Laura
Bir reklam şirketinde çalışan Laura Hunt'un öldürülmesi üzerine cinayeti Mc Pherson adında bir dedektif inceler, şüpheli olarak ilk başta Laura ile evlenmeyi düşünen Carpenter ve Laura'nın kariyerinde ve hayatında büyük rolü olan Lydecker'dir.. Fakat dedektif bir gece Laura'nın odasındayken odanın kapısı açılır ve dedektifin tahmin edebileceği en son kişi içeri girer ve cinayetin seyri tamamen değişir...
Laura hakkında 114 bilgi
114 bilgi gösteriliyor.
- Vincent Price bunu her zaman şimdiye kadar yaptığı en iyi film olarak görmüştür.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Clifton Webb, Hollywood'dan uzun bir süre uzak kaldıktan sonra kendisini beyazperdede görmenin şokuyla uğraşmak zorunda kaldı. Küvette McPherson'la tanıştığı ilk sahneyi de içeren ilk telaşları izleyen Webb neredeyse kalp krizi geçiriyordu: "Kendimi küvette Mohandas K. Gandhi'ye çok benzerken gördüğümde. Kusabileceğimi hissettim. Bittikten sonra Dana (Andrews) büyük bir yudum burbonla hayatımı kurtardı. Kendimi görmenin ilk şoku psikolojik olarak üzerimde tuhaf bir etki yarattı, çünkü ilk kez artık öyle olmadığımı fark etmemi sağladı. Gösterişli bir genç çocuk, tiyatroda geçirdiğim yılları hayal etmiş olmalıyım."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Oscar'ın notalardaki düşüklüğüne rağmen, David Raksin'in müziği o kadar popüler oldu ki, stüdyo çok geçmeden kendisini ana temanın bir kaydının mevcut olup olmadığını soran mektuplarla boğulmuş halde buldu. Kısa süre sonra enstrümantal müziğin notaları ve kayıtları yayınlandı ve halk arasında büyük bir hit olduğu kanıtlandı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Rouben Mamoulian'ın eşi sanatçı Azadia Newman, Dedektif Teğmen McPherson'ın kendinden geçtiği Laura'nın portresini yapmakla görevlendirildi, ancak bu son filmde kullanılmadı. Otobiyografisinde Otto Preminger şöyle yazdı: "Mamoulian'ın setlerini hurdaya çıkardığımda, Laura'nın portresi de onlarla birlikte gitti. Portreler nadiren iyi fotoğraf çeker, bu yüzden bir uzlaşma buldum. Gene Tierney'nin büyütülmüş ve ana hatlarını yumuşatmak için yağlı boyaya bulanmış bir fotoğrafı vardı. Bir tabloya benziyordu ama kesinlikle Gene Tierney'di."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Yapımcı ve Yönetmen Otto Preminger, geri gelen ilk günlük gazete serisine bakma şansı bulduğunda, dehşete düşmüştü: "(Dame) Judith Anderson için basit bir sabahlık seçmiştim ama (Rouben Mamoulian), belki de ünlü olduğu Medea rolünden etkilenerek, ona akıcı ve Yunan tarzı bir şeyler giydirmişti. Bu, çağdaş bir hikaye için tamamen yanlıştı ve onun setleri de öyle. Performanslar dehşet vericiydi. (Dame) Judith Anderson abartılıydı, Dana Andrews ve Gene Tierney amatörceydi ve hatta Clifton Webb'in performansında bir sorun vardı."Preminger,"Laura"'da neler olduğunu kendi gözleriyle görebilmesi için aceleleri derhal New York City'deki Twentieth Century Fox stüdyo başkanı Darryl F. Zanuck'a hava postasıyla gönderdi. Zanuck bunun bir karmaşa olduğunu kabul etti ve Rouben Mamoulian'a her şeyi yeniden çekmesini emretti. Preminger'ın hâlâ sete girişinin yasaklı olduğunu yineledi. İkinci günlük gazete dizisinin de en az ilki kadar kötü olduğu ortaya çıkınca Darryl F. Zanuck, Rouben Mamoulian'ı bu filmden tamamen çıkarmaya karar verdi. Sonunda Otto Preminger'in başından beri duymak istediği sözler Los Angeles, California'ya döndüğünde Zanuck'ın ağzından çıktı. "Monday", dedi Preminger'a, "you can start directing 'Laura'. From scratch."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- İki haftalık çalışmanın hurdaya çıkarılması gereken Otto Preminger, bilinçli bir intikamla yönetmenlik işine başladı. Kostümler, setler ve hatta görüntü yönetmeni de dahil olmak üzere Rouben Mamoulian'ın yaptığı her şeyi attı. Ayrıca Mamoulian'ın karısı tarafından yapılan Laura'nın orijinal portresi de atıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gene Tierney'in Laura rolündeki portresi, başrolünü Danny Kaye'in paylaştığı On the Riviera'da (1951) ve daha sonra Clifton Webb'in başrol oynadığı Woman's World'de (1954) ortaya çıktı. Kadının Dünyası'nda (1954), tablo, Ernest Gifford'un (Clifton Webb) eski romantik ilgi alanları olduğu varsayılan diğer birkaç kadının portrelerinin ortasında bir duvarda asılıydı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Twentieth Century Fox stüdyo başkanı Darryl F. Zanuck, Webb'in (Hollywood'da) eşcinselliği nedeniyle Clifton Webb'in seçilmesine karşı çıktı, ancak Yapımcı ve Yönetmen Otto Preminger galip geldi ve elli dört yaşındaki Webb, 1925'ten bu yana ilk kez beyazperdeye çıkarak Oscar'a aday gösterildi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- 19 Haziran 1990 tarihli bir "Hollywood Reporter"haberi, bu filmden kesilen iki dakikalık görüntünün, LaserDisc'te ilk gösterimi yapıldığında geri yüklendiğini bildirdi. Görüntülenen baskının bir parçası olan silinmiş görüntülerde Waldo, Laura'nın kıyafetlerini ve saç stilini nasıl seçtiğini ve onu nasıl kendisinin bir uzantısı haline getirdiğini anlattı. Haber, Twentieth Century Fox'un"iç cephede meydana gelen yozlaşmış lüks ve askeri olmayan takıntıları tasvir etmesi nedeniyle bu beyanın yurtdışındaki İkinci Dünya Savaşı askerlerini rahatsız edeceğinden endişe duyduğunu" açıklıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gene Tierney'e göre Otto Preminger sert bir görev yöneticisiydi. "Güneş doğmadan önce film setindeydim ve akşam saat sekiz ya da dokuzda eve döndüm. O yorulmak bilmezdi. Oyuncuların geri kalanı yorgunluktan düşmeye hazır göründüğünde, Otto hâlâ gün başladığındaki kadar dinçti."