Chariots of Fire
İngiltere'nin en iyi atletleri 1924 Olimpiyat Oyunları'nda zafer maceralarına başladılar.... Kazandıkları başarı uluslarına gurur getirdi. İki koşucu bu, kişisel bir onur ve mücadeleleri yürekten gelen bir mücadeleydi... 1981 Akademi Ödülleri'nde en iyi film ödülü dahil olmak üzere 4 dalda ödül kazanan Ateş Arabaları'nda, İngiltere'ye en büyük spor zaferlerinden birini getiren, Harold Abraham, Eric Liddell ve takımlarının gerçek hikayesinden esinlenilmiştir...
Chariots of Fire hakkında 132 bilgi
132 bilgi gösteriliyor.
- Colin Welland ilk taslağını tamamladığında bulabildiği tek başlık "Runners"'ti. Ardından bir Pazar akşamı, BBC'nin dini müzik dizisi Songs of Praise'ı (1961) açtı; bu dizide William Blake'in bir şiirinden alınan sözlerle birlikte "Jerusalem,"ilahisi yer aldı. Koroda"Bring me my chariot of fire"kelimeleri yer alıyordu. Yazar ayağa fırladı ve karısı"I've got it, Pat! 'Chariots of Fire'!"'ye bağırdı ("Jerusalem" ilahisi filmin başında ve sonunda yer alıyor.)
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Eric Liddell, ebeveynlerinin misyoner olduğu Çin'de doğdu. Misyoner olarak geri döndü. Çin'in Japon işgali sırasında, Japon Weihsien Toplama Kampına götürüldü ve burada kamp kurtarılmadan hemen önce beyin tümöründen öldü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu filmin vizyona girmesinden yaklaşık altı yıl sonra Trinity College, İngiliz Olimpiyat sporcuları Steve Ovett ve Sebastian Coe'nun katılımıyla dörtlü koşuyu yeniden canlandırdı. Nigel Havers başlangıç olarak hareket etmeyi kabul etti. Etkinlikten sonraki öğle yemeğinde Dekan, bu filmin yapımında işbirliği yapmamanın büyük bir hata olduğunu itiraf etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapımcı David Puttnam, Eric Liddell'in dul eşi için bu filmin bir gösterimini ayarladı. Daha sonra filmi sevdiğini ve kocasının karakterini tam olarak yansıttığını söyledi. Ancak yanlış anladıkları tek şeyin, kocasının gösterilenden çok daha zarif bir koşucu olması olduğunu hissetti. Puttnam hayrete düşmüştü. Bu filmi yaparken Liddell hakkında gerçekten bildikleri tek şeyin onun koşu tarzı olduğunu (dönemin haber filmlerinden) söyledi. Doğru yaptıklarından tamamen emin olduğu tek şey, Bayan Liddell'in yanlış olduğunu düşündüğü tek şeydi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gerçek hayatta Eric Liddell, Harold Abrahams'ı Sam Mussabini'ye tanıttı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin başındaki ve sonundaki kilise töreni Harold Abrahams'ın gerçek hayattaki cenaze törenine dayanıyor. Hayatının ilerleyen dönemlerinde Hıristiyanlığa geçti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gerçek Eric Liddell, Paris oyunlarından birkaç ay önce Pazar günü düzenlenen 100 metre yarışını öğrendi. İngiliz Olimpiyat takımı daha sonra onu ayarlayıp 400 metre yarışına sığdırmayı başardı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Harold Abrahams 1920 Olimpiyatlarında yarıştı. 4x100 bayrak yarışında dördüncü, uzun atlamada yirminci oldu ve hem 100 metre hem de 200 metre yarışlarında çeyrek finalde elendi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Erkek askeri bandoda takma bıyıklı birkaç kadın da vardı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Charlie Paddock, 1943'te İkinci Dünya Savaşı sırasında Alaska'da bir uçak kazasında öldürüldü.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Olimpiyat seyirci sahnelerindeki figüranların göze çarpmamaları için koyu renkler giymeleri söylendi. Gerçek Edward dönemi kıyafetleri giymeyi başaran figüranlara 20 sterlin, normal kıyafetlilere ise 10 sterlin ödendi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Eric Liddell'in kız kardeşi Jennie ile kızları Rosemary ve Joan tribünlerdeki figüranlardı. Filmin bir karesinde kısaca görülebilirler.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapımcı David Puttnam, Her Mevsim Bir Adam (1966) kalıbında, vicdanının peşinden giden biriyle ilgili bir hikaye arıyordu. Sporun bu anlamda net durumlar sağladığını hissetti ve Los Angeles'ta kiralık bir evde bir Olimpiyat referans kitabını karıştırırken tesadüfen bu hikayeyle karşılaştı. Senarist Colin Welland, Londra gazetelerinde 1924 Olimpiyatlarının anılarını arayan reklamlar yayınladı. Pek çok sporcu hâlâ hayattaydı ve Aubrey Montague'nin oğlu, babasının eve gönderdiği mektupların kopyalarını ona gönderdi; bu da Welland'a bu filmde anlatı köprüsü olarak kullanabileceği bir şey verdi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmde adı geçmese de Eric Liddell 200 metrede bronz, Harold Abrahams ise 4 x 100 metre bayrak yarışı takımıyla gümüş madalya kazandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Ian Charleson, Eric Liddell'in ilham verici konuşmasını