Star Trek: The Next Generation Kamera Arkası: Setten Az Bilinen Bilgiler

Worf'un protez alnı ikinci sezonda değiştirilmek zorunda kaldı çünkü orijinali çalınmıştı.

Enterprise-D'deki ışınlanma odasının tavanı, aslında 1966 yapımı Star Trek'teki orijinal Enterprise'ın ışınlanma odasının tabanıydı.

Orijinal Starfleet üniforması oyuncular için çok rahatsızdı; öyle ki Sir Patrick Stewart'ın menajeri, Stewart'ın kıyafetten kaynaklanan kas ve eklem hasarları için Paramount'u dava etmekle tehdit etti. Bu, üçüncü sezonda tek parça spandex tulumdan iki parçalı polyester takıma geçişe yol açtı. Yeni üniformalar daha rahat olsa da, gömlekler otururken yukarı kayma eğilimindeydi. Gene Roddenberry, Picard'ın üniformasının her zaman kusursuz düzgün olması gerektiğini düşünüyordu, bu yüzden Sir Patrick Stewart otururken gömleğini keskin bir aşağı çekişle düzeltme alışkanlığı edindi. Bu hareket, hayranlar arasında şaka yollu "Picard Manevrası" olarak bilinmeye başlandı (dizide bahsedilen taktiksel bir manevradan). Leonard Nimoy daha önce bu manevrayı 1982 yapımı Star Trek II: The Wrath of Khan'ın sonlarına doğru kullanmıştı.

Geordi'nin VISOR'u bir araba hava filtresi ve bir banana klip saç bandından esinlenildi.

LeVar Burton'a göre, ilk sezonun yapımı sırasında köprü setinde saatlerce oturur, çok az konuşur veya hiç konuşmazdı. Bu biraz sıkıcıydı ve uyuklamasına ya da tamamen uyumasına neden olurdu. Ancak bu pek fark edilmezdi çünkü kapalı gözleri VISOR aksesuarı tarafından gizlenirdi.

Tüm canlı aksiyon sahneleri 35 mm filmle çekilmesine rağmen, görsel efekt sahneleri üretim maliyetlerini düşürmek için videoya çekildi. Bu, Paramount Pictures diziyi Blu-ray'de yayınlamaya karar verdiğinde büyük bir engel oluşturdu çünkü orijinal ana kasetlerin görüntü kalitesi Blu-ray formatına geçiş için yeterli çözünürlükte değildi. Bu sorunu çözmek için Paramount Pictures, tüm orijinal canlı aksiyon ve görsel efekt görüntülerini kurtarmak ve görüntü kalitesini restore edip yükseltmek için dijital teknikler kullanmak zorunda kaldı. Bu, esasen her bölümün sıfırdan yeniden kurgulanması gerektiği anlamına geliyordu.

Sürgülü kapılar çok gürültülüydü ve cam sürgülü kapılara benzetiliyordu. Oyunculara, kapılar durana kadar diyaloglarını beklemeleri söylendi. Bir kapı açılırken veya kapanırken diyalog söyleyen bir oyuncuyu nadiren görürdünüz.

Bu dizide başrol oynarken LeVar Burton, Reading Rainbow (1983) adlı çocuk kitabı serisini sunmaya devam etti. Tüm zamanların en popüler bölümü olan The Bionic Bunny Show (1988), 1988'de yayınlandı ve dizinin yapımına perde arkası bir bakış içeriyordu. En dikkat çekici şekilde, bölüm Star Trek: The Next Generation (1987) hatalarını içeriyordu ve bu tür materyallerin yasal tek yayınıydı.

Işınlanma efekti, suda karıştırılan parıltılı glitter'ın filme alınmasıyla yaratıldı.

Gates McFadden dördüncü sezonun çoğunda hamileydi. Bu diziye dahil edilmediğinden, yönetmenler hamileliğini ekranda gizlemek için çeşitli teknikler kullandı.

Bu dizi, tema müziğini 1979 yapımı Star Trek: The Motion Picture'dan ödünç aldı.

Marina Sirtis dizinin çoğunda peruk taktı ve gerçek saçı peruğun etrafında şekillendirildi, Gates McFadden ise ilk birkaç sezonda tam peruk taktı.