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gene Tierney'e göre, her şeyin tam olarak Yapımcı ve Yönetmen Otto Preminger'in istediği gibi olabilmesi için oyuncular birkaç saatlik gecikmeye katlanmak zorunda kaldı. "Joe (Görüntü yönetmeni Joseph LaShelle) bu büyük fırsatı başarıya ulaştırmaya kararlıydı. Bir sahneyi aydınlatmak uzun zaman alırdı. Onun 'Hayır, hayır, bu doğru değil'dediğini her duyduğumda, dişlerimin sıkıldığını hissedebiliyordum ve ışıkların ayarlanması için bir veya iki saat daha beklediğimi biliyordum."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Clifton Webb, Otto Preminger'la çekim yaparken yaşanan zorlu koşulları hatırladı: "'Laura'nın yapımı on hafta sürdü ve her geçen gün daha da bitkin düşüyordum. Gündüzleri beni ayakta tutmak için Benzedrine ve geceleri uyku hapları pek de mutlu edici bir kombinasyon değildi."
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Twentieth Century Fox, ünlü söz yazarı Johnny Mercer'den "Laura's Theme"'ye uygun şarkı sözleri yazmasını istedi ve o da memnuniyetle bunu kabul etti. Aynı zamanda büyük bir hit oldu ve anında standart haline geldi, yıllar içinde Frank Sinatra ve Ella Fitzgerald gibi sayısız sanatçı tarafından kaydedildi ve komedi grubu lideri Spike Jones'un bir göndermesi oldu.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Monty Woolley, Waldo Lydecker rolünü oynamak için ilk tercihti ve 1944'ün başlarında Clifton Webb onun yerine geçene kadar bu filme imza atmıştı. Woolley'i seçmeye yönelik ilk karar, Lydecker'in ünlü eleştirmen Alexander Woollcott'a dayandığı yönündeki söylentilere güven veriyor. Woolley daha önce sahnede ve filmde Woollcott'u ve Woollcott'a dayanan karakterleri canlandırmıştı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Alexander Woollcott'un alışkanlıkla yemek yediği Algonquin Oteli'nin yemek odasının ve ona hizmet eden şef garsonun fotoğrafları çekildi. Bu fotoğraflar, Laura'nın Waldo ile ilk karşılaştığı sahne için otelin stüdyo alanındaki yemek odasının bir kopyasını oluşturmak için kullanıldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Vera Caspary'nin "Laura" adlı romanı beş bölüme ve beş ayrı sese ayrılıyor ve hikâyesini ana karakterlerin her birinin bakış açısından anlatıyor. 1940'ların gizemi için fazla hantal bir yapıydı, bu yüzden senaryo (Jay Dratler ve diğerleri tarafından yazılmış), Yapımcı ve Yönetmen Otto Preminger'ın oynayabileceği anlatıyı basitleştiriyor ve yoğunlaştırıyor.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Unutulmaz tema melodisi, Besteci David Raksin'in karısından aldığı bir "Dear David" mektubundan ilham aldı. Sözler daha sonra Johnny Mercer tarafından eklendi. Otto Preminger'ın şarkı sözlerini beğenmediğini söylediği kayıtlara geçti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gene Tierney'in film gardırobunda 28 farklı kostüm değişikliği vardı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Bu filmin en kalıcı miraslarından biri, David Raksin tarafından bir hafta sonu boyunca bestelenen tema şarkısı "Laura's Theme"'ti. Otto Preminger başlangıçta Duke Ellington'ın "Sophisticated Lady"'ini kullanmak istemişti. Preminger biyografi yazarı Gerald Pratley'e göre Preminger, George Gershwin'in "Summertime" haklarını almaya çalıştı ama başaramadı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Gene Tierney başlangıçta bu filmi yapmak istemiyordu ama yine de sözleşme yükümlülükleri uyarınca yaptı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Amerikan Film Enstitüsü'nün Haziran 2008'de "Mystery" türündeki en iyi on film listesinde dördüncü sırada yer aldı.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Besteci David Raksin, bir zamanlar kız arkadaşından aldığı Sevgili John mektubundan esinlenerek, Johnny Mercer'in daha sonra sözlerini yazacağı unutulmaz temayı yazdı. Sonunda Stan Kenton, Dick Haymes, Woody Herman, Nat "King" Cole, The Four Freshmen, Charles Parker, Jr., Cal Tjader ve Frank Sinatra'nın da aralarında bulunduğu dört yüzden fazla sanatçı tarafından kaydedilen bir caz standardı haline geldi.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Twentieth Century Fox'un patronu Darryl F. Zanuck, Laura rolü için Jennifer Jones'u, Waldo Lydecker için Laird Cregar'ı ve Mark McPherson rolü için John Hodiak'ı istedi. Ancak Otto Preminger, Laura için Gene Tierney'i, Waldo Lydecker için Clifton Webb'i ve Mark McPherson için Dana Andrews'u seçmekte ısrar etti.