yarış sonrası çalışan kalabalığa yazdı. Rol için hazırlık olarak İncil üzerinde çalışan Charleson, yönetmen Hugh Hudson'a, senaryodaki kutsal ve meşum konuşmanın ne orijinal ne de ilham verici olduğunu düşünmediğini söyledi. Charleson kelimeleri senaryoda yazıldığı gibi kullanmaktan rahatsızdı. Charleson'ın rahatça konuşabileceği kelimeler yazmasına karar verildi ve böylece filmin en ilham verici konuşması geldi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Abrahams ve Aubrey, King's College Cambridge'deki şapeldeyken koro, Gregorio Allegri'nin (1582-1652) "Miserere" şarkısını söylüyor. Bu parça, Wolfgang Amadeus Mozart'ın 14 yaşında ezberden yazdığı meşhur esere kadar yalnızca Sistine Şapeli'nde söylenmesine izin verilmişti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Eric Liddell sadece bir atletizm sporcusu olarak anılmakla kalmıyor, aynı zamanda birkaç kez İskoç milli ragbi takımına da seçildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sir Ian Holm'un Oscar'a aday gösterilen tek performansı öne çıktı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Sör Kenneth Branagh çekimlerde "gofer"'ti ve aynı zamanda bir sahnede figüran olarak yer alıyor. O, "Society Day" kalabalığının arasında, koyu şeritli gri örgü yelek, beyaz gömlek ve koyu renk kravat giyen bir Cambridge öğrencisidir. Yaklaşık on bir dakikadan başlayarak yirmi saniye boyunca ekranda.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin bazı bölümleri Edinburgh'daki Goldenacre'da birkaç gün içinde çekildi. Tarihsel gerçekçilik için her sabah televizyon antenlerinin sökülmesi ve akşam çekimler bittikten sonra yeniden dikilmesi gerekiyordu. Kaçınılmaz olarak, bir taşma bölge sakinleri arasında bazı sürtüşmelere yol açtı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gerçek hayatta İncil'deki metin Eric Liddell'e Jackson Scholz tarafından değil ABD takımının koçu tarafından verildi. Colin Welland, sanatsal lisans için Scholz'un iznini şahsen almak üzere Florida'ya uçtu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Harold Abrahams, Sam Mussabini'nin Olimpiyat altın madalyasına koçluk yaptığı ilk atlet değildi: aynı zamanda Güney Afrikalı Reggie Walker'ı 1908'de yüz metrede Olimpiyat altın madalyasına ve Albert Hill'e 1920'de sekiz yüz on beş yüz metrede çift başarı kazandırmaya çalıştırmıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu, Oliver'dan bu yana Amerikan yapımı olmayan ilk filmdi! (1968) En İyi Film Oscar ödülünü kazandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Başrollerin yanı sıra, başlık sekansı sırasında St. Andrews'deki West Sands'de antrenman yapan beyaz giyimli koşucuların çoğu St. Andrews golf yardımcılarıdır.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 400 metrenin başlangıcından önce notu Eric Liddell'e veren Jackson Scholz, daha önce 200 metrede altın madalya kazanmıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Filmin gösterime girmesinden yaklaşık altı yıl sonra, Trinity College avlu koşusunu İngiliz Olimpiyat atletleri Steve Ovett ve Sebastian Coe'nun katılımıyla yeniden canlandırdı. Nigel Havers başlangıç hakemi olmayı kabul etti. Etkinlik sonrası öğle yemeğinde dekan, filmin yapımına işbirliği yapmamanın büyük bir hata olduğunu itiraf etti.
- Yapımcı David Puttnam, Eric Liddell'in dul eşi için özel bir gösterim düzenledi. Gösterimden sonra eşi, filmi çok sevdiğini ve kocasının karakterini tam anlamıyla yansıttığını söyledi. Ancak tek yanlışın, kocasının filmde gösterilenden çok daha zarif bir koşucu olması olduğunu belirtti. Puttnam şaşkındı; çünkü filmi yaparken Liddell hakkında bildikleri tek şeyin, dönemin haber filmlerinden edindikleri koşu stili olduğunu ve en doğru yaptıkları şeyin bu olduğuna emin olduğunu söyledi.
- Erkek askeri bandoda, takma bıyıklı birkaç kadın da yer aldı.
- Olimpiyat kalabalık sahnelerindeki figüranlara, dikkat çekmemeleri için koyu renk giymeleri söylendi. Gerçek Edward dönemi kıyafetleri giyebilen figüranlara 20 sterlin, normal kıyafetle gelenlere ise 10 sterlin ödendi.
- Eric Liddell'in kız kardeşi Jennie ve kızları Rosemary ile Joan, tribünlerde figüran olarak yer aldı. Filmin bir sahnesinde kısa süreliğine görülebilirler.
- Sir Kenneth Branagh, çekimlerde ayak işlerine bakan bir yardımcıydı ve bir sahnede figüran olarak görünür. Cambridge'deki 'Society Day' kalabalığında, gri örgü yelek, beyaz gömlek ve koyu kravatla yaklaşık on birinci dakikadan itibaren yirmi saniye ekrandadır.
- Filmin bazı bölümleri Edinburgh'daki Goldenacre'de birkaç gün boyunca çekildi. Tarihsel gerçekçilik için her sabah televizyon antenleri sökülüyor, çekimler bittikten sonra akşam yeniden takılıyordu. Kaçınılmaz olarak çekimlerin uzaması, bölge sakinleriyle ufak sürtüşmelere yol açtı.