Özel ve görsel efekt yapımcıları, geleceğe ait efektler yaratmak için sık sık günlük nesneler kullandı. The Arsenal of Freedom (1988) bölümündeki havada asılı kalan öldürücü sonda bir şampuan şişesi ve bir külotlu çorap kutusundan yapılmıştı. Where No One Has Gone Before (1987) bölümündeki evrenin kenarı, bir lazer ışınının bir bira kutusundan yansıtılmasıyla yaratıldı. Sürgülü kapı sesinin bir unsuru, ses editörü James Wolvington'ın ayakkabısının yerde gıcırdamasıdır.

Michael Dorn'un Teğmen Worf makyajının uygulanması yaklaşık iki saat sürüyordu.

Üniformaların renkli kısımları aslında gerçek hayatta çok daha koyudur (örneğin, kırmızı üniformalar aslında bordo rengidir), ancak dizide kullanılan aydınlatma nedeniyle o kadar parlak görünürler.

İki bölümlük yayınlar "The Best of Both Worlds" ve "Unification", enkaz halindeki ve/veya terk edilmiş yıldız gemileriyle dolu "mezarlık" sahneleri içeriyordu. Bu sahneler, Star Trek: The Motion Picture (1979) (Enterprise'ın olası versiyonları olarak) ve Star Trek III: The Search for Spock (1984) (Excelsior olarak) için kullanılması düşünülen çalışma modelleriyle dolduruldu. Diğer enkaz gemilerin bazıları "kit-bashing" veya birçok farklı modelden yıldız gemisi parçalarının hızla karıştırılmasıyla oluşturuldu.

Koridor, mühendislik, ışınlanma odası ve savaş köprüsü setleri, ilk dört Star Trek filmi için inşa edilen setlerden türetildi. Setlerin çoğu aynı zamanda Star Trek V: The Final Frontier (1989) ve Star Trek VI: The Undiscovered Country (1991) filmlerinde Enterprise-A'da farklı yerler olarak hizmet etti.

Başlangıçta Data'nın Enterprise'da Baş Bilim Subayı olması (Spock'ın 1966 yapımı Star Trek'te olduğu gibi) ve mavi üniforma giymesi planlanmıştı. Ancak mavi renk android makyajıyla uyuşmuyordu ve fikir değiştirildi. Data, Baş Operasyon Subayı olarak atandı ve yedi sezon boyunca altın üniforma giydi (iki bölüm hariç: dördüncü sezonun sekizinci bölümü "Future Imperfect"te olası gelecek senaryosunda köprüde Birinci Subay olarak görülür ve altın üniforma giyer; altıncı sezonun on ve on birinci bölümleri "Chain of Command"ta Birinci Subaylığa terfi eder ve kırmızı bir tunik giyer).

Orijinal Starfleet üniformaları, Gene Roddenberry'nin isteği üzerine, onları giyen oyuncuların bedeninden bir beden küçük yapılan tek parça spandex tulumlardı. Roddenberry, takım elbiselerin oyuncuların vücudunda ikinci bir deri gibi tamamen vücuda oturmasını istiyordu.

2003 sonbaharı itibarıyla, orijinal köprünün parçaları (sandalyeler ve konsollar dahil) ve büyük bir Enterprise şeması, Los Angeles, California'daki Hollywood Bulvarı'nda bulunan Hollywood Entertainment Museum'da korunmakta ve sergilenmektedir.

Teğmen Worf, dizinin ilk sezonunda altın bir Klingon baldric (kuşak) takar. William Ware Theiss (1966 yapımı Star Trek ve bu dizinin ilk sezonunun kostüm tasarımcısı) bu öğeyi orijinal serideki bir Klingon kostümünden yeniden kullandı. İkinci sezonun başında, Worf Güvenlik Şefi'ne terfi ettikten sonra gümüş bir baldric takar ve dizinin geri kalanında ve Star Trek: Deep Space Nine (1993) dizisinde aynı baldric'i kullanır. Tek istisna, son bölümde geçmiş zaman çizgisinde Worf'un altın baldric'i bir kez daha takmasıdır. Alüminyum ve gri deriden yapılan bu versiyon, ikinci sezon kostüm tasarımcısı Durinda Wood tarafından tasarlandı çünkü altın kuşak aşınma ve yıpranma belirtileri göstermeye başlamıştı.

Ana Alarm sesi, 1966 yapımı Star Trek'ten yeniden kullanıldı.

Bu dizideki birçok ekran ve gösterge, televizyon ekranında okunamayacak kadar küçük baskılar veya görsel şakalar içerir. Bunlar dahili olarak, yapım tasarımcısı Michael Okuda'dan sonra "Okudagram" olarak biliniyordu. Böyle bir şaka, tıbbi ekranlarda bulunur ve "Kalan Tıbbi Sigorta" yazar.