Kaynaklar (1)
- Veri tabanıIMDb kaydı ↗
- Rouben Mamoulian'ın eşi Azadia Newman, Dedektif McPherson'ı büyüleyen Laura portresini yapmakla görevlendirilmişti, ancak bu portre filmde kullanılmadı. Otto Preminger anılarında, Mamoulian'ın setlerini hurdaya çıkardığında portrenin de onlarla birlikte gittiğini yazar. Portrelerin nadiren iyi görüntülendiğini belirten Preminger, Gene Tierney'nin büyütülmüş bir fotoğrafını yağlı boya ile yumuşatarak hem bir tablo hissi veren hem de açıkça Tierney olduğu anlaşılan bir çözüm buldu.
- Yapımcı ve yönetmen Otto Preminger ilk günlük çekimleri izlediğinde dehşete kapıldı. Judith Anderson için sade bir sabahlık seçmişti, ancak Mamoulian, Anderson'ın ünlü Medea rolünden etkilenerek ona Grek tarzı dökümlü bir kostüm giydirmişti. Preminger'e göre bu çağdaş bir hikâye için tamamen yanlıştı; setler de öyle. Oyunculukları ise felaket olarak nitelendiriyordu: Anderson abartılı, Dana Andrews ile Gene Tierney amatörceydi ve Clifton Webb'in performansında bile bir tuhaflık vardı. Preminger, çekimleri derhal New York'taki stüdyo başkanı Darryl F. Zanuck'a gönderdi; Zanuck da durumun vahim olduğunu kabul ederek Mamoulian'a her şeyi yeniden çekmesini emretti, ancak Preminger'in sete girmesi hâlâ yasaktı. İkinci günlük çekimler de en az ilki kadar kötü çıkınca Zanuck, Mamoulian'ı filmden tamamen aldı ve sonunda Preminger'in duymayı beklediği sözleri söyledi: "Pazartesi günü 'Laura'yı sıfırdan çekmeye başlıyorsun."
- İki haftalık çalışmanın çöpe gitmesiyle Otto Preminger yönetmenliğe hırsla başladı. Mamoulian'ın yaptığı her şeyi, kostümler, setler ve hatta görüntü yönetmeni dahil olmak üzere tamamen rafa kaldırdı. Mamoulian'ın eşinin yaptığı orijinal Laura portresi de bu arada atıldı.
- Gene Tierney, Otto Preminger'in son derece sert bir yönetmen olduğunu söylüyordu. "Güneş doğmadan sette oluyordum ve akşam sekiz dokuz gibi eve yığılıyordum. O ise yorulmak bilmiyordu. Diğer oyuncular bitkin düşmüşken, Otto hâlâ güne başladığı enerjiyle doluydu."
- Alexander Woollcott'ın müdavimi olduğu Algonquin Oteli'nin yemek salonu ve ona hizmet eden başgarsonun fotoğrafları çekildi. Bu fotoğraflar, Laura'nın Waldo ile ilk karşılaştığı sahne için stüdyo arazisinde otelin yemek salonunun birebir kopyasını inşa etmekte kullanıldı.
- Gene Tierney, oyuncu kadrosunun Preminger'in istediği kusursuzluğa ulaşmak için saatlerce süren gecikmelere katlanmak zorunda kaldığını belirtiyordu. Görüntü yönetmeni Joseph LaShelle büyük fırsatını başarıya dönüştürmeye kararlıydı ve bir sahneyi aydınlatmak için çok uzun zaman harcıyordu. Tierney, LaShelle'in "Hayır, olmadı" dediğini her duyduğunda dişlerini sıktığını ve ışıkların ayarlanması için bir iki saat daha bekleyeceklerini anladığını ifade ediyordu.
- Clifton Webb, Otto Preminger ile çalışmanın yorucu koşullarını şöyle anlatıyordu: "'Laura'nın çekimleri on hafta sürdü ve her geçen gün daha da bitkin düşüyordum. Gündüzleri beni ayakta tutması için aldığım Benzedrin ile geceleri uyumak için aldığım haplar pek de mutlu bir karışım değildi."