- Başlangıçtaki ve sondaki koşu sahneleri aynı gibi görünse de aslında iki farklı çekimdir. Sondaki sahnede Lord Lindsey ve Montague diğer koşuculara dönüp 'Hadi, daha hızlı' der gibi bir işaret yapar ve çocuğun yanındaki köpek koşan gruba doğru koşup onlarla birlikte koşmaya devam eder. Açılış sahnesinde ise köpek uzaktaki adam tarafından durdurulur.
- Sir Stephen Fry, Sir Kenneth Branagh ve Ruby Wax kalabalık figüranlar arasındadır. Fry, figüranlar için sendika temsilciliği yaptı ve David Puttnam'ın deyimiyle 'benden günde fazladan bir sterlin koparmayı' başardı.
- Başrol oyuncuları dışında, jenerikteki St. Andrews West Sands'te antrenman yapan beyaz giysili koşucuların çoğu St. Andrews golf kulübü çalışanlarıdır.
- Yönetmen Hugh Hudson başlangıçta Vangelis'in 1977 tarihli 'L'Enfant' parçasının filmin ana teması olmasını istedi ve plaj koşusu sahnesi, koşucuların tempolarını ayarlayabilmesi için fonda bu parça çalınarak çekildi. Ancak Vangelis, Hudson'ı film için daha iyi yeni bir parça yapabileceğine ikna etti ve şimdi klasikleşen 'Chariots of Fire' temasını çaldığında, yeni melodinin tartışmasız daha iyi olduğu kabul edildi. Yine de 'L'Enfant' melodisi filmde yer buldu: atletler Paris'e varıp stadyuma girdiğinde, bando alanda yürürken önce 'L'Enfant'ın değiştirilmiş akustik bir versiyonunu çalar. Vangelis'in elektronik 'L'Enfant' kaydı daha sonra The Year of Living Dangerously (1982) filminde belirgin şekilde kullanıldı.
- Atletler plajdan (aslında İskoçya'daki St. Andrews West Sands) koşarak uzaklaşırken, üzerinde açıkça otel yazan büyük kırmızı bir binaya doğru koşarlar. Bu bina aslında üniversiteye ait bir öğrenci yurdu olan Hamilton Hall'dur. Atladıkları beyaz çit, birçok Britanya Açık Golf Turnuvası'na ev sahipliği yapan ünlü Old Course'un birinci ve on sekizinci deliklerini sınırlar.
- Eric Liddell'in vaaz verdiği Paris'teki kilisenin dışındaki tabelada, senarist Colin Welland'ın adı bir önceki ayini yöneten kişi olarak listelenmiştir.
- Film çok sayıda Edward dönemi kostümü gerektiriyordu. Aynı dönemde geçen Reds (1981) filminin süreyi ve bütçeyi aşması, bu film için önceden ayrılmış kostümlerin kullanılamamasına neden oldu.
- Bu film, Hugh Hudson'ın ilk yönetmenlik denemesidir.
- Filmde koşucu olarak yer alan figüranlara 'normal' figüranlardan üç kat fazla ödeme yapıldı; güneşli hava güneş yanığı sorununu da beraberinde getirdi.
- Cambridge'deki Trinity Great Court'ta çekim izni verilmeyince, onun yerine Eton College kullanıldı.
- Paris Olimpiyat sahneleri, İngiltere'nin Wirral bölgesindeki Bebington'da bulunan The Oval spor merkezinde çekildi. Bu sahnelerdeki yüz metre düzlüğünün yanındaki tribün, halen okulların atletizm günlerinde kullanılmaktadır.
- Başlangıçtaki plaj koşucuları, anlatıcının Kent'teki Carlton Hotel Broadstairs olduğunu söylediği otelin önündeki çimenlik alana çıkarlar; ancak burası aslında İskoçya'daki St Andrew's Golf Kulübü'nün yanındaki Hamilton Hall'dur ve koşucular ilk tee'yi geçerler.
- Senarist, Paris'te oyunlar başlamadan önceki pazar ayinlerinde Eric Liddell'in yanında vaiz olarak görünür.
- Sybil'in soyunma odasında Harold'ın zaferini öğrendiği sahnede, kısa bir an için el tipi saç kurutma makinesi görülür. 1920'lerin başında kullanılmaya başlanan bu alet, Marilyn Monroe'nun The Seven Year Itch (1955) filminde elinde tutmasıyla da ünlüdür.
- Milena Canonero, Chariots of Fire'daki kostüm tasarımıyla En İyi Kostüm Tasarımı dalında Stella ödülü kazandı.
- Ian Charleson, Eric Liddell'in yarış sonrası işçi kalabalığına yaptığı ilham verici konuşmayı kendisi yazdı. Rolüne hazırlanırken İncil üzerine çalışan Charleson, senaryodaki yapmacık ve tumturaklı konuşmanın ne gerçekçi ne de ilham verici olduğunu düşünüyordu. Yönetmen Hugh Hudson'la konuşarak, kendi içine sinen sözleri kaleme aldı ve böylece filmin en dokunaklı sahnesi ortaya çıktı.
- Sir Ian Holm, kariyerindeki tek Oscar adaylığını bu filmdeki performansıyla elde etti.
- Brad Davis ve Dennis Christopher, yapımcı David Puttnam'a jest olarak ücret almadan rol aldılar. Amaç, tanınmış isimler arayan finansörlerin ilgisini çekmekti.
