayılınca seyirci topladı. Asıl patlamayı 80'lerin video kiralama patlamasında yaptı ve 90'larda klasik sayılmaya başladı.

Yapımcılar ilk senaryo taslağı için William Goldman'ı tuttu. Yönetmen Kaufman ise Yeager'ı atlayıp Mercury 7 astronotlarına odaklanan bu uyarlamayı reddetti; 'Yalnızca astronotlarla ilgili bir film yapmak istemedim, asıl doğru malzemeye sahip olan Yeager'dı' dedi. Goldman, Kaufman'la görüşmesini 'kâbus' diye anar; sonuçtan hoşlanmadı çünkü Yeager'ın tek kahraman, astronotlarınsa şanslı ama yetersiz gösterildiğini düşündü.

Filmin beklenmedik gişe başarısızlığı, Police Academy'nin büyük başarısına rağmen The Ladd Company'nin sonunu getiren sebeplerden sayıldı.

Orijinal senaryoda Chuck Yeager yoktu; test pilotlarının uzay programının başlangıcındaki merkezi rolü nedeniyle senaryo yeniden yazılarak o da eklendi.

Hollandalı Film Gazetecileri Derneği'ne yapılan özel gösterimin ardından eleştirmenler o kadar coştu ki, dağıtımcı Warner Bros.'u Hollanda'da gecikmeli bir ulusal gösterime ikna ettiler.

O yıl En İyi Film Oscar'ına aday olup senaryo kategorilerinin hiçbirinde aday gösterilmeyen tek filmdi.

Chuck Yeager'ı canlandıran Sam Shepard, ondan 20 yaş küçük olmasına rağmen Yeager'dan üç yıl önce öldü.

Birçok oyuncu sonradan ün kazansa da film vizyona girdiğinde kadroda büyük yıldız yoktu.

MPAA filmi önce R olarak sınıflandırdı, itiraz üzerine PG'ye düşürüldü. Filmde en az dört kez 'f' kelimesi geçer; bu, PG etiketli bir film için eşi görülmemiş bir durumdur.

Fred Ward 8 Mayıs 2022'de öldüğünde, filmdeki Mercury 7 astronotlarını canlandıran oyunculardan ilk vefat eden oldu. İronik biçimde, canlandırdığı Gus Grissom da 27 Ocak 1967'deki Apollo 1 fırlatma rampası yangınında ölen ilk Mercury 7 astronotuydu.

Amerikan Film Enstitüsü'nün 2005'teki 'AFI'nin 100 Yıllık Film Müzikleri' aday listesinde yer aldı.

Roger Ebert'in 'Büyük Filmler' listesinde bulunuyor.

Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' arasına girdi.

Filmin doruk sahnesinde paralel kurgulanan iki olay gerçekte 17 ay arayla yaşandı. Houston, Mercury astronotlarını 4 Temmuz 1962'de barbekü ve dansçı Sally Rand'ın gösterisiyle karşıladı. Chuck Yeager'ın NF-104A'daki ölümcül uçuşu ise 10 Aralık 1963'te, Gordon Cooper'ın Mercury-Atlas 9 fırlatışından (15 Mayıs 1963) yaklaşık 7 ay sonra gerçekleşti.