- Çekimler boyunca oyuncu kadrosu birbiriyle çok iyi anlaştı ve hepsi Otto Preminger'in kararlarına saygı duydu. Vincent Price, "Dünyada Otto Preminger'i seven az sayıda insandan biri olabilirim, ama seviyorum" derken, Gene Tierney "Otto bizi bir arada tuttu, iyi bir film olabilecek şeyi özel bir hale getirdi" diyordu. Clifton Webb ise Preminger'i çok anlayışlı bir yönetmen olarak bulduğunu, Viyana'da kendi tiyatrosunu yönetmiş ve oyunculuk yapmış biri olarak bir sahne insanının neler yaşayabileceğini bildiğini söylüyordu.
- Gene Tierney'nin filmdeki gardırobu 28 farklı kostüm değişikliği içeriyordu.
- Hedda Hopper, Clifton Webb ile çekimlerin ilk gününde, lüks banyo setinde röportaj yaptı. Webb, Hopper'a bu sahneyle başlamalarının nedenini kostümlerinin "Kansas'ta sel nedeniyle mahsur kalması" olarak açıkladı.
- Film, yapımcı olarak projeyi başlatan Otto Preminger'in daha sonra yönetmenliği de devralmasıyla şekillendi. İlk yönetmen Rouben Mamoulian ve görüntü yönetmeni Lucien Ballard ile başlayan çekimlerde, Preminger yeni bir kameraman getirerek Mamoulian'ın tüm çekimlerini iptal etti.
- Laura'nın portresi aslında üzeri boya ile kaplanmış büyütülmüş bir fotoğraftır.
- Bu film, dördüncü duvarı yıkan ilk örneklerden biri olabilir. Filmin başlarında Waldo, Laura'yı iş yerinde ziyaret eder. Kamera onu ön bürodan çalışma odasına kadar takip ederken, iki oda arasındaki ahşap bölme duvarın çerçevesini göstererek buranın bir film seti olduğunu açık eder.
- Orijinal görüntü yönetmeni Lucien Ballard kovuldu ve yerine Joseph LaShelle getirildi.
- Küvet sahnesinde Lydecker, McPherson'dan bornozunu ister ve giyinme odasına geçer. McPherson hemen arkasından gider ve bir sonraki kesintisiz çekimde Lydecker çoktan giyinmiştir.
- Vincent Price, bu filmi kariyerinin zirvesi olarak görüyordu. Ona göre, yaptığı en iyi işti ve bu düşüncesini her fırsatta dile getirirdi.
- Clifton Webb, uzun bir aradan sonra beyazperdede kendini görmenin şokunu yaşadı. İlk çekimleri izlerken, küvetteki sahnesinde kendini Mahatma Gandhi'ye benzetti ve neredeyse kalp krizi geçiriyordu; Dana Andrews'in verdiği burbonla kendine geldi. Bu an, ona artık genç bir jön olmadığını acı bir şekilde hatırlattı.
- Gene Tierney, filmdeki performansını mütevazı bir dille değerlendirdi. Ona göre başarı, kendi oyunculuğundan çok, Laura karakterinin rüya gibi gizeminde yatıyordu. Filmin bir klasik olacağını kimse tahmin etmemişti; doğru malzemeler bir araya gelince ortaya sihirli bir iş çıktı.
- Vincent Price'ın kızı Victoria'nın aktardığına göre, Price filmin başarısında Gene Tierney'nin payını büyük görürdü. Tierney'nin 'tuhaf güzelliği' ve hafife alınan oyunculuğu, Laura'yı unutulmaz kılmıştı; onun güzelliği hem zamansız hem de kusurluydu.
- Fox'un patronu Darryl F. Zanuck, eşcinselliği nedeniyle Clifton Webb'e karşı çıksa da, yönetmen Otto Preminger'in ısrarıyla rolü kaptı. 1925'ten beri sinemada görünmeyen 54 yaşındaki Webb, bu performansıyla Oscar'a aday gösterildi.
- Waldo Lydecker rolü için ilk tercih Monty Woolley'di ve hatta sözleşme imzalamıştı. Ancak 1944 başında Clifton Webb onun yerini aldı. Woolley'nin seçilmesi, karakterin ünlü eleştirmen Alexander Woollcott'tan esinlendiği söylentilerini güçlendirdi; çünkü Woolley daha önce Woollcott'u sahnede ve sinemada canlandırmıştı.
- Zanuck, Laura için Jennifer Jones'u, Waldo için Laird Cregar'ı, McPherson için John Hodiak'ı istiyordu. Ancak Otto Preminger, Gene Tierney, Clifton Webb ve Dana Andrews'te ısrar ederek kadroyu kendi bildiği gibi şekillendirdi.
- Gene Tierney aslında bu filmi çekmek istemiyordu. Stüdyoyla olan sözleşme zorunluluğu nedeniyle rolü kabul etmek durumunda kaldı.
- Clifton Webb, uzun süredir ekrandan uzak olmasına rağmen, Preminger'in kamera testi isteğini ünlü bir şekilde reddetti. Zanuck, Webb'in eşcinselliğini ima ederek 'O yürümez, uçar!' dedirtmişti. Preminger, Webb'in 'Blithe Spirit'teki performansını gizlice filme alıp Zanuck'a izleterek onu ikna etti.