- Lord Lindsay rolü için ilk tercih Patrick Ryecart'tı, ancak yerine Nigel Havers kadroya dahil oldu.
- Cambridge Üniversitesi atletizm takım kaptanını canlandıran Derek Pringle, aslında Essex ve İngiltere forması giymiş profesyonel bir kriketçiydi. Şimdilerde ise kriket gazeteciliği yapıyor.
- Sir Sean Connery'e Lord Birkenhead rolü teklif edildi ve senaryoyu 'son 10 yılda okuduğu en iyi metin' olarak nitelendirdi. Ancak Outland (1981) filminin çekimleri uzayınca rolü geri çevirmek zorunda kaldı.
- Galler Prensi'ni David Yelland canlandırdı. Komitenin Eric Liddell'i pazar günü koşmaya ikna etmeye çalıştığı sahnede Lord Birkenhead, prense 'David' diye hitap eder. İleride Kral VIII. Edward olacak prensin tam adı Edward Albert Christian George Andrew Patrick David'di ve yakın çevresi ona David derdi.
- Ben Cross, filmin fiziksel zorluklarına dair en kötü anısının sahilde çıplak ayakla koşmak olduğunu söyledi.
- Nicholas Farrell (Aubrey Montague) için bu film, sinema kariyerinin başlangıcı oldu.
- Lindsay Anderson'ın (Caius Koleji Müdürü) tutucu bir otorite figürü olarak seçilmesi, aslında bir iç espriydi. Yönetmen ve eleştirmen olarak Anderson, İngiliz film endüstrisiyle ve bu tarz 'prestij yapımlarıyla' sürekli çatışma halindeydi. Hatta 1986 tarihli Free Cinema belgeselinde, Chariots of Fire'ı Oscar avcılığıyla suçlayıp yapımcısı David Puttnam'ı acımasızca eleştirmişti.
- Michael Lonsdale'in sık sık bu filmde yer aldığı belirtilse de, nihai kurguda kendisinden hiçbir iz yoktur.
- Ben Cross ve Alice Krige, Star Trek filmlerinde rol almış iki isim. Krige, Star Trek: İlk Temas (1996) filminde Borg Kraliçesi'ni canlandırırken, Cross ise Star Trek (2009) filminde Sarek karakterine hayat verdi.
- Yapım ekibi, ufak bir cameo olan Clare rolü için ABD ve İngiltere'den birçok tanınmış oyuncuyu ikna etmeye çalıştı ama başaramadı. Sonunda, o dönem hiç bilinmeyen Robin Pappas kadroya alındı.
- John Gielgud ve Lindsay Anderson, Cambridge'deki kolej müdürleri olarak aynı sahneleri paylaştı. Anderson daha önce Gielgud'u Londra'da, Broadway'de ve televizyonda yönetmişti, ancak bu film onların beyazperdedeki tek ortak çalışması oldu. Anderson, kendi performansının Gielgud'unkinden 'daha az kötü' olduğunu düşünüyordu.
- Ben Cross ve John Gielgud, 1995 yapımı İlk Şövalye (First Knight) filminde de birlikte rol aldılar.
- Colin Welland ilk taslağını bitirdiğinde aklındaki tek başlık "Koşucular"dı. Bir pazar akşamı BBC'de yayınlanan dini müzik programı Songs of Praise'i izlerken, William Blake'in şiirinden uyarlanan "Jerusalem" ilahisini duydu. Nakaratta geçen "Bana ateşten arabamı getir" sözleriyle yerinden fırlayan Welland, eşi Pat'e dönüp "Buldum! 'Chariots of Fire'!" diye bağırdı. Bu ilahi filmin hem açılışında hem de kapanışında kullanıldı.
- 1981 Cannes Film Festivali'nde yarışma gösteriminde ayakta alkışlanmasına rağmen, film Fransız eleştirmenler tarafından acımasızca yerildi. Bunun sebebi, filmde Fransızlardan "kurbağalar" ve "ilkesiz bir güruh" diye bahsedilmesiydi. Roger Ebert, olumsuz eleştirilerin uluslararası dağıtıma zarar vermesini önlemek için festivaldeki diğer Amerikalı eleştirmenleri "Amerikan Eleştirmenler Ödülü"nü vermeye ikna etti. 6-5'lik oylamayla verilen bu ödül, festivalin altmış yıllık tarihinde yalnızca bu kez takdim edildi.
- Yapımcı David Puttnam, vicdanının sesini dinleyen birini anlatan, A Man for All Seasons tarzında bir hikâye arıyordu. Sporun bu anlamda net durumlar sunduğunu düşünürken, Los Angeles'ta kiralık bir evde Olimpiyat referans kitabını karıştırırken tesadüfen bu hikâyeye rastladı. Senarist Colin Welland, 1924 Olimpiyatları'na dair anıları toplamak için Londra gazetelerine ilan verdi. Birçok sporcu hâlâ hayattaydı ve Aubrey Montague'ün oğlu, babasının eve gönderdiği mektupların kopyalarını göndererek Welland'a filmde anlatı köprüsü olarak kullanabileceği bir malzeme sağladı.
- Gerçek hayatta Eric Liddell'e İncil'den metni veren kişi Jackson Scholz değil, ABD takımından bir antrenördü. Colin Welland, bu sanatsal serbestlik için bizzat izin almak üzere Florida'ya uçup Scholz ile görüştü.