Enterprise-D'nin daire bölümünün çevresini dolaşması amaçlanan bir "Büyük Koridor" seti tasarlandı, ancak bakımı çok pahalı olacağı için inşa edilmeden rafa kaldırıldı. Daha sonra Star Trek: The Experience - The Klingon Encounter (1998) projesinin bir parçası olarak yeniden canlandırıldı.

Başlangıçta, dizi bestecisi Dennis McCarthy, Jerry Goldsmith'in 1979 yapımı Star Trek: The Motion Picture'dan temasını yeniden kullanma kararı alınmadan önce farklı bir tema müziği bestelemişti. Kullanılmayan jenerik müziği, ABD'de GNP Crescendo Records tarafından üretilen Next Generation soundtrack CD'lerinin 1. cildinde yayınlandı ve ayrıca bazı bölüm müziklerinde (özellikle erken dönemde) duyulan Picard'ın Teması haline geldi.

Jenerikte adı geçen ana kadro oyuncuları arasında en çok bölüm yöneten Jonathan Frakes oldu (sekiz bölüm). Sir Patrick Stewart beş, LeVar Burton iki ve Gates McFadden bir bölüm yönetti.

Klingon kan şarabı için kullanılan aksesuar şişeler, beyaza boyanmış Cuervo Margarita Mix şişeleridir.

Picard'ın hazırlık odasında asılı olan Enterprise D tablosu, yapım sanatçıları Rick Sternbach ve Andrew Probert'in ortak çalışmasıydı. Sternbach arka plandaki yıldız alanını, Probert ise geminin kendisini çizdi (uygun bir şekilde, çünkü Enterprise D'yi tasarlayan oydu). Her iki sanatçı da tabloyu kendi zamanlarında yaptı. Akrilik boya ile masonit bir tahta üzerine yapıldı.

Dizinin başından dördüncü sezonun sonuna kadar, Enterprise-D'nin gözlem salonundaki pencerelerin karşısındaki duvarda, daha önce USS Enterprise olarak görevlendirilmiş altı Dünya gemisinin ölçekli heykellerinden oluşan bir 'alto-relievo' tarzı sergi vardı. Beşinci sezonun başında ve dizinin sonuna kadar, Enterprise heykelleri standart bir duvarla değiştirildi ve kaldırılmalarıyla ilgili hiçbir açıklama yapılmadı. Önceki Enterprise sergisi, Star Trek: First Contact (1996) filmine kadar geri dönmedi; bu filmde Enterprise-E'nin gözlem salonunda yedi altın modelin bulunduğu cam kaplı bir sergi vardı. Tek istisna, final bölümündeki geçmiş zaman çizgisinde Enterprise heykellerini bir kez daha kısaca görmemizdir.

Sir Patrick Stewart'a göre, Paramount Stüdyoları'nda Köprü, On Numara, Kaptanın Hazırlık Odası ve Gözlem Salonu setlerinin kalıcı olarak bulunduğu ses sahnesi, Rear Window (1954) filminin tamamının çekildiği ses sahnesiydi.

Birinci sezonda tüm karakterler için kullanılan ve kötü oturan tek parça tulumların sonraki yıllarda kaldırıldığı iyi bilinir. Daha az bilinen ise, kadın üniformalarının tek parça olarak devam etmesine karşın erkeklerin bel kısmında eşleşen ayrı tunik ve pantolonlara sahip olmasıdır. Daha da az bilinen ise, Gates McFadden'ın diğer kadın üniformalarına çok benzeyen ancak giymesi çok daha kolay olan özel iki parçalı bir üniforma yaptırmış olmasıdır. İzleyici için de fark edilir bir fark vardır: standart bilim bölümü üniformalarından biraz farklı bir mavi tonudur (bu en kolay Remember Me (1990) bölümünde, Bill Erwin'in karakteriyle paylaştığı sahnelerde görülebilir; Bill Erwin standart üniforma giyer).

Dizinin ilk beş sezonu boyunca, Mühendislik bölümündeki merkez konsolun yanındaki duvarda bulunan sürgülü kapı seti bir türbolite aitti. Son iki sezonda, türbolit bir Jefferies tüpü erişim odasına dönüştürüldü.