- Gene Tierney'nin eşi modacı Oleg Cassini, çekimlerden hemen önce bebekleri Daria'nın ciddi sağlık sorunlarıyla boğuşmalarının, Tierney'nin performansını etkilediğini söyledi. Laura'nın ölü sanılıp canlı olması gibi, Gene de içten içe ölmüştü; ikisinde de hayaletimsi, ele geçmez bir hava vardı.
- Otto Preminger, Clifton Webb'i Los Angeles'ta 'Blithe Spirit' oyununda izledikten sonra Waldo Lydecker rolü için Laird Cregar'ın yerine onu seçti. Cregar ise aynı yılın Aralık ayında henüz 30 yaşındayken hayatını kaybetti.
- Rosalind Russell'a Laura rolü teklif edildi, ancak rolü çok küçük bularak geri çevirdi. Böylece ikonik karakter başka bir oyuncuya kaldı.
- Zanuck ve ilk yönetmen Rouben Mamoulian, Waldo Lydecker için Laird Cregar'ı düşünüyordu. Fakat Preminger, Cregar'ın kötü adam rolleriyle tanınmasının filmin sürprizini bozacağını savunarak bu fikre karşı çıktı.
- Ağustos 1943'te bir gazete haberi, Laura Hunt'ı Eva Gabor'un oynayacağını, Waldo Lydecker için ise George Sanders, John Sutton ve Monty Woolley'nin düşünüldüğünü yazdı. Sanders daha sonra televizyon uyarlamalarında Waldo'yu iki kez canlandırdı.
- Gene Tierney, Judith Anderson, Dana Andrews ve Vincent Price, birbirlerini takip eden iki yıl içinde hayata veda ettiler. Bu dört önemli ismin ardı ardına kaybı, sinema dünyasında derin bir üzüntü yarattı.
- Marlene Dietrich, Laura Hunt karakterini canlandırmaya ilgi duyduğunu belirtmişti. Ancak rol, bir başka unutulmaz güzel olan Gene Tierney'nin oldu.
- Gene Tierney ve Clifton Webb'in doğum günleri aynı güne denk geliyordu. Bu ilginç tesadüf, setteki uyumlarına da yansımış olabilir.
- Otto Preminger'in otobiyografisine göre, Darryl F. Zanuck Dedektif Mark McPherson rolü için aslında John Hodiak'ı istiyordu. Preminger ise Dana Andrews'te karar kıldı.
- Laura rolü için ilk tercih Jennifer Jones'tu, ancak o bu teklifi reddetti. Ardından gelen Tierney, karakterle adeta özdeşleşti.
- Dana Andrews, kariyerinin başlarında Pasadena Playhouse'un düzenli oyuncularından oluşan Eighteen Actors grubuna katılmıştı. Bu grupta, filmde Bessie'yi oynayan ve aynı zamanda onun oyunculuk koçu olan Dorothy Adams da vardı.
- Jane Nigh, bu filmde sekreter rolüyle adı geçmeyen bir oyuncu olarak sinema kariyerine adım attı. Bu küçük rol, onun için bir başlangıç oldu.
- Aileen Pringle, bu filmle birlikte sinema kariyerini noktaladı. Deneyimli oyuncu, son kez kamera karşısına geçmiş oldu.
- Fox stüdyosu, Dedektif Mark McPherson rolü için George Raft ile görüşmeler yapmıştı. Ancak anlaşma sağlanamayınca rol Dana Andrews'e gitti.
- Jennifer Jones ve Hedy Lamarr, Laura'nın başrolünü geri çeviren ünlü isimler arasındaydı. İkisi de bu gizemli karakteri oynama fırsatını tepti.
- Judith Anderson ve Vincent Price, bu filmden yıllar sonra 'Vincent Price' adlı yapımda tekrar bir araya geldi. İki usta oyuncunun yolları böylece yeniden kesişti.
- Gloria Marlen, bu filmle sinema dünyasına merhaba dedi. Küçük bir rolle başlayan bu deneyim, onun ilk adımıydı.
- Darryl F. Zanuck, Clifton Webb'in kadroya alınmasına şiddetle karşı çıkıyordu. Ancak Otto Preminger, eski dostu Webb'de ısrar ederek patronunu ikna etmeyi başardı.
- Oscar'da görmezden gelinmesine rağmen David Raksin'in müziği o kadar sevildi ki stüdyo, ana tema kaydı için mektup yağmuruna tutuldu. Kısa sürede nota ve enstrümantal kayıtlar yayımlandı ve halk arasında büyük bir hit oldu.
- Yapımcı ve yönetmen Otto Preminger, Clifton Webb dışında tüm oyuncuların kendisine 'düşmanca' davrandığını, saygılarını kazanmak için uğraştığını söyledi. Sonradan öğrendiğine göre, ilk yönetmen Mamoulian her birini arayıp Preminger'in onların oyunculuğunu beğenmediğini ve kovacağını söylemişti. Bu doğru değildi; Dame Judith Anderson sette onunla yüzleşip memnun değilse nasıl daha iyi yapacağını göstermesini istedi.
- Film, unutulmaz 'Laura Teması' ile ünlüdür. Hedy Lamarr, Laura rolünü neden reddettiği sorulduğunda 'Bana senaryoyu gönderdiler, müziği değil' demiştir.
- Film başlangıçta sırasıyla Waldo, Mark ve Laura'nın anlatımıyla ilerleyecekti. Mark ve Laura'nın anlatımları sonradan kaldırıldı.