- Bu film, Oliver! (1968)'dan beri En İyi Film Oscar'ını kazanan ilk Amerikan yapımı olmayan film oldu.
- Yapımcılar, insanların "G" reytingini çocuk filmleriyle ilişkilendireceğini düşündükleri için filme bilinçli olarak küfürlü ifadeler ekledi.
- Eric Liddell'in Paris'te Kanadalı bir kadına kur yaptığı sahneler filmden çıkarıldı. Bu kadın, Liddell vaaz verirken kilise cemaatinde ve son yarışta Sandy McGrath'in yanında otururken görülebilir. Muhtemelen Liddell'in gerçek hayattaki eşi, Kanadalı Florence Mackenzie'nin yerine geçen bir karakterdir. Mackenzie ile Liddell, 1924 Olimpiyatları'ndan birkaç yıl sonra tanışmıştı.
- Filmin En İyi Film Oscar'ı, İngiltere'nin Batı Yorkshire bölgesindeki Bradford'da bulunan Ulusal Bilim ve Medya Müzesi'nde sergilenmektedir.
- Twentieth Century Fox'un ısrarıyla filmden 40 dakika kesildi.
- Film, 1981'de ABD ve Kanada gişelerinde en popüler yedinci film oldu.
- Harold Abrahams'ın Sybil Gordon'u The Mikado'da Yum-Yum şarkısını söylerken ilk kez gördüğü sahne, ya bir olgu hatasına ya da hikâyeyi daha romantik kılmak için yapılmış bilinçli bir değişikliğe dayanır. Gerçekte Abrahams'ın eşinin adı Sybil Evers'tı. Evers, D'Oyly Carte Opera Kumpanyası'ndaydı ancak Sybil Gordon baş sopranoyken, Evers küçük bir sopranoydu ve filmdeki gibi Yum-Yum başrolünü değil, Peep-Bo rolünü canlandırıyordu. Ayrıca D'Oyly Carte'da yalnızca 1930-1931 sezonunda yer aldı. Evers ve Abrahams, Abrahams'ın Olimpiyat zaferinden 10 yıl sonra, 1934'te tanıştı ve 1936'da evlendiler. (Gerçekte Abrahams Cambridge'de öğrenciyken Christina McLeod Innes adlı genç bir kadınla nişanlıydı, ancak kendini tamamen atletizme ve Olimpiyatlara adama kararıyla ayrıldılar.)
- En İyi Film Oscar'ını kazandıktan sonra filmin Arjantin'de daha geniş bir gösterime girmesi planlanmıştı. Ancak Falkland Savaşı'nın patlak vermesi bu planı suya düşürdü ve film kısa süre sonra sinemalardan çekildi.
- Colin Welland, 4 Temmuz 1934'te İngiltere'nin Manchester yakınlarındaki Leigh'de Colin Williams adıyla doğdu. Çocukken çizim ve resim yeteneği gösterince babası onun resim öğretmeni olmasını istedi. Welland, 1973'te BBC radyo programı Desert Island Discs'te şöyle demişti: "Sahneye çıkmak istiyordum ama babam ayakları yere basan biriydi. Önce resim öğretmeni ol, eğer sevmezsen sahneye geç dedi. Ben de öyle yaptım." Manchester'da bir tiyatro topluluğuna katılan Welland, soyadını Williams'tan Welland'a değiştirdi ve 1960'ların sonunda İngiliz televizyon dizilerinde görünmeye başladı. Sinema oyunculuğundaki büyük çıkışını, kendisine İngiliz Akademi Film Ödülü kazandıran Kes (1969) filmindeki öğretmen rolüyle yaptı. Sam Peckinpah'ın Straw Dogs (1971) filminde bir rahibi canlandırdı. 1960'ların sonu ve 1970'lerde sahne oyunları ve televizyon dizileri yazdı. Oscar konuşmasında "zanaatımı öğrendiğim İngiliz televizyonuna" teşekkür etti. Bu filmden sonra Twice in a Lifetime (1985), A Dry White Season (1989) ve War of the Buttons (1994) filmlerinde yazarlık kredisi aldı. 1990'ların sonuna kadar oyunculuk rollerinde yer aldı. Colin (Williams) Welland, birkaç yıldır Alzheimer hastalığıyla mücadele ettikten sonra 2 Kasım 2015'te 81 yaşında hayatını kaybetti. Eşi Patricia, dört çocuğu ve altı torunu tarafından yaşatılmaktadır.
- Mark Ryan'ın "Flame & Fortune" makalesinde, Lord David Burghley'nin film yapımcılarına yardım etmeye başlıca itirazının, Büyük Avlu Koşusu'nun hatalı tasviri olduğu belirtilir. Bu koşuda yarışmacı, Trinity Koleji saatinin öğlen vuruşu süresinde avlunun etrafını dolaşmaya çalışır. 1927'de bu başarıyı ilk gerçekleştiren kişi Lord Burghley olarak kabul edilirken, Abrahams bunu hiç denememişti. Filmde Lord Lindsay karakterine (Lord Burghley'den uyarlanmıştır) tamamen sempatik yaklaşılması nedeniyle Burghley, daha sonra filme katılmama kararından pişmanlık duyduğunu söylemiştir.