Picard'ın hazırlık odasındaki masanın üzerindeki nesneler arasında büyük, şeffaf bir kristal bulunur. Picard konuşurken sık sık onu eline alır, kurcalar veya onunla jest yapar. Kristal, dizinin 70'ten fazla bölümünde masasında veya elinde görünür. Pek çok hayran, tüm diziyi birkaç kez izlediklerini ancak kristali hiç fark etmediklerini belirtmiştir. Ancak bir kez işaret edildiğinde, varlığı oldukça belirgin hale gelir. Bazı hayranlar kristali sözde 'Mandela Etkisi'ne örnek olarak gösterir; bu, birçok kişinin ortak bir yanlış anıyı paylaştığı bir olaydır... bu durumda, kristalin orada olmadığına dair yanlış izlenim.

Orijinal dizide, çoğu gezegen seti neredeyse her bölümde yeniden yapılandırılırdı, bariz genel gezegen yüzeyi stüdyo seti hariç. Ancak bölümleri sırayla arka arkaya izlerken, Paramount Pictures'ın büyük sabit set yapıları inşa etmek için büyük para harcadığı ve bunların küçük veya büyük set değişiklikleriyle birkaç bölüm boyunca tekrar tekrar kullanıldığı anlaşılır. Özellikle, sezonların büyük kısmında dayanan bir set, büyük bir mağara iç setiydi; bu, stok genel stüdyo iç seti mağara ve kaya yüzeyi konumu gibi görünüyordu. Kapı büyüklüğünde bir girişten bir dizi basamak, daha büyük basamaklar, kristal varlığın terraforming bölümü, Picard'ın arkeoloji macerası, Picard ve Wesley'nin su sahnesi, Tasha Yar'ın kızının olduğu bir bölüm ve Büyükelçi Spock'ın sahneleri dahil olmak üzere birçok sahnede tanınabilir.

İlk iki sezondaki 'tek parça üniformalar' kaldırılmış olmasına rağmen, bu Starfleet üniforması varyantı sonraki her sezonda en az bir kez yeniden ortaya çıktı (üçüncü sezonda birçok figüran tarafından giyildi, Identity Crisis (1991) bölümünde bir video kaydında kullanıldı, Violations (1992) bölümünde Picard tarafından bir kabusta giyildi, Second Chances (1993) bölümünde Thomas Riker tarafından giyildi ve All Good Things... (1994) bölümünde geçmiş zaman diliminde giyildi).

Dizideki birçok poker sahnesinde karakterler (özellikle Riker) genellikle 'string betting' olarak adlandırılan şeyi yapar; yani, kendilerine yapılan bahsi karşılamak için fişleri koyar ve ardından yükseltmelerini ayrı bir hareketle yaparlar. Aslında, string betting gerçek hayattaki kumarhanelerde genellikle yasa dışıdır, ancak yükseltme miktarı önce sözlü olarak beyan edilirse (fikir, bir oyuncunun niyetlerinin hemen belli olması ve diğer oyuncuları yanıltmamasıdır).

Oyuncu kadrosunun birkaç üyesi bölüm yönetmeye devam etti: Sir Patrick Stewart, LeVar Burton, Gates McFadden, Michael Dorn ve en önemlisi Jonathan Frakes (ki ayrıca iki film yönetti).

Bölüm ön izlemeleri, birinci ve üçüncü sezonlar arasında Ernie Anderson, dördüncü ve yedinci sezonlar arasında ise Don LaFontaine tarafından seslendirildi.

Üniformalar, Star Trek II: The Wrath of Khan (1982) filminden bu yana film serisinde görülen askeri tarz üniformalara çok az benzerlik gösterir. İlk filmden sonra filmlerle ilgilenmeyen Gene Roddenberry, yeni üniformaları beğenmemişti. Bu dizinin ilk sezonunda yoğun olarak yer aldı ve kostüm tasarımcısı Robert Blackman'a bu üniformaları görmezden gelmesini ve Star Trek (1966) dizisinde görülen üniformaların bir uzantısını yaratmasını söyledi. Bu nedenle, orijinal üniformalar gibi, bunlar da genellikle altta siyah ve üstte bir ana renge sahiptir.

Ekip, açılış/kapanış jeneriğinde Paramount logosunun bir Starfleet logosuna dönüşmesini planladı, ancak bu hiç gerçekleşmedi.

Michael Dorn, çıkıntılı Klingon makyajı nedeniyle Jonathan Frakes tarafından 'Turtlehead' (Kaplumbağa Kafa) olarak adlandırıldı.

Star Trek (1966) dizisinin aksine, karakterler geminin ışınlayıcısı tarafından ışınlanırken, enerjilenen aktörler serbestçe hareket edebilir; oysa önceki dizide efekt, aktörlerin/nesnelerin/hayvanların enerjilenirken donmuş kare olarak kalmasıydı.