- 19 Haziran 1990 tarihli Hollywood Reporter haberi, filmin LaserDisc sürümünde daha önce kesilmiş iki dakikalık bir bölümün geri eklendiğini duyurdu. Bu sahnede Waldo, Laura'nın kıyafetlerini ve saç stilini nasıl seçtiğini, onu kendisinin bir uzantısı haline getirdiğini anlatıyordu. Fox, bu lüks düşkünlüğü ve askeri olmayan takıntıların denizaşırı askerleri rahatsız edeceğinden endişelenmişti.
- Fox, Johnny Mercer'dan 'Laura'nın Teması' için söz yazmasını istedi ve Mercer memnuniyetle kabul etti. Şarkı anında bir standart haline geldi; Frank Sinatra ve Ella Fitzgerald gibi sayısız sanatçı tarafından yıllarca seslendirildi, hatta komedi grup lideri Spike Jones tarafından parodisi yapıldı.
- Preminger'in çektiği ilk finalde Laura, saatinde saklı silahı bulur, katilin Waldo olduğunu anlar ve silahı deposuna saklar. Waldo'nun dairesine kaçmasını söylemeye gider; Waldo söz verse de son anda Laura'nın dairesine gidip onu öldürmeye karar verir. Mark araya girer, Laura'yı kurtarır ve Waldo tutuklanır. Darryl F. Zanuck bu sonu beğenmeyince yeni bir final yazıldı. Bu finalde Laura, Mark'a Waldo'nun ilk karşılaşma hikayesinin uydurma olduğunu, aslında gece mahkemesinde tanıştıklarını ve Mark'ın onun serserilik cezasını ödediğini anlatıyordu. Zanuck filmi dostu Walter Winchell'e izletince Winchell bu sahneyi beğenmedi ve kesilmesini önerdi; Zanuck da kesti.
- Filmin ilk kurgusunda Vincent Price'ın piyano eşliğinde şarkı söylediği bir sahne vardı. Fox'un halkla ilişkiler departmanı, Price'ın yeni Perry Como olacağına dair haberler yaydı. Ancak sahne kesildi ve Price'ın şarkıcılık kariyeri hiç başlamadı.
- Stüdyo başkanı Darryl F. Zanuck, Preminger'in ilk kurgusundan memnun kalmadı ve Lydecker'ın tüm hikayeyi hayal ettiğini ortaya çıkaran yeni bir final çekilmesinde ısrar etti. Zanuck versiyonunun gösteriminden sonra köşe yazarı Walter Winchell, 'Sonunu anlamadım, değiştirmelisiniz' dedi. Zanuck geri adım atarak Preminger'in orijinal finalini onayladı ve 'Bu senin başarın, kabul ediyorum' dedi.
- Büyüleyici tema melodisi, besteci David Raksin'in eşinden aldığı bir 'Sevgili David' mektubundan esinlenildi. Sözler daha sonra Johnny Mercer tarafından eklendi. Otto Preminger, kayıtlara geçen bir açıklamasında bu sözleri beğenmediğini söylemiştir.
- Otto Preminger otobiyografisinde, Fox ile ilişkisini, stüdyo yapım şefi Darryl F. Zanuck'ı romanın haklarını almaya ikna ederek nasıl yeniden kurduğunu anlatır. Preminger ve Zanuck, 1937'de Kidnapped filminin yönetmenliğinden alınmasından beri konuşmuyorlardı. Bu acı kavga Preminger'in Hollywood kariyerine zarar vermiş, 1943'e kadar film çekememişti. Zanuck askerden dönünce Goetz'i ihanetle suçlamış ve Preminger'e 'Laura'nın yapımcısı olabilirsin ama ben Fox'ta olduğum sürece asla yönetmenlik yapamayacaksın' demişti.
- Vera Caspary'nin romanı beş bölüm ve beş farklı anlatıcı sesiyle, her ana karakterin bakış açısından hikayeyi anlatır. Bu yapı 1940'ların bir gizemi için fazla hantal olduğundan, Jay Dratler ve diğerlerinin senaryosu anlatıyı sadeleştirip yoğunlaştırarak Preminger'in oynayabileceği bir hale getirdi.
- Vincent Price'ın bir parti sahnesinde 'You'll Never Know' şarkısını söylemesi planlanmıştı, ancak şarkı son kurguda yer almadı.
- Filmin en kalıcı miraslarından biri, David Raksin'in bir hafta sonunda bestelediği 'Laura'nın Teması' oldu. Otto Preminger başlangıçta Duke Ellington'ın 'Sophisticated Lady' parçasını kullanmak istemişti. Preminger biyografçısı Gerald Pratley'e göre, George Gershwin'in 'Summertime'ının haklarını da alamamıştı.
- Besteci David Raksin, bir zamanlar kız arkadaşından aldığı bir ayrılık mektubundan esinlenerek bu unutulmaz temayı yazdı; sözlerini daha sonra Johnny Mercer ekledi. Parça zamanla bir caz standardı haline geldi ve Stan Kenton, Dick Haymes, Woody Herman, Nat 'King' Cole, The Four Freshmen, Charlie Parker, Cal Tjader ve Frank Sinatra dahil dört yüzden fazla sanatçı tarafından kaydedildi.