- Senarist Colin Welland, Oscar töreninden kısa süre önce Twice in a Lifetime (1985) için araştırma yapıyordu. Araştırma yaptığı Pennsylvania'daki çelik kasabasının barına girdiğinde müdavimler "Cüzdanlarınıza dikkat edin, İngilizler geliyor!" diye sesleniyordu. Bu durum, Welland'ın Akademi Ödülü kabul konuşmasının sonundaki sözlerine kısmen ilham verdi.
- Eric Liddell'in eski okulu Eltham College'ın öğrencilerine, Londra'daki ABC Eltham Well Hall sinemasında filmin özel bir ön gösterimi yapıldı.
- Yönetici yapımcı Dodi Fayed'in babası Mohamed Al-Fayed, onun adına 3 milyon dolar yatırım yaptı.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 2005 yılında AFI'ın 100 Yıllık Film Müzikleri listesi için aday gösterdiği 250 film arasında yer aldı.
- Filmin başındaki cenaze töreni sahnesi, uçak içi eğlence sisteminde gösterilirken silindi.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı "Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film" listesine dahil edildi.
- Vangelis'in, Liddell'in İskoç oyunlarındaki yarışı sırasında çalan Hymn adlı bestesi, 1986'da Gallo Şarabı için popüler bir reklam müziği haline geldi.
- 1981 Kraliyet Film Performansı için 30 Mart'ta Odeon Leicester Square'de seçilen film, ertesi gün Odeon Haymarket'te halka açıldı ve burada 23 hafta oynadıktan sonra Cinecenta Panton Street'e transfer olarak 17 Şubat 1982'ye kadar 23 hafta daha gösterimde kaldı. Ertesi günden itibaren Gregory's Girl ile çift programda Classic Tottenham Court Road'da 15 Haziran 1983'e kadar oynayarak West End'de kesintisiz 113 hafta gösterim rekoru kırdı.
- Film, Başkan Ronald Reagan için Camp David'de özel olarak gösterildi.
- Finlandiya vize numarası: 89361, veriliş tarihi: 25.8.1981.
- Eric Liddell'in 1924 Olimpiyatları'ndaki 400 metre zaferi, 47.6 saniyelik derecesiyle olimpiyat rekoru kırdı ve alışılmadık koşu stiliyle seyirciyi coşturdu. İlk 200 metreyi 22.2 saniyede geçmesi, birçok atletizm uzmanına göre taktiksel bir hataydı; çünkü bu derece, kendi 200 metre kişisel rekorunun sadece 0.3 saniye gerisindeydi. Buna rağmen ikinci yarıda farkı açarak rakiplerini neredeyse bir saniye farkla geride bıraktı.
- Eric Liddell, misyoner bir ailenin çocuğu olarak Çin'de doğdu ve ileride kendisi de misyoner olarak oraya döndü. Japonya'nın Çin'i işgali sırasında Weihsien Toplama Kampı'na alındı ve kamp kurtarılmadan hemen önce beyin tümöründen hayatını kaybetti.
- Harold Abrahams, 1924 Olimpiyatları'nda 100 metrede altın madalya kazanmasına rağmen, 200 metre finalini son sırada tamamladı.
- Gerçek hayatta Eric Liddell, Harold Abrahams'ı Sam Mussabini ile tanıştıran kişiydi.
- Filmin başında ve sonunda yer alan kilise ayini, Harold Abrahams'ın gerçek cenaze törenine dayanır. Abrahams, hayatının ilerleyen dönemlerinde Hristiyanlığı benimsemişti.
- Harold Abrahams, 1920 Olimpiyatları'nda da yarıştı. 4x100 bayrak yarışında dördüncü, uzun atlamada yirminci oldu; 100 ve 200 metre yarışlarında ise çeyrek finalde elendi.
- Gerçek Eric Liddell, 100 metre eleme yarışının pazar gününe denk geldiğini Paris oyunlarından aylar önce öğrendi. Bunun üzerine Britanya Olimpiyat takımı programı ayarlayarak onu 400 metre yarışına yerleştirdi.
- Charlie Paddock, II. Dünya Savaşı sırasında 1943'te Alaska'da bir uçak kazasında hayatını kaybetti.
- Filmde bahsedilmese de Eric Liddell 200 metrede bronz, Harold Abrahams ise 4x100 metre bayrak takımıyla gümüş madalya kazandı.
- Abrahams ve Aubrey, King's College Cambridge'deki şapeldeyken koro, Gregorio Allegri'nin (1582-1652) "Miserere" eserini seslendirir. Bu eserin, 14 yaşındaki Mozart hafızasından notaya dökene kadar yalnızca Sistine Şapeli'nde söylenmesine izin veriliyordu.
- Eric Liddell yalnızca bir atlet olarak değil, aynı zamanda İskoç milli ragbi takımında birkaç kez forma giymiş bir sporcu olarak da hatırlanır.
- Şaşırtıcı bir şekilde, ne Jackson Scholz ne de Charles Paddock, ABD'nin altın madalya kazanan 4x100 metre bayrak takımında yer aldı. Eric Liddell de Britanya 4x100 metre bayrak takımının bir üyesi değildi.
- Harold Abrahams, Sam Mussabini'nin olimpiyat altınına taşıdığı ilk atlet değildi: Mussabini, 1908'de Güney Afrikalı Reggie Walker'ı 100 metrede, 1920'de ise Albert Hill'i 800 ve 1500 metrede çifte altına ulaştırmıştı.
- 400 metre yarışı öncesinde Eric Liddell'e notu uzatan Jackson Scholz, daha önce 200 metrede altın madalya kazanmıştı.