- Tüm yapım zorluklarına rağmen filmin nihai bütçesi ekonomik sayılabilecek 1.020.000 dolardı.
- Tüm aksiliklere, değişikliklere ve zorluklara rağmen Otto Preminger filmi oldukça hızlı ve makul bir bütçeyle (1.020.000 dolar) tamamladı. Film büyük bir hit oldu ve Preminger'i önemli bir yönetmen olarak konumlandırdı.
- DVD yorumcusu Rudy Behlmer'a göre, David Raksin'in yazdığı ünlü tema şarkısı özellikle bu film için bestelenmişti.
- David Raksin bu filmin müziklerini, Alfred Newman'ın zamanı olmadığını söylemesi ve Bernard Herrmann'ın da projeyi reddetmesi üzerine yapabildi.
- 1950'lerin ortalarında Robert Stack, Dana Wynter ve George Sanders'ın başrolleri paylaştığı bir saatten kısa, TV için yoğunlaştırılmış bir yeniden çevrim yapıldı. İngiltere'de B filmi olarak sinemalarda gösterildi ve çok kötü eleştiriler aldı. Stack ve Sanders, 1960'ların sonunda Truman Capote'un senaryosuyla daha görkemli bir TV versiyonunda rollerini tekrarladı; Lee Radziwill ise Laura rolüyle oyunculuk kariyerine talihsiz bir başlangıç yapmaya çalıştı.
- Yapımcı ve yönetmen Otto Preminger ile ilk yönetmen Rouben Mamoulian arasında hemen gerginlik başladı. Preminger 1977 tarihli otobiyografisinde, 'Mamoulian Hollywood siyasetini herkes kadar iyi okuyabiliyordu ve Zanuck'ın bana pek düşkün olmadığının farkındaydı. Bu durumun ona beni görmezden gelme özgürlüğü verdiğini düşündü. Bana danışmadan setleri ve kostümleri değiştirmeye başladı. Senaryoda değişiklik yapmaya kalkınca karşı çıktım. Mamoulian, Zanuck'ın senaryoyu beğendiğini hatırlayıp geri adım attı' diye yazdı. Mamoulian, çekim sırasında sete gelmemesini rica etti, varlığının kendisini gerdiğini söyledi. Preminger kabul etti. Bu arada Zanuck New York'taydı ve filmin ilerleyişini yakından izleyemiyordu.
- Vera Caspary hikayeyi önce 1939'da 'Ring Twice for Lora' adıyla bir oyun olarak yazdı, sonra 'Laura' adlı romana uyarladı. Roman, Collier's Magazine'de 17 Ekim - 28 Kasım 1942 tarihleri arasında 'Ring Twice for Laura' başlığıyla tefrika edildi. Caspary, 1971'de Saturday Review of Literature'daki bir yazısında, Otto Preminger'in romanın müsveddesini okuduğunu ve oyunun gözden geçirilmiş bir versiyonunda işbirliği yapmak istediğini belirtti. Dramatizasyonda anlaşamayınca Caspary oyunu 1942'de George Sklar ile yeniden çalıştı. Bu sahne versiyonu 1945'te Londra'da, 26 Haziran 1947'de Broadway'de açıldı. Preminger senaryo üzerinde Jay Dratler ile çalıştı, ardından Samuel Hoffenstein ve Elizabeth Reinhardt ekibini getirdi.
- George Gershwin'in 'Porgy and Bess' operasından 'Summertime' ve Duke Ellington'ın 'Sophisticated Lady' parçaları, Otto Preminger'in tema şarkısı için ilk tercihleriydi. Jerome Kern'in 'Smoke Gets in Your Eyes' şarkısı da değerlendirildi.
- Johnny Mercer'ın dokunaklı sözleriyle David Raksin'in 'Laura'nın Teması', 1945'te Woody Herman ve Orkestrası, Dick Haymes, Johnny Johnston ve 1947'de Frank Sinatra tarafından yapılan kayıtlarla dikkat çekti.
- Lux Radio Theater, 5 Şubat 1945'te filmin altmış dakikalık radyo uyarlamasını yayınladı; Dana Andrews, Gene Tierney ve Vincent Price filmdeki rollerini tekrarladı. Lux, 1 Şubat 1954'te Tierney'nin rolünü koruduğu, Victor Mature'ın Andrews'in yerine geçtiği ikinci bir yayın daha yaptı.
- Otto Preminger'e göre, Walter Lang ve Lewis Milestone senaryoya duydukları isteksizliği gerekçe göstererek yönetmenlik teklifini reddetti.
- 24 Şubat 1944 tarihli bir Hollywood Reporter haberi, Irving Cummings'in yönetmen olarak adını verdi.
- John Brahm'a yönetmenlik teklif edildi, ancak o reddetti.
- Film Rouben Mamoulian tarafından başlatıldı, ancak Fox'un başındaki Darryl F. Zanuck günlük çekimlerden memnun kalmayınca yönetimi Otto Preminger'e devretti.
- Gene Tierney'nin Laura portresi, önce Danny Kaye'li Monte Karlo Yıldızı'nda (1951), ardından Clifton Webb'li Kadınlar Dünyası'nda (1954) göründü. Kadınlar Dünyası'nda tablo, Ernest Gifford'un (Clifton Webb) eski aşkları olduğu varsayılan kadın portreleri arasında bir duvarda asılıydı.
- Waldo Lydecker karakteri, ünlü hiciv ustası ve cinayetlere meraklı köşe yazarı, yayıncı ve The New Yorker tiyatro eleştirmeni Alexander Woollcott'tan esinlenmiş gibidir. Woollcott, Laura'nın Waldo'ya ilk yaklaştığı Algonquin Oteli'nde yemek yerdi; bu da Waldo'nun, yazar ve nüktedan biri olarak ünlü Algonquin Yuvarlak Masası'na katılabilecek ama bunu küçümseyen biri olduğu izlenimini verir.
- Haziran 2008'de Amerikan Film Enstitüsü'nün 'Gizem' türündeki en iyi on film listesinde dördüncü sırada yer aldı.
- Teğmen McPherson'ın sakinleşmek için kullandığı el oyunu 'Colmor'un Beyzbol Beceri Bulmacası'dır. Talimatında şöyle yazar: 'Bir dakika içinde her kaleye ve ana plakaya birer adam yerleştirerek sayı turu yapın.'
- Burt Reynolds, Sharky'nin Makinesi (1981) filminde, özellikle polisin öldürülen bir kadına aşık olması ve kadının sonradan ortaya çıkması gibi unsurları bu filmden esinlenerek kullandığını söyledi.
- Roger Ebert'in 'Harika Filmler' listesinde yer aldı.
- Uyuklayan Dana Andrews'in yanındaki üç yüzlü içki şişesi, muhtemelen kaliteli bir viski olan Haig 'Dimple Pinch' İskoç viskisidir. Bu viski, İnce Adam filmlerinde William Powell'ın favorisiydi ve Yitik Haftasonu'nda (1945) 'dimple' viski olarak anılarak kalitesine vurgu yapılmıştı.
- Waldo Lydecker'ı (Clifton Webb) ilk kez küvette yazı yazarken görürüz. Bu tuhaflık, senarist Dalton Trumbo'nun gerçek bir alışkanlığıydı ve Webb'in karakterinin bu şekilde çalışması, Trumbo'ya bir Hollywood iç şakası (ve ince bir saygı duruşu) olabilir. Ring Lardner Jr., senaryonun jenerikte adı geçmeyen yazarlarındandır; o ve Trumbo, 1947'de Amerikan Karşıtı Faaliyetler Komitesi'nin sorularını yanıtlamayı reddettikleri için Kongre'ye saygısızlıktan suçlu bulunan ve 1950'ler boyunca süren 'Kızıl Korku' döneminde Hollywood stüdyolarınca kara listeye alınan ilk isimlerden olan meşhur 'Hollywood Onlusu'nun iki üyesiydi.
- Steven Schneider'ın editörlüğünü yaptığı 'Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film' arasında yer alır.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 1998'de hazırladığı, En İyi 100 Amerikan Filmi'ne aday dört yüz filmlik listede bulunur.
- Bu film Bollywood tarafından kopyalanarak Rog adıyla çekildi.
- Amerikan Film Enstitüsü'nün 2001'deki En Heyecan Verici 100 Amerikan Filmi listesinde yer alır.
- Waldo son yayınında Ernest Dowson'ın 'Vitae Summa Brevis' şiirinden alıntı yapmaktadır.
- 1966 yapımı Georgy Girl filmi, Charlotte Rampling'in kemancısının konu edildiği sahneyle küvet sahnesine göz kırpan bir selam gönderir.
- Laura'nın apartmanının önündeki sahnede park etmiş bir Good Humor dondurma kamyonu görülür. Eğitimli üniformalı sürücüler, mahallelere doğrudan dondurma satardı; kamyonlar, çocukları evlerinden çıkarmak için kendine özgü çanlar kullanırdı. Good Humor 1930'lardan 1950'lere şaşırtıcı bir hızla büyüdü, ancak 1960'ların sonu ve 1970'lerin başında Amerika'daki şehirler değişirken, 1978'de ülke çapında kamyon operasyonlarını durdurdu.
- Fransızca dublajda Shelby Carpenter'ın adı 'Robert' olarak değiştirildi.
- Laura'nın Teması ya da ondan parçalar, film boyunca sinir bozucu bir şekilde 17 kez çalar.
- Vincent Price'ın kızı Victoria'nın aktardığına göre Price, Preminger'e bu filmi Mamoulian'dan neden daha iyi yapabileceğini düşündüğünü sormuş. Preminger, 'Rouben sadece iyi insanları tanır, ben ise Laura'daki karakterleri anlıyorum. Hepsi tıpkı arkadaşlarım gibi aşağılık herifler' yanıtını vermiş.
Yorumlar
Yorum yazmak için giriş yapın veya üye olun.
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.
Benzer yapımlar
Filmler →
YenilmezlerFilm · 2012
The GodfatherFilm · 1972
Black PantherFilm · 2018
Örümcek-Adam: Eve DönüşFilm · 2017
Thor: RagnarokFilm · 2017
DeadpoolFilm · 2016
Kaptan Amerika: Kahramanların SavaşıFilm · 2016
Doktor StrangeFilm · 2016
Yenilmezler: Ultron ÇağıFilm · 2015
Galaksinin KoruyucularıFilm · 2014
İlk Yenilmez: Kaptan AmerikaFilm · 2011
Demir AdamFilm · 2008