- Lord Lindsay karakteri, ilk kez 1924 Paris oyunlarında madalya alamayan ancak 1928 Amsterdam oyunlarında 400 metre engellide altın kazanan atlet Lord David George Brownlow Cecil Burghley'den esinlenmiştir.
- Harold Abrahams'ın doktor olan kardeşinden Sybil'e bahsetmesine rağmen, film onun 1912 Olimpiyatları'nda uzun atlamacı olarak yarışan ancak madalya kazanamayan bir diğer ağabeyi Sidney "Solly" Abrahams'tan söz etmez.
- Abrahams'ın (Ben Cross) avluda koştuğu sahne, 1928'de 400 metrede altın madalya kazanan David Burghley'in, Trinity College'ın büyük avlusunda saat 12'yi vurana kadar koşmasına dayanır. Aslında Burghley bu başarıyı tekrarlayan ikinci kişiydi; 1890'larda biri daha yapmıştı, ancak o dönemde saatin çalması beş saniye daha uzun sürüyordu. Sahne, yapımcı David Puttnam'ın sosyalist görüşleri nedeniyle bir lordun kazandığını göstermek istememesi yüzünden Abrahams'a uyarlandı. Lord Burghley'in filmde adının kullanılmasına izin vermemesinin sebeplerinden biri de buydu. Ancak filmi izledikten sonra yapımcılara, işbirliği yapmayı reddettiği için pişman olduğunu söyledi.
- Tom Watson karakterinin gerçek hayattaki karşılığı, Yeni Zelanda'nın gelecekteki genel valisi ve çevreci Jonathon Porritt'in babası Arthur Porritt'ti. Olimpiyatlardan iki yıl sonra Porritt, Galler Prensi'nin (geleceğin Kralı VIII. Edward, nam-ı diğer Windsor Dükü) cerrahı oldu; Edward'ın tahttan çekilmesinin ardından kardeşi Kral VI. George'a da hizmet etti. Andrew Lindsay karakteri ise Lord David Burghley'den esinlenmişti. Her iki isim de gerçek adlarının kullanılmasına izin vermedi, ancak filmin başarısından sonra bu kararlarından pişmanlık duyduklarını itiraf ettiler.
- Vatikan tarafından "değerler" kategorisinde seçilen 45 "büyük film" listesinde yer aldı.
- Eric Liddell'in Paris'teki kilisede okuduğu ders, Kral James versiyonu Yeşaya 40: 26, 29-31'den alınmıştır. Olimpiyat oyunlarından görüntülerle iç içe geçen bölüm özünde şöyledir: "Yorulanlara güç verir; takati olmayanların kuvvetini artırır. Gençler bile yorulup bitkin düşer, yiğitler tökezleyip düşer; ama Rab'be umut bağlayanlar taze güç bulur, kartallar gibi kanat çırparak yükselir; koşar ama yorulmaz, yürür ama bitkin düşmez."
- Amerikan takımının antrenmanı sırasında görülen siyahi atlet, Paris'te uzun atlama şampiyonu olan William DeHart Hubbard'dan esinlenmiştir.
- Filmin başında ve sonunda Abrahams'ın cenazesinde söylenen ilahi "Jerusalem"dir. Filmin adına ilham veren "Bring me my Chariot of Fire" dizesini de içeren sözler, William Blake'in 1808 tarihli "And Did Those Feet In Ancient Time" şiirinden alınmıştır; müziği ise 1916'da İngiliz besteci Hubert Parry tarafından bestelenmiştir. Eser, bu org versiyonu da dahil olmak üzere çeşitli şekillerde düzenlenmiştir.
- Üniversite kulüplerinin tanıtım günü, genellikle fresher's squash olarak adlandırılır ve günümüzde de devam etmektedir. Burada gösterilen kulüplerin çoğu (Footlights, Gilbert and Sullivan, spor) her Michaelmas döneminde hâlâ aktif olarak yeni üyeler almaktadır.
- Harold Abrahams'ın antrenörü, Charles Paddock'un 1920 Olimpiyatları'nda altın kazanışını ve Jackson Scholz'un neden sadece gümüş aldığını gösterirken yanılıyordu. Scholz o yarışta dördüncü olmuştu ve gümüş madalya kazanamamıştı. Ancak 1924 Paris oyunlarında gümüş madalya aldı.
- "Onlar yürüyüp konuşurlarken, ansızın ateşten bir savaş arabasıyla ateşten atlar göründü ve ikisini birbirinden ayırdı. İlyas kasırgayla göklere yükseldi." 2. Krallar 2:11 (Yeni Uluslararası Versiyon), filmin adının geçtiği İncil ayetidir. Eski Ahit, Harold gibi Yahudi inancına sahip kişilerce de, Eric gibi Hristiyanlarca da okunur.
- 1978'de Harold Abrahams anısına yapılan açılış sahnesinde, Aubrey Montague hatalı bir şekilde 1924 Olimpiyat Büyük Britanya koşucularının hayatta kalan son iki üyesinden biri olarak gösterilir. Gerçekte Montague, 30 Ocak 1948'de, tesadüfen Mahatma Gandi'nin suikasta uğradığı gün ölmüştü. Gandi (1982), bu filmin Oscar kazandığı yılın ardından En İyi Film Oscar'ını kazandı.
- Filmde Yahudi olarak tasvir edilen Harold Abrahams, filmde Hristiyan cenazesiyle uğurlanır. Bu bir hata değildir, çünkü Abrahams 1936'da Hristiyanlığa geçmiştir.
- Filmde belirtilmese de Abrahams ve Liddell, 1924 Olimpiyatları'nda 200 metre finalinde doğrudan karşı karşıya geldi. Liddell üçüncü olarak bronz madalya kazanırken, Abrahams altıncı oldu.
- Cenaze töreninin yapıldığı St. Mary Le Strand Kilisesi, burada gösterilen Paris Olimpiyat Oyunları'ndan iki yüzyıl önce, 1724'te ibadete açıldı. Üç yüzyıl sonra, Paris'teki yüzüncü yıl olimpiyat kutlamalarının yapıldığı 2024'te hâlâ aktif bir cemaat kilisesidir.
- 13 Kasım 1982'de Washington, D.C.'deki Vietnam Gazileri Anıtı'nın açılışında, binlerce Vietnam gazisi çoğu eski üniformalarıyla Anıt'a yürürken, bu filmin müziği hoparlörlerden defalarca çalındı.
- Film, Abrahams'ın Cambridge'deyken Christina McLeod Innes adlı bir akademisyenle gayri resmi olarak nişanlandığını, ancak olimpiyat antrenmanlarına yoğunlaştıkça ilişkilerinin zayıflayıp sona erdiğini belirtmez.
- SONSÖZ: "Harold, Sybil ile evlendi, Britanya Atletizminin duayeni oldu ve Ocak 1978'de öldü." "Misyoner Eric Liddell, II. Dünya Savaşı'nın sonunda işgal altındaki Çin'de öldü. Tüm İskoçya yas tuttu."
- Film 1919, 1923, 1924 ve 1978 yıllarında geçmektedir.
- Fransa'nın ulusal spor sembolü Le Coq Gaulois, filmde tasvir edilen olimpiyattan bir asır sonra hâlâ kullanılmaktadır.
- Uzun mesafe koşu fenomeni, Uçan Fin lakaplı Paavo Nurmi burada tasvir edilmiştir. 1924 Paris Olimpiyatı'nda rekor kırarak beş altın madalya kazandı.
- Jennie Liddell, bir İskoç köpek ırkı olan West Highland Terrier besler. Bu ırk, filmin geçtiği dönemden bir asır sonra hâlâ popülerdir.
- Okul müdürünün Büyük Savaş'ta kaybedilenleri anan konuşmasının bazı bölümleri, Sting'in Children's Crusade (1985) şarkısına dahil edildi.
- Açılış töreninde gösterilen Küba takımı, Paris'te eskrim ve yelken olmak üzere iki spor dalında yarıştı (bu disiplindeki ilk katılımlarıydı).
- Başkan Joe Biden'ın en sevdiği filmdir. 2020'deki zafer konuşmasında, tıpkı filmde Eric Liddell'in yaptığı gibi Yeşaya 40'tan alıntı yaptı.
- 1924 Olimpiyatları'nın asıl yıldızı, geleceğin Tarzan'ı Amerikalı yüzücü Johnny Weissmuller'dı. Üç yüzme altın madalyası kazandı.
- Altın madalyayı kazandıktan sonraki bar sahnesinde Harold, antrenörüne "hadi eve gidelim, Sam" der. Sam Mussabini'yi Sir Ian Holm canlandırdı. Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü (2003) filminde Frodo Baggins, arkadaşı Samwise Gamgee'ye aynı sözleri söylemişti. O filmde Sir Ian Holm, Frodo'nun amcası Bilbo'yu oynadı.
- John Gielgud, Ian Charleson ve Richard Griffiths, ertesi yıl En İyi Film Oscar'ını kazanan Gandi'de rol aldı. Ian Holm ve Gandi (1982) kadrosundan Bernard Hill, bir başka En İyi Film kazananı Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü (2003) filminde birlikte yer aldı. Sir Stephen Fry ise ön bölüm olan Hobbit: Smaug'un Çorak Toprakları (2013) filminde göründü.
- Amerikalı atletlerin sahada antrenman yaptığı sahnede, Dennis Christopher (Charles Paddock) sırtüstü yatıp bacaklarını havada çılgınca pedal çevirirken, sanki bisiklet sürüyormuş gibi görünür. Breaking Away (1979) filminde Christopher, Indiana Üniversitesi'nde düzenlenen Little 500 bisiklet yarışına katılan genç bir bisiklet tutkununu canlandırmıştı.
- Fransa vize numarası: 54126.
Kadro ve ekip
Tüm insanlar →
Ian HolmOyuncu · Sam MussabiniBen CrossOyuncu · Harold AbrahamsIan CharlesonOyuncu · Eric LiddellCheryl CampbellOyuncu · Jennie LiddellAlice KrigeOyuncu · Sybil GordonNigel HaversOyuncu · Lord Andrew LindsayNicholas FarrellOyuncu · Aubrey MontagueDaniel GerrollOyuncu · Henry StallardColin WellandSenaristDavid PuttnamYapımcıDodi FayedYapımcıHugh HudsonYönetmen Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
A Passage to IndiaFilm · 1984
BrazilFilm · 1985
RatatouilleFilm · 2007
The GodfatherFilm · 1972
Indiana Jones and the Temple of DoomFilm · 1984
The Shawshank RedemptionFilm · 1994
YenilmezlerFilm · 2012